Interpelacja w sprawie opłat na fakturach PGNiG i Enei
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 18352
do ministra aktywów państwowych
w sprawie opłat na fakturach PGNiG i Enei
Zgłaszający: Robert Dowhan
Data wpływu: 01-07-2026
Szanowny Panie Ministrze,
chciałbym zapytać Szanownego Pana Ministra o genezę tak wysokich cen dla odbiorców indywidualnych. Według mojej wiedzy ceny te należą do najwyższych w Europie, a być może również do jednych z najwyższych na świecie.
Na podstawie mojego rachunku dochodzę do wniosku, że ministerstwa pozwalają na samowolkę. Brak interwencji wobec tego, co robią PGNiG i firmy energetyczne, to naprawdę skandal. Jak można dopuścić do sytuacji, by ludzie musieli mierzyć się z tak wygórowanymi kosztami zaspokajania podstawowych potrzeb? Do tego dochodzą akcyza i VAT 23%. Czyli nie dość, że jako obywatele płacimy ceny niemające nic wspólnego z realiami, to do tego państwo dolicza sobie tak wysoki podatek.
Pisałem już w tej sprawie. Ile mogę odpowiadać ludziom i czarować ich, zasłaniając się wojną, Rosją, Ukrainą czy EU? Naprawdę nie widzicie żadnej możliwości ulżenia ludziom?
Mam pytanie co do rachunku, jaki dostają nasi obywatele. Czym jest opłata abonamentowa, która widnieje na dokumencie? To kolejny ukryty podatek? To telefon czy telewizja, żeby pobierać abonament? Co jest zawarte w takim abonamencie, bo według mojej wiedzy powinien się on wiązać z korzyściami dla odbiorcy. Do tego opłata zmienna i opłata stała. To zmienna czy stała, czy obie naraz?
Można jeszcze wymyślić parę innych opłat, jak w przypadku Enei. Tam to dopiero poszli po bandzie. Wszystko to za pozwoleniem ministrów. Naliczyłem 9 opłat. Brakuje jeszcze opłaty, że odbiorca żyje. Czy naprawdę brak w Polsce kompetentnych ludzi, aby poprowadzić takie firmy jak PGNiG czy Enea w sposób uczciwy i profesjonalny? Z jednej strony wydają miliony na bzdury typu sponsoring, który nic nie daje, dopisując do tego teorie o społecznej misji, a z drugiej strony dowalają ludziom kwoty oderwane od rzeczywistości.
Minister Wojciech Balczun
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10705 znakówMinisterstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.355.2026
IK: 1288335
Warszawa, 03 sierpnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT18352, Pana Roberta Dowhana, Posła
na Sejm RP, z dnia 15 lipca 2026 r. w sprawie opłat na fakturach PGNiG i Enei.
Uprzejmie informuję, że zgodnie z przepisem art. 9b ustawy o działach administracji
rządowej dział aktywa państwowe, którym kieruje Minister Aktywów Państwowych,
obejmuje sprawy dotyczące gospodarowania mieniem państwowym, w tym wykonywania
praw majątkowych i osobistych przysługujących Skarbowi Państwa, jak również ochrony
jego interesów – z wyjątkiem spraw, które na mocy przepisów odrębnych przypisane
są innym działom. Minister Aktywów Państwowych reprezentuje Skarb Państwa w wyżej
określonym zakresie. Wyrażona w art. 7 Konstytucji RP zasada legalizmu nakłada na organy
państwowe obowiązek działania zgodnie z obowiązującymi przepisami kompetencyjnymi,
interpretowanymi w sposób ścisły. Niedopuszczalne jest działanie organów władzy
publicznej bez podstawy prawnej albo wykraczające poza jej granice.
Minister Aktywów Państwowych, który wykonuje prawa z należących do Skarbu Państwa
akcji w spółce Orlen S.A. (dalej: ORLEN, Spółka) oraz spółce ENEA S.A. (dalej ENEA)
dysponuje uprawnieniami akcjonariusza określonymi w Kodeksie spółek handlowych
(dalej: KSH) oraz Statucie ORLEN i statucie ENEA. Stosownie do regulacji art. 368 KSH
prowadzenie spraw spółki należy do kompetencji Zarządu, a zgodnie z art. 3751 KSH Walne
Zgromadzenie i Rada Nadzorcza nie mogą wydawać Zarządowi wiążących poleceń
dotyczących prowadzenia spraw spółki. ORLEN oraz ENEA natomiast wykonują prawa
z akcji i udziałów spółek ze swojej grupy kapitałowej.
Mając na względzie powyższe wyjaśniam, że odpowiedź na wystąpienie Pana Posła została
przygotowana w oparciu o informacje przekazane przez ORLEN i ENEA.
Odnosząc się do pytania w sprawie ceny paliwa gazowego ORLEN informuje, że cena
za paliwo gazowe jest bezpośrednio związana z poniesionymi przez przedsiębiorstwo
energetyczne (takie jak myORLEN sp. z o.o. - dawniej PGNiG Obrót Detaliczny sp. z o.o.)
uzasadnionymi kosztami, w tym przede wszystkim kosztami zakupu paliwa gazowego
na rynku hurtowym (zwłaszcza na Towarowej Giełdzie Energii S.A.).
Dodatkowo Spółka podkreśla, że działalność obejmująca dostarczanie paliw gazowych
(obrót paliwami gazowymi) jest działalnością koncesjonowaną, w związku z tym podlega
ścisłym regulacjom oraz kontroli odpowiednich organów państwowych.
Zasady, na podstawie których przedsiębiorstwa energetyczne kalkulują ceny i stawki opłat
z tytułu dostaw gazu ziemnego zostały określone przepisami prawa. Podstawowym aktem
prawnym regulującym owe zasady jest ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo
energetyczne (Dz.U. z 2026 r. poz. 43 z późn. zm., dalej: „Prawo energetyczne”).
-- 1 of 3 --
Natomiast szczegółowe uwarunkowania w tym zakresie znajdują się w aktach
wykonawczych do ww. ustawy, w szczególności w rozporządzeniu Ministra Energii
z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf
oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 280 z późn. zm.,
dalej: „rozporządzenie taryfowe”).
W Prawie energetycznym jako akcie o kluczowym znaczeniu dla funkcjonowania rynku gazu
określono m.in. ramy działalności przedsiębiorstw energetycznych, w tym obowiązki
odnoszące się do konkurencyjności w zakresie dostarczania paliw gazowych
i bezpieczeństwa ich dostarczania. W kontekście ceny paliwa gazowego i usług związanych
z jego sprzedażą, przedsiębiorstwa energetyczne mają obowiązek równoprawnego
traktowania odbiorców.
W powyższym zakresie warto odnotować, że szczególną ochroną zostali objęci odbiorcy
wskazani w art. 62b ust. 1 pkt 2 Prawa energetycznego, w tym m.in. odbiorcy
w gospodarstwach domowych, względem których rozliczenia są prowadzone w oparciu
o ceny, opłaty i warunki ich stosowania zawarte w taryfie zatwierdzanej przez Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki (dalej także: “Prezes URE”). W tym miejscu wskazać należy,
że przedłożona taryfa podlega zatwierdzeniu przez Prezesa URE, w zakresie zgodności
z zasadami i przepisami określonymi w Prawie energetycznym.
Zgodnie z wymogami ustawowymi kalkulacja taryf odbywa się w sposób zapewniający
ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek opłat
(art. 45 ust. 1 pkt 3 Prawa energetycznego). Ponadto taryfy powinny zapewniać pokrycie
kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych.
Pojęcie kosztów uzasadnionych zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 21 Prawa
energetycznego. Zgodnie z zawartą definicją, są to koszty niezbędne do wykonania
zobowiązań powstałych w związku z prowadzoną przez przedsiębiorstwo energetyczne
działalnością w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania i
dystrybucji, obrotu paliwami lub energią oraz przyjmowane przez przedsiębiorstwo
energetyczne do kalkulacji cen i stawek opłat ustalanych w taryfie w sposób ekonomicznie
uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności zmierzającej do ochrony interesów
odbiorców; koszty uzasadnione nie są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu
przepisów podatkowych.
Spółka wskazuje, że ceny paliw gazowych muszą uwzględniać m.in. przewidywane koszty
ich zakupu na rynku hurtowym, a także koszty wykonywanej działalności gospodarczej
w zakresie obrotu paliwami gazowymi oraz inne koszty przewidziane wprost w
rozporządzeniu taryfowym. Dodatkowo, ceny lub stawki opłat zawarte w taryfie kalkuluje
się na okres 12 miesięcy kalendarzowych ( § 6 ust. 1 rozporządzenia taryfowego).
Taryfy przedłożone przez przedsiębiorstwa energetyczne podlegają analizie i kontroli
Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki pod kątem zgodności z przepisami prawa. Prezes URE
analizuje i weryfikuje koszty uzasadnione przedsiębiorstw energetycznych, które wpływają
na kalkulację cen i stawek opłat zawartych w taryfie. Podkreślenia wymaga, że to Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki jako centralny organ administracji rządowej realizujący zadania
z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią, zatwierdza taryfę bądź odmawia
jej zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami,
o których mowa w Prawie energetycznym.
