Interpelacja w sprawie dysproporcji dochodowej między dwiema grupami rencistów
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 9968
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie dysproporcji dochodowej między dwiema grupami rencistów
Zgłaszający: Krystyna Sibińska, Elżbieta Gapińska
Data wpływu: 22-05-2025
Ustawą z 27 września 2024 r. o zmianie ustawy o rencie socjalnej oraz niektórych innych ustaw od 1 stycznia 2025 r. wprowadzono dodatek dopełniający dla osób posiadających prawo do renty socjalnej oraz orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Wysokość dodatku dopełniającego po marcowej waloryzacji wynosi 2610,72 zł.
Jeszcze w czasie prac nad ww. ustawą wiceminister Łukasz Krasoń, pełnomocnik rządu ds. osób z niepełnosprawnością, zapowiadał przygotowanie analogicznego rozwiązania dla osób pobierających rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, które również mają orzeczoną niezdolność do samodzielnej egzystencji. Niestety, mimo zapowiedzi, prace nad tym projektem utknęły w miejscu.
Fakt, że dodatek dopełniający przysługuje wyłącznie rencistom socjalnym z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji, wywołuje wśród rencistów z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, u których również orzeczono niezdolność do samodzielnej egzystencji, poczucie niesprawiedliwości i bycia dyskryminowanym.
Zarówno renciści socjalni z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji jak i renciści z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji to osoby z najcięższymi niepełnosprawnościami, o jednakowych potrzebach leczenia, rehabilitacji, zaopatrzenia w wyroby medyczne czy opieki. Jedyna różnica między tymi obiema grupami polega na momencie powstania niepełnosprawności. W przypadku rencistów socjalnych naruszenie sprawności organizmu musi powstać przed ukończeniem 18. roku życia, a w przypadku dalszej nauki przed ukończeniem 25 lat.
Osoby, które nabyły niepełnosprawność po 18. roku życia, które mają rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji, mimo tego samego rodzaju i stopnia niepełnosprawności zostały pominięte w otrzymaniu prawa do dodatku dopełniającego. Osoby, które wcześniej pracowały, odprowadzały składki ZUS, gdy już są niezdolne do pracy i samodzielnej egzystencji, nabywają mniejsze prawa niż osoby, które przedmiotowych składek nigdy nie odprowadzały.
W związku z powyższym zwracamy się do Pani Minister z pytaniem: Na jakim etapie są prace nad projektem ustawy i kiedy można spodziewać się wejścia w życie ustawy wprowadzającej dodatek dopełniający dla osób pobierających rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, u których orzeczono niezdolność do samodzielnej egzystencji?
Sekretarz stanu Łukasz Krasoń
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (2)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
4633 znakówinfo@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.269.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 9968 Pań Posłanek Krystyny Sibińskiej i Elżbiety Gapińskiej,
w sprawie dysproporcji dochodowej między dwiema grupami rencistów, proszę przyjąć
poniższe wyjaśnienia.
W odpowiedzi na informacje o pojawiających się wątpliwościach dotyczących nierówności
w zakresie uprawnień do dodatku dopełniającego pomiędzy osobami z orzeczoną
niezdolnością do samodzielnej egzystencji, które pobierają rentę socjalną (zgodnie z ustawą
o rencie socjalnej), a pobierającymi rentę z tytułu niezdolności do pracy (zgodnie z ustawą
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawami regulującymi
sytuację prawną rencistów mundurowych) w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki
Społecznej przygotowano założenia projektu ustawy o dodatku dopełniającym dla osób
z orzeczoną całkowitą niezdolnością do pracy oraz orzeczeniem o niezdolności do
samodzielnej egzystencji, pobierających inne świadczenia niż renta socjalna.
Wniosek o wpis projektu do Wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów został złożony do
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zgodnie z ustaleniami Zespołu do Spraw
Programowania Prac Rządu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zagadnienie to wymaga
jednak pogłębionej analizy. Aktualnie prowadzone są w tym zakresie uzgodnienia
z Ministrem Finansów. Podjęcie dalszych prac legislacyjnych uzależnione jest od ich ustaleń.
W związku z trwającą analizą obecnie nie jest możliwe jednoznaczne określenie terminu
przyjęcia projektu przez Radę Ministrów oraz uchwalenia ustawy przez Sejm.
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podejmuje liczne działania zmierzające do
poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami. Inicjatywy legislacyjne uwzględniają
przede wszystkim fakt istotnego zróżnicowania tej grupy w zakresie ponoszenia
dodatkowych kosztów związanych m.in. z leczeniem czy rehabilitacją. W ostatnim czasie
przygotowano w Ministerstwie inicjatywy ustawodawcze kierowane do osób
z niepełnosprawnością, przewidujące dodatkowe wsparcie.
Z myślą o umożliwieniu pokrycia kosztów opieki i rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami
przygotowano ustawę z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. poz. 1429,
z późn. zm.). Ustawa weszła w życie 1 stycznia 2024 r. Świadczenie wspierające przysługuje
osobie, która ukończyła 18 rok życia, posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby
wsparcia. O której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jeżeli potrzebę wsparcia określono
w przedziale od 70 do 100 punktów w skali potrzeby wsparcia. W zależności od ustalonego
poziomu potrzeby wsparcia osobie z niepełnosprawnościami przysługuje określona
w ustawie wysokość świadczenia, którego kwota wynosi od 40% do 220% renty socjalnej.
Celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom z niepełnosprawnościami, które
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
wykazują potrzebę wsparcia, pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych
z zaspokojeniem ich szczególnych potrzeb życiowych.
Osoba zainteresowana otrzymaniem wsparcia powinna złożyć wniosek do wojewódzkiego
zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, który wydaje decyzję ustalającą poziom
potrzeby wsparcia, a po jej otrzymaniu - złożyć wniosek o świadczenie wspierające do
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przygotowano również projekt ustawy
o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami. Jej podstawowym celem jest
systemowe uregulowanie dostępu do asystencji osobistej, niezbędnej osobom wymagającym
intensywnego wsparcia do realizacji ich prawa do niezależnego życia i pełnego włączenia
w społeczność lokalną, o których mowa w art. 19 Konwencji ONZ o Prawach Osób
z Niepełnosprawnościami, ratyfikowanej przez Polskę w 2012 r. Usługa polega na
indywidualnym wsparciu w wykonywaniu codziennych czynności, których osoby
z niepełnosprawnościami nie mogą realizować na równi z innymi..
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami został skierowany na
posiedzenie Stałego Komitetu Rady Ministrów.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --