Interpelacja w sprawie możliwości zainstalowania dowodu osobistego dziecka w aplikacji mObywatel
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 17952
do ministra cyfryzacji
w sprawie możliwości zainstalowania dowodu osobistego dziecka w aplikacji mObywatel
Zgłaszający: Bartłomiej Pejo
Data wpływu: 19-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się z inicjatywą wprowadzenia możliwości „wgrania” do mObywatela dowodu tożsamości osoby niepełnoletniej przez opiekuna prawnego.
W praktyce np. rodzic 2-letniego dziecka miałby w aplikacji mObywatel dowód swojego dziecka.
Czy możliwe jest wdrożenie takiego rozwiązania, a jeśli tak, to w jakim czasie?
Sekretarz stanu Dariusz Standerski
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (13)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
8910 znakówadres email sekretariat.BM@cyfra.gov.pl 00-060 Warszawa
www.gov.pl/web/cyfryzacja
Sekretarz Stanu
Dariusz Standerski
BM.WP.057.123.2026
Warszawa, 16 sierpnia 2026 r.
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dot. interpelacji z 2 lipca 2026 r. Posła na Sejm RP Pana Bartłomieja Pejo w sprawie
możliwości zainstalowania dowodu osobistego dziecka w aplikacji mObywatel (interpelacja
nr 17952)
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej przedstawiam odpowiedzi na zadane przez Posła pytania będące we właściwości
Ministra Cyfryzacji.
W przedmiotowej interpelacji Pan Poseł Bartłomiej Pejo:
zwrócił się z inicjatywą „wdrożenia do mObywatela możliwości «wgrania» przez
opiekuna prawnego dowodu tożsamości osoby niepełnoletniej”;
postawił pytanie o możliwość wdrożenia takiego rozwiązania i o wskazanie
ewentualnego horyzontu czasowego potrzebnego na takie wdrożenie.
Zgodnie z ustawą o dowodach osobistych1, każdy obywatel Rzeczypospolitej Polskiej ma
prawo, a pełnoletni obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, który mieszka w Polsce − ma
obowiązek posiadać dowód osobisty. Funkcją dowodu osobistego − zgodnie z art. 4 ust. 1
u.d.o. − jest stwierdzenie tożsamości i obywatelstwa polskiego:
„(..) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw
członkowskich Unii Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej oraz państw
niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
których obywatele mogą korzystać ze swobody przepływu osób na
podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i
jej państwami członkowskimi oraz na podstawie jednostronnych decyzji
innych państw, uznających ten dokument za wystarczający do
przekraczania ich granic.”
Dokument ten ma postać fizyczną z zawartą warstwą elektroniczną, która służy do
potwierdzenia wiarygodności danych zawartych w warstwie graficznej dowodu
osobistego. Wymagania techniczne dla warstwy elektronicznej dowodu osobistego
−wskazane w Rozporządzeniu Ministra Spraw wewnętrznych i administracji z dnia 21
lutego 2025 r. w sprawie warstwy elektronicznej dowodu osobistego2 − i określenie
sposobu użycia certyfikatów identyfikacji i uwierzytelniania nie są tożsame z wymaganiami
technicznymi stawianymi dokumentom umieszczanych w aplikacji mObywatel.
1 Art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz.U. 2025 poz. 1753 ze zm.) dalej:
(„u.d.o.”)
2 Dz.U. 2025 poz. 267
-- 1 of 3 --
telefon +48 22 245 54 42 ul. Królewska 27
adres email sekretariat.BM@cyfra.gov.pl 00-060 Warszawa
www.gov.pl/web/cyfryzacja
Zgodnie z ustawą o aplikacji mObywatel3 aplikacja umożliwia jej użytkownikowi m. in.:
przechowywanie, prezentację lub przekazywanie do weryfikacji, przy użyciu urządzenia
mobilnego, dokumentu mobilnego, który zawiera dane pobierane z:
rejestrów publicznych;
rejestrów niepublicznych;
systemów teleinformatycznych podmiotów publicznych;
systemów teleinformatycznych podmiotów niepublicznych.
Dokumentem mobilnym w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy jest dokument elektroniczny
obsługiwany przy użyciu usługi udostępnianej w aplikacji mObywatel. Szczególnym
rodzajem dokumentu mobilnego jest dokument mObywatel (znany również powszechnie
jako tzw. mDowód), którym zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy jest dokument mobilny
stwierdzający tożsamość i obywatelstwo polskie użytkownika aplikacji mObywatel na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w relacjach wzajemnej fizycznej obecności stron.
Dokument mObywatel jest wydawany użytkownikowi aplikacji mObywatel:
automatycznie, po ustaleniu jego tożsamości, w sposób określony w art. 4 ust. 1
ustawy;
na okres 5 lat (zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy użytkownikiem aplikacji mObywatel może zostać osoba
fizyczna, która została uwierzytelniona w sposób, o którym mowa w ustawie z dnia o
informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne4, przy użyciu środka
identyfikacji elektronicznej zawierającego co najmniej: imię (imiona), nazwisko i numer
PESEL tej osoby.
Od strony formalno-prawnej dokument mObywatel (mDowód) i tradycyjny (materialny)
dowód osobisty to dwa odrębne rozwiązania. Mogą one wywoływać podobne, choć
nieidentyczne skutki w obrocie prawnym, co wynika choćby z porównania art. 7 ust. 4 i 5
ustawy i art. 4 ust. 1 i 2 u.d.o. Podobnie jest w przypadku innych dokumentów, które mają
formę materialną, jak i ich odpowiedników w formie dokumentu mobilnego. Tak jest np. w
przypadku:
Karty Dużej Rodziny – art. 2 ustawy o Karcie Dużej Rodziny5;
PWZ lekarza – art. 7c ust. 2a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty6;
legitymacji osoby niepełnosprawnej – art. 6ca ustawy o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych7.
W aplikacji mObywatel mogą być udostępniane wyłącznie takie dane, dokumenty mobilne
lub elektroniczne poświadczenia, dla których istnieje odpowiednia podstawa prawna i
określony model ich wydawania, prezentacji i weryfikacji.
Przepisy ustawy (w szczególności art. 2 pkt 2, art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1-3) w sposób
jednoznaczny przesądzają, jak funkcjonuje mDowód. Wskazują ponadto, że jest to
podstawowy dokument mobilny udostępniany w aplikacji mObywatel, w przypadku osób,
które mają tradycyjny dowód osobisty i mogą uwierzytelnić się tak, jak wskazuje art. 4 ust.
3 Art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz.U. 2024 poz. 1275 ze zm.) dalej:
(„ustawa”)
4 Art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne (Dz.U. 2025 poz. 1703)
5 Art. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz.U. 2024 poz. 1512)
6 Art. 7c ust. 2a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. 2026 poz. 37)
7 Art. 6ca ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych (Dz.U. 2026 poz. 884)
-- 2 of 3 --
telefon +48 22 245 54 42 ul. Królewska 27
adres email sekretariat.BM@cyfra.gov.pl 00-060 Warszawa
www.gov.pl/web/cyfryzacja
1 ustawy. Z przepisów tych wynika też, że aby dokument mObywatel mógł formalnie
zaistnieć w obrocie prawnym, konieczne jest najpierw jego wydanie użytkownikowi,
którego ten dokument dotyczy. Przedstawiona więc w interpelacji przykładowa sytuacja z
dowodem osobistym dwuletniego dziecka nie jest w świetle przepisów możliwa, gdyż takie
dziecko nie mogłoby uwierzytelnić się w sposób, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, a
w konsekwencji − zostać użytkownikiem aplikacji mObywatel.
Ministerstwo Cyfryzacji dostrzega potrzebę zapewnienia rodzicom, opiekunom prawnym i
innym osobom uprawnionym możliwości potwierdzania relacji z dzieckiem i
prezentowania wybranych danych dziecka przy wykorzystaniu nowoczesnych usług
cyfrowych. W tym zakresie analizowany jest kierunek oparty nie na udostępnieniu
dowodu osobistego dziecka w aplikacji rodzica, lecz na wykorzystaniu elektronicznych
poświadczeń atrybutów przewidzianych w rozporządzeniu eIDAS 2.08 i europejskim
portfelu tożsamości cyfrowej.
Takie rozwiązanie mogłoby umożliwiać potwierdzanie tylko niezbędnych informacji, np.
relacji rodzic– dziecko albo prawa do sprawowania opieki nad dzieckiem, bez konieczności
prezentowania pełnego dokumentu tożsamości dziecka. Jednocześnie pozwalałoby ono na
zachowanie zasady minimalizacji danych i zwiększenie poziomu ochrony prywatności
małoletnich.
Jednak wdrożenie takiej funkcjonalności wymagałoby przeprowadzenia szczegółowych
analiz prawnych, organizacyjnych i technicznych. Konieczne byłoby również określenie:
źródeł danych;
zasad potwierdzania uprawnień rodzicielskich i opiekuńczych;
modelu wydawania elektronicznych poświadczeń;
a także ewentualne wprowadzenie zmian legislacyjnych, w tym zmian dotyczących:
aplikacji mObywatel;
ewidencji ludności;
dostępu do danych niezbędnych do potwierdzania relacji między dzieckiem a
osobą uprawnioną do tego, aby działać w imieniu dziecka.
Przedstawiona koncepcja ma charakter wstępny i wymaga dalszych analiz prawnych,
organizacyjnych i technicznych. Jest to znaczące w szczególności w odniesieniu do
zakresu źródeł danych, procesów weryfikacyjnych i odpowiedzialności podmiotów
uczestniczących w wydawaniu i obsłudze poświadczeń. Ministerstwo Cyfryzacji
przeprowadzi takie dodatkowe analizy.
Z wyrazami szacunku
Dariusz Standerski
Sekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów - Departament Spraw Parlamentarnych
8 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie
identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym
oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 73, Dz. Urz. UE L 333 z
27.12.2022, str. 80 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1183 z 30.04.2024)
-- 3 of 3 --