Odpowiedź na interpelację w sprawie bezpieczeństwa publicznego w kontekście korzystania z broni palnej przeznaczonej do celów myśliwskich Odpowiedź na interpelację nr 7594 w sprawie bezpieczeństwa publicznego w kontekście korzystania z broni palnej przeznaczonej do celów myśliwskich Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek Warszawa, 19-02-2025 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 7594 pani poseł Ewy Szymanowskiej i grupy posłów[1] w sprawie bezpieczeństwa publicznego w kontekście korzystania z broni palnej przeznaczonej do celów myśliwskich, w oparciu m.in. o stanowisko Komendy Głównej Policji, uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji[2], pozwolenie na broń wydaje właściwy organ Policji. Wobec powyższego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa to komendant wojewódzki Policji w drodze decyzji administracyjnej wydaje pozwolenie na broń, w którym określa się cel, w jakim zostało wydane oraz rodzaj i liczbę egzemplarzy broni. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. Za ważną przyczynę posiadania broni uważa się w szczególności posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich. Wskazane organa Policji są właściwe do oceny przesłanek możliwości wydania pozwolenia na broń do celów łowieckich danej osobie, jak również w przypadku uzyskania informacji o popełnieniu czynu zabronionego przez osobę posiadającą pozwolenie na broń podejmują czynności zmierzające do ustalenia, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia pozwolenia na broń. Ponadto odnosząc się do kwestii przestępstw popełnionych z wykorzystaniem „broni myśliwskiej“ informuję, że dane na temat przestępstw stwierdzonych są gromadzone przez Policję w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji. Komenda Główna Policji dysponuje danymi w zakresie przestępstw stwierdzonych z wykorzystaniem modus operandi „broń myśliwska“. Niemniej, Krajowy System Informacyjny Policji nie posiada wyróżnika charakteryzującego bezpośrednio przestępstwa, w których użyto broni myśliwskiej. Dane statystyczne są możliwe do opracowania z wykorzystaniem modus operandi „broń myśliwska“ jako narzędzia wykorzystanego w przestępstwie. Przestępstwa stwierdzone z wykorzystaniem modus operandi „broń myśliwska“ Rok 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 Liczba 94 87 221 170 160 146 133 180 120 128 208 W przypadku uzyskania informacji o popełnieniu czynu zabronionego przez osobę posiadającą pozwolenie na broń, bez względu na cel jej przeznaczenia, organ Policji właściwy w sprawach pozwoleń na broń podejmuje czynności zmierzające do ustalenia, czy dany incydent wyczerpuje przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń wskazane w art. 18 ustawy o broni i amunicji. Przepisy ustawy o broni i amunicji nie określają po jakim czasie od cofnięcia pozwolenia na broń można ponownie wystąpić z wnioskiem o wydanie ww. pozwolenia. W art. 15 ust. 1 ustawy o broni i amunicji zostały wymienione przesłanki negatywne wydania pozwolenia na broń, z których wynika m.in., że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz nieumyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu lub bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia. Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi[3], jeżeli zachodzi podejrzenie, że przestępstwo lub wykroczenie zostało popełnione po spożyciu alkoholu, osoba podejrzana może być poddana badaniu koniecznemu do ustalenia zawartości alkoholu w organizmie. Ponadto art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji wskazuje, że kto nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego, podlega karze aresztu albo grzywny. Odnosząc się do kwestii przypadków myśliwych, znajdujących się w stanie nietrzeźwości, będących sprawcami czynów zabronionych, dokonanych przy pomocy broni palnej, informuję, że forma i zakres gromadzonych przez Policję danych uniemożliwia wygenerowanie informacji we wnioskowanym zakresie. Nadmieniam, że przepisy prawa nie nakładają na Policję obowiązku informowania kół łowieckich o czynnościach podjętych względem posiadacza pozwolenia na broń. Dodatkowo warto podkreślić, że zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o działach administracji rządowej[4] dział środowisko obejmuje sprawy ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego oraz racjonalnego wykorzystywania jego zasobów w szczególności w zakresie m.in. łowiectwa. Minister Klimatu i Środowiska jest odpowiedzialny za kształtowanie norm prawnych w zakresie łowiectwa, w tym m.in. regulowanie kwestii szczegółowych warunków wykonywania polowania. Ponadto minister właściwy do spraw środowiska na podstawie art. 6 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie[5], jest naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa, a w oparciu o art. 35a przedmiotowej ustawy sprawuje również nadzór nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego. Jednocześnie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz[6] w rozdziale 3 zawiera przepisy o zachowaniu bezpieczeństwa na polowaniach. Wskazane regulacje określają m.in. obowiązek przestrzegania zasad bezpiecznego używania broni i amunicji, jak również stanowią, że myśliwy nie może wykonywać polowania w stanie po użyciu alkoholu lub innych środków odurzających. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Pani poseł Izabeli Bodnar, pani poseł Aleksandry Leo, pana posła Łukasza Osmalaka i pani poseł Ewy Schädler. [2] Dz. U. 2024 poz. 485. [3] Dz. U. 2023 poz. 2151 z późn. zm. [4] Dz. U. 2024 poz. 1370 z późn. zm. [5] Dz. U. 2023 poz. 1082 z późn. zm. [6] Dz. U. 2005 nr 61 poz. 548 z późn. zm.