Interpelacja w sprawie skuteczności przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz odpowiedzialności za współpracę służb z administracją państwową
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 20298
do ministra - członka Rady Ministrów, koordynatora służb specjalnych
w sprawie skuteczności przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz odpowiedzialności za współpracę służb z administracją państwową
Zgłaszający: Olga Ewa Semeniuk-Patkowska
Data wpływu: 09-10-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora kieruję do Pana Ministra interpelację w sprawie skuteczności przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz przygotowania administracji państwowej do współpracy ze służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo Polski.
Wojna za naszą wschodnią granicą wymaga przygotowania państwa również na działania prowadzone poniżej progu otwartego konfliktu zbrojnego. Sabotaż, próby zakłócania działania infrastruktury, cyberataki, dezinformacja oraz werbowanie osób do wykonywania przestępczych zleceń mogą służyć destabilizacji kraju i podważaniu zaufania obywateli do instytucji publicznych.
Takie zagrożenia wymagają sprawnej współpracy służb, administracji centralnej, wojewodów, samorządów i podmiotów odpowiedzialnych za podstawowe usługi. Kluczowe znaczenie ma zdolność połączenia rozproszonych informacji oraz przełożenia rozpoznanego ryzyka na konkretne działania zapobiegawcze. Informacja o zagrożeniu, która pozostaje w urzędowym obiegu i nie prowadzi do decyzji, nie zapewnia obywatelom ochrony.
Państwo nie może ograniczać się do przedstawiania kolejnych zatrzymań jako wystarczającego dowodu skuteczności. Konieczne jest ustalenie, ilu zdarzeniom zapobieżono, jakie mechanizmy działania sprawców rozpoznano i czy ograniczono możliwość powtarzania podobnych działań. Obywatele mają prawo wiedzieć, czy instytucje wyciągają wnioski z ujawnionych zagrożeń i czy zalecenia służb są rzeczywiście wykonywane.
Nie do przyjęcia byłaby sytuacja, w której poszczególne instytucje dysponują fragmentami wiedzy o niebezpieczeństwie, lecz żadna nie odpowiada za całościową ocenę i podjęcie interwencji. Równie poważnym problemem byłoby przekazywanie ostrzeżeń bez sprawdzenia, czy ich adresaci wdrożyli wymagane zabezpieczenia. Rozproszenie kompetencji nie może oznaczać rozmycia odpowiedzialności.
W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania:
Jakie najważniejsze kategorie zagrożeń hybrydowych zidentyfikowano dla Polski i jakie konkretne działania zapobiegawcze przypisano do każdej z nich?
Czy istnieje aktualny, międzyinstytucjonalny plan przeciwdziałania tym zagrożeniom? Kto odpowiada za jego realizację i ocenę skuteczności?
Jak zapewniono łączenie informacji pozyskiwanych przez służby specjalne, służby wojskowe i Policję, aby rozproszone sygnały mogły prowadzić do odpowiednio wczesnego rozpoznania zagrożenia?
Kto odpowiada za przełożenie ocen służb na decyzje administracji państwowej? Czy jednoznacznie określono obowiązki adresatów ostrzeżeń oraz terminy podjęcia działań?
Jakie rozwiązania ograniczają ryzyko werbowania przez obce służby osób do wykonywania zleceń sabotażowych, w tym za pośrednictwem Internetu? Jak oceniana jest skuteczność tych działań?
Jak działa całodobowy obieg pilnych informacji między służbami a administracją? Czy sprawdza się nie tylko przekazanie ostrzeżenia, lecz także jego odbiór i podjęcie wymaganych działań?
Jakie procedury stosuje się, gdy instytucja nie reaguje na ostrzeżenie albo nie wykonuje zaleceń ochronnych? Kto może wymusić pilne rozstrzygnięcie i czy z tego mechanizmu korzystano?
Czy dokonano przeglądu zagrożeń dla infrastruktury i usług niezbędnych do funkcjonowania państwa? Jak zweryfikowano wykonanie zaleceń przez właściwe organa i operatorów?
Ile działań o charakterze sabotażowym udało się udaremnić przed powstaniem szkody, a ile rozpoznano dopiero po zdarzeniu? Proszę o zbiorcze dane za ostatnie trzy lata z wyjaśnieniem sposobu ich kwalifikowania.
Czy po poważnych zdarzeniach analizuje się możliwość ich wcześniejszego wykrycia oraz informacje dostępne poszczególnym instytucjom? Jakie najważniejsze braki organizacyjne ujawniły takie analizy?