Obecnie obowiązująca Taryfa myORLEN sp. z o.o. w zakresie obrotu paliwami gazowymi
nr 16 została zweryfikowana przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w dniu 8 czerwca
2026 r. decyzją nr DRG.DRG-4.4212.9.2026.DK i opublikowana w Biuletynie Branżowym
Urzędu Regulacji Energetyki - Paliwa gazowe nr 44 (3074) z dnia 8 czerwca 2026 r.
i obowiązuje do dnia 31 grudnia 2026 r. Zatwierdzenie taryfy oznacza, że Prezes URE
potwierdził, że ceny i stawki opłat w niej przewidziane zostały ustalone w sposób
prawidłowy.
W kwestii wystawianych przez myORLEN sp. z o.o. faktur z tytułu dostarczania paliwa
gazowego, Spółka wskazuje, że faktury te obejmują cztery pozycje: kwotę wynikającą z ceny
paliwa gazowego, opłatę abonamentową oraz opłaty dystrybucyjne: stałą i zmienną.
-- 2 of 3 --
Jednocześnie warto mieć na uwadze, że kwota wynikająca z ceny paliwa gazowego
oraz opłata abonamentowa stanowią przychód myORLEN sp. z o.o. jako sprzedawcy paliw
gazowych. Natomiast pozostałe pozycje, dotyczące opłat dystrybucyjnych stanowią
przychód Operatora Systemu Dystrybucyjnego, który odpowiada za dystrybucję paliwa
oraz jego pomiar, będąc właścicielem infrastruktury gazowej. Podział tych opłat ustalony
jest na podstawie przepisów prawa, w szczególności na podstawie rozporządzenia
taryfowego.
Stawki opłat abonamentowych i ceny paliwa gazowego dla odbiorców w gospodarstwach
domowych ustalone są w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego
działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi i tym samym podlegają
kontroli Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Wysokość stawek opłat dystrybucyjnych ustalana jest w taryfie Operatora Systemu
Dystrybucyjnego jako przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność
gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych, w związku z czym również podlega
kontroli Prezesa URE.
Jeżeli w ramach postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia ustalonej przez
przedsiębiorstwo energetyczne taryfy, Prezes URE stwierdzi, w oparciu o przeprowadzoną
weryfikację, że taryfa została ustalona niezgodnie z zasadami i przepisami Prawa
energetycznego, wówczas odmawia jej zatwierdzenia. Takie rozwiązanie chroni odbiorców
przed nieuzasadnionym wzrostem kosztów poboru gazu.
ENEA odnosząc się do struktury rachunku za energię elektryczną wyjaśnia, że poszczególne
jego składniki wynikają z regulacji zawartych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
energetyczne oraz aktach wykonawczych wydawanych na jej podstawie. Rachunek
obejmuje nie tylko cenę sprzedaży energii elektrycznej, lecz również koszty związane
z jej dystrybucją. Stawki poszczególnych składników rachunku wynikają z obowiązujących
taryf tj. Taryfy dla energii elektrycznej dla odbiorców z grup taryfowych G oraz Taryfy
dla Usług Dystrybucji Energii Elektrycznej Enea Operator sp. z o. o. , zatwierdzonych przez
Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Ponadto ENEA informuje, że zasady funkcjonowania systemu rozliczeń prosumentów
wytwarzających energię elektryczną w mikroinstalacjach odnawialnych źródeł energii
zostały określone w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
ENEA rozlicza energię wprowadzaną do sieci zgodnie z zasadami wynikającymi z
obowiązujących przepisów prawa i nie posiada możliwości indywidualnego ustalania cen
lub sposobu rozliczeń odbiegających od tych regulacji.
Różnica pomiędzy ceną energii wprowadzanej do sieci przez prosumenta, a ceną
energii pobieranej z sieci wynika z odmiennych zasad kalkulacji tych wartości. Cena energii
dostarczanej odbiorcy końcowemu obejmuje bowiem nie tylko koszt samej energii
elektrycznej, ale również koszty jej zakupu, dystrybucji, bilansowania systemu oraz należne
podatki. Z tego względu bezpośrednie porównywanie ceny energii sprzedawanej
przez prosumenta z całkowitą ceną energii nabywanej od sprzedawcy nie odzwierciedla
pełnego zakresu kosztów związanych z funkcjonowaniem systemu elektroenergetycznego.
ENEA podkreśla, że w swojej działalności realizuje obowiązki wynikające z obowiązujących
przepisów prawa i stosuje zasady rozliczeń określone przez ustawodawcę oraz właściwe
organy regulacyjne.
Z poważaniem
Wojciech Balczun
Minister
dokument podpisany elektronicznie
1288335.4870990.3858726
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --