+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DLI-II.054.2.2025.KR.1
Warszawa, 24 marca 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej
Dotyczy: interpelacji nr 8410 Posła na Sejm RP Krzysztofa Mulawy w sprawie
postępowania odwoławczego dotyczącego budowy autostrady A2 w okolicach Siedlec
Szanowny Panie Marszałku,
składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację nr 8410 Posła na Sejm RP Krzysztofa
Mulawy w sprawie postępowania odwoławczego dotyczącego budowy autostrady A2
w okolicach Siedlec.
Odpowiadając na pytania:
 „Kiedy Ministerstwo planuje zakończyć postępowanie odwoławcze, a także
dlaczego postępowanie odwoławcze, które powinno trwać maksymalnie 2 miesiące
trwa już blisko dwa lata?”,
 „Co jest przyczyną systematycznego wyznaczania »nowego terminu rozpatrzenia
sprawy«, sprawy dla decyzji, która z chwilą wydania powinna być »dokładnie
wyjaśniona, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli«,
a więc przygotowana zgodnie z art. 7 i 77 § 1 KPA”,
 „Skąd wynikła konieczność dokonania korekty merytoryczno-reformacyjnej decyzji
Wojewody Mazowieckiego co wynika z pism DLI-II.7621.35.2023.KS.31 i pisma
DLI-II.7621.35.2023.KS.28?”,
przedstawiam poniższe informacje.
W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego w sprawie decyzji Wojewody
Mazowieckiego nr 77/SPEC/2023 z dnia 15 maja 2023 r., znak: WI-
I.7820.1.2.2022.DW, zwanej dalej „decyzją Wojewody Mazowieckiego”, o zezwoleniu na
realizację inwestycji drogowej pn.: „Budowa autostrady A2 Warszawa – Kukuryki na
odcinku obw. Siedlec – węzeł »Cicibór« (z węzłem). Odcinek VI od km 561+440 do km
ok. 580+190 z węzłem »Borki« o długości ok. 18,750 km”, Minister Rozwoju
i Technologii (dalej: Minister), działając jako organ II instancji, obowiązany był do
podejmowania działań mających na celu urzeczywistnienie zasad ogólnych
postępowania administracyjnego określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej
„kpa”. Stosując się do zasady wyrażonej w art. 7 i art. 77 kpa, Minister, stojąc na straży

-- 1 of 9 --

2(9)
praworządności, obowiązany był podejmować wszelkie działania niezbędne do
dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jednocześnie,
istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na
dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy
wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia, zatem zarówno w zakresie ustalenia
stanu faktycznego, wskazania dowodów, oceny tych dowodów jak i rozważań
prawnych, które mają w tej sprawie zastosowanie, nie zaś tylko na kontroli argumentów
podniesionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji. Obowiązkiem
organu odwoławczego było więc również ponowne rozpatrzenie sprawy tak, jak gdyby
nie było rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Minister był zatem zobligowany m.in. do ponownego rozpatrzenia wniosku inwestora
o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, analizy dokumentów
zgromadzonych przez organ I instancji, weryfikacji wydanego przez ten organ
rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z przepisami materialnymi i proceduralnymi
oraz odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych przez strony skarżące
w licznych odwołaniach od decyzji Wojewody Mazowieckiego, które były także
uzupełniane w trakcie procedury odwoławczej. Pragnę zauważyć, że od decyzji
Wojewody Mazowieckiego złożona została znaczna liczba odwołań i pism
uzupełniających odwołania.
Powyższe oznacza, że postępowanie odwoławcze w sprawie przedmiotowej decyzji
obejmuje nie tylko zbadanie zarzutów wniesionych przez odwołujące się strony, ale
również wszechstronną analizę sprawy we wszystkich jej aspektach – w tym ponowną
analizę wniosku o wydanie decyzji wraz z załącznikami do tego wniosku. Co prawda,
zgodnie z art. 11g ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r.
poz. 311), zwanej dalej „specustawą drogową”, odwołanie strony od decyzji o zezwoleniu
na realizację inwestycji drogowej rozpatruje się w terminie 30 dni, jednakże specustawa
drogowa nie wyłącza możliwości zastosowania art. 36 kpa (dotyczącego możliwości
wydłużenia terminu sprawy). Nie ma przeszkód prawnych do wielokrotnego
przedłużenia terminu załatwienia sprawy, jeżeli jest to usprawiedliwione
okolicznościami sprawy, co miało miejsce w niniejszym postępowaniu odwoławczym
w sprawie decyzji Wojewody Mazowieckiego.
Zgodnie z art. 136 § 1 kpa, organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony
lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów
w sprawie. W trakcie przedmiotowego postępowania odwoławczego zaszła
konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.
Konieczność przeprowadzenia ww. postępowania wyjaśniającego, obejmującego swoim
zakresem analizę akt sprawy zgromadzonych przez organ I instancji, opracowanie
i wystosowanie wezwań do odpowiednich podmiotów (inwestora, innych organów
administracji publicznej, odwołujących się stron), oczekiwanie na odpowiedzi na
ww. wezwania, analizę nadesłanych odpowiedzi, a następnie umożliwienie stronom
zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co
do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań – niewątpliwie wpłynęło
na konieczność przedłużania terminu załatwienia sprawy, i niemożność jej zakończenia
w terminie określonym w art. 11g ust. 2 specustawy drogowej.
W toku postępowania odwoławczego możliwe jest także uzupełnianie lub korygowanie
wniosku przez inwestora, a organ II instancji (w tym przypadku Minister) nie może
pozbawić go możliwości udzielania wyjaśnień i korygowania wniosku o wydanie decyzji

-- 2 of 9 --

3(9)
o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W toku postępowania odwoławczego
wpłynęły do Ministerstwa Rozwoju i Technologii obszerne wnioski inwestora
(pełnomocnika Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad) o dokonanie przez
Ministra korekty merytoryczno-reformacyjnej decyzji Wojewody Mazowieckiego
w zakresie działek wymienionych w tych wnioskach. Skutkowało to także koniecznością
podjęcia dodatkowych czynności wyjaśniających, co także wpłynęło na przedłużenie
załatwienia sprawy.
Akta postępowania odwoławczego jednoznacznie świadczą o tym, że Minister po
otrzymaniu odwołań podejmował czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy. Należy
również podkreślić, że nie wszystkie czynności podejmowane przez organ znajdują
odzwierciedlenie w aktach sprawy w postaci dokumentu sporządzonego w formie
pisemnej. Oczywiste bowiem jest, że także organ, na rzecz którego pracę wykonują
konkretne osoby fizyczne, potrzebuje czasu na analizę zebranego w sprawie materiału
dowodowego. Każdorazowe przedłużenie terminu załatwienia sprawy odwoławczej
dotyczącej decyzji Wojewody Mazowieckiego nie było zatem skutkiem opieszałości
Ministra, lecz było związane ze skomplikowanym charakterem sprawy, a ustalenie
wszystkich faktów w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia wymagało szczegółowego
rozeznania, w tym poprzez zgromadzenie i rozpatrzenie kompletnego materiału
dowodowego. Zasada szybkości postępowania określona w art. 12 kpa, nie może
bowiem pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem dokładnego wyjaśnienia stanu
faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy przez organ. W przedmiotowej
sprawie wydłużając termin załatwienia sprawy organ każdorazowo kierował się
obiektywnymi przesłankami, jak również informował o tym odwołujących się od decyzji
Wojewody Mazowieckiego.
Wiedzą powszechnie znaną jest wysoce skomplikowany charakter spraw o zezwolenie
na realizację inwestycji drogowej na podstawie specustawy drogowej i wielość oraz
złożoność niezbędnych do podjęcia czynności, zarówno znajdujących odzwierciedlenie
w aktach sprawy, jak i nieudokumentowanych (analiza pozyskanych akt, analiza
orzecznictwa, weryfikacja pozyskanych dokumentów, przygotowywanie projektów
rozstrzygnięć). Nie ulega przy tym wątpliwości, że w sprawach dotyczących zezwoleń
na realizację inwestycji drogowej występuje konflikt dwóch różnych grup interesów, tj.
publicznego i prywatnego. Ocena organu administracyjnego dotycząca grup dwóch
różnych interesów prawnych musi polegać na wyważeniu tych interesów, czemu organ
powinien dać wyraz w wydanym w sposób obiektywny rozstrzygnięciu i jego
uzasadnieniu.
Między innymi z powyższych względów proces przygotowywania rozstrzygnięć
w sprawach prowadzonych na podstawie specustawy drogowej jest skomplikowany.
Wynika to przede wszystkim ze specyfiki materii będącej przedmiotem rozpatrywanych
spraw, ich zawiłości i wielopłaszczyznowego charakteru oraz obszerności
zgromadzonego w takich sprawach materiału dowodowego. Również niniejsza sprawa
należy do tych bardziej skomplikowanych (o czym świadczy ilość zgromadzonego
w sprawie materiału dowodowego i wielość podejmowanych przez Ministra czynności
wyjaśniających w sprawie).
Jednocześnie pragnę poinformować Pana Posła, że Minister zakończył już
postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Wojewody Mazowieckiego, wydając
w dniu 21 marca 2025 r. decyzję, znak: DLI-II.7621.35.2023.KR.68, zwaną dalej „decyzją
Ministra”, uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy,

-- 3 of 9 --

4(9)
a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego oraz
umarzającą postępowanie odwoławcze w zakresie niektórych odwołań.
Odnosząc się do pytań:
 „Dlaczego wywłaszczeni mieszkańcy w dalszym ciągu muszą płacić podatek
od nieruchomości, pomimo że nie mogą korzystać ze swoich nieruchomości zgodnie
z ich przeznaczeniem? Czy prawdą jest że na tych gruntach trwają prace budowalne,
których zaangażowanie na szacowane jest na ponad 70%? Jeżeli tak, to proszę
o wskazanie możliwych do wdrożenia rozwiązań, tak aby dziś i w przyszłości odciążyć
mieszkańców z konieczności płacenia podatku, która to płatność wynika
z opieszałości prowadzenia postępowania odwoławczego”,
 „Czy prawdą jest, że od czasu wydania decyzji ZRID wywłaszczeni mieszkańcy nie
mogą sprzedać/kupić, w formie aktu notarialnego, pozostałych po wywłaszczeniu
części gruntów ze względu na brak ostateczności decyzji? Jeżeli tak to w jaki sposób
Ministerstwo zamierza rozwiązać ten problem?”,
przedstawiam poniższe informacje.
W myśl art. 12 ust. 4 specustawy drogowej, nieruchomości lub ich części, o których mowa
w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa w odniesieniu
do dróg krajowych, bądź własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego
w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych – z dniem, w którym
decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Zgodnie zaś
z art. 12 ust. 3 specustawy drogowej, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
drogowej stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze
nieruchomości. Dokonywanie zmian w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów
i budynków następuje dopiero z chwilą, gdy decyzja o zezwoleniu na realizację
inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Dopiero bowiem taka decyzja jest decyzją
wykonalną w zakresie zmiany stanu prawnego nieruchomości i ich ewidencyjnego
oznaczenia objętych tą decyzją. Wprowadzanie zmian do księgi wieczystej oraz do
ewidencji gruntów i budynków jest bowiem także skutkiem wykonywania omawianej
decyzji.
Niewątpliwie decyzja Wojewody Mazowieckiego nie była decyzją ostateczną, gdyż
Minister prowadził postępowanie odwoławcze w sprawie ww. rozstrzygnięcia. Dopiero
zatem decyzja Ministra kończąca postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie
jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. Niemniej jednak podkreślić
trzeba, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 specustawy drogowej, w niniejszej sprawie Wojewoda
Mazowiecki nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody
Mazowieckiego. Na podstawie nadanego decyzji o zezwoleniu na realizację
przedmiotowej inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności inwestor
mógł zatem rozpocząć realizację planowanego przedsięwzięcia, bez względu na toczące
się przed Ministrem postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Wojewody
Mazowieckiego.
W związku z wniesionymi odwołaniami od decyzji Wojewody Mazowieckiego i brakiem
ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia – do
dnia wydania decyzji Ministra nie nastąpiło przejście z mocy prawa, na własność Skarbu
Państwa, prawa własności działek objętych w całości lub w części liniami
rozgraniczającymi teren przedmiotowej inwestycji drogowej i ostateczne zatwierdzenie
podziałów nieruchomości.

-- 4 of 9 --

5(9)
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nieuniknione są rozbieżności czasowe
pomiędzy terminem faktycznego objęcia przez inwestora nieruchomości objętych
inwestycją i rozpoczęciem prac budowlanych, a uregulowaniem wszelkich kwestii
formalnoprawnych związanych ze zmianami w księgach wieczystych oraz
w ewidencji gruntów i budynków dotyczących tytułów prawnych nieruchomości
objętych skutkami prawnorzeczowymi decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
drogowej, jeśli od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, opatrzonej
rygorem natychmiastowej wykonalności, zostaną wniesione odwołania, jak ma to
miejsce w niniejszej sprawie.
Jednocześnie podkreślić należy, że na etapie postępowania w sprawie o zatwierdzenie
projektu budowlanego i pozwolenie na budowę (zezwolenie na realizację inwestycji
drogowej) organ architektoniczno-budowlany nie zajmuje się przyszłą realizacją
budowy. Kwestia dotycząca stanu zaawansowania realizacji przez inwestora
przedmiotowego przedsięwzięcia pozostawała zatem poza zakresem badania przez
Ministra w postępowaniu odwoławczym w sprawie decyzji Wojewody Mazowieckiego.
Dokładnymi informacjami dotyczącymi stanu zawansowania robót budowlanych
dysponuje inwestor przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego – Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
Natomiast wdrożenie zaproponowanych przez Pana Posła rozwiązań musiałoby się
wiązać ze zmianą obowiązujących przepisów prawa. Opiekunem merytorycznym
specustawy drogowej, na podstawie której została wydana decyzja Wojewody
Mazowieckiego, jest Minister Infrastruktury.
Odpowiadając na pytania: „Co stanie się z wypłatą 70% zaliczki dla wywłaszczonych
mieszkańców, jeżeli zgodnie z wniesionymi odwołaniami decyzji ZRID zostanie ona
uchylona. W jakich terminach i w jakiej wysokości środki te będą musiały zostać
zwrócone przez mieszkańców?”, wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 5b specustawy
drogowej, osoba, której wypłacono zaliczkę, lub jej spadkobiercy są obowiązani
do zwrotu zaliczki po jej waloryzacji na dzień zwrotu, jeżeli decyzja o zezwoleniu na
realizację inwestycji drogowej została zmieniona, uchylona w całości lub w części
dotyczącej tej osoby lub stwierdzono jej nieważność. Podkreślić należy, że zobowiązanie
do zwrotu zwaloryzowanej zaliczki mogłoby powstać tylko w sytuacji wyeliminowania
odrębnej od decyzji ZRID decyzji odszkodowawczej z obrotu prawnego w jednym
z trybów nadzwyczajnych (w postępowaniu wznowieniowym lub w wyniku stwierdzenia
nieważności), co mogłoby nastąpić wyłącznie w wyniku zaistnienia szczególnych
okoliczności wskazanych w przepisach regulujących przedmiotowe tryby. Nie jest to
natomiast sytuacja standardowa. Jeżeli decyzja odszkodowawcza zostałaby uchylona w
postępowaniu odwoławczym, kwota wypłaconej zaliczki zostanie rozliczona w decyzji
ustalającej odszkodowanie w ponownie przeprowadzonym postępowaniu. Obowiązek
zwrotu mógłby powstać wyłącznie w sytuacji ustalenia odszkodowania
w mniejszej wysokości niż w pierwotnie wydanej decyzji. W przypadku ustalenia
odszkodowania w wyższej kwocie, jego wartość zostanie pomniejszona o kwotę
wypłaconej zaliczki. Zgodnie z utrwaloną w dotychczasowym orzecznictwie
administracyjnym i sądowoadministracyjnym zasadą, waloryzacji podlega jedynie kwota
zwracana wskutek utraty bytu prawnego decyzji w trybach nadzwyczajnych.
W przypadku zwrotu „nadwyżki” odszkodowania w zwykłym postępowaniu
odwoławczym, zwracana kwota nie jest waloryzowana.
Odpowiadając na pytanie: „Na ile prawdą jest, że od czasu wydania Decyzji
o Środowiskowych Uwarunkowaniach w roku 2011, mieszkańcy mieli ograniczone

-- 5 of 9 --

6(9)
prawo własności, ponieważ nie mieli możliwości stawiania budynków czy
przekształcania gruntów?”, przedstawiam poniższe informacje.
W niniejszej sprawie do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
drogowej inwestor przedłożył ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję
Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r.,
znak: WOOŚ-II.4200.1.2011.MW, o środowiskowych uwarunkowaniach dla
przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady A2 na odcinku Warszawa-
Kukuryki według wariantu 4+4a1+4, zwaną dalej „decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach”. Z tego względu, właściwym organem do udzielania odpowiedzi na
rzeczone pytanie Pana Posła jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska
w Warszawie, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowanych.
Odnosząc się do pytania: „Czy prawdziwe są słowa Komisji Europejskiej
tzn. że »rozpoczęcie realizacji przedsięwzięcia pomimo toczącego się postępowania
odwoławczego jest niezgodna z Unijnym Prawem«?”, wskazać należy, że
materialnoprawną podstawę do wydania decyzji Wojewody Mazowieckiego stanowiły
przepisy specustawy drogowej, a więc obowiązującego w porządku prawnym aktu
normatywnego. Jak już wcześniej wyjaśniono, obowiązujące w systemie przepisy
specustawy drogowej umożliwiają nadanie – na wniosek inwestora – rygoru
natychmiastowej wykonalności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
Na podstawie nadanego decyzji Wojewody Mazowieckiego rygoru natychmiastowej
wykonalności inwestor mógł zatem rozpocząć i prowadzić realizację planowanego
przedsięwzięcia, bez względu na toczące się przed Ministrem postępowanie
odwoławcze w sprawie decyzji Wojewody Mazowieckiego.
Odnosząc się do pytania: „Czy prawdą jest, że realizacja inwestycji na podstawie decyzji,
do której wpłynęła ogromna ilość odwołań może rodzić ryzyko wyrządzenia znacznej
szkody w środowisku zgodnie z:
1) Dyrektywą 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia
2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania
i zarządzania szkodom wyrządzony środowisku naturalnemu,
2) Ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich
naprawie,
3) Prawem Ochrony Środowiska”,
przedstawiam poniższe informacje w ramach posiadanych kompetencji.
W pierwszej kolejności pragnę poinformować, że nie można utożsamiać faktu wniesienia
od decyzji Wojewody Mazowieckiego znacznej ilości odwołań z ryzykiem wyrządzenia
przez przedmiotową inwestycję znacznej szkody w środowisku. Zauważyć bowiem
należy, że dla przedmiotowej inwestycji drogowej zostały wydane przez
wyspecjalizowany organ ochrony środowiska – Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska w Warszawie pozytywne uzgodnienia środowiskowe realizacji
przedsięwzięcia.
W pierwszej kolejności przedmiotowa inwestycja drogowa uzyskała wydaną przez
Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach. To na etapie postępowania środowiskowego, zakończonego
wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nastąpiła ocena oddziaływania na

-- 6 of 9 --

7(9)
środowisko przedmiotowej inwestycji, w tym przyjęcie wariantu jej lokalizacji, jak
również w tym postępowaniu zostały przeanalizowane wszelkie kwestie dotyczące
oddziaływania inwestycji na środowisko i ludzi. W uzasadnieniu decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach wskazano, że uwzględniając przeprowadzoną ocenę
oddziaływania przedsięwzięcia na środowiskowo, w tym obszary Natura 2000 oraz
zawarte w rozstrzygnięciu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunki
minimalizujące wpływ przedsięwzięcia na środowiskowo, w rekomendowanym przez
inwestora wariancie inwestycji 4+4a1+4 stwierdzono brak znaczącego negatywnego
oddziaływania przedsięwzięcia na środowiskowo, w tym obszary Natura 2000 oraz na
ich spójność i integralność powiązań między nimi.
Ponadto na etapie postępowania przed Wojewodą Mazowieckim została
przeprowadzona ponowna ocena oddziaływania na środowisko. W ramach
przeprowadzonego postępowania Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska
w Warszawie powtórnie przeanalizował oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia
na środowisko i ludzi. Ponowna ocena oddziaływania inwestycji na środowiska
zakończyła się wydaniem uzgodnienia warunków realizacji inwestycji przez
Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowa w Warszawie. To w powyższych
postępowaniach prowadzonych przez organ środowiskowy analizowano i oceniano
m.in. bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie
i warunki życia ludzi, jak i możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach i postanowieniu uzgadniającym, wydanych przez Regionalnego
Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie, zostały sformułowane warunki realizacji
i eksploatacji, które mają na celu minimalizację wpływu przedmiotowej inwestycji na
środowisko, w tym na zdrowie i życie ludzi.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /

-- 7 of 9 --

8(9)
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z
dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4 maja 2016 r., z późn.zm.), zwanego dalej
„RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju
i Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa,
e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na ePUAP:
/MRPiT/SkrytkaESP, adres do doręczeń elektronicznych:
AE:PL-68477-29007-EFSHR-25. Wykonującym obowiązki administratora jest Dyrektor
Departamentu Lokalizacji Inwestycji.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych,
a także przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z Inspektorem
Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację na skrzynkę: iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO tj. w
celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na podstawie
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy
z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora
(Dz.U. z 2024 r. poz. 907), oraz w związku z § 162 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z
dnia 29 października 2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r., poz.
806) oraz art. 193 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. –
Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
(M. P. z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interwencję poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne lub
działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w celach, które
wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa (np. na żądanie sądów,
urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych
z MRiT przetwarzają dane osobowe, dla których Administratorem jest Minister
Rozwoju i Technologii (np. podmioty świadczące usługi prawne, dostawcy
systemów informatycznych i usług IT oraz telekomunikacyjnych, operatorzy
pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny
do realizacji celu ich przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały one
zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego przepisy ustawy z dnia
14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym
i archiwach (Dz.U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu
decyzji lub profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do
organizacji międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi
na interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują Pani/Panu
następujące prawa:

-- 8 of 9 --

9(9)
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art. 15
RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub
nieaktualne, zgodnie z art. 16 RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje
Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego właściwego w sprawach
ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, ul. Stawki
2, 00-193 Warszawa.

-- 9 of 9 --