Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-12.054.14.2026
Warszawa, 06 października 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji nr 19173 Urszuli Nowogórskiej - poseł na Sejm RP
przedstawiam następujące stanowisko.
Jeśli chodzi o przepisy regulujące wymagania dotyczące klimatyzacji oraz temperatury w
pojazdach kolejowych najważniejszym aktem prawnym jest Rozporządzenie Komisji (UE)
nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji
interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor — lokomotywy i tabor
pasażerski” systemu kolei w Unii Europejskiej.
W szczególności punkty:
4.2.5.8. Jakość powietrza wewnętrznego
1) Ilość i jakość powietrza we wnętrzu pojazdów w obszarach zajmowanych przez
pasażerów lub personel musi być taka, aby nie stwarzać dodatkowego zagrożenia
dla zdrowia pasażerów lub personelu w stosunku do zagrożeń wynikających z
jakości otaczającego powietrza zewnętrznego. Osiąga się to poprzez spełnienie
wymogów określonych poniżej.
W warunkach eksploatacyjnych system wentylacyjny musi utrzymywać dopuszczalny
poziom CO2 wewnątrz pojazdu kolejowego.
2) Poziom CO2 nie może przekraczać 5 000 ppm we wszystkich warunkach
eksploatacyjnych, z wyjątkiem 2 poniższych przypadków:
W przypadku przerwy w funkcjonowaniu systemu wentylacyjnego spowodowanej
przerwą w głównym zasilaniu lub awarią tego systemu środki awaryjne zapewniają
dostarczanie powietrza zewnętrznego do wszystkich obszarów zajmowanych przez
pasażerów i personel. Jeżeli ten środek awaryjny jest realizowany za pomocą wentylacji
wymuszonej zasilanej z akumulatorów, należy ustalić czas, w którym poziom CO2 będzie
się utrzymywał poniżej 10 000 ppm, przyjmując liczbę pasażerów wyprowadzoną ze stanu
obciążenia „masa projektowa przy normalnym obciążeniu użytkowym”.

-- 1 of 3 --

2
Procedura oceny zgodności została określona w pkt 6.2.3.12.
Czas ten musi wynosić co najmniej 30 minut.
Czas ten zapisuje się w dokumentacji technicznej określonej w pkt 4.2.12 niniejszej TSI.
W przypadku wyłączenia lub zamknięcia wszystkich środków wentylacji zewnętrznej lub
wyłączenia układu klimatyzacji, aby ochronić pasażerów przed narażeniem na wdychanie
ewentualnych oparów środowiskowych, w szczególności w tunelach, oraz w przypadku
pożaru, jak opisano w pkt 4.2.10.4.2.
i dalej:
4.2.6.1.1. Temperatura
1) Tabor musi spełniać wymogi niniejszej TSI w zakresie lub zakresach temperatur
T1 (od – 25 °C do + 40 °C; zakres nominalny), T2 (od – 40 °C do + 35 °C) lub T3 (od
– 25 °C do + 45 °C), jak określono w specyfikacji wymienionej w dodatku J.1, indeks
34.
2) Wybrane zakresy temperatury zapisuje się w dokumentacji technicznej opisanej
w pkt 4.2.12 niniejszej TSI.
3) Na potrzeby projektowania składników taboru przyjmuje się temperaturę z
uwzględnieniem faktu włączenia tych składników do taboru.
Zgodnie z ww. przepisami Polska znajduje się w drugiej strefie klimatycznej. Zakres
temperatur przyjmowany podczas obliczeń konstrukcyjnych klimatyzacji i ogrzewania
wynosi od minus 40 do plus 35 stopni Celsjusza.
A zatem należy zauważyć, że maksymalna temperatura zewnętrzna, przy której
klimatyzacja w wagonach zapewnia pełną wydajność, nie powinna przekraczać +35°C. W
takich warunkach układ chłodzenia powinien utrzymywać wymagane parametry
komfortu pasażerów przy wilgotności względnej na poziomie około 50% oraz obciążeniu
promieniowaniem słonecznym wynoszącym około 700 W/m². Powyżej tej temperatury
klimatyzacja może nadal pracować, jednak jej skuteczność będzie ograniczona. W
szczególności może:
 nie osiągać żądanej temperatury wewnętrznej,
 utrzymywać jedynie określoną różnicę pomiędzy temperaturą wewnętrzną a
zewnętrzną,
 przejść w tryb pracy ograniczonej, w zależności od konstrukcji urządzenia oraz
zastosowanych zabezpieczeń agregatu chłodniczego.
Warto też dodać, że kwestie związane z wymaganą ilością świeżego powietrza
doprowadzanego do wnętrza wagonów wyposażonych w układ klimatyzacji regulują także
postanowienia pkt 10.1.5.1 normy PN-EN 13129, Załącznik F normy PN-EN 13129-1 oraz
Załącznik H karty UIC 553.

-- 2 of 3 --

3
Warto wskazać, że nowo zamawiane i modernizowane przez PKP Intercity pojazdy, na
potrzeby realizacji przewozów w ramach publicznego transportu zbiorowego mają już
wymóg wyposażania w systemy klimatyzacji. W przypadku transportu autobusowego
unijne przepisy określające wymagania w zakresie homologacji pojazdów nie wymagają,
aby autobusy były obowiązkowo wyposażone w klimatyzację. Niemniej standardem
rynkowym jest, że nowe autobusy posiadają rozwiązania zapewniające odpowiednie
warunki podróży podczas upałów.
Natomiast system organizacji przewozów autobusowych w Polsce w chwili obecnej ma
dwojaki charakter. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
transporcie zbiorowym1, organizatorami publicznego transportu zbiorowego w
przewozach autobusowych są jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki na
poziomie gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku
powiatowo-gminnego, związku metropolitalnego lub województwa. Zadaniem
organizatorów publicznego transportu zbiorowego jest planowanie rozwoju transportu,
organizowanie transportu zbiorowego oraz zarządzanie publicznym transportem
zbiorowym na swoim obszarze. Przy zamawianiu usług o charakterze użyteczności
publicznej organizator publicznego transportu zbiorowego powinien się kierować przede
wszystkim potrzebą zaspokojenia oczekiwań komunikacyjnych swoich mieszkańców.
Przewozy pasażerskie realizowane są również przez przedsiębiorców transportowych
świadczących usługi komercyjne, podejmowane z inicjatywy własnej przewoźników
autobusowych. W tym miejscu należy podkreślić, że minister właściwy do spraw
transportu nie jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego w zakresie
przewozów pasażerskich w transporcie autobusowym.
W zakresie przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej wymagania
w zakresie zapewnienia pasażerom odpowiednich warunków termicznych mogą zostać
określone w umowie pomiędzy operatorem publicznego transportu zbiorowego a
organizatorem publicznego transportu zbiorowego. Strony umowy mają prawo określenia
w niej wymaganych progów temperaturowych oraz wprowadzenia obowiązku utrzymania
temperatury wewnętrznej na określonym poziomie. Jednocześnie kwestie te mogą zostać
uregulowane w regulaminach przewozów wydawanych przez organizatorów publicznego
transportu zbiorowego jak i przewoźników drogowych.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
1Dz. U. z 2026 r. poz. 1231

-- 3 of 3 --