Interpelacja nr 19395
Interpelacja w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców Waksmunda w gm. Nowy Targ
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (40%)
Infrastruktura i Transport (30%)
Klimat, Energia i Środowisko (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców Waksmunda w gm. Nowy Targ
Interpelacja nr 19395
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców Waksmunda w gm. Nowy Targ
Zgłaszający: Ryszard Wilk, Bronisław Foltyn, Bartłomiej Pejo, Michał Połuboczek
Data wpływu: 24-08-2026
Szanowna Pani Minister! Sprawa dotyczy przede wszystkim projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Nowy Targ dla obszaru „Waksmund 3/Wielka Góra“, którego uzgodnienia odmówiły dwa organy:
1) dyrektor Gorczańskiego Parku Narodowego – postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC;
2) regionalny dyrektor ochrony środowiska w Krakowie – postanowieniem z dnia 4 maja 2026 r., znak OP.610.6.12.2023.AD.1.
Na oba rozstrzygnięcia gmina Nowy Targ, działając również w związku z postulatem mieszkańców Waksmunda, wniosła obszerne zażalenia.
Zażalenie dotyczące GPN zostało skierowane do Ministra Klimatu i Środowiska i zawiera wniosek o uchylenie postanowienia oraz uzgodnienie projektu studium, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem rzeczywistego stanu terenu, wcześniejszych pozytywnych uzgodnień WZ, pozwoleń na budowę i faktycznego przebiegu korytarzy ekologicznych.
Zażalenie dotyczące RDOŚ zostało natomiast skierowane do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska za pośrednictwem RDOŚ. Gmina domaga się w nim uchylenia odmowy i uzgodnienia projektu studium albo ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru terenu, istniejącej zabudowy, WZ, pozwoleń na budowę, korytarzy ekologicznych oraz relacji terenu do GPN, Natura 2000 i Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Nie zwracam się do Ministra o ingerowanie w kompetencje organu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie RDOŚ. Zwracam się natomiast – w zakresie kompetencji Ministra dotyczących ochrony przyrody, nadzoru nad parkami narodowymi oraz nadzoru nad Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska – o systemową analizę tej sprawy oraz ocenę, czy praktyka stosowana wobec mieszkańców Waksmunda odpowiada celom i granicom przepisów ochrony przyrody. Minister kieruje działem środowisko obejmującym m.in. ochronę przyrody, w tym w parkach narodowych, a właściwy Departament Ochrony Przyrody prowadzi sprawy nadzoru nad GDOŚ i parkami narodowymi.
I. Dwa organy – ten sam skutek: faktyczne zablokowanie zmiany studium
Szczególne zaniepokojenie budzi fakt, że dwa różne organy ochrony przyrody, opierając swoje stanowiska częściowo na odmiennych podstawach, dochodzą do tego samego rezultatu – odmowy uzgodnienia projektu zmiany studium umożliwiającego uporządkowany rozwój obszaru „Waksmund 3/Wielka Góra“.
Jednocześnie z dokumentacji wynika, że obszar ten:
– nie jest terenem dziewiczym;
– jest od dziesięcioleci użytkowany rolniczo;
– jest częściowo zabudowany;
– posiada istniejące drogi;
– został objęty podziałami geodezyjnymi;
– w jego granicach wydawano pozwolenia na budowę;
– a wcześniejsze warunki zabudowy były w części pozytywnie uzgadniane przez dyrektora GPN.
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje ponadto, że zmiana studium ma służyć właśnie uporządkowaniu sposobu zagospodarowania, a nie otwieraniu dziewiczego terenu pod przypadkową zabudowę.
II. Korytarz ekologiczny – zasadnicza wątpliwość faktyczna
Zarówno w sprawie GPN, jak i w argumentacji związanej z RDOŚ pojawia się kwestia korytarza ekologicznego.
Zażalenie dotyczące GPN wskazuje, że nie przedstawiono precyzyjnej mapy korytarza, jego szerokości, punktów wejścia i wyjścia ani rzeczywistych tras migracyjnych przez tereny przeznaczone pod zabudowę.
Co więcej, plan ochrony Gorczańskiego Parku Narodowego, opisując połączenie Gorców z Kotliną Orawsko-Nowotarską, Tatrami i Spiszem przez dolinę Dunajca, wskazuje Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów, nie wymieniając Waksmunda.
Zażalenie gminy wprost wskazuje również, że mapa kierunków powiązań ekologicznych GPN pokazuje powiązania w innych lokalizacjach, a nie na obszarze Wielkiej Góry objętym procedurą „Waksmund 3“.
W tej sytuacji powstaje zasadnicze pytanie, czy tak daleko idące ograniczenie sposobu wykorzystania prywatnych nieruchomości może być oparte na materiałach ogólnych, takich jak ECONET czy CORINE, bez lokalnego i aktualnego wykazania przebiegu korytarza.
III. Wcześniejsze pozytywne uzgodnienia GPN
Szczególnego znaczenia nabiera okoliczność, że dyrektor GPN wcześniej pozytywnie uzgadniał warunki zabudowy w granicach tego samego obszaru.
W dokumentacji wskazano m.in. działki 6318/1 i 6245/5.
Zażalenie podkreśla, że późniejsze pozwolenia na budowę były poprzedzone procedurami WZ, w których organ ochrony przyrody akceptował możliwość realizacji zabudowy mieszkaniowej i gospodarczej.
Powstaje wobec tego pytanie systemowe:
Jak obywatel ma działać w zaufaniu do państwa, jeżeli ten sam organ najpierw formalnie akceptuje zabudowę na określonym obszarze, a następnie uznaje ten sam obszar za wymagający daleko idącego ograniczenia zabudowy ze względu na korytarz ekologiczny?
IV. Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu
W przypadku RDOŚ istotnym elementem odmowy jest położenie „Waksmund 3“ w granicach Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Zażalenie gminy wskazuje jednak, że RDOŚ nie wskazał konkretnego zakazu z § 3 ust. 1 uchwały Nr XX/274/20, który miałby zostać naruszony przez zmianę studium.
Szczególnego znaczenia nabiera to w świetle faktu, że Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego, który sprawuje nadzór nad tym obszarem, pozytywnie zaopiniował projekt i stwierdził, że zmiana studium nie narusza zakazów zawartych w uchwale dotyczącej Południowomałopolskiego OChK.
Powstaje więc pytanie, jak należy interpretować sytuację, w której organ sprawujący nadzór nad OChK stwierdza brak naruszenia jego zakazów, a RDOŚ dochodzi do wniosku prowadzącego do odmowy uzgodnienia.
V. Ochrona terenów otwartych nie jest tożsama z zakazem zabudowy
Zażalenie dotyczące RDOŚ zwraca uwagę na bardzo istotne rozróżnienie.
§ 2 uchwały dotyczącej Południowomałopolskiego OChK zawiera ustalenia czynnej ochrony ekosystemów, w tym ochronę terenów otwartych przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych.
Nie jest to zakaz wszelkiej nowej zabudowy.
Zażalenie wskazuje, że katalog konkretnych zakazów znajduje się w § 3 ust. 1, natomiast § 3 ust. 8 wprost przewiduje możliwość zmiany przeznaczenia terenów w dokumentach planistycznych, jeżeli zostanie wykazany brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody Obszaru.
Wymaga więc oceny, czy prawidłową praktyką jest wykorzystywanie ogólnych kierunkowych ustaleń dotyczących ochrony krajobrazu jako podstawy prowadzącej w praktyce do eliminowania terenów spod zabudowy.
VI. Zadrzewienia – ochrona elementu przyrodniczego a zakaz zabudowy
Analogiczna wątpliwość dotyczy zadrzewień.
Uchwała Nr XX/274/20 zakazuje likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, ale nie ustanawia przez to generalnego zakazu przeznaczania pod zabudowę całych nieruchomości, na których takie zadrzewienia występują.
Sama uchwała przewiduje również wyjątki oraz rozwiązania pozwalające na zachowanie funkcji przyrodniczej zadrzewień.
Powstaje więc pytanie, czy standardem działania organów ochrony środowiska nie powinno być w pierwszej kolejności stosowanie środków proporcjonalnych, np.:
– ochrony konkretnych zadrzewień;
– linii zabudowy;
– obowiązku zachowania pasów zieleni;
– zwiększonej powierzchni biologicznie czynnej;
– ograniczenia parametrów zabudowy;
zamiast wyłączania całych obszarów z możliwości zagospodarowania.
VII. Europejska Konwencja Krajobrazowa
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje również na wykorzystywanie Europejskiej Konwencji Krajobrazowej jako argumentu przemawiającego przeciwko zmianie studium.
Tymczasem zażalenie zwraca uwagę, że konwencja ma charakter ogólny i programowy, nie ustanawia konkretnego zakazu zabudowy mieszkaniowej, a sama definicja krajobrazu uwzględnia zarówno czynniki przyrodnicze, jak i ludzkie.
Również w tym przypadku zasadne jest pytanie, czy dokument kierunkowy może być wykorzystywany w sposób prowadzący do faktycznego ustanawiania ograniczenia, którego nie przewiduje konkretny przepis prawa.
VIII. Natura 2000 i rzeczywista skala oddziaływania
Zażalenia wskazują również na problem posługiwania się argumentem dotyczącym obszarów Natura 2000 bez wykazania konkretnego mechanizmu oddziaływania.
W zażaleniu dotyczącym GPN podniesiono, że obszary „Ostoja Gorczańska“ i „Gorce“ nie graniczą bezpośrednio z terenem, natomiast wskazywany obszar związany z Dunajcem znajduje się poza granicami „Waksmund 3“; organ nie wykazał przy tym konkretnego mechanizmu negatywnego oddziaływania.
Nie chodzi zatem o kwestionowanie ochrony Natura 2000, lecz o konieczność wykazania związku przyczynowego pomiędzy konkretnym ustaleniem studium a konkretnym zagrożeniem dla przedmiotu ochrony.
IX. Argument dotyczący rezerw terenów budowlanych
Szczególne wątpliwości budzi także argument dotyczący rzekomej wystarczającej ilości terenów budowlanych w gminie Nowy Targ.
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje, że organ wkroczył w ocenę polityki przestrzennej gminy, odnosząc się do rezerw terenów budowlanych w całej gminie.
Problem ma również wymiar praktyczny.
Mieszkaniec Waksmunda posiadający działkę odziedziczoną po rodzicach czy dziadkach nie może zrealizować swojego prawa do zabudowy na cudzej nieruchomości położonej w innym sołectwie tylko dlatego, że statystycznie w bilansie całej gminy istnieje określona rezerwa terenów.
Pojawia się więc zasadnicze pytanie o granice kompetencji organów ochrony przyrody w ustalaniu, ile terenów budowlanych potrzebuje lokalna społeczność i gdzie powinny być one lokalizowane.
X. Pozytywne stanowiska innych właściwych organów
Zażalenia wskazują także, że projekt zmiany studium uzyskał pozytywne stanowiska lub uzgodnienia innych organów właściwych w określonych dziedzinach.
W przypadku materiału dotyczącego RDOŚ wymienione zostały m.in. ZPKWM, Wody Polskie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, burmistrz miasta Nowy Targ i starosta Nowotarski.
Nie oznacza to oczywiście, że stanowiska te wiążą RDOŚ czy GPN w zakresie ich własnych kompetencji.
Powinny jednak zostać rzeczywiście przeanalizowane jako element całokształtu materiału dowodowego, zwłaszcza jeżeli rozstrzygnięcie odmowne prowadzi do daleko idącego ograniczenia korzystania z prywatnych nieruchomości.
XI. Społeczny wymiar sprawy
Sprawa nie dotyczy pojedynczej inwestycji.
W obrębie „Waksmund 3“ mieszkańcy społecznie przeprowadzili działania związane z komasacją gruntów, podziałami nieruchomości i wydzieleniem dwóch dróg dojazdowych. Według dokumentacji działania te objęły ponad 80 mieszkańców.
Mieszkańcy działali przez lata w przekonaniu, że teren stanowi naturalny kierunek rozwoju miejscowości, tym bardziej że w granicach obszaru wydawano wcześniej decyzje i pozwolenia.
Skutkiem obecnych odmów nie jest więc wyłącznie ochrona pojedynczego elementu środowiska, ale praktyczne zamrożenie możliwości zagospodarowania nieruchomości dużej grupy obywateli.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister o odpowiedź na następujące pytania:
Na jakim etapie znajduje się obecnie rozpoznanie zażalenia gminy Nowy Targ na postanowienie dyrektora GPN z 27 kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC?
Czy w ramach jego rozpoznania zostaną szczegółowo przeanalizowane wszystkie dowody przedstawione przez gminę, w tym mapy, dokumentacja istniejącej zabudowy, pozwolenia na budowę oraz wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ?
Czy ministerstwo zweryfikuje, czy przez teren „Waksmund 3/Wielka Góra“ rzeczywiście przebiega korytarz ekologiczny uzasadniający odmowę uzgodnienia?
Czy w ramach tej analizy zostanie porównane stanowisko dyrektora GPN z literalną treścią obowiązującego planu ochrony GPN, który dla przedmiotowego kierunku połączenia ekologicznego wymienia Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów, a nie Waksmund?
Czy ministerstwo zażąda od GPN wskazania korytarza na mapie w skali umożliwiającej identyfikację konkretnych nieruchomości oraz przedstawienia lokalnych badań potwierdzających jego funkcjonowanie?
Jak ministerstwo ocenia sytuację, w której dyrektor GPN wcześniej pozytywnie uzgadniał WZ w granicach tego samego obszaru, w tym dla działek wskazywanych w zażaleniu, a następnie odmawia uzgodnienia studium z uwagi na korytarz ekologiczny?
Czy wcześniejsze formalne stanowiska organu powinny być uwzględniane przy ocenie zasady zaufania obywatela do administracji oraz proporcjonalności późniejszych ograniczeń?
Czy ministerstwo podziela stanowisko, że samo położenie nieruchomości w otulinie parku narodowego nie oznacza automatycznego zakazu zabudowy, a organ powinien wykazać konkretny negatywny wpływ projektowanego zagospodarowania na ochronę przyrody parku?
Czy ministerstwo uważa za prawidłowe opieranie odmowy na regionalnych i małoskalowych materiałach ECONET lub CORINE bez jednoznacznego lokalnego wykazania przebiegu korytarza?
Czy ministerstwo przeanalizuje również stanowisko RDOŚ dotyczące „Waksmund 3“ w ramach swoich kompetencji nadzorczych i systemowych, bez ingerowania w kompetencję GDOŚ do rozpoznania zażalenia?
Jak ministerstwo ocenia stosowanie § 2 uchwały dotyczącej Południowomałopolskiego OChK jako argumentu przeciw zabudowie, skoro przepis dotyczący terenów otwartych mówi o ochronie przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych, a nie o generalnym zakazie zabudowy?
Czy zdaniem ministerstwa RDOŚ, odmawiając uzgodnienia, powinien wskazać konkretny zakaz z § 3 ust. 1 uchwały Nr XX/274/20, który narusza konkretne ustalenie studium?
Jak ministerstwo ocenia fakt, że ZPKWM pozytywnie zaopiniował „Waksmund 3“ i stwierdził brak naruszenia zakazów Południowomałopolskiego OChK?
Czy w przypadku ochrony zadrzewień właściwym i proporcjonalnym rozwiązaniem powinno być w pierwszej kolejności zastosowanie zapisów chroniących konkretne zadrzewienia, zamiast automatycznego eliminowania całej nieruchomości z możliwości zabudowy?
Czy ministerstwo podziela stanowisko, że Europejska Konwencja Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu zabudowy i nie może zastąpić konkretnej podstawy prawnej ograniczenia?
Jakie – zdaniem ministerstwa – są granice kompetencji RDOŚ i dyrektora parku narodowego w zakresie oceniania liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego modelu rozwoju przestrzennego gminy?
Czy organy ochrony przyrody mogą odmówić uzgodnienia dokumentu z tego powodu, że ich zdaniem gmina lub jej mieszkańcy posiadają już wystarczającą liczbę terenów budowlanych, jeżeli nie wykażą jednocześnie konkretnego negatywnego wpływu danego terenu na przedmiot ochrony?
Czy ministerstwo uważa, że w procedurach uzgodnieniowych powinno obowiązywać w pierwszej kolejności poszukiwanie rozwiązań proporcjonalnych i minimalizujących, takich jak linie zabudowy, ochrona zadrzewień, pasy migracyjne, ograniczenia ogrodzeń, powierzchnia biologicznie czynna czy zmniejszenie intensywności zabudowy, zamiast eliminowania całych obszarów z możliwości zagospodarowania?
Czy ministerstwo dostrzega potrzebę wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu?
Czy ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
Czy w ramach rozpoznania zażalenia dotyczącego GPN ministerstwo uwzględni społeczny charakter sprawy, wcześniejsze działania ponad 80 właścicieli nieruchomości oraz ich uzasadnione oczekiwania wynikające z wcześniejszych decyzji i uzgodnień?
Czy ministerstwo, po przeanalizowaniu sprawy, jest gotowe doprowadzić do merytorycznego spotkania przedstawicieli ministerstwa, GPN, GDOŚ/RDOŚ, gminy Nowy Targ oraz reprezentacji mieszkańców Waksmunda w celu ustalenia, czy ochronę przyrody można pogodzić z racjonalnym i uporządkowanym zagospodarowaniem tego terenu?
Mając na uwadze skalę sprawy oraz fakt, że dotyczy ona równolegle działania dyrektora Gorczańskiego Parku Narodowego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie, zwracam się do Pani Minister o kompleksową analizę przedstawionej sytuacji.
W szczególności proszę o bardzo dokładne przeanalizowanie zażalenia gminy Nowy Targ na postanowienie dyrektora GPN z dnia 27 kwietnia 2026 r. i całego przedstawionego wraz z nim materiału dowodowego.
W odniesieniu do zażalenia na postanowienie RDOŚ, którego rozpoznanie należy do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, nie zwracam się o ingerencję w indywidualne postępowanie. Proszę jednak, w ramach kompetencji nadzorczych i systemowych Ministra, o przeanalizowanie problemów prawnych ujawnionych w tej sprawie, w szczególności zakresu kompetencji RDOŚ, sposobu stosowania przepisów dotyczących obszaru chronionego krajobrazu oraz relacji między ochroną przyrody a samodzielnością planistyczną gminy. Departament Ochrony Przyrody MKiŚ prowadzi sprawy nadzoru ministra zarówno nad GDOŚ, jak i parkami narodowymi.
Zażalenie RDOŚ zawiera 29 szczegółowych zarzutów, obejmujących m.in. brak wskazania konkretnego zakazu uchwały OChK, pominięcie pozytywnego stanowiska ZPKWM, argumentację krajobrazową, kanalizację, rezerwy budowlane, korytarze ekologiczne, otulinę, Natura 2000, wcześniejsze pozwolenia i pozytywne uzgodnienia oraz zasadę proporcjonalności i samodzielności planistycznej gminy.
Zażalenie dotyczące GPN wskazuje natomiast m.in. na brak lokalnego wykazania przebiegu korytarza, niespójność z planem ochrony GPN, wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ, w tym dla działek 6318/1 i 6245/5, brak wykazania występowania wskazywanych gatunków chronionych na terenach budowlanych oraz brak wykazania konkretnego negatywnego wpływu na ochronę przyrody parku.
Nie chodzi w tej sprawie o osłabienie ochrony przyrody. Chodzi o ustalenie granicy, po przekroczeniu której ochrona przyrody przestaje polegać na stosowaniu konkretnych norm ochronnych, a zaczyna prowadzić do faktycznego tworzenia dodatkowych, niewynikających wprost z prawa zakazów zagospodarowania prywatnych nieruchomości.
Jeżeli istnieje konkretny walor przyrodniczy wymagający ochrony – powinien zostać wskazany i chroniony.
Jeżeli istnieje konkretny korytarz ekologiczny – powinien zostać wykazany na mapie i potwierdzony w terenie.
Jeżeli istnieją konkretne wartościowe zadrzewienia – powinny zostać zachowane.
Jeżeli istnieje ryzyko negatywnego oddziaływania – powinien zostać wykazany jego rzeczywisty mechanizm i zastosowane adekwatne środki minimalizujące.
Nie powinno natomiast dochodzić do sytuacji, w której suma ogólnych pojęć – „krajobraz“, „otulina“, „korytarz ekologiczny“, „rezerwy budowlane“, „zadrzewienia“ czy „antropopresja“ – staje się w praktyce substytutem konkretnej podstawy prawnej i prowadzi do zamrożenia możliwości rozwoju całej części miejscowości.
Dlatego zwracam się o analizę obu spraw również pod kątem spójności działania administracji rządowej, proporcjonalności stosowanych ograniczeń, ochrony zaufania obywateli do państwa oraz poszanowania samodzielności planistycznej gminy Nowy Targ.
Proszę o udzielenie szczegółowej odpowiedzi na powyższe pytania w trybie właściwym dla interpelacji poselskiej.
Z poważaniem Ryszard Wilk
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Interpelacja nr 19395
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców Waksmunda w gm. Nowy Targ
Zgłaszający: Ryszard Wilk, Bronisław Foltyn, Bartłomiej Pejo, Michał Połuboczek
Data wpływu: 24-08-2026
Szanowna Pani Minister! Sprawa dotyczy przede wszystkim projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Nowy Targ dla obszaru „Waksmund 3/Wielka Góra“, którego uzgodnienia odmówiły dwa organy:
1) dyrektor Gorczańskiego Parku Narodowego – postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC;
2) regionalny dyrektor ochrony środowiska w Krakowie – postanowieniem z dnia 4 maja 2026 r., znak OP.610.6.12.2023.AD.1.
Na oba rozstrzygnięcia gmina Nowy Targ, działając również w związku z postulatem mieszkańców Waksmunda, wniosła obszerne zażalenia.
Zażalenie dotyczące GPN zostało skierowane do Ministra Klimatu i Środowiska i zawiera wniosek o uchylenie postanowienia oraz uzgodnienie projektu studium, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem rzeczywistego stanu terenu, wcześniejszych pozytywnych uzgodnień WZ, pozwoleń na budowę i faktycznego przebiegu korytarzy ekologicznych.
Zażalenie dotyczące RDOŚ zostało natomiast skierowane do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska za pośrednictwem RDOŚ. Gmina domaga się w nim uchylenia odmowy i uzgodnienia projektu studium albo ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru terenu, istniejącej zabudowy, WZ, pozwoleń na budowę, korytarzy ekologicznych oraz relacji terenu do GPN, Natura 2000 i Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Nie zwracam się do Ministra o ingerowanie w kompetencje organu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie RDOŚ. Zwracam się natomiast – w zakresie kompetencji Ministra dotyczących ochrony przyrody, nadzoru nad parkami narodowymi oraz nadzoru nad Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska – o systemową analizę tej sprawy oraz ocenę, czy praktyka stosowana wobec mieszkańców Waksmunda odpowiada celom i granicom przepisów ochrony przyrody. Minister kieruje działem środowisko obejmującym m.in. ochronę przyrody, w tym w parkach narodowych, a właściwy Departament Ochrony Przyrody prowadzi sprawy nadzoru nad GDOŚ i parkami narodowymi.
I. Dwa organy – ten sam skutek: faktyczne zablokowanie zmiany studium
Szczególne zaniepokojenie budzi fakt, że dwa różne organy ochrony przyrody, opierając swoje stanowiska częściowo na odmiennych podstawach, dochodzą do tego samego rezultatu – odmowy uzgodnienia projektu zmiany studium umożliwiającego uporządkowany rozwój obszaru „Waksmund 3/Wielka Góra“.
Jednocześnie z dokumentacji wynika, że obszar ten:
– nie jest terenem dziewiczym;
– jest od dziesięcioleci użytkowany rolniczo;
– jest częściowo zabudowany;
– posiada istniejące drogi;
– został objęty podziałami geodezyjnymi;
– w jego granicach wydawano pozwolenia na budowę;
– a wcześniejsze warunki zabudowy były w części pozytywnie uzgadniane przez dyrektora GPN.
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje ponadto, że zmiana studium ma służyć właśnie uporządkowaniu sposobu zagospodarowania, a nie otwieraniu dziewiczego terenu pod przypadkową zabudowę.
II. Korytarz ekologiczny – zasadnicza wątpliwość faktyczna
Zarówno w sprawie GPN, jak i w argumentacji związanej z RDOŚ pojawia się kwestia korytarza ekologicznego.
Zażalenie dotyczące GPN wskazuje, że nie przedstawiono precyzyjnej mapy korytarza, jego szerokości, punktów wejścia i wyjścia ani rzeczywistych tras migracyjnych przez tereny przeznaczone pod zabudowę.
Co więcej, plan ochrony Gorczańskiego Parku Narodowego, opisując połączenie Gorców z Kotliną Orawsko-Nowotarską, Tatrami i Spiszem przez dolinę Dunajca, wskazuje Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów, nie wymieniając Waksmunda.
Zażalenie gminy wprost wskazuje również, że mapa kierunków powiązań ekologicznych GPN pokazuje powiązania w innych lokalizacjach, a nie na obszarze Wielkiej Góry objętym procedurą „Waksmund 3“.
W tej sytuacji powstaje zasadnicze pytanie, czy tak daleko idące ograniczenie sposobu wykorzystania prywatnych nieruchomości może być oparte na materiałach ogólnych, takich jak ECONET czy CORINE, bez lokalnego i aktualnego wykazania przebiegu korytarza.
III. Wcześniejsze pozytywne uzgodnienia GPN
Szczególnego znaczenia nabiera okoliczność, że dyrektor GPN wcześniej pozytywnie uzgadniał warunki zabudowy w granicach tego samego obszaru.
W dokumentacji wskazano m.in. działki 6318/1 i 6245/5.
Zażalenie podkreśla, że późniejsze pozwolenia na budowę były poprzedzone procedurami WZ, w których organ ochrony przyrody akceptował możliwość realizacji zabudowy mieszkaniowej i gospodarczej.
Powstaje wobec tego pytanie systemowe:
Jak obywatel ma działać w zaufaniu do państwa, jeżeli ten sam organ najpierw formalnie akceptuje zabudowę na określonym obszarze, a następnie uznaje ten sam obszar za wymagający daleko idącego ograniczenia zabudowy ze względu na korytarz ekologiczny?
IV. Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu
W przypadku RDOŚ istotnym elementem odmowy jest położenie „Waksmund 3“ w granicach Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Zażalenie gminy wskazuje jednak, że RDOŚ nie wskazał konkretnego zakazu z § 3 ust. 1 uchwały Nr XX/274/20, który miałby zostać naruszony przez zmianę studium.
Szczególnego znaczenia nabiera to w świetle faktu, że Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego, który sprawuje nadzór nad tym obszarem, pozytywnie zaopiniował projekt i stwierdził, że zmiana studium nie narusza zakazów zawartych w uchwale dotyczącej Południowomałopolskiego OChK.
Powstaje więc pytanie, jak należy interpretować sytuację, w której organ sprawujący nadzór nad OChK stwierdza brak naruszenia jego zakazów, a RDOŚ dochodzi do wniosku prowadzącego do odmowy uzgodnienia.
V. Ochrona terenów otwartych nie jest tożsama z zakazem zabudowy
Zażalenie dotyczące RDOŚ zwraca uwagę na bardzo istotne rozróżnienie.
§ 2 uchwały dotyczącej Południowomałopolskiego OChK zawiera ustalenia czynnej ochrony ekosystemów, w tym ochronę terenów otwartych przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych.
Nie jest to zakaz wszelkiej nowej zabudowy.
Zażalenie wskazuje, że katalog konkretnych zakazów znajduje się w § 3 ust. 1, natomiast § 3 ust. 8 wprost przewiduje możliwość zmiany przeznaczenia terenów w dokumentach planistycznych, jeżeli zostanie wykazany brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody Obszaru.
Wymaga więc oceny, czy prawidłową praktyką jest wykorzystywanie ogólnych kierunkowych ustaleń dotyczących ochrony krajobrazu jako podstawy prowadzącej w praktyce do eliminowania terenów spod zabudowy.
VI. Zadrzewienia – ochrona elementu przyrodniczego a zakaz zabudowy
Analogiczna wątpliwość dotyczy zadrzewień.
Uchwała Nr XX/274/20 zakazuje likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, ale nie ustanawia przez to generalnego zakazu przeznaczania pod zabudowę całych nieruchomości, na których takie zadrzewienia występują.
Sama uchwała przewiduje również wyjątki oraz rozwiązania pozwalające na zachowanie funkcji przyrodniczej zadrzewień.
Powstaje więc pytanie, czy standardem działania organów ochrony środowiska nie powinno być w pierwszej kolejności stosowanie środków proporcjonalnych, np.:
– ochrony konkretnych zadrzewień;
– linii zabudowy;
– obowiązku zachowania pasów zieleni;
– zwiększonej powierzchni biologicznie czynnej;
– ograniczenia parametrów zabudowy;
zamiast wyłączania całych obszarów z możliwości zagospodarowania.
VII. Europejska Konwencja Krajobrazowa
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje również na wykorzystywanie Europejskiej Konwencji Krajobrazowej jako argumentu przemawiającego przeciwko zmianie studium.
Tymczasem zażalenie zwraca uwagę, że konwencja ma charakter ogólny i programowy, nie ustanawia konkretnego zakazu zabudowy mieszkaniowej, a sama definicja krajobrazu uwzględnia zarówno czynniki przyrodnicze, jak i ludzkie.
Również w tym przypadku zasadne jest pytanie, czy dokument kierunkowy może być wykorzystywany w sposób prowadzący do faktycznego ustanawiania ograniczenia, którego nie przewiduje konkretny przepis prawa.
VIII. Natura 2000 i rzeczywista skala oddziaływania
Zażalenia wskazują również na problem posługiwania się argumentem dotyczącym obszarów Natura 2000 bez wykazania konkretnego mechanizmu oddziaływania.
W zażaleniu dotyczącym GPN podniesiono, że obszary „Ostoja Gorczańska“ i „Gorce“ nie graniczą bezpośrednio z terenem, natomiast wskazywany obszar związany z Dunajcem znajduje się poza granicami „Waksmund 3“; organ nie wykazał przy tym konkretnego mechanizmu negatywnego oddziaływania.
Nie chodzi zatem o kwestionowanie ochrony Natura 2000, lecz o konieczność wykazania związku przyczynowego pomiędzy konkretnym ustaleniem studium a konkretnym zagrożeniem dla przedmiotu ochrony.
IX. Argument dotyczący rezerw terenów budowlanych
Szczególne wątpliwości budzi także argument dotyczący rzekomej wystarczającej ilości terenów budowlanych w gminie Nowy Targ.
Zażalenie na postanowienie RDOŚ wskazuje, że organ wkroczył w ocenę polityki przestrzennej gminy, odnosząc się do rezerw terenów budowlanych w całej gminie.
Problem ma również wymiar praktyczny.
Mieszkaniec Waksmunda posiadający działkę odziedziczoną po rodzicach czy dziadkach nie może zrealizować swojego prawa do zabudowy na cudzej nieruchomości położonej w innym sołectwie tylko dlatego, że statystycznie w bilansie całej gminy istnieje określona rezerwa terenów.
Pojawia się więc zasadnicze pytanie o granice kompetencji organów ochrony przyrody w ustalaniu, ile terenów budowlanych potrzebuje lokalna społeczność i gdzie powinny być one lokalizowane.
X. Pozytywne stanowiska innych właściwych organów
Zażalenia wskazują także, że projekt zmiany studium uzyskał pozytywne stanowiska lub uzgodnienia innych organów właściwych w określonych dziedzinach.
W przypadku materiału dotyczącego RDOŚ wymienione zostały m.in. ZPKWM, Wody Polskie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, burmistrz miasta Nowy Targ i starosta Nowotarski.
Nie oznacza to oczywiście, że stanowiska te wiążą RDOŚ czy GPN w zakresie ich własnych kompetencji.
Powinny jednak zostać rzeczywiście przeanalizowane jako element całokształtu materiału dowodowego, zwłaszcza jeżeli rozstrzygnięcie odmowne prowadzi do daleko idącego ograniczenia korzystania z prywatnych nieruchomości.
XI. Społeczny wymiar sprawy
Sprawa nie dotyczy pojedynczej inwestycji.
W obrębie „Waksmund 3“ mieszkańcy społecznie przeprowadzili działania związane z komasacją gruntów, podziałami nieruchomości i wydzieleniem dwóch dróg dojazdowych. Według dokumentacji działania te objęły ponad 80 mieszkańców.
Mieszkańcy działali przez lata w przekonaniu, że teren stanowi naturalny kierunek rozwoju miejscowości, tym bardziej że w granicach obszaru wydawano wcześniej decyzje i pozwolenia.
Skutkiem obecnych odmów nie jest więc wyłącznie ochrona pojedynczego elementu środowiska, ale praktyczne zamrożenie możliwości zagospodarowania nieruchomości dużej grupy obywateli.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister o odpowiedź na następujące pytania:
Na jakim etapie znajduje się obecnie rozpoznanie zażalenia gminy Nowy Targ na postanowienie dyrektora GPN z 27 kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC?
Czy w ramach jego rozpoznania zostaną szczegółowo przeanalizowane wszystkie dowody przedstawione przez gminę, w tym mapy, dokumentacja istniejącej zabudowy, pozwolenia na budowę oraz wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ?
Czy ministerstwo zweryfikuje, czy przez teren „Waksmund 3/Wielka Góra“ rzeczywiście przebiega korytarz ekologiczny uzasadniający odmowę uzgodnienia?
Czy w ramach tej analizy zostanie porównane stanowisko dyrektora GPN z literalną treścią obowiązującego planu ochrony GPN, który dla przedmiotowego kierunku połączenia ekologicznego wymienia Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów, a nie Waksmund?
Czy ministerstwo zażąda od GPN wskazania korytarza na mapie w skali umożliwiającej identyfikację konkretnych nieruchomości oraz przedstawienia lokalnych badań potwierdzających jego funkcjonowanie?
Jak ministerstwo ocenia sytuację, w której dyrektor GPN wcześniej pozytywnie uzgadniał WZ w granicach tego samego obszaru, w tym dla działek wskazywanych w zażaleniu, a następnie odmawia uzgodnienia studium z uwagi na korytarz ekologiczny?
Czy wcześniejsze formalne stanowiska organu powinny być uwzględniane przy ocenie zasady zaufania obywatela do administracji oraz proporcjonalności późniejszych ograniczeń?
Czy ministerstwo podziela stanowisko, że samo położenie nieruchomości w otulinie parku narodowego nie oznacza automatycznego zakazu zabudowy, a organ powinien wykazać konkretny negatywny wpływ projektowanego zagospodarowania na ochronę przyrody parku?
Czy ministerstwo uważa za prawidłowe opieranie odmowy na regionalnych i małoskalowych materiałach ECONET lub CORINE bez jednoznacznego lokalnego wykazania przebiegu korytarza?
Czy ministerstwo przeanalizuje również stanowisko RDOŚ dotyczące „Waksmund 3“ w ramach swoich kompetencji nadzorczych i systemowych, bez ingerowania w kompetencję GDOŚ do rozpoznania zażalenia?
Jak ministerstwo ocenia stosowanie § 2 uchwały dotyczącej Południowomałopolskiego OChK jako argumentu przeciw zabudowie, skoro przepis dotyczący terenów otwartych mówi o ochronie przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych, a nie o generalnym zakazie zabudowy?
Czy zdaniem ministerstwa RDOŚ, odmawiając uzgodnienia, powinien wskazać konkretny zakaz z § 3 ust. 1 uchwały Nr XX/274/20, który narusza konkretne ustalenie studium?
Jak ministerstwo ocenia fakt, że ZPKWM pozytywnie zaopiniował „Waksmund 3“ i stwierdził brak naruszenia zakazów Południowomałopolskiego OChK?
Czy w przypadku ochrony zadrzewień właściwym i proporcjonalnym rozwiązaniem powinno być w pierwszej kolejności zastosowanie zapisów chroniących konkretne zadrzewienia, zamiast automatycznego eliminowania całej nieruchomości z możliwości zabudowy?
Czy ministerstwo podziela stanowisko, że Europejska Konwencja Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu zabudowy i nie może zastąpić konkretnej podstawy prawnej ograniczenia?
Jakie – zdaniem ministerstwa – są granice kompetencji RDOŚ i dyrektora parku narodowego w zakresie oceniania liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego modelu rozwoju przestrzennego gminy?
Czy organy ochrony przyrody mogą odmówić uzgodnienia dokumentu z tego powodu, że ich zdaniem gmina lub jej mieszkańcy posiadają już wystarczającą liczbę terenów budowlanych, jeżeli nie wykażą jednocześnie konkretnego negatywnego wpływu danego terenu na przedmiot ochrony?
Czy ministerstwo uważa, że w procedurach uzgodnieniowych powinno obowiązywać w pierwszej kolejności poszukiwanie rozwiązań proporcjonalnych i minimalizujących, takich jak linie zabudowy, ochrona zadrzewień, pasy migracyjne, ograniczenia ogrodzeń, powierzchnia biologicznie czynna czy zmniejszenie intensywności zabudowy, zamiast eliminowania całych obszarów z możliwości zagospodarowania?
Czy ministerstwo dostrzega potrzebę wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych dotyczących granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu?
Czy ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
Czy w ramach rozpoznania zażalenia dotyczącego GPN ministerstwo uwzględni społeczny charakter sprawy, wcześniejsze działania ponad 80 właścicieli nieruchomości oraz ich uzasadnione oczekiwania wynikające z wcześniejszych decyzji i uzgodnień?
Czy ministerstwo, po przeanalizowaniu sprawy, jest gotowe doprowadzić do merytorycznego spotkania przedstawicieli ministerstwa, GPN, GDOŚ/RDOŚ, gminy Nowy Targ oraz reprezentacji mieszkańców Waksmunda w celu ustalenia, czy ochronę przyrody można pogodzić z racjonalnym i uporządkowanym zagospodarowaniem tego terenu?
Mając na uwadze skalę sprawy oraz fakt, że dotyczy ona równolegle działania dyrektora Gorczańskiego Parku Narodowego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie, zwracam się do Pani Minister o kompleksową analizę przedstawionej sytuacji.
W szczególności proszę o bardzo dokładne przeanalizowanie zażalenia gminy Nowy Targ na postanowienie dyrektora GPN z dnia 27 kwietnia 2026 r. i całego przedstawionego wraz z nim materiału dowodowego.
W odniesieniu do zażalenia na postanowienie RDOŚ, którego rozpoznanie należy do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, nie zwracam się o ingerencję w indywidualne postępowanie. Proszę jednak, w ramach kompetencji nadzorczych i systemowych Ministra, o przeanalizowanie problemów prawnych ujawnionych w tej sprawie, w szczególności zakresu kompetencji RDOŚ, sposobu stosowania przepisów dotyczących obszaru chronionego krajobrazu oraz relacji między ochroną przyrody a samodzielnością planistyczną gminy. Departament Ochrony Przyrody MKiŚ prowadzi sprawy nadzoru ministra zarówno nad GDOŚ, jak i parkami narodowymi.
Zażalenie RDOŚ zawiera 29 szczegółowych zarzutów, obejmujących m.in. brak wskazania konkretnego zakazu uchwały OChK, pominięcie pozytywnego stanowiska ZPKWM, argumentację krajobrazową, kanalizację, rezerwy budowlane, korytarze ekologiczne, otulinę, Natura 2000, wcześniejsze pozwolenia i pozytywne uzgodnienia oraz zasadę proporcjonalności i samodzielności planistycznej gminy.
Zażalenie dotyczące GPN wskazuje natomiast m.in. na brak lokalnego wykazania przebiegu korytarza, niespójność z planem ochrony GPN, wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ, w tym dla działek 6318/1 i 6245/5, brak wykazania występowania wskazywanych gatunków chronionych na terenach budowlanych oraz brak wykazania konkretnego negatywnego wpływu na ochronę przyrody parku.
Nie chodzi w tej sprawie o osłabienie ochrony przyrody. Chodzi o ustalenie granicy, po przekroczeniu której ochrona przyrody przestaje polegać na stosowaniu konkretnych norm ochronnych, a zaczyna prowadzić do faktycznego tworzenia dodatkowych, niewynikających wprost z prawa zakazów zagospodarowania prywatnych nieruchomości.
Jeżeli istnieje konkretny walor przyrodniczy wymagający ochrony – powinien zostać wskazany i chroniony.
Jeżeli istnieje konkretny korytarz ekologiczny – powinien zostać wykazany na mapie i potwierdzony w terenie.
Jeżeli istnieją konkretne wartościowe zadrzewienia – powinny zostać zachowane.
Jeżeli istnieje ryzyko negatywnego oddziaływania – powinien zostać wykazany jego rzeczywisty mechanizm i zastosowane adekwatne środki minimalizujące.
Nie powinno natomiast dochodzić do sytuacji, w której suma ogólnych pojęć – „krajobraz“, „otulina“, „korytarz ekologiczny“, „rezerwy budowlane“, „zadrzewienia“ czy „antropopresja“ – staje się w praktyce substytutem konkretnej podstawy prawnej i prowadzi do zamrożenia możliwości rozwoju całej części miejscowości.
Dlatego zwracam się o analizę obu spraw również pod kątem spójności działania administracji rządowej, proporcjonalności stosowanych ograniczeń, ochrony zaufania obywateli do państwa oraz poszanowania samodzielności planistycznej gminy Nowy Targ.
Proszę o udzielenie szczegółowej odpowiedzi na powyższe pytania w trybie właściwym dla interpelacji poselskiej.
Z poważaniem Ryszard Wilk
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Urszula Zielińska
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Lanie wody / Uniki
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
95%
Konkretność
5%
Wysoki stopień unikania odpowiedzi – zidentyfikowano zwroty o braku właściwości, braku danych lub ogólnikowe formułki uspokajające.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
1.5 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada kompetencji” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„nie posiada kompetencji”
(3x)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
22828 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Urszula Sara Zielińska
DOP-WŚ.0500.80.2026.KB
4538150.18828556.15209940
Warszawa, 28-09-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację posła Ryszarda Wilka oraz grupy posłów K10INT19395
Temat: potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących
granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach
parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców
Waksmunda w gm. Nowy Targ.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT19395 posła Ryszarda Wilka oraz grupy posłów
w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla regionalnych dyrekcji
ochrony środowiska (dalej „RDOŚ”) i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji
tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków
narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców
Waksmunda w gm. Nowy Targ, przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra
Klimatu i Środowiska.
Pytanie nr 1: Na jakim etapie znajduje się obecnie rozpoznanie zażalenia Gminy Nowy Targ
na postanowienie Dyrektora Gorczańskiego Parku Narodowego (dalej „GPN”) z 27
kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC?
Postępowanie w sprawie rozpoznania zażalenia znajduje się na końcowym etapie. Pismem
z dnia 14 września 2026 r., znak DOP-WPN.61.373.2026, Minister Klimatu i Środowiska
zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości
zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do
zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem rozstrzygnięcia.
Pytanie nr 2: Czy w ramach jego rozpoznania zostaną szczegółowo przeanalizowane
wszystkie dowody przedstawione przez Gminę, w tym mapy, dokumentacja istniejącej
zabudowy, pozwolenia na budowę oraz wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ?
W toku postępowania odwoławczego analizie podlegają wszystkie dokumenty i dowody
zgromadzone w aktach sprawy, w tym materiały przedstawione przez Gminę Nowy Targ.
Ocenie zostaną poddane m.in. mapy, dokumentacja dotycząca istniejącej zabudowy,
decyzje administracyjne, pozwolenia na budowę oraz dokumenty dotyczące wcześniejszych
uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zgromadzony materiał dowodowy
został rozpatrzony w sposób wnikliwy, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy.
-- 1 of 7 --
2
Pytanie nr 3: Czy Ministerstwo zweryfikuje, czy przez teren „Waksmund 3 / Wielka Góra”
rzeczywiście przebiega korytarz ekologiczny uzasadniający odmowę uzgodnienia.
W ramach rozpoznawania zażalenia przedmiotem analizy są wszystkie okoliczności mające
znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym również zagadnienia dotyczące uwarunkowań
przyrodniczych terenu objętego planowaną inwestycją. Obejmuje to także weryfikację
informacji dotyczących występowania korytarza ekologicznego na obszarze „Waksmund 3
/Wielka Góra”.
Pytanie nr 4: Czy w ramach analizy zostanie porównane stanowisko Dyrektora GPN
z literalną treścią obowiązującego Planu ochrony GPN, który dla przedmiotowego
kierunku połączenia ekologicznego wymienia Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów,
a nie Waksmund?
Plan ochrony dla GPN będzie brany pod uwagę w ramach postępowania dowodowego.
Należy jednak zauważyć, że analiza określonych dokumentów nie może ograniczać się
wyłącznie do nazw miejscowości wymienionych przy określonym kierunku powiązania
ekologicznego, lecz powinna uwzględniać również pozostałe postanowienia planu ochrony,
w tym wskazanie utraty łączności ekologicznej parku z obszarami sąsiednimi jako zagrożenia
zewnętrznego oraz ustalenia dla dokumentów planistycznych gmin nakazujące
uwzględnienie istniejących korytarzy ekologicznych, utrzymanie charakteru terenów
rolnych i leśnych w ich obrębie oraz ograniczanie rozpraszania zabudowy na terenach
otwartych.
Pytanie nr 5: Czy Ministerstwo zażąda od GPN wskazania korytarza na mapie w skali
umożliwiającej identyfikację konkretnych nieruchomości oraz przedstawienia lokalnych
badań potwierdzających jego funkcjonowanie?
Przebieg korytarza ekologicznego będzie identyfikowany na podstawie dostępnego
materiału dowodowego, w tym planu ochrony oraz opracowań służących do jego
przygotowania.
Pytanie nr 6: Jak Ministerstwo ocenia sytuację, w której Dyrektor GPN wcześniej
pozytywnie uzgadniał WZ w granicach tego samego obszaru, w tym dla działek
wskazywanych w zażaleniu, a następnie odmawia uzgodnienia Studium z uwagi na
korytarz ekologiczny?
Ocena zasadności stanowiska Dyrektora GPN będzie dokonywana w odniesieniu do
konkretnych okoliczności sprawy oraz materiału dowodowego zgromadzonego na etapie
uzgadniania projektu zmiany Studium. Należy przy tym zauważyć, że postępowania
dotyczące uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy oraz postępowania dotyczące
uzgodnienia projektów aktów planistycznych mają odmienny charakter, zakres i przedmiot
oceny, a każde z nich podlega indywidualnemu rozpatrzeniu z uwzględnieniem stanu
faktycznego, prawnego oraz skali potencjalnego oddziaływania na cele ochrony przyrody.
Każde postępowanie uzgodnieniowe jest rozpatrywane indywidualnie, z uwzględnieniem
przedmiotu sprawy, zakresu planowanego zagospodarowania oraz jego potencjalnych
skutków. Z postanowienia Dyrektora GPN wynika, że organ nie zakwestionował możliwości
poszerzenia zabudowy w całości, lecz wskazał jako dopuszczalny obszar około 3 ha wokół
drogi na Wielką Górę, częściowo już zabudowany na podstawie wcześniej wydanych
warunków zabudowy. W toku rozpatrywania zażalenia oceniona zostanie spójność tego
rozróżnienia, przyczyny odmiennej oceny pozostałej części obszaru oraz znaczenie
wcześniejszych formalnych stanowisk organu.
-- 2 of 7 --
3
Pytanie nr 7: Czy wcześniejsze formalne stanowiska organu powinny być uwzględniane
przy ocenie zasady zaufania obywatela do administracji oraz proporcjonalności
późniejszych ograniczeń?
Wcześniejsze formalne stanowiska organu stanowią jeden z elementów podlegających
uwzględnieniu przy ocenie sprawy, w szczególności w kontekście zasady zaufania obywateli
do organów administracji publicznej oraz proporcjonalności stosowanych ograniczeń.
Należy jednak podkreślić, że wcześniejsze rozstrzygnięcia nie przesądzają o treści
późniejszych rozstrzygnięć, gdyż każda sprawa podlega indywidualnej ocenie z
uwzględnieniem jej przedmiotu, zakresu, zgromadzonego materiału dowodowego oraz
potencjalnych skutków dla chronionych prawem wartości. W toku rozpatrywania zażalenia
będą analizowane wcześniejsze stanowiska organu oraz przyczyny odmiennej oceny
dopuszczalności zagospodarowania poszczególnych części obszaru, w tym różnice
pomiędzy oddziaływaniem pojedynczych inwestycji, a skumulowanymi skutkami realizacji
zabudowy przewidzianej w projekcie Studium. Należy przy tym zaznaczyć, że Dyrektor
Parku nie wykluczył możliwości jakiegokolwiek poszerzenia terenów budowlanych, lecz
określił obszar około 3 ha, położony wokół drogi na Wielką Górę i częściowo już
zabudowany, którego przeznaczenie pod zabudowę uznał za możliwe do uzgodnienia.
Ocena proporcjonalności rozstrzygnięcia powinna zatem uwzględniać również
zaproponowane przez organ ograniczenie przestrzenne, stanowiące w jego ocenie
rozwiązanie pozwalające pogodzić rozwój zabudowy z zachowaniem drożności korytarza
ekologicznego.
Pytanie nr 8: Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że samo położenie nieruchomości w
otulinie parku narodowego nie oznacza automatycznego zakazu zabudowy, a organ
powinien wykazać konkretny negatywny wpływ projektowanego zagospodarowania na
ochronę przyrody Parku?
Samo położenie nieruchomości w otulinie parku narodowego nie ustanawia
automatycznego, generalnego zakazu zabudowy. Zgodnie z zakresem uzgodnienia organ
powinien ocenić, czy konkretne ustalenia projektu dokumentu planistycznego mogą mieć
negatywny wpływ na ochronę przyrody parku narodowego. Rozpatrując zażalenie, Minister
Klimatu i Środowiska oceni, czy Dyrektor Parku wskazał konkretne uwarunkowania
przyrodnicze, mechanizm przewidywanego oddziaływania oraz podstawy faktyczne
pozwalające powiązać planowane zagospodarowanie z zagrożeniem dla celów ochrony
Parku.
Pytanie nr 9: Czy Ministerstwo uważa za prawidłowe opieranie odmowy na regionalnych
i małoskalowych materiałach ECONET lub CORINE bez jednoznacznego lokalnego
wykazania przebiegu korytarza?
Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego1 jako dowód należy
dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
prawem. Tym samym przywołane powyżej opracowania mogą stanowić dowód w sprawie.
Podobnie jak pozostałe dowody podlegają one ocenie organu rozpatrującego sprawę.
Należy jednak zauważyć, że w sprawie dotyczącej zażalenia na postanowienie Dyrektora
GPN, kwestia zachowania powiązań ekologicznych nie wynika wyłącznie z opracowań o
charakterze regionalnym, lecz także dokumentów sporządzonych na potrzeby planu
ochrony GPN, w których wskazano przebieg korytarzy ekologicznych łączących Park z
otoczeniem. W toku rozpatrywania zażalenia wszystkie zgromadzone dowody będą
podlegały ocenie Ministra Klimatu i Środowiska.
1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.
1691).
-- 3 of 7 --
4
Pytanie nr 10: Czy Ministerstwo przeanalizuje również stanowisko RDOŚ dotyczące
„Waksmund 3” w ramach swoich kompetencji nadzorczych i systemowych, bez
ingerowania w kompetencję GDOŚ do rozpoznania zażalenia?
W sprawie odmowy uzgodnienia projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego Gminy Nowy Targ dla obszaru „Waksmund 3”
postępowanie zażaleniowe prowadzi GDOŚ, który jest jedynym organem, który posiada
właściwość do rozpoznania zażalenia. Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie posiada
kompetencji w zakresie nadzoru instancyjnego nad RDOŚ.
Pytanie nr 11: Jak Ministerstwo ocenia stosowanie § 2 uchwały dotyczącej
Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, dalej: „OChK”, jako
argumentu przeciw zabudowie, skoro przepis dotyczący terenów otwartych mówi o
ochronie przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów
urbanistycznych, a nie o generalnym zakazie zabudowy?
Pytanie nr 12: Czy zdaniem Ministerstwa RDOŚ, odmawiając uzgodnienia, powinien
wskazać konkretny zakaz z § 3 ust. 1 Uchwały, który narusza konkretne ustalenie Studium?
Pytanie nr 20: Czy Ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie
Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy
wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
Zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody2 (dalej: „uop”),
projekt dokumentu planistycznego w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu,
wymaga uzgodnienia z właściwym miejscowo regionalnym dyrektorem ochrony środowiska
w zakresie ustaleń tego aktu, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody
przedmiotowego obszaru. Dokumenty planistyczne prócz konkretyzacji przepisów
szczególnych dla terenu, posiadają także charakter konstytutywny (kształtujący). Mając na
uwadze powyższe, organy ochrony przyrody w stosunku do dokumentów planistycznych,
mogą powoływać się nie tylko na naruszenie obowiązujących na danym obszarze zakazów,
ale również na naruszenie celów utworzenia danej formy ochrony przyrody, bowiem
zgodnie z ww. przepisem uop ocenie podlega negatywny wpływ ustaleń danego dokumentu
na ochronę przyrody obszaru. W przypadku gdy teren objęty dokumentem planistycznym
znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu zasady jego funkcjonowania, w tym zakazy
oraz ustalenia czynnej ochrony ekosystemów określa uchwała sejmiku województwa,
natomiast cel ochrony wynika wprost z uop. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 uop obszar
chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się
krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość
zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją
korytarzy ekologicznych. Organy uzgadniające dokumenty planistyczne w sposób rzetelny i
zindywidualizowany oceniają w jaki sposób ustalenia dokumentu wpłyną na walory
przyrodnicze i krajobrazowe danego terenu. Na podstawie ww. oceny mogą odmówić
uzgodnienia dokumentu planistycznego, jeżeli stwierdzą negatywny wpływ zamierzenia
przewidzianego w dokumencie planistycznym na ochronę przyrody i krajobraz.
Rozstrzygnięcie musi zawierać precyzyjne wskazanie podstawy prawnej i faktycznej. Organ
nie może ograniczyć się do ogólnego zacytowania przepisów ustawy, lecz musi opisać
konkretny stan faktyczny (walory przyrodnicze i krajobrazowe terenu, który objęty jest
dokumentem planistycznym) i wykazać negatywny wpływ ustaleń zawartych w dokumencie
planistycznym na przyrodę i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu. Zgodnie z § 2 ust. 3
pkt 8 Uchwały Nr XX/274/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia
2 (Dz. U. z 2026 r. poz. 13, z późn. zm.)
-- 4 of 7 --
5
2020 r. w sprawie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu3, ustalenia
dotyczące czynnej ochrony ekosystemów nieleśnych obejmują ochronę terenów otwartych
przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych.
Przedmiotowy przepis nie stanowi bezwzględnego zakazu wznoszenia obiektów
budowlanych. Natomiast jest on brany pod uwagę przy ocenie wpływu na ochronę przyrody
obszaru.
Pytanie nr 13: Jak Ministerstwo ocenia fakt, że Zespół Parków Krajobrazowych
Województwa Małopolskiego pozytywnie zaopiniował „Waksmund 3” i stwierdził brak
naruszenia zakazów Południowomałopolskiego OChK?
Dyrektorzy Parków Krajobrazowych nie są organami uzgadniającym akty planistyczne. Co
do zasady opinie przez nich wydawane są każdorazowo oceniane pod kątem
merytorycznym w toku postępowań uzgodnieniowych. To do regionalnego dyrektora
ochrony środowiska należy ostateczne stanowisko w przedmiocie uzgodnienia. Odnosząc
się do wspomnianej w pytaniu opinii Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa
Małopolskiego, należy wyjaśnić jak w odpowiedzi na powyższe pytania, iż zakres
uzgodnienia aktów planistycznych jest zdecydowanie szerszy niż sama ocena zgodności z
zakazami. Opinia ta nie obejmuje zatem całego zakresu prowadzonego postępowania.
Pytanie nr 14: Czy w przypadku ochrony zadrzewień właściwym i proporcjonalnym
rozwiązaniem powinno być w pierwszej kolejności zastosowanie zapisów chroniących
konkretne zadrzewienia, zamiast automatycznego eliminowania całej nieruchomości z
możliwości zabudowy?
Przepisy wspomnianej wcześniej uchwały określają jakie zadrzewienia mają zostać objęte
ochroną i na jakim terenie. To prawodawca lokalny wydając uchwałę decyduje, które
zadrzewienia zostaną objęte ochroną. O zasadności eliminacji całej nieruchomości z
możliwości zabudowy decyduje organ uzgadniający, na podstawie konkretnego stanu
faktycznego, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz po ocenie wpływu ustaleń
projektu studium na ochronę przyrody i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu.
Pytanie nr 15: Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że Europejska Konwencja
Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu zabudowy i nie może
zastąpić konkretnej podstawy prawnej ograniczenia?
Europejska Konwencja Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu
zabudowy. Oznacza to, że samodzielnie nie może ona stanowić podstawy prawnej do
zakazu zabudowy. Niemniej w sprawach uzgodnień podstawę formułowania ograniczeń
stanowi wspomniany już art. 23 ust. 5 uop po dokonaniu wpływu ustaleń projektu studium
na ochronę przyrody i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu.
Pytanie nr 16: Jakie – zdaniem Ministerstwa – są granice kompetencji RDOŚ i dyrektora
parku narodowego w zakresie oceniania liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb
mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego modelu rozwoju przestrzennego gminy?
Pytanie nr 17: Czy organy ochrony przyrody mogą odmówić uzgodnienia dokumentu z
tego powodu, że ich zdaniem gmina lub jej mieszkańcy posiadają już wystarczającą liczbę
terenów budowlanych, jeżeli nie wykażą jednocześnie konkretnego negatywnego wpływu
danego terenu na przedmiot ochrony?
Pytanie nr 18: Czy Ministerstwo uważa, że w procedurach uzgodnieniowych powinno
obowiązywać w pierwszej kolejności poszukiwanie rozwiązań proporcjonalnych i
3 (Dz. Urz. Woj. Małop. poz. 3482, z późn. zm.)
-- 5 of 7 --
6
minimalizujących, takich jak linie zabudowy, ochrona zadrzewień, pasy migracyjne,
ograniczenia ogrodzeń, powierzchnia biologicznie czynna czy zmniejszenie intensywności
zabudowy, zamiast eliminowania całych obszarów z możliwości zagospodarowania?
RDOŚ nie jest organem planistycznym i nie posiada kompetencji do merytorycznej oceny
liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego
modelu rozwoju przestrzennego gminy. RDOŚ zajmuje się oceną ustaleń aktu
planistycznego, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody przedmiotowego
obszaru. Na marginesie nadmienić należy, że duży wskaźnik chłonności terenów
niezabudowanych przekłada się na większą presję ustaleń aktu planistycznego na przyrodę
przedmiotowego obszaru. Oczywiście nie jest to aspektem ocenianym w prowadzonym
postępowaniu uzgodnieniowym. Obrazuje to jednak na jak dużych obszarach planuje się
dopuścić zabudowę, co skutkuje negatywnym wpływem na środowisko przyrodnicze.
RDOŚ ocenia wpływ ustaleń zawartych w dokumencie planistycznym na ochronę przyrody,
np. przedmiotowego obszaru ochronionego krajobrazu. Jeśli dokument planistyczny zagraża
ustanowionym celom ochrony przyrody, RDOŚ jest zobowiązany do odmowy jego
uzgodnienia. Jednakże w tym przypadku musi wykazać, że ustalenia aktu planistycznego
mają negatywny wpływ na ochronę przyrody przedmiotowego obszaru.
Kształtowanie polityki przestrzennej gminy, w tym określanie kierunków jej rozwoju,
potrzeb mieszkaniowych mieszkańców oraz skali rezerw terenów przeznaczonych pod
zabudowę, należy do kompetencji właściwych organów gminy.
Organy ochrony przyrody mogą zatem uwzględniać kwestie związane z rozmieszczeniem i
skalą planowanej zabudowy w takim zakresie, w jakim mają one znaczenie dla oceny
potencjalnego oddziaływania na środowisko i ochronę przyrody.
Pytanie nr 19: Czy Ministerstwo dostrzega potrzebę wypracowania jednolitych
wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych dotyczących granic ingerencji tych organów
w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach
chronionego krajobrazu?
Resort środowiska stoi na stanowisku, iż nie ma potrzeby wypracowania w przedmiotowym
zakresie jednolitych wytycznych dla RDOŚ, ponieważ uzgodnienie aktu planistycznego
wymaga indywidualnego podejścia. Jednolite wytyczne niosłyby ryzyko braku dopasowania
do specyficznych, realnych warunków danej sprawy oraz trudność w ich egzekwowaniu.
Zakres kompetencji dyrektora parku narodowego oraz regionalnego dyrektora ochrony
środowiska w procedurze planowania przestrzennego wynika wprost z przepisów ustawy o
planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o ochronie przyrody. Tym
samym nie ma potrzeby opracowywania wytycznych w tym względzie. Przepisy te określają
zarówno obowiązek uwzględniania wymagań ochrony przyrody w dokumentach
planistycznych, jak i zakres uzgodnień dokonywanych przez właściwe organy ochrony
przyrody. Jednocześnie zachowana pozostaje samodzielność gmin w zakresie prowadzenia
polityki przestrzennej, przy uwzględnieniu ograniczeń i wymogów wynikających z
przepisów odrębnych.
Pytanie nr 20: Czy Ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie
Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy
wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
W ramach rozpatrywania zażalenia dokonywana jest ocena zgodności stanowiska organu
uzgadniającego z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z zakresem jego kompetencji w
procedurze uzgadniania dokumentów planistycznych. Analizie podlega również to, czy
wskazane przez organ przesłanki odmowy uzgodnienia znajdują oparcie w obowiązujących
-- 6 of 7 --
7
przepisach oraz czy pozostają w związku z ustawowymi celami ochrony przyrody. Ocena ta
obejmuje także weryfikację, czy zastosowane w sprawie ograniczenia wynikają z
obowiązujących regulacji prawnych i ich prawidłowej wykładni, czy też prowadziłyby do
wykraczania poza zakres kompetencji organu określony przepisami prawa.
Przy ocenie tej kwestii uwzględniane jest również, że organy ochrony przyrody są
zobowiązane do realizacji celów określonych w ustawie o ochronie przyrody, przy
jednoczesnym poszanowaniu ustawowo określonych kompetencji organów planistycznych
gmin.
Pytanie nr 21: Czy w ramach rozpoznania zażalenia dotyczącego GPN Ministerstwo
uwzględni społeczny charakter sprawy, wcześniejsze działania ponad 80 właścicieli
nieruchomości oraz ich uzasadnione oczekiwania wynikające z wcześniejszych decyzji i
uzgodnień?
W toku rozpatrywania zażalenia zostaną wzięte pod uwagę wszystkie okoliczności i dowody
przedstawione przez stronę postępowania. Jeżeli materiał sprawy obejmuje informacje
dotyczące społecznego charakteru przedsięwzięcia, wcześniejszych działań właścicieli
nieruchomości lub znaczenia wcześniejszych decyzji i uzgodnień, okoliczności te również
zostaną uwzględnione przy ocenie sprawy, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia.
Pytanie nr 22: Czy Ministerstwo, po przeanalizowaniu sprawy, jest gotowe doprowadzić
do merytorycznego spotkania przedstawicieli Ministerstwa, GPN, GDOŚ/RDOŚ, Gminy
Nowy Targ oraz reprezentacji mieszkańców Waksmunda w celu ustalenia, czy ochronę
przyrody można pogodzić z racjonalnym i uporządkowanym zagospodarowaniem tego
terenu?
Procedura tworzenia aktów planistycznych obejmuje także konsultacje społeczne.
Kształtowanie kierunków rozwoju przestrzennego gminy oraz opracowanie projektu
studium należy do właściwości organów gminy. Rolą Ministra jako organu rozpatrującego
zażalenie jest ocena zgodności postanowienia Dyrektora GPN z obowiązującymi przepisami
prawa oraz okolicznościami konkretnej sprawy.
Na zakończenie informuję, iż istnieje możliwość zorganizowania spotkania dotyczącego
ochrony przyrody w kontekście zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi jednak na
toczące się postępowanie należy zwrócić uwagę, aby agenda wydarzenia nie naruszyła
zasady dwuinstancyjności. Na etapie postępowania przed Organem I instancji istnieje
możliwość spotkania na szczeblu lokalnym (Gmina - RDOŚ). Natomiast na etapie
postępowania odwoławczego istnieje możliwość spotkania Gmina – GDOŚ.
Z wyrazami szacunku
Urszula Zielińska
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 7 of 7 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Urszula Sara Zielińska
DOP-WŚ.0500.80.2026.KB
4538150.18828556.15209940
Warszawa, 28-09-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację posła Ryszarda Wilka oraz grupy posłów K10INT19395
Temat: potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych, dotyczących
granic ingerencji tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach
parków narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców
Waksmunda w gm. Nowy Targ.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT19395 posła Ryszarda Wilka oraz grupy posłów
w sprawie potrzeby wypracowania jednolitych wytycznych dla regionalnych dyrekcji
ochrony środowiska (dalej „RDOŚ”) i parków narodowych, dotyczących granic ingerencji
tych organów w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków
narodowych i obszarach chronionego krajobrazu, na przykładzie sytuacji mieszkańców
Waksmunda w gm. Nowy Targ, przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra
Klimatu i Środowiska.
Pytanie nr 1: Na jakim etapie znajduje się obecnie rozpoznanie zażalenia Gminy Nowy Targ
na postanowienie Dyrektora Gorczańskiego Parku Narodowego (dalej „GPN”) z 27
kwietnia 2026 r., znak PNE-432-32/23.KC?
Postępowanie w sprawie rozpoznania zażalenia znajduje się na końcowym etapie. Pismem
z dnia 14 września 2026 r., znak DOP-WPN.61.373.2026, Minister Klimatu i Środowiska
zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości
zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do
zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem rozstrzygnięcia.
Pytanie nr 2: Czy w ramach jego rozpoznania zostaną szczegółowo przeanalizowane
wszystkie dowody przedstawione przez Gminę, w tym mapy, dokumentacja istniejącej
zabudowy, pozwolenia na budowę oraz wcześniejsze pozytywne uzgodnienia WZ?
W toku postępowania odwoławczego analizie podlegają wszystkie dokumenty i dowody
zgromadzone w aktach sprawy, w tym materiały przedstawione przez Gminę Nowy Targ.
Ocenie zostaną poddane m.in. mapy, dokumentacja dotycząca istniejącej zabudowy,
decyzje administracyjne, pozwolenia na budowę oraz dokumenty dotyczące wcześniejszych
uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zgromadzony materiał dowodowy
został rozpatrzony w sposób wnikliwy, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy.
-- 1 of 7 --
2
Pytanie nr 3: Czy Ministerstwo zweryfikuje, czy przez teren „Waksmund 3 / Wielka Góra”
rzeczywiście przebiega korytarz ekologiczny uzasadniający odmowę uzgodnienia.
W ramach rozpoznawania zażalenia przedmiotem analizy są wszystkie okoliczności mające
znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym również zagadnienia dotyczące uwarunkowań
przyrodniczych terenu objętego planowaną inwestycją. Obejmuje to także weryfikację
informacji dotyczących występowania korytarza ekologicznego na obszarze „Waksmund 3
/Wielka Góra”.
Pytanie nr 4: Czy w ramach analizy zostanie porównane stanowisko Dyrektora GPN
z literalną treścią obowiązującego Planu ochrony GPN, który dla przedmiotowego
kierunku połączenia ekologicznego wymienia Ostrowsko, Łopuszną, Harklową i Knurów,
a nie Waksmund?
Plan ochrony dla GPN będzie brany pod uwagę w ramach postępowania dowodowego.
Należy jednak zauważyć, że analiza określonych dokumentów nie może ograniczać się
wyłącznie do nazw miejscowości wymienionych przy określonym kierunku powiązania
ekologicznego, lecz powinna uwzględniać również pozostałe postanowienia planu ochrony,
w tym wskazanie utraty łączności ekologicznej parku z obszarami sąsiednimi jako zagrożenia
zewnętrznego oraz ustalenia dla dokumentów planistycznych gmin nakazujące
uwzględnienie istniejących korytarzy ekologicznych, utrzymanie charakteru terenów
rolnych i leśnych w ich obrębie oraz ograniczanie rozpraszania zabudowy na terenach
otwartych.
Pytanie nr 5: Czy Ministerstwo zażąda od GPN wskazania korytarza na mapie w skali
umożliwiającej identyfikację konkretnych nieruchomości oraz przedstawienia lokalnych
badań potwierdzających jego funkcjonowanie?
Przebieg korytarza ekologicznego będzie identyfikowany na podstawie dostępnego
materiału dowodowego, w tym planu ochrony oraz opracowań służących do jego
przygotowania.
Pytanie nr 6: Jak Ministerstwo ocenia sytuację, w której Dyrektor GPN wcześniej
pozytywnie uzgadniał WZ w granicach tego samego obszaru, w tym dla działek
wskazywanych w zażaleniu, a następnie odmawia uzgodnienia Studium z uwagi na
korytarz ekologiczny?
Ocena zasadności stanowiska Dyrektora GPN będzie dokonywana w odniesieniu do
konkretnych okoliczności sprawy oraz materiału dowodowego zgromadzonego na etapie
uzgadniania projektu zmiany Studium. Należy przy tym zauważyć, że postępowania
dotyczące uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy oraz postępowania dotyczące
uzgodnienia projektów aktów planistycznych mają odmienny charakter, zakres i przedmiot
oceny, a każde z nich podlega indywidualnemu rozpatrzeniu z uwzględnieniem stanu
faktycznego, prawnego oraz skali potencjalnego oddziaływania na cele ochrony przyrody.
Każde postępowanie uzgodnieniowe jest rozpatrywane indywidualnie, z uwzględnieniem
przedmiotu sprawy, zakresu planowanego zagospodarowania oraz jego potencjalnych
skutków. Z postanowienia Dyrektora GPN wynika, że organ nie zakwestionował możliwości
poszerzenia zabudowy w całości, lecz wskazał jako dopuszczalny obszar około 3 ha wokół
drogi na Wielką Górę, częściowo już zabudowany na podstawie wcześniej wydanych
warunków zabudowy. W toku rozpatrywania zażalenia oceniona zostanie spójność tego
rozróżnienia, przyczyny odmiennej oceny pozostałej części obszaru oraz znaczenie
wcześniejszych formalnych stanowisk organu.
-- 2 of 7 --
3
Pytanie nr 7: Czy wcześniejsze formalne stanowiska organu powinny być uwzględniane
przy ocenie zasady zaufania obywatela do administracji oraz proporcjonalności
późniejszych ograniczeń?
Wcześniejsze formalne stanowiska organu stanowią jeden z elementów podlegających
uwzględnieniu przy ocenie sprawy, w szczególności w kontekście zasady zaufania obywateli
do organów administracji publicznej oraz proporcjonalności stosowanych ograniczeń.
Należy jednak podkreślić, że wcześniejsze rozstrzygnięcia nie przesądzają o treści
późniejszych rozstrzygnięć, gdyż każda sprawa podlega indywidualnej ocenie z
uwzględnieniem jej przedmiotu, zakresu, zgromadzonego materiału dowodowego oraz
potencjalnych skutków dla chronionych prawem wartości. W toku rozpatrywania zażalenia
będą analizowane wcześniejsze stanowiska organu oraz przyczyny odmiennej oceny
dopuszczalności zagospodarowania poszczególnych części obszaru, w tym różnice
pomiędzy oddziaływaniem pojedynczych inwestycji, a skumulowanymi skutkami realizacji
zabudowy przewidzianej w projekcie Studium. Należy przy tym zaznaczyć, że Dyrektor
Parku nie wykluczył możliwości jakiegokolwiek poszerzenia terenów budowlanych, lecz
określił obszar około 3 ha, położony wokół drogi na Wielką Górę i częściowo już
zabudowany, którego przeznaczenie pod zabudowę uznał za możliwe do uzgodnienia.
Ocena proporcjonalności rozstrzygnięcia powinna zatem uwzględniać również
zaproponowane przez organ ograniczenie przestrzenne, stanowiące w jego ocenie
rozwiązanie pozwalające pogodzić rozwój zabudowy z zachowaniem drożności korytarza
ekologicznego.
Pytanie nr 8: Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że samo położenie nieruchomości w
otulinie parku narodowego nie oznacza automatycznego zakazu zabudowy, a organ
powinien wykazać konkretny negatywny wpływ projektowanego zagospodarowania na
ochronę przyrody Parku?
Samo położenie nieruchomości w otulinie parku narodowego nie ustanawia
automatycznego, generalnego zakazu zabudowy. Zgodnie z zakresem uzgodnienia organ
powinien ocenić, czy konkretne ustalenia projektu dokumentu planistycznego mogą mieć
negatywny wpływ na ochronę przyrody parku narodowego. Rozpatrując zażalenie, Minister
Klimatu i Środowiska oceni, czy Dyrektor Parku wskazał konkretne uwarunkowania
przyrodnicze, mechanizm przewidywanego oddziaływania oraz podstawy faktyczne
pozwalające powiązać planowane zagospodarowanie z zagrożeniem dla celów ochrony
Parku.
Pytanie nr 9: Czy Ministerstwo uważa za prawidłowe opieranie odmowy na regionalnych
i małoskalowych materiałach ECONET lub CORINE bez jednoznacznego lokalnego
wykazania przebiegu korytarza?
Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego1 jako dowód należy
dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
prawem. Tym samym przywołane powyżej opracowania mogą stanowić dowód w sprawie.
Podobnie jak pozostałe dowody podlegają one ocenie organu rozpatrującego sprawę.
Należy jednak zauważyć, że w sprawie dotyczącej zażalenia na postanowienie Dyrektora
GPN, kwestia zachowania powiązań ekologicznych nie wynika wyłącznie z opracowań o
charakterze regionalnym, lecz także dokumentów sporządzonych na potrzeby planu
ochrony GPN, w których wskazano przebieg korytarzy ekologicznych łączących Park z
otoczeniem. W toku rozpatrywania zażalenia wszystkie zgromadzone dowody będą
podlegały ocenie Ministra Klimatu i Środowiska.
1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.
1691).
-- 3 of 7 --
4
Pytanie nr 10: Czy Ministerstwo przeanalizuje również stanowisko RDOŚ dotyczące
„Waksmund 3” w ramach swoich kompetencji nadzorczych i systemowych, bez
ingerowania w kompetencję GDOŚ do rozpoznania zażalenia?
W sprawie odmowy uzgodnienia projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego Gminy Nowy Targ dla obszaru „Waksmund 3”
postępowanie zażaleniowe prowadzi GDOŚ, który jest jedynym organem, który posiada
właściwość do rozpoznania zażalenia. Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie posiada
kompetencji w zakresie nadzoru instancyjnego nad RDOŚ.
Pytanie nr 11: Jak Ministerstwo ocenia stosowanie § 2 uchwały dotyczącej
Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, dalej: „OChK”, jako
argumentu przeciw zabudowie, skoro przepis dotyczący terenów otwartych mówi o
ochronie przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów
urbanistycznych, a nie o generalnym zakazie zabudowy?
Pytanie nr 12: Czy zdaniem Ministerstwa RDOŚ, odmawiając uzgodnienia, powinien
wskazać konkretny zakaz z § 3 ust. 1 Uchwały, który narusza konkretne ustalenie Studium?
Pytanie nr 20: Czy Ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie
Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy
wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
Zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody2 (dalej: „uop”),
projekt dokumentu planistycznego w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu,
wymaga uzgodnienia z właściwym miejscowo regionalnym dyrektorem ochrony środowiska
w zakresie ustaleń tego aktu, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody
przedmiotowego obszaru. Dokumenty planistyczne prócz konkretyzacji przepisów
szczególnych dla terenu, posiadają także charakter konstytutywny (kształtujący). Mając na
uwadze powyższe, organy ochrony przyrody w stosunku do dokumentów planistycznych,
mogą powoływać się nie tylko na naruszenie obowiązujących na danym obszarze zakazów,
ale również na naruszenie celów utworzenia danej formy ochrony przyrody, bowiem
zgodnie z ww. przepisem uop ocenie podlega negatywny wpływ ustaleń danego dokumentu
na ochronę przyrody obszaru. W przypadku gdy teren objęty dokumentem planistycznym
znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu zasady jego funkcjonowania, w tym zakazy
oraz ustalenia czynnej ochrony ekosystemów określa uchwała sejmiku województwa,
natomiast cel ochrony wynika wprost z uop. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 uop obszar
chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się
krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość
zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją
korytarzy ekologicznych. Organy uzgadniające dokumenty planistyczne w sposób rzetelny i
zindywidualizowany oceniają w jaki sposób ustalenia dokumentu wpłyną na walory
przyrodnicze i krajobrazowe danego terenu. Na podstawie ww. oceny mogą odmówić
uzgodnienia dokumentu planistycznego, jeżeli stwierdzą negatywny wpływ zamierzenia
przewidzianego w dokumencie planistycznym na ochronę przyrody i krajobraz.
Rozstrzygnięcie musi zawierać precyzyjne wskazanie podstawy prawnej i faktycznej. Organ
nie może ograniczyć się do ogólnego zacytowania przepisów ustawy, lecz musi opisać
konkretny stan faktyczny (walory przyrodnicze i krajobrazowe terenu, który objęty jest
dokumentem planistycznym) i wykazać negatywny wpływ ustaleń zawartych w dokumencie
planistycznym na przyrodę i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu. Zgodnie z § 2 ust. 3
pkt 8 Uchwały Nr XX/274/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia
2 (Dz. U. z 2026 r. poz. 13, z późn. zm.)
-- 4 of 7 --
5
2020 r. w sprawie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu3, ustalenia
dotyczące czynnej ochrony ekosystemów nieleśnych obejmują ochronę terenów otwartych
przed zabudową rozproszoną poprzez kształtowanie zwartych układów urbanistycznych.
Przedmiotowy przepis nie stanowi bezwzględnego zakazu wznoszenia obiektów
budowlanych. Natomiast jest on brany pod uwagę przy ocenie wpływu na ochronę przyrody
obszaru.
Pytanie nr 13: Jak Ministerstwo ocenia fakt, że Zespół Parków Krajobrazowych
Województwa Małopolskiego pozytywnie zaopiniował „Waksmund 3” i stwierdził brak
naruszenia zakazów Południowomałopolskiego OChK?
Dyrektorzy Parków Krajobrazowych nie są organami uzgadniającym akty planistyczne. Co
do zasady opinie przez nich wydawane są każdorazowo oceniane pod kątem
merytorycznym w toku postępowań uzgodnieniowych. To do regionalnego dyrektora
ochrony środowiska należy ostateczne stanowisko w przedmiocie uzgodnienia. Odnosząc
się do wspomnianej w pytaniu opinii Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa
Małopolskiego, należy wyjaśnić jak w odpowiedzi na powyższe pytania, iż zakres
uzgodnienia aktów planistycznych jest zdecydowanie szerszy niż sama ocena zgodności z
zakazami. Opinia ta nie obejmuje zatem całego zakresu prowadzonego postępowania.
Pytanie nr 14: Czy w przypadku ochrony zadrzewień właściwym i proporcjonalnym
rozwiązaniem powinno być w pierwszej kolejności zastosowanie zapisów chroniących
konkretne zadrzewienia, zamiast automatycznego eliminowania całej nieruchomości z
możliwości zabudowy?
Przepisy wspomnianej wcześniej uchwały określają jakie zadrzewienia mają zostać objęte
ochroną i na jakim terenie. To prawodawca lokalny wydając uchwałę decyduje, które
zadrzewienia zostaną objęte ochroną. O zasadności eliminacji całej nieruchomości z
możliwości zabudowy decyduje organ uzgadniający, na podstawie konkretnego stanu
faktycznego, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz po ocenie wpływu ustaleń
projektu studium na ochronę przyrody i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu.
Pytanie nr 15: Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że Europejska Konwencja
Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu zabudowy i nie może
zastąpić konkretnej podstawy prawnej ograniczenia?
Europejska Konwencja Krajobrazowa nie ustanawia samodzielnego generalnego zakazu
zabudowy. Oznacza to, że samodzielnie nie może ona stanowić podstawy prawnej do
zakazu zabudowy. Niemniej w sprawach uzgodnień podstawę formułowania ograniczeń
stanowi wspomniany już art. 23 ust. 5 uop po dokonaniu wpływu ustaleń projektu studium
na ochronę przyrody i krajobraz obszaru chronionego krajobrazu.
Pytanie nr 16: Jakie – zdaniem Ministerstwa – są granice kompetencji RDOŚ i dyrektora
parku narodowego w zakresie oceniania liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb
mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego modelu rozwoju przestrzennego gminy?
Pytanie nr 17: Czy organy ochrony przyrody mogą odmówić uzgodnienia dokumentu z
tego powodu, że ich zdaniem gmina lub jej mieszkańcy posiadają już wystarczającą liczbę
terenów budowlanych, jeżeli nie wykażą jednocześnie konkretnego negatywnego wpływu
danego terenu na przedmiot ochrony?
Pytanie nr 18: Czy Ministerstwo uważa, że w procedurach uzgodnieniowych powinno
obowiązywać w pierwszej kolejności poszukiwanie rozwiązań proporcjonalnych i
3 (Dz. Urz. Woj. Małop. poz. 3482, z późn. zm.)
-- 5 of 7 --
6
minimalizujących, takich jak linie zabudowy, ochrona zadrzewień, pasy migracyjne,
ograniczenia ogrodzeń, powierzchnia biologicznie czynna czy zmniejszenie intensywności
zabudowy, zamiast eliminowania całych obszarów z możliwości zagospodarowania?
RDOŚ nie jest organem planistycznym i nie posiada kompetencji do merytorycznej oceny
liczby rezerw terenów budowlanych, potrzeb mieszkaniowych mieszkańców i ogólnego
modelu rozwoju przestrzennego gminy. RDOŚ zajmuje się oceną ustaleń aktu
planistycznego, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody przedmiotowego
obszaru. Na marginesie nadmienić należy, że duży wskaźnik chłonności terenów
niezabudowanych przekłada się na większą presję ustaleń aktu planistycznego na przyrodę
przedmiotowego obszaru. Oczywiście nie jest to aspektem ocenianym w prowadzonym
postępowaniu uzgodnieniowym. Obrazuje to jednak na jak dużych obszarach planuje się
dopuścić zabudowę, co skutkuje negatywnym wpływem na środowisko przyrodnicze.
RDOŚ ocenia wpływ ustaleń zawartych w dokumencie planistycznym na ochronę przyrody,
np. przedmiotowego obszaru ochronionego krajobrazu. Jeśli dokument planistyczny zagraża
ustanowionym celom ochrony przyrody, RDOŚ jest zobowiązany do odmowy jego
uzgodnienia. Jednakże w tym przypadku musi wykazać, że ustalenia aktu planistycznego
mają negatywny wpływ na ochronę przyrody przedmiotowego obszaru.
Kształtowanie polityki przestrzennej gminy, w tym określanie kierunków jej rozwoju,
potrzeb mieszkaniowych mieszkańców oraz skali rezerw terenów przeznaczonych pod
zabudowę, należy do kompetencji właściwych organów gminy.
Organy ochrony przyrody mogą zatem uwzględniać kwestie związane z rozmieszczeniem i
skalą planowanej zabudowy w takim zakresie, w jakim mają one znaczenie dla oceny
potencjalnego oddziaływania na środowisko i ochronę przyrody.
Pytanie nr 19: Czy Ministerstwo dostrzega potrzebę wypracowania jednolitych
wytycznych dla RDOŚ i parków narodowych dotyczących granic ingerencji tych organów
w dokumenty planistyczne gmin położonych w otulinach parków narodowych i obszarach
chronionego krajobrazu?
Resort środowiska stoi na stanowisku, iż nie ma potrzeby wypracowania w przedmiotowym
zakresie jednolitych wytycznych dla RDOŚ, ponieważ uzgodnienie aktu planistycznego
wymaga indywidualnego podejścia. Jednolite wytyczne niosłyby ryzyko braku dopasowania
do specyficznych, realnych warunków danej sprawy oraz trudność w ich egzekwowaniu.
Zakres kompetencji dyrektora parku narodowego oraz regionalnego dyrektora ochrony
środowiska w procedurze planowania przestrzennego wynika wprost z przepisów ustawy o
planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o ochronie przyrody. Tym
samym nie ma potrzeby opracowywania wytycznych w tym względzie. Przepisy te określają
zarówno obowiązek uwzględniania wymagań ochrony przyrody w dokumentach
planistycznych, jak i zakres uzgodnień dokonywanych przez właściwe organy ochrony
przyrody. Jednocześnie zachowana pozostaje samodzielność gmin w zakresie prowadzenia
polityki przestrzennej, przy uwzględnieniu ograniczeń i wymogów wynikających z
przepisów odrębnych.
Pytanie nr 20: Czy Ministerstwo podejmie analizę, czy praktyka zastosowana w sprawie
Waksmunda nie prowadzi w istocie do tworzenia ograniczeń wykraczających poza zakazy
wynikające wprost z obowiązujących aktów prawnych?
W ramach rozpatrywania zażalenia dokonywana jest ocena zgodności stanowiska organu
uzgadniającego z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z zakresem jego kompetencji w
procedurze uzgadniania dokumentów planistycznych. Analizie podlega również to, czy
wskazane przez organ przesłanki odmowy uzgodnienia znajdują oparcie w obowiązujących
-- 6 of 7 --
7
przepisach oraz czy pozostają w związku z ustawowymi celami ochrony przyrody. Ocena ta
obejmuje także weryfikację, czy zastosowane w sprawie ograniczenia wynikają z
obowiązujących regulacji prawnych i ich prawidłowej wykładni, czy też prowadziłyby do
wykraczania poza zakres kompetencji organu określony przepisami prawa.
Przy ocenie tej kwestii uwzględniane jest również, że organy ochrony przyrody są
zobowiązane do realizacji celów określonych w ustawie o ochronie przyrody, przy
jednoczesnym poszanowaniu ustawowo określonych kompetencji organów planistycznych
gmin.
Pytanie nr 21: Czy w ramach rozpoznania zażalenia dotyczącego GPN Ministerstwo
uwzględni społeczny charakter sprawy, wcześniejsze działania ponad 80 właścicieli
nieruchomości oraz ich uzasadnione oczekiwania wynikające z wcześniejszych decyzji i
uzgodnień?
W toku rozpatrywania zażalenia zostaną wzięte pod uwagę wszystkie okoliczności i dowody
przedstawione przez stronę postępowania. Jeżeli materiał sprawy obejmuje informacje
dotyczące społecznego charakteru przedsięwzięcia, wcześniejszych działań właścicieli
nieruchomości lub znaczenia wcześniejszych decyzji i uzgodnień, okoliczności te również
zostaną uwzględnione przy ocenie sprawy, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia.
Pytanie nr 22: Czy Ministerstwo, po przeanalizowaniu sprawy, jest gotowe doprowadzić
do merytorycznego spotkania przedstawicieli Ministerstwa, GPN, GDOŚ/RDOŚ, Gminy
Nowy Targ oraz reprezentacji mieszkańców Waksmunda w celu ustalenia, czy ochronę
przyrody można pogodzić z racjonalnym i uporządkowanym zagospodarowaniem tego
terenu?
Procedura tworzenia aktów planistycznych obejmuje także konsultacje społeczne.
Kształtowanie kierunków rozwoju przestrzennego gminy oraz opracowanie projektu
studium należy do właściwości organów gminy. Rolą Ministra jako organu rozpatrującego
zażalenie jest ocena zgodności postanowienia Dyrektora GPN z obowiązującymi przepisami
prawa oraz okolicznościami konkretnej sprawy.
Na zakończenie informuję, iż istnieje możliwość zorganizowania spotkania dotyczącego
ochrony przyrody w kontekście zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi jednak na
toczące się postępowanie należy zwrócić uwagę, aby agenda wydarzenia nie naruszyła
zasady dwuinstancyjności. Na etapie postępowania przed Organem I instancji istnieje
możliwość spotkania na szczeblu lokalnym (Gmina - RDOŚ). Natomiast na etapie
postępowania odwoławczego istnieje możliwość spotkania Gmina – GDOŚ.
Z wyrazami szacunku
Urszula Zielińska
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 7 of 7 --