+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DMP-II.054.4.2025
Warszawa, 13 maja 2025 r.
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację nr 9321 Pana Posła Marka Matuszewskiego w sprawie
preferencyjnych cen dla polskich konsumentów i wsparcia polskiego handlu.
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr 9321 Pana Posła Marka Matuszewskiego w sprawie
preferencyjnych cen dla polskich konsumentów i wsparcia polskiego handlu, uprzejmie
proszę o przyjęcie poniższego stanowiska, będącego efektem współpracy z Ministerstwem
Finansów oraz Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
W przedmiotowej interpelacji Pan Poseł zwraca się z propozycją rozważenia możliwości
wprowadzenia systemu preferencji cenowych dla polskich konsumentów. System ten
mógłby polegać na tym, że polskie sklepy (zwłaszcza sieci handlowe o polskim kapitale)
otrzymywałyby produkty po niższych cenach hurtowych, jeśli ich sprzedaż skierowana
byłaby m.in. do osób posiadających rachunki bankowe w państwowych bankach polskich.
Przedstawiając tę propozycję Pan Poseł zadał pytanie dotyczące możliwości opracowania
mechanizmu zachęt (np. ulg podatkowych lub programów partnerskich), w którym
preferencyjne warunki zakupu oferowane byłyby osobom posiadającym konta w polskich
bankach państwowych.
Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności podkreślić należy, że rolą podatków
dochodowych jest realizacja funkcji fiskalnych państwa. Nie powinny one być
wykorzystywane jako mechanizm wpływający bezpośrednio na konkurencyjność firm.
Zwracam uwagę, że Polska jako państwo członkowskie Unii Europejskiej (UE) zobowiązana
jest przestrzegać traktatów unijnych. Jedną z podstawowych zasad jednolitego rynku
unijnego jest gwarancja swobodnego przepływu towarów, usług, ludzi i kapitału na całym
terytorium UE.
Przepisy podatkowe nie powinny więc zakłócać tych swobód i na przykład różnicować
przedsiębiorców prowadzących działalność na terytorium Polski w zależności od tego, czy
są polskimi rezydentami, ani od rezydencji konsumentów, czy też od tego, w jakim banku
przedsiębiorca, czy konsument ma rachunek bankowy.
Dodatkowo należy zauważyć, że przepisy dotyczące podatku od wartości dodanej (VAT)
w całości objęte są harmonizacją na poziomie prawa UE, a Polska jako członek UE

-- 1 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
zobowiązana jest do przestrzegania acquis communautaire. Oznacza to obowiązek
zapewnienia przez państwa członkowskie zgodności przepisów krajowych z przepisami
prawa unijnego, w tym przede wszystkim z dyrektywą VAT (dyrektywa 112/2006/WE)
oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dotyczącym tego
podatku.
Polska, podobnie jak inne państwa członkowskie UE, nie posiada zatem nieograniczonej
niczym swobody kreowania własnych rozwiązań w tym przedmiocie. Tym samym polskie
przepisy dotyczące podatku od towarów i usług muszą być zgodne z unijnymi przepisami
prawa, w tym w szczególności zasadami dotyczącymi podatku VAT.
Jedną z podstawowych zasad systemu VAT jest zasada powszechności opodatkowania tym
podatkiem, która leży u podstaw dążenia do stworzenia wspólnego rynku
charakteryzującego się swobodnym przepływem towarów, usług, osób i kapitału między
państwami członkowskimi oraz równymi warunkami konkurencji. Jak stanowi pkt 4
Preambuły do 112 dyrektywy VAT: „Realizacja celu zakładającego ustanowienie rynku
wewnętrznego zakłada zastosowanie w państwach członkowskich ustawodawstw dotyczących
podatków obrotowych, które nie zakłócają warunków konkurencji ani nie utrudniają swobodnego
przepływu towarów i usług. Niezbędna jest zatem taka harmonizacja ustawodawstw
dotyczących podatków obrotowych poprzez system podatku od wartości dodanej (VAT), która
wyeliminuje, w miarę możliwości, czynniki, które mogą zakłócać warunki konkurencji zarówno
na poziomie krajowym, jak i wspólnotowym”.
Wyżej wymieniona zasada powszechności opodatkowania VAT przejawia się w tym,
że generalnie wszystkie transakcje dotyczące obrotu towarami i usługami (na każdym etapie
tego obrotu) są objęte podatkiem VAT, a wszelkie odstępstwa od tej zasady powinny być
traktowane jako wyjątek od reguły oraz interpretowane w ścisły sposób.
Jednocześnie, w związku z konsumpcyjnym charakterem podatku VAT, jego ciężar ponoszą
ostateczni konsumenci towarów i usług. Podatek VAT – zgodnie z kolejną z podstawowych
zasad systemu VAT, tj. zasadą neutralności – nie powinien stanowić ciężaru dla podatników.
Neutralność ta jest zapewniana poprzez prawo podatnika do pomniejszenia podatku VAT
należnego o podatek VAT naliczony na poprzednim etapie obrotu gospodarczego.
W świetle powyższych zasad wprowadzenie rozwiązania w VAT w postaci proponowanych
w interpelacji preferencji dla wybranej grupy podatników o określonym statusie, tj.
podmiotów z polskim kapitałem, nie jest możliwe na gruncie przepisów unijnych. Regulacje
112 dyrektywy VAT, w drodze odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania,
przewidują pewne preferencje dla określonych podmiotów, np. podmiotów prawa
publicznego, organów władzy czy innych podmiotów wykonujących określone czynności
w interesie publicznym. Postulat zawarty w interpelacji nie wypełnia przesłanek
do zastosowania tych preferencji.
Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że polskie przepisy w zakresie podatku VAT
przewidują stosowanie stawek obniżonych (preferencyjnych) VAT w wysokości: 8%, 5%
oraz 0%.
System stawek obniżonych VAT w Polsce został skonstruowany w taki sposób, że obejmuje
szeroki wachlarz towarów i usług, w tym przede wszystkim zaspokajających podstawowe
potrzeby człowieka, a więc m.in.: produkty spożywcze (w tym produkty pierwszej potrzeby),
książki i prasę, towary i usługi związane z ochroną zdrowia, określone artykuły dla dzieci,

-- 2 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
usługi związane z rolnictwem, usługi transportowe, usługi gastronomiczne, usługi związane
z zakwaterowaniem, usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem, usługi użyteczności
publicznej (np. dostawa wody, świadczenie usług związanych z oczyszczaniem ulic, zbieranie
śmieci i przetwarzanie odpadów), usługi pogrzebowe i pokrewne oraz inne.
Dodać należy, że system stawek obniżonych VAT jest istotnym wsparciem dla gospodarstw
domowych o skromnych zasobach finansowych, jak również samorządów, placówek
ochrony zdrowia, edukacyjnych, pomocy społecznej itp., które z powodu braku możliwości
odliczenia podatku są z punktu widzenia VAT traktowane jak ostateczni konsumenci, którzy
ponoszą ostateczny ciężar tego podatku.
W kontekście pytania Pana Posła dotyczącego możliwości wprowadzenia rozwiązania
polegającego na systemie preferencyjnych cen hurtowych dla polskich sieci handlowych,
warto zwrócić uwagę, że mogłoby ono być uznane w rozumieniu prawa UE jako naruszające
art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych
w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu
zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem
konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych
towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę
handlową między państwami członkowskimi.
