Interpelacja nr 8547
Interpelacja w sprawie uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę biogazowni
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Rolnictwo i Rozwój Wsi (40%)
Sprawiedliwość i Sądy (40%)
Edukacja i Szkolnictwo (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę biogazowni
Interpelacja nr 8547
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę biogazowni
Zgłaszający: Tomasz Piotr Nowak
Data wpływu: 07-03-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z interpelacją w sprawie procedur wydawania pozwoleń na budowę biogazowni i stopnia, w jakim uwzględniana jest opinia lokalnych społeczności w tym procesie. Coraz częściej mieszkańcy wyrażają obawy dotyczące wpływu takich inwestycji na środowisko, warunki życia oraz wartość nieruchomości. Brak realnych konsultacji społecznych prowadzi do konfliktów i nieufności wobec administracji publicznej.
Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytanie:
Czy istnieją mechanizmy prawne, które pozwalają społeczności lokalnej skutecznie wyrazić swoją opinię i mieć realny wpływ na decyzję administracyjną w tej sprawie?
Mając na uwadze konieczność zachowania równowagi pomiędzy rozwojem odnawialnych źródeł energii a interesami społeczności lokalnych, proszę o szczegółowe odniesienie się do przedstawionej kwestii.
Z wyrazami szacunku
Interpelacja nr 8547
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę biogazowni
Zgłaszający: Tomasz Piotr Nowak
Data wpływu: 07-03-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z interpelacją w sprawie procedur wydawania pozwoleń na budowę biogazowni i stopnia, w jakim uwzględniana jest opinia lokalnych społeczności w tym procesie. Coraz częściej mieszkańcy wyrażają obawy dotyczące wpływu takich inwestycji na środowisko, warunki życia oraz wartość nieruchomości. Brak realnych konsultacji społecznych prowadzi do konfliktów i nieufności wobec administracji publicznej.
Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytanie:
Czy istnieją mechanizmy prawne, które pozwalają społeczności lokalnej skutecznie wyrazić swoją opinię i mieć realny wpływ na decyzję administracyjną w tej sprawie?
Mając na uwadze konieczność zachowania równowagi pomiędzy rozwojem odnawialnych źródeł energii a interesami społeczności lokalnych, proszę o szczegółowe odniesienie się do przedstawionej kwestii.
Z wyrazami szacunku
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Miłosz Motyka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.8 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6383 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOZE-VIII.050.4.2025.KW
3705119.14688662.11896883
Warszawa, 02-04-2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Pana Posła Tomasza Piotra Nowaka w sprawie
uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę
biogazowni, nr K10INT8547, proszę przyjąć następującą odpowiedź.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotną rolę oraz potencjał tkwiący w
odnawialnych źródłach energii, w tym w biogazie i biometanie. Rozwój instalacji
wykorzystujących biogaz do produkcji energii elektrycznej, cieplnej lub biometanu
może stanowić uzupełnienie krajowego miksu energetycznego, co może wpłynąć
na zmniejszenie zapotrzebowania na zewnętrzne dostawy paliw, a także pozwoli
wytworzyć wartość dodaną w lokalnych społecznościach poprzez zapewnienie
czystej energii wytworzonej przy wykorzystaniu lokalnych substratów, w tym
odpadów.
Odnosząc się do kwestii lokalizacji inwestycji w postaci biogazowni, uprzejmie
informuję, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska jest świadome poziomu akceptacji
lokalnych społeczności dla inwestycji w biogazownie. Taki stan rzeczy wymaga
odpowiedniej edukacji zarówno po stronie administracji rządowej jak
i samych inwestorów. Często brak akceptacji lokalnej społeczności jest wynikiem
braku wiedzy na temat tego jak funkcjonują biogazownie – stąd obawa przed
wybuchem instalacji, odorem, gryzoniami, wzmożonym ruchem. Z tym wyzwaniem
mierzy się nie tylko Polska, ale wiele państw w Europie. Wzrost świadomości
społecznej i edukacja na temat korzyści z wytwarzania biogazu oraz obalenie
niepochlebnych mitów na temat biogazowni mogą przyczynić się do pokonania
jednej z głównych barier, które ogranicza rozwój tego sektora, tj. braku akceptacji
społecznej.
Powstawanie instalacji biogazowych w Polsce podlega kompleksowej ocenie, która
obejmuje szereg procedur administracyjnych, podczas których weryfikowane jest
spełnienie przez nie określonych wymogów prawnych dotyczących różnych sfer
-- 1 of 3 --
funkcjonowania. Warto też nadmienić, że biogazownie zaliczają się do grupy
przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Przeprowadzenie tych procedur ma zapewnić efektywną, bezpieczną i
zrównoważoną środowiskowo eksploatację tego typu projektów.
W przypadku biogazowni, zależnie od jej rodzaju, mowa tutaj o takich procedurach
administracyjnych jak między innymi:
1. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, uchwalenie miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego (jeśli nie obowiązuje) lub zmiana MPZP
(jeśli obowiązujący nie przewiduje lokalizacji danego rodzaju instalacji OZE)
lub uchwalenie zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z umową
urbanistyczną;
3. Uzyskanie pozwoleń środowiskowych:
a. pozwolenie zintegrowane,
b. pozwolenie na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
c. zezwolenie na wytwarzanie odpadów;
4. Uzyskanie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej;
5. Uzyskanie warunków przyłączenia do sieci ciepłowniczej (opcjonalnie);
6. Uzyskanie pozwolenia na budowę;
7. Uzyskanie pozwolenia na użytkowanie;
8. Uzyskanie koncesji na wytwarzanie ciepła (opcjonalnie);
9. Uzyskanie wpisu do rejestru wytwórców biogazu prowadzonego przez
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa albo Urząd Regulacji Energetyki.
Weryfikacja przebiegu inwestycji i wydawania zgód administracyjnych leży po
stronie organów właściwych w danym zakresie.
Chciałbym jednak podkreślić, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960
r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.)
stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego
lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu
na swój interes prawny lub obowiązek, co stanowi podstawę do włączenia się
każdego zainteresowanego w proces uzyskiwania administracyjnych zgód dla danej
inwestycji. W zależności od rodzaju postępowania strony mogą zwrócić się do
Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wojewody czy sądu administracyjnego.
W przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez
Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, organem wyższego stopnia w
rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska.
Biorąc pod uwagę kwestie planowania i zagospodarowania przestrzennego należy
wskazać, że najskuteczniejszą formą zapewnienia pożądanych kierunków rozwoju
-- 2 of 3 --
miasta czy gminy i zabezpieczenia interesów mieszkańców jest uchwalenie
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP), którego
postanowienia będą wiążące dla potencjalnych inwestorów, mieszkańców i
organów administracji publicznej. Wpływ na ustalenie ostatecznej struktury MPZP
ma także społeczność konkretnej gminy, co wynika z prowadzonych konsultacji
społecznych w procesie projektowania ostatecznego kształtu MPZP. Zgodnie z art.
17 ust. 13 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym wójt, burmistrz albo prezydent miasta przeprowadza konsultacje
społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego
wynikające z tych konsultacji. Uwagi społeczności mogą mieć rzeczywisty wpływ
na lokowanie konkretnych obszarów w planie, w tym także terenów pod budowę
biogazowni.
Warto przy tym nadmienić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca
2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i
prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych
aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do
zadań własnych gminy. Władze lokalne powinny uwzględniać stanowisko lokalnej
społeczności przy podejmowaniu decyzji dotyczącej powstania biogazowni
zwłaszcza w przypadku braku MPZP.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Miłosz Motyka
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOZE-VIII.050.4.2025.KW
3705119.14688662.11896883
Warszawa, 02-04-2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Pana Posła Tomasza Piotra Nowaka w sprawie
uwzględniania opinii lokalnej społeczności przy udzielaniu pozwolenia na budowę
biogazowni, nr K10INT8547, proszę przyjąć następującą odpowiedź.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotną rolę oraz potencjał tkwiący w
odnawialnych źródłach energii, w tym w biogazie i biometanie. Rozwój instalacji
wykorzystujących biogaz do produkcji energii elektrycznej, cieplnej lub biometanu
może stanowić uzupełnienie krajowego miksu energetycznego, co może wpłynąć
na zmniejszenie zapotrzebowania na zewnętrzne dostawy paliw, a także pozwoli
wytworzyć wartość dodaną w lokalnych społecznościach poprzez zapewnienie
czystej energii wytworzonej przy wykorzystaniu lokalnych substratów, w tym
odpadów.
Odnosząc się do kwestii lokalizacji inwestycji w postaci biogazowni, uprzejmie
informuję, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska jest świadome poziomu akceptacji
lokalnych społeczności dla inwestycji w biogazownie. Taki stan rzeczy wymaga
odpowiedniej edukacji zarówno po stronie administracji rządowej jak
i samych inwestorów. Często brak akceptacji lokalnej społeczności jest wynikiem
braku wiedzy na temat tego jak funkcjonują biogazownie – stąd obawa przed
wybuchem instalacji, odorem, gryzoniami, wzmożonym ruchem. Z tym wyzwaniem
mierzy się nie tylko Polska, ale wiele państw w Europie. Wzrost świadomości
społecznej i edukacja na temat korzyści z wytwarzania biogazu oraz obalenie
niepochlebnych mitów na temat biogazowni mogą przyczynić się do pokonania
jednej z głównych barier, które ogranicza rozwój tego sektora, tj. braku akceptacji
społecznej.
Powstawanie instalacji biogazowych w Polsce podlega kompleksowej ocenie, która
obejmuje szereg procedur administracyjnych, podczas których weryfikowane jest
spełnienie przez nie określonych wymogów prawnych dotyczących różnych sfer
-- 1 of 3 --
funkcjonowania. Warto też nadmienić, że biogazownie zaliczają się do grupy
przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Przeprowadzenie tych procedur ma zapewnić efektywną, bezpieczną i
zrównoważoną środowiskowo eksploatację tego typu projektów.
W przypadku biogazowni, zależnie od jej rodzaju, mowa tutaj o takich procedurach
administracyjnych jak między innymi:
1. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, uchwalenie miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego (jeśli nie obowiązuje) lub zmiana MPZP
(jeśli obowiązujący nie przewiduje lokalizacji danego rodzaju instalacji OZE)
lub uchwalenie zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z umową
urbanistyczną;
3. Uzyskanie pozwoleń środowiskowych:
a. pozwolenie zintegrowane,
b. pozwolenie na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
c. zezwolenie na wytwarzanie odpadów;
4. Uzyskanie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej;
5. Uzyskanie warunków przyłączenia do sieci ciepłowniczej (opcjonalnie);
6. Uzyskanie pozwolenia na budowę;
7. Uzyskanie pozwolenia na użytkowanie;
8. Uzyskanie koncesji na wytwarzanie ciepła (opcjonalnie);
9. Uzyskanie wpisu do rejestru wytwórców biogazu prowadzonego przez
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa albo Urząd Regulacji Energetyki.
Weryfikacja przebiegu inwestycji i wydawania zgód administracyjnych leży po
stronie organów właściwych w danym zakresie.
Chciałbym jednak podkreślić, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960
r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.)
stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego
lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu
na swój interes prawny lub obowiązek, co stanowi podstawę do włączenia się
każdego zainteresowanego w proces uzyskiwania administracyjnych zgód dla danej
inwestycji. W zależności od rodzaju postępowania strony mogą zwrócić się do
Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wojewody czy sądu administracyjnego.
W przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez
Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, organem wyższego stopnia w
rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska.
Biorąc pod uwagę kwestie planowania i zagospodarowania przestrzennego należy
wskazać, że najskuteczniejszą formą zapewnienia pożądanych kierunków rozwoju
-- 2 of 3 --
miasta czy gminy i zabezpieczenia interesów mieszkańców jest uchwalenie
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP), którego
postanowienia będą wiążące dla potencjalnych inwestorów, mieszkańców i
organów administracji publicznej. Wpływ na ustalenie ostatecznej struktury MPZP
ma także społeczność konkretnej gminy, co wynika z prowadzonych konsultacji
społecznych w procesie projektowania ostatecznego kształtu MPZP. Zgodnie z art.
17 ust. 13 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym wójt, burmistrz albo prezydent miasta przeprowadza konsultacje
społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego
wynikające z tych konsultacji. Uwagi społeczności mogą mieć rzeczywisty wpływ
na lokowanie konkretnych obszarów w planie, w tym także terenów pod budowę
biogazowni.
Warto przy tym nadmienić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca
2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i
prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych
aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do
zadań własnych gminy. Władze lokalne powinny uwzględniać stanowisko lokalnej
społeczności przy podejmowaniu decyzji dotyczącej powstania biogazowni
zwłaszcza w przypadku braku MPZP.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Miłosz Motyka
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --