Interpelacja nr 7084
Interpelacja w sprawie wykluczenia, dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (63%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie wykluczenia, dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym
Interpelacja nr 7084
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie wykluczenia, dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym
Zgłaszający: Rafał Weber
Data wpływu: 19-12-2024
Korzystając z uprawnienia wynikającego wprost z art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), zwracam się w sprawie dyskryminującej osoby niepełnosprawne ruchowo w stopniu umiarkowanym, zawarte w nowelizacji ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (t.j. Dz. U. 2023 poz. 2194).
Pierwotny projekt ustawy zakładał podniesienie świadczenia renty socjalnej do poziomu najniższego wynagrodzenia dla wszystkich niepełnosprawnych w stopniu znacznym i umiarkowanym. Premier Tusk obiecywał z trybuny sejmowej podniesienie renty socjalnej bez podziałów. Po długim oczekiwaniu na głosowanie pierwotnego projektu stworzono podkomisję, która wydała projekt krzywdzący większość odbiorców, którzy również mają prawo do renty socjalnej z racji nabytej niepełnosprawności od urodzenia. Należy pamiętać, że koszty rehabilitacji, która musi być wykonywana z reguły prywatnie, z uwagi na fakt, iż system rehabilitacji z NFZ nie jest idealny, a gwarantowane tam 10-20 zabiegów rocznie, w przypadku niepełnosprawności ruchowej jest niewystarczające. Dodatkowo koszty zakupu obuwia ortopedycznego, sprzętu rehabilitacyjnego dla grupy umiarkowanej są takie