tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/5
Warszawa, 15 lutego 2024 roku
Sprawa: Interpelacja nr 975 w sprawie zagadnienia związanego z cłem
antydumpingowym od niektórych importowanych towarów.
Znak sprawy: DC5.8870.151.2024
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Pani Poseł Joanny Frydrych z 30 stycznia 2024 r.
nr 975 w sprawie ceł antydumpingowych nałożonych na niektóre towary
przywożone na obszar celny Unii Europejskiej z krajów trzecich, uprzejmie
przedstawiam informacje i odpowiedzi na przesłane pytania, w zakresie
właściwości Ministra Finansów/Krajowej Administracji Skarbowej.
Na wstępie należy wyjaśnić, że cła antydumpingowe są jednym
z instrumentów ochrony rynku. Instrumenty takie służą ochronie krajowego
przemysłu przed niepożądanymi skutkami importu z krajów trzecich. Ich
celem jest wyrównanie różnic konkurencyjnych wynikających z nieuczciwej
konkurencji lub będące skutkiem znacznej przewagi konkurencyjnej. Z uwagi
na te funkcje stanowią one instrumenty polityki handlowej umożliwiającym
w danym okresie ograniczenie lub zablokowanie importu danego towaru.
Zgodnie z art. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) Unia
Europejska ma wyłączne kompetencje w zakresie wspólnej polityki
handlowej. Oznacza to, że instrumenty polityki handlowej, w tym
instrumenty ochrony rynku takie jak cła antydumpingowe, są ustanawiane na
poziomie Unii Europejskiej.
W związku z powyższym, inaczej niż zostało wskazane w treści interpelacji,
decyzja o nałożeniu cła antydumpingowego nie jest podejmowana przez
Ministra Finansów czy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK).

-- 1 of 5 --

2/5
Podstawowym aktem prawnym w zakresie ochrony przed przywozem
produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii
Europejskiej jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem
produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii
Europejskiej.
Zgodnie z przywołanym rozporządzeniem cło antydumpingowe może zostać
nałożone na każdy produkt przywieziony po cenach dumpingowych, którego
wprowadzenie do wolnego obrotu w Unii Europejskiej powoduje szkodę.
Dumping występuje co do zasady wówczas, gdy przedsiębiorstwo spoza Unii
Europejskiej sprzedaje produkty do Unii Europejskiej po cenach niższych niż
wartość "normalna", czyli po cenach niższych niż cena jaką oferuje na swoim
rynku krajowym lub niższych niż koszt produkcji.
Prowadzenie postępowań dotyczących dumpingu i nakładanie ceł
antydumpingowych leży w zakresie kompetencji Komisji Europejskiej.
Informacje o trwających postępowaniach znajdują się na stronie
internetowej Komisji Europejskiej pod linkiem:
https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/ongoing. Informację na temat
trwających i zakończonych postępowań można znaleźć pod tym linkiem:
https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/search.
Poniżej przedstawiam odpowiedzi na pytania wskazane w interpelacji.
Pytanie nr 1: Czy podatek antydumpingowy może być nakładany na towary
lub materiały niedostępne na rynku krajowym?
Pytanie nr 2: Czy podatek antydumpingowy winien być nałożony na towary
lub materiały niedostępne w Unii Europejskiej?
Pytanie nr 3: Jakie przesłanki winny zostać spełnione aby
na produkt/towar/materiał został nałożony podatek antydumpingowy?
Punktem wyjścia do odpowiedzi na pytania numer 1, 2 i 3 jest zwrócenie
szczególnej uwagi na zakres zadań ministrów kierujących określonymi
działami administracji rządowej i wypełniających zadania wyznaczone przez
Prezesa Rady Ministrów.
Kompetencje w aspekcie zasad wymiany handlowej z krajami trzecimi – a jak
wskazano powyżej cło antydumpingowe jest instrumentem polityki
handlowej - należą do Ministra Rozwoju i Technologii (MRiT).
Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 4 września 1997 r.
o działach administracji rządowej („Ustawa o działach administracji”) do
ministra właściwego do spraw gospodarki należą w szczególności sprawy z
zakresu współpracy z organizacjami międzynarodowymi o charakterze
gospodarczym oraz prowadzenia działań w zakresie kształtowania i realizacji
zasad wymiany handlowej Unii Europejskiej z krajami trzecimi, w tym
w szczególności w ramach wspólnej polityki handlowej Unii Europejskiej oraz

-- 2 of 5 --

3/5
promocji gospodarki, w tym wspierania rozwoju eksportu i inwestycji
polskich za granicą oraz wspierania napływu bezpośrednich inwestycji
zagranicznych.
Stosownie do § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
19 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra
Rozwoju i Technologii, Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem
administracji rządowej – gospodarka.
Mając powyższe na uwadze, zagadnienia wskazane w pytaniach zawartych w
interpelacji o numerach 1, 2 i 3, wykraczają poza zakres kompetencji Ministra
Finansów, a także Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Pytanie nr 4: Czy Urząd Celny jest organem właściwym do zmiany kodu
towaru importowanego?
Pytanie nr 5: Jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby zmienić kod
towaru importowanego?
Odpowiadając na pytania numer 4 i 5 należy w pierwszej kolejności przybliżyć
zakres działania Ministra Finansów i zakres zadań Krajowej Administracji
Skarbowej.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawa o działach administracji, dział administracji
rządowej - finanse publiczne obejmuje sprawy realizacji dochodów
i wydatków budżetu państwa, jak również ochrony interesów Skarbu
Państwa – z wyjątkiem spraw, które na mocy odrębnych przepisów
przypisane są innym działom.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 3 i 3a Ustawa o działach administracji minister
właściwy do spraw finansów publicznych odpowiada, na zasadach, w trybie
i w granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za
realizację przepisów dotyczących ceł; współpracę w tworzeniu Wspólnej
Taryfy Celnej. Stosownie do § 1 ust. ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady
Ministrów z dnia 28 listopada 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu
działania Ministra Finansów, Minister Finansów kieruje działem
administracji rządowej – finanse publiczne.
Stosownie do art. 8 ust. 4 Ustawa o działach administracji, ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych podlega Szef Krajowej
Administracji Skarbowej.
Zadania Krajowej Administracji Skarbowej i Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej uregulowane są w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
Administracji Skarbowej („Ustawa o KAS”). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 i 18
i art. 54 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, do zadań Krajowej Administracji Skarbowej
należy:
 obejmowanie towarów procedurami celnymi i regulowanie sytuacji
towarów związanych z przywozem i wywozem towarów;

-- 3 of 5 --

4/5
 wykonywanie zadań wynikających z zakazów i ograniczeń w obrocie
towarowym z zagranicą ustanowionych w szczególności ze względu na
ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt, roślin, środowiska, zdrowia
i bezpieczeństwa publicznego, ochronę konsumentów, bezpieczeństwa
międzynarodowego, dziedzictwa narodowego, praw własności
intelektualnej i środków polityki handlowej, oraz
 wykonywanie kontroli celno-skarbowej w zakresie przestrzegania prawa
celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem
towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej
a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących towarów
objętych ograniczeniami lub zakazami.
Organami Krajowej Administracji Skarbowej i organami celnymi zgodnie
z art. 69 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne („Ustawa - Prawo
celne”) jest w szczególności naczelnik urzędu celno-skarbowego i dyrektor
izby administracji skarbowej. Organy Krajowej Administracji Skarbowej
działają na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa.
Zgodnie z art. 3 TFUE Unia Europejska ma wyłączne kompetencje w zakresie
unii celnej i wspólnej polityki handlowej. Podstawowym aktem prawnym
określającym ogólne przepisy i procedury mające zastosowanie do towarów
wprowadzanych na obszar celny Unii lub z niego wyprowadzanych jest
rozporządzeniu Parlament Europejskiego i Rady (UE) NR 952/2013 z dnia 9
października 2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny („UKC”). W Polsce
Ustawa - Prawo celne stanowi uzupełnienie przepisów prawa unijnego w tym
zakresie.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami w przypadku przywozu towaru
z krajów trzecich na obszar celny Unii (importu) należy zgłosić go do
odpowiedniej procedury celnej. Zgłoszenie oznacza czynność, przez którą
osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia
towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach
wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie, m.in.
deklaruje towar, który jest przedmiotem zgłoszenia, kod klasyfikacji
towarów (klasyfikacja odbywa się na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, dalej
jako „taryfa celna”), opis towaru oraz kraj pochodzenia i wysyłki.
Organy celne, po przyjęciu zgłoszenia, a przed zwolnieniem towaru do
wnioskowanej procedury, prowadzą kontrole w oparciu o art. 46 UKC.
Kontrole celne mogą polegać w szczególności na rewizji towarów, pobieraniu
próbek, weryfikacji prawidłowości i kompletności informacji podanych w
zgłoszeniu, deklaracji lub powiadomieniu oraz istnienia, autentyczności,
prawidłowości i ważności dokumentów (m.in. faktury) w, kontroli
księgowości i pozostałej dokumentacji, kontroli środków transportu, kontroli
bagażu i innych towarów przewożonych przez osoby lub na osobach oraz na
przeprowadzaniu oficjalnych dochodzeń i innych podobnych czynności.

-- 4 of 5 --

5/5
Jednym z elementów tej kontroli jest weryfikacja czy zadeklarowany kod
taryfy celnej odpowiada opisowi towaru, który jest przedstawiany organowi
celnemu. W kontekście pytań o numerach 1 – 3 dotyczących ceł
antydumpingowych warto wskazać, że jeśli Komisja Europejska ustanawia
cło antydumpingowe na dany towar z państwa trzeciego
(przywożony/wysłany), to towar objęty cłem antydumpingowym jest
określany właśnie poprzez odniesienie do kodu taryfy celnej tego towaru.
Zatem spójność elementów zgłoszenia celnego, takich jak m.in. opis towaru,
kod klasyfikacji towarowej, kraj pochodzenia i wysyłki, z załączonymi
dokumentami, np. fakturą, dokumentami pochodzenia towaru, trasą
przewozu oraz przedstawionym do kontroli fizycznej towarem jest
weryfikowana przez organ celny.
Niezależnie od kontroli prowadzonej po zgłoszeniu towaru do procedury
celnej, na podstawie art. 48 UKC organy celne mogą także prowadzić
kontrole już po zwolnieniu towaru.
W przypadku niezgodności kodu klasyfikacji towarowej przywożonego
towaru, organ celny prowadzi postępowanie w sprawie zmiany kodu taryfy
celnej i innych elementów kalkulacyjnych, które mają wpływ na prawidłowy
wymiar i egzekwowanie należności celnych i podatkowych. Należy wskazać,
że w przypadku kontroli po zwolnieniu towarów zmiana klasyfikacji towaru
może wiązać się ze zmianą dotychczas naliczonych należności celnych lub
podatkowych.
Zmiana kodu taryfy celnej, w każdej sprawie rozpatrywana jest
indywidualnie. Przykładowo, przesłanką zmiany kodu może być niezgodność
opisu z zadeklarowanym kodem towarowym oraz rozbieżność między
zadeklarowanym towarem a zidentyfikowanym w trakcie fizycznej kontroli
podczas dokonania rewizji celnej.
Podsumowując, organy celne są uprawnione do prowadzenia postępowania
w sprawie zmiany kodu taryfy celnej jeżeli w wyniku prowadzonych przez
nich kontroli zostanie ujawnione, że towar został nieprawidłowo
zaklasyfikowany na gruncie taryfy celnej w zgłoszeniu przedstawionym
organom celnym.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów
Małgorzata Krok
Podsekretarz Stanu Zastępca Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
Otrzymują:
1.Adresat.
2.aa.

-- 5 of 5 --