Interpelacja w sprawie branży urządzeń OZE
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 8907
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie branży urządzeń OZE
Zgłaszający: Patryk Gabriel, Henryk Szopiński, Jacek Niedźwiedzki, Rafał Siemaszko, Bartosz Zawieja
Data wpływu: 28-03-2025
Szanowna Pani Minister,
do mojego biura poselskiego zgłosił się przedstawiciel Izby Gospodarczej Urządzeń OZE, który zwrócił uwagę na kwestie dotyczące rynku tych urządzeń, a w istocie na kwestie dotyczące wsparcia określonych technologii grzewczych na polskim i europejskim rynku. W związku z tym, zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy istnieją plany stworzenia systemu wsparcia polskich producentów urządzeń do zaopatrzenia w ciepło, jak kotły do spalania biopaliw stałych i pomp ciepła?
Czy istnieją plany skoordynowania działań organizacji branżowych reprezentujących polskie firmy wytwarzające urządzenia do pozyskiwania energii ze słońca, wiatru i biomasy, które mogłyby reprezentować ich interesy oraz być partnerem polskich władz w trakcie tworzenia regulacji dotyczących tych kwestii na poziomie europejskim?
Czy istnieje plan rozszerzenia konsultacji branżowych kolejnych edycji programów typu „Czyste Powietrze” również o organizacje zrzeszające polskich producentów urządzeń OZE?
Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje uznanie biopaliw stałych, np. pelletu za surowiec strategiczny w krajowej polityce energetycznej, jako OZE?
Z góry dziękuję za odpowiedź, która będzie elementem dialogu z przedstawicielami polskiej branży urządzeń OZE.
Z wyrazami szacunku
Patryk Gabriel
Minister Paulina Hennig-Kloska
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 3 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (11)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (11)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
22481 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Paulina Hennig-Kloska
BM-WP.050.49.2025.DI
3736231.14913396.12123802
Warszawa, 12-05-2025
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posła Patryka Gabriela oraz grupy Posłów w sprawie
branży urządzeń OZE (znak: K10INT8907),
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z otrzymaną interpelacją, przesyłam odpowiedzi na zawarte w niej pytania,
przygotowane we współpracy z Ministerstwem Rozwoju i Technologii (MRiT).
1. Czy istnieją plany stworzenia systemu wsparcia polskich producentów urządzeń do
zaopatrzenia w ciepło jak kotły do spalania biopaliw stałych i pomp ciepła?
2. Czy istnieją plany skoordynowania działań organizacji branżowych reprezentujących
polskie firmy wytwarzające urządzenia do pozyskiwania energii ze słońca, wiatru i
biomasy, które mogłyby reprezentować ich interesy oraz być partnerem polskich władz
w trakcie tworzenia regulacji dotyczących tych kwestii na poziomie europejskim?
Rząd przywiązuje wielką wagę do pomocy przedsiębiorcom w ich działaniach
rozwojowych.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska (MKiŚ) realizuje zadania ministra ds. energii (dalej:
Minister) polegające m.in. na prowadzeniu analiz w celu tworzenia rozwiązań
systemowych i doskonalenia regulacji prawnych dotyczących wykorzystywania
odnawialnych źródeł energii oraz na przygotowywaniu projektów aktów prawnych. We
wskazanym zakresie resort współpracuje m.in. z przedstawicielami sektora
elektroenergetyki i ciepłownictwa.
W ramach tych działań zaproszono do współpracy przedstawicieli sektora, na skutek
czego 16 grudnia 2021 r. zostało zawarte m.in. Porozumienie o współpracy na rzecz
rozwoju sektora fotowoltaiki (dalej: Porozumienie PV) [A]. Jego celem jest wspieranie
rozwoju branży, maksymalizacja rozwoju krajowego przemysłu urządzeń
fotowoltaicznych tzw. „local content” oraz promocja eksportu towarów i usług
przedsiębiorców uczestniczących w lokalnym łańcuchu dostaw.
