Interpelacja nr 9989
Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na przykładzie woj. lubuskiego
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (100%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na przykładzie woj. lubuskiego
Interpelacja nr 9989
do ministra zdrowia
w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na przykładzie woj. lubuskiego
Zgłaszający: Katarzyna Osos
Data wpływu: 26-05-2025
Szanowna Pani Minister!
Z moich rozmów z przedstawicielami lubuskich stowarzyszeń działających na rzecz diabetyków wyłania się obraz trudnej ścieżki leczenia tychże pacjentów. Przede wszystkim jest zbyt mało lekarzy diabetologów przyjmujących w ramach umów z NFZ, wielu przyjmuje pacjentów jedynie w gabinetach prywatnych. Nie wszystkich chorych stać na płatne leczenie. To wydłuża kolejki w niektórych miejscach nawet do półtora roku i uniemożliwia sprawowanie właściwej kontroli nad konkretnymi przypadkami choroby.
Dodatkowo, prawie cała zachodnia część województwa lubuskiego pozbawiona jest diabetologa. Miasta małej i średniej wielkości, jak Słubice, Rzepin, Sulęcin, ale też Babimost, Zbąszynek, Krosno Odrzańskie, Międzyrzecz (tu ponad 2800 dni oczekiwania do diabetologa na dzień 15 maja 2025 r.) i inne nie mają obecnie tego specjalisty. Chorych przybywa, lekarzy niestety nie. Rozwiązaniem mogłoby być stworzenie mobilnych gabinetów diabetologicznych (lekarz diabetolog i pielęgniarka diabetologiczna). Z rozmów w terenie wynika, że dyrektorzy szpitali dysponowaliby gabinetami dla lekarzy i możliwością zapewnienia im odpowiednich warunków pracy. Być może przy centralnej partycypacji w kosztach udałoby się taką mobilną formę utworzyć.
Województwo lubuskie jest ponadto jedynym bez opieki koordynowanej skierowanej do pacjentów diabetologicznych. Żaden lubuski diabetolog nie prowadzi opieki koordynowanej nad pacjentem, natomiast zakres powikłań cukrzycowych jest ogromny. Potrzebni są tam współpracujący ze sobą: diabetolog, chirurg naczyniowy, kardiolog, nefrolog, transplantolog, neurolog, gastroenterolog, okulista, farmaceuta. W całym województwie NFZ wskazywał w styczniu 2025 r. jedynie pięć poradni z opieką koordynowaną, lecz bez diabetologa.
Co więcej, zgodnie z przepisami ministra zdrowia, każdy pacjent z rozpoznaniem kod E13 (inne określone postacie cukrzycy) ma prawo do refundacji sensora freestyle Librelink 2 bez względu na rodzaj terapii (insulina czy inne leki, np. w tabletkach). Do “innych rodzajów” cukrzycy zalicza się także cukrzyca potransplantacyjna, powstała w wyniku przyjmowania określonych leków, np. sterydowych immunosupresyjnych. Wynikająca z nowych rozróżnień cukrzycy przysługująca dla cukrzycy typu 3 refundacja na sprzęt ciągłego monitorowania glikemii, czyli sensory, daje większe niż tradycyjny pomiar glukometrem szanse na kontrolę cukrzycy, mogącą wyniszczyć przeszczepiony organ pacjenta. Z praktyki wynika jednak, że nie każdy lekarz o tym wie.
Większość, czyli ok. 90% zachorowań na cukrzycę, to typ 2, w pierwszym etapie leczony z reguły tabletkami, czasem z pojedynczymi iniekcjami insulinowymi, co z zasady eliminuje chorego z szans na refundację systemu ciągłego monitorowania glikemii. W praktyce oznacza to brak rzetelnej kontroli glikemii i może stanowić poważne ryzyko zaniedbania choroby, niewłaściwego doboru leku i rychłego wystąpienia powikłań w postaci nadciśnienia tętniczego, choroby nerek, incydentów sercowo-naczyniowych, udarów, utraty wzroku, amputacji kończyn dolnych itp., zwłaszcza, że możliwość kontaktu z lekarzem diabetologiem jest z konieczności bardzo rzadka. Z informacji, które posiadam, wynika, że w sąsiednich Niemczech problem ten został rozwiązany w 2024 roku poprzez wprowadzenie dla diabetyków typu 2 refundowanych dwóch sensorów na okres 3 miesięcy oraz aplikacji wspomagającej właściwy tryb życia, wykorzystującej dane z sensora. Najwyższy czas, by także w Polsce wprowadzić system refundacji sensorów dla cukrzyków typu 2 i zacząć skutecznie kontrolować chorobę.
Mając na uwadze powyższe oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom pacjentów, lekarzy i środowisk działających na rzecz diabetyków uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy istnieje możliwość zwiększenia liczby miejsc na specjalizacje diabetologiczne dla młodych lekarzy, adekwatnej do wzrastającej liczby zachorowań?
Czy rozważane były koncepcje kontraktów gwarantujących pozostanie lekarzy po zakończeniu specjalizacji przez określony czas na kontrakcie z NFZ, co zwróciłoby także częściowo koszty kształcenia tych lekarzy? Jeśli nie, to czy kwestia ta zostanie poddana analizom?
Czy istnieje powód, dla którego województwo lubuskie jako jedyne w Polsce jest pozbawione wspomnianej wyżej opieki koordynowanej? Czy możliwym jest, że lubuski NFZ nie dysponuje wystarczającymi środkami w porównaniu z innymi województwami? Jeżeli tak, dlaczego? Czy problem ten może zostać rozwiązany? Jeśli tak, kiedy i w jaki sposób?
Czy byłoby możliwe stworzenie mobilnych gabinetów diabetologicznych (lekarz diabetolog i pielęgniarka diabetologiczna) na czas tak kryzysowego niedostatku specjalistów w terenie?
Czy jest możliwe przeprowadzenie szkoleń informacyjnych wśród lekarzy opiekujących się pacjentami po transplantacjach, celem poinformowania tej grupy medyków na temat aktualnego stanu przepisów i nowego podziału cukrzyc - np., że cukrzyca po transplantacji organu lub szpiku nie jest cukrzycą typu 2 i że wcześniej postawioną w ten sposób diagnozę należy skorygować w obliczu nowych doniesień medycznych?
Czy brana jest pod uwagę możliwość wsparcia pacjentów diabetologicznych typu 2 w skutecznym kontrolowaniu choroby poprzez system refundacji sensorów i tym samym wczesnego zapobiegania powikłaniom?
Czy istnieje szansa refundacji nowoczesnych leków przeciwcukrzycowych wspierających walkę z otyłością? Dziś wszystkie są nierefundowane (Ozempic, Rybelsus, Mounjaro).
Z wyrazami szacunku
Posłanka Katarzyna Osos
Interpelacja nr 9989
do ministra zdrowia
w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na przykładzie woj. lubuskiego
Zgłaszający: Katarzyna Osos
Data wpływu: 26-05-2025
Szanowna Pani Minister!
Z moich rozmów z przedstawicielami lubuskich stowarzyszeń działających na rzecz diabetyków wyłania się obraz trudnej ścieżki leczenia tychże pacjentów. Przede wszystkim jest zbyt mało lekarzy diabetologów przyjmujących w ramach umów z NFZ, wielu przyjmuje pacjentów jedynie w gabinetach prywatnych. Nie wszystkich chorych stać na płatne leczenie. To wydłuża kolejki w niektórych miejscach nawet do półtora roku i uniemożliwia sprawowanie właściwej kontroli nad konkretnymi przypadkami choroby.
Dodatkowo, prawie cała zachodnia część województwa lubuskiego pozbawiona jest diabetologa. Miasta małej i średniej wielkości, jak Słubice, Rzepin, Sulęcin, ale też Babimost, Zbąszynek, Krosno Odrzańskie, Międzyrzecz (tu ponad 2800 dni oczekiwania do diabetologa na dzień 15 maja 2025 r.) i inne nie mają obecnie tego specjalisty. Chorych przybywa, lekarzy niestety nie. Rozwiązaniem mogłoby być stworzenie mobilnych gabinetów diabetologicznych (lekarz diabetolog i pielęgniarka diabetologiczna). Z rozmów w terenie wynika, że dyrektorzy szpitali dysponowaliby gabinetami dla lekarzy i możliwością zapewnienia im odpowiednich warunków pracy. Być może przy centralnej partycypacji w kosztach udałoby się taką mobilną formę utworzyć.
Województwo lubuskie jest ponadto jedynym bez opieki koordynowanej skierowanej do pacjentów diabetologicznych. Żaden lubuski diabetolog nie prowadzi opieki koordynowanej nad pacjentem, natomiast zakres powikłań cukrzycowych jest ogromny. Potrzebni są tam współpracujący ze sobą: diabetolog, chirurg naczyniowy, kardiolog, nefrolog, transplantolog, neurolog, gastroenterolog, okulista, farmaceuta. W całym województwie NFZ wskazywał w styczniu 2025 r. jedynie pięć poradni z opieką koordynowaną, lecz bez diabetologa.
Co więcej, zgodnie z przepisami ministra zdrowia, każdy pacjent z rozpoznaniem kod E13 (inne określone postacie cukrzycy) ma prawo do refundacji sensora freestyle Librelink 2 bez względu na rodzaj terapii (insulina czy inne leki, np. w tabletkach). Do “innych rodzajów” cukrzycy zalicza się także cukrzyca potransplantacyjna, powstała w wyniku przyjmowania określonych leków, np. sterydowych immunosupresyjnych. Wynikająca z nowych rozróżnień cukrzycy przysługująca dla cukrzycy typu 3 refundacja na sprzęt ciągłego monitorowania glikemii, czyli sensory, daje większe niż tradycyjny pomiar glukometrem szanse na kontrolę cukrzycy, mogącą wyniszczyć przeszczepiony organ pacjenta. Z praktyki wynika jednak, że nie każdy lekarz o tym wie.
Większość, czyli ok. 90% zachorowań na cukrzycę, to typ 2, w pierwszym etapie leczony z reguły tabletkami, czasem z pojedynczymi iniekcjami insulinowymi, co z zasady eliminuje chorego z szans na refundację systemu ciągłego monitorowania glikemii. W praktyce oznacza to brak rzetelnej kontroli glikemii i może stanowić poważne ryzyko zaniedbania choroby, niewłaściwego doboru leku i rychłego wystąpienia powikłań w postaci nadciśnienia tętniczego, choroby nerek, incydentów sercowo-naczyniowych, udarów, utraty wzroku, amputacji kończyn dolnych itp., zwłaszcza, że możliwość kontaktu z lekarzem diabetologiem jest z konieczności bardzo rzadka. Z informacji, które posiadam, wynika, że w sąsiednich Niemczech problem ten został rozwiązany w 2024 roku poprzez wprowadzenie dla diabetyków typu 2 refundowanych dwóch sensorów na okres 3 miesięcy oraz aplikacji wspomagającej właściwy tryb życia, wykorzystującej dane z sensora. Najwyższy czas, by także w Polsce wprowadzić system refundacji sensorów dla cukrzyków typu 2 i zacząć skutecznie kontrolować chorobę.
Mając na uwadze powyższe oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom pacjentów, lekarzy i środowisk działających na rzecz diabetyków uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy istnieje możliwość zwiększenia liczby miejsc na specjalizacje diabetologiczne dla młodych lekarzy, adekwatnej do wzrastającej liczby zachorowań?
Czy rozważane były koncepcje kontraktów gwarantujących pozostanie lekarzy po zakończeniu specjalizacji przez określony czas na kontrakcie z NFZ, co zwróciłoby także częściowo koszty kształcenia tych lekarzy? Jeśli nie, to czy kwestia ta zostanie poddana analizom?
