Interpelacja nr 19636
Interpelacja w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Interpelacja nr 19636
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Zgłaszający: Grzegorz Płaczek
Data wpływu: 04-09-2026
Szanowna Pani Minister,
na podstawie art. 14 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się z interpelacją w sprawie skutków stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), w szczególności dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż transgraniczną, w tym za pośrednictwem Internetu.
Celem PPWR jest ograniczenie ilości odpadów opakowaniowych i zwiększenie poziomu ich ponownego wykorzystania oraz recyklingu. Cele te są zrozumiałe, jednak sposób ich realizacji może powodować poważne problemy dla najmniejszych przedsiębiorców. Szczególne wątpliwości budzą obowiązki związane z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta (EPR).
Przedsiębiorca prowadzący sprzedaż bezpośrednio do użytkowników końcowych w innych państwach członkowskich może zostać zobowiązany do realizacji obowiązków EPR w państwach, w których udostępnia swoje produkty. W określonych przypadkach wiąże się to również z obowiązkiem ustanowienia upoważnionego przedstawiciela ds. EPR. W praktyce przedsiębiorca prowadzący sprzedaż do kilku państw UE może zostać zmuszony do obsługi wielu odrębnych systemów rejestracyjnych, sprawozdawczych i finansowych. Koszty rejestracji, raportowania, usług przedstawicieli, badań, dokumentacji oraz obsługi prawnej mogą być szczególnie dotkliwe dla mikro- i małych przedsiębiorstw.
Problem ten może prowadzić do sytuacji, w której sprzedaż niewielkiej ilości produktów na danym rynku zagranicznym stanie się ekonomicznie nieopłacalna wyłącznie ze względu na koszty zapewnienia zgodności z przepisami. Jest to szczególnie niepokojące w przypadku polskiego sektora e-commerce, którego przewagą konkurencyjną jest możliwość stosunkowo łatwego docierania do klientów w innych państwach UE.
Na uwagę zasługuje również fakt, że Komisja Europejska w propozycji COM(2025) 982 zaproponowała zawieszenie stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r. w odniesieniu do określonych przypadków transgranicznego EPR. Oznacza to, że również na poziomie unijnym dostrzeżono problem związany z obciążeniami administracyjnymi przedsiębiorców.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
Czy rząd RP popiera propozycję Komisji Europejskiej COM(2025) 982 dotyczącą zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r.?
Czy rząd RP zamierza aktywnie poprzeć tę propozycję podczas prac Rady Unii Europejskiej i zabiegać o jej przyjęcie?
Ile polskich mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż transgraniczną może zostać objętych obowiązkami EPR wynikającymi z PPWR?
Czy ministerstwo posiada analizę kosztów, jakie poniosą polskie MŚP w związku z realizacją obowiązków EPR w innych państwach członkowskich, w tym kosztów rejestracji, raportowania i ustanawiania przedstawicieli? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie jej wyników.
Czy rząd RP zamierza wystąpić na forum UE z inicjatywą stworzenia jednolitego europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków EPR, tak aby przedsiębiorca nie musiał realizować równoważnych obowiązków odrębnie w każdym państwie członkowskim?
Czy rząd RP zamierza zabiegać o wprowadzenie uproszczeń lub mechanizmu de minimis dla mikro- i małych przedsiębiorstw wprowadzających niewielkie ilości opakowań na rynki innych państw UE?
Czy ministerstwo monitoruje przypadki, w których obowiązki EPR powodują ograniczenie lub rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie dostępnych danych.
Czy ministerstwo posiada dane dotyczące kosztów badań laboratoryjnych, dokumentacji technicznej i innych działań związanych z wykazaniem zgodności opakowań z PPWR, jakie mogą ponosić polskie MŚP?
Czy rząd RP zamierza zabiegać o wzajemne uznawanie w całej UE równoważnych badań, certyfikatów i dokumentacji dotyczących opakowań, tak aby przedsiębiorca nie był zmuszony do wielokrotnego wykonywania tych samych czynności?
Czy rząd RP zamierza przeprowadzić, wspólnie z Ministerstwem Rozwoju i Technologii oraz ministrem do spraw Unii Europejskiej, ocenę wpływu PPWR na konkurencyjność polskiego sektora MŚP i e-commerce oraz przedstawić Komisji Europejskiej propozycje ograniczenia obciążeń administracyjnych?
Zwracam się do rządu RP o pilne podjęcie działań na forum Unii Europejskiej na rzecz ograniczenia nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych nakładanych na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa prowadzące sprzedaż transgraniczną.
W szczególności oczekuję:
poparcia zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do 1 stycznia 2035 r.;
stworzenia jednolitego europejskiego systemu EPR;
wprowadzenia uproszczeń dla MŚP, w tym rozwiązania typu de minimis;
ograniczenia wielokrotnego raportowania i dublowania obowiązków;
wzajemnego uznawania badań i dokumentacji w całej UE.
Nie kwestionuję potrzeby ochrony środowiska. Kwestionuję rozwiązania, które mogą sprawić, że koszt spełnienia wymogów administracyjnych będzie dla mikroprzedsiębiorcy większy niż ekonomiczny sens sprzedaży na danym rynku. Jednolity rynek europejski powinien otwierać polskim przedsiębiorcom możliwości sprzedaży, a nie tworzyć kolejne bariery administracyjne. Dlatego zwracam się o potraktowanie sprawy jako pilnej z punktu widzenia konkurencyjności polskiego sektora MŚP i rozwoju transgranicznego e-commerce.
