Interpelacja w sprawie rozbieżności w zaliczaniu stażu pracy (tzw. dodatku stażowego) przez różne podmioty lecznicze w woj. lubelskim
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 17978
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej, ministra zdrowia
w sprawie rozbieżności w zaliczaniu stażu pracy (tzw. dodatku stażowego) przez różne podmioty lecznicze w woj. lubelskim
Zgłaszający: Tomasz Zieliński
Data wpływu: 19-06-2026
Szanowne Panie Minister,
z docierających do mojego biura poselskiego sygnałów od środowisk medycznych oraz pracowników niemedycznych wynika, że na terenie województwa lubelskiego dochodzi do rażących dysproporcji w sposobie naliczania tzw. dodatku stażowego oraz uznawania wysługi lat.
Część SPZOZ-ów w pełni uznaje dotychczasowy staż pracy wypracowany u innych pracodawców (w tym w sektorze prywatnym), podczas gdy inne placówki odmawiają zaliczania takich okresów, ograniczając staż pracy wyłącznie do zatrudnienia w danej placówce lub w publicznej ochronie zdrowia, powołując się na przepisy wewnętrznych regulaminów wynagradzania lub niejednoznaczną interpretację przepisów ustawy o działalności leczniczej oraz Kodeksu pracy.
Sytuacja ta prowadzi do głębokiego poczucia niesprawiedliwości, dyskryminacji pracowników o identycznych kwalifikacjach i wykonujących te same obowiązki oraz pogłębia kryzys kadrowy w placówkach, które stosują mniej korzystne interpretacje obowiązujących przepisów. Pracownicy zmieniający miejsce zatrudnienia są często „karani” utratą wypracowanego przez lata dodatku stażowego.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy ministerstwa posiadają wiedzę na temat skali tego zjawiska oraz rozbieżności w interpretacji przepisów dotyczących stażu pracy przez dyrekcje poszczególnych szpitali?
Jakie są oficjalne stanowiska resortów w zakresie interpretacji przepisów prawa pracy dotyczących zaliczania ogólnego stażu pracy do dodatku za wysługę lat w ochronie zdrowia?
Czy ministerstwa planują podjęcie działań legislacyjnych lub wydanie ogólnych wytycznych (rekomendacji) dla dyrektorów szpitali, które ujednoliciłyby zasady przyznawania dodatku stażowego i wyeliminowały obecne nierówności?
Z poważaniem
Tomasz Zieliński
Podsekretarz stanu Tomasz Maciejewski
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
- Podaje wskaźniki procentowe (3)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (7)
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada danych” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
8175 znakówadres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DSZ.050.5.2026.BJ
Warszawa, 10 lipca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 17978 Pana Posła Tomasza Zielińskiego w sprawie
rozbieżności w sprawie zaliczaniu stażu pracy (tzw. dodatku stażowego) przez różne
podmioty lecznicze w województwie lubelskim, uprzejmie przekazuję poniższe informacje.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że źródłami prawa pracy osób zatrudnionych w ochronie
zdrowia są co do zasady przepisy Konstytucji RP, Kodeksu pracy oraz ustawy z dnia 15
kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U z 2026 r. poz. 156)– dalej jako: „ustawa o
działalności leczniczej”.
Kwestie dotyczące dodatku za wysługę lat (tzw. dodatku stażowego) przysługującego
pracownikom samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej regulują przepisy
ustawy o działalności leczniczej. Zgodnie z treścią art. 65 niniejszej ustawy dodatek ten po
raz pierwszy należny jest pracownikowi po 5 latach pracy w wysokości 5% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego. Jest on obliczany od wynagrodzenia zasadniczego
pracownika. Dodatek za wysługę lat wzrasta o 1% co rok pracy, jednakże nie dłużej niż do
osiągnięcia 20%. Zasady ustalania okresów uprawniających do dodatku określane są w
przepisach wewnętrznych obowiązujących u danego pracodawcy.
Natomiast od 1 stycznia 2026 r. publiczne podmioty w ochronie zdrowia (jako jednostki
sektora finansów publicznych) mają obowiązek wliczać do ogólnego stażu pracy okresy
prowadzenia przez osobę fizyczną pozarolniczej działalności, o której mowa w art. 8 ust. 6
ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz okresy
pozostawania osobą współpracującą z osobą fizyczną prowadzącą tę działalność, za które
zostały opłacone składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe lub wypadkowe.
Celem ustawy z dnia 26 września 2025 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 1423) jest rozszerzenie w Kodeksie pracy okresów zatrudnienia
wliczanych do stażu pracy dla celów nabywania prawa do świadczeń i uprawnień
pracowniczych wynikających ze stosunku pracy. Ustawa ta ma na celu wyrównanie szans w
dostępie do niektórych uprawnień pracowniczych, jak i stanowisk wymagających
potwierdzonego doświadczenia zawodowego. Ustawa tym samym likwiduje w dużej mierze
nierówności w traktowaniu pracowników ze względu na rodzaj wcześniej podejmowanej
przez nich aktywności zawodowej.
-- 1 of 2 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Jednocześnie informuję, że do Ministerstwa Zdrowia nie wpłynęły informacje
potwierdzające nieprzestrzegania przez podmioty lecznicze obowiązujących w
przedmiotowym zakresie przepisów. Należy przy tym wskazać, że podmiotem
uprawnionym do nadzoru i kontroli przestrzegania przepisów prawa pracy jest Państwowa
Inspekcja Pracy. Zatem Państwowej Inspekcji Pracy należy zgłaszać ewentualne
nieprawidłowości w zakresie wykonywania przepisów dotyczących zasad uwzględniania
przez pracodawców przy ustalaniu okresu zatrudnienia (stażu pracy) okresów
wykonywania umów zlecenia czy prowadzenia działalności gospodarczej.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Tomasz Maciejewski
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 2 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
BM-II.059.1.394.2026
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 17978 Pana Posła Tomasza Zielińskiego, w sprawie
rozbieżności w zaliczaniu stażu pracy (tzw. dodatku stażowego) przez różne podmioty
lecznicze w woj. lubelskim, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Ustawa z dnia 26 września 2025 r. o zmianie ustawy Kodeks Pracy oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1423), tzw. ustawa stażowa, ma na celu wyrównanie szans osób
wykonujących działalność zarobkową na innej podstawie niż stosunek pracy lub stosunek
służbowy w dostępie do niektórych uprawnień pracowniczych i stanowisk wymagających
potwierdzonego doświadczenia zawodowego.
Uprawnienia pracownicze ustala pracodawca, biorąc pod uwagę konkretny stan faktyczny
oraz kierując się obowiązującymi przepisami. Nie istnieje jedna ogólna zasada nabywania
prawa do wszystkich świadczeń i uprawnień pracowniczych – również do nabywania
dodatku za wieloletnią pracę (za wysługę lat).
Dodatek za wysługę lat nie jest regulowany Kodeksem pracy. Jest to uprawnienie
fakultatywne, które może być przewidziane przez konkretnego pracodawcę np. w układzie
zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub w aktach prawnych regulujących status
danej grupy pracowników. Zasady nabywania do niego prawa należy rozpatrywać
w kontekście przepisów obowiązujących u danego pracodawcy.
Do pracowników systemu ochrony zdrowia ma zastosowanie ustawa z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2026 r. poz. 156). Zgodnie z art. 65 ust 2 tego aktu
ustalanie okresów uprawniających do dodatku za wysługę lat regulują przepisy
o wynagrodzeniu obowiązujące u danego pracodawcy.
Postanowienia wewnątrzzakładowe powinny precyzyjnie określać zarówno okresy pracy,
jak i inne okresy uprawniające do nabycia danego świadczenia. Przepisy te mogą
przewidywać preferencyjne zasady dotyczące stażu pracy w danym zakładzie.
Pracodawcy mają prawo tworzyć własne systemy dodatkowych świadczeń. Jednak nawet
w ramach takiej autonomii wewnątrzzakładowej obowiązuje zasada równego traktowania
(art. 112 Kodeksu pracy) oraz zakaz dyskryminacji (art. 113, 183a-183e k.p.), a także ogólne
normy prawa pracy, w tym zasada korzystności. Zgodnie z art. 9 § 2 k.p., postanowienia
układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą
być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów
wykonawczych.
Oznacza to, że ich postanowienia nie mogą wprowadzać rozwiązań obniżających standard
uprawnień przysługujących pracownikom na mocy przepisów prawa powszechnego, a
-- 1 of 2 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
zatem również standardów wliczania okresów określonych form aktywności do okresu
zatrudniania.
Ustawa stażowa nieprzypadkowo zrównuje okresy zlecenia i samozatrudnienia
z zatrudnieniem pracowniczym przy ustalaniu kluczowych uprawnień, takich jak wymiar
urlopu wypoczynkowego, dodatek stażowy czy nagrody jubileuszowe. Celowe wykluczanie
umów zlecenia lub działalności gospodarczej z systemów stażowych dotyczących
dobrowolnych świadczeń może zostać ocenione jako sprzeczne z założeniami ustawy
stażowej. W praktyce oznacza to, że choć pracodawca ma swobodę tworzenia dodatkowych
benefitów, nie powinien tworzyć rozwiązań, które odtwarzają nierówności wynikające
z formy wykonywania pracy, a które ustawa stażowa ma właśnie wyeliminować.
Należy przy tym zaznaczyć, że kierownictwo Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki
Społecznej nie posiada danych na temat rozwiązań przyjętych w układach zbiorowych pracy
czy regulaminach wynagradzania.
Zaznaczam, że w obowiązującym systemie prawa, organem ustawowo powołanym do
nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, ścigania wykroczeń przeciwko prawom
pracownika i innych osób wykonujących pracę zarobkową jest Państwowa Inspekcja Pracy.
Organ ten wyposażono w uprawnienia i środki umożliwiające wykonywanie zadań
związanych z nadzorem i kontrolą, a także egzekwowaniem przestrzegania przez
pracodawców obowiązujących przepisów prawa. Jest to też organ uprawniony do
udzielania pracownikom i pracodawcom porad z zakresu prawa pracy.
Z kolei rozstrzyganie sporów stron na gruncie stosowania przepisów prawa pracy oraz
dokonywanie wykładni przepisów prawa należy do kompetencji sądów, zgodnie z art. 262
k.p.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --