Interpelacja nr 18458
Interpelacja w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Sprawiedliwość i Sądy (78%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim
Interpelacja nr 18458
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 08-07-2026
Szanowna Pani Ministro,
do mojego biura zwrócili się mieszkańcy Aleksandrowa Kujawskiego i okolic, wskazując na powtarzające się, długotrwałe uciążliwości odorowe związane z funkcjonowaniem Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA przy ul. Parkowej 47 w Aleksandrowie Kujawskim. Sprawa ma wymiar lokalny, ale ujawnia zarazem problem ogólnopaństwowy: brak jednolitego, skutecznego i weryfikowalnego standardu kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów, biogazowni, ferm i innych źródeł uciążliwości zapachowej.
Na stronie Ministerstwa Klimatu i Środowiska poświęconej uciążliwości zapachowej wskazano, że określenie jednoznacznych kryteriów tej uciążliwości jest trudne, jednak odory mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie człowieka, w tym powodować problemy oddechowe, bóle głowy, nudności oraz podrażnienie oczu i gardła. Ministerstwo wskazuje również, że w 2025 r. pozyskano materiał „Analiza rozwiązań prawnych i określenie poziomów emisji zapachowej dla wybranych gałęzi przemysłu i przedsięwzięć, mogących powodować uciążliwości zapachowe“, który ma posłużyć do przygotowania kompleksowego rozwiązania prawnego regulującego zjawisko uciążliwości zapachowej.
W sprawie Aleksandrowa Kujawskiego nie chodzi wyłącznie o subiektywne odczucia mieszkańców. Z materiałów przekazanych do mojego biura wynika, że w toku kontroli prowadzonej od 12 czerwca do 10 września 2025 r. WIOŚ potwierdził, iż w dniach 12 czerwca, 27 czerwca i 11 lipca 2025 r. zapach odpadów z kompostowni wykraczał poza teren zakładu. W dniu 16 lipca 2025 r. stwierdzono również zanieczyszczenie powierzchni gleby odpadami tworzyw sztucznych poza terenem zakładu, za co na przedstawiciela zakładu nałożono grzywnę w drodze mandatu karnego. Jednocześnie część późniejszych i popołudniowych rozpoznań terenowych nie potwierdzała zapachu poza terenem zakładu, co wskazuje na konieczność metodyki kontroli uwzględniającej czas pracy instalacji, czynności technologiczne, kierunek wiatru i godziny zgłoszeń mieszkańców.
Mieszkańcy prowadzą także własną dokumentację zgłoszeń. Raport „Mapa Odoru“ dla kompostowni Best Polymers przy ul. Parkowej 47 w Aleksandrowie Kujawskim za okres 19 marca – 11 kwietnia 2026 r. obejmuje 464 zgłoszenia, 22 dni z incydentami, średnią intensywność 4,2/5 oraz 358 zgłoszeń ocenionych jako silne albo bardzo silne. Zgłoszenia te zawierają opisy zapachu zgnilizny, padliny, kiszonki, chemii, kompostu i bariery antyodorowej, a także informacje o niemożności wietrzenia mieszkań, bólach głowy, mdłościach, kaszlu, dusznościach, problemach osób z astmą oraz obawach o dzieci.
W materiałach sprawy pojawia się również problem metodyki kontroli samej instalacji. W piśmie WIOŚ z 10 kwietnia 2026 r. wskazano, że organ w ramach kontroli nie wykorzystywał kamer termowizyjnych ani innych urządzeń pomiarowych do weryfikacji szczelności i sprawności technicznej membran. Z kolei marszałek województwa kujawsko-pomorskiego w piśmie z 9 kwietnia 2026 r. wskazał, że nie weryfikował sprawności technicznej instalacji napowietrzania GORE Cover w kontekście skuteczności redukcji odorów. Taka praktyka rodzi pytanie, czy obecne narzędzia i wytyczne dla organów kontrolnych pozwalają realnie ocenić skuteczność technologii deklarowanych jako antyodorowe. Sprawa ma także wymiar chemiczny i zdrowotny. Zakład stosuje barierę antyodorową z preparatem STABIO Flex. Karta charakterystyki opisuje preparat jako płynny neutralizator zapachów i środek maskujący, a jednocześnie zawiera zalecenia dotyczące unikania kontaktu ze skórą i oczami oraz niewdychania mgły, par ani aerozoli. W sprawach takich jak ta kontrola odorów nie może być zatem oderwana od oceny substancji chemicznych, bioaerozoli i pyłów, które mogą występować w otoczeniu instalacji biologicznego przetwarzania odpadów.
Znaczenie orzecznictwa i praktyki organów
Brak powszechnie obowiązujących krajowych norm jakości zapachowej powietrza nie oznacza, że odory pozostają poza systemem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 marca 2019 r., sygn. II OSK 1097/17, wskazał, że przeciwdziałanie odorom musi być brane pod uwagę w indywidualnej ocenie przedsięwzięcia, a ocena nie może ograniczać się wyłącznie do stężeń pojedynczych związków chemicznych, lecz powinna obejmować ogólny wpływ inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi przy długotrwałym narażeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 9 września 2020 r., sygn. IV SA/Wa 2720/19, potwierdził, że nadmierny wpływ emisji odorowych może mieć znaczenie przy ocenie dopuszczalności przedsięwzięcia. W sprawie instalacji MBP Radiowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 19 kwietnia 2017 r., sygn. IV SA/Wa 312/17, zaakcentował prewencyjny charakter art. 364 Prawa ochrony środowiska, szerokie rozumienie zdrowia oraz potrzebę badania skutków skumulowanych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2018 r., sygn. II OSK 2524/17, utrzymał korzystną dla mieszkańców wykładnię tego przepisu. Następnie decyzja mazowieckiego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z 7 czerwca 2018 r., nr publicznie nieokreślony, dotycząca instalacji MBP Radiowo, pokazuje, że nawet przy braku ustawowych norm zapachowych jest możliwe podjęcie realnych działań, jeżeli organ zbierze i oceni materiał dowodowy, w tym skargi mieszkańców, oceny terenowe i informacje medyczne. Również orzecznictwo sądów powszechnych potwierdza, że zapach może realnie naruszać korzystanie z nieruchomości i życie rodzinne. Sąd Najwyższy w wyroku z 2 czerwca 2016 r., sygn. I CSK 533/15, wskazał, że zapachy mogą stanowić immisje pośrednie. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z 28 lipca 2015 r., sygn. I ACa 448/14, uznał, że pozwolenia administracyjne nie wyłączają same przez się odpowiedzialności za nadmierne odory docierające do domu mieszkańców. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w wyroku z 14 marca 2019 r., sygn. II Ca 116/17, podkreślił natomiast, że immisje zapachowe nie muszą być ciągłe, aby mogły przekraczać przeciętną miarę, o ile są odpowiednio udowodnione. Z drugiej strony najnowsza praktyka pokazuje, że dla skuteczności działań potrzebny jest obiektywny, konkretny materiał dowodowy. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 października 2024 r., sygn. II SA/Gl 570/24, zwrócono uwagę, że sama obawa odorowa i protest społeczny bez obiektywnej argumentacji nie wystarczą. Ten kierunek potwierdza potrzebę państwowych standardów dowodzenia odorów, tak aby mieszkańcy i organa nie byli skazani na przypadkowe, chwilowe oględziny. Na poziomie praktyki organów warto odnotować decyzję wójta gminy Strawczyn z 4 lipca 2023 r., znak RRIP.6220.1.2022, w której wymagano analizy odorowej, odniesienia do progów wyczuwalności, izolinii w europejskich jednostkach zapachowych i długotrwałego narażenia. Także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 lipca 2024 r., sygn. II SA/Łd 296/24, dotyczący zakładu produkcji kompostu, pokazuje, że spory o kompostownie wymagają pogłębionej, technicznej i zdrowotnej analizy, a nie jedynie formalnego sprawdzenia posiadanych decyzji.
Na poziomie unijnym znaczenie mają również konkluzje BAT. Dla przetwarzania odpadów decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1147 ustanowiła konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik w odniesieniu do przetwarzania odpadów. W tego typu sprawach zasadne jest więc pytanie, czy pozwolenia zintegrowane i kontrole instalacji biologicznego przetwarzania odpadów rzeczywiście obejmują plan zarządzania zapachami, monitoring zapachu oraz ocenę skuteczności zastosowanych środków technicznych.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad ustawową regulacją uciążliwości zapachowe albo nad innym instrumentem prawnym dotyczącym odorów? Jeżeli tak, proszę wskazać etap prac, planowany harmonogram, zakres regulacji oraz przewidywany termin przedstawienia projektu.
2. Czy przygotowywane rozwiązanie prawne będzie obejmować również istniejące instalacje, a nie tylko nowe przedsięwzięcia, w tym kompostownie, instalacje biologicznego przetwarzania odpadów, biogazownie, fermy i zakłady gospodarki odpadami?
3. Czy ministerstwo podziela stanowisko, że brak powszechnie obowiązujących krajowych norm jakości zapachowej powietrza nie wyłącza możliwości stosowania art. 362–364 Prawa ochrony środowiska, przepisów ustawy OOŚ, pozwoleń zintegrowanych oraz wymagań BAT do przeciwdziałania uciążliwości odorowej?
4. Czy ministerstwo zamierza przygotować ogólnopolskie wytyczne dla GIOŚ i WIOŚ dotyczące kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów, biogazowni, ferm i innych źródeł zapachu?
5. Czy ministerstwo uważa za prawidłową praktykę, w której kontrola odorowa ogranicza się do chwilowych oględzin organoleptycznych w terenie, bez zaplanowania kontroli na podstawie zgłoszeń mieszkańców, danych meteorologicznych, harmonogramu pracy instalacji i czynności szczególnie odorogennych?
6. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie albo rekomendowanie minimalnego standardu kontroli odorowej, obejmującego co najmniej analizę historii zgłoszeń, dane meteorologiczne, rozpoznanie technologii zakładu, identyfikację czynności odorogennych, ocenę pory dnia i sezonu oraz weryfikację wpływu na obiekty wrażliwe?
7. Czy ministerstwo zamierza zlecić GIOŚ opracowanie procedury, zgodnie z którą wielokrotne zgłoszenia przez formularz „Zgłoś interwencję“ byłyby analizowane zbiorczo, a nie wyłącznie przekazywane kolejnym organom zgodnie z właściwością?
8. Czy ministerstwo rozważa wdrożenie centralnego rejestru interwencji odorowych, który umożliwiałby identyfikowanie instalacji najczęściej zgłaszanych przez mieszkańców oraz ocenę skuteczności działań podejmowanych przez WIOŚ, organa wydające pozwolenia zintegrowane i organa samorządowe?
9. Czy ministerstwo uznaje, że w sprawach odorowych celowe jest wykorzystywanie dzienników zapachowych i aplikacji mieszkańców, takich jak „Mapa Odoru“, jako materiału pomocniczego do planowania kontroli, wyboru godzin kontroli i weryfikacji kierunku rozprzestrzeniania się zapachu?
10. Czy ministerstwo zamierza doprecyzować, w jakich sytuacjach WIOŚ powinien przeprowadzać albo zlecać pomiary amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków organicznych, pyłów, bioaerozoli oraz innych substancji związanych z procesami kompostowania i biologicznego przetwarzania odpadów?
11. Czy ministerstwo przewiduje wykorzystanie olfaktometrii dynamicznej zgodnej z EN 13725, modelowania rozprzestrzeniania zapachu, analiz progów wyczuwalności i graficznych izolinii oddziaływania jako standardowych albo rekomendowanych narzędzi w sprawach kompostowni i biologicznego przetwarzania odpadów?
12. Czy ministerstwo analizowało, czy konkluzje BAT dla przetwarzania odpadów, w szczególności BAT 10, BAT 12 i BAT 13 dotyczące monitoringu zapachu, planu zarządzania zapachami i ograniczania emisji odorów, są prawidłowo przenoszone do pozwoleń zintegrowanych w Polsce?
13. Czy ministerstwo zamierza polecić GIOŚ przeprowadzenie analizy, czy pozwolenia zintegrowane dla instalacji biologicznego przetwarzania odpadów zawierają wystarczające warunki dotyczące ograniczania odorów, monitoringu zapachu, prowadzenia czynności odorogennych i reakcji na skargi mieszkańców?
14. Czy ministerstwo uważa, że pozwolenie zintegrowane dla instalacji mogącej powodować uciążliwość zapachową powinno zawierać szczegółowe warunki dotyczące pracy instalacji przy wietrze w stronę zabudowy mieszkaniowej, godzin rozładunku, przesiewania, otwierania boksów, pracy biofiltrów, membran i barier antyodorowych?
15. Czy ministerstwo planuje wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności membran, systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych elementów technologii mających ograniczać zapach, w tym z wykorzystaniem urządzeń pomiarowych i dokumentacji technicznej?
16. Czy ministerstwo dostrzega potrzebę uregulowania stosowania preparatów antyodorowych rozpylanych w środowisku otwartym, zwłaszcza w pobliżu zabudowy mieszkaniowej, placówek oświatowych i innych obiektów wrażliwych?
17. Czy ministerstwo zamierza we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia i Państwową Inspekcją Sanitarną opracować procedury oceny ryzyka zdrowotnego przy długotrwałej ekspozycji mieszkańców na mieszaninę odorów, bioaerozoli, pyłów i preparatów antyodorowych?
18. Czy ministerstwo uważa, że w sprawach takich jak Aleksandrów Kujawski WIOŚ powinien prowadzić kontrole skoordynowane z sanepidem, tak aby równolegle ocenić wpływ instalacji na środowisko i potencjalne ryzyko zdrowotne?
19. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o ocenę, czy dotychczasowe czynności WIOŚ w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim były wystarczające pod względem metodyki kontroli odorów, w szczególności doboru dat i godzin kontroli, kierunku wiatru, pracy zakładu i użycia narzędzi pomiarowych?
20. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o rozważenie przeprowadzenia albo koordynacji kontroli specjalistycznej w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego, obejmującej kontrolę w czasie rzeczywistej pracy zakładu, przy czynnościach najbardziej odorogennych i przy warunkach meteorologicznych zgodnych ze zgłoszeniami mieszkańców?
21. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o wyjaśnienie, dlaczego w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego – mimo urzędowego potwierdzenia występowania zapachu poza terenem zakładu w 2025 r. oraz licznych zgłoszeń mieszkańców – odpowiedzi organów w dalszym ciągu często sprowadzają się do stwierdzenia, że w momencie kontroli nie stwierdzono uciążliwości?
22. Czy ministerstwo uważa, że w razie urzędowego potwierdzenia wychodzenia zapachu poza teren zakładu organ właściwy do pozwolenia zintegrowanego powinien każdorazowo analizować zmianę warunków pozwolenia, obowiązek przeglądu ekologicznego, dodatkowy monitoring albo zastosowanie środków z art. 362–364 Prawa ochrony środowiska?
23. Czy ministerstwo planuje analizę, ile w ostatnich pięciu latach było interwencji dotyczących odorów z instalacji odpadowych, kompostowni, biogazowni i ferm, ile z nich zakończyło się stwierdzeniem nieprawidłowości, a ile jedynie informacją o braku zapachu w momencie kontroli?
24. Czy ministerstwo przewiduje szkolenia dla inspektorów WIOŚ dotyczące prowadzenia kontroli odorowych, w tym poboru próbek, współpracy z akredytowanymi laboratoriami, oceny dokumentacji BAT, pracy z danymi meteorologicznymi i dokumentowania wyników w sposób możliwy do weryfikacji?
25. Jakie konkretne działania Ministerstwo Klimatu i Środowiska zamierza podjąć w 2026 r., aby sprawy mieszkańców narażonych na powtarzalne odory nie były rozstrzygane wyłącznie przez stwierdzenie braku powszechnych norm zapachowych albo braku zapachu w chwili kontroli?
Proszę o udzielenie odpowiedzi z uwzględnieniem zarówno wymiaru systemowego, jak i potrzeby weryfikacji konkretnej sprawy zgłaszanej przez mieszkańców Aleksandrowa Kujawskiego. Sprawa ta dobrze pokazuje, że brak jednolitej ustawy odorowej, brak wspólnej metodyki kontroli i rozproszenie kompetencji między organami mogą prowadzić do sytuacji, w której nawet liczny i uporządkowany materiał mieszkańców nie przekłada się na skuteczne działania naprawcze.
Z wyrazami szacunku Marta Stożek
Interpelacja nr 18458
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 08-07-2026
Szanowna Pani Ministro,
do mojego biura zwrócili się mieszkańcy Aleksandrowa Kujawskiego i okolic, wskazując na powtarzające się, długotrwałe uciążliwości odorowe związane z funkcjonowaniem Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA przy ul. Parkowej 47 w Aleksandrowie Kujawskim. Sprawa ma wymiar lokalny, ale ujawnia zarazem problem ogólnopaństwowy: brak jednolitego, skutecznego i weryfikowalnego standardu kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów, biogazowni, ferm i innych źródeł uciążliwości zapachowej.
Na stronie Ministerstwa Klimatu i Środowiska poświęconej uciążliwości zapachowej wskazano, że określenie jednoznacznych kryteriów tej uciążliwości jest trudne, jednak odory mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie człowieka, w tym powodować problemy oddechowe, bóle głowy, nudności oraz podrażnienie oczu i gardła. Ministerstwo wskazuje również, że w 2025 r. pozyskano materiał „Analiza rozwiązań prawnych i określenie poziomów emisji zapachowej dla wybranych gałęzi przemysłu i przedsięwzięć, mogących powodować uciążliwości zapachowe“, który ma posłużyć do przygotowania kompleksowego rozwiązania prawnego regulującego zjawisko uciążliwości zapachowej.
W sprawie Aleksandrowa Kujawskiego nie chodzi wyłącznie o subiektywne odczucia mieszkańców. Z materiałów przekazanych do mojego biura wynika, że w toku kontroli prowadzonej od 12 czerwca do 10 września 2025 r. WIOŚ potwierdził, iż w dniach 12 czerwca, 27 czerwca i 11 lipca 2025 r. zapach odpadów z kompostowni wykraczał poza teren zakładu. W dniu 16 lipca 2025 r. stwierdzono również zanieczyszczenie powierzchni gleby odpadami tworzyw sztucznych poza terenem zakładu, za co na przedstawiciela zakładu nałożono grzywnę w drodze mandatu karnego. Jednocześnie część późniejszych i popołudniowych rozpoznań terenowych nie potwierdzała zapachu poza terenem zakładu, co wskazuje na konieczność metodyki kontroli uwzględniającej czas pracy instalacji, czynności technologiczne, kierunek wiatru i godziny zgłoszeń mieszkańców.
Mieszkańcy prowadzą także własną dokumentację zgłoszeń. Raport „Mapa Odoru“ dla kompostowni Best Polymers przy ul. Parkowej 47 w Aleksandrowie Kujawskim za okres 19 marca – 11 kwietnia 2026 r. obejmuje 464 zgłoszenia, 22 dni z incydentami, średnią intensywność 4,2/5 oraz 358 zgłoszeń ocenionych jako silne albo bardzo silne. Zgłoszenia te zawierają opisy zapachu zgnilizny, padliny, kiszonki, chemii, kompostu i bariery antyodorowej, a także informacje o niemożności wietrzenia mieszkań, bólach głowy, mdłościach, kaszlu, dusznościach, problemach osób z astmą oraz obawach o dzieci.
W materiałach sprawy pojawia się również problem metodyki kontroli samej instalacji. W piśmie WIOŚ z 10 kwietnia 2026 r. wskazano, że organ w ramach kontroli nie wykorzystywał kamer termowizyjnych ani innych urządzeń pomiarowych do weryfikacji szczelności i sprawności technicznej membran. Z kolei marszałek województwa kujawsko-pomorskiego w piśmie z 9 kwietnia 2026 r. wskazał, że nie weryfikował sprawności technicznej instalacji napowietrzania GORE Cover w kontekście skuteczności redukcji odorów. Taka praktyka rodzi pytanie, czy obecne narzędzia i wytyczne dla organów kontrolnych pozwalają realnie ocenić skuteczność technologii deklarowanych jako antyodorowe. Sprawa ma także wymiar chemiczny i zdrowotny. Zakład stosuje barierę antyodorową z preparatem STABIO Flex. Karta charakterystyki opisuje preparat jako płynny neutralizator zapachów i środek maskujący, a jednocześnie zawiera zalecenia dotyczące unikania kontaktu ze skórą i oczami oraz niewdychania mgły, par ani aerozoli. W sprawach takich jak ta kontrola odorów nie może być zatem oderwana od oceny substancji chemicznych, bioaerozoli i pyłów, które mogą występować w otoczeniu instalacji biologicznego przetwarzania odpadów.
Znaczenie orzecznictwa i praktyki organów
Brak powszechnie obowiązujących krajowych norm jakości zapachowej powietrza nie oznacza, że odory pozostają poza systemem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 marca 2019 r., sygn. II OSK 1097/17, wskazał, że przeciwdziałanie odorom musi być brane pod uwagę w indywidualnej ocenie przedsięwzięcia, a ocena nie może ograniczać się wyłącznie do stężeń pojedynczych związków chemicznych, lecz powinna obejmować ogólny wpływ inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi przy długotrwałym narażeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 9 września 2020 r., sygn. IV SA/Wa 2720/19, potwierdził, że nadmierny wpływ emisji odorowych może mieć znaczenie przy ocenie dopuszczalności przedsięwzięcia. W sprawie instalacji MBP Radiowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 19 kwietnia 2017 r., sygn. IV SA/Wa 312/17, zaakcentował prewencyjny charakter art. 364 Prawa ochrony środowiska, szerokie rozumienie zdrowia oraz potrzebę badania skutków skumulowanych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2018 r., sygn. II OSK 2524/17, utrzymał korzystną dla mieszkańców wykładnię tego przepisu. Następnie decyzja mazowieckiego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z 7 czerwca 2018 r., nr publicznie nieokreślony, dotycząca instalacji MBP Radiowo, pokazuje, że nawet przy braku ustawowych norm zapachowych jest możliwe podjęcie realnych działań, jeżeli organ zbierze i oceni materiał dowodowy, w tym skargi mieszkańców, oceny terenowe i informacje medyczne. Również orzecznictwo sądów powszechnych potwierdza, że zapach może realnie naruszać korzystanie z nieruchomości i życie rodzinne. Sąd Najwyższy w wyroku z 2 czerwca 2016 r., sygn. I CSK 533/15, wskazał, że zapachy mogą stanowić immisje pośrednie. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z 28 lipca 2015 r., sygn. I ACa 448/14, uznał, że pozwolenia administracyjne nie wyłączają same przez się odpowiedzialności za nadmierne odory docierające do domu mieszkańców. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w wyroku z 14 marca 2019 r., sygn. II Ca 116/17, podkreślił natomiast, że immisje zapachowe nie muszą być ciągłe, aby mogły przekraczać przeciętną miarę, o ile są odpowiednio udowodnione. Z drugiej strony najnowsza praktyka pokazuje, że dla skuteczności działań potrzebny jest obiektywny, konkretny materiał dowodowy. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 października 2024 r., sygn. II SA/Gl 570/24, zwrócono uwagę, że sama obawa odorowa i protest społeczny bez obiektywnej argumentacji nie wystarczą. Ten kierunek potwierdza potrzebę państwowych standardów dowodzenia odorów, tak aby mieszkańcy i organa nie byli skazani na przypadkowe, chwilowe oględziny. Na poziomie praktyki organów warto odnotować decyzję wójta gminy Strawczyn z 4 lipca 2023 r., znak RRIP.6220.1.2022, w której wymagano analizy odorowej, odniesienia do progów wyczuwalności, izolinii w europejskich jednostkach zapachowych i długotrwałego narażenia. Także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 lipca 2024 r., sygn. II SA/Łd 296/24, dotyczący zakładu produkcji kompostu, pokazuje, że spory o kompostownie wymagają pogłębionej, technicznej i zdrowotnej analizy, a nie jedynie formalnego sprawdzenia posiadanych decyzji.
Na poziomie unijnym znaczenie mają również konkluzje BAT. Dla przetwarzania odpadów decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1147 ustanowiła konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik w odniesieniu do przetwarzania odpadów. W tego typu sprawach zasadne jest więc pytanie, czy pozwolenia zintegrowane i kontrole instalacji biologicznego przetwarzania odpadów rzeczywiście obejmują plan zarządzania zapachami, monitoring zapachu oraz ocenę skuteczności zastosowanych środków technicznych.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad ustawową regulacją uciążliwości zapachowe albo nad innym instrumentem prawnym dotyczącym odorów? Jeżeli tak, proszę wskazać etap prac, planowany harmonogram, zakres regulacji oraz przewidywany termin przedstawienia projektu.
2. Czy przygotowywane rozwiązanie prawne będzie obejmować również istniejące instalacje, a nie tylko nowe przedsięwzięcia, w tym kompostownie, instalacje biologicznego przetwarzania odpadów, biogazownie, fermy i zakłady gospodarki odpadami?
3. Czy ministerstwo podziela stanowisko, że brak powszechnie obowiązujących krajowych norm jakości zapachowej powietrza nie wyłącza możliwości stosowania art. 362–364 Prawa ochrony środowiska, przepisów ustawy OOŚ, pozwoleń zintegrowanych oraz wymagań BAT do przeciwdziałania uciążliwości odorowej?
4. Czy ministerstwo zamierza przygotować ogólnopolskie wytyczne dla GIOŚ i WIOŚ dotyczące kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów, biogazowni, ferm i innych źródeł zapachu?
5. Czy ministerstwo uważa za prawidłową praktykę, w której kontrola odorowa ogranicza się do chwilowych oględzin organoleptycznych w terenie, bez zaplanowania kontroli na podstawie zgłoszeń mieszkańców, danych meteorologicznych, harmonogramu pracy instalacji i czynności szczególnie odorogennych?
6. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie albo rekomendowanie minimalnego standardu kontroli odorowej, obejmującego co najmniej analizę historii zgłoszeń, dane meteorologiczne, rozpoznanie technologii zakładu, identyfikację czynności odorogennych, ocenę pory dnia i sezonu oraz weryfikację wpływu na obiekty wrażliwe?
7. Czy ministerstwo zamierza zlecić GIOŚ opracowanie procedury, zgodnie z którą wielokrotne zgłoszenia przez formularz „Zgłoś interwencję“ byłyby analizowane zbiorczo, a nie wyłącznie przekazywane kolejnym organom zgodnie z właściwością?
8. Czy ministerstwo rozważa wdrożenie centralnego rejestru interwencji odorowych, który umożliwiałby identyfikowanie instalacji najczęściej zgłaszanych przez mieszkańców oraz ocenę skuteczności działań podejmowanych przez WIOŚ, organa wydające pozwolenia zintegrowane i organa samorządowe?
9. Czy ministerstwo uznaje, że w sprawach odorowych celowe jest wykorzystywanie dzienników zapachowych i aplikacji mieszkańców, takich jak „Mapa Odoru“, jako materiału pomocniczego do planowania kontroli, wyboru godzin kontroli i weryfikacji kierunku rozprzestrzeniania się zapachu?
10. Czy ministerstwo zamierza doprecyzować, w jakich sytuacjach WIOŚ powinien przeprowadzać albo zlecać pomiary amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków organicznych, pyłów, bioaerozoli oraz innych substancji związanych z procesami kompostowania i biologicznego przetwarzania odpadów?
11. Czy ministerstwo przewiduje wykorzystanie olfaktometrii dynamicznej zgodnej z EN 13725, modelowania rozprzestrzeniania zapachu, analiz progów wyczuwalności i graficznych izolinii oddziaływania jako standardowych albo rekomendowanych narzędzi w sprawach kompostowni i biologicznego przetwarzania odpadów?
12. Czy ministerstwo analizowało, czy konkluzje BAT dla przetwarzania odpadów, w szczególności BAT 10, BAT 12 i BAT 13 dotyczące monitoringu zapachu, planu zarządzania zapachami i ograniczania emisji odorów, są prawidłowo przenoszone do pozwoleń zintegrowanych w Polsce?
13. Czy ministerstwo zamierza polecić GIOŚ przeprowadzenie analizy, czy pozwolenia zintegrowane dla instalacji biologicznego przetwarzania odpadów zawierają wystarczające warunki dotyczące ograniczania odorów, monitoringu zapachu, prowadzenia czynności odorogennych i reakcji na skargi mieszkańców?
14. Czy ministerstwo uważa, że pozwolenie zintegrowane dla instalacji mogącej powodować uciążliwość zapachową powinno zawierać szczegółowe warunki dotyczące pracy instalacji przy wietrze w stronę zabudowy mieszkaniowej, godzin rozładunku, przesiewania, otwierania boksów, pracy biofiltrów, membran i barier antyodorowych?
15. Czy ministerstwo planuje wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności membran, systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych elementów technologii mających ograniczać zapach, w tym z wykorzystaniem urządzeń pomiarowych i dokumentacji technicznej?
16. Czy ministerstwo dostrzega potrzebę uregulowania stosowania preparatów antyodorowych rozpylanych w środowisku otwartym, zwłaszcza w pobliżu zabudowy mieszkaniowej, placówek oświatowych i innych obiektów wrażliwych?
17. Czy ministerstwo zamierza we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia i Państwową Inspekcją Sanitarną opracować procedury oceny ryzyka zdrowotnego przy długotrwałej ekspozycji mieszkańców na mieszaninę odorów, bioaerozoli, pyłów i preparatów antyodorowych?
18. Czy ministerstwo uważa, że w sprawach takich jak Aleksandrów Kujawski WIOŚ powinien prowadzić kontrole skoordynowane z sanepidem, tak aby równolegle ocenić wpływ instalacji na środowisko i potencjalne ryzyko zdrowotne?
19. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o ocenę, czy dotychczasowe czynności WIOŚ w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA w Aleksandrowie Kujawskim były wystarczające pod względem metodyki kontroli odorów, w szczególności doboru dat i godzin kontroli, kierunku wiatru, pracy zakładu i użycia narzędzi pomiarowych?
20. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o rozważenie przeprowadzenia albo koordynacji kontroli specjalistycznej w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego, obejmującej kontrolę w czasie rzeczywistej pracy zakładu, przy czynnościach najbardziej odorogennych i przy warunkach meteorologicznych zgodnych ze zgłoszeniami mieszkańców?
21. Czy ministerstwo wystąpi do GIOŚ o wyjaśnienie, dlaczego w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego – mimo urzędowego potwierdzenia występowania zapachu poza terenem zakładu w 2025 r. oraz licznych zgłoszeń mieszkańców – odpowiedzi organów w dalszym ciągu często sprowadzają się do stwierdzenia, że w momencie kontroli nie stwierdzono uciążliwości?
22. Czy ministerstwo uważa, że w razie urzędowego potwierdzenia wychodzenia zapachu poza teren zakładu organ właściwy do pozwolenia zintegrowanego powinien każdorazowo analizować zmianę warunków pozwolenia, obowiązek przeglądu ekologicznego, dodatkowy monitoring albo zastosowanie środków z art. 362–364 Prawa ochrony środowiska?
23. Czy ministerstwo planuje analizę, ile w ostatnich pięciu latach było interwencji dotyczących odorów z instalacji odpadowych, kompostowni, biogazowni i ferm, ile z nich zakończyło się stwierdzeniem nieprawidłowości, a ile jedynie informacją o braku zapachu w momencie kontroli?
24. Czy ministerstwo przewiduje szkolenia dla inspektorów WIOŚ dotyczące prowadzenia kontroli odorowych, w tym poboru próbek, współpracy z akredytowanymi laboratoriami, oceny dokumentacji BAT, pracy z danymi meteorologicznymi i dokumentowania wyników w sposób możliwy do weryfikacji?
25. Jakie konkretne działania Ministerstwo Klimatu i Środowiska zamierza podjąć w 2026 r., aby sprawy mieszkańców narażonych na powtarzalne odory nie były rozstrzygane wyłącznie przez stwierdzenie braku powszechnych norm zapachowych albo braku zapachu w chwili kontroli?
Proszę o udzielenie odpowiedzi z uwzględnieniem zarówno wymiaru systemowego, jak i potrzeby weryfikacji konkretnej sprawy zgłaszanej przez mieszkańców Aleksandrowa Kujawskiego. Sprawa ta dobrze pokazuje, że brak jednolitej ustawy odorowej, brak wspólnej metodyki kontroli i rozproszenie kompetencji między organami mogą prowadzić do sytuacji, w której nawet liczny i uporządkowany materiał mieszkańców nie przekłada się na skuteczne działania naprawcze.
Z wyrazami szacunku Marta Stożek
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Krzysztof Bolesta
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
25%
Konkretność
75%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
12
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
1.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (12)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
35163 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Krzysztof Bolesta
DPN-WWM.0500.13.2026.MW
4474050.18423979.14898153
Warszawa, 31-07-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację Posłanki Marty Stożek (K10INT18458)
Temat: w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań
organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA
w Aleksandrowie Kujawskim
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
przekazuję odpowiedzi na pytania zawarte w interpelacji.
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad ustawową regulacją
uciążliwości zapachowej albo nad innym instrumentem prawnym dotyczącym odorów? Jeżeli
tak, proszę wskazać etap prac, planowany harmonogram, zakres regulacji oraz przewidywany
termin przedstawienia projektu.
Obecnie w Ministerstwie Klimatu i Środowiska (MKiŚ) trwają prace nad przygotowaniem
rozwiązań prawnych w zakresie ograniczenia uciążliwości zapachowej. Prowadzone są
wewnętrzne prace uzgodnieniowe nad koncepcją regulacji, a także działania związane z
przygotowaniem wniosku o wpis projektu do Wykazu prac legislacyjnych i programowych
Rady Ministrów wraz z oceną skutków regulacji. Po uzyskaniu wpisu możliwe będzie
wskazanie harmonogramu przyjęcia regulacji.
2. Czy przygotowywane rozwiązanie prawne będzie obejmować również istniejące instalacje, a
nie tylko nowe przedsięwzięcia, w tym kompostownie, instalacje biologicznego przetwarzania
odpadów, biogazownie, fermy i zakłady gospodarki odpadami?
Celem planowanych regulacji jest przygotowanie kompleksowego rozwiązania
systemowego dla wszystkich instalacji, których funkcjonowanie może powodować
uciążliwości zapachowe.
3. Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że brak powszechnie obowiązujących krajowych
norm jakości zapachowej powietrza nie wyłącza możliwości stosowania art. 362–364 Prawa
ochrony środowiska, przepisów ustawy OOŚ, pozwoleń zintegrowanych oraz wymagań BAT
do przeciwdziałania uciążliwości odorowej?
Istotnym narzędziem możliwym do zastosowania w celu ograniczania występujących
uciążliwości zapachowych funkcjonującego przedsięwzięcia jest art. 237 ustawy Prawo
-- 1 of 11 --
ochrony środowiska (POŚ)1. Organ ochrony środowiska (zależnie od rodzaju
przedsięwzięcia jest to starosta lub marszałek) może nałożyć obowiązek sporządzenia
przeglądu ekologicznego w przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na
możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko. Jak wynika z
utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, dla zastosowania tego instrumentu
nie jest wymagane uprzednie jednoznaczne wykazanie występowania naruszeń
standardów jakości środowiska, lecz wystarczające jest uprawdopodobnienie możliwości
występowania negatywnego oddziaływania. Przegląd ekologiczny stanowi narzędzie
pozwalające na przeprowadzenie szczegółowych badań, analiz i ekspertyz, służących
ocenie rzeczywistego wpływu instalacji na środowisko oraz określeniu działań
niezbędnych do ograniczenia lub eliminacji stwierdzonych oddziaływań.
Art. 362-364 ustawy POŚ nadaje organom możliwość m.in.: ograniczenia oddziaływania na
środowisko, przywrócenia środowiska do stanu właściwego czy wstrzymania działalności
powodującej pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagraża życiu lub
zdrowiu ludzi. W przypadku Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA
w Aleksandrowie Kujawskim skorzystanie z art. 362 i 363 POŚ należy do kompetencji
Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
Natomiast zastosowanie art. 364 POŚ w przypadku emisji odorów daje podstawę prawną,
podejmowania przez właściwy organ, działań zmierzających do ograniczenia negatywnego
oddziaływania na środowisko, usunięcia stwierdzonych naruszeń lub przywrócenia stanu
zgodnego z prawem, jednak może budzić wątpliwości interpretacyjne i wiąże się z
trudnościami dowodowymi. Samo występowanie nieprzyjemnych zapachów nie stanowi
bowiem wystarczającej przesłanki do wydania decyzji o wstrzymaniu działalności. Organ
jest zobowiązany wykazać, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że
działalność powoduje pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach albo stwarza
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi.
Kwestie ograniczania emisji odorów powinny być także uwzględniane w ramach
postępowań prowadzonych na podstawie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (OOŚ)2, a także w pozwoleniach zintegrowanych. W
odniesieniu do instalacji objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego
zastosowanie mają również konkluzje BAT, które mogą przewidywać stosowanie
odpowiednich technik organizacyjnych i technologicznych służących minimalizacji emisji
substancji zapachowych oraz ograniczaniu uciążliwości odorowych.
Konkluzje BAT jako akt wykonawczy przyjmowany na podstawie prawa Unii Europejskiej,
wyznaczają poziom wymagań, które powinny być spełniane przez prowadzących instalacje
objęte ich zakresem. W przypadku instalacji wymagających uzyskania pozwolenia
zintegrowanego obowiązki prowadzącego wynikają nie tylko z przepisów prawa
krajowego, lecz również z wymagań określonych w konkluzjach BAT, które stanowią
podstawę do ustalania oraz weryfikacji warunków tego pozwolenia. Wymagania te
podlegają uwzględnieniu zarówno na etapie wydawania, jak i wykonywania oraz
aktualizacji pozwoleń zintegrowanych.
Brak ustawowo określonych krajowych norm zapachowych nie oznacza braku
instrumentów prawnych umożliwiających przeciwdziałanie uciążliwościom odorowym.
1 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647 z późn. zm.)
2 Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670 z
późn. zm.)
-- 2 of 11 --
Obowiązujące przepisy zapewniają organom administracji publicznej szereg narzędzi
służących identyfikacji, ocenie i ograniczaniu takich oddziaływań, przy uwzględnieniu
okoliczności konkretnej sprawy oraz dostępnego stanu wiedzy technicznej i naukowej.
4. Czy Ministerstwo zamierza przygotować ogólnopolskie wytyczne dla GIOŚ i WIOŚ
dotyczące kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów,
biogazowni, ferm i innych źródeł zapachu?
Dokumenty o charakterze niewiążącym, takie jak wytyczne, dobre praktyki czy kodeksy
przeciwdziałania uciążliwościom zapachowym, nie mogą i nie będą stanowić podstawy
działań podejmowanych przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska (IOŚ). Wytyczne
mogą jedynie wyjaśniać sposób stosowania obowiązujących przepisów, nie mogą
natomiast kreować nowych obowiązków. Dokumenty niewiążące nie mają bowiem
charakteru powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a tym samym nie mogą
stanowić samodzielnej podstawy do nakładania obowiązków na kontrolowane podmioty
ani do zastosowania odpowiednich działań pokontrolnych przez IOŚ.
IOŚ podejmuje działania w zakresie uciążliwości odorowych w ramach obecnie
obowiązujących przepisów prawa i dostępnych instrumentów administracyjnych. Ramy te
nie zawsze pozwalają jednak na skuteczne ograniczanie lub eliminowanie uciążliwości
zapachowych. Brak przepisów określających standardy oceny i poziomy substancji
zapachowych w powietrzu ogranicza możliwości podejmowania skutecznych działań
kontrolnych i egzekucyjnych w tym obszarze.
W odniesieniu do niektórych rodzajów działalności istotne znaczenie w zakresie
ograniczenia emisji substancji odorowych mają konkluzje dotyczące najlepszych
dostępnych technik (BAT). Mechanizm ten, pomimo że stanowi istotny instrument
ograniczania oddziaływania odorowego instalacji objętych jego zakresem, nie ma jednak
charakteru powszechnego i nie zastępuje ogólnych regulacji prawnych dotyczących oceny
oraz egzekwowania ograniczenia uciążliwości zapachowych.
5. Czy Ministerstwo uważa za prawidłową praktykę, w której kontrola odorowa ogranicza się
do chwilowych oględzin organoleptycznych w terenie, bez zaplanowania kontroli na
podstawie zgłoszeń mieszkańców, danych meteorologicznych, harmonogramu pracy instalacji
i czynności szczególnie odorogennych?
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska (WIOŚ) planując i wykonując czynność
kontrolne uwzględnia wszystkie aspekty sprawy, w tym zgłoszenia mieszkańców. Jeżeli
charakter zgłaszanych uciążliwości wskazuje na ich okresowe lub zmienne występowanie,
w miarę możliwości organizacyjnych i kompetencji organu, czynności kontrolne planowane
są w czasie normalnej pracy instalacji, podczas wykonywania operacji mogących
powodować największą emisję substancji zapachowych oraz, o ile jest to możliwe, w
warunkach meteorologicznych zbliżonych do tych wskazanych w zgłoszeniach. Działanie
to ma na celu zwiększenie skuteczności ustalenia stanu faktycznego i nie stanowi
podstawy do nakładania na kontrolowanego obowiązków niewynikających z przepisów
prawa.
Kujawsko-Pomorski WIOŚ przeprowadził, w ramach rozpoznania zanieczyszczenia w
terenie, dziewiętnastokrotnie ocenę występowania uciążliwości zapachowej na terenie
Miasta Aleksandrów Kujawski po zgłoszeniach mieszkańców (telefonicznych oraz w
raportach Mapa Odoru). Czynności były prowadzone o różnych porach i podczas różnych
warunków atmosferycznych, zarówno gdy trwał rozładunek lub załadunek pojazdów oraz
przesiewanie odpadów. Podczas wszystkich przeprowadzonych wizji, nie potwierdzono
występowania uciążliwości odorowej. Należy podkreślić, iż kontrole pozaplanowe w
-- 3 of 11 --
postaci rozpoznania zanieczyszczenia w terenie mają charakter działań wstępnych. W
przypadku potwierdzenia występowania zapachów specyficznych poza terenem
prowadzonej działalności WIOŚ rozpoczyna kontrolę interwencyjną mającą na celu ich
ustalenie przyczyny i podejmuje działania pokontrolne skutkujące wyeliminowaniem
uciążliwości zapachowej, w tym kieruje wystąpienia do organów mających kompetencje w
zakresie wydania decyzji w trybie art. 362 lub 363 POŚ.
Występowanie specyficznego zapachu poza terenem instalacji zostało natomiast
potwierdzone podczas kontroli interwencyjnej Zakładu Recyklingu Biologicznego Best
Polymers Group S.A., która miała miejsce w dniach 12 czerwca – 10 września 2025 r.
O powyższym został powiadomiony organ wydający pozwolenie zintegrowane, tj.
Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
6. Czy Ministerstwo planuje wprowadzenie albo rekomendowanie minimalnego standardu
kontroli odorowej, obejmującego co najmniej analizę historii zgłoszeń, dane meteorologiczne,
rozpoznanie technologii zakładu, identyfikację czynności odorogennych, ocenę pory dnia i
sezonu oraz weryfikację wpływu na obiekty wrażliwe?
IOŚ prowadzi działania kontrolne (także te w zakresie uciążliwości odorowych) w
granicach obowiązujących przepisów ochrony środowiska a przede wszystkim w
odniesieniu do przestrzegania wymagań określonych w decyzjach administracyjnych,
takich jak pozwolenia. Dlatego też zakres kontroli determinują głównie wymagania
określone w posiadanych przez dany podmiot pozwoleniach.
W przygotowywanych regulacjach, dotyczących ograniczania uciążliwości zapachowych,
mogą zostać uwzględnione elementy, takie jak analiza historii zgłoszeń, dane
meteorologiczne, rozpoznanie technologii zakładu oraz identyfikacja czynności
odorogennych zależnie od pory dnia i sezonu.
7. Czy Ministerstwo zamierza zlecić GIOŚ opracowanie procedury, zgodnie z którą wielokrotne
zgłoszenia przez formularz „Zgłoś interwencję” byłyby analizowane zbiorczo, a nie wyłącznie
przekazywane kolejnym organom zgodnie z właściwością?
Wpływające do Departamentu Zwalczania Przestępczości Środowiskowej GIOŚ zgłoszenia
stanowią wnioski w rozumieniu art. 241 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego
(KPA)3. Wnioski w przedmiotowej sprawie dotyczą zakładu zlokalizowanego na terenie
województwa kujawsko- pomorskiego. Zgodnie z art. 5 ust. 2 o Inspekcji Ochrony
Środowiska4 działalnością IOŚ na obszarze województwa kieruje właściwy miejscowo
WIOŚ. Tym samym, wskazane przepisy nakładają na tutejszy organ obowiązek
postępowania w sposób polegający na terminowym przekazywaniu zgłoszeń zgodnie z
właściwością. Od momentu przekazania wniosku to na organie, któremu go przekazano,
ciąży obowiązek jego rozpatrzenia, zgodnie z zakresem posiadanych kompetencji
ustawowych. Tym samym w obecnym stanie prawnym nie ma podstaw do zbiorczej
analizy wniosków dotyczących tej samej sprawy, jeżeli sprawa pozostaje poza
właściwością GIOŚ.
8. Czy Ministerstwo rozważa wdrożenie centralnego rejestru interwencji odorowych, który
umożliwiałby identyfikowanie instalacji najczęściej zgłaszanych przez mieszkańców oraz
ocenę skuteczności działań podejmowanych przez WIOŚ, organy wydające pozwolenia
zintegrowane i organy samorządowe?
3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 poz. 1691)
4 Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 poz. 425 z późn. zm.)
-- 4 of 11 --
MKiŚ nie rozważa wdrożenia takiego rejestru. Z doświadczeń GIOŚ w prowadzonych
sprawach wynika, iż liczba zgłaszanych wniosków często nie odzwierciedla skali problemu
związanego np. z działalnością danego podmiotu.
9. Czy Ministerstwo uznaje, że w sprawach odorowych celowe jest wykorzystywanie
dzienników zapachowych i aplikacji mieszkańców, takich jak „Mapa Odoru”, jako materiału
pomocniczego do planowania kontroli, wyboru godzin kontroli i weryfikacji kierunku
rozprzestrzeniania się zapachu?
Dzienniki zapachowe prowadzone przez mieszkańców oraz narzędzia takie jak „Mapa
Odoru” mogą stanowić materiał pomocniczy przy planowaniu działań kontrolnych, w tym
przy wyborze terminu i godzin kontroli oraz analizie kierunku rozprzestrzeniania się
uciążliwości zapachowych. Informacje te mogą również wspierać ocenę skali
i częstotliwości występowania zgłaszanych uciążliwości.
Dane tego rodzaju mogą być wykorzystywane jako uzupełniające źródło informacji
w procesach związanych z wydawaniem lub zmianą pozwoleń oraz przy realizacji
obowiązków nałożonych na prowadzących instalacje, np. w zakresie monitorowania
występowania uciążliwości zapachowych wynikających z konkluzji BAT. Nie zastępują one
jednak dowodów i ustaleń wymaganych przepisami prawa oraz prowadzonych przez
właściwe organy postępowań administracyjnych i kontrolnych.
10. Czy Ministerstwo zamierza doprecyzować, w jakich sytuacjach WIOŚ powinien
przeprowadzać albo zlecać pomiary amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków organicznych,
pyłów, bioaerozoli oraz innych substancji związanych z procesami kompostowania i
biologicznego przetwarzania odpadów?
Konieczność wykonywania pomiarów amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków
organicznych, pyłów, bioaerozoli lub innych substancji związanych z procesami
kompostowania i biologicznego przetwarzania odpadów zależy od wielu czynników, w tym
rodzaju instalacji, stosowanej technologii, warunków jej funkcjonowania, zakresu
zgłaszanych uciążliwości oraz wymagań określonych w decyzjach administracyjnych,
w szczególności w wydanych pozwoleniach.
Ocena potrzeby przeprowadzenia takich pomiarów wymaga analizy indywidualnych
okoliczności konkretnej sprawy. Z tego względu nie są planowane szczegółowe wytyczne
określające zamknięty katalog sytuacji, w których WIOŚ powinien przeprowadzać lub
zlecać określone pomiary. Takie rozwiązanie mogłoby ograniczać elastyczność działań
kontrolnych oraz możliwość dostosowania ich do specyfiki kontrolowanej instalacji
i lokalnych uwarunkowań.
Obecne przepisy pozostawiają Inspekcji Ochrony Środowiska możliwość doboru
adekwatnych działań kontrolnych w zależności od charakteru sprawy i dostępnych
podstaw prawnych.
11. Czy Ministerstwo przewiduje wykorzystanie olfaktometrii dynamicznej zgodnej z EN
13725, modelowania rozprzestrzeniania zapachu, analiz progów wyczuwalności i graficznych
izolinii oddziaływania jako standardowych albo rekomendowanych narzędzi w sprawach
kompostowni i biologicznego przetwarzania odpadów?
W przygotowywanych regulacjach dotyczących ograniczania uciążliwości odorowych
planowane jest wskazanie pomiarów olfaktometrycznych wykonywanych zgodnie z normą
EN 13725 jako jednej z metod wykorzystywanych do oceny emisji i oddziaływania
substancji zapachowych.
-- 5 of 11 --
Analizy rozprzestrzeniania substancji zapachowych, wyznaczanie obszarów oddziaływania
oraz wykorzystanie wyników pomiarów olfaktometrycznych w modelowaniu mogą
również stanowić element oceny wpływu instalacji na otoczenie. Metody te są stosowane
w praktyce wielu państw europejskich i są uwzględniane w analizach prowadzonych na
potrzeby przygotowywanych regulacji. Ważne jest także, że dobór konkretnych metod
oceny powinien być dostosowany do rodzaju instalacji, charakteru emisji oraz celu
prowadzonej analizy.
12. Czy Ministerstwo analizowało, czy konkluzje BAT dla przetwarzania odpadów, w
szczególności BAT 10, BAT 12 i BAT 13 dotyczące monitoringu zapachu, planu zarządzania
zapachami i ograniczania emisji odorów, są prawidłowo przenoszone do pozwoleń
zintegrowanych w Polsce?
Prawidłowe uwzględnianie wymagań konkluzji BAT w pozwoleniach zintegrowanych
należy do właściwych organów administracji. Organy te (marszałek województwa,
starosta, regionalny dyrektor ochrony środowiska) są zobowiązane do przeprowadzania
analiz warunków pozwoleń zintegrowanych, w tym analiz okresowych, o których mowa w
POŚ, oraz do ich aktualizacji po publikacji konkluzji BAT, jeżeli jest to konieczne dla
zapewnienia zgodności warunków pozwolenia z tymi wymaganiami.
Podstawą do egzekwowania przez IOŚ obowiązków wynikających z konkluzji BAT jest ich
uwzględnienie w treści pozwolenia zintegrowanego. Samo wskazanie danego rozwiązania
w konkluzjach BAT nie stanowi wystarczającej podstawy do wymagania przez IOŚ jego
stosowania przez prowadzącego instalację. Dlatego skuteczna kontrola takich narzędzi, jak
monitoring zapachu, plan zarządzania zapachami czy środki ograniczania emisji odorów,
wymaga ich odpowiedniego ujęcia w warunkach pozwolenia zintegrowanego.
13. Czy Ministerstwo zamierza polecić GIOŚ przeprowadzenie analizy, czy pozwolenia
zintegrowane dla instalacji biologicznego przetwarzania odpadów zawierają wystarczające
warunki dotyczące ograniczania odorów, monitoringu zapachu, prowadzenia czynności
odorogennych i reakcji na skargi mieszkańców?
MKiŚ sprawuje nadzór nad GIOŚ, co zapewnia m.in. bieżącą wymianę informacji o
problemach wymagających uwagi oraz sprzyja prawidłowej realizacji zadań należących do
IOŚ.
GIOŚ jako centralny organ administracji rządowej, realizuje swoje zadania w granicach
kompetencji określonych przepisami prawa i samodzielnie decyduje o podejmowaniu
analiz oraz działań kontrolnych, uwzględniając zidentyfikowane ryzyka i potrzeby w
zakresie ochrony środowiska.
Ocena adekwatności warunków pozwoleń zintegrowanych, w tym warunków dotyczących
ograniczania emisji odorów, monitoringu, prowadzenia czynności mogących powodować
uciążliwości zapachowe oraz procedur reagowania na skargi mieszkańców, należy przede
wszystkim do organów właściwych do wydawania i analizy pozwoleń zintegrowanych
w ramach mechanizmów przewidzianych w ustawie POŚ.
14. Czy Ministerstwo uważa, że pozwolenie zintegrowane dla instalacji mogącej powodować
uciążliwość zapachową powinno zawierać szczegółowe warunki dotyczące pracy instalacji
przy wietrze w stronę zabudowy mieszkaniowej, godzin rozładunku, przesiewania, otwierania
boksów, pracy biofiltrów, membran i barier antyodorowych?
Obowiązujące przepisy wymagają, aby warunki pozwolenia zintegrowanego zapewniały
zgodność instalacji z wymaganiami BAT, a ich zakres był dostosowany do specyfiki danej
-- 6 of 11 --
instalacji i poziomu jej oddziaływania na środowisko. O tym, czy szczegółowe wymagania
powinny zostać wpisane do konkretnego pozwolenia, decyduje co do zasady organ
właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego, uwzględniając charakter procesu
technologicznego, lokalne warunki oraz konieczność ograniczenia uciążliwości zapachowej
zgodnie z wymaganiami BAT.
Standardowym narzędziem przewidzianym w konkluzjach BAT dla przetwarzania odpadów
jest plan zarządzania odorami. Plan taki, stosownie do charakteru i skali oddziaływania
instalacji, powinien obejmować m.in. działania mające na celu identyfikację źródeł emisji
odorów, środki zapobiegania i ograniczania emisji, procedury monitorowania i reagowania
na stwierdzone przypadki uciążliwości zapachowej, a także działania związane z
rozpatrywaniem skarg oraz informowaniem zainteresowanych stron.
W związku z tym wymagania dotyczące ograniczania odorów, monitoringu, prowadzenia
czynności odorogennych oraz postępowania w przypadku skarg mieszkańców mogą być
realizowane zarówno poprzez odpowiednie warunki pozwolenia zintegrowanego,
jak i poprzez wdrożenie oraz stosowanie planu zarządzania odorami zgodnego
z wymaganiami BAT.
W obowiązujących przepisach istnieją już regulacje odnoszące się do gospodarki
odpadami, które w pewnym stopniu mają na celu ograniczenie uciążliwości odorowych.
Ustawa o odpadach5 zawiera ogólne zasady dotyczące gospodarowania odpadami i nie
odnosi się bezpośrednio do kwestii uciążliwości zapachowych. Zgodnie z art. 16 tej ustawy
gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia
ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może:
1) powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;
2) powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;
3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o szczególnym
znaczeniu, w tym kulturowym i przyrodniczym.
Pewne wymagania w zakresie uciążliwości zapachowych zawarte są w rozporządzeniu
w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów6, które określa
minimalne wymagania dla magazynowania odpadów w ramach wytwarzania, zbierania lub
przetwarzania odpadów. Powyższe przepisy wskazują m.in., że w przypadku
magazynowania odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe na
nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone
magazynowanie odpadów, stanowiących:
· zmieszane odpady komunalne magazynowane w ramach ich zbierania lub
przetwarzania,
· odpady pochodzące z przetworzenia odpadów komunalnych, w tym frakcję
podsitową z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów,
· odpady ulegające biodegradacji:
- stosuje się dodatkowe wymagania, tj. odpady powodujące uciążliwości odorowe
magazynuje się wyłącznie w obiektach zamkniętych wyposażonych co najmniej w systemy
wentylacyjne oraz urządzenia wentylacyjne ograniczające w szczególności przedostawanie
się pyłów do powietrza, a także ograniczające ewentualne uciążliwości zapachowe oraz
bramy szybkobieżne (§ 12 ust. 1). Jednakże obowiązek ten nie jest bezwzględny – możliwe
jest magazynowanie odpadów powodujących uciążliwości odorowe poza obiektami z ww.
5 Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 poz. 1587, z późn. zm.)
6 Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla
magazynowania odpadów (Dz.U. poz. 1742)
-- 7 of 11 --
wymaganiami, w szczelnych pojemnikach, kontenerach lub zbiornikach, przy spełnieniu
przynajmniej jednego z dwóch wskazanych wymagań, tj.:
· - zapewnione zostanie spełnienie jednego z wymagań dla obiektów
przeznaczonych do magazynowania odpadów powodujących uciążliwości
odorowe, czyli wyposażenie w systemy wentylacyjne oraz urządzenia
wentylacyjne ograniczające w szczególności przedostawanie się pyłów do
powietrza, a także ograniczające ewentualne uciążliwości zapachowe, albo
· - czas magazynowania odpadów nie przekracza 7 dni.
15. Czy Ministerstwo planuje wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności membran,
systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych elementów
technologii mających ograniczać zapach, w tym z wykorzystaniem urządzeń pomiarowych i
dokumentacji technicznej?
Nie są planowane odrębne wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności poszczególnych
rozwiązań technicznych służących ograniczaniu emisji odorów. Ocena skuteczności
membran, systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych
urządzeń powinna być prowadzona w oparciu o wymagania określone w decyzjach
administracyjnych, dokumentacji technicznej instalacji oraz wymagania wynikające z
konkluzji BAT, jeżeli mają zastosowanie.
MKiŚ przeprowadza okresowe szkolenia dla organów ochrony środowiska z zakresu
pozwoleń zintegrowanych i najlepszych dostępnych technik BAT. W planowaniu szkoleń
bierze również pod uwagę udział przedstawicieli WIOŚ.
16. Czy Ministerstwo dostrzega potrzebę uregulowania stosowania preparatów
antyodorowych rozpylanych w środowisku otwartym, zwłaszcza w pobliżu zabudowy
mieszkaniowej, placówek oświatowych i innych obiektów wrażliwych?
Stosowanie preparatów antyodorowych jest wskazywane w dokumencie MKiŚ pn. Kodeks
Przeciwdziałania Uciążliwości Zapachowej7 jako jedno z możliwych działań
ograniczających oddziaływanie zapachowe instalacji. Tego rodzaju rozwiązania są także
często uwzględniane w pozwoleniach i innych decyzjach administracyjnych określających
warunki funkcjonowania instalacji. Potrzeba ich stosowania oraz warunki wykorzystania
powinny być oceniane indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki danej instalacji, jej
oddziaływania na otoczenie oraz wymagań określonych w decyzjach administracyjnych.
GIOŚ informuje, że stosowanie preparatów antyodorowych jest często przedmiotem
zgłoszeń interwencyjnych, niemniej w przypadku Zakładu Recyklingu Biologicznego Best
Polymers Group S.A. obowiązek stosowania bariery antyodorowej na eksploatowanej
instalacji, wynika z obowiązku określonego w udzielonym przez Marszałka Województwa
pozwoleniu zintegrowanym.
Przedmiotową sprawą zajmował się również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny
w Aleksandrowie Kujawskim. Organ ten wskazał, że przeprowadzona analiza karty
7 https://www.gov.pl/web/klimat/uciazliwosc-zapachowa
-- 8 of 11 --
charakterystyki dla mieszaniny Stabio – Flex, stosowanej w chemicznej barierze
antyodorowej, wykazała, że spełnia ona wymagania określone w rozporządzeniu REACH8.
17. Czy Ministerstwo zamierza we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia i
Państwową Inspekcją Sanitarną opracować procedury oceny ryzyka zdrowotnego przy
długotrwałej ekspozycji mieszkańców na mieszaninę odorów, bioaerozoli, pyłów i preparatów
antyodorowych?
Przygotowując rozwiązania prawne dotyczące uciążliwości odorowych, MKiŚ korzysta z
dostępnej wiedzy naukowej oraz analiz dotyczących wpływu odorów na ludzi, w tym
materiałów opracowanych na potrzeby prac nad regulacjami.
18. Czy Ministerstwo uważa, że w sprawach takich jak Aleksandrów Kujawski WIOŚ powinien
prowadzić kontrole skoordynowane z Sanepidem, tak aby równolegle ocenić wpływ instalacji
na środowisko i potencjalne ryzyko zdrowotne?
W przedmiotowej sprawie Kujawsko-Pomorski WIOŚ wymienia informacje z miejscowym
organem Inspekcji Sanitarnej, tj. Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w
Aleksandrowie Kujawskim (dalej: PPIS). W dniu 17 lipca br. w siedzibie PPIS w
Aleksandrowie Kujawskim odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyli przedstawicieli
Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ, Burmistrz Aleksandrowa Kujawskiego, Starosta
Aleksandrowski oraz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Podczas spotkania
każdy z organów przedstawił swoje działania w przedmiotowej sprawie. WIOŚ
każdorazowo informuje właściwe organy o poczynionych ustaleniach leżących w ich
kompetencjach. Każda sprawa ma odrębny charakter i należy ją rozpatrywać
indywidualnie, dlatego narzucenie rozwiązań systemowych w tym zakresie, w ocenie
GIOŚ, nie jest konieczne
19. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o ocenę, czy dotychczasowe czynności WIOŚ w
sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group S.A. w Aleksandrowie
Kujawskim były wystarczające pod względem metodyki kontroli odorów, w szczególności
doboru dat i godzin kontroli, kierunku wiatru, pracy zakładu i użycia narzędzi pomiarowych?
GIOŚ, wykonując ustawowe zadania w zakresie nadzoru nad działalnością organów IOŚ,
na bieżąco analizuje prawidłowość i skuteczność działań podejmowanych przez
wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska, w szczególności w ramach rozpatrywania
skarg oraz oceny realizacji ustawowych zadań kontrolnych, a w przypadku stwierdzenia
takiej potrzeby wydaje zalecenia i wytyczne lub polecenia dotyczące podjęcia określonych
czynności, na podstawie przepisów art. 4a ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska.
Dotychczas GIOŚ rozpatrzył pięć skarg wniesionych przez trzech skarżących, dotyczących
czynności podejmowanych przez Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ w związku z
uciążliwościami odorowymi powodowanymi działalnością ww. zakładu.
Po przeanalizowaniu akt sprawy GIOŚ nie stwierdził nieprawidłowości w sposobie
realizacji zadań przez Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ, a zarzuty przedstawione w skargach
uznał za nieuzasadnione. Analiza wykazała, że po otrzymaniu zgłoszeń dotyczących
uciążliwości odorowych Kujawsko-Pomorski WIOŚ podejmował działania pozostające w
zakresie swoich ustawowych kompetencji, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego
oraz weryfikacji zgłaszanych nieprawidłowości.
8 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1907/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 18 grudnia 2006 r.
w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i
utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające
rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady
76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE
-- 9 of 11 --
20. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o rozważenie przeprowadzenia albo koordynacji
kontroli specjalistycznej w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego, obejmującej kontrolę w czasie
rzeczywistej pracy zakładu, przy czynnościach najbardziej odorogennych i przy warunkach
meteorologicznych zgodnych ze zgłoszeniami mieszkańców?
W związku z Pani interwencją z dnia 2 lipca 2026 r., skierowaną również do Kujawsko-
Pomorskiego WIOŚ, otrzymaną przez GIOŚ w dniu 9 lipca 2026 r., dotyczącą
przeprowadzenia kontroli oraz weryfikacji metodologii kontroli uciążliwości odorowej
Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group S.A. w Aleksandrowie Kujawskim,
działając na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, GIOŚ
polecił Kujawsko-Pomorskiemu WIOŚ przeprowadzenie w III kwartale 2026 r. kontroli
Zakładu obejmującej zagadnienia wskazane w interwencji Pani Poseł.
21. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o wyjaśnienie, dlaczego w sprawie Aleksandrowa
Kujawskiego — mimo urzędowego potwierdzenia występowania zapachu poza terenem
zakładu w 2025 r. oraz licznych zgłoszeń mieszkańców — odpowiedzi organów w dalszym
ciągu często sprowadzają się do stwierdzenia, że w momencie kontroli nie stwierdzono
uciążliwości?
Kwestia ta została wyjaśniona w odpowiedziach na pytania nr 5 oraz 19. Przedstawiono
w nich zarówno informacje dotyczące działań podejmowanych przez Kujawsko-
Pomorskiego WIOŚ, jak i wyjaśniono uwarunkowania związane z kontrolą uciążliwości
odorowych, których występowanie ma często charakter okresowy i zależy od wielu
czynników, w tym warunków meteorologicznych oraz sposobu funkcjonowania instalacji.
22. Czy Ministerstwo uważa, że w razie urzędowego potwierdzenia wychodzenia zapachu
poza teren zakładu organ właściwy do pozwolenia zintegrowanego powinien każdorazowo
analizować zmianę warunków pozwolenia, obowiązek przeglądu ekologicznego, dodatkowy
monitoring albo zastosowanie środków z art. 362–364 Prawa ochrony środowiska?
Potwierdzenie występowania uciążliwości zapachowej poza terenem instalacji powinno
być jedną z przesłanek branych pod uwagę przez właściwy organ przy ocenie potrzeby
podjęcia dalszych działań administracyjnych. Ocena ta wymaga jednak każdorazowo
analizy okoliczności konkretnej sprawy, w tym skali i częstotliwości występowania
uciążliwości, warunków funkcjonowania instalacji oraz obowiązków wynikających z
posiadanych decyzji administracyjnych.
W zależności od wyników takiej analizy organ może rozważyć wykorzystanie dostępnych
instrumentów prawnych, w szczególności przeprowadzenie analizy warunków pozwolenia
zintegrowanego, jego zmianę, nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego
lub podjęcie działań przewidzianych w art. 362-364 ustawy Prawo ochrony środowiska,
jeżeli zostaną spełnione przesłanki określone w tych przepisach.
23. Czy Ministerstwo planuje analizę, ile w ostatnich pięciu latach było interwencji
dotyczących odorów z instalacji odpadowych, kompostowni, biogazowni i ferm, ile z nich
zakończyło się stwierdzeniem nieprawidłowości, a ile jedynie informacją o braku zapachu w
momencie kontroli?
Proponowana analiza liczby przypadków zakończonych stwierdzeniem nieprawidłowości
oraz liczby kontroli zakończonych informacją o braku zapachu w momencie kontroli, nie
stanowi miarodajnego narzędzia oceny skuteczności działań organów i w konsekwencji
jest pozbawiona istotnej wartości poznawczej. Zestawienie liczby interwencji
zakończonych stwierdzeniem, że „w momencie kontroli nie stwierdzono zapachu”, prowadzi
do uproszczonych i potencjalnie mylących wniosków, ponieważ nie uwzględnia
-- 10 of 11 --
okoliczności przeprowadzenia kontroli, czasu, jaki upłynął od zgłoszenia, warunków
meteorologicznych, charakteru prowadzonych procesów technologicznych ani
wcześniejszych lub późniejszych ustaleń organów.
24. Czy Ministerstwo przewiduje szkolenia dla inspektorów WIOŚ dotyczące prowadzenia
kontroli odorowych, w tym poboru próbek, współpracy z akredytowanymi laboratoriami,
oceny dokumentacji BAT, pracy z danymi meteorologicznymi i dokumentowania wyników w
sposób możliwy do weryfikacji?
Szkolenia w powyższym zakresie dla inspektorów WIOŚ mogą zostać uwzględnione po
wprowadzeniu planowanych przepisów w zakresie ograniczenia uciążliwości
zapachowych.
25. Jakie konkretne działania Ministerstwo Klimatu i Środowiska zamierza podjąć w 2026 r.,
aby sprawy mieszkańców narażonych na powtarzalne odory nie były rozstrzygane wyłącznie
przez stwierdzenie braku powszechnych norm zapachowych albo braku zapachu w chwili
kontroli?
W 2025 r. pozyskano opracowanie pn. „Analiza rozwiązań prawnych i określenie
poziomów emisji zapachowej dla wybranych gałęzi przemysłu i przedsięwzięć, mogących
powodować uciążliwości zapachowe”. Wyniki tej analizy są wykorzystywane przy
przygotowywaniu kompleksowych rozwiązań prawnych dotyczących uciążliwości
odorowych, w tym zasad ich oceny, metod pomiarowych oraz narzędzi wspierających
działania kontrolne i administracyjne.
W 2026 r. działania Ministerstwa koncentrują się na przygotowaniu rozwiązań prawnych
dotyczących ograniczania uciążliwości odorowych. Planowane regulacje mają stworzyć
podstawy do bardziej jednolitej oceny oddziaływań zapachowych oraz wykorzystania
odpowiednich metod ich identyfikacji i oceny.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Bolesta
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 11 of 11 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Krzysztof Bolesta
DPN-WWM.0500.13.2026.MW
4474050.18423979.14898153
Warszawa, 31-07-2026
Dotyczy: odpowiedź na interpelację Posłanki Marty Stożek (K10INT18458)
Temat: w sprawie systemowego problemu kontroli uciążliwości odorowych oraz działań
organów w sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA
w Aleksandrowie Kujawskim
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
przekazuję odpowiedzi na pytania zawarte w interpelacji.
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad ustawową regulacją
uciążliwości zapachowej albo nad innym instrumentem prawnym dotyczącym odorów? Jeżeli
tak, proszę wskazać etap prac, planowany harmonogram, zakres regulacji oraz przewidywany
termin przedstawienia projektu.
Obecnie w Ministerstwie Klimatu i Środowiska (MKiŚ) trwają prace nad przygotowaniem
rozwiązań prawnych w zakresie ograniczenia uciążliwości zapachowej. Prowadzone są
wewnętrzne prace uzgodnieniowe nad koncepcją regulacji, a także działania związane z
przygotowaniem wniosku o wpis projektu do Wykazu prac legislacyjnych i programowych
Rady Ministrów wraz z oceną skutków regulacji. Po uzyskaniu wpisu możliwe będzie
wskazanie harmonogramu przyjęcia regulacji.
2. Czy przygotowywane rozwiązanie prawne będzie obejmować również istniejące instalacje, a
nie tylko nowe przedsięwzięcia, w tym kompostownie, instalacje biologicznego przetwarzania
odpadów, biogazownie, fermy i zakłady gospodarki odpadami?
Celem planowanych regulacji jest przygotowanie kompleksowego rozwiązania
systemowego dla wszystkich instalacji, których funkcjonowanie może powodować
uciążliwości zapachowe.
3. Czy Ministerstwo podziela stanowisko, że brak powszechnie obowiązujących krajowych
norm jakości zapachowej powietrza nie wyłącza możliwości stosowania art. 362–364 Prawa
ochrony środowiska, przepisów ustawy OOŚ, pozwoleń zintegrowanych oraz wymagań BAT
do przeciwdziałania uciążliwości odorowej?
Istotnym narzędziem możliwym do zastosowania w celu ograniczania występujących
uciążliwości zapachowych funkcjonującego przedsięwzięcia jest art. 237 ustawy Prawo
-- 1 of 11 --
ochrony środowiska (POŚ)1. Organ ochrony środowiska (zależnie od rodzaju
przedsięwzięcia jest to starosta lub marszałek) może nałożyć obowiązek sporządzenia
przeglądu ekologicznego w przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na
możliwość negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko. Jak wynika z
utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, dla zastosowania tego instrumentu
nie jest wymagane uprzednie jednoznaczne wykazanie występowania naruszeń
standardów jakości środowiska, lecz wystarczające jest uprawdopodobnienie możliwości
występowania negatywnego oddziaływania. Przegląd ekologiczny stanowi narzędzie
pozwalające na przeprowadzenie szczegółowych badań, analiz i ekspertyz, służących
ocenie rzeczywistego wpływu instalacji na środowisko oraz określeniu działań
niezbędnych do ograniczenia lub eliminacji stwierdzonych oddziaływań.
Art. 362-364 ustawy POŚ nadaje organom możliwość m.in.: ograniczenia oddziaływania na
środowisko, przywrócenia środowiska do stanu właściwego czy wstrzymania działalności
powodującej pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagraża życiu lub
zdrowiu ludzi. W przypadku Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group SA
w Aleksandrowie Kujawskim skorzystanie z art. 362 i 363 POŚ należy do kompetencji
Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
Natomiast zastosowanie art. 364 POŚ w przypadku emisji odorów daje podstawę prawną,
podejmowania przez właściwy organ, działań zmierzających do ograniczenia negatywnego
oddziaływania na środowisko, usunięcia stwierdzonych naruszeń lub przywrócenia stanu
zgodnego z prawem, jednak może budzić wątpliwości interpretacyjne i wiąże się z
trudnościami dowodowymi. Samo występowanie nieprzyjemnych zapachów nie stanowi
bowiem wystarczającej przesłanki do wydania decyzji o wstrzymaniu działalności. Organ
jest zobowiązany wykazać, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że
działalność powoduje pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach albo stwarza
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi.
Kwestie ograniczania emisji odorów powinny być także uwzględniane w ramach
postępowań prowadzonych na podstawie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (OOŚ)2, a także w pozwoleniach zintegrowanych. W
odniesieniu do instalacji objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego
zastosowanie mają również konkluzje BAT, które mogą przewidywać stosowanie
odpowiednich technik organizacyjnych i technologicznych służących minimalizacji emisji
substancji zapachowych oraz ograniczaniu uciążliwości odorowych.
Konkluzje BAT jako akt wykonawczy przyjmowany na podstawie prawa Unii Europejskiej,
wyznaczają poziom wymagań, które powinny być spełniane przez prowadzących instalacje
objęte ich zakresem. W przypadku instalacji wymagających uzyskania pozwolenia
zintegrowanego obowiązki prowadzącego wynikają nie tylko z przepisów prawa
krajowego, lecz również z wymagań określonych w konkluzjach BAT, które stanowią
podstawę do ustalania oraz weryfikacji warunków tego pozwolenia. Wymagania te
podlegają uwzględnieniu zarówno na etapie wydawania, jak i wykonywania oraz
aktualizacji pozwoleń zintegrowanych.
Brak ustawowo określonych krajowych norm zapachowych nie oznacza braku
instrumentów prawnych umożliwiających przeciwdziałanie uciążliwościom odorowym.
1 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647 z późn. zm.)
2 Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2026 r. poz. 670 z
późn. zm.)
-- 2 of 11 --
Obowiązujące przepisy zapewniają organom administracji publicznej szereg narzędzi
służących identyfikacji, ocenie i ograniczaniu takich oddziaływań, przy uwzględnieniu
okoliczności konkretnej sprawy oraz dostępnego stanu wiedzy technicznej i naukowej.
4. Czy Ministerstwo zamierza przygotować ogólnopolskie wytyczne dla GIOŚ i WIOŚ
dotyczące kontroli odorów z kompostowni, instalacji biologicznego przetwarzania odpadów,
biogazowni, ferm i innych źródeł zapachu?
Dokumenty o charakterze niewiążącym, takie jak wytyczne, dobre praktyki czy kodeksy
przeciwdziałania uciążliwościom zapachowym, nie mogą i nie będą stanowić podstawy
działań podejmowanych przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska (IOŚ). Wytyczne
mogą jedynie wyjaśniać sposób stosowania obowiązujących przepisów, nie mogą
natomiast kreować nowych obowiązków. Dokumenty niewiążące nie mają bowiem
charakteru powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a tym samym nie mogą
stanowić samodzielnej podstawy do nakładania obowiązków na kontrolowane podmioty
ani do zastosowania odpowiednich działań pokontrolnych przez IOŚ.
IOŚ podejmuje działania w zakresie uciążliwości odorowych w ramach obecnie
obowiązujących przepisów prawa i dostępnych instrumentów administracyjnych. Ramy te
nie zawsze pozwalają jednak na skuteczne ograniczanie lub eliminowanie uciążliwości
zapachowych. Brak przepisów określających standardy oceny i poziomy substancji
zapachowych w powietrzu ogranicza możliwości podejmowania skutecznych działań
kontrolnych i egzekucyjnych w tym obszarze.
W odniesieniu do niektórych rodzajów działalności istotne znaczenie w zakresie
ograniczenia emisji substancji odorowych mają konkluzje dotyczące najlepszych
dostępnych technik (BAT). Mechanizm ten, pomimo że stanowi istotny instrument
ograniczania oddziaływania odorowego instalacji objętych jego zakresem, nie ma jednak
charakteru powszechnego i nie zastępuje ogólnych regulacji prawnych dotyczących oceny
oraz egzekwowania ograniczenia uciążliwości zapachowych.
5. Czy Ministerstwo uważa za prawidłową praktykę, w której kontrola odorowa ogranicza się
do chwilowych oględzin organoleptycznych w terenie, bez zaplanowania kontroli na
podstawie zgłoszeń mieszkańców, danych meteorologicznych, harmonogramu pracy instalacji
i czynności szczególnie odorogennych?
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska (WIOŚ) planując i wykonując czynność
kontrolne uwzględnia wszystkie aspekty sprawy, w tym zgłoszenia mieszkańców. Jeżeli
charakter zgłaszanych uciążliwości wskazuje na ich okresowe lub zmienne występowanie,
w miarę możliwości organizacyjnych i kompetencji organu, czynności kontrolne planowane
są w czasie normalnej pracy instalacji, podczas wykonywania operacji mogących
powodować największą emisję substancji zapachowych oraz, o ile jest to możliwe, w
warunkach meteorologicznych zbliżonych do tych wskazanych w zgłoszeniach. Działanie
to ma na celu zwiększenie skuteczności ustalenia stanu faktycznego i nie stanowi
podstawy do nakładania na kontrolowanego obowiązków niewynikających z przepisów
prawa.
Kujawsko-Pomorski WIOŚ przeprowadził, w ramach rozpoznania zanieczyszczenia w
terenie, dziewiętnastokrotnie ocenę występowania uciążliwości zapachowej na terenie
Miasta Aleksandrów Kujawski po zgłoszeniach mieszkańców (telefonicznych oraz w
raportach Mapa Odoru). Czynności były prowadzone o różnych porach i podczas różnych
warunków atmosferycznych, zarówno gdy trwał rozładunek lub załadunek pojazdów oraz
przesiewanie odpadów. Podczas wszystkich przeprowadzonych wizji, nie potwierdzono
występowania uciążliwości odorowej. Należy podkreślić, iż kontrole pozaplanowe w
-- 3 of 11 --
postaci rozpoznania zanieczyszczenia w terenie mają charakter działań wstępnych. W
przypadku potwierdzenia występowania zapachów specyficznych poza terenem
prowadzonej działalności WIOŚ rozpoczyna kontrolę interwencyjną mającą na celu ich
ustalenie przyczyny i podejmuje działania pokontrolne skutkujące wyeliminowaniem
uciążliwości zapachowej, w tym kieruje wystąpienia do organów mających kompetencje w
zakresie wydania decyzji w trybie art. 362 lub 363 POŚ.
Występowanie specyficznego zapachu poza terenem instalacji zostało natomiast
potwierdzone podczas kontroli interwencyjnej Zakładu Recyklingu Biologicznego Best
Polymers Group S.A., która miała miejsce w dniach 12 czerwca – 10 września 2025 r.
O powyższym został powiadomiony organ wydający pozwolenie zintegrowane, tj.
Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego.
6. Czy Ministerstwo planuje wprowadzenie albo rekomendowanie minimalnego standardu
kontroli odorowej, obejmującego co najmniej analizę historii zgłoszeń, dane meteorologiczne,
rozpoznanie technologii zakładu, identyfikację czynności odorogennych, ocenę pory dnia i
sezonu oraz weryfikację wpływu na obiekty wrażliwe?
IOŚ prowadzi działania kontrolne (także te w zakresie uciążliwości odorowych) w
granicach obowiązujących przepisów ochrony środowiska a przede wszystkim w
odniesieniu do przestrzegania wymagań określonych w decyzjach administracyjnych,
takich jak pozwolenia. Dlatego też zakres kontroli determinują głównie wymagania
określone w posiadanych przez dany podmiot pozwoleniach.
W przygotowywanych regulacjach, dotyczących ograniczania uciążliwości zapachowych,
mogą zostać uwzględnione elementy, takie jak analiza historii zgłoszeń, dane
meteorologiczne, rozpoznanie technologii zakładu oraz identyfikacja czynności
odorogennych zależnie od pory dnia i sezonu.
7. Czy Ministerstwo zamierza zlecić GIOŚ opracowanie procedury, zgodnie z którą wielokrotne
zgłoszenia przez formularz „Zgłoś interwencję” byłyby analizowane zbiorczo, a nie wyłącznie
przekazywane kolejnym organom zgodnie z właściwością?
Wpływające do Departamentu Zwalczania Przestępczości Środowiskowej GIOŚ zgłoszenia
stanowią wnioski w rozumieniu art. 241 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego
(KPA)3. Wnioski w przedmiotowej sprawie dotyczą zakładu zlokalizowanego na terenie
województwa kujawsko- pomorskiego. Zgodnie z art. 5 ust. 2 o Inspekcji Ochrony
Środowiska4 działalnością IOŚ na obszarze województwa kieruje właściwy miejscowo
WIOŚ. Tym samym, wskazane przepisy nakładają na tutejszy organ obowiązek
postępowania w sposób polegający na terminowym przekazywaniu zgłoszeń zgodnie z
właściwością. Od momentu przekazania wniosku to na organie, któremu go przekazano,
ciąży obowiązek jego rozpatrzenia, zgodnie z zakresem posiadanych kompetencji
ustawowych. Tym samym w obecnym stanie prawnym nie ma podstaw do zbiorczej
analizy wniosków dotyczących tej samej sprawy, jeżeli sprawa pozostaje poza
właściwością GIOŚ.
8. Czy Ministerstwo rozważa wdrożenie centralnego rejestru interwencji odorowych, który
umożliwiałby identyfikowanie instalacji najczęściej zgłaszanych przez mieszkańców oraz
ocenę skuteczności działań podejmowanych przez WIOŚ, organy wydające pozwolenia
zintegrowane i organy samorządowe?
3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 poz. 1691)
4 Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 poz. 425 z późn. zm.)
-- 4 of 11 --
MKiŚ nie rozważa wdrożenia takiego rejestru. Z doświadczeń GIOŚ w prowadzonych
sprawach wynika, iż liczba zgłaszanych wniosków często nie odzwierciedla skali problemu
związanego np. z działalnością danego podmiotu.
9. Czy Ministerstwo uznaje, że w sprawach odorowych celowe jest wykorzystywanie
dzienników zapachowych i aplikacji mieszkańców, takich jak „Mapa Odoru”, jako materiału
pomocniczego do planowania kontroli, wyboru godzin kontroli i weryfikacji kierunku
rozprzestrzeniania się zapachu?
Dzienniki zapachowe prowadzone przez mieszkańców oraz narzędzia takie jak „Mapa
Odoru” mogą stanowić materiał pomocniczy przy planowaniu działań kontrolnych, w tym
przy wyborze terminu i godzin kontroli oraz analizie kierunku rozprzestrzeniania się
uciążliwości zapachowych. Informacje te mogą również wspierać ocenę skali
i częstotliwości występowania zgłaszanych uciążliwości.
Dane tego rodzaju mogą być wykorzystywane jako uzupełniające źródło informacji
w procesach związanych z wydawaniem lub zmianą pozwoleń oraz przy realizacji
obowiązków nałożonych na prowadzących instalacje, np. w zakresie monitorowania
występowania uciążliwości zapachowych wynikających z konkluzji BAT. Nie zastępują one
jednak dowodów i ustaleń wymaganych przepisami prawa oraz prowadzonych przez
właściwe organy postępowań administracyjnych i kontrolnych.
10. Czy Ministerstwo zamierza doprecyzować, w jakich sytuacjach WIOŚ powinien
przeprowadzać albo zlecać pomiary amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków organicznych,
pyłów, bioaerozoli oraz innych substancji związanych z procesami kompostowania i
biologicznego przetwarzania odpadów?
Konieczność wykonywania pomiarów amoniaku, siarkowodoru, lotnych związków
organicznych, pyłów, bioaerozoli lub innych substancji związanych z procesami
kompostowania i biologicznego przetwarzania odpadów zależy od wielu czynników, w tym
rodzaju instalacji, stosowanej technologii, warunków jej funkcjonowania, zakresu
zgłaszanych uciążliwości oraz wymagań określonych w decyzjach administracyjnych,
w szczególności w wydanych pozwoleniach.
Ocena potrzeby przeprowadzenia takich pomiarów wymaga analizy indywidualnych
okoliczności konkretnej sprawy. Z tego względu nie są planowane szczegółowe wytyczne
określające zamknięty katalog sytuacji, w których WIOŚ powinien przeprowadzać lub
zlecać określone pomiary. Takie rozwiązanie mogłoby ograniczać elastyczność działań
kontrolnych oraz możliwość dostosowania ich do specyfiki kontrolowanej instalacji
i lokalnych uwarunkowań.
Obecne przepisy pozostawiają Inspekcji Ochrony Środowiska możliwość doboru
adekwatnych działań kontrolnych w zależności od charakteru sprawy i dostępnych
podstaw prawnych.
11. Czy Ministerstwo przewiduje wykorzystanie olfaktometrii dynamicznej zgodnej z EN
13725, modelowania rozprzestrzeniania zapachu, analiz progów wyczuwalności i graficznych
izolinii oddziaływania jako standardowych albo rekomendowanych narzędzi w sprawach
kompostowni i biologicznego przetwarzania odpadów?
W przygotowywanych regulacjach dotyczących ograniczania uciążliwości odorowych
planowane jest wskazanie pomiarów olfaktometrycznych wykonywanych zgodnie z normą
EN 13725 jako jednej z metod wykorzystywanych do oceny emisji i oddziaływania
substancji zapachowych.
-- 5 of 11 --
Analizy rozprzestrzeniania substancji zapachowych, wyznaczanie obszarów oddziaływania
oraz wykorzystanie wyników pomiarów olfaktometrycznych w modelowaniu mogą
również stanowić element oceny wpływu instalacji na otoczenie. Metody te są stosowane
w praktyce wielu państw europejskich i są uwzględniane w analizach prowadzonych na
potrzeby przygotowywanych regulacji. Ważne jest także, że dobór konkretnych metod
oceny powinien być dostosowany do rodzaju instalacji, charakteru emisji oraz celu
prowadzonej analizy.
12. Czy Ministerstwo analizowało, czy konkluzje BAT dla przetwarzania odpadów, w
szczególności BAT 10, BAT 12 i BAT 13 dotyczące monitoringu zapachu, planu zarządzania
zapachami i ograniczania emisji odorów, są prawidłowo przenoszone do pozwoleń
zintegrowanych w Polsce?
Prawidłowe uwzględnianie wymagań konkluzji BAT w pozwoleniach zintegrowanych
należy do właściwych organów administracji. Organy te (marszałek województwa,
starosta, regionalny dyrektor ochrony środowiska) są zobowiązane do przeprowadzania
analiz warunków pozwoleń zintegrowanych, w tym analiz okresowych, o których mowa w
POŚ, oraz do ich aktualizacji po publikacji konkluzji BAT, jeżeli jest to konieczne dla
zapewnienia zgodności warunków pozwolenia z tymi wymaganiami.
Podstawą do egzekwowania przez IOŚ obowiązków wynikających z konkluzji BAT jest ich
uwzględnienie w treści pozwolenia zintegrowanego. Samo wskazanie danego rozwiązania
w konkluzjach BAT nie stanowi wystarczającej podstawy do wymagania przez IOŚ jego
stosowania przez prowadzącego instalację. Dlatego skuteczna kontrola takich narzędzi, jak
monitoring zapachu, plan zarządzania zapachami czy środki ograniczania emisji odorów,
wymaga ich odpowiedniego ujęcia w warunkach pozwolenia zintegrowanego.
13. Czy Ministerstwo zamierza polecić GIOŚ przeprowadzenie analizy, czy pozwolenia
zintegrowane dla instalacji biologicznego przetwarzania odpadów zawierają wystarczające
warunki dotyczące ograniczania odorów, monitoringu zapachu, prowadzenia czynności
odorogennych i reakcji na skargi mieszkańców?
MKiŚ sprawuje nadzór nad GIOŚ, co zapewnia m.in. bieżącą wymianę informacji o
problemach wymagających uwagi oraz sprzyja prawidłowej realizacji zadań należących do
IOŚ.
GIOŚ jako centralny organ administracji rządowej, realizuje swoje zadania w granicach
kompetencji określonych przepisami prawa i samodzielnie decyduje o podejmowaniu
analiz oraz działań kontrolnych, uwzględniając zidentyfikowane ryzyka i potrzeby w
zakresie ochrony środowiska.
Ocena adekwatności warunków pozwoleń zintegrowanych, w tym warunków dotyczących
ograniczania emisji odorów, monitoringu, prowadzenia czynności mogących powodować
uciążliwości zapachowe oraz procedur reagowania na skargi mieszkańców, należy przede
wszystkim do organów właściwych do wydawania i analizy pozwoleń zintegrowanych
w ramach mechanizmów przewidzianych w ustawie POŚ.
14. Czy Ministerstwo uważa, że pozwolenie zintegrowane dla instalacji mogącej powodować
uciążliwość zapachową powinno zawierać szczegółowe warunki dotyczące pracy instalacji
przy wietrze w stronę zabudowy mieszkaniowej, godzin rozładunku, przesiewania, otwierania
boksów, pracy biofiltrów, membran i barier antyodorowych?
Obowiązujące przepisy wymagają, aby warunki pozwolenia zintegrowanego zapewniały
zgodność instalacji z wymaganiami BAT, a ich zakres był dostosowany do specyfiki danej
-- 6 of 11 --
instalacji i poziomu jej oddziaływania na środowisko. O tym, czy szczegółowe wymagania
powinny zostać wpisane do konkretnego pozwolenia, decyduje co do zasady organ
właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego, uwzględniając charakter procesu
technologicznego, lokalne warunki oraz konieczność ograniczenia uciążliwości zapachowej
zgodnie z wymaganiami BAT.
Standardowym narzędziem przewidzianym w konkluzjach BAT dla przetwarzania odpadów
jest plan zarządzania odorami. Plan taki, stosownie do charakteru i skali oddziaływania
instalacji, powinien obejmować m.in. działania mające na celu identyfikację źródeł emisji
odorów, środki zapobiegania i ograniczania emisji, procedury monitorowania i reagowania
na stwierdzone przypadki uciążliwości zapachowej, a także działania związane z
rozpatrywaniem skarg oraz informowaniem zainteresowanych stron.
W związku z tym wymagania dotyczące ograniczania odorów, monitoringu, prowadzenia
czynności odorogennych oraz postępowania w przypadku skarg mieszkańców mogą być
realizowane zarówno poprzez odpowiednie warunki pozwolenia zintegrowanego,
jak i poprzez wdrożenie oraz stosowanie planu zarządzania odorami zgodnego
z wymaganiami BAT.
W obowiązujących przepisach istnieją już regulacje odnoszące się do gospodarki
odpadami, które w pewnym stopniu mają na celu ograniczenie uciążliwości odorowych.
Ustawa o odpadach5 zawiera ogólne zasady dotyczące gospodarowania odpadami i nie
odnosi się bezpośrednio do kwestii uciążliwości zapachowych. Zgodnie z art. 16 tej ustawy
gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia
ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może:
1) powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;
2) powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;
3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc o szczególnym
znaczeniu, w tym kulturowym i przyrodniczym.
Pewne wymagania w zakresie uciążliwości zapachowych zawarte są w rozporządzeniu
w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów6, które określa
minimalne wymagania dla magazynowania odpadów w ramach wytwarzania, zbierania lub
przetwarzania odpadów. Powyższe przepisy wskazują m.in., że w przypadku
magazynowania odpadów mogących powodować uciążliwości zapachowe na
nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością, na której jest prowadzone
magazynowanie odpadów, stanowiących:
· zmieszane odpady komunalne magazynowane w ramach ich zbierania lub
przetwarzania,
· odpady pochodzące z przetworzenia odpadów komunalnych, w tym frakcję
podsitową z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów,
· odpady ulegające biodegradacji:
- stosuje się dodatkowe wymagania, tj. odpady powodujące uciążliwości odorowe
magazynuje się wyłącznie w obiektach zamkniętych wyposażonych co najmniej w systemy
wentylacyjne oraz urządzenia wentylacyjne ograniczające w szczególności przedostawanie
się pyłów do powietrza, a także ograniczające ewentualne uciążliwości zapachowe oraz
bramy szybkobieżne (§ 12 ust. 1). Jednakże obowiązek ten nie jest bezwzględny – możliwe
jest magazynowanie odpadów powodujących uciążliwości odorowe poza obiektami z ww.
5 Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 poz. 1587, z późn. zm.)
6 Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla
magazynowania odpadów (Dz.U. poz. 1742)
-- 7 of 11 --
wymaganiami, w szczelnych pojemnikach, kontenerach lub zbiornikach, przy spełnieniu
przynajmniej jednego z dwóch wskazanych wymagań, tj.:
· - zapewnione zostanie spełnienie jednego z wymagań dla obiektów
przeznaczonych do magazynowania odpadów powodujących uciążliwości
odorowe, czyli wyposażenie w systemy wentylacyjne oraz urządzenia
wentylacyjne ograniczające w szczególności przedostawanie się pyłów do
powietrza, a także ograniczające ewentualne uciążliwości zapachowe, albo
· - czas magazynowania odpadów nie przekracza 7 dni.
15. Czy Ministerstwo planuje wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności membran,
systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych elementów
technologii mających ograniczać zapach, w tym z wykorzystaniem urządzeń pomiarowych i
dokumentacji technicznej?
Nie są planowane odrębne wytyczne dotyczące weryfikacji skuteczności poszczególnych
rozwiązań technicznych służących ograniczaniu emisji odorów. Ocena skuteczności
membran, systemów napowietrzania, zadaszeń, biofiltrów, barier antyodorowych i innych
urządzeń powinna być prowadzona w oparciu o wymagania określone w decyzjach
administracyjnych, dokumentacji technicznej instalacji oraz wymagania wynikające z
konkluzji BAT, jeżeli mają zastosowanie.
MKiŚ przeprowadza okresowe szkolenia dla organów ochrony środowiska z zakresu
pozwoleń zintegrowanych i najlepszych dostępnych technik BAT. W planowaniu szkoleń
bierze również pod uwagę udział przedstawicieli WIOŚ.
16. Czy Ministerstwo dostrzega potrzebę uregulowania stosowania preparatów
antyodorowych rozpylanych w środowisku otwartym, zwłaszcza w pobliżu zabudowy
mieszkaniowej, placówek oświatowych i innych obiektów wrażliwych?
Stosowanie preparatów antyodorowych jest wskazywane w dokumencie MKiŚ pn. Kodeks
Przeciwdziałania Uciążliwości Zapachowej7 jako jedno z możliwych działań
ograniczających oddziaływanie zapachowe instalacji. Tego rodzaju rozwiązania są także
często uwzględniane w pozwoleniach i innych decyzjach administracyjnych określających
warunki funkcjonowania instalacji. Potrzeba ich stosowania oraz warunki wykorzystania
powinny być oceniane indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki danej instalacji, jej
oddziaływania na otoczenie oraz wymagań określonych w decyzjach administracyjnych.
GIOŚ informuje, że stosowanie preparatów antyodorowych jest często przedmiotem
zgłoszeń interwencyjnych, niemniej w przypadku Zakładu Recyklingu Biologicznego Best
Polymers Group S.A. obowiązek stosowania bariery antyodorowej na eksploatowanej
instalacji, wynika z obowiązku określonego w udzielonym przez Marszałka Województwa
pozwoleniu zintegrowanym.
Przedmiotową sprawą zajmował się również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny
w Aleksandrowie Kujawskim. Organ ten wskazał, że przeprowadzona analiza karty
7 https://www.gov.pl/web/klimat/uciazliwosc-zapachowa
-- 8 of 11 --
charakterystyki dla mieszaniny Stabio – Flex, stosowanej w chemicznej barierze
antyodorowej, wykazała, że spełnia ona wymagania określone w rozporządzeniu REACH8.
17. Czy Ministerstwo zamierza we współpracy z ministrem właściwym do spraw zdrowia i
Państwową Inspekcją Sanitarną opracować procedury oceny ryzyka zdrowotnego przy
długotrwałej ekspozycji mieszkańców na mieszaninę odorów, bioaerozoli, pyłów i preparatów
antyodorowych?
Przygotowując rozwiązania prawne dotyczące uciążliwości odorowych, MKiŚ korzysta z
dostępnej wiedzy naukowej oraz analiz dotyczących wpływu odorów na ludzi, w tym
materiałów opracowanych na potrzeby prac nad regulacjami.
18. Czy Ministerstwo uważa, że w sprawach takich jak Aleksandrów Kujawski WIOŚ powinien
prowadzić kontrole skoordynowane z Sanepidem, tak aby równolegle ocenić wpływ instalacji
na środowisko i potencjalne ryzyko zdrowotne?
W przedmiotowej sprawie Kujawsko-Pomorski WIOŚ wymienia informacje z miejscowym
organem Inspekcji Sanitarnej, tj. Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w
Aleksandrowie Kujawskim (dalej: PPIS). W dniu 17 lipca br. w siedzibie PPIS w
Aleksandrowie Kujawskim odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyli przedstawicieli
Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ, Burmistrz Aleksandrowa Kujawskiego, Starosta
Aleksandrowski oraz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Podczas spotkania
każdy z organów przedstawił swoje działania w przedmiotowej sprawie. WIOŚ
każdorazowo informuje właściwe organy o poczynionych ustaleniach leżących w ich
kompetencjach. Każda sprawa ma odrębny charakter i należy ją rozpatrywać
indywidualnie, dlatego narzucenie rozwiązań systemowych w tym zakresie, w ocenie
GIOŚ, nie jest konieczne
19. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o ocenę, czy dotychczasowe czynności WIOŚ w
sprawie Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group S.A. w Aleksandrowie
Kujawskim były wystarczające pod względem metodyki kontroli odorów, w szczególności
doboru dat i godzin kontroli, kierunku wiatru, pracy zakładu i użycia narzędzi pomiarowych?
GIOŚ, wykonując ustawowe zadania w zakresie nadzoru nad działalnością organów IOŚ,
na bieżąco analizuje prawidłowość i skuteczność działań podejmowanych przez
wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska, w szczególności w ramach rozpatrywania
skarg oraz oceny realizacji ustawowych zadań kontrolnych, a w przypadku stwierdzenia
takiej potrzeby wydaje zalecenia i wytyczne lub polecenia dotyczące podjęcia określonych
czynności, na podstawie przepisów art. 4a ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska.
Dotychczas GIOŚ rozpatrzył pięć skarg wniesionych przez trzech skarżących, dotyczących
czynności podejmowanych przez Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ w związku z
uciążliwościami odorowymi powodowanymi działalnością ww. zakładu.
Po przeanalizowaniu akt sprawy GIOŚ nie stwierdził nieprawidłowości w sposobie
realizacji zadań przez Kujawsko-Pomorskiego WIOŚ, a zarzuty przedstawione w skargach
uznał za nieuzasadnione. Analiza wykazała, że po otrzymaniu zgłoszeń dotyczących
uciążliwości odorowych Kujawsko-Pomorski WIOŚ podejmował działania pozostające w
zakresie swoich ustawowych kompetencji, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego
oraz weryfikacji zgłaszanych nieprawidłowości.
8 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1907/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 18 grudnia 2006 r.
w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i
utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające
rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady
76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE
-- 9 of 11 --
20. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o rozważenie przeprowadzenia albo koordynacji
kontroli specjalistycznej w sprawie Aleksandrowa Kujawskiego, obejmującej kontrolę w czasie
rzeczywistej pracy zakładu, przy czynnościach najbardziej odorogennych i przy warunkach
meteorologicznych zgodnych ze zgłoszeniami mieszkańców?
W związku z Pani interwencją z dnia 2 lipca 2026 r., skierowaną również do Kujawsko-
Pomorskiego WIOŚ, otrzymaną przez GIOŚ w dniu 9 lipca 2026 r., dotyczącą
przeprowadzenia kontroli oraz weryfikacji metodologii kontroli uciążliwości odorowej
Zakładu Recyklingu Biologicznego Best Polymers Group S.A. w Aleksandrowie Kujawskim,
działając na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, GIOŚ
polecił Kujawsko-Pomorskiemu WIOŚ przeprowadzenie w III kwartale 2026 r. kontroli
Zakładu obejmującej zagadnienia wskazane w interwencji Pani Poseł.
21. Czy Ministerstwo wystąpi do GIOŚ o wyjaśnienie, dlaczego w sprawie Aleksandrowa
Kujawskiego — mimo urzędowego potwierdzenia występowania zapachu poza terenem
zakładu w 2025 r. oraz licznych zgłoszeń mieszkańców — odpowiedzi organów w dalszym
ciągu często sprowadzają się do stwierdzenia, że w momencie kontroli nie stwierdzono
uciążliwości?
Kwestia ta została wyjaśniona w odpowiedziach na pytania nr 5 oraz 19. Przedstawiono
w nich zarówno informacje dotyczące działań podejmowanych przez Kujawsko-
Pomorskiego WIOŚ, jak i wyjaśniono uwarunkowania związane z kontrolą uciążliwości
odorowych, których występowanie ma często charakter okresowy i zależy od wielu
czynników, w tym warunków meteorologicznych oraz sposobu funkcjonowania instalacji.
22. Czy Ministerstwo uważa, że w razie urzędowego potwierdzenia wychodzenia zapachu
poza teren zakładu organ właściwy do pozwolenia zintegrowanego powinien każdorazowo
analizować zmianę warunków pozwolenia, obowiązek przeglądu ekologicznego, dodatkowy
monitoring albo zastosowanie środków z art. 362–364 Prawa ochrony środowiska?
Potwierdzenie występowania uciążliwości zapachowej poza terenem instalacji powinno
być jedną z przesłanek branych pod uwagę przez właściwy organ przy ocenie potrzeby
podjęcia dalszych działań administracyjnych. Ocena ta wymaga jednak każdorazowo
analizy okoliczności konkretnej sprawy, w tym skali i częstotliwości występowania
uciążliwości, warunków funkcjonowania instalacji oraz obowiązków wynikających z
posiadanych decyzji administracyjnych.
W zależności od wyników takiej analizy organ może rozważyć wykorzystanie dostępnych
instrumentów prawnych, w szczególności przeprowadzenie analizy warunków pozwolenia
zintegrowanego, jego zmianę, nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego
lub podjęcie działań przewidzianych w art. 362-364 ustawy Prawo ochrony środowiska,
jeżeli zostaną spełnione przesłanki określone w tych przepisach.
23. Czy Ministerstwo planuje analizę, ile w ostatnich pięciu latach było interwencji
dotyczących odorów z instalacji odpadowych, kompostowni, biogazowni i ferm, ile z nich
zakończyło się stwierdzeniem nieprawidłowości, a ile jedynie informacją o braku zapachu w
momencie kontroli?
Proponowana analiza liczby przypadków zakończonych stwierdzeniem nieprawidłowości
oraz liczby kontroli zakończonych informacją o braku zapachu w momencie kontroli, nie
stanowi miarodajnego narzędzia oceny skuteczności działań organów i w konsekwencji
jest pozbawiona istotnej wartości poznawczej. Zestawienie liczby interwencji
zakończonych stwierdzeniem, że „w momencie kontroli nie stwierdzono zapachu”, prowadzi
do uproszczonych i potencjalnie mylących wniosków, ponieważ nie uwzględnia
-- 10 of 11 --
okoliczności przeprowadzenia kontroli, czasu, jaki upłynął od zgłoszenia, warunków
meteorologicznych, charakteru prowadzonych procesów technologicznych ani
wcześniejszych lub późniejszych ustaleń organów.
24. Czy Ministerstwo przewiduje szkolenia dla inspektorów WIOŚ dotyczące prowadzenia
kontroli odorowych, w tym poboru próbek, współpracy z akredytowanymi laboratoriami,
oceny dokumentacji BAT, pracy z danymi meteorologicznymi i dokumentowania wyników w
sposób możliwy do weryfikacji?
Szkolenia w powyższym zakresie dla inspektorów WIOŚ mogą zostać uwzględnione po
wprowadzeniu planowanych przepisów w zakresie ograniczenia uciążliwości
zapachowych.
25. Jakie konkretne działania Ministerstwo Klimatu i Środowiska zamierza podjąć w 2026 r.,
aby sprawy mieszkańców narażonych na powtarzalne odory nie były rozstrzygane wyłącznie
przez stwierdzenie braku powszechnych norm zapachowych albo braku zapachu w chwili
kontroli?
W 2025 r. pozyskano opracowanie pn. „Analiza rozwiązań prawnych i określenie
poziomów emisji zapachowej dla wybranych gałęzi przemysłu i przedsięwzięć, mogących
powodować uciążliwości zapachowe”. Wyniki tej analizy są wykorzystywane przy
przygotowywaniu kompleksowych rozwiązań prawnych dotyczących uciążliwości
odorowych, w tym zasad ich oceny, metod pomiarowych oraz narzędzi wspierających
działania kontrolne i administracyjne.
W 2026 r. działania Ministerstwa koncentrują się na przygotowaniu rozwiązań prawnych
dotyczących ograniczania uciążliwości odorowych. Planowane regulacje mają stworzyć
podstawy do bardziej jednolitej oceny oddziaływań zapachowych oraz wykorzystania
odpowiednich metod ich identyfikacji i oceny.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Bolesta
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 11 of 11 --