Wypracowane rozwiązania i kierunki wskażą potrzeby i wyzwania, przed którymi stoją
zarówno przedsiębiorcy, jak i administracja. Nowe technologie i zmiany systemowe
wynikające z polityki klimatycznej to priorytet do zastosowania na gruncie krajowym.
Celem jest tworzenie prawa i warunków, które dają możliwość rozwoju zarówno
-- 1 of 8 --
2
indywidualnym producentom, jak i przedsiębiorcom. Pozwoli to na dalszy dynamiczny
rozwój odnawialnych źródeł energii w Polsce i nowe innowacyjne projekty.
Obecnie w ramach Porozumienia PV działają następujące grupy robocze:
Grupa nr 1: ds. regulacji,
Grupa nr 2: ds. Net Zero Industry Act,
Grupa nr 3: ds. integracji sektorowej,
Grupa nr 4: ds. sieci oraz magazynów energii.
Porozumienie PV ma na celu stworzenie stałej platformy współpracy między organami
administracji rządowej, samorządu terytorialnego, inwestorami oraz operatorami w
sektorze OZE. Dzięki skoordynowanym działaniom, polskie firmy mogą aktywnie
uczestniczyć w procesie legislacyjnym na poziomie Unii Europejskiej (UE), co przyczynia
się do rozwoju sektora odnawialnych źródeł energii w Polsce.
Ponadto, 23 listopada 2021 r. zostało podpisane „Porozumienie o współpracy na rzecz
rozwoju sektora biogazu i biometanu”. Jego uczestnikami byli, podobnie jak
w Porozumieniu PV, przedstawiciele administracji rządowej oraz interesariusze sektora
biogazu i biometanu. Celem tej inicjatywy jest wspieranie rozwoju sektora biogazu
i biometanu w Polsce, maksymalizacja tzw. „local content”, czyli udziału polskich
przedsiębiorców oraz technologii w łańcuchu dostaw na potrzeby budowy i eksploatacji
krajowych biogazowni i biometanowni oraz rozwój rynku i powszechnego zastosowania
biogazu i biometanu w gospodarce. [B]
Maksymalizacja udziału polskich przedsiębiorców w łańcuchu dostaw materiałów i usług
dla morskich farm wiatrowych jest także celem podpisanego 15 września 2021 r.
„Porozumienia sektorowego na rzecz rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce”.
[C]
Stroną każdego z powyższych porozumień sektorowych może zostać każdy podmiot,
który reprezentuje jedną z grup interesariuszy wymienionych w porozumieniu oraz złoży
Ministrowi pisemne oświadczenie o woli przystąpienia do wypełnienia postanowień
porozumienia.
MKiŚ na bieżąco wsłuchuje się w głos organizacji branżowych i współpracuje z tymi
podmiotami przy wypracowywaniu rozwiązań legislacyjnych. Organizacjami branżowymi
wspierającymi rozwój sektora offshore wind i reprezentującymi interesy gospodarcze
przedsiębiorstw prowadzących w Polsce działalność w zakresie produkcji, usług, handlu
lub budownictwa dla sektora morskiej energetyki wiatrowej jest między innymi Polska
Izba Morskiej Energetyki Wiatrowej czy Fundacja Wind Industry Hub.
MRiT na podstawie Rozporządzenia z dnia 29 września 2023 r. (dalej: Rozporządzenie
TCTF) [1] udziela wsparcia na inwestycje mające na celu pobudzenie i przyciągnięcie
inwestycji przemysłowych związanych z produkcją czystych technologii.
Program1 przewiduje pomoc publiczną dla przedsiębiorców w formie dotacji celowych
dla inwestycji w sektorach gospodarki, które są kluczowe dla przejścia na gospodarkę
o zerowej emisji netto. W jego ramach możliwe jest uzyskanie wsparcia na inwestycje
mające na celu pobudzenie i przyciągnięcie inwestycji przemysłowych związanych z
produkcją czystych technologii w Europie, np. wytwarzanie baterii, paneli słonecznych,
turbin wiatrowych czy pomp ciepła.
1 Dotyczy przedsięwzięcia, które przewiduje przyznawanie pomocy publicznej dla przedsiębiorców w
formie dotacji celowych na podstawie Rozporządzenia TCTF,
-- 2 of 8 --
3
MRiT może zawierać umowy o udzielenie dotacji z przedsiębiorcami składającymi
wnioski o jej udzielenie w ramach Programu do końca 2025 r. W ramach Programu
inwestor może otrzymać maks. 350 mln euro dotacji na swoją inwestycję.
Łącznie w ramach TCTF2 podpisane zostały z przedsiębiorcami 3 umowy, których wartość
pomocy wyniosła niespełna 2,4 mln zł. W ramach przyznanego wsparcia przedsiębiorcy
zobowiązali się ponieść łączne koszty inwestycji w wysokości 10,8 mld zł oraz do
utworzenia 1450 nowych miejsc pracy, w tym 160 dla osób z wyższym wykształceniem.
Branża może również korzystać ze wsparcia w zakresie umiędzynaradawiania swojej
działalności. W lutym 2025 r. Rada Ministrów przyjęta dokument strategiczny Polityka
promocji gospodarczej Polski [3].
Zaplanowane do 2030 r. działania będą skupiać się na:
zwiększeniu umiędzynarodowienia polskich przedsiębiorstw (w tym zwiększenia
liczby eksporterów i inwestorów zagranicznych, w szczególności małych i średnich
przedsiębiorstw – MŚP),
zwiększeniu udziału krajów poza unijnych w polskim eksporcie i inwestycjach, przy
dalszym umacnianiu relacji gospodarczych z krajami Unii Europejskiej,
konsekwentnym przesuwaniu się Polski na wyższe poziomy w globalnych łańcuchach
wartości dodanej, w tym w szczególnie innowacyjnych branżach i na kluczowych
etapach wytwarzania,
zwiększeniu udziału wyrobów wysokoprzetworzonych i wyrobów wysokiej techniki
w polskim eksporcie,
wzroście liczby i wartości inwestycji zagranicznych realizowanych przez polskie firmy.
W działaniach promocyjnych i wspierających MRiT skupia się na 15 sektorach, które
zostały zidentyfikowane jako perspektywiczne w eksporcie oraz mające największy
potencjał do budowania pozytywnego wizerunku polskiej gospodarki. Działania dotyczą
następujących sektorów (obejmujących zarówno towary, jak i usługi):
1) budownictwa,
2) elektroniki profesjonalnej,
3) farmaceutycznego i wyrobów medycznych,
4) ICT (Information and Communications Technology),
5) kosmetycznego,
6) lotniczo-kosmicznego,
7) maszyn i urządzeń,
8) meblarskiego,
9) motoryzacyjnego,
10) pojazdów szynowych,
11) przemysłu kreatywnego,
12) statków specjalistycznych, jachtów i łodzi,
13) wysokich technologii w obszarze bezpieczeństwa i towarów podwójnego
zastosowania,
14) zielonych technologii,
15) spożywczego.
Niektóre z urządzeń produkowanych przez wytwórców aparatury OZE (np. kotły do
spalania biomasy) są ujęte w sektorze maszyn i urządzeń (7). Natomiast usługę
„wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych, w których są pompy cieplne”,
obejmuje sektor zielonych technologii (14).
2 TCTF – Tymczasowe Ramy Kryzysowe i Przejściowe (Temporary Crisis and Transition Framework).
-- 3 of 8 --
4
Wymienione sektory cechują się dużą złożonością produkcji i wysoką wartością dodaną
wytwarzaną w krajowych ogniwach łańcucha produkcji oraz o znacznym potencjale
eksportowym. Posiadają wysoki potencjał innowacyjny, a także wpisują się w obszary
wsparcia powiązane z Krajowymi Inteligentnymi Specjalizacjami (KIS). Dokonując wyboru
tych sektorów, ważne było również, aby realizowały one zadanie przejścia polskiej
gospodarki do produkcji dóbr bardziej złożonych, z uwzględnieniem realnych szans, jakie
polskie firmy posiadają, by stać się konkurencyjnymi na zagranicznych rynkach.