Jakie ćwiczenia sprawdzające współpracę służb z administracją przeprowadzono? Czy obejmowały jednoczesny sabotaż, cyberatak i działania dezinformacyjne oraz konieczność utrzymania podstawowych usług?
Jak państwo przeciwdziała dezinformacji towarzyszącej rzeczywistym incydentom bezpieczeństwa? Kto odpowiada za szybkie przekazywanie spójnych, zweryfikowanych informacji obywatelom?
Jakie braki kadrowe, analityczne, techniczne lub prawne ograniczają skuteczność przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym? Jakie rozwiązania zaproponowano, aby je usunąć?
Czy stwierdzono przypadki niewłaściwego przekazania informacji, niewykonania zaleceń lub zaniedbań w koordynacji? Jakie działania naprawcze i konsekwencje służbowe lub kierownicze z tego wynikły?
Jakie mierzalne cele poprawy skuteczności wyznaczono na najbliższe miesiące? Kto odpowiada za ich realizację i kiedy zostanie przedstawione jawne rozliczenie osiągniętych rezultatów?
Proszę o odpowiedź oddzielnie na każde pytanie. W odniesieniu do realizowanych i planowanych działań proszę wskazać ich stan wykonania, harmonogram, odpowiedzialne instytucje oraz sposób oceny skuteczności.
Pytania dotyczą organizacji współpracy i rezultatów możliwych do przedstawienia w zakresie jawnym. Nie dotyczą ujawnienia źródeł osobowych, metod operacyjnych ani szczegółów prowadzonych operacji. Jeżeli część odpowiedzi podlega ochronie prawnej, proszę wskazać podstawę ograniczenia i udzielić odpowiedzi w pozostałym zakresie.
Z poważaniem Olga Semeniuk-Patkowska
Minister Tomasz Siemoniak
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10989 znakówsmk@kprm.gov.pl 00-583 Warszawa
gov.pl/premier
Tomasz Siemoniak
DKSS.WASSP.4510.52.2026
Warszawa, 04 listopada 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 20298 Pani Poseł na Sejm RP Olgi Ewy Semeniuk -
Patkowskiej w sprawie skuteczności przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym oraz
odpowiedzialności za współpracę służb z administracją państwową, niniejszym przedstawiam
następujące informacje pozostające we właściwości Koordynatora Służb Specjalnych.
Służby specjalne realizując zadania określone w art. 5 właściwych ustaw1, na bieżąco
prowadzą rozpoznanie wobec zdarzeń, miejsc, organizacji i osób, które mogą stanowić
potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski.
Rosyjska napaść na Ukrainę w 2022 r. oraz jej implikacje spowodowały zwiększoną i stale
rosnącą aktywność skierowaną przeciwko RP. Rosja i Białoruś wykorzystują operacje
wywiadowcze nie tylko do zbierania informacji, ale również do prowadzenia innych działań
aktywnych, które wpisują się w tzw. wojnę hybrydową. Coraz częściej służby ww. krajów
sięgają po środki dla realizacji takich celów, jak podważenie zaufania do instytucji państwa,
by doprowadzić do destabilizacji sytuacji wewnętrznej w Polsce, czy osłabienie spójności
sojuszniczej w ramach UE i NATO. Obserwowane jest nasilenie działań operacyjnych
Federacji Rosyjskiej wymierzonych nie tylko w Polskę, ale także naszych sojuszników,
szczególnie z państw bałtyckich. Nie jest tajemnicą, że wywiad FR prowadzi rozpoznanie pod
kątem m.in. przygotowań do przeprowadzenia aktów dywersji. Służby rosyjskie stale
modyfikują sposoby pracy, a szereg realizowanych przez nie operacji to działania w cieniu, na
tzw. cichym froncie.
Dzięki zaangażowaniu funkcjonariuszy ABW udało się zapobiec m.in. aktom dywersji
skierowanym w obiekty wojskowe, infrastrukturę krytyczną czy obiekty użyteczności
publicznej. Tam, gdzie zapobieżenie aktom dywersji okazało się niemożliwe, identyfikowano
oraz ścigano zarówno sprawców jak i organizatorów tych działań. Należy jednocześnie
pamiętać, istotą skutecznego działania służb jest nie tylko zdolność do rozpoznawania i
przeciwdziałania zagrożeniom, ale również ochrona posiadanej wiedzy. Dlatego nie
ujawniane są szczegóły dotyczące rozpoznanych mechanizmów działania sprawców ani
skala udaremnionych zdarzeń. Priorytetem służb jest skuteczne przeciwdziałanie
zagrożeniom, a nie ujawnienie mechanizmów, dzięki którym funkcjonariusze są w stanie je
identyfikować i neutralizować. Jednym z najważniejszych przejawów efektywności działań
1 ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2026 r.
poz. 937, 1003, 1123) oraz ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie
Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2026 r. poz. 157).
-- 1 of 4 --
+48 (22) 694 75 54 Al. Ujazdowskie 1/3
smk@kprm.gov.pl 00-583 Warszawa
gov.pl/premier
wszystkich polskich służb i formacji mundurowych jest zapewnienie warunków, w których
państwo i jego obywatele mogą funkcjonować w sposób bezpieczny i stabilny — pomimo
występowania zagrożeń.
Odnosząc się do rozwiązań ograniczających ryzyko werbowania przez obce służby osób do
wykonywania konkretnych zleceń należy podkreślić, że efekty zaangażowania służb
specjalnych w tym obszarze, jak również podjęte działania kontrwywiadowcze pozostają
opinii publicznej w większości nieznane. Wynika to ze specyfiki pracy służb w tym
ograniczeń prawnych - zgodnie z art. 35 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 wyżej wspomnianych ustaw
służby zapewniają ochronę m.in. środków, form i metod realizacji zadań, jak i zgromadzonych
informacji. Informacje mogące mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa
i międzynarodowej pozycji RP przekazywane są niezwłocznie odpowiednim organom
państwa, z kolei informacje, które mogą zostać upublicznione pojawiają się w oficjalnych
komunikatach Rzecznika Prasowego Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jak również
na stronie abw.gov.pl oraz w agencyjnych mediach społecznościowych.
W odpowiedzi na zidentyfikowaną potrzebę rozszerzenia dostępnych kanałów zgłaszania
potencjalnych zagrożeń, w 2025 r. ABW uruchomiła chatbota @ABW_STOPdywersji_bot na
komunikatorze Telegram. Inicjatywa ta wynika m.in. z obserwowanego wykorzystywania
komunikatorów internetowych przez rosyjskie służby specjalne do werbowania osób oraz
zlecania im działań mogących godzić w bezpieczeństwo państwa. Narzędzie to pozwala na
zgłaszanie przypadków nawiązania kontaktów przez obce służby, zwłaszcza ofert
dotyczących działań rozpoznawczych czy wprost przeprowadzenia aktów dywersji. Chatbot
jest obsługiwany w kilku językach: polskim, angielskim, ukraińskim i rosyjskim.
W odniesieniu do zagrożeń dla infrastruktury krytycznej (IK) należy podkreślić, że choć
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie odpowiada za bezpośrednią, fizyczną ochronę
obiektów IK, służba działa w oparciu o obowiązujące przepisy prawa (m.in. ustawę z dnia
24 maja 2002 r. o ABW oraz AW, ustawę z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia,
ustawę z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych, ustawą z dnia
13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania
i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym), podejmuje działania wynikające z przypisanej
jej właściwości i jej rola w zapewnieniu bezpieczeństwa tych obiektów ma charakter
koordynacyjny i prewencyjny. W tym zakresie Agencja m.in. realizuje zadania dotyczące
uzgadniania planów ochrony dla obiektów i urządzeń w zakresie zagrożeń o charakterze
terrorystycznym (tzw. załącznik antyterrorystyczny), jak również podejmuje działania
w przypadku powzięcia informacji o możliwości wystąpienia zagrażającego IK zdarzenia
o charakterze terrorystycznym.
Warto dodać, że służby specjalne realizują również intensywne działania nakierowane na
neutralizację zagrożeń w cyberprzestrzeni RP. Zespól Reagowania na Incydenty
Bezpieczeństwa Komputerowego CSIRT GOV, działający w strukturze ABW, odpowiada
m.in. za rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie dotyczących systemów
teleinformatycznych administracji publicznej i infrastruktury krytycznej istotnych dla
ciągłości funkcjonowania państwa, jak też koordynację działań w tym obszarze.
Ponadto, służby specjalne są fundamentalnym elementem Połączonego Centrum
Operacyjnego Cyberbezpieczeństwa (PCOC), które działa pod przewodnictwem
Pełnomocnika Rządu ds. Cyberbezpieczeństwa – funkcji sprawowanej przez ministra
kierującego Ministerstwem Cyfryzacji. Formuła ta pozwala na całodobową koordynację i
-- 2 of 4 --
+48 (22) 694 75 54 Al. Ujazdowskie 1/3
smk@kprm.gov.pl 00-583 Warszawa
gov.pl/premier
techniczną wymianę informacji o zagrożeniach w polskiej cyberprzestrzeni oraz
natychmiastowe reagowanie na incydenty kryzysowe. Służby łączą siły z zespołami
cywilnymi i wojskowymi, skutecznie przeciwdziałając szpiegostwu cyfrowemu, operacjom
dezinformacyjnym oraz zaawansowanym cyberatakom sterowanym przez obce państwa.
W odniesieniu do organizacji wieloobszarowych ćwiczeń państwowych, sprawdzających
współpracę administracji publicznej pod kątem jednoczesnego sabotażu, cyberataków oraz
dezinformacji, należy zwrócić uwagę, że służby podległe Koordynatorowi Służb, takie jak
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, biorą aktywny udział w tego typu
przedsięwzięciach. Sama organizacja takich ćwiczeń leży jednak poza autonomicznymi
kompetencjami Koordynatora Służb Specjalnych. Głównym podmiotem odpowiedzialnym
za organizację i koordynację zarządzania kryzysowego oraz ochronę infrastruktury
krytycznej w tym zakresie jest Prezes Rady Ministrów, który realizuje te zadania za
pośrednictwem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa (RCB) we współpracy z
Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwem Cyfryzacji oraz
Ministerstwem Obrony Narodowej.
W miarę możliwości, mając na uwadze uzasadnione zainteresowanie opinii publicznej
działalnością służb, w szczególności potrzebą dostępu do informacji pozwalających na ocenę
sprawności i skuteczności realizowanych przez nie zadań, udostępniam statystykę dotyczącą
osób podejrzanych o szpiegostwo i dywersję w sprawach prowadzonych przez ABW.
Niemniej należy wyraźnie podkreślić, że statystyka ta nie oddaje skali zjawiska, ani też
realnego zaangażowania sił i środków Agencji w tego rodzaju sprawy.
Dane dot. okresu od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2026 r. prezentują się następująco:
- 90 osób objęto statusem podejrzanego w postępowaniach o szpiegostwo i dywersję,
- 73 osobom przedstawiono zarzut z art. 130 kk, z czego 50 osób zostało zatrzymanych.
Wszystkie aktywności podejmowane przez służby — służące ochronie bezpieczeństwa
wewnętrznego państwa, rozpoznawaniu, zapobieganiu i zwalczaniu zagrożeń oraz
wykrywaniu przestępstw i ściganiu ich sprawców — mają jednocześnie służyć budowaniu
odporności państwa oraz zdolności do jak najszybszego reagowania w sytuacjach
kryzysowych. Z tego względu służby podejmują szereg zintegrowanych działań, w tym stale
i intensywnie współpracują zarówno z zagranicznymi służbami partnerskimi, jak i polskimi
służbami oraz instytucjami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo RP i porządek publiczny.
Kładziony jest szczególnie duży nacisk na upowszechnianie wiedzy o rozpoznawanych
zagrożeniach. Stałe podnoszenie świadomości i kompetencji obywateli RP w zakresie
identyfikacji działań obcych służb oraz metod werbunku i dezinformacji pomaga ograniczyć
ryzyko zagrożeń wywiadowczych i terrorystycznych. Dlatego m.in. integralną częścią
opublikowanego w maju br. raportu dotyczącego wybranych aktywności ABW w latach
2024— 2025 jest rozdział poświęcony dobrym praktykom, w którym przeczytać można,
jakich zachowań należy unikać i jak skutecznie reagować, by chronić się przed zagrożeniami
ze strony obcych wywiadów.
Profilaktyka stanowi nieodzowny element osłony kontrwywiadowczej kraju. ABW coraz
aktywniej angażuje się w działania edukacyjne i prewencyjne. Jednocześnie z większą
otwartością, Rzecznik rządu, Rzecznik Ministra Koordynatora, rzecznicy innych resortów,
ABW, przekazują opinii publicznej informacje, dostrzegając znaczenie tych inicjatyw dla
budowania świadomości społecznej. Nabiera to szczególnego znaczenia w dobie
-- 3 of 4 --
+48 (22) 694 75 54 Al. Ujazdowskie 1/3
smk@kprm.gov.pl 00-583 Warszawa
gov.pl/premier
powszechnej cyfryzacji i rosnącej roli internetu jako podstawowego źródła informacji.
Skuteczne docieranie do odbiorców wymaga dostosowania sposobów przekazu oraz
wykorzystywania kanałów komunikacji (m.in. platforma X), w których obywatele poszukują
wiedzy, wymaga również stosowania odpowiednich narzędzi (m.in. kampania społeczna 4U,
szkolenie e-learningowe z zakresu prewencji terrorystycznej, projekt „Cichy front”).
Z wyrazami szacunku
Tomasz Siemoniak
Minister - Członek Rady Ministrów, Koordynator Służb Specjalnych
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 4 of 4 --