Interpelacja w sprawie refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów

Interpelacja nr 9864

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów

Zgłaszający: Norbert Pietrykowski

Data wpływu: 15-05-2025

Szanowna Pani Minister,

w ostatnim czasie wpływają liczne zapytania pacjentów o możliwość rozszerzenia refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów. Związane jest to z inicjatywą Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego oraz konsultanta krajowego ds. diabetologii, którzy w marcu br. złożyli do Ministerstwa Zdrowia kartę świadczenia opieki zdrowotnej i zawnioskowali o poszerzenia grupy pacjentów objętych refundacją CGM o osoby z cukrzycą stosujące 1 lub 2 wstrzyknięcia insuliny na dobę oraz pacjentów z cukrzycą i orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności ze względu na stan narządu wzroku.

Obecnie refundacja obejmuje wyłącznie pacjentów na intensywnej insulinoterapii (3 lub więcej wstrzyknięć insuliny dziennie), pacjentki w ciąży oraz osoby niewidome leczone insuliną. Pomija to jednak dużą grupę pacjentów, którzy stosują prostszy schemat insulinoterapii (insulinę bazalną lub mieszanki insulinowe), mimo że również są narażeni na powikłania i wymagają codziennego monitorowania glikemii. Należy podkreślić fakt, że są to przede wszystkim pacjenci z cukrzycą typu 2 w wieku senioralnym.

Taka sytuacja prowadzi do faktycznej dyskryminacji tej grupy pacjentów, którzy – pomimo że są objęci leczeniem insuliną – nie mogą korzystać z systemu ciągłego monitorowania glikemii. Dla części osób starszych, z niepełnosprawnościami, chorobami współistniejącymi czy trudnościami poznawczymi, ciągłe monitorowanie glikemii to jedyny sposób na bezpieczne i skuteczne monitorowanie cukrzycy oraz umożliwienie zaangażowania rodziny i bliskich w to zadanie.

Korzyści z rozszerzenia refundacji są bardzo dobrze udokumentowane w piśmiennictwie medycznym i stanowiskach środowiska naukowego. Należą do nich m.in.:

poprawa kontroli glikemii (redukcja HbA1c nawet o 0,4%),

wydłużenie czasu w zakresie docelowym (TIR) i ograniczenie hipoglikemii,

zmniejszenie ryzyka ostrych i przewlekłych powikłań,

redukcja hospitalizacji i kosztów systemowych,

wsparcie edukacji i zaangażowania pacjentów w terapię,

możliwość szybszego reagowania lekarzy poprzez rozwiązania telemedyczne.

Badania pokazują, że także pacjenci na prostszych schematach insulinoterapii odnoszą istotne korzyści kliniczne z zastosowania CGM. Ponadto dane z krajów, które wprowadziły refundację CGM dla pacjentów leczonych wszystkimi schematami insulinoterapii, pokazują, że systemy CGM są skutecznym narzędziem kontroli cukrzycy w każdej fazie leczenia insuliną, niezależnie od intensywności.

Co więcej, szczególnie ważne jest wsparcie pacjentów we wczesnych etapach insulinoterapii, kiedy ryzyko błędów i hipoglikemii jest największe, a poziom edukacji i adaptacji do choroby – jeszcze ograniczony.

Zastosowanie systemów już na etapie 1–2 iniekcji może nie tylko poprawić bezpieczeństwo pacjenta, ale także spowolnić konieczność intensyfikacji leczenia, a tym samym zmniejszyć koszty systemowe.

Mając na uwadze powyższe zwracam się z pytaniem:

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie refundacji systemu CGM o pozostałe osoby z cukrzycą leczone insuliną?

Wprowadzenie refundacji dla tej grupy pacjentów byłoby ważnym krokiem w stronę równego i sprawiedliwego dostępu do nowoczesnych technologii medycznych oraz poprawy bezpieczeństwa i jakości życia osób żyjących z cukrzycą.

Z wyrazami szacunku

Norbert Pietrykowski