W stosunku do tych sektorów wdrażane są działania wspierające i promujące eksport.
Eksporterzy mogą liczyć na wsparcie dotacyjne, szkoleniowe, informacyjne, a także na
promocję swoich branż i firm (np. poprzez udział w targach).
Szczególną rolę w tym zakresie odgrywa Polska Agencja Inwestycji i Handlu S.A. (dalej:
PAIH), która:
wspiera analizę potencjału eksportowego firm,
przygotowuje dedykowane pakiety informacyjne (rynkowe, sektorowe) oraz listy
kontaktów do potencjalnych kontrahentów,
pomaga weryfikować partnerów biznesowych,
organizuje również spotkania B2B oraz misje biznesowe,
wspiera firmy w kontaktach z administracją na lokalnych rynkach,
organizuje szkolenia i webinaria przybliżające firmom realia prowadzenia biznesu
na poszczególnych rynkach zagranicznych,
informuje na temat perspektyw eksportowych dla poszczególnych branż,
prowadzi Mapę Rynków Zagranicznych agregującą informacje na temat
wybranych rynków eksportowych (charakterystyka rynku, informacje sektorowe,
podatkowe, logistyka, wyzwania i możliwości, kultura biznesowa).
Należy zwrócić także uwagę na program Polskie Mosty Technologiczne (PAIH), który
wspiera firmy innowacyjne w przygotowaniu i realizacji strategii wejścia na wybrane
rynki poza unijne oraz szereg instrumentów oferowanych przez Polską Agencję Rozwoju
Przedsiębiorczości (PARP), jak np. programy rozwojowe dla innowacyjnych spółek
(startupów) o charakterze akceleracyjnym i postakceleracyjnym, czy wsparcie promocji
oraz internacjonalizacji innowacyjnych MŚP poprzez udział w prestiżowych
wydarzeniach targowych i konferencjach.
Ogólnie rzecz ujmując, instytucje wspierające eksport i inwestycje zagraniczne oferują
przedsiębiorcom szereg instrumentów i narzędzi wsparcia i promocji, na przykład:
program rządowy Finansowe Wspieranie Eksportu, realizowany przez Bank
Gospodarstwa Krajowego (BGK) wspólnie z Korporacją Ubezpieczeń Kredytów
Eksportowych (KUKE), którego celem jest wsparcie polskich przedsiębiorstw
w zakresie finansowania eksportu towarów i usług (w tym dóbr inwestycyjnych
oraz konsumpcyjnych) oraz mechanizm stabilizacji oprocentowania kredytów
eksportowych, realizowany w ramach rządowego programu Finansowe Wspieranie
Eksportu,
średnio - i długoterminowe ubezpieczenia należności w handlu międzynarodowym
i ubezpieczenia inwestycji bezpośrednich za granicą (KUKE),
ubezpieczenia należności krótkoterminowych w handlu międzynarodowym (KUKE),
gwarancje ubezpieczeniowe potwierdzające zdolność firmy do realizacji kontraktu,
dzięki którym wykonawca nie musi angażować własnych środków finansowych i
może starać się o pozyskanie kolejnych zamówień (KUKE),
gwarancje spłaty kredytu inwestycyjnego na rozbudowę potencjału produkcyjnego
eksporterów (KUKE),
kredyty udzielane m.in. przez BGK i gwarantowane przez KUKE dot. finansowania
inwestycji generujących produkcję eksportową z Polski,
-- 4 of 8 --
5
Fundusz Ekspansji Zagranicznej, który współfinansuje inwestycje polskich firm na
międzynarodowych rynkach (PFR TFI),
wsparcie internacjonalizacji w ramach Programu Fundusze Europejskie dla
Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027, w tym Programu BRAND HUB, wsparcie
internacjonalizacji przez wyspecjalizowane podmioty (akceleratory, klastry) które
otrzymują wsparcie ze środków tego Programu, a także w ramach poszczególnych
programów regionalnych,
Polskie Mosty Technologiczne (realizowane przez PAIH),
organizacja uczestnictwa Polski w wielkich wydarzeniach promocyjnych takich jak
wystawy EXPO (Osaka EXPO 2025 - Polska jest tam obecna z własnym pawilonem
narodowym. W trakcie trwania wystawy odbędzie się wiele wydarzeń o charakterze
gospodarczym, w tym m.in. dwa fora biznesowe: eksportowe – 20 maja br. oraz
inwestycyjne – 30 września br. z udziałem najwyższych władz państwowych i
kierownictwa MRiT. Polscy przedsiębiorcy zachęcani są do aktywnego uczestnictwa
w tych wydarzeniach i wykorzystania ich do zaprezentowania swoich towarów i
usług oraz nawiązywania kontaktów z partnerami nie tylko z Japonii, ale także z
innych krajów regionu),
grupa instrumentów koncentrujących się na wsparciu szkoleniowym i doradczym, czy
też na wsparciu w nawiązywaniu relacji biznesowych oferowanych przez PAIH
i PARP.
Prowadzone są również działania na forum UE, polegające na angażowaniu się w
kształtowanie Wspólnej Polityki Handlowej UE, w tym podejmowanie działań na rzecz:
eliminacji barier w dostępie do rynków zagranicznych dla polskich firm,
zapewnienie uwzględnienia polskich interesów gospodarczych w umowach o
wolnym handlu zawieranych przez UE z krajami pozaunijnymi i umowach
plurilateralnych zawieranych pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (WTO),
obronę rynku przed nieuczciwym importem z krajów trzecich,
wsparcie działań mających na celu promocję polskiej gospodarki na rynkach
światowych.
3. Czy istnieje plan rozszerzenia konsultacji branżowych kolejnych edycji programów
typu „Czyste Powietrze” również o organizacje zrzeszające polskich producentów
urządzeń OZE?
Nowa odsłona Programu Priorytetowego „Czyste Powietrze” została uruchomiona
31 marca br. Celem zmian było usprawnienie realizacji programu i zabezpieczenie
polskich gospodarstw domowych przed nadużyciami, tak by działania na rzecz czystego
powietrza i podnoszenia efektywności energetycznej były najbardziej skuteczne.
Nowe zasady programu były szeroko konsultowane w dwóch etapach. Jesienią 2024 r.
MKiŚ zorganizowało konsultacje z poszczególnymi grupami interesariuszy. W spotkaniach
wzięło udział ponad 200 przedstawicieli: organizacji branżowych, organizacji
pozarządowych, administracji, banków oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i
gospodarki wodnej (WFOŚiGW). Następnie Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i
Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) poddał projekt nowych zapisów konsultacjom
publicznym, które odbyły się w dniach 9–27 grudnia 2024 r. Nie były one w żaden sposób
ograniczone. Uwagi lub komentarze mógł zgłosić każdy podmiot, organizacja lub osoba
fizyczna. Analiza zebranych uwag pozwoliła na wypracowanie optymalnych rozwiązań do
nowego naboru programu.
-- 5 of 8 --
6
Model szerokich konsultacji, nie tylko z organizacjami branżowymi, ale wszystkimi
zainteresowanymi podmiotami, może stanowić dobrą praktykę dla przyszłych edycji
programu „Czyste Powietrze”.
Aktualnie MKiŚ analizuje możliwości objęcia dofinansowaniem z programu „Czyste
Powietrze” wyłącznie urządzeń grzewczych produkowanych na terenie Unii Europejskiej.
Kluczowe zagadnienia związane ze sposobem potwierdzania pochodzenia produktu są
przedmiotem konsultacji z przedstawicielami branży producentów pomp ciepła i kotłów
na biomasę z udziałem NFOŚiGW, IOŚ-PIB oraz MRiT.
4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje uznanie biopaliw stałych, np. pelletu za
surowiec strategiczny w krajowej polityce energetycznej, jako OZE?
Biomasa stała, w tym pellet, będzie nadal miała znaczenie jako paliwo, w szczególności
w ogrzewnictwie indywidualnym. Należy jednak podkreślić, że jest to paliwo o
ograniczonej podaży w odniesieniu do krajowych źródeł biomasy zrównoważonej,
dlatego też nie przypisuje się mu kluczowej roli w krajowej polityce energetycznej.
Prawidłowym kierunkiem transformacji systemów ciepłowniczych i przemysłowych jest
elektryfikacja oraz integracja tych sektorów z systemem elektroenergetycznym.
Kwestię biopaliw stałych, w tym pelletu, należy rozpatrywać w szerszym kontekście
gospodarczym. Biomasa, w szczególności surowiec drzewny, jest niezwykle cennym
materiałem. Zgodnie z zasadą kaskadowego wykorzystania biomasy, biomasa drzewna
powinna być wykorzystywana stosownie do jej najwyższej ekonomicznej i
środowiskowej wartości dodanej zgodnie z następującą hierarchią priorytetów:
produkty drewnopochodne, przedłużanie cyklu życia produktów drewnopochodnych,
ponowne użycie, recykling, bioenergia i trwałe składowanie. W przypadku, gdy żadne
inne zastosowanie biomasy drzewnej nie jest ekonomicznie opłacalne lub właściwe pod
względem środowiskowym, odzysk energii zawartej w biomasie pomaga ograniczyć
produkcję energii ze źródeł nieodnawialnych.
Projekt Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK) do 2030 r. [D], będący
aktualizacją KPEiK z 2019 r. przewidywał dotychczas, że rozwój odnawialnych źródeł
energii jest jednym z głównych narzędzi dekarbonizacji gospodarki. W wartościach
bezwzględnych w kolejnych latach największą rolę w realizacji całkowitego celu miała
odgrywać energia pochodząca z biomasy stałej (w tym zrównoważona), ze względu na
jej dominującą rolę jako OZE w ciepłownictwie. Wciąż trwają prace nad ostatecznym
kształtem zaktualizowanego KPEiK.
Według danych Agencji Rynku Energii (ARE) w 2023 r. produkcja energii elektrycznej
z OZE w Polsce wyniosła 45,15 TWh (27,13% ogólnej generacji). Za ponad 17%
produkcji energii z OZE odpowiedzialna była biomasa. Według danych ARE w 2023 r.
udział energii elektrycznej z instalacji biomasowych i współspalania biomasy w produkcji
energii w 2023r. wyniósł 3,9%. Jak wynika z danych Eurostatu w 2022 r. udział OZE w
zużyciu energii pierwotnej w Polsce wyniósł 13,2%. Blisko 2/3 (64,1%-366,1 PJ) z niej
stanowiła biomasa drzewna.
Jak wynika z danych Eurostatu, Polska zajmuje 8 miejsce w Europie pod względem
zużycia biomasy na cele energetyczne. W zestawieniu nasz kraj wyprzedzają takie
państwa jak Finlandia, Dania czy Estonia, w których udział OZE w produkcji energii
elektrycznej jest znacznie wyższy.
Według danych Urzędu Regulacji Energetyki (URE) w 2022 r. OZE odpowiadało za
12,6% produkcji ciepła w Polsce (w kogeneracji 15,3%), z czego aż, 97,4% pochodziło z
-- 6 of 8 --
7
biomasy. Obecnie udział paliw węglowych w strukturze zużycia paliw w ciepłownictwie
w 2022 r. wyniósł 66,2% (60,5% w kogeneracji).
Z powyższego wynika, że wykorzystanie biomasy miało dotychczas kluczowe znaczenie
dla transformacji sektora ciepłowniczego i ograniczania roli paliw kopalnych.
