Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-7.054.9.2026
Warszawa, 16 września 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 18432 Posła na Sejm RP pana Roberta Dowhana, z dnia
15 lipca 2026 r. w sprawie stosowania progów zwalniających na drogach publicznych,
uprzejmie wyjaśniam, jak poniżej.
Zasady ruchu na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu
określa ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r.
poz. 1251, z późn. zm.). Zgodnie z art. 10 ust. 10b tej ustawy, ruch na drodze odbywa się
na podstawie zatwierdzonej organizacji ruchu, przez którą rozumie się m.in. geometrię
drogi i zakres dostępu do drogi oraz sposób umieszczania znaków pionowych, poziomych,
sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Progi zwalniające stanowią urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, a zasady ich
stosowania zostały określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków
i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich
umieszczania na drogach (Dz.U. z 2019 r. poz. 2311, z późn. zm.).
Zgodnie z pkt 8 załącznika nr 4, progi zwalniające mogą być stosowane wyłącznie
w miejscach oraz na odcinkach dróg, na których zachodzi rzeczywista i należycie
uzasadniona konieczność skutecznego ograniczenia prędkości ruchu pojazdów, przy czym
ich zastosowanie ma charakter środka ostatecznego. Przepisy jednoznacznie wskazują, że
rozwiązanie to jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacji, gdy zastosowanie innych metod
uspokojenia ruchu nie jest możliwe z przyczyn technicznych, organizacyjnych lub

-- 1 of 4 --

2
prawnych albo gdy metody te, pomimo ich wdrożenia, okazują się niewystarczające do
osiągnięcia zamierzonego efektu.
Oznacza to, że przed podjęciem decyzji o montażu progów zwalniających, zarządca drogi
lub organ zarządzający ruchem jest zobowiązany do wyczerpania wszystkich dostępnych
i racjonalnych środków służących ograniczeniu prędkości pojazdów. W szczególności
powinien rozważyć zastosowanie odpowiedniego oznakowania pionowego i poziomego,
zmian w organizacji ruchu, rozwiązań polegających na odpowiednim ukształtowaniu
geometrii drogi, zwężeniach jezdni, wyniesionych przejściach dla pieszych, wyspach
kanalizujących ruch lub innych środkach inżynierii ruchu. Dopiero wykazanie, że wskazane
rozwiązania nie mogą zostać zastosowane albo nie zapewniają oczekiwanego poziomu
bezpieczeństwa, może stanowić podstawę do zastosowania progów zwalniających.
Tym samym montaż progów zwalniających nie może być traktowany jako rozwiązanie
standardowe ani stosowane w pierwszej kolejności. Stanowi on środek wyjątkowy,
którego zastosowanie wymaga uprzedniej analizy dostępnych alternatyw oraz wykazania,
że wszystkie mniej ingerujące metody zostały rozważone, a ich wykorzystanie okazało się
niemożliwe lub nieskuteczne.
Należy podkreślić, że obowiązujące przepisy zawierają liczne ograniczenia dotyczące
lokalizacji progów zwalniających. Niedopuszczalne jest ich stosowanie m.in.:
 na ulicach i drogach wyjazdowych pojazdów straży pożarnej, stacji pogotowia
ratunkowego oraz innych służb ratunkowych,
 na ulicach i drogach, po których odbywa się regularny przewóz autobusowy lub
trolejbusowy, z wyjątkiem przypadków wyraźnie dopuszczonych w przepisach,
 na jezdniach innych niż bitumiczne, jeżeli nie można zastosować wymaganego
oznakowania poziomego,
 na łukach dróg oraz w innych miejscach, gdzie ich obecność mogłaby powodować
zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Z powyższego wynika również, że obowiązujące przepisy uwzględniają konieczność
zapewnienia sprawnego przejazdu pojazdów uprzywilejowanych. Mając to na uwadze, co
do zasady zakazuje się stosowania progów na drogach wykorzystywanych przez służby
ratunkowe oraz na trasach regularnej komunikacji autobusowej.
Przepisy określają ponadto minimalne odległości progów zwalniających od innych
elementów infrastruktury drogowej. Nie mogą być one lokalizowane m.in. w
bezpośrednim sąsiedztwie przejść dla pieszych, skrzyżowań, przejazdów kolejowych
i tramwajowych, obiektów mostowych, tuneli oraz innych konstrukcji inżynierskich.
Zabronione jest także umieszczanie progów na obiektach mostowych, w tunelach oraz
nad konstrukcjami, na które mogłyby oddziaływać drgania wywoływane przez ruch
pojazdów.
Przepisy określają również sposób oznakowania progów zwalniających. Progi zwalniające
powinny być oznakowane odpowiednimi znakami pionowymi i poziomymi, tak aby

-- 2 of 4 --

3
kierujący pojazdem miał możliwość odpowiednio wczesnego rozpoznania urządzenia
i dostosowania prędkości jazdy do warunków ruchu. W strefie ograniczonej prędkości do
20 lub 30 km/h (znak B–43) oraz w strefie zamieszkania (znak D–40) dopuszcza się
niestosowanie znaku pionowego A–11a „próg zwalniający”.
Umieszczenie progów zwalniających na drodze wymaga zatwierdzenia organizacji ruchu
przez właściwy organ lub podmiot zarządzający ruchem. Organ ten dokonuje oceny
zgodności projektowanych rozwiązań z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z § 8
ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie
szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru
nad tym zarządzaniem (Dz.U. z 2017 r. poz. 784), organ zarządzający ruchem odrzuca
projekt organizacji ruchu, jeżeli stwierdzi, że projektowana organizacja ruchu zagraża
bezpieczeństwu ruchu drogowego albo jest niezgodna z przepisami dotyczącymi
warunków umieszczania na drogach znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń
bezpieczeństwa ruchu drogowego. Oznacza to, że projekt przewidujący zastosowanie
progów zwalniających niezgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach nie może
zostać zatwierdzony.
Organami zarządzającymi ruchem są odpowiednio: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad – dla dróg krajowych, marszałek województwa – dla dróg wojewódzkich,
starosta – dla dróg powiatowych i gminnych, a w miastach na prawach powiatu –
prezydent miasta, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Z kolei zarządzanie ruchem
na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do
podmiotu zarządzającego tymi drogami.
Odnosząc się do kwestii ewentualnych uszkodzeń pojazdów lub szkód na osobie, należy
wskazać, że prawidłowo zaprojektowany, wykonany, utrzymany i oznakowany próg
zwalniający nie powinien powodować uszkodzenia pojazdu poruszającego się
z prędkością, dla której został zaprojektowany. Wymagania techniczne określone
w przepisach mają właśnie na celu zapewnienie bezpiecznego pokonania progu przez
pojazdy przy zachowaniu właściwej prędkości.
W przypadku wystąpienia szkody każda sprawa podlega indywidualnej ocenie
z uwzględnieniem wszystkich okoliczności zdarzenia, w szczególności stanu technicznego
urządzenia, jego oznakowania oraz sposobu poruszania się kierującego pojazdem.
Jeżeli zostanie wykazane, że próg zwalniający został wykonany niezgodnie z zatwierdzoną
organizacją ruchu, nie spełnia wymagań technicznych albo był niewłaściwie utrzymany lub
oznakowany, poszkodowany może dochodzić odszkodowania od jednostki
odpowiedzialnej za utrzymanie drogi na zasadach określonych w przepisach Kodeksu
cywilnego. Zatem odpowiedzialność zarządcy drogi nie wynika z samego faktu istnienia
progu zwalniającego, lecz może powstać wyłącznie w przypadku wykazania niezgodności
z przepisami, wadliwego wykonania, niewłaściwego oznakowania lub nienależytego
utrzymania urządzenia.

-- 3 of 4 --

4
Podsumowując, stosowanie progów zwalniających jest zgodne z obowiązującym prawem
pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w przepisach wykonawczych oraz
zatwierdzonej organizacji ruchu. Przepisy szczegółowo określają zarówno przypadki,
w których urządzenia te mogą być stosowane, jak i sytuacje, w których ich stosowanie jest
niedopuszczalne, a projekty organizacji ruchu niespełniające tych wymagań podlegają
odrzuceniu przez właściwy organ zarządzający ruchem.
Jednocześnie, we współczesnym podejściu do projektowania dróg dąży się do
kształtowania ich geometrii oraz zagospodarowania pasa drogowego w sposób naturalnie
wymuszający ograniczenie prędkości pojazdów, tak aby potrzeba stosowania progów
zwalniających występowała możliwie jak najrzadziej. W tym celu wykorzystuje się m.in.
odpowiednie ukształtowanie jezdni, skrzyżowań, wysp i azylów, zwężenia pasów ruchu
oraz inne rozwiązania z zakresu uspokojenia ruchu. Niemniej jednak, urządzenia te
pozostają jednym z najbardziej skutecznych narzędzi stosowanych w celu ograniczania
nadmiernych prędkości pojazdów w miejscach wymagających szczególnej ochrony
uczestników ruchu drogowego, takich jak obszary zabudowy mieszkaniowej, okolice szkół
i przedszkoli czy miejsca intensywnego ruchu pieszych. Ograniczenie prędkości pojazdów
przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wystąpienia zdarzeń drogowych oraz ograniczenia
ciężkości ich skutków, co stanowi jeden z podstawowych celów działań na rzecz poprawy
bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Biorąc pod uwagę powyższe, informuję że obecnie nie są prowadzone i nie jest planowane
prowadzenie prace legislacyjnych zmierzających do całkowitego wyeliminowania progów
zwalniających z katalogu urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu

-- 4 of 4 --