Interpelacja w sprawie - nieodpowiedzialnego i powodującego bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia pasażerów oraz pracowników portów lotniczych - projektu rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków eksploatacji lotnisk, powodującego drastyczną minimalizację ich zabezpieczenia medycznego
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 8737
do ministra infrastruktury
w sprawie - nieodpowiedzialnego i powodującego bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia pasażerów oraz pracowników portów lotniczych - projektu rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków eksploatacji lotnisk, powodującego drastyczną minimalizację ich zabezpieczenia medycznego
Zgłaszający: Czesław Hoc, Marek Gróbarczyk
Data wpływu: 19-03-2025
Szanowany Panie Ministrze,
niebywały i groźny w skutkach jest projekt rozporządzenia ministra infrastruktury dotyczącego drastycznego zminimalizowania zabezpieczenia medycznego pasażerów i pracowników lotnisk, tj. likwidacji podstawowego zespołu wyjazdowego spełniającego wymogi zespołu ratownictwa medycznego (dla lotnisk obsługujących powyżej 1 mln pasażerów rocznie), podstawowego zespołu medycznego i dodatkowo – ambulatorium (dla lotnisk powyżej 3 mln pasażerów rocznie) oraz zespołu wyjazdowego specjalistycznego zgodnie z ustawą o Państwowym Ratownictwie Medycznym (dla lotnisk powyżej 5 mln pasażerów rocznie). Tylko w roku 2024 r. największe polskie Lotnisko Chopina w Warszawie obsłużyło ponad 21 milionów pasażerów, lotnisko w Krakowie ponad 11 milionów, a lotnisko w Katowicach ponad 6 milionów pasażerów.
Obowiązek posiadania jedynie pomieszczenia spełniającego wymogi punktu pierwszej pomocy medycznej oraz zapewnienie dwóch osób uprawnionych do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy, tj. wiedzy i umiejętności nabytej na krótkim kursie (z całym szacunkiem dla tych osób), są wysoce niewystarczające i bardzo niebezpieczne pod względem fachowego zabezpieczenia medycznego, a nadto dramatycznie obniżające prestiż i renomę naszych lotnisk.
Na tych lotniskach, w tak dużych skupiskach ludzi, może wystąpić każdy rodzaj stanu zagrożenia życia i nie tylko w kwestiach medycznych, ale także możliwych w sytuacjach krytycznych i ekstremalnie niebezpiecznych i nieprzewidzianych – chociażby akty rozboju, kwestie terrorystyczne i in. Oto tylko niektóre możliwości wystąpienia ostrych stanów, które będą wymagały natychmiastowej fachowej pomocy medycznej, np.: wstrząs anafilaktyczny (!), wstrząs septyczny, wstrząs hipowolemiczny wymagający natychmiastowego podania leków (płynów) drogą dożylną, nagła utrata przytomności, ostry zespól wieńcowy z zawałem serca włącznie, nzk (nagłe zatrzymanie krążenia), groźne zaburzenia rytmu serca, udary mózgowe, obrzęk płuc, ostry napad astmy oskrzelowej, odma (nie tylko pourazowa, niekiedy wymagająca natychmiastowego odbarczenia), konieczność wykonania natychmiastowej konikotomii (doraźnego udrożnienia dróg oddechowych), krytyczny wzrost nadciśnienia tętniczego, krwotoki zewnętrzne, ostre zaburzenia błędnikowe, ostry stan po spożyciu substancji psychoaktywnych, zakrzepica (z przypadkami zatoru tętnicy płucnej), skompilowane złamania, napad lęku, ostre objawy psychotyczne i inne.
Pytania:
1. Według OSR (oceny skutków regulacji), likwidując powyższe podstawowe i specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego i ambulatorium na lotniskach, rocznie zaoszczędzi się kwotę w wysokości 269.500 zł. Zatem – według projektodawców – ile kosztuje jedno życie człowieka, który miałby realne szanse na jego uratowanie w sytuacji udzielenia natychmiastowej fachowej pomocy medycznej?
2. Na ile oceniono koszty procesowe i ew. odszkodowania dla poszkodowanego w sytuacji pozwania z tytułu poważnego uszczerbku na zdrowiu bądź z tytułu odszkodowania w trybie pozwu rodziny zmarłego z powodu braku udzielenia natychmiastowej fachowej pomocy medycznej?
3. Czy pośrednio w koszty funkcjonowania portu lotniczego wliczono obniżenie prestiżu (klasy) lotniska w sytuacji ogólnie dostępnej informacji, że nasze porty lotnicze z rozległymi destynacjami międzynarodowym nie będą miały fachowego zabezpieczenia medycznego?
Sekretarz stanu Maciej Lasek
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 3 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7265 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DL-2.054.2.2025
Warszawa, 15 kwietnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 8737 Posłów na Sejm RP, Panów Czesława Hoca i Marka
Gróbarczyka, w sprawie – nieodpowiedzialnego i powodującego bezpośrednie zagrożenie
życia i zdrowia pasażerów oraz pracowników portów lotniczych - projektu rozporządzenia
Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków eksploatacji
lotnisk, powodującego drastyczną minimalizację ich zabezpieczenia medycznego, Minister
Infrastruktury informuje, co następuje.
Na wstępie należy podnieść, że procedowany przez Ministerstwo Infrastruktury projekt
rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie
warunków eksploatacji lotnisk (w wersji z dnia 16.01.2025 r.) przewiduje w szczególności,
że zarządzający lotniskiem:
1) zapewnia co najmniej:
a) kwalifikowaną pierwszą pomoc na miejscu zdarzenia, udzielaną przez zespół
składający się z co najmniej dwóch ratowników,
b) możliwość skutecznego wezwania zespołu ratownictwa medycznego,
c) pomieszczenie spełniające wymogi punktu pierwszej pomocy,
d) środki niezbędne do udzielenia kwalifikowanej pierwszej pomocy,
e) automatyczne defibrylatory zewnętrzne (AED);
2) opracowuje procedurę współdziałania z zespołem ratownictwa medycznego,
mającą na celu zapewnienie możliwości dotarcia tego zespołu na miejsce zdarzenia
w czasie określonym w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym, zwanej dalej „ustawą o PRM”;
3) do końca marca każdego roku opracowuje analizę uwzględniającą m.in. liczbę
pasażerów obsługiwanych na lotnisku podczas przeciętnej godziny szczytu i na
podstawie wyników tej analizy określa w instrukcji operacyjnej lotniska:
a) liczbę zespołów ratowników, o których mowa powyżej;
b) liczbę i rozmieszczenie na lotnisku środków niezbędnych do udzielenia
kwalifikowanej pierwszej pomocy;
c) rozwiązania organizacyjne i zasoby do zapewnienia udzielenia niezbędnej pomocy
medycznej każdej osobie znajdującej się na lotnisku w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego.
-- 1 of 3 --
2
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że choć projektowana regulacja zakłada zmianę
zakresu wymagań, jakie powinien spełniać zarządzający lotniskiem, to zgodnie
z założeniami będzie zapewniać możliwość udzielenia niezbędnej pomocy medycznej
każdej osobie znajdującej się na lotnisku w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
W odniesieniu do pytania pierwszego interpelacji Minister Infrastruktury potwierdza, że
w ocenie skutków regulacji (OSR) oszacowano, że „nowe rozwiązania pozwolą
zarządzającymi lotniskami zaoszczędzić ok 0,2695 mln zł”.
Podnieść przy tym jednak należy, że w OSR projektu zawarto także informację wskazującą,
że „Przy obliczaniu kosztów wdrożenia nowo zaproponowanych rozwiązań przyjęto
założenie, że na lotnisku będą funkcjonowały 4 dwuosobowe zespoły ratowników
działające na 12 godzinnych zmianach.”, a także że „każda osoba znajdująca się w stanie
nagłego zagrożenia zdrowotnego ma zapewnioną pomoc w ramach systemu
Państwowego Ratownictwa Medycznego.”.