Czy istnieje powód, dla którego województwo lubuskie jako jedyne w Polsce jest pozbawione wspomnianej wyżej opieki koordynowanej? Czy możliwym jest, że lubuski NFZ nie dysponuje wystarczającymi środkami w porównaniu z innymi województwami? Jeżeli tak, dlaczego? Czy problem ten może zostać rozwiązany? Jeśli tak, kiedy i w jaki sposób?
Czy byłoby możliwe stworzenie mobilnych gabinetów diabetologicznych (lekarz diabetolog i pielęgniarka diabetologiczna) na czas tak kryzysowego niedostatku specjalistów w terenie?
Czy jest możliwe przeprowadzenie szkoleń informacyjnych wśród lekarzy opiekujących się pacjentami po transplantacjach, celem poinformowania tej grupy medyków na temat aktualnego stanu przepisów i nowego podziału cukrzyc - np., że cukrzyca po transplantacji organu lub szpiku nie jest cukrzycą typu 2 i że wcześniej postawioną w ten sposób diagnozę należy skorygować w obliczu nowych doniesień medycznych?
Czy brana jest pod uwagę możliwość wsparcia pacjentów diabetologicznych typu 2 w skutecznym kontrolowaniu choroby poprzez system refundacji sensorów i tym samym wczesnego zapobiegania powikłaniom?
Czy istnieje szansa refundacji nowoczesnych leków przeciwcukrzycowych wspierających walkę z otyłością? Dziś wszystkie są nierefundowane (Ozempic, Rybelsus, Mounjaro).
Z wyrazami szacunku
Posłanka Katarzyna Osos
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Jerzy Szafranowicz
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
2 kwot, 3 %
Precyzyjne daty
9
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.7 / 1k zn.
- Zawiera 2 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (3)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16033 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DLG.050.99.2025.MT
Warszawa, 24 czerwca 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 9989 w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na
przykładzie woj. lubuskiego, złożoną przez Panią Poseł Katarzynę Osos, uprzejmie proszę o
przyjęcie poniższego.
Odnosząc się do pytania nr 1, uprzejmie informuję, że zgodnie z opinią konsultanta
krajowego w dziedzinie diabetologii optymalna liczba diabetologów w Polsce powinna
wynosić 1600 praktykujących specjalistów, a zgodnie z danymi Naczelnej Izby Lekarskie w
Polsce obecnie zawód wykonuje 1672 lekarzy ze specjalizacją w dziedzinie diabetologii
(stan na 1.03.2025 r.), zatem wydaje się, że liczba lekarzy specjalistów w dziedzinie
diabetologii na terenie kraju powinna być wystarczająca. Należy jednak mieć na względzie,
że zapewne nie wszyscy lekarze specjaliści w dziedzinie diabetologii wykonują zawód w
ramach tej akurat dziedziny (mogą mieć więcej niż jedną specjalizację), ponadto mogą też
wykonywać zawód w placówkach prywatnych.
Nierównomierne jest też rozłożenie specjalistów na terytorium kraju. Należy mieć jednak
na uwadze, że w ostatnich latach dostęp do lekarzy specjalistów w dziedzinie diabetologii
znacznie się poprawił. Pod koniec 2015 r. zawód wykonywało 1191 specjalistów w tej
dziedzinie, zatem ich liczba w ostatnich 9 latach wzrosła o ponad 40%. Wzrosła również
liczba lekarzy w trakcie specjalizacji. Pod koniec 2015 r. liczba lekarzy w trakcie
specjalizacji w dziedzinie diabetologii wynosiła 195, a obecnie szkolenie specjalizacyjne w
tej dziedzinie odbywa 293 lekarzy, czyli o ponad 50% więcej. Jednocześnie informuję, że w
ostatnich trzech postępowaniach kwalifikacyjnych Minister Zdrowia w dziedzinie
diabetologii przyznał rezydentury w liczbie odpowiadającej w 100% zapotrzebowaniu na
rezydentury zgłoszonemu przez wojewodów, a pozostałe wolne miejsca szkoleniowe w tej
-- 1 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Dziedzina
medycyny
Liczba miejsc
akredytowanych
Liczba
miejsc
zajętych
W tym w trybie
rezydenckim
W tym w trybie
pozarezydenckim
Liczba
miejsc
wolnych
Diabetologia 388 282 155 127 106
Endokrynologia i
diabetologia
dziecięca
146 127 80 47 19
dane z systemu SMK 10.06.2025
Liczba miejsc specjalizacyjnych
dziedzinie zostały przyznane w trybie pozarezydenkim. W kolejnych postępowaniach
praktyka ta będzie najprawdopodobniej utrzymana.
Dodatkowo informuję, że aktualnie nie wszystkie miejsca specjalizacyjne z dziedzin
diabetologicznych są obsadzone. Pozostają zatem wolne miejsca specjalizacyjne dla lekarzy,
którzy byliby chętni przystąpić do tych specjalizacji. Jednakże decyzja w tym zakresie
pozostaje w wyłącznej gestii lekarzy.
Warto również wskazać, że wprowadzono też zmiany w procesie naboru na szkolenie
specjalizacyjne (tzw. Nabór Centralny), w tym możliwość ubiegania się o odbywanie
szkolenia specjalizacyjnego we wszystkich województwach jednocześnie oraz możliwość
wskazania 15 wyborów obejmujących dziedzinę, tryb i miejsce odbywania szkolenia
specjalizacyjnego w preferowanej kolejności. W przypadku niezakwalifikowania się przez
lekarza do odbywania specjalizacji w preferowanym województwie lub w preferowanej
dziedzinie może zostać zakwalifikowany na jeden z kolejnych „wyborów” wskazanych we
wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego. Powyższe rozwiązanie ma na celu
zwiększenie liczby lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach, które
cieszą się mniejszym zainteresowaniem lekarzy, poprzez umożliwienie im zakwalifikowania
się do odbywania danej specjalizacji w przypadku, jeżeli lekarz nie zakwalifikuje się na
preferowaną przez niego dziedzinę.
W odniesieniu do pytania nr 2 informuję, że w celu zachęcenia młodych lekarzy do pracy w
polskich podmiotach leczniczych, finansowanych ze środków publicznych, po ukończeniu
szkolenia specjalizacyjnego, wprowadzono rozwiązanie, dzięki któremu lekarze odbywający
szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury z zakresu diabetologii oraz endokrynologii
dzieci i młodzieży mogą otrzymać wynagrodzenie zasadnicze wyższe o 600 zł miesięcznie
(w dziedzinie niepriorytetowej) lub wyższe o 700 zł miesięcznie (w dziedzinie
priorytetowej). Aby otrzymać to wynagrodzenie lekarz musi zobowiązać się do
przepracowania – w podmiocie leczniczym, finansowanym ze środków publicznych –
łącznie 2 lata w ciągu kolejnych pięciu lat następujących po zakończeniu szkolenia
specjalizacyjnego.
-- 2 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Powyższy mechanizm pozwala z jednej strony uzyskać przez lekarza dodatkowe
wynagrodzenie, a z drugiej strony uzyskuje płynność w pozyskiwaniu lekarzy specjalistów
do publicznej opieki zdrowotnej.
W zakresie pytania nr 3 należy wskazać, że Lubuski Oddział Wojewódzki NFZ aktualnie (wg
stanu na 12.06.2025 r.) ma zwartych 56 umów w zakresie Budżetu Powierzonego Opieki
Koordynowanej, w tym 23 podmioty realizują świadczenia w dziedzinie diagnostyki i
leczenia cukrzycy. Zakres ten jest przez Lubuski OW NFZ stale rozszerzany o kolejne
podmioty, które złożą odpowiedni wniosek i spełnią wymogi określone w obowiązujących
przepisach.
W odniesieniu do pytania nr 4 informuję, że opiekę nad pacjentami we wskazanym obszarze
mogą sprawować w ramach POZ lekarze rodzinni. Od kilku lat na terenie województwa
rozwijana jest także opieka koordynowana, zapewniająca szerszy panel badań
diagnostycznych, konsultacji specjalistycznych bez konieczności kierowania pacjenta do
ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. W ramach tej opieki, pacjent ma zapewniony pakiet
wizyt oraz badań diagnostycznych według koszyka badań diagnostycznych POZ oraz z
budżetu powierzonego, porady dietetyczne, edukacyjne oraz konsultacje specjalistyczne
diabetologa i leczenie farmakologiczne. Zatem już z poziomu POZ, pacjent ma dostęp do
nowoczesnej diagnostyki, terapii i leków. Oprócz tego, na terenie działania Lubuskiego
Oddziału Wojewódzkiego NFZ, zawartych jest:
1) 14 umów w zakresie poradni diabetologicznych - w tym 16 miejsc udzielania świadczeń.
2) 2 umowy w zakresie poradni diabetologicznych dla dzieci.
W 2024 roku Lubuski OW NFZ ogłosił postępowanie konkursowe w całym rodzaju
ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. W zakresach oraz obszarach kontraktowania, w
których w sposób niewystarczający zapewniono dostęp do świadczeń, ogłaszano również
uzupełniające konkursy ofert. W przypadku świadczeń w zakresie diabetologii wraz z
zakresami skojarzonymi, ze wszystkimi oferentami spełniającymi wymagania określone w
przepisach prawa, zawarto umowy na kolejne 5 lat. W obszarze kontraktowania, którym
jest grupa powiatów – gorzowski, międzyrzecki, słubicki, strzelecko-drezdenecki,
sulęciński, Gorzów Wielkopolski, dwukrotnie ogłaszano konkurs ofert. W pierwszym
postępowaniu na ten obszar, pierwotnie zaplanowano zakontraktowanie 4 umów, wpłynęły
3 oferty i ze wszystkimi zawarto umowy. W postępowaniu uzupełniającym nie wpłynęła
żadna oferta. Należy dodać, że w przypadku spełnienia określonych wymagań wynikających
z przepisów prawa, wszystkie wnioski o zawarcie umowy na obszarze deficytowych
powiatów w dziedzinie diabetologii, zostaną rozpatrzone przez lubuski OW NFZ.
-- 3 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
Odnosząc się do pytania nr 5 należy wskazać, że zasady wykonywania zawodu lekarza
określa ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z
2024 r. poz. 1287, z późn zm.), zwana dalej „ustawą”, Zgodnie z art. 4 ustawy każdy lekarz
posiadający prawo wykonywania zawodu ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze
wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami
zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z
należytą starannością. Wykonywanie zawodu zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy
medycznej oznacza opieranie się przez lekarza na znajomości aktualnej literatury
medycznej, aktualizowanych doniesieniach oraz wytycznych towarzystw naukowych
zwykle dbających o zgodny z obecnym stanem wiedzy charakter wytycznych i algorytmów
postępowania. Przepisy te korespondują z przepisami Kodeksu Etyki Lekarskiej, zwanego
dalej „KEL”. Art. 6 ust. 2 KEL nakazuje, że lekarzowi nie wolno posługiwać się metodami
niezweryfikowanymi naukowo lub uznanymi przez naukę za szkodliwe bądź
bezwartościowe. Intencją tego artykułu jest zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego
pacjentowi, uniknięcie niepożądanych powikłań, uszczerbku na zdrowiu czy utracie życia
oraz zapobieganie dowolnemu eksperymentowaniu na pacjencie z lekami i procedurami
niezweryfikowanymi naukowo, które nie poprawią jakości zdrowia albo wprost mogą go
bezpowrotnie zrujnować. Jednocześnie treść art. 6 ust. 1 KEL wskazuje, że lekarz ma
swobodę wyboru w zakresie metod postępowania, które uzna za najskuteczniejsze.
Powinien jednak ograniczyć czynności medyczne do rzeczywiście potrzebnych pacjentowi
zgodnie z aktualnym stanem wiedzy. Lekarz uzupełnia swoją wiedzę poprzez różne formy
kształcenia, w szczególności poprzez doskonalenie zawodowe. Art. 18 ust. 1 i 2 ustawy
mówi, że lekarz ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada lekarska
potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2
grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na
podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych
form doskonalenia zawodowego. Powyższe zasady obowiązują zarówno lekarzy
specjalistów transplantologii klinicznej prowadzących pacjentów bezpośrednio po zabiegu,
jaki i innych lekarzy podtrzymujących dalsze leczenie. Należy wskazać, że każdy pacjent
poddany zabiegowi transplantologii konsultowany jest z lekarzami różnych specjalności, w
tym ze specjalistami w zakresie diabetologii. Każdy też pacjent po wyjściu ze szpitala ma
przepisane w karcie informacyjnej zalecenia co do dalszej terapii lekowej.
Natomiast należy dodatkowo podkreślić, że tematyka diagnostyki, leczenia
niefarmakologicznego i farmakologicznego stanów nagłych, przewlekłych oraz powikłań
-- 4 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
cukrzycy typu 1 i typu 2 jest przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego w przeważającej
liczbie dziedzinach medycyny.
W odniesieniu do pytania nr 6, należy zauważyć, że osoby, które spełniają kryteria
przyznawania określone w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 maja
2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (Dz. U. z 2024 r.
poz. 500, z późn. zm.) już obecnie mają dostęp do refundacji przedmiotowych wyrobów
medycznych, tj.:
kod R.05.01 (czujnik do systemu monitorowania stężenia glukozy flash, FGM) –
dzieci od ukończenia 4. do ukończenia 18. roku życia z cukrzycą typu 1 albo 3 z
bardzo dobrze monitorowaną glikemią, tj. przy co najmniej 8-krotnych pomiarach
glikemii na dobę lub z hiperinsulinizmem wrodzonym lub glikogenozą; kobiety w
okresie ciąży i połogu z cukrzycą; dorośli z: 1) cukrzycą typu 1 albo 3 albo z innymi
typami cukrzycy posiadający orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności
ze względu na stan wzroku, wymagający insulinoterapii albo 2) hiperinsulinizmem
wrodzonym, albo 3) glikogenozą,
kod R.05.02 (czujnik do systemu FGM) – dorośli z cukrzycą typu 1 albo 3, albo z
innymi typami cukrzycy wymagającymi co najmniej 3 wstrzyknięć insuliny na dobę
(intensywna insulinoterapia).
Niemniej jednak, Minister Zdrowia uprzejmie informuje, że poruszone w interpelacji
postulaty środowiska diabetologicznego dotyczące umożliwienia refundacji systemów
monitorowania glikemii dla szerszej grupy pacjentów wpływają również do resortu
zdrowia, gdzie są poddawane analizie pod kątem ewentualnych zmian zasad refundacji. W
tym miejscu należy podkreślić, że Ministerstwo Zdrowia sukcesywnie wprowadza
rozwiązania w przepisach prawa wychodzące naprzeciw oczekiwaniom diabetyków. Od
2018 r. do refundacji w ramach rozporządzenia wprowadzono cztery nowe grupy wyrobów
medycznych dedykowane diabetykom: zbiornik na insulinę do osobistej pompy insulinowej,
sensor do systemu ciągłego monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym (CGM-RT),
transmiter do CGM-RT oraz czujnik do systemu FGM, a następnie m.in. rozszerzano
kryteria przyznawania (w tym w zakresie chorób rzadkich) oraz uwzględniano możliwość
refundacji nowych technologii. Wprowadzenie ww. zmian w zakresie wyrobów medycznych
dedykowanych diabetykom jest niewątpliwie wyjściem naprzeciw oczekiwaniom tej grupy
pacjentów, podnosi możliwości terapeutyczne oraz obniża koszty ponoszone w związku z
chorobą. Jednocześnie należy wskazać, że w związku z wprowadzanymi zmianami w ramach
rozporządzenia koszty płatnika publicznego ponoszone na refundację zaopatrzenia
pacjentów w wyroby diabetologiczne systematycznie rosną – tylko w przypadku systemów
monitorowania glikemii odnotowano wzrost z niemal 8,8 mln zł w 2018 r. do ok. 418 mln zł
-- 5 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
6
w 2024 r. (wg stanu na 1 kwietnia 2025 r.), co stanowi ponad 47-krotny wzrost wydatków
na tę grupę wyrobów medycznych na przestrzeni ostatnich 6 lat. Należy jednak zaznaczyć,
iż środki finansowe przeznaczone na refundację są ograniczone, zatem istotne jest
racjonalne dokonywanie zmian w istniejących pozycjach wykazu wyrobów medycznych
wydawanych na zlecenie.
W związku z powyższym, mając na uwadze, że kierowane do resortu zdrowia postulaty
dotyczą znacznego rozszerzenia obowiązujących kryteriów przyznawania dla systemów
monitorowania glikemii (tj. ujednolicenia tych kryteriów pomiędzy systemami FGM i CGM-
RT oraz uwzględnienia pacjentów stosujących co najmniej 1 wstrzyknięcie insuliny na dobę)
oraz już obecnie istotny wpływ refundacji omawianych wyrobów medycznych na budżet
płatnika publicznego, dokonanie jakichkolwiek potencjalnych zmian w ww. zakresie
zostanie poprzedzone zleceniem do Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i
Taryfikacji (AOTMiT) przygotowania stosownej opinii.
Odnosząc się do pytania nr 7 informuję, ze kwestie związane z refundacją reguluje ustawa z
dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia
żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 930, z późn. zm.). W kwestii
możliwości obejmowania refundacją nowych leków, wyrobów medycznych albo środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, należy wskazać, że zgodnie z
przepisami ww. ustawy jedynie wpłynięcie do Ministerstwa Zdrowia wniosku
przedłożonego przez odpowiedni podmiot odpowiedzialny uruchamia procedurę
refundacyjną. Na podstawie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ww. ustawy, Wnioskodawca może złożyć do
ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek o objęcie refundacją i ustalenie ceny zbytu
netto leku. Ww. ustawa definiuje wnioskodawcę jako: podmiot odpowiedzialny,
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego, podmiot uprawniony do importu
równoległego, wytwórcę wyrobów medycznych, jego autoryzowanego przedstawiciela,
dystrybutora albo importera, a także podmiot działający na rynku spożywczym.
Obecnie w Ministerstwie Zdrowia procedowane są wnioski refundacyjne w stosunku do
jednego z leków stosowanych w leczeniu otyłości, jednakże na wniosek podmiotu
odpowiedzialnego postępowania zawieszono na wczesnym etapie procedury.
Należy również podkreślić, że zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego Ozempic
(semaglutyd) nie posiada zarejestrowanego wskazania do stosowania dot. kontroli masy
ciała.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Jerzy Szafranowicz
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 6 of 6 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DLG.050.99.2025.MT
Warszawa, 24 czerwca 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 9989 w sprawie trudnej sytuacji w diabetologii na
przykładzie woj. lubuskiego, złożoną przez Panią Poseł Katarzynę Osos, uprzejmie proszę o
przyjęcie poniższego.
Odnosząc się do pytania nr 1, uprzejmie informuję, że zgodnie z opinią konsultanta
krajowego w dziedzinie diabetologii optymalna liczba diabetologów w Polsce powinna
wynosić 1600 praktykujących specjalistów, a zgodnie z danymi Naczelnej Izby Lekarskie w
Polsce obecnie zawód wykonuje 1672 lekarzy ze specjalizacją w dziedzinie diabetologii
(stan na 1.03.2025 r.), zatem wydaje się, że liczba lekarzy specjalistów w dziedzinie
diabetologii na terenie kraju powinna być wystarczająca. Należy jednak mieć na względzie,
że zapewne nie wszyscy lekarze specjaliści w dziedzinie diabetologii wykonują zawód w
ramach tej akurat dziedziny (mogą mieć więcej niż jedną specjalizację), ponadto mogą też
wykonywać zawód w placówkach prywatnych.
Nierównomierne jest też rozłożenie specjalistów na terytorium kraju. Należy mieć jednak
na uwadze, że w ostatnich latach dostęp do lekarzy specjalistów w dziedzinie diabetologii
znacznie się poprawił. Pod koniec 2015 r. zawód wykonywało 1191 specjalistów w tej
dziedzinie, zatem ich liczba w ostatnich 9 latach wzrosła o ponad 40%. Wzrosła również
liczba lekarzy w trakcie specjalizacji. Pod koniec 2015 r. liczba lekarzy w trakcie
specjalizacji w dziedzinie diabetologii wynosiła 195, a obecnie szkolenie specjalizacyjne w
tej dziedzinie odbywa 293 lekarzy, czyli o ponad 50% więcej. Jednocześnie informuję, że w
ostatnich trzech postępowaniach kwalifikacyjnych Minister Zdrowia w dziedzinie
diabetologii przyznał rezydentury w liczbie odpowiadającej w 100% zapotrzebowaniu na
rezydentury zgłoszonemu przez wojewodów, a pozostałe wolne miejsca szkoleniowe w tej
-- 1 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Dziedzina
medycyny
Liczba miejsc
akredytowanych
Liczba
miejsc
zajętych
W tym w trybie
rezydenckim
W tym w trybie
pozarezydenckim
Liczba
miejsc
wolnych
Diabetologia 388 282 155 127 106
Endokrynologia i
diabetologia
dziecięca
146 127 80 47 19
dane z systemu SMK 10.06.2025
Liczba miejsc specjalizacyjnych
dziedzinie zostały przyznane w trybie pozarezydenkim. W kolejnych postępowaniach
praktyka ta będzie najprawdopodobniej utrzymana.
Dodatkowo informuję, że aktualnie nie wszystkie miejsca specjalizacyjne z dziedzin
diabetologicznych są obsadzone. Pozostają zatem wolne miejsca specjalizacyjne dla lekarzy,
którzy byliby chętni przystąpić do tych specjalizacji. Jednakże decyzja w tym zakresie
pozostaje w wyłącznej gestii lekarzy.
Warto również wskazać, że wprowadzono też zmiany w procesie naboru na szkolenie
specjalizacyjne (tzw. Nabór Centralny), w tym możliwość ubiegania się o odbywanie
szkolenia specjalizacyjnego we wszystkich województwach jednocześnie oraz możliwość
wskazania 15 wyborów obejmujących dziedzinę, tryb i miejsce odbywania szkolenia
specjalizacyjnego w preferowanej kolejności. W przypadku niezakwalifikowania się przez
lekarza do odbywania specjalizacji w preferowanym województwie lub w preferowanej
dziedzinie może zostać zakwalifikowany na jeden z kolejnych „wyborów” wskazanych we
wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego. Powyższe rozwiązanie ma na celu
zwiększenie liczby lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach, które
cieszą się mniejszym zainteresowaniem lekarzy, poprzez umożliwienie im zakwalifikowania
się do odbywania danej specjalizacji w przypadku, jeżeli lekarz nie zakwalifikuje się na
preferowaną przez niego dziedzinę.
W odniesieniu do pytania nr 2 informuję, że w celu zachęcenia młodych lekarzy do pracy w
polskich podmiotach leczniczych, finansowanych ze środków publicznych, po ukończeniu
szkolenia specjalizacyjnego, wprowadzono rozwiązanie, dzięki któremu lekarze odbywający
szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury z zakresu diabetologii oraz endokrynologii
dzieci i młodzieży mogą otrzymać wynagrodzenie zasadnicze wyższe o 600 zł miesięcznie
(w dziedzinie niepriorytetowej) lub wyższe o 700 zł miesięcznie (w dziedzinie
priorytetowej). Aby otrzymać to wynagrodzenie lekarz musi zobowiązać się do
przepracowania – w podmiocie leczniczym, finansowanym ze środków publicznych –
łącznie 2 lata w ciągu kolejnych pięciu lat następujących po zakończeniu szkolenia
specjalizacyjnego.
-- 2 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Powyższy mechanizm pozwala z jednej strony uzyskać przez lekarza dodatkowe
wynagrodzenie, a z drugiej strony uzyskuje płynność w pozyskiwaniu lekarzy specjalistów
do publicznej opieki zdrowotnej.
W zakresie pytania nr 3 należy wskazać, że Lubuski Oddział Wojewódzki NFZ aktualnie (wg
stanu na 12.06.2025 r.) ma zwartych 56 umów w zakresie Budżetu Powierzonego Opieki
Koordynowanej, w tym 23 podmioty realizują świadczenia w dziedzinie diagnostyki i
leczenia cukrzycy. Zakres ten jest przez Lubuski OW NFZ stale rozszerzany o kolejne
podmioty, które złożą odpowiedni wniosek i spełnią wymogi określone w obowiązujących
przepisach.
W odniesieniu do pytania nr 4 informuję, że opiekę nad pacjentami we wskazanym obszarze
mogą sprawować w ramach POZ lekarze rodzinni. Od kilku lat na terenie województwa
rozwijana jest także opieka koordynowana, zapewniająca szerszy panel badań
diagnostycznych, konsultacji specjalistycznych bez konieczności kierowania pacjenta do
ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. W ramach tej opieki, pacjent ma zapewniony pakiet
wizyt oraz badań diagnostycznych według koszyka badań diagnostycznych POZ oraz z
budżetu powierzonego, porady dietetyczne, edukacyjne oraz konsultacje specjalistyczne
diabetologa i leczenie farmakologiczne. Zatem już z poziomu POZ, pacjent ma dostęp do
nowoczesnej diagnostyki, terapii i leków. Oprócz tego, na terenie działania Lubuskiego
Oddziału Wojewódzkiego NFZ, zawartych jest:
1) 14 umów w zakresie poradni diabetologicznych - w tym 16 miejsc udzielania świadczeń.
2) 2 umowy w zakresie poradni diabetologicznych dla dzieci.
W 2024 roku Lubuski OW NFZ ogłosił postępowanie konkursowe w całym rodzaju
ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. W zakresach oraz obszarach kontraktowania, w
których w sposób niewystarczający zapewniono dostęp do świadczeń, ogłaszano również
uzupełniające konkursy ofert. W przypadku świadczeń w zakresie diabetologii wraz z
zakresami skojarzonymi, ze wszystkimi oferentami spełniającymi wymagania określone w
przepisach prawa, zawarto umowy na kolejne 5 lat. W obszarze kontraktowania, którym
jest grupa powiatów – gorzowski, międzyrzecki, słubicki, strzelecko-drezdenecki,
sulęciński, Gorzów Wielkopolski, dwukrotnie ogłaszano konkurs ofert. W pierwszym
postępowaniu na ten obszar, pierwotnie zaplanowano zakontraktowanie 4 umów, wpłynęły
3 oferty i ze wszystkimi zawarto umowy. W postępowaniu uzupełniającym nie wpłynęła
żadna oferta. Należy dodać, że w przypadku spełnienia określonych wymagań wynikających
z przepisów prawa, wszystkie wnioski o zawarcie umowy na obszarze deficytowych
powiatów w dziedzinie diabetologii, zostaną rozpatrzone przez lubuski OW NFZ.
-- 3 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
Odnosząc się do pytania nr 5 należy wskazać, że zasady wykonywania zawodu lekarza
określa ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z
2024 r. poz. 1287, z późn zm.), zwana dalej „ustawą”, Zgodnie z art. 4 ustawy każdy lekarz
posiadający prawo wykonywania zawodu ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze
wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami
zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z
należytą starannością. Wykonywanie zawodu zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy
medycznej oznacza opieranie się przez lekarza na znajomości aktualnej literatury
medycznej, aktualizowanych doniesieniach oraz wytycznych towarzystw naukowych
zwykle dbających o zgodny z obecnym stanem wiedzy charakter wytycznych i algorytmów
postępowania. Przepisy te korespondują z przepisami Kodeksu Etyki Lekarskiej, zwanego
dalej „KEL”. Art. 6 ust. 2 KEL nakazuje, że lekarzowi nie wolno posługiwać się metodami
niezweryfikowanymi naukowo lub uznanymi przez naukę za szkodliwe bądź
bezwartościowe. Intencją tego artykułu jest zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego
pacjentowi, uniknięcie niepożądanych powikłań, uszczerbku na zdrowiu czy utracie życia
oraz zapobieganie dowolnemu eksperymentowaniu na pacjencie z lekami i procedurami
niezweryfikowanymi naukowo, które nie poprawią jakości zdrowia albo wprost mogą go
bezpowrotnie zrujnować. Jednocześnie treść art. 6 ust. 1 KEL wskazuje, że lekarz ma
swobodę wyboru w zakresie metod postępowania, które uzna za najskuteczniejsze.
Powinien jednak ograniczyć czynności medyczne do rzeczywiście potrzebnych pacjentowi
zgodnie z aktualnym stanem wiedzy. Lekarz uzupełnia swoją wiedzę poprzez różne formy
kształcenia, w szczególności poprzez doskonalenie zawodowe. Art. 18 ust. 1 i 2 ustawy
mówi, że lekarz ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada lekarska
potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2
grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na
podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych
form doskonalenia zawodowego. Powyższe zasady obowiązują zarówno lekarzy
specjalistów transplantologii klinicznej prowadzących pacjentów bezpośrednio po zabiegu,
jaki i innych lekarzy podtrzymujących dalsze leczenie. Należy wskazać, że każdy pacjent
poddany zabiegowi transplantologii konsultowany jest z lekarzami różnych specjalności, w
tym ze specjalistami w zakresie diabetologii. Każdy też pacjent po wyjściu ze szpitala ma
przepisane w karcie informacyjnej zalecenia co do dalszej terapii lekowej.
Natomiast należy dodatkowo podkreślić, że tematyka diagnostyki, leczenia
niefarmakologicznego i farmakologicznego stanów nagłych, przewlekłych oraz powikłań
-- 4 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
cukrzycy typu 1 i typu 2 jest przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego w przeważającej
liczbie dziedzinach medycyny.
W odniesieniu do pytania nr 6, należy zauważyć, że osoby, które spełniają kryteria
przyznawania określone w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 maja
2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (Dz. U. z 2024 r.
poz. 500, z późn. zm.) już obecnie mają dostęp do refundacji przedmiotowych wyrobów
medycznych, tj.:
kod R.05.01 (czujnik do systemu monitorowania stężenia glukozy flash, FGM) –
dzieci od ukończenia 4. do ukończenia 18. roku życia z cukrzycą typu 1 albo 3 z
bardzo dobrze monitorowaną glikemią, tj. przy co najmniej 8-krotnych pomiarach
glikemii na dobę lub z hiperinsulinizmem wrodzonym lub glikogenozą; kobiety w
okresie ciąży i połogu z cukrzycą; dorośli z: 1) cukrzycą typu 1 albo 3 albo z innymi
typami cukrzycy posiadający orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności
ze względu na stan wzroku, wymagający insulinoterapii albo 2) hiperinsulinizmem
wrodzonym, albo 3) glikogenozą,
kod R.05.02 (czujnik do systemu FGM) – dorośli z cukrzycą typu 1 albo 3, albo z
innymi typami cukrzycy wymagającymi co najmniej 3 wstrzyknięć insuliny na dobę
(intensywna insulinoterapia).
Niemniej jednak, Minister Zdrowia uprzejmie informuje, że poruszone w interpelacji
postulaty środowiska diabetologicznego dotyczące umożliwienia refundacji systemów
monitorowania glikemii dla szerszej grupy pacjentów wpływają również do resortu
zdrowia, gdzie są poddawane analizie pod kątem ewentualnych zmian zasad refundacji. W
tym miejscu należy podkreślić, że Ministerstwo Zdrowia sukcesywnie wprowadza
rozwiązania w przepisach prawa wychodzące naprzeciw oczekiwaniom diabetyków. Od
2018 r. do refundacji w ramach rozporządzenia wprowadzono cztery nowe grupy wyrobów
medycznych dedykowane diabetykom: zbiornik na insulinę do osobistej pompy insulinowej,
sensor do systemu ciągłego monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym (CGM-RT),
transmiter do CGM-RT oraz czujnik do systemu FGM, a następnie m.in. rozszerzano
kryteria przyznawania (w tym w zakresie chorób rzadkich) oraz uwzględniano możliwość
refundacji nowych technologii. Wprowadzenie ww. zmian w zakresie wyrobów medycznych
dedykowanych diabetykom jest niewątpliwie wyjściem naprzeciw oczekiwaniom tej grupy
pacjentów, podnosi możliwości terapeutyczne oraz obniża koszty ponoszone w związku z
chorobą. Jednocześnie należy wskazać, że w związku z wprowadzanymi zmianami w ramach
rozporządzenia koszty płatnika publicznego ponoszone na refundację zaopatrzenia
pacjentów w wyroby diabetologiczne systematycznie rosną – tylko w przypadku systemów
monitorowania glikemii odnotowano wzrost z niemal 8,8 mln zł w 2018 r. do ok. 418 mln zł
-- 5 of 6 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
6
w 2024 r. (wg stanu na 1 kwietnia 2025 r.), co stanowi ponad 47-krotny wzrost wydatków
na tę grupę wyrobów medycznych na przestrzeni ostatnich 6 lat. Należy jednak zaznaczyć,
iż środki finansowe przeznaczone na refundację są ograniczone, zatem istotne jest
racjonalne dokonywanie zmian w istniejących pozycjach wykazu wyrobów medycznych
wydawanych na zlecenie.
W związku z powyższym, mając na uwadze, że kierowane do resortu zdrowia postulaty
dotyczą znacznego rozszerzenia obowiązujących kryteriów przyznawania dla systemów
monitorowania glikemii (tj. ujednolicenia tych kryteriów pomiędzy systemami FGM i CGM-
RT oraz uwzględnienia pacjentów stosujących co najmniej 1 wstrzyknięcie insuliny na dobę)
oraz już obecnie istotny wpływ refundacji omawianych wyrobów medycznych na budżet
płatnika publicznego, dokonanie jakichkolwiek potencjalnych zmian w ww. zakresie
zostanie poprzedzone zleceniem do Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i
Taryfikacji (AOTMiT) przygotowania stosownej opinii.
Odnosząc się do pytania nr 7 informuję, ze kwestie związane z refundacją reguluje ustawa z
dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia
żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 930, z późn. zm.). W kwestii
możliwości obejmowania refundacją nowych leków, wyrobów medycznych albo środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, należy wskazać, że zgodnie z
przepisami ww. ustawy jedynie wpłynięcie do Ministerstwa Zdrowia wniosku
przedłożonego przez odpowiedni podmiot odpowiedzialny uruchamia procedurę
refundacyjną. Na podstawie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ww. ustawy, Wnioskodawca może złożyć do
ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek o objęcie refundacją i ustalenie ceny zbytu
netto leku. Ww. ustawa definiuje wnioskodawcę jako: podmiot odpowiedzialny,
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego, podmiot uprawniony do importu
równoległego, wytwórcę wyrobów medycznych, jego autoryzowanego przedstawiciela,
dystrybutora albo importera, a także podmiot działający na rynku spożywczym.
Obecnie w Ministerstwie Zdrowia procedowane są wnioski refundacyjne w stosunku do
jednego z leków stosowanych w leczeniu otyłości, jednakże na wniosek podmiotu
odpowiedzialnego postępowania zawieszono na wczesnym etapie procedury.
Należy również podkreślić, że zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego Ozempic
(semaglutyd) nie posiada zarejestrowanego wskazania do stosowania dot. kontroli masy
ciała.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Jerzy Szafranowicz
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 6 of 6 --