+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DM-IV.054.1.2025
Warszawa, 13 lutego 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: interpelacji nr 7573 w sprawie mieszkań z zasobów gminy/miasta
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 7573 wniesioną przez Panią Poseł Katarzynę Osos
w sprawie mieszkań z zasobów gminy/miasta informuję, że obowiązkiem wynajmującego
jest utrzymywanie rzeczy w stanie przydatnym do umówionego użytku przez czas trwania
najmu. Wynajmujący nie ma jednak obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego w razie
zniszczenia rzeczy z powodu okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności.
Zgodnie bowiem z art. 662 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny1, dalej:
K.c., jeżeli rzecz najęta uległa zniszczeniu z powodu okoliczności, za które wynajmujący
odpowiedzialności nie ponosi, wynajmujący nie ma obowiązku przywrócenia stanu
poprzedniego. Skutkuje to wygaśnięciem stosunku najmu z powodu niemożności
świadczenia (art. 475 § 1 K.c.). W takim przypadku umowa najmu wygasa z chwilą
zniszczenia przedmiotu najmu, a najemcy lokalu mieszkalnego nie przysługuje prawo
żądania od wynajmującego zapewnienia lokalu zamiennego.
Jeśli więc mieszkanie uległo zniszczeniu, np. z przyczyn leżących po stronie najemcy albo
wskutek działania siły wyższej, to wynajmujący nie ma obowiązku przywrócenia stanu
poprzedniego („odbudowy” rzeczy najętej) i wówczas stosunek najmu wygasa z powodu
niemożliwości świadczenia usługi będącej następstwem okoliczności, za które wynajmujący
nie ponosi odpowiedzialności.
Inaczej jest w wypadku zniszczenia przedmiotu najmu wskutek okoliczności, za które
wynajmujący (gmina) ponosi odpowiedzialność. Z treści przepisu 662 § 3 K.c. wynika
a contrario, że w sytuacji gdy rzecz najęta uległa zniszczeniu z powodu okoliczności, za które
wynajmujący ponosi odpowiedzialność, najemca może żądać od niego przywrócenia stanu
poprzedniego (jeśli jest to możliwe) lub zawarcia umowy najmu innego lokalu spełniającego
kryteria lokalu zamiennego, albo rozwiązać umowę przez wypowiedzenie.
1 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, z późn. zm.)

-- 1 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W konsekwencji stwierdzić należy, iż gmina nie ma ona obowiązku zawarcia umowy najmu
innego lokalu spełniającego kryteria lokalu zamiennego w związku ze zniszczeniem
w wyniku pożaru dotychczas zajmowanego lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego
zasobu gminy (np. lokalu w ramach najmu socjalnego) w przypadku, gdy odpowiedzialności
za spowodowanie pożaru ponosi najemca. Ponadto w takim przypadku gmina może
dochodzić na drodze sądowej od najemcy odszkodowania za szkody spowodowane
wywołaniem pożaru.
Jednocześnie informuję, że zgodnie z obowiązującym art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca
2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu
cywilnego2, dalej: u.o.p.l., w razie awarii wywołującej szkodę lub zagrażającej bezpośrednio
powstaniem szkody lokator jest obowiązany niezwłocznie udostępnić lokal w celu jej
usunięcia. Jeżeli lokator jest nieobecny lub odmawia udostępnienia lokalu, właściciel ma
prawo wejść do lokalu w obecności funkcjonariusza Policji lub straży gminnej (miejskiej),
a gdy wymaga to pomocy straży pożarnej - także przy jej udziale. Przepis ten przewiduje
możliwość wyegzekwowania obowiązku udostępnienia lokalu – w razie odmowy
udostępnienia lokalu lub nieobecności osoby korzystającej z lokalu w przypadku awarii
wywołującej szkodę lub zagrażającej bezpośrednio powstaniem szkody – przy pomocy
policji, a gdy wymaga to pomocy straży pożarnej – także przy jej udziale.
Brak jest jednak możliwości rozszerzenia przepisu art. 10 ust. 1 u.o.p.l. (poza
ww. przypadkami uregulowanymi obecnie w tym przepisie) poprzez wprowadzenie
podstawy umożliwiającej przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i kontroli w celu
ustalenia, np. przy udziale Policji, czy lokal gminny nie ulega dewastacji albo istnieje
zagrożenie powstania szkody w lokalu (np. w przypadku tzw. zbieraczy śmieci). Zgodnie
bowiem ze stanowiskiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji3 Policja nie ma
podstaw prawnych do podjęcia interwencji polegającej na wstępnym pokonaniu
zabezpieczeń i usunięciu lokatora. Katalog przypadków, kiedy Policja jest uprawniona do
fizycznego przełamania barier jest ograniczony (art. 32 ustawy z dnia 24 maja 2013 r.
o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej4). Ustawodawca założył bowiem,
że jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności, które zagrażają wprost życiu, zdrowiu
(w tym autoagresji) lub związanych z pościgiem, ujęciem i zatrzymaniem osoby zasadne jest
upoważnienie organów ścigania do zastosowania takich środków. W związku z powyższym
funkcjonariusze Policji nie są uprawnieni do wykorzystania środków przeznaczonych do
pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód, np. otwierania (wyważania) drzwi
do pomieszczeń, otwierania zamków tych drzwi w innych przypadkach niż wskazane
w art. 10 ust. 1 u.o.p.l. Ponadto umożliwienie jedynie gminom możliwości szybkiej egzekucji
oraz odzyskania władztwa nad nieruchomością przy użyciu Policji uprzywilejowałoby
właścicieli samorządowych w stosunku do innych właścicieli.
Podkreślić należy, iż wyłącznie na drodze sądowej można wyegzekwować możliwość
odzyskania władztwa nad nieruchomością i wstępu do lokalu będącego przedmiotem najmu
w podnoszonym zakresie. Posiadanie jest stanem faktycznym, który podlega ochronie
prawnej bez względu na dobrą czy też złą wiarę posiadacza. Właściciel nieruchomości nie
może tego posiadania samowolnie naruszać. Dlatego też niemożliwe jest pozasądowe
naruszanie posiadania.
2 (Dz. U. z 2023 r. poz. 725)
3 odnoszącego się do postulatów Prezydenta Miasta Wrocławia dotyczących wprowadzenia zmian w przepisach
z obszaru gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy w zakresie możliwości korzystania przez gminy
z pomocy Policji
4 (Dz. U. z 2024 r. poz. 383, z późn. zm.)

-- 2 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Odnosząc się do kwestii możliwości pobierania kaucji zabezpieczającej pokrycie należności
wynajmującego z tytułu najmu lokalu w celu pokrycia ewentualnych kosztów remontu
lokalu zniszczonego przez najemcę informuję, że ustawodawca przyjął, iż nie pobiera się
kaucji, jeżeli umowa najmu dotyczy najmu socjalnego lokalu. Związane jest to z tym,
iż umowy najmu socjalnego lokalu zawierane są przez przede wszystkim przez osoby
znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji, które nie posiadają tytułu prawnego i których
dochody nie przekraczają progu dochodowego określonego przez gminę oraz osoby, którym
sąd w wyroku eksmisyjnym przyznał prawo do najmu socjalnego lokalu. Oznacza to, iż
dotyczy to lokatorów, którzy utracili tytuł prawny do dotychczas zajmowanego lokalu na
podstawie wyroku eksmisyjnego (z prawem do najmu socjalnego) z powodu trudności z
udźwignięciem ciężaru ponoszenia dotychczasowych opłat za zajmowane mieszkanie.
W związku z tym, że lokatorzy ci mają problemy z udźwignięciem wydatków
mieszkaniowych, to tym bardziej nie byliby w stanie wpłacić kaucji mieszkaniowej
stanowiącej wielokrotność czynszu.
Przechodząc do kwestii możliwości rozwiązania umowy najmu lokalu wchodzącego w skład
mieszkaniowego zasobu gminy z osobami, które odbywają karę pozbawienia wolności
w zakładzie karnym informuję, iż przepis art. 11 ust. 3 pkt 1 u.o.p.l. umożliwia właścicielowi
lokalu wypowiedzenie stosunku najmu z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu
wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.
Niemniej jednak przepis ten nie może być w większości przypadków zastosowany wobec
osoby osadzonej w zakładzie karnym. Zgodnie z art. 25 K.c. miejscem zamieszkania osoby
fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O
zamieszkiwaniu z zamiarem stałego pobytu mówi się wówczas, gdy występują okoliczności
pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku, że określona
miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności danej dorosłej osoby fizycznej. Dane
miejsce nie traci przymiotu miejsca zamieszkania, jeżeli osoba czasowo (z powodu dłuższego
lub krótszego oddalenia się z niego) przebywa poza miejscem zamieszkania (np. na skutek
czasowego osadzenia w zakładzie karnym), pod warunkiem, że osoba nie traci
rzeczywistego związku z tym miejscem. Istotna jest ocena, czy miejsce to jest centrum
życiowym danej osoby. Takiej oceny może dokonać wyłącznie gmina w indywidualnej
sprawie. Należy przy tym podkreślić, iż w przypadku pozbawienia takiej osoby prawa do
najmu lokalu, po wyjściu z zakładu karnego stałaby się osobą bezdomną. Wymaga
zauważenia, iż jedynie w incydentalnych przypadkach (np. w przypadku, gdy osoba
osadzona odbywa karę dożywotniego pozbawienia wolności) można mówić, iż zakład karny
mógłby być uznany za miejsce zamieszkania osadzonego.
Natomiast sprawy związane z rewaloryzacją wysokości stawek godzinowych spłat
zadłużenia czynszowego w formie świadczenia rzeczowego w gminach leżą poza zakresem
kompetencji Ministra Rozwoju i Technologii. Przyjęcie w czasie trwania umowy najmu,
że najemca może uregulować zadłużenie czynszowe w formie świadczenia rzeczowego jest
wyłącznie dobrą wolą ze strony wynajmującego (gminy). Pokreślić należy, iż nie jest możliwe
narzucenie przez Ministra wynajmującemu (gminie) sposobu oznaczenia czynszu, jak też
wysokości stawek godzinowych spłat zadłużenia czynszowego w formie świadczenia
rzeczowego. Należy mieć na uwadze, że sytuacja poszczególnych gmin, zarówno pod
względem finansowym, jak i posiadanego zasobu mieszkaniowego, jest różna. Różny
charakter mają też wykonywane przez zadłużonych najemców prace (w zależności od
umiejętności najemców oraz potrzeb gminy). Z tego powodu ustalenie wysokości stawek
godzinowych spłat zadłużenia czynszowego w formie świadczenia rzeczowego znajduje się
wyłącznie w gestii gminy zawierającej porozumienie z zadłużonym najemcą. Ponadto
informuję, iż Minister nie jest uprawniony do ingerowania w treść umowy najmu, również
w przypadku lokali wchodzących w skład gminnego zasobu mieszkaniowego.

-- 3 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W odniesieniu do kwestii płacenia przez najemców lokali wchodzących w skład
mieszkaniowego zasobu gminy opłat za wywóz śmieci i zużycie wody informuję, że zgodnie
z art. 9 ust. 5 u.o.p.l. w stosunkach najmu oprócz czynszu wynajmujący może pobierać
jedynie opłaty niezależne od właściciela. Oznacza to, że w stosunkach między właścicielem
a najemcą mogą występować dwie kategorie opłat, tj. czynsz i opłaty niezależne od
właściciela. Zgodnie z art. 659 K.c. czynsz najmu lokalu mieszkalnego jest wynagrodzeniem
należnym właścicielowi za oddanie najemcy lokalu do używania. Natomiast zgodnie
z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 8 u.o.p.l. przez opłaty niezależne od właściciela należy
rozumieć opłaty za dostawy do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów
i nieczystości ciekłych.
Przepis art. 9 ust. 5 u.o.p.l. wprowadza wyraźne ograniczenie rodzaju opłat, jakie może
pobierać wynajmujący od najemcy i ma na celu zapewnienie odpowiedniej transparentności
dotyczącej obowiązków świadczeń spoczywających na najemcy - poza ustalonym czynszem
nie będą na nim ciążyły dodatkowe kategorie świadczeń poza tymi, które wynikają z dostaw
do lokalu energii, gazu, wody oraz odprowadzania nieczystości stałych i płynnych.
Przedmiotowa regulacja ma chronić najemcę przed nakładaniem na niego w dowolny
sposób innych, dodatkowych opłat, niewynikających z regulacji ustawowych.
Oznacza to, iż w ramach opłat niezależnych od właściciela gmina może pobierać od najemcy
opłaty za dostawę do lokalu wody oraz opłaty za wywóz śmieci (odpady
komunalne/nieczystości stałe).
Ponadto informuję, że brak uiszczenia przez lokatora opłat niezależnych od właściciela (co
najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze
wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do
zapłaty zaległych i bieżących należności) uprawnia wynajmującego do wypowiedzenia
umowy najmu (art. 11 ust. 2 pkt 2 u.o.p.l.).
Odnosząc się do kwestii zawierania umów najmu przez osoby żyjące w związku formalnym,
jak i nieformalnym informuję, że małżonkowie są najemcami lokalu mieszkalnego – nawet,
jeśli tylko jedno z nich zawarło umowę najmu. Zgodnie bowiem z art. 6801 § 1 K.c.
małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki
majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb
mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa.
Ustanie wspólności majątkowej w czasie trwania małżeństwa nie powoduje ustania
wspólności najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny.
Sąd, stosując odpowiednio przepisy o ustanowieniu w wyroku rozdzielności majątkowej,
może z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków znieść wspólność najmu lokalu
(art. 6801 § 2 K.c.).
Z powyższych przepisów w sposób jednoznaczny wynika, iż bez znaczenia pozostaje to, czy
umowę najmu zawarło jedno z małżonków czy też oboje małżonkowie – prawo najmu
uzyskane w trakcie trwania małżeństwa dla zaspokojenia potrzeb rodziny przysługuje
obojgu małżonkom. Małżonkowie stają się najemcami lokalu w okolicznościach określonych
w art. 6801 § 1 K.c. bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, a więc bez
względu na to, czy istnieje między nimi wspólność ustawowa, wspólność umowna,
rozdzielność majątkowa, czy też rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków.

-- 4 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Każdy z małżonków spełnia zatem kryteria z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.p.l., niezbędne do uznania
go za lokatora w stosunkach z wynajmującym, jak również spełnia kryteria art. 2 ust. 1 pkt
3 u.o.p.l. niezbędne do uznania go za współlokatora, w stosunku do drugiego małżonka.
Natomiast przepisy K.c. nie przewidują takiego przywileju, jaki mają małżonkowie,
w stosunku do osób tworzących związki nieformalne. Tym niemniej stosownie do art. 691
§ 1 K.c. w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują:
małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne
osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba,
która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Osoby wymienione w § 1
wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym
lokalu do chwili jego śmierci (art. 691 § 2 K.c.).
Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli po zmarłym najemcy lokalu mieszkalnego pozostaje
kilka osób bliskich (wskazanych powyżej), które stale mieszkały z nim aż do chwili jego
śmierci, to każda z nich wstępuje z mocy prawa w stosunek najmu, bez konieczności
zawierania nowej umowy między sukcesorem a wynajmującym. Przepis nie selekcjonuje
osób mieszkających w lokalu według stopnia ich bliskości, nie ustanawia również kolejności
przewidzianej w prawie spadkowym, lecz nadaje równe uprawnienia wszystkim osobom
bliskim zamieszkałym w lokalu.
Przy czym, zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w uchwale z 20 listopada
2009 r., sygn. akt III CZP 99/2009, faktyczne wspólne pożycie w rozumieniu art. 691 K.c.
oznacza więź uczuciową, fizyczną i gospodarczą, łączącą dwie osoby pozostające w takich
relacjach, jak małżonkowie. Zaliczenie osoby, która pozostawała faktycznie we wspólnym
pożyciu z najemcą, do kręgu wstępujących w stosunek najmu lokalu mieszkalnego w razie
jego śmierci, stanowi na gruncie art. 691 K.c., ochronę interesów życiowych osób
tworzących związki nieformalne. Podobny pogląd zaprezentował Sąd Najwyższy w uchwale
z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt III CZP 26/02 oraz Sąd Okręgowy w Koszalinie w wyroku
z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt VII Ca 839/17.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:

-- 5 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych
oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r., z późn. zm.), zwanego
dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju i
Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507
Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na
ePUAP: /MRPiT/SkrytkaESP, adres do doręczeń elektronicznych: AE:PL-68477-
29007-EFSHR-25. Wykonującym obowiązki administratora jest dyrektor
Departamentu Mieszkalnictwa.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych,
a także przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować
z Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację na skrzynkę:
iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO
tj. w celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na
podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o
wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2024 r. poz. 907), oraz w
związku z § 162 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. -
Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) oraz art. 193 uchwały
Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interwencję poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie
poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne
lub działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w
celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa
(np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z
MRiT przetwarzają dane osobowe, dla których Administratorem jest
Minister Rozwoju i Technologii (np. podmioty świadczące usługi prawne,
dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do
realizacji celu ich przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały
one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego przepisy
ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.
U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu
decyzji lub profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do
organizacji międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują
Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art.
15 RODO;

-- 6 of 7 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub
nieaktualne, zgodnie z art. 16 RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje
Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego właściwego w
sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa.

-- 7 of 7 --