Uprzejmie proszę o precyzyjne odpowiedzi na powyższe pytania, stosując się do nadanej przeze mnie numeracji.
Z poważaniem
Grzegorz Płaczek
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Interpelacja nr 19636
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Zgłaszający: Grzegorz Płaczek
Data wpływu: 04-09-2026
Szanowna Pani Minister,
na podstawie art. 14 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się z interpelacją w sprawie skutków stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), w szczególności dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż transgraniczną, w tym za pośrednictwem Internetu.
Celem PPWR jest ograniczenie ilości odpadów opakowaniowych i zwiększenie poziomu ich ponownego wykorzystania oraz recyklingu. Cele te są zrozumiałe, jednak sposób ich realizacji może powodować poważne problemy dla najmniejszych przedsiębiorców. Szczególne wątpliwości budzą obowiązki związane z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta (EPR).
Przedsiębiorca prowadzący sprzedaż bezpośrednio do użytkowników końcowych w innych państwach członkowskich może zostać zobowiązany do realizacji obowiązków EPR w państwach, w których udostępnia swoje produkty. W określonych przypadkach wiąże się to również z obowiązkiem ustanowienia upoważnionego przedstawiciela ds. EPR. W praktyce przedsiębiorca prowadzący sprzedaż do kilku państw UE może zostać zmuszony do obsługi wielu odrębnych systemów rejestracyjnych, sprawozdawczych i finansowych. Koszty rejestracji, raportowania, usług przedstawicieli, badań, dokumentacji oraz obsługi prawnej mogą być szczególnie dotkliwe dla mikro- i małych przedsiębiorstw.
Problem ten może prowadzić do sytuacji, w której sprzedaż niewielkiej ilości produktów na danym rynku zagranicznym stanie się ekonomicznie nieopłacalna wyłącznie ze względu na koszty zapewnienia zgodności z przepisami. Jest to szczególnie niepokojące w przypadku polskiego sektora e-commerce, którego przewagą konkurencyjną jest możliwość stosunkowo łatwego docierania do klientów w innych państwach UE.
Na uwagę zasługuje również fakt, że Komisja Europejska w propozycji COM(2025) 982 zaproponowała zawieszenie stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r. w odniesieniu do określonych przypadków transgranicznego EPR. Oznacza to, że również na poziomie unijnym dostrzeżono problem związany z obciążeniami administracyjnymi przedsiębiorców.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
Czy rząd RP popiera propozycję Komisji Europejskiej COM(2025) 982 dotyczącą zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r.?
Czy rząd RP zamierza aktywnie poprzeć tę propozycję podczas prac Rady Unii Europejskiej i zabiegać o jej przyjęcie?
Ile polskich mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż transgraniczną może zostać objętych obowiązkami EPR wynikającymi z PPWR?
Czy ministerstwo posiada analizę kosztów, jakie poniosą polskie MŚP w związku z realizacją obowiązków EPR w innych państwach członkowskich, w tym kosztów rejestracji, raportowania i ustanawiania przedstawicieli? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie jej wyników.
Czy rząd RP zamierza wystąpić na forum UE z inicjatywą stworzenia jednolitego europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków EPR, tak aby przedsiębiorca nie musiał realizować równoważnych obowiązków odrębnie w każdym państwie członkowskim?
Czy rząd RP zamierza zabiegać o wprowadzenie uproszczeń lub mechanizmu de minimis dla mikro- i małych przedsiębiorstw wprowadzających niewielkie ilości opakowań na rynki innych państw UE?
Czy ministerstwo monitoruje przypadki, w których obowiązki EPR powodują ograniczenie lub rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie dostępnych danych.
Czy ministerstwo posiada dane dotyczące kosztów badań laboratoryjnych, dokumentacji technicznej i innych działań związanych z wykazaniem zgodności opakowań z PPWR, jakie mogą ponosić polskie MŚP?
Czy rząd RP zamierza zabiegać o wzajemne uznawanie w całej UE równoważnych badań, certyfikatów i dokumentacji dotyczących opakowań, tak aby przedsiębiorca nie był zmuszony do wielokrotnego wykonywania tych samych czynności?
Czy rząd RP zamierza przeprowadzić, wspólnie z Ministerstwem Rozwoju i Technologii oraz ministrem do spraw Unii Europejskiej, ocenę wpływu PPWR na konkurencyjność polskiego sektora MŚP i e-commerce oraz przedstawić Komisji Europejskiej propozycje ograniczenia obciążeń administracyjnych?
Zwracam się do rządu RP o pilne podjęcie działań na forum Unii Europejskiej na rzecz ograniczenia nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych nakładanych na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa prowadzące sprzedaż transgraniczną.
W szczególności oczekuję:
poparcia zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do 1 stycznia 2035 r.;
stworzenia jednolitego europejskiego systemu EPR;
wprowadzenia uproszczeń dla MŚP, w tym rozwiązania typu de minimis;
ograniczenia wielokrotnego raportowania i dublowania obowiązków;
wzajemnego uznawania badań i dokumentacji w całej UE.
Nie kwestionuję potrzeby ochrony środowiska. Kwestionuję rozwiązania, które mogą sprawić, że koszt spełnienia wymogów administracyjnych będzie dla mikroprzedsiębiorcy większy niż ekonomiczny sens sprzedaży na danym rynku. Jednolity rynek europejski powinien otwierać polskim przedsiębiorcom możliwości sprzedaży, a nie tworzyć kolejne bariery administracyjne. Dlatego zwracam się o potraktowanie sprawy jako pilnej z punktu widzenia konkurencyjności polskiego sektora MŚP i rozwoju transgranicznego e-commerce.
Uprzejmie proszę o precyzyjne odpowiedzi na powyższe pytania, stosując się do nadanej przeze mnie numeracji.
Z poważaniem
Grzegorz Płaczek
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Anita Sowińska
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Dużo ogólników
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
55%
Konkretność
45%
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
10
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada danych” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„nie posiada danych”
(brak danych / ewidencji w resorcie)
Treść oficjalnej odpowiedzi rządowej (dokument urzędowy)
620 znaków
Odpowiedź na interpelację w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Odpowiedź na interpelację nr 19636
w sprawie konieczności pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia PPWR
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska Anita Sowińska
Warszawa, 01-10-2026
Treść odpowiedzi znajduje się w załączniku.
Załączniki
Odpowiedź K10INT19636.pdf
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
14280 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Anita Sowińska
DGO-OP.0500.45.2026.JM
4557813.18820620.15234347
Warszawa, 01-10-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację Posła Grzegorza Płaczka (znak: K10INT19636)
Temat: konieczność pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku
z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia
PPWR1
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT19636 Posła Grzegorza Płaczka przekazuję odpowiedź
w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
1. Czy Rząd RP popiera propozycję Komisji Europejskiej COM(2025) 982 dotyczącą
zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r.?
2. Czy Rząd RP zamierza aktywnie poprzeć tę propozycję podczas prac Rady Unii
Europejskiej i zabiegać o jej przyjęcie?
6. Czy Rząd RP zamierza zabiegać o wprowadzenie uproszczeń lub mechanizmu de minimis
dla mikro- i małych przedsiębiorstw wprowadzających niewielkie ilości opakowań na rynki
innych państw UE?
Na wstępie należy zaznaczyć, że w trakcie prezydencji cypryjskiej COREPER2 podjął decyzję
o zaprzestaniu rozpatrywania wniosku COM(2025) 982, który w art. 2 przewidywał
zawieszenie obowiązku wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej
odpowiedzialności producenta, zwanej dalej: „ROP” do dnia 1 stycznia 2035 r. Komitet
uznał, że systemy EPR powinny zostać poddane kompleksowej analizie w kontekście
nowego aktu w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym (Circular Economy Act, CEA),
którego publikację zaplanowano na jesień 2026 r.
Aktualnie Polska (Ministerstwo Rozwoju i Technologii oraz Ministerstwo Klimatu
i Środowiska, zwane dalej: „MKiŚ”), a także przedstawiciele innych państw członkowskich
podejmują działania na szczeblu Unii Europejskiej (m.in. przygotowanie non-paperów3,
dyskusje podczas grup roboczych w Radzie, organizowane przez Komisję Europejską
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań
i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia
dyrektywy 94/62/WE, zwane dalej: „PPWR”.
2 Committee of the Permanent Representatives of the Governments of the Member States to the European Union.
3 W dniu 24 września 2026 r. podczas posiedzenia Competitiveness Council Polska przedstawiła non-paper
w sprawie PPWR.
-- 1 of 5 --
spotkanie Wysłanników ds. MŚP4, dyskusja w Parlamencie Europejskim5) mające na celu
rozwiązane największych problemów związanych z rozpoczęciem stosowania PPWR6, do
których należą m.in. obowiązek wyznaczenia przez producenta upoważnionego
przedstawiciela ds. ROP, potrzeba jednolitych i terminowo dostępnych wytycznych
dotyczących stosowania PPWR oraz przyspieszenia prac nad aktami delegowanymi
i wykonawczymi i regularną aktualizację wytycznych7 i FAQ8. Podczas ostatnich posiedzeń
AGS9, które odbyły się w dniach 7 i 21 września 2026 r., w ramach punktów „Sprawy różne”
kilka delegacji zwróciło się z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku COM(2025) 982,
ograniczonego do kwestii stosowania obowiązku wyznaczenia upoważnionego
przedstawiciela ds. ROP w odniesieniu do małych producentów na mocy PPWR. Szereg
delegacji, w tym Polska poparło tę propozycję. MKiŚ będzie kontynuowało aktywny udział
w pracach nad przedmiotowymi zagadnieniami.
MKiŚ dostrzega potrzebę ograniczenia obciążeń administracyjnych najmniejszych
przedsiębiorców, w szczególności prowadzących transgraniczną sprzedaż produktów oraz
udostępniających niewielkie ilości opakowań w kilku państwach członkowskich.
W pierwszej kolejności resort klimatu popiera ustanowienie progu de minimis dla obowiązku
wyznaczania upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej odpowiedzialności
producenta, zwanej dalej: „ROP”. Co do zasady nie opowiada się natomiast za zwolnieniem
tych podmiotów z obowiązku rejestracji i sprawozdawczości, bowiem rezygnacja z tych
obowiązków ograniczałaby możliwość identyfikowania producentów działających na rynku
oraz sprzyjałaby powstawaniu zjawiska „gapowiczów”, tj. podmiotów, które wprowadzają
opakowania do obrotu, lecz nie uczestniczą w finansowaniu systemu ROP (pokrywającego
m.in. koszty gospodarowania odpadami). MKiŚ ma jednak świadomość, że zwolnienia
z obowiązku rejestracji, finansowania ROP i sprawozdawczości funkcjonują już
w niektórych państwach członkowskich, dlatego jest gotowe uczestniczyć w pracach nad
określeniem odpowiedniego limitu ilości opakowań wprowadzanych do obrotu, poniżej
którego zwolnienie takie mogłoby mieć zastosowanie. W ocenie MKiŚ próg masowy
powinien stanowić jedyną przesłankę zwolnienia, aby uniknąć niepewności związanej
z oceną charakteru produktów i zapewnić jasne zasady dla przedsiębiorców oraz organów
kontroli. Ponadto ewentualne zwolnienie powinno być ograniczone do producentów
mających siedzibę w Unii Europejskiej.
3. Ile polskich mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż
transgraniczną może zostać objętych obowiązkami EPR wynikającymi z PPWR?
MKiŚ nie posiada danych pozwalających na określenie ilu mikro-, małych i średnich
przedsiębiorców prowadzi sprzedaż transgraniczną. W Rejestrze podmiotów w BDO wpis
w dziale VI Tabeli 5 Wprowadzający opakowania oraz eksportujący produkty w opakowaniach
i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach posiadało 36 606
podmiotów (stan na dzień 17.09.2026 r.), są to jednak dane uwzględniające wszystkich
przedsiębiorców, a nie tylko sektor MŚP. Jednocześnie należy wyjaśnić, że w zakresie
obowiązków wynikających z ROP systemy te funkcjonują w państwach członkowskich od
wielu lat (PPWR rozszerza ogólne wymagania ROP określone w art. 8 i 8a dyrektywy
4 https://ec.europa.eu/transparency/expert-groups-
register/screen/meetings/consult?lang=en&meetingId=65542&fromExpertGroups=2666
5 https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/CRE-10-2026-09-16-ITM-010_PL.html
6 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań
i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia
dyrektywy 94/62/WE, zwane dalej: „PPWR”.
7 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=PI_COM:C(2026)3702
8 https://environment.ec.europa.eu/publications/faq-packaging-and-packaging-waste-regulation-ppwr_en
9 Antici Gr. (Simplification).
-- 2 of 5 --
2008/98/WE10 m.in. o dodatkowe kategorie kosztów pokrywanych przez producentów,
obowiązek wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela ds. ROP przez producentów
mających siedzibę w innym państwie członkowskim oraz producentów z państw trzecich,
jeżeli udostępniają oni po raz pierwszy opakowania lub produkty w opakowaniach
bezpośrednio użytkownikom końcowym w danym państwie członkowskim, wymagania
wobec platform internetowych). Przedsiębiorcy prowadzący transgraniczną sprzedaż
produktów w opakowaniach już przed rozpoczęciem stosowania PPWR byli zobowiązani do
rejestracji, składania sprawozdań oraz finansowania gospodarowania odpadami
opakowaniowymi w każdym państwie członkowskim, na którego rynku udostępniali
produkty w opakowaniach, o ile dane państwo członkowskie nie przewidziało krajowych
zwolnień w tym zakresie. W Polsce każdy wprowadzający produkty w opakowaniach
(producent) jest zobowiązany do uzyskania wpisu do rejestru oraz składania sprawozdań.
Jednocześnie wprowadzający produkty w opakowaniach, którzy w danym roku
kalendarzowym wprowadzili do obrotu opakowania w ilości nieprzekraczającej 1 tony mogą
skorzystać ze zwolnienia z realizacji obowiązków w zakresie ROP.
4. Czy Ministerstwo posiada analizę kosztów, jakie poniosą polskie MŚP w związku
z realizacją obowiązków EPR w innych państwach członkowskich, w tym kosztów
rejestracji, raportowania i ustanawiania przedstawicieli? Jeżeli tak, proszę
o przedstawienie jej wyników.
MKiŚ nie prowadziło analizy kosztów, jakie polskie mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa
ponoszą w związku z realizacją obowiązków wynikających z systemów ROP w innych
państwach członkowskich, w tym kosztów rejestracji, sprawozdawczości oraz ustanawiania
upoważnionych przedstawicieli. Polska nie ma bowiem wpływu na szczegółowy sposób
ukształtowania tych systemów w innych państwach członkowskich. Zgodnie z art. 8 i 8a
dyrektywy 2008/98/WE państwa członkowskie ustanawiają krajowe systemy ROP
i określają zasady ich funkcjonowania, z zachowaniem minimalnych wymogów ogólnych
przewidzianych w prawie Unii. W konsekwencji każde państwo członkowskie posiada
odrębny krajowy system ROP, co oznacza, że w Unii Europejskiej funkcjonuje 27 takich
systemów. Dodatkowo w każdym państwie członkowskim rozwiązania te są zróżnicowane
w zależności od strumienia odpadów i obejmują w szczególności opakowania, baterie
i zużyte baterie, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, oleje, opony oraz pojazdy
wycofane z eksploatacji, a w przyszłości również tekstylia. W praktyce oznacza to, że nawet
systemy ROP funkcjonujące w tym samym państwie członkowskim dla różnych strumieni
odpadów mogą być zorganizowane odmiennie, stosownie do właściwości danego
strumienia oraz związanych z nim potrzeb organizacyjnych.
5. Czy Rząd RP zamierza wystąpić na forum UE z inicjatywą stworzenia jednolitego
europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków EPR, tak aby przedsiębiorca
nie musiał realizować równoważnych obowiązków odrębnie w każdym państwie
członkowskim?
MKiŚ nie planuje obecnie wystąpienia na forum Unii Europejskiej z inicjatywą utworzenia
jednolitego europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków ROP. Należy
zauważyć, że przedsiębiorcy w Polsce ponieśli już znaczne koszty związane z utworzeniem
i wdrożeniem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami
(BDO), a także z dostosowaniem swoich systemów i procesów do jej obsługi. BDO obejmuje
krajowy rejestr podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach
10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz
uchylającą niektóre dyrektywy, zwana dalej: „dyrektywą 2008/98/WE”.
-- 3 of 5 --
i gospodarujących odpadami, do którego wpisują się wszystkie podmioty objęte
obowiązkami w zakresie ROP. Za pośrednictwem BDO podmioty te składają również
wymagane sprawozdania. Utworzenie jednolitego rejestru unijnego mogłoby być
rozwiązaniem korzystnym z punktu widzenia przedsiębiorców prowadzących działalność
transgraniczną, ponieważ ograniczałoby konieczność odrębnej rejestracji w poszczególnych
państwach członkowskich. Jednocześnie jego opracowanie i wdrożenie wymagałoby
dostosowania krajowych systemów oraz systemów informatycznych przedsiębiorców, co
wiązałoby się z poniesieniem przez nich kolejnych kosztów. Koszty te ponosiłyby również
podmioty, w tym mikro-, mali i średni przedsiębiorcy, które nie prowadzą sprzedaży
transgranicznej i nie korzystałyby bezpośrednio z uproszczeń związanych z utworzeniem
jednolitego systemu unijnego. Ocena zasadności takiego rozwiązania powinna zatem
uwzględniać zarówno potencjalne uproszczenia administracyjne, jak i koszty przejścia z już
funkcjonujących systemów krajowych na nowy system unijny.
7. Czy Ministerstwo monitoruje przypadki, w których obowiązki EPR powodują
ograniczenie lub rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej? Jeżeli
tak, proszę o przedstawienie dostępnych danych.
MKiŚ nie monitoruje przypadków, w których obowiązki ROP powodują ograniczenie lub
rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej.
8. Czy Ministerstwo posiada dane dotyczące kosztów badań laboratoryjnych,
dokumentacji technicznej i innych działań związanych z wykazaniem zgodności opakowań
z PPWR, jakie mogą ponosić polskie MŚP?
MKiŚ nie posiada szczegółowych danych dotyczących kosztów badań laboratoryjnych,
sporządzania dokumentacji technicznej ani innych działań związanych z wykazaniem
zgodności opakowań z wymaganiami PPWR, które mogą ponosić polskie mikro-, małe
i średnie przedsiębiorstwa. Resort klimatu dysponuje jedynie informacjami przekazywanymi
w tym zakresie przez przedsiębiorców w kierowanych do resortu pismach. Jednocześnie
należy wskazać, że ocena skutków regulacji, w tym jej wpływu na przedsiębiorstwa, została
przeprowadzona przez Komisję Europejską na etapie procesu legislacyjnego dotyczącego
PPWR.
9. Czy Rząd RP zamierza zabiegać o wzajemne uznawanie w całej UE równoważnych
badań, certyfikatów i dokumentacji dotyczących opakowań, tak aby przedsiębiorca nie był
zmuszony do wielokrotnego wykonywania tych samych czynności?
Sformułowanie pytania nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, jakich konkretnie badań,
certyfikatów lub dokumentacji oraz jakich przypadków ich ewentualnego wielokrotnego
wykonywania ono dotyczy. W związku z brakiem doprecyzowania tego zagadnienia nie jest
możliwe przedstawienie stanowiska resortu w tym zakresie.
10. Czy Rząd RP zamierza przeprowadzić, wspólnie z Ministerstwem Rozwoju i Technologii
oraz Ministrem do spraw Unii Europejskiej, ocenę wpływu PPWR na konkurencyjność
polskiego sektora MŚP i e-commerce oraz przedstawić Komisji Europejskiej propozycje
ograniczenia obciążeń administracyjnych?
MKiŚ obecnie nie planuje przeprowadzenia odrębnej oceny wpływu PPWR na
konkurencyjność polskiego sektora MŚP i handlu elektronicznego. Wstępna ocena wpływu
projektowanych przepisów w tym zakresie była prowadzona w 2023 r. na etapie
przygotowywania stanowiska Rządu RP do projektu wniosku COM(2022)677 (projekt
-- 4 of 5 --
PPWR). Jednocześnie MKiŚ nadal będzie podejmowało na forum Unii Europejskiej działania
zmierzające do ograniczenia obciążeń administracyjnych związanych ze stosowaniem
PPWR. Jak wskazano powyżej, Komisja Europejska planuje jesienią 2026 r. publikację CEA.
Część zagadnień, których rozwiązanie może wymagać zmian w PPWR, w szczególności
dotyczących ROP, może zostać włączona do prac nad CEA. MKiŚ deklaruje gotowość do
aktywnego uczestnictwa w tych pracach.
Z wyrazami szacunku
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.
-- 5 of 5 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Anita Sowińska
DGO-OP.0500.45.2026.JM
4557813.18820620.15234347
Warszawa, 01-10-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację Posła Grzegorza Płaczka (znak: K10INT19636)
Temat: konieczność pilnej interwencji rządu RP na forum Unii Europejskiej w związku
z obciążeniami dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wynikającymi z rozporządzenia
PPWR1
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT19636 Posła Grzegorza Płaczka przekazuję odpowiedź
w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
1. Czy Rząd RP popiera propozycję Komisji Europejskiej COM(2025) 982 dotyczącą
zawieszenia stosowania art. 45 ust. 3 PPWR do dnia 1 stycznia 2035 r.?
2. Czy Rząd RP zamierza aktywnie poprzeć tę propozycję podczas prac Rady Unii
Europejskiej i zabiegać o jej przyjęcie?
6. Czy Rząd RP zamierza zabiegać o wprowadzenie uproszczeń lub mechanizmu de minimis
dla mikro- i małych przedsiębiorstw wprowadzających niewielkie ilości opakowań na rynki
innych państw UE?
Na wstępie należy zaznaczyć, że w trakcie prezydencji cypryjskiej COREPER2 podjął decyzję
o zaprzestaniu rozpatrywania wniosku COM(2025) 982, który w art. 2 przewidywał
zawieszenie obowiązku wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej
odpowiedzialności producenta, zwanej dalej: „ROP” do dnia 1 stycznia 2035 r. Komitet
uznał, że systemy EPR powinny zostać poddane kompleksowej analizie w kontekście
nowego aktu w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym (Circular Economy Act, CEA),
którego publikację zaplanowano na jesień 2026 r.
Aktualnie Polska (Ministerstwo Rozwoju i Technologii oraz Ministerstwo Klimatu
i Środowiska, zwane dalej: „MKiŚ”), a także przedstawiciele innych państw członkowskich
podejmują działania na szczeblu Unii Europejskiej (m.in. przygotowanie non-paperów3,
dyskusje podczas grup roboczych w Radzie, organizowane przez Komisję Europejską
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań
i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia
dyrektywy 94/62/WE, zwane dalej: „PPWR”.
2 Committee of the Permanent Representatives of the Governments of the Member States to the European Union.
3 W dniu 24 września 2026 r. podczas posiedzenia Competitiveness Council Polska przedstawiła non-paper
w sprawie PPWR.
-- 1 of 5 --
spotkanie Wysłanników ds. MŚP4, dyskusja w Parlamencie Europejskim5) mające na celu
rozwiązane największych problemów związanych z rozpoczęciem stosowania PPWR6, do
których należą m.in. obowiązek wyznaczenia przez producenta upoważnionego
przedstawiciela ds. ROP, potrzeba jednolitych i terminowo dostępnych wytycznych
dotyczących stosowania PPWR oraz przyspieszenia prac nad aktami delegowanymi
i wykonawczymi i regularną aktualizację wytycznych7 i FAQ8. Podczas ostatnich posiedzeń
AGS9, które odbyły się w dniach 7 i 21 września 2026 r., w ramach punktów „Sprawy różne”
kilka delegacji zwróciło się z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku COM(2025) 982,
ograniczonego do kwestii stosowania obowiązku wyznaczenia upoważnionego
przedstawiciela ds. ROP w odniesieniu do małych producentów na mocy PPWR. Szereg
delegacji, w tym Polska poparło tę propozycję. MKiŚ będzie kontynuowało aktywny udział
w pracach nad przedmiotowymi zagadnieniami.
MKiŚ dostrzega potrzebę ograniczenia obciążeń administracyjnych najmniejszych
przedsiębiorców, w szczególności prowadzących transgraniczną sprzedaż produktów oraz
udostępniających niewielkie ilości opakowań w kilku państwach członkowskich.
W pierwszej kolejności resort klimatu popiera ustanowienie progu de minimis dla obowiązku
wyznaczania upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej odpowiedzialności
producenta, zwanej dalej: „ROP”. Co do zasady nie opowiada się natomiast za zwolnieniem
tych podmiotów z obowiązku rejestracji i sprawozdawczości, bowiem rezygnacja z tych
obowiązków ograniczałaby możliwość identyfikowania producentów działających na rynku
oraz sprzyjałaby powstawaniu zjawiska „gapowiczów”, tj. podmiotów, które wprowadzają
opakowania do obrotu, lecz nie uczestniczą w finansowaniu systemu ROP (pokrywającego
m.in. koszty gospodarowania odpadami). MKiŚ ma jednak świadomość, że zwolnienia
z obowiązku rejestracji, finansowania ROP i sprawozdawczości funkcjonują już
w niektórych państwach członkowskich, dlatego jest gotowe uczestniczyć w pracach nad
określeniem odpowiedniego limitu ilości opakowań wprowadzanych do obrotu, poniżej
którego zwolnienie takie mogłoby mieć zastosowanie. W ocenie MKiŚ próg masowy
powinien stanowić jedyną przesłankę zwolnienia, aby uniknąć niepewności związanej
z oceną charakteru produktów i zapewnić jasne zasady dla przedsiębiorców oraz organów
kontroli. Ponadto ewentualne zwolnienie powinno być ograniczone do producentów
mających siedzibę w Unii Europejskiej.
3. Ile polskich mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż
transgraniczną może zostać objętych obowiązkami EPR wynikającymi z PPWR?
MKiŚ nie posiada danych pozwalających na określenie ilu mikro-, małych i średnich
przedsiębiorców prowadzi sprzedaż transgraniczną. W Rejestrze podmiotów w BDO wpis
w dziale VI Tabeli 5 Wprowadzający opakowania oraz eksportujący produkty w opakowaniach
i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach posiadało 36 606
podmiotów (stan na dzień 17.09.2026 r.), są to jednak dane uwzględniające wszystkich
przedsiębiorców, a nie tylko sektor MŚP. Jednocześnie należy wyjaśnić, że w zakresie
obowiązków wynikających z ROP systemy te funkcjonują w państwach członkowskich od
wielu lat (PPWR rozszerza ogólne wymagania ROP określone w art. 8 i 8a dyrektywy
4 https://ec.europa.eu/transparency/expert-groups-
register/screen/meetings/consult?lang=en&meetingId=65542&fromExpertGroups=2666
5 https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/CRE-10-2026-09-16-ITM-010_PL.html
6 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań
i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia
dyrektywy 94/62/WE, zwane dalej: „PPWR”.
7 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=PI_COM:C(2026)3702
8 https://environment.ec.europa.eu/publications/faq-packaging-and-packaging-waste-regulation-ppwr_en
9 Antici Gr. (Simplification).
-- 2 of 5 --
2008/98/WE10 m.in. o dodatkowe kategorie kosztów pokrywanych przez producentów,
obowiązek wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela ds. ROP przez producentów
mających siedzibę w innym państwie członkowskim oraz producentów z państw trzecich,
jeżeli udostępniają oni po raz pierwszy opakowania lub produkty w opakowaniach
bezpośrednio użytkownikom końcowym w danym państwie członkowskim, wymagania
wobec platform internetowych). Przedsiębiorcy prowadzący transgraniczną sprzedaż
produktów w opakowaniach już przed rozpoczęciem stosowania PPWR byli zobowiązani do
rejestracji, składania sprawozdań oraz finansowania gospodarowania odpadami
opakowaniowymi w każdym państwie członkowskim, na którego rynku udostępniali
produkty w opakowaniach, o ile dane państwo członkowskie nie przewidziało krajowych
zwolnień w tym zakresie. W Polsce każdy wprowadzający produkty w opakowaniach
(producent) jest zobowiązany do uzyskania wpisu do rejestru oraz składania sprawozdań.
Jednocześnie wprowadzający produkty w opakowaniach, którzy w danym roku
kalendarzowym wprowadzili do obrotu opakowania w ilości nieprzekraczającej 1 tony mogą
skorzystać ze zwolnienia z realizacji obowiązków w zakresie ROP.
4. Czy Ministerstwo posiada analizę kosztów, jakie poniosą polskie MŚP w związku
z realizacją obowiązków EPR w innych państwach członkowskich, w tym kosztów
rejestracji, raportowania i ustanawiania przedstawicieli? Jeżeli tak, proszę
o przedstawienie jej wyników.
MKiŚ nie prowadziło analizy kosztów, jakie polskie mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa
ponoszą w związku z realizacją obowiązków wynikających z systemów ROP w innych
państwach członkowskich, w tym kosztów rejestracji, sprawozdawczości oraz ustanawiania
upoważnionych przedstawicieli. Polska nie ma bowiem wpływu na szczegółowy sposób
ukształtowania tych systemów w innych państwach członkowskich. Zgodnie z art. 8 i 8a
dyrektywy 2008/98/WE państwa członkowskie ustanawiają krajowe systemy ROP
i określają zasady ich funkcjonowania, z zachowaniem minimalnych wymogów ogólnych
przewidzianych w prawie Unii. W konsekwencji każde państwo członkowskie posiada
odrębny krajowy system ROP, co oznacza, że w Unii Europejskiej funkcjonuje 27 takich
systemów. Dodatkowo w każdym państwie członkowskim rozwiązania te są zróżnicowane
w zależności od strumienia odpadów i obejmują w szczególności opakowania, baterie
i zużyte baterie, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, oleje, opony oraz pojazdy
wycofane z eksploatacji, a w przyszłości również tekstylia. W praktyce oznacza to, że nawet
systemy ROP funkcjonujące w tym samym państwie członkowskim dla różnych strumieni
odpadów mogą być zorganizowane odmiennie, stosownie do właściwości danego
strumienia oraz związanych z nim potrzeb organizacyjnych.
5. Czy Rząd RP zamierza wystąpić na forum UE z inicjatywą stworzenia jednolitego
europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków EPR, tak aby przedsiębiorca
nie musiał realizować równoważnych obowiązków odrębnie w każdym państwie
członkowskim?
MKiŚ nie planuje obecnie wystąpienia na forum Unii Europejskiej z inicjatywą utworzenia
jednolitego europejskiego systemu rejestracji i rozliczania obowiązków ROP. Należy
zauważyć, że przedsiębiorcy w Polsce ponieśli już znaczne koszty związane z utworzeniem
i wdrożeniem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami
(BDO), a także z dostosowaniem swoich systemów i procesów do jej obsługi. BDO obejmuje
krajowy rejestr podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach
10 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz
uchylającą niektóre dyrektywy, zwana dalej: „dyrektywą 2008/98/WE”.
-- 3 of 5 --
i gospodarujących odpadami, do którego wpisują się wszystkie podmioty objęte
obowiązkami w zakresie ROP. Za pośrednictwem BDO podmioty te składają również
wymagane sprawozdania. Utworzenie jednolitego rejestru unijnego mogłoby być
rozwiązaniem korzystnym z punktu widzenia przedsiębiorców prowadzących działalność
transgraniczną, ponieważ ograniczałoby konieczność odrębnej rejestracji w poszczególnych
państwach członkowskich. Jednocześnie jego opracowanie i wdrożenie wymagałoby
dostosowania krajowych systemów oraz systemów informatycznych przedsiębiorców, co
wiązałoby się z poniesieniem przez nich kolejnych kosztów. Koszty te ponosiłyby również
podmioty, w tym mikro-, mali i średni przedsiębiorcy, które nie prowadzą sprzedaży
transgranicznej i nie korzystałyby bezpośrednio z uproszczeń związanych z utworzeniem
jednolitego systemu unijnego. Ocena zasadności takiego rozwiązania powinna zatem
uwzględniać zarówno potencjalne uproszczenia administracyjne, jak i koszty przejścia z już
funkcjonujących systemów krajowych na nowy system unijny.
7. Czy Ministerstwo monitoruje przypadki, w których obowiązki EPR powodują
ograniczenie lub rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej? Jeżeli
tak, proszę o przedstawienie dostępnych danych.
MKiŚ nie monitoruje przypadków, w których obowiązki ROP powodują ograniczenie lub
rezygnację polskich przedsiębiorców ze sprzedaży transgranicznej.
8. Czy Ministerstwo posiada dane dotyczące kosztów badań laboratoryjnych,
dokumentacji technicznej i innych działań związanych z wykazaniem zgodności opakowań
z PPWR, jakie mogą ponosić polskie MŚP?
MKiŚ nie posiada szczegółowych danych dotyczących kosztów badań laboratoryjnych,
sporządzania dokumentacji technicznej ani innych działań związanych z wykazaniem
zgodności opakowań z wymaganiami PPWR, które mogą ponosić polskie mikro-, małe
i średnie przedsiębiorstwa. Resort klimatu dysponuje jedynie informacjami przekazywanymi
w tym zakresie przez przedsiębiorców w kierowanych do resortu pismach. Jednocześnie
należy wskazać, że ocena skutków regulacji, w tym jej wpływu na przedsiębiorstwa, została
przeprowadzona przez Komisję Europejską na etapie procesu legislacyjnego dotyczącego
PPWR.
9. Czy Rząd RP zamierza zabiegać o wzajemne uznawanie w całej UE równoważnych
badań, certyfikatów i dokumentacji dotyczących opakowań, tak aby przedsiębiorca nie był
zmuszony do wielokrotnego wykonywania tych samych czynności?
Sformułowanie pytania nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, jakich konkretnie badań,
certyfikatów lub dokumentacji oraz jakich przypadków ich ewentualnego wielokrotnego
wykonywania ono dotyczy. W związku z brakiem doprecyzowania tego zagadnienia nie jest
możliwe przedstawienie stanowiska resortu w tym zakresie.
10. Czy Rząd RP zamierza przeprowadzić, wspólnie z Ministerstwem Rozwoju i Technologii
oraz Ministrem do spraw Unii Europejskiej, ocenę wpływu PPWR na konkurencyjność
polskiego sektora MŚP i e-commerce oraz przedstawić Komisji Europejskiej propozycje
ograniczenia obciążeń administracyjnych?
MKiŚ obecnie nie planuje przeprowadzenia odrębnej oceny wpływu PPWR na
konkurencyjność polskiego sektora MŚP i handlu elektronicznego. Wstępna ocena wpływu
projektowanych przepisów w tym zakresie była prowadzona w 2023 r. na etapie
przygotowywania stanowiska Rządu RP do projektu wniosku COM(2022)677 (projekt
-- 4 of 5 --
PPWR). Jednocześnie MKiŚ nadal będzie podejmowało na forum Unii Europejskiej działania
zmierzające do ograniczenia obciążeń administracyjnych związanych ze stosowaniem
PPWR. Jak wskazano powyżej, Komisja Europejska planuje jesienią 2026 r. publikację CEA.
Część zagadnień, których rozwiązanie może wymagać zmian w PPWR, w szczególności
dotyczących ROP, może zostać włączona do prac nad CEA. MKiŚ deklaruje gotowość do
aktywnego uczestnictwa w tych pracach.
Z wyrazami szacunku
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.
-- 5 of 5 --