Interpelacja w sprawie "zamiatania pod dywan" w Ministerstwie Sportu i Turystyki w latach 2021-2023 spraw dotyczących mobbingu, molestowania i wykorzystywania seksualnego zawodników i trenerów
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 7315
do ministra sportu i turystyki
w sprawie "zamiatania pod dywan" w Ministerstwie Sportu i Turystyki w latach 2021-2023 spraw dotyczących mobbingu, molestowania i wykorzystywania seksualnego zawodników i trenerów
Zgłaszający: Małgorzata Niemczyk
Data wpływu: 10-01-2025
Szanowny Panie Ministrze,
z informacji medialnych dotyczących bulwersujących nieprawidłowości i nadużyć w obszarze sportu ujawnionych przez NIK w toku kontroli pn. „Realizacja zadań przez polskie związki sportowe ramach programów Ministra Sportu i Turystyki” (okres od 2019 r. do 31 marca 2024 r.)" dowiadujemy się m.in., że NIK ujawniła sprawowanie przez ministra w ograniczonym zakresie nadzoru nad polskimi związkami sportowymi na podstawie ustawy o sporcie, gdyż w ministerstwie od 26.10.2021 r. nie prowadzono indywidualnych spraw dotyczących mobbingu, molestowania czy wykorzystywania seksualnego zawodników i trenerów.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na zamieszczone poniżej pytania.
1. Czy zawiadomienia o przedmiotowych czynach wpływały w tym okresie do ministerstwa? Jeśli tak, co się z nimi działo? Kto decydował o takiej, a nie innej ścieżce proceduralnej? Gdzie – wg zawiadomień – dochodzić miało do ww. czynów?
2. Ile spraw dotyczących przedmiotowych czynów prowadzonych było w resorcie w okresie 2015-2019 oraz 2011-2015?
3. Czy aktualnie w resorcie prowadzone są indywidualne sprawy dotyczące ww. czynów? Jeśli tak, to ile?
Z poważaniem
Małgorzata Niemczyk
Posłanka na Sejm RP
Sekretarz stanu Piotr Borys
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada informacji” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6070 znakówkontakt@msit.gov.pl 00-082 Warszawa
www.gov.pl/sport
BM-WRP.054.7.2025
Warszawa, dnia 28 marca 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 7315 Pani Poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie
„zamiatania pod dywan" w Ministerstwie Sportu i Turystyki w latach 2021-2023 spraw
dotyczących mobbingu, molestowania i wykorzystywania seksualnego zawodników i trenerów,
proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Na wstępie pragnę podkreślić, że Minister Sportu i Turystyki jest świadomy powagi spraw
dotyczących mobbingu, molestowania i wykorzystywania seksualnego zawodników
i trenerów.
Mając powyższe na uwadze w MSiT została przygotowana nowelizacja ustawy o sporcie,
która miała na celu m.in. wprowadzenie do porządku prawnego rozwiązań, które
przyczyniłyby się do ograniczenia w polskim sporcie występowania negatywnych zachowań
takich jak dyskryminacja, przemoc, czy nierówne traktowanie, w szczególności wobec
kobiet. Niestety, z powodu skierowania przez Prezydenta RP nowelizacji ustawy o sporcie
do Trybunału Konstytucyjnego, nie weszła ona w życie.
Niemniej jednak, te przepisy nie pozwoliłyby Ministrowi bezpośrednio na rozstrzyganie
spraw indywidualnych w tym zakresie.
Należy wskazać, że zgodnie z nowelizacją ustawy, działające w sporcie podmioty, w tym
polskie związki sportowe, zostałyby zobowiązane do wyznaczenia pełnomocnika do spraw
przeciwdziałania przemocy i dyskryminacji w sporcie. Obowiązkiem zaś osób sprawujących
te funkcje byłoby z kolei informowanie o podejmowanych działaniach Rzecznika ochrony
praw zawodników i innych osób uczestniczących we współzawodnictwie sportowym,
działającego przy Ministrze Sportu i Turystyki.
Co najistotniejsze, w powyższych okolicznościach polskie związki sportowe, poza
obowiązkiem przyjęcia standardów ochrony małoletnich, o których mowa w art. 22b ustawy
z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym
i ochronie małoletnich, w myśl znowelizowanych przepisów ustawy, zostałyby zobowiązane
do przyjęcia standardów ochrony zawodników i innych osób uczestniczących
we współzawodnictwie sportowym wobec naruszeń zasady równego traktowania
ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie,
światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
-- 1 of 3 --
tel.: 222 663 264 ul. Senatorska 14
kontakt@msit.gov.pl 00-082 Warszawa
www.gov.pl/sport
Dodatkowo pragnę poinformować, że Ministerstwo Sportu i Turystyki nie posiada
informacji dotyczących liczby indywidualnych spraw rozpoznanych w przedmiotowym
zakresie w latach 2011-2015 oraz 2015-2019. W tym miejscu podkreślić należy,
że w ramach nadzoru sprawowanego nad działalnością polskich związków sportowych,
opisywane sprawy nie były odrębnie ewidencjonowane, gdyż zarówno w dotychczasowym,
jak i obecnym stanie prawnym nie leżą one w kompetencji ministra właściwego do spraw
kultury fizycznej.
Działania władz polskich związków sportowych nie mogą być ze strony Ministra Sportu
i Turystyki, jako organu nadzoru, badane pod względem zasadności, czy celowości, a jedynie
z uwzględnieniem kryterium ich legalności. Minister Sportu i Turystyki będąc organem
administracji działa na podstawie i w granicach prawa, co oznacza, że może działać
wyłącznie w formie przewidzianej w przepisach prawa oraz stosować wyłącznie środki
przewidziane przez prawo.
Jak wskazywano już składając wyjaśnienia w toku przywołanej przez Panią Posłankę
kontroli NIK, nadzór sprawowany przez Ministra Sportu i Turystyki nad działalnością
polskich związków sportowych nie oznacza, że może on podejmować działania będące
we właściwości innych organów zgodnie z przepisami szczególnymi. W sytuacji, w której
działania mogące stanowić molestowanie czy wykorzystanie seksualne zawodników
i trenerów, w zakresie rodzącym odpowiedzialność karną, wskazać należy, że minister
właściwy do spraw kultury fizycznej nie jest organem uprawnionym do kwalifikacji
znamion czynu zabronionego. Stosowne kompetencje posiadają przede wszystkim organy
ścigania.
W przypadku indywidualnych spraw dotyczących mobbingu, molestowania,
czy wykorzystania seksualnego zawodników i trenerów, a rozstrzyganych uprzednio przez
organy dyscyplinarne polskich związków sportowych wskazać należy, że stosownie
do art. 16 ust. 2 ustawy o sporcie, nadzorem, a zatem także i kontrolą, ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej nie są objęte decyzje dyscyplinarne i regulaminowe władz
polskich związków sportowych związane z przebiegiem współzawodnictwa sportowego.
Z uwagi na powyższe, Minister nie może także kwestionować indywidualnych rozstrzygnięć
organów dyscyplinarnych pzs.
Zgodnie z art. 45b ust. 1 ustawy o sporcie, odpowiedzialność dyscyplinarna w ramach
polskiego związku sportowego jest realizowana na zasadach określonych w regulaminie
dyscyplinarnym.
Ponadto, przepis art. 45 ust. 2 ustawy o sporcie, zastrzegł rozstrzyganie sporów
wynikających z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych polskich związków
sportowych do właściwości Trybunału Arbitrażowego do Spraw Sportu działającego
przy Polskim Komitecie Olimpijskim.
W myśl powołanych przepisów ustawy o sporcie, kontrola prawidłowości indywidualnych
rozstrzygnięć zapadających w tego rodzaju sprawach, nie następuje, co do zasady w drodze
postępowania administracyjnego i środka nadzoru, o którym mowa w art. 22 ustawy
o sporcie, stosowanego przez Ministra Sportu i Turystyki, a poprzez działania samych
-- 2 of 3 --
tel.: 222 663 264 ul. Senatorska 14
kontakt@msit.gov.pl 00-082 Warszawa
www.gov.pl/sport
skarżących w danej sprawie, którym stosownie do etapu i stanu indywidulanej sprawy,
przysługuje uprawnienie do wnoszenia odwołania, czy skargi na ewentualną bezczynność
do właściwego organu polskiego związku sportowego lub zaskarżenia danej decyzji lub jej
braku do Trybunału Arbitrażowego.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra
Piotr Borys
Sekretarz Stanu
/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
Do wiadomości: KPRM - DSP
-- 3 of 3 --