W zakresie pytania drugiego interpelacji Minister Infrastruktury wskazuje, że nie
dokonywano oceny kosztów procesowych i ewentualnych odszkodowań dla
poszkodowanego w sytuacji pozwania z tytułu utraty poważnego uszczerbku na zdrowiu
bądź z tytułu odszkodowania w trybie pozwu rodziny zmarłego w argumentacji braku
udzielenia natychmiastowej fachowej pomocy medycznej.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia
Ministra Infrastruktury z dnia 11 września 2014 r. w sprawie warunków eksploatacji
lotnisk wymagania dla zarządzających lotniskami w zakresie udzielania niezbędnej
pomocy medycznej w polskich portach lotniczych są zróżnicowane i uzależnione od liczby
obsługiwanych na lotnisku pasażerów. Zarządzający lotniskami obsługującymi do 1 mln
pasażerów, np. zarządzający lotniskami Bydgoszcz, Lublin czy Łódź, są obowiązani
wyłącznie do zapewnienia pierwszej pomocy na miejscu zdarzenia oraz możliwości
wezwania zespołu ratownictwa medycznego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy
o PRM. Zarządzający lotniskami obsługującymi powyżej 1 mln pasażerów są natomiast
obowiązani do spełnienia dodatkowych wymagań, w tym zapewnienia ambulatorium oraz
zespołu wyjazdowego podstawowego spełniającego wymogi właściwe dla zespołu
ratownictwa medycznego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o PRM, co
generuje po stronie zarządzających takimi lotniskami znaczne koszty, przy jednoczesnym
funkcjonowaniu systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego realizującego zadania
państwa polegające na zapewnieniu pomocy każdej osobie znajdującej się w stanie
nagłego zagrożenia zdrowotnego.
W odniesieniu do pytania trzeciego interpelacji Minister Infrastruktury informuje, że
w ocenie resortu infrastruktury proponowane rozwiązania nie będą skutkowały
obniżeniem prestiżu polskich portów lotniczych. Zakres obowiązków zarządzających
lotniskami funkcjonującymi w Polsce i innych państwach europejskich w zakresie
udzielania pomocy medycznej na lotnisku nie jest jednolity. Co więcej, w niektórych
państwach w omawianym zakresie obowiązują rozwiązania bardziej liberalne niż te, które
zostały zaproponowane w omawianym projekcie. Jak wskazano w OSR projektu:
-- 2 of 3 --
3
1) w Szwecji przepisy krajowe nie określają rodzaju sprzętu medycznego, który musi
być dostępny w celu udzielenia pomocy medycznej na lotniskach; wiele lotnisk
decyduje się na korzystanie z zewnętrznych usług medycznych w ramach umów
wzajemnej pomocy;
2) w Norwegii za pomoc medyczną na lotniskach odpowiadają państwowe służby
ratownictwa medycznego; dodatkowo Norweska Inspekcja Pracy wydała
rozporządzenie stanowiące, że pracownicy muszą przejść odpowiednie
przeszkolenie i posiadać wiedzę na temat udzielania pierwszej pomocy, a także
musi być dostępna dostosowana do ich potrzeb apteczka;
3) w Estonii operatorzy lotnisk nie mają obowiązku zapewnienia ciągłej pomocy
medycznej;
4) w Austrii nie ma w tym obszarze żadnych wytycznych;
5) w Grecji funkcjonują przychodnie lotnicze, które oferują usługi pierwszej pomocy
i zatrudniają pracowników Ministerstwa Zdrowia, które ponosi koszty
wynagrodzeń; wyposażenie medyczno-farmaceutyczne Specjalnych Przychodni
Okręgowych Lotnisk jest wykazywane w wykazie sporządzanym przez Ministra
Zdrowia; koszt materiałów i sprzętu pokrywa lotnisko.
Mając na uwadze powyższe, a także treść projektowanej regulacji, w ocenie resortu
infrastruktury zmiana zakresu wymagań, jakie mają spełniać zarządzający lotniskami, nie
będzie miała wpływu na prestiż polskich portów lotniczych.
Niezależnie od powyższego Minister Infrastruktury wskazuje, że aktualnie w resorcie trwa
analiza uwag zgłoszonych do przedmiotowego projektu w ramach uzgodnień i konsultacji
publicznych. Mając na uwadze, że prace nad omawianym dokumentem jeszcze nie zostały
zakończone, jego treść może ulec zmianie na dalszych etapach procesu legislacyjnego.
Z poważaniem
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Maciej Lasek
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.
-- 3 of 3 --