Jakub Jaworowski
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.8.2025
IK: 1060426
Warszawa, 20 lutego 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT7220, Pana Dariusza Mateckiego Posła
na Sejm RP oraz grupy Posłów, z dnia 8 stycznia 2025 roku.
Na wstępie należy wskazać, że Skarb Państwa nie jest akcjonariuszem Grupy Azoty Kopalnie
i Zakłady Chemiczne Siarki „Siarkopol” S.A. (dalej: Siarkopol S.A. lub Spółka). Właścicielem
99,56% akcji Siarkopol S.A. jest Grupa Azoty S.A., w której to spółce Skarb Państwa posiada
pakiet mniejszościowy (33%) akcji.
Dodatkowo podkreślam, że z uwagi na publiczny charakter Grupy Azoty S.A., Minister
Aktywów Państwowych nie ma uprzywilejowanej pozycji w dostępie do informacji
wykraczających poza raporty bieżące i okresowe, podawane przez tę Spółkę do publicznej
wiadomości.
Wykonując uprawnienia właścicielskie zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym,
Minister Aktywów Państwowych nie posiada kompetencji w zakresie podejmowania
bezpośrednich decyzji oraz ingerowania w bieżącą działalność zarządów spółek z udziałem
Skarbu Państwa oraz spółek od nich zależnych. Wszelkie kwestie związane z prowadzeniem
spraw Spółki niezastrzeżonych powszechnie obowiązującymi przepisami prawa lub
postanowieniami statutu dla Walnego Zgromadzenia lub Rady Nadzorczej należą do
kompetencji Zarządu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że działania i decyzje związane
z polityką inwestycyjną w Siarkopol S.A. leżą w gestii Zarządu tej Spółki, ewentualnie
Zarządu spółki dominującej w Grupie Kapitałowej.
Niezależnie od powyższego, należy mieć na uwadze, że obecna sytuacja finansowa oraz
rynkowa całej Grupy Kapitałowej Grupa Azoty S.A. (dalej: Grupa Azoty) jest bardzo trudna,
co wymusza podjęcie pilnych działań naprawczych mających na celu ustabilizowanie
sytuacji finansowej zarówno w poszczególnych spółkach, jak i w całej Grupie Azoty.
Decyzje Zarządu Siarkopol S.A. dotyczące redukcji zatrudnienia, wpisują się w ww. program
transformacji i mają na celu dostosowanie poziomu zatrudnienia do bieżących potrzeb
produkcyjnych Spółki oraz wdrażanych zmian organizacyjnych.
Jak wynika z informacji pozyskanych za pośrednictwem Grupy Azoty S.A., proces odbudowy
stabilności finansowej Siarkopol S.A. jest utrudniony ze względu na utrzymującą się złą
sytuację na rynku siarki oraz wyczerpujące się zasoby siarki w obecnej lokalizacji. Ponadto
decyzje partnerów biznesowych, takie jak podwyżka ceny pary technologicznej o ponad
40%, dodatkowo utrudniają ten proces.
Powstrzymanie się od wdrożenia odpowiednich działań naprawczych w obecnej sytuacji
w otoczeniu rynkowym, może spowodować trwałą utratę zdolności do regulowania
zobowiązań przez Spółkę.
Odnosząc się do działań dotyczących wsparcia zwalnianych pracowników Siarkopol S.A. i
środków przeznaczonych na ich pomoc w ramach programów aktywizacji zawodowej,
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: MRPiPS) zapewniło, że na bieżąco

-- 1 of 6 --

monitoruje sytuację na rynku pracy i współpracuje w przypadku zwolnień grupowych
z właściwymi urzędami pracy.
W dniu 11 grudnia 2024 r. do MRPiPS przekazano informację o zamiarze przeprowadzenia
zwolnień w Siarkopol S.A. – zgłoszeniem objęto 196 osób. Zwolnienia mają być realizowane
w okresie styczeń – kwiecień 2025 r.
W całym 2024 r. do urzędów pracy woj. świętokrzyskiego, w którym to województwie
znajduje się Siarkopol S.A., zgłoszono zamiar zwolnienia grupowo 436 pracowników, w tym
samym okresie dokonano 203 zwolnień grupowych. Odnosząc to do skali kraju, liczby te dla
województwa świętokrzyskiego stanowią ok. 1,2% wszystkich zgłoszeń w kraju w 2024 r. i
0,8% wszystkich zrealizowanych w 2024 r. zwolnień grupowych w Polsce.
W końcu listopada 2024 r. w urzędach pracy województwa świętokrzyskiego
zarejestrowanych było 31,6 tys. bezrobotnych (r/r spadek o 0,8 tys., tj. o 2,5%). W powiecie
staszowskim, gdzie znajduje się siedziba Siarkopol S.A., liczba zarejestrowanych
bezrobotnych w końcu listopada 2024 r. wyniosła 1,5 tys. (r/r spadek o 0,1 tys., tj. o 5,8%),
a stopa bezrobocia rejestrowanego wyniosła 6,3% (r/r spadek o 0,3 punktu procentowego).
Na finansowanie aktywizacji zawodowej bezrobotnych i poszukujących pracy, w tym także
osób zwalnianych z pracy, samorządy powiatów dysponują w roku 2025 środkami Funduszu
Pracy w wysokości 3 104 291 800,00 zł, w ramach przyznanych limitów na finansowanie
programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji
zawodowej. Środki są przyznawane na cały rok i w transzach miesięcznych trafiają na konta
powiatowych urzędów pracy.
W ramach przyznanych środków finansowane są wszystkie formy aktywizacji określone
w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. z 2024 r. poz. 475, z późn. zm.), w tym m.in. szkolenia, staże, prace interwencyjne,
roboty publiczne, czy dofinansowanie podejmowania działalności gospodarczej dla
wszystkich grup bezrobotnych, w tym także dla zwalnianych z pracy. Wyboru realizowanych
form aktywizacji zawodowej, w ramach łącznej kwoty ustalonej dla samorządu powiatu na
finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia
i aktywizacji zawodowej, dokonuje starosta po zasięgnięciu opinii powiatowej rady rynku
pracy.
W trakcie roku, analogicznie jak w 2024, w sytuacji, gdy przyznany limit okaże się
niewystarczający, samorządy powiatów będą mogły ubiegać się o dodatkowe środki
z rezerwy Funduszu Pracy, będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy, m.in.
na uruchomienie programów dla zwalnianych pracowników. Katalog programów
dostępnych w roku 2025 w ramach środków rezerwy Funduszu Pracy zostanie opracowany
po wejściu w życie ustawy budżetowej na rok 2025.
W roku 2024 minister właściwy ds. pracy zabezpieczył dodatkową kwotę z rezerwy
Funduszu Pracy - w wysokości 50 mln zł na działania aktywizacyjne dla powiatów,
w których wystąpiły zwolnienia. Ogłoszono pięć naborów wniosków o przyznanie środków
rezerwy Funduszu Pracy na finansowanie, realizowanych w wyniku diagnozy bieżących
potrzeb rynku pracy, programów aktywizacji zawodowej dla zwalnianych pracowników,
w tym objętych zwolnieniami grupowymi. Powiatowy Urząd Pracy w Staszowie działający
na terenie, gdzie zlokalizowany jest Siarkopol S.A., nie wnioskował w 2024 r. o dodatkowe
środki na powyższe programy.
Dla samorządu powiatu staszowskiego w roku 2024 minister właściwy ds. pracy przyznał
środki Funduszu Pracy w kwocie 8,8 mln zł, z tego 1,2 mln zł ze środków rezerwy Funduszu
Pracy na aktywizację bezrobotnych zamieszkujących na wsi. Aktualnie samorząd dysponuje
kwotą w wysokości 6,8 mln zł.
Siarkopol S.A. przeprowadzając proces zwolnień grupowych jest zobowiązany do
przestrzegania przepisów gwarantujących szereg środków ochrony dla zwalnianych
pracowników, w tym m.in. przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych
zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących
pracowników (tzw. ustawa o zwolnieniach grupowych, Dz.U. z 2024 r. poz. 61), a także
ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2024 r. poz. 475 z późn.
zm.).

-- 2 of 6 --

Zgodnie z art. 2 ustawy o zwolnieniach grupowych pracodawca jest zobowiązany
skonsultować zamiar przeprowadzenia grupowego zwolnienia z działającymi u niego
zakładowymi organizacjami związkowymi. Przedmiotem prowadzonych rozmów powinny
być przede wszystkim rozwiązania pozwalające na uniknięcie zwolnień grupowych lub
zmniejszenie ich skali, a także dotyczące spraw pracowniczych związanych z tym
zwolnieniem, ewentualnej możliwości przekwalifikowania lub przeszkolenia zawodowego
pracowników, czy uzyskania przez nich objętych zwolnieniem innego zatrudnienia. Ponadto
zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy
w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:
 jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego
pracodawcy krócej niż 2 lata;
 dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego
pracodawcy od 2 do 8 lat;
 trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego
pracodawcy ponad 8 lat.
Natomiast na podstawie art. 70 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
pracodawca zamierzający zwolnić 50 i więcej pracowników w okresie 3 miesięcy jest
obowiązany uzgodnić z powiatowym urzędem pracy, właściwym dla jego siedziby lub
właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy, zakres i formy pomocy dla
zwalnianych pracowników - w tym pracowników niepełnosprawnych – dotyczące
pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego oraz szkoleń.
W przypadku zwolnienia monitorowanego, pracodawca jest zobowiązany podjąć działania
polegające na zapewnieniu pracownikom przewidzianym do zwolnienia, będącym w trakcie
wypowiedzenia lub w okresie 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy albo stosunku
służbowego, usług rynku pracy realizowanych w formie programu. Wykonawcami
programu mogą być powiatowe urzędy pracy, agencje zatrudnienia lub instytucje
szkoleniowe, zaś finansować go może sam pracodawca, pracodawca i odpowiednie
jednostki administracji publicznej, a także, na podstawie porozumienia, organizacja i osoby
prawne przy udziale pracodawcy.
Najczęściej stosowane formy pomocy w programach dla zwalnianych pracowników to:
 pośrednictwo pracy i poradnictwo zawodowe,
 środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej,
 szkolenia zawodowe,
 zatrudnienie na miejscach pracy współfinansowanych ze środków Funduszu Pracy
(prace interwencyjne, roboty publiczne itd.),
 zatrudnienie w ramach dofinansowania do wynagrodzenia za zatrudnienie
skierowanego bezrobotnego, który ukończył 50 rok życia,
 bony na zasiedlenie,
 bony zatrudnieniowe.
W ramach swoich działań powiatowe urzędy pracy wspierają wszystkie osoby tracące
pracę. Przekazują im informacje o ofertach pracy oraz w trybie pilnym podejmują inne
niezbędne działania skutkujące jak najkrótszym pozostawaniem ww. osób bez zatrudnienia.
Odnosząc się do poruszonych w treści interpelacji zagadnień dotyczących polityki rządu
wobec polskiego przemysłu, należy wskazać, że te kwestie nie dotyczą ustawowych zadań
Ministra Aktywów Państwowych, do którego należy wykonywanie praw z akcji Skarbu
Państwa w spółkach. W związku z powyższym, na podstawie informacji pozyskanych od
właściwych w tych kwestiach, Ministerstwa Klimatu i Środowiska (dalej: MKiŚ) oraz
Ministerstwa Rozwoju i Technologii (dalej: MRiT), przedstawiam następujące wyjaśnienia.
Rząd jest w trakcie prac nad Średniookresową Strategią Rozwoju Kraju 2035, której częścią
ma być aktywna polityka wobec przemysłu. Na obecnym etapie prac MRiT zakłada, że
znajdą się w niej przesądzenia dotyczące działań adresowanych zarówno do przemysłów
energochłonnych (takich jak branże chemiczna, metalowa, mineralna czy papiernicza), jak
i nastawione na rozwój nowych zdolności przemysłowych (przecieranie szlaków w nowych
sektorach lub awans w łańcuchach wartości sektorów już w kraju obecnych). Dla branż
energochłonnych szczególnie istotne będzie wsparcie finansowe na realizację inwestycji
dekarbonizacyjnych.

-- 3 of 6 --

Obecnie sektory energochłonne korzystają z kilku narzędzi osłonowych przed nadmiernym
spadkiem konkurencyjności w stosunku do przedsiębiorstw z krajów o niższych standardach
ESG.
Od 2026 r. pełną funkcjonalność osiągnie mechanizm dostosowywania cen na granicach
z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM, Carbon Border Adjustment Mechanism), obecnie będący
w fazie rozbiegowej. Od następnego roku importerzy aluminium, żelaza, stali, cementu,
wodoru, nawozów i energii elektryczną będą musieli nabywać i składać certyfikaty CBAM
odpowiadające emisjom CO2 powiązanym z ich towarami – koszt nabycia certyfikatów
CBAM będzie powiązany z ceną uprawnień EU ETS, co będzie gwarantować równe pole gry
dla producentów z UE zobowiązanych do nabywania tych uprawnień emisyjnych oraz
producentów z krajów trzecich. Do tego czasu mechanizmem kompensującym możliwą
przewagę związaną ze zróżnicowaniem między UE a innymi rynkami polityk publicznych
w zakresie internalizowania kosztów emisji CO2 są przydziały darmowych uprawnień EU
ETS (CBAM zastąpi darmowe uprawnienia).
Wybrane sektory i podsektory energochłonne (te szczególnie narażone na ryzyko ucieczki
emisji poza UE) korzystają także z pomocy publicznej w ramach rekompensat pośrednich
kosztów emisji (części kosztu energii wynikającego z tego, że przedsiębiorstwo
energetyczne przed jej sprzedażą do odbiorców przemysłowych samo też nabywa
uprawnienia emisyjne ETS). Na rekompensaty dla tych przedsiębiorstw przeznaczone może
być do 25% przychodów ze sprzedaży uprawnień w systemie ETS. Pomoc ta jest w Polsce
regulowana ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów
i podsektorów energochłonnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1215).
Intencją mechanizmu jest zapewnienie warunków konkurencyjnych dla krajowego
przemysłu energochłonnego, w tym chemicznego, narażonego na ryzyko przenoszenia
produkcji do krajów trzecich, gdzie ceny energii elektrycznej nie zawierają kosztów
związanych z zakupem uprawnień do emisji CO2. Budżet na rekompensaty na lata 2020 -
2031 wynosi ok. 43 mld zł. W latach 2020-2023 udzielono krajowemu przemysłowi
wsparcia finansowego łącznie na kwotę ponad 3,6 mld zł, natomiast w 2024 roku poziom
wypłat dla przedsiębiorstw energochłonnych osiągnął poziom ponad 2,6 mld zł.
W celu pomocy przedsiębiorstwom borykającym się z trudnościami prowadzenia
działalności, MRiT w oparciu o zapisy ustawy o zasadach realizacji programów wsparcia
przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022–2024 przygotowało
programy mające na celu złagodzenie przedsiębiorstwom produkcyjnym obciążeń
związanych z wysokimi cenami energii elektrycznej i gazu. W ramach trzech programów
stanowiących pomoc dla przemysłu energochłonnego w związku z cenami gazu ziemnego
i energii elektrycznej przyznane zostało wsparcie przedsiębiorstwom za koszty
kwalifikowane poniesione w latach 2022-2024.
W ramach programu za koszty poniesione w 2022 r. MRiT udzieliło pomocy publicznej
195 podmiotom na łączną kwotę ok. 2,3 mld zł. Natomiast w ramach programu za koszty
poniesione w 2023 r. pomocy udzielono 346 przedsiębiorcom na kwotę ok. 2,5 mld zł.
Z końcem grudnia 2024 r. wypłacono pomoc beneficjentom programu „Pomoc dla przemysłu
energochłonnego związana z cenami gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2024 r.”. Pomoc
udzielona została 187 przedsiębiorcom, w tym 3 przedsiębiorcom małym, 33 średnim i 151
dużym. Suma udzielonej pomocy wynosi ponad 363 mln zł.
"Siarkopol" S.A. skorzystała z ww. programów i otrzymała wsparcie za koszty poniesione
w roku 2022 i 2023 w łącznej wysokości 6 259 392,65 zł.
Ponadto w Unii Europejskiej wszystkie przedsiębiorstwa (nie tylko energochłonne) mają
możliwość skorzystania z unijnych instrumentów ochrony rynku przed praktykami
nieuczciwej konkurencji tj. dumpingiem i subsydiowaniem produkcji (postępowania
antydumpingowe i antysubsydyjne). Wszczęcie postępowania ochronnego wymaga jednak
wniosku większej grupy producentów (reprezentujących min. 25% produkcji unijnej), istotna
jest zatem samoorganizacja w środowisku branżowym. Informacje o możliwościach
skorzystania z tych instrumentów przedsiębiorcy mogą znaleźć na stronie:
https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/srodki-ochronne.
Do zagadnień dotyczących polityki rządu wobec polskiego przemysłu odniósł się także

-- 4 of 6 --

Minister Klimatu i Środowiska, który poinformował, że opracował projekt aktualizacji
Krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu (aKPEiK), który w IV kw. 2024 r. został
poddany konsultacjom publicznym1. Dokument wskazuje kierunki transformacji
klimatyczno-energetycznej krajowej gospodarki i jej głównych sektorów, w tym przemysłu.
Polityka przedstawiona w projekcie aktualizacji KPEiK w scenariuszu WAM (With
Additional Measures), zakłada kompleksowe działania mające na celu poprawę
konkurencyjności polskiej gospodarki, w tym poprzez obniżenie kosztów produkcji energii.
Jak wskazują analizy przygotowane w ramach aKPEIK, aktywny proces transformacji
energetycznej w kierunku gospodarki zeroemisyjnej opartej na krajowych zasobach energii
przyczyni się do obniżenia kosztów produkcji energii o ok. 13% do roku 2030 i około 33%
do roku 2040. Co więcej, aktywny proces transformacji oparty na intensywnym procesie
innowacji i modernizacji w przemyśle przyspieszy wzrost PKB, który prognozowany jest na
poziomie średnio 4,13% rok do roku w okresie 2026-2030.
Należy pamiętać iż Polska, pozbawiona dostępu do własnych zasobów ropy naftowej,
boryka się z ograniczoną ilością paliw gazowych i węglowych. Krajowe zasoby gazu są
ograniczone, a wydobycie węgla staje się coraz droższe. W ramach aktualizacji KPEiK,
przewiduje się dwa główne działania: modernizację istniejącego przemysłu oraz stymulację
rozwoju nowego - opartego na krajowych zasobach energii odnawialnej i energii jądrowej
(EJ). W celu długoterminowego obniżenia kosztów energii, kluczowym elementem polityki
jest znaczące zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) w miksie
energetycznym Polski. Obecne działania koncentrują się na przyspieszeniu rozwoju
morskich i lądowych farm wiatrowych, które mają zapewnić efektywne kosztowo dostawy
energii. Dodatkowo, dynamiczny rozwój sektora fotowoltaiki pozwoli nie tylko
na zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, ale także na decentralizację źródeł energii,
co wpłynie korzystnie na lokalne społeczności i przemysł. Gaz ziemny, magazyny energii
i magazyny ciepła, a docelowo biogaz, biometan, EJ i wodór odnawialny w oparciu
o nowoczesne sieci przesyłowe będą wykorzystywane do stabilizowania systemu
elektroenergetycznego opartego o rosnący udział OZE.
Obecnie trwają dalsze prace nad Krajowym planem, w tym analiza i implementacja wniosków
po konsultacjach publicznych oraz aktualizacja prognoz klimatyczno-energetycznych.
W scenariuszu aktywnej transformacji (tzw. WAM), MKiŚ widzi możliwości zwiększenia
potencjału i odporności sektora przemysłu dzięki podejmowaniu m.in. następujących
działań:
a) dostawy energii elektrycznej z krajowych źródeł odnawialnych,
b) zmianie metod dostarczania ciepła wysokotemperaturowego w oparciu o krajowe
paliwa odnawialne,
c) eliminowaniu emisji procesowych wynikających z emisyjnych przemian chemicznych,
d) zastosowaniu technologii CCS i CCII wychwytu CO2.
Tania, krajowa, odnawialna energia elektryczna będzie stymulowała powszechną
elektryfikację gospodarki, co pozwoli na obniżenie kosztów zużycia energii. Temu
procesowi musi jednak towarzyszyć wzrost efektywności energetycznej (to m.in. niższe
zużycie energii dzięki podniesieniu efektywności procesów energochłonnych
i zastosowaniu technologii oszczędności energii) w każdym sektorze, w szczególności
w przemyśle.
Nacisk kładzie się również na szersze wykorzystanie biometanu i wodoru zeroemisyjnego
(produkowanego z krajowych źródeł energii odnawialnej), które odegrają kluczową rolę
w dekarbonizacji sektora przemysłowego. Zielony wodór, produkowany przy użyciu energii
odnawialnej, zostanie wykorzystany w procesach produkcyjnych, umożliwiając redukcję
kosztów energii. Z kolei biometan pozyskiwany z odpadów organicznych, będzie
w kolejnych latach wykorzystywany w przemyśle jako alternatywa dla tradycyjnych źródeł
energii.
Bardzo ważną częścią w projekcie aktualizacji KPEiK będą działania dedykowane realizacji
postawionych celów. Rząd RP wdraża mechanizmy wsparcia finansowego dla inwestycji
m.in. w odnawialne źródła energii (OZE), magazynowanie energii i ciepła, rozwój sieci
przesyłowych etc., co ma na celu zachęcenie przedsiębiorstw do modernizacji oraz
zwiększenia efektywności energetycznej. Inwestycje te obejmują również rozwój
infrastruktury magazynowania energii, co pozwala na lepsze zarządzanie zmiennością

-- 5 of 6 --

produkcji z odnawialnych źródeł pogodozależnych.
Realizacja założeń przedstawionych w projekcie aktualizacji KPEiK, w tym rozwój nowych
technologii, ma nie tylko doprowadzić do obniżenia kosztów energii, ale także wzmocnić
konkurencyjność polskiego przemysłu na rynku globalnym oraz przyczynić się do budowy
zrównoważonego i innowacyjnego systemu energetycznego. Przemysł energochłonny
wymaga szczególnego podejścia. Dlatego w finalnym dokumencie aktualizacji KPEiK
zostaną zapisane szczegółowe działania dedykowane temu sektorowi.
Z poważaniem
Jakub Jaworowski
Minister
dokument podpisany elektronicznie
1060426.3878450.3111072
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 6 of 6 --