Interpelacja nr 18513
Interpelacja w sprawie zagrożenia uzależnieniem polskiego sektora energetycznego od Chin w związku z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji
Zgłaszający:
•
Adresat:
Cyfryzacja i Technologie (85%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Klimat, Energia i Środowisko (40%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zagrożenia uzależnienia polskiego sektora energetycznego od Chin w związku z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji
Interpelacja nr 18513
do ministra energii
w sprawie zagrożenia uzależnienia polskiego sektora energetycznego od Chin w związku z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji
Zgłaszający: Kacper Płażyński, Bartłomiej Wróblewski, Patryk Wicher, Jerzy Polaczek, Andrzej Gawron
Data wpływu: 10-07-2026
Szanowny Panie Premierze,
Chińska Republika Ludowa jest światowym liderem w produkcji komponentów lub też gotowych produktów przeznaczonych do pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł. Jest również liderem w zakresie dostępu do metali ziem rzadkich (ok. 60% światowych zasobów) i ich rafinacji (ok. 90% światowego rynku). Polska, jak większość państw zrzeszonych w Unii Europejskiej realizujących tzw. zieloną transformację, każdego roku pogłębia swoje uzależnienie od chińskich produktów i surowców w tym strategicznym sektorze gospodarki. Chińska ekspansja w Polsce rozszerza się o kolejne działalności sektora energetycznego - z informacji prasowych wynika, że chińskie przedsiębiorstwa będą budować w Polsce magazyny energii.
Mając na uwadze powyższe, w trosce o bezpieczeństwo energetyczne, cybernetyczne i przemysłowe Polski, proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy rząd uznaje za bezpieczną sytuację, w której bateryjne magazyny energii w Polsce budowane są przez chińskie przedsiębiorstwa a w związku z tym dane diagnostyczne i operacyjne z takich systemów, m.in. o stanie naszej sieci elektroenergetycznej, trafiać będą do Chin?
Czy jesteśmy w stanie skalę i zakres tego przepływu informacji kontrolować?
W jaki sposób magazyny te będą zabezpieczone przed zdalnym wyłączeniem lub modyfikacją działania technologii przez jej chińskiego producenta?
W jaki sposób magazyny będą zabezpieczone przed cyberatakami?
Czy w razie cybernetycznego ataku producent technologii będzie aktywnie pomagał Polsce te ataki ze strony np. Rosji odpierać?
Czy posiadamy w Polsce kompetencje do serwisu i wznowienia działania magazynu na wypadek dywersji lub zniszczenia?
Czy w razie takiej sytuacji możemy liczyć na wsparcie producenta?
2. Ile, licząc w kilogramach, i jakiej wartości metali ziem rzadkich rafinowanych w Chinach wpłynęło do Polski w roku 2025 i ile szacuje się, że wpłynie w tym roku oraz kolejnych latach do roku 2040? Jaka ich część sprowadzana jest ze względu na realizację polityki zielonej transformacji?
Łączę wyrazy szacunku
Kacper Płażyński
Interpelacja nr 18513
do ministra energii
w sprawie zagrożenia uzależnienia polskiego sektora energetycznego od Chin w związku z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji
Zgłaszający: Kacper Płażyński, Bartłomiej Wróblewski, Patryk Wicher, Jerzy Polaczek, Andrzej Gawron
Data wpływu: 10-07-2026
Szanowny Panie Premierze,
Chińska Republika Ludowa jest światowym liderem w produkcji komponentów lub też gotowych produktów przeznaczonych do pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł. Jest również liderem w zakresie dostępu do metali ziem rzadkich (ok. 60% światowych zasobów) i ich rafinacji (ok. 90% światowego rynku). Polska, jak większość państw zrzeszonych w Unii Europejskiej realizujących tzw. zieloną transformację, każdego roku pogłębia swoje uzależnienie od chińskich produktów i surowców w tym strategicznym sektorze gospodarki. Chińska ekspansja w Polsce rozszerza się o kolejne działalności sektora energetycznego - z informacji prasowych wynika, że chińskie przedsiębiorstwa będą budować w Polsce magazyny energii.
Mając na uwadze powyższe, w trosce o bezpieczeństwo energetyczne, cybernetyczne i przemysłowe Polski, proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy rząd uznaje za bezpieczną sytuację, w której bateryjne magazyny energii w Polsce budowane są przez chińskie przedsiębiorstwa a w związku z tym dane diagnostyczne i operacyjne z takich systemów, m.in. o stanie naszej sieci elektroenergetycznej, trafiać będą do Chin?
Czy jesteśmy w stanie skalę i zakres tego przepływu informacji kontrolować?
W jaki sposób magazyny te będą zabezpieczone przed zdalnym wyłączeniem lub modyfikacją działania technologii przez jej chińskiego producenta?