Na pojęcie pomocy państwa składa się kilka przesłanek, które muszą zostać spełnione
łącznie: istnienie przedsiębiorstwa, możliwość przypisania danego środka państwu,
finansowanie tego środka przy użyciu zasobów państwowych, przyznanie korzyści,
selektywność środka oraz jego wpływ na konkurencję i wymianę handlową między
państwami członkowskimi. Należy przy tym mieć na uwadze, że:
- przekazanie zasobów państwowych może przybierać wiele form, np. dotacji
bezpośrednich, kredytów i pożyczek, gwarancji, objęcia udziałów w kapitale
przedsiębiorstw i świadczeń w naturze. Również rezygnacja z przychodów, które
w przeciwnym razie wpłynęłyby na rzecz państwa (np. w postaci ulg lub zwolnień
podatkowych), stanowi przekazanie zasobów państwowych,
- pomoc państwa mogą stanowić korzyści przekazane bezpośrednio lub pośrednio
z zasobów państwowych. Fakt, że środek przynoszący korzyść nie jest bezpośrednio
finansowany przez państwo, lecz przez podmiot publiczny lub prywatny ustanowiony lub
wyznaczony przez państwo do zarządzania pomocą, nie musi oznaczać, że środek nie jest
finansowany przy użyciu zasobów państwowych,
- korzyść w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE oznacza każdą korzyść gospodarczą, której
dane przedsiębiorstwo nie mogłoby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych, tj. bez
interwencji państwa,
- korzyść może być przyznana również przedsiębiorcom innym niż te, którym jest
przekazywana bezpośrednio (tzw. korzyść pośrednia) – do przyznania korzyści pośredniej
(na rzecz polskich banków państwowych) mogłoby dojść w sytuacji, gdy przyznanie ulgi
podatkowej (lub innego wsparcia ze środków publicznych) wiązałoby się z udzielaniem
preferencyjnych warunków zakupu jedynie osobom posiadającym konta w polskich
bankach państwowych,

-- 3 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
- korzyść ma charakter selektywny, jeżeli skierowana jest do pewnych kategorii
przedsiębiorstw lub określonych sektorów gospodarki. W omawianym przypadku
proponowane mechanizmy zachęt miałyby na celu wsparcie „polskich sklepów (zwłaszcza
sieci handlowych o polskim kapitale)” oraz „rodzimego sektora finansowego” – mogłyby być
uznane za selektywne,
- korzyść w postaci ulg podatkowych zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji, jeżeli może
powodować poprawę pozycji konkurencyjnej beneficjenta w porównaniu z pozycją innych
przedsiębiorstw, z którymi beneficjent takich ulg konkuruje. Ze względów praktycznych
zasadniczo uznaje się istnienie zakłócenia konkurencji w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE,
jeżeli państwo przyznaje korzyść finansową przedsiębiorstwu w sektorze zliberalizowanym,
gdzie istnieje lub mogłaby istnieć konkurencja. Zarówno handel, jak i sektor bankowy należą
do sektorów zliberalizowanych i wysoce konkurencyjnych.
TFUE zakazuje więc selektywnego wspierania przez państwa członkowskie niektórych
przedsiębiorców lub niektórych towarów przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca
lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową. Wyjątki od tej zasady
zostały określone w przepisach prawa UE. Do tych wyjątków art. 107 ust. 2 TFUE zalicza
m.in. pomoc o charakterze socjalnym przyznawaną indywidualnym konsumentom, jednak
pod warunkiem, że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem
produktów.
Biorąc powyższe pod uwagę, z punktu widzenia przepisów o pomocy publicznej (i nie
przesądzając o zgodności takich mechanizmów z pozostałymi przepisami TFUE)
mechanizmy zachęt na rzecz polskiego handlu lub sektora finansowego byłyby dozwolone,
o ile nie wiązałyby się z bezpośrednim lub pośrednim wsparciem na rzecz tych sektorów
ze środków publicznych (w jakiejkolwiek formie). W przeciwnym wypadku mogłyby one
stanowić pomoc publiczną podlegającą obowiązkowi zgłoszenia do Komisji Europejskiej
(KE) i uzyskania jej zgody przed wdrożeniem takiej pomocy. Art. 108 ust. 3 TFUE nakazuje
bowiem zgłaszanie KE wszelkich planów pomocy, jak również zakazuje wprowadzania tej
pomocy w życie przed wydaniem przez Komisję decyzji końcowej. Obowiązkowi zgłoszenia
nie podlega jedynie pomoc de minimis1. Ponadto zwolnione z obowiązku zgłoszenia są
niektóre rodzaje pomocy uznane za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie
rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre
rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu.
Zwracam uwagę, że KE w ramach prac grup eksperckich zajmuje się problematyką
otwierania rachunków bankowych przez konsumentów i przedsiębiorców w państwach
członkowskich. Szczególne zainteresowanie tym tematem, z pewnością bezpośrednio
przeniosłoby się na zainteresowanie propozycjami przewidującymi przyznanie
dodatkowych uprawnień posiadaczom rachunków bankowych w Polsce.
W tym kontekście wskazać należy również ostatnią aktywność KE i innych instytucji UE
dotyczącą zwalczania terytorialnych ograniczeń sprzedaży. Terytorialne ograniczenia
sprzedaży (TSC), to forma bariery w przepływie towarów na rynku wewnętrznym,
polegająca na nakładaniu na przedsiębiorców różnych form ograniczeń w zakresie obrotu
towarami na danym rynku. TSC mogą przyjmować różne formy, w tym odmowy dostaw
1 Np. rozporządzenie Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L Nr 295 z 15.12.2023 r., str.
2831).

-- 4 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
w obawie o zbycie towarów na rynkach zagranicznych, ograniczanie wolumenu dostaw oraz
warunkowanie udzielania rabatów na podstawie zakazu sprzedaży towarów w innych
państwach członkowskich. TSC mogą być również wzmacniane przez działania
o charakterze pomocniczym, takie jak różnicowanie produktów pod względem gramatury
lub składu, oferowanie odmiennych asortymentów na różnych rynkach oraz różnicowanie
produktów pod względem opakowania, co ma na celu utrudnienie zbywania ich
na zagranicznych rynkach. W tym zakresie KE planuje zaproponowanie działań
zmierzających do eliminacji tej bariery w planowanej do opublikowania 21 maja br. nowej
Strategii Jednolitego Rynku.
Zaznaczam, że TSC są działaniami na styku przedsiębiorca-przedsiębiorca. Tym samym, jeśli
takie działania pozostają w zakresie zainteresowania KE jako jednoznacznie negatywnie
wpływające na rynek wewnętrzny, to jej działania z pewnością byłyby ukierunkowane
na eliminację wprowadzonych przez państwo członkowskie praktyk zaproponowanych
w interpelacji.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Michał Jaros
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:

-- 5 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r., z
późn. zm.), zwanego dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju i Technologii z siedzibą w
Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48
222 500 123, adres skrytki na ePUAP: /MRPiT/SkrytkaESP, adres do doręczeń elektronicznych:
AE:PL-68477-29007-EFSHR-25. Wykonującym obowiązki administratora jest dyrektor Departamentu
Małych i Średnich Przedsiębiorstw.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych, a także
przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z Inspektorem Ochrony Danych w
MRiT wysyłając informację na skrzynkę: iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO tj. w celu
wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na podstawie Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.
U. z 2024 r. poz. 907), oraz w związku z § 162 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października
2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) oraz art. 193 uchwały Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z
2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interwencję poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne lub działające na
zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w celach, które wynikają z przepisów
powszechnie obowiązującego prawa (np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych,
Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z MRiT przetwarzają
dane osobowe, dla których Administratorem jest Minister Rozwoju i Technologii (np.
podmioty świadczące usługi prawne, dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu ich
przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały one zebrane, a następnie – w
przypadkach, w których wymagają tego przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji lub
profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji
międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art. 15 RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub nieaktualne,
zgodnie z art. 16 RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu w Ministerstwie Rozwoju i
Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu
nadzorczego właściwego w sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony
Danych Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa.

-- 6 of 6 --