Niezależnie od powyższego, należy mieć na uwadze, że obecnie rozpoczęły się prace
mające na celu implementację do polskiego porządku prawnego przepisów Dyrektywy
RED III [2], która nakłada pewne restrykcje w zakresie wykorzystywania paliw z biomasy,
m.in.:
zaostrza kryteria zrównoważonego rozwoju (KZR) dla biomasy wykorzystywanej
w niektórych instalacjach odnawialnego źródła energii (m.in. objęcie kryteriami
dotyczącymi biomasy rolniczej również biomasę leśną),
nakłada obowiązek redukcji emisji gazów cieplarnianych o 80% przez niektóre
instalacje OZE,
wprowadza zasadę kaskadowości w odniesieniu do biomasy drzewnej.
Zasadę kaskadowego wykorzystania biomasy, o której mowa powyżej, wdroży już
w najbliższym czasie Rozporządzenie w sprawie cech jakościowo-wymiarowych drewna
energetycznego. Do 19 maja 2025 r. będzie trwał tzw. standstill (okres obowiązkowego
wstrzymania prac legislacyjnych), po którego upływie zostanie ono wydane.
Rozporządzenie to adresuje kwestię optymalnego wykorzystania surowca drzewnego na
potrzeby przemysłowe oraz energetyczne. Definicja drewna energetycznego zawarta
została w art. 2 pkt 7a ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Nadrzędną funkcją projektowanego rozporządzenia jest eliminacja, zgodnie z ww.
przepisem ustawy o odnawialnych źródłach energii, zjawiska spalania w energetyce
zawodowej drewna, które może zostać wykorzystane przemysłowo w inny, bardziej
korzystny gospodarczo sposób. Projektowane rozporządzenie ma służyć racjonalizacji
i optymalizacji gospodarki drewnem, a także odpowiadać społecznemu oczekiwaniu, aby
drewno możliwe do wykorzystania w bardziej korzystny ekonomicznie sposób nie było
spalane w energetyce zawodowej. Przyjęty zabieg jest też korzystny z perspektywy
ochrony środowiska, zmniejszając presję na wyręb lasów ze strony energetyki zawodowej.
Jest on wyrazem sygnału, że dekarbonizacja ciepłownictwa systemowego i energetyka nie
mogą opierać się o wykorzystanie biomasy jako głównym kierunku transformacji tych
sektorów. Polska nie dysponuje bowiem wystarczającym potencjałem zrównoważonej
biomasy drzewnej, aby realizować transformację energetyczną w ten sposób.
Z wyrazami szacunku
Paulina Hennig-Kloska
Minister Klimatu i Środowiska
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
-- 7 of 8 --
8
Podstawa prawna:
[1] Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 29 września 2023 r. w sprawie
udzielania pomocy publicznej na realizację projektów inwestycyjnych o znaczeniu
strategicznym dla przejścia na gospodarkę o zerowej emisji netto (Dz.U. 2023 poz. 2127).
[2] Uchwała nr 13 RADY MINISTRÓW z dnia 11 lutego 2025 r. w sprawie przyjęcia „Polityki
Promocji Gospodarczej Polski” (RM-06111-173-24), wydana na podstawie art. 21f ust. 4
ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r.
poz. 324, 862, 1717 i 1940).
[3]Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października 2023
r. zmieniająca Dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999 i Dyrektywę
98/70/WE w zakresie promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz uchylająca
Dyrektywę (UE) 2015/652.
Inne źródła:
[A] https://www.gov.pl/web/klimat/porozumienie-o-wspolpracy-na-rzecz-rozwoju-sektora-
fotowoltaiki,
[B] https://www.gov.pl/web/klimat/porozumienie-o-wspolpracy-na-rzecz-rozwoju-sektora-
biogazu-i-biometanu,
[C] https://www.gov.pl/web/morska-energetyka-wiatrowa/porozumienie-sektorowe-na-
rzecz-rozwoju-morskiej-energetyki-wiatrowej-w-polsce,
[D] https://www.gov.pl/web/klimat/krajowy-plan-na-rzecz-energii-i-klimatu.
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
2. Ministerstwo Rozwoju i Technologii
-- 8 of 8 --