W jaki sposób magazyny będą zabezpieczone przed cyberatakami?
Czy w razie cybernetycznego ataku producent technologii będzie aktywnie pomagał Polsce te ataki ze strony np. Rosji odpierać?
Czy posiadamy w Polsce kompetencje do serwisu i wznowienia działania magazynu na wypadek dywersji lub zniszczenia?
Czy w razie takiej sytuacji możemy liczyć na wsparcie producenta?
2. Ile, licząc w kilogramach, i jakiej wartości metali ziem rzadkich rafinowanych w Chinach wpłynęło do Polski w roku 2025 i ile szacuje się, że wpłynie w tym roku oraz kolejnych latach do roku 2040? Jaka ich część sprowadzana jest ze względu na realizację polityki zielonej transformacji?
Łączę wyrazy szacunku
Kacper Płażyński
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Konrad Wojnarowski
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
30%
Konkretność
70%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
4.3 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6191 znaków
+48 (22) 626 43 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
BM-WPR.0510.225.2026.KK
Warszawa, 15.08.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Kancelaria Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji posła Kacpra Płażyńskiego oraz grupy posłów o numerze
18513 w sprawie zagrożenia uzależnienia polskiego sektora energetycznego od Chin w związku
z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji, poniżej przedstawiam odpowiedzi do zadane
pytania.
Ministerstwo Energii traktuje bezpieczeństwo bateryjnych magazynów energii jako istotny
element bezpieczeństwa krajowego systemu elektroenergetycznego. Zagadnienie to
obejmuje nie tylko fizyczne zabezpieczenie instalacji, lecz również ochronę systemów
sterowania, kanałów komunikacji, jak i danych diagnostycznych i operacyjnych
przetwarzanych podczas eksploatacji tych urządzeń. Poziom bezpieczeństwa konkretnej
instalacji nie może być oceniany wyłącznie przez pryzmat kraju pochodzenia jej producenta.
Nie oznacza to jednak, że okoliczność ta pozostaje bez znaczenia. Przy ocenie ryzyka należy
brać pod uwagę także strukturę własnościową dostawcy rozwiązań oraz otoczenie prawne,
w którym prowadzi on działalność. Ważnym elementem, który powinien zostać objęty
analizą, jest również możliwość oddziaływania na niego przez władze państwa trzeciego.
Istotnym filarem wzmacniającym krajowe ramy bezpieczeństwa m.in. w tym obszarze jest
nowelizacja ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, która
weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2026 r. i zaimplementowała do polskiego porządku
prawnego założenia wynikające z unijnej dyrektywy NIS2, dotyczącej środków na rzecz
wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium UE. W załączniku nr 1
do ww. ustawy, w ramach sektora „energia”, uwzględniono podmioty świadczące usługi
związane z magazynowaniem energii elektrycznej jako „podmioty kluczowe”. W związku
z tym, podmiot spełniający ustawowe kryteria identyfikacji jako podmiot kluczowy, musi
zrealizować szereg obowiązków na rzecz zapewnienia cyberbezpieczeństwa. Są to środki
służące m.in. zarządzaniu ryzykiem, ochronie systemów i danych, ciągłości działania i
reagowania na incydenty. Jest również zobowiązany do zgłaszania incydentów właściwemu
zespołowi CSIRT i poddawania organizacji okresowym audytom w zakresie
cyberbezpieczeństwa.
Aby wymusić na inwestorach skrupulatne badanie pochodzenia technologii i realizację
planów ochrony, ww. nowelizacja wprowadziła rygorystyczny mechanizm sankcyjny, który
umożliwia nakładanie kar finansowych za uchybienia w procedurach bezpieczeństwa, w tym
za niezastosowanie się do wytycznych dotyczących zabezpieczenia infrastruktury przed
zagrożeniami technicznymi lub zignorowanie ostrzeżeń dotyczących dostawców wysokiego
ryzyka. Ponadto rozporządzenie wymagane na mocy art. 6ze ust. 4 znowelizowanej ustawy
o zarządzaniu kryzysowym opracowuje konkretne standardy bezpieczeństwa konieczne do
wdrożenia przez operatora infrastruktury krytycznej. Jeżeli z racji używania komponentów
pochodzących z ChRL potencjalny operator IK nie przejdzie pomyślnie audytu zgodności
z minimalnymi wymaganiami w zakresie cyberbezpieczeństwa i ciągłości działania, inwestor
-- 1 of 2 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 2 z 2
docelowo nie otrzyma zgody na eksploatację operacyjną magazynu energii w strukturach
Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE).
Szczególną rolę w zakresie ochrony przed zdalnym wyłączaniem lub modyfikacją działania
odgrywa zachowanie przez polskiego operatora magazynu rzeczywistej kontroli nad
procesem jego sterowania. Producent, niezależnie od kraju jego pochodzenia, nie powinien
posiadać stałego i niekontrolowanego dostępu administracyjnego, który umożliwiałby mu
samodzielne zmienianie konfiguracji, aktualizowanie lub wydawanie poleceń dotyczących
pracy urządzeń.
Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa przewiduje ponadto instrument
ochronny, który polega na możliwości uznania dostawcy sprzętu lub oprogramowania za
tzw. dostawcę wysokiego ryzyka. Kompetencje w tym zakresie posiada minister właściwy
ds. informatyzacji, tj. Minister Cyfryzacji. Postępowanie administracyjne w tym zakresie
może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek przewodniczącego Kolegium
ds. Cyberbezpieczeństwa – Prezesa Rady Ministrów. Wydanie decyzji w tym zakresie
wymaga przeprowadzenia indywidualnej oceny i nie może opierać się wyłącznie na
państwie pochodzenia danego dostawcy. W ramach tej oceny, analizowane mogą być
zarówno czynniki techniczne, jak i okoliczności związane z bezpieczeństwem państwa.
Za ochronę konkretnej instalacji odpowiada w pierwszej kolejności podmiot będący jej
właścicielem lub operatorem. Nie może on ograniczyć się wyłącznie do zapewnień
producenta dotyczących bezpieczeństwa produktu. Powinien przeprowadzić własną ocenę
ryzyka i na jej podstawie wdrożyć środki organizacyjne i techniczne, odpowiadające
charakterowi instalacji oraz potencjalnym skutkom zakłócenia jej działania.
Bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej nie może zależeć od dobrej woli producenta ani
jego gotowości do współpracy w warunkach napięcia międzynarodowego. Przede
wszystkim to podmiot eksploatujący dane rozwiązania techniczne, w ramach prowadzonej
przez siebie działalności gospodarczej, jest odpowiedzialny za ich bezpieczeństwo, stąd ww.
ustawa skupia się na zobowiązaniu w tym zakresie podmiotów kluczowych i ważnych.
Z tego względu zakres wsparcia producenta powinien zostać jednoznacznie określony już
na etapie postępowania zakupowego i znaleźć odzwierciedlenie w stosownych umowach.
W przypadku poważnego incydentu podstawą działania są krajowe mechanizmy
reagowania, w tym właściwy CSIRT sektorowy oraz zespoły CSIRT poziomu krajowego.
Pomoc producenta może stanowić istotne wsparcie, jednak nie może ona zastępować
zdolności własnych podmiotu lub innych uczestników krajowego systemu
cyberbezpieczeństwa do ochrony i odtwarzania działania takiej infrastruktury.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra
Konrad Wojnarowski
Podsekretarz stanu
15.08.2026 $ezdPolePodpisu1
-- 2 of 2 --
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
BM-WPR.0510.225.2026.KK
Warszawa, 15.08.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Kancelaria Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji posła Kacpra Płażyńskiego oraz grupy posłów o numerze
18513 w sprawie zagrożenia uzależnienia polskiego sektora energetycznego od Chin w związku
z realizacją polityki tzw. zielonej transformacji, poniżej przedstawiam odpowiedzi do zadane
pytania.
Ministerstwo Energii traktuje bezpieczeństwo bateryjnych magazynów energii jako istotny
element bezpieczeństwa krajowego systemu elektroenergetycznego. Zagadnienie to
obejmuje nie tylko fizyczne zabezpieczenie instalacji, lecz również ochronę systemów
sterowania, kanałów komunikacji, jak i danych diagnostycznych i operacyjnych
przetwarzanych podczas eksploatacji tych urządzeń. Poziom bezpieczeństwa konkretnej
instalacji nie może być oceniany wyłącznie przez pryzmat kraju pochodzenia jej producenta.
Nie oznacza to jednak, że okoliczność ta pozostaje bez znaczenia. Przy ocenie ryzyka należy
brać pod uwagę także strukturę własnościową dostawcy rozwiązań oraz otoczenie prawne,
w którym prowadzi on działalność. Ważnym elementem, który powinien zostać objęty
analizą, jest również możliwość oddziaływania na niego przez władze państwa trzeciego.
Istotnym filarem wzmacniającym krajowe ramy bezpieczeństwa m.in. w tym obszarze jest
nowelizacja ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, która
weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2026 r. i zaimplementowała do polskiego porządku
prawnego założenia wynikające z unijnej dyrektywy NIS2, dotyczącej środków na rzecz
wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium UE. W załączniku nr 1
do ww. ustawy, w ramach sektora „energia”, uwzględniono podmioty świadczące usługi
związane z magazynowaniem energii elektrycznej jako „podmioty kluczowe”. W związku
z tym, podmiot spełniający ustawowe kryteria identyfikacji jako podmiot kluczowy, musi
zrealizować szereg obowiązków na rzecz zapewnienia cyberbezpieczeństwa. Są to środki
służące m.in. zarządzaniu ryzykiem, ochronie systemów i danych, ciągłości działania i
reagowania na incydenty. Jest również zobowiązany do zgłaszania incydentów właściwemu
zespołowi CSIRT i poddawania organizacji okresowym audytom w zakresie
cyberbezpieczeństwa.
Aby wymusić na inwestorach skrupulatne badanie pochodzenia technologii i realizację
planów ochrony, ww. nowelizacja wprowadziła rygorystyczny mechanizm sankcyjny, który
umożliwia nakładanie kar finansowych za uchybienia w procedurach bezpieczeństwa, w tym
za niezastosowanie się do wytycznych dotyczących zabezpieczenia infrastruktury przed
zagrożeniami technicznymi lub zignorowanie ostrzeżeń dotyczących dostawców wysokiego
ryzyka. Ponadto rozporządzenie wymagane na mocy art. 6ze ust. 4 znowelizowanej ustawy
o zarządzaniu kryzysowym opracowuje konkretne standardy bezpieczeństwa konieczne do
wdrożenia przez operatora infrastruktury krytycznej. Jeżeli z racji używania komponentów
pochodzących z ChRL potencjalny operator IK nie przejdzie pomyślnie audytu zgodności
z minimalnymi wymaganiami w zakresie cyberbezpieczeństwa i ciągłości działania, inwestor
-- 1 of 2 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 2 z 2
docelowo nie otrzyma zgody na eksploatację operacyjną magazynu energii w strukturach
Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE).
Szczególną rolę w zakresie ochrony przed zdalnym wyłączaniem lub modyfikacją działania
odgrywa zachowanie przez polskiego operatora magazynu rzeczywistej kontroli nad
procesem jego sterowania. Producent, niezależnie od kraju jego pochodzenia, nie powinien
posiadać stałego i niekontrolowanego dostępu administracyjnego, który umożliwiałby mu
samodzielne zmienianie konfiguracji, aktualizowanie lub wydawanie poleceń dotyczących
pracy urządzeń.
Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa przewiduje ponadto instrument
ochronny, który polega na możliwości uznania dostawcy sprzętu lub oprogramowania za
tzw. dostawcę wysokiego ryzyka. Kompetencje w tym zakresie posiada minister właściwy
ds. informatyzacji, tj. Minister Cyfryzacji. Postępowanie administracyjne w tym zakresie
może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek przewodniczącego Kolegium
ds. Cyberbezpieczeństwa – Prezesa Rady Ministrów. Wydanie decyzji w tym zakresie
wymaga przeprowadzenia indywidualnej oceny i nie może opierać się wyłącznie na
państwie pochodzenia danego dostawcy. W ramach tej oceny, analizowane mogą być
zarówno czynniki techniczne, jak i okoliczności związane z bezpieczeństwem państwa.
Za ochronę konkretnej instalacji odpowiada w pierwszej kolejności podmiot będący jej
właścicielem lub operatorem. Nie może on ograniczyć się wyłącznie do zapewnień
producenta dotyczących bezpieczeństwa produktu. Powinien przeprowadzić własną ocenę
ryzyka i na jej podstawie wdrożyć środki organizacyjne i techniczne, odpowiadające
charakterowi instalacji oraz potencjalnym skutkom zakłócenia jej działania.
Bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej nie może zależeć od dobrej woli producenta ani
jego gotowości do współpracy w warunkach napięcia międzynarodowego. Przede
wszystkim to podmiot eksploatujący dane rozwiązania techniczne, w ramach prowadzonej
przez siebie działalności gospodarczej, jest odpowiedzialny za ich bezpieczeństwo, stąd ww.
ustawa skupia się na zobowiązaniu w tym zakresie podmiotów kluczowych i ważnych.
Z tego względu zakres wsparcia producenta powinien zostać jednoznacznie określony już
na etapie postępowania zakupowego i znaleźć odzwierciedlenie w stosownych umowach.
W przypadku poważnego incydentu podstawą działania są krajowe mechanizmy
reagowania, w tym właściwy CSIRT sektorowy oraz zespoły CSIRT poziomu krajowego.
Pomoc producenta może stanowić istotne wsparcie, jednak nie może ona zastępować
zdolności własnych podmiotu lub innych uczestników krajowego systemu
cyberbezpieczeństwa do ochrony i odtwarzania działania takiej infrastruktury.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra
Konrad Wojnarowski
Podsekretarz stanu
15.08.2026 $ezdPolePodpisu1
-- 2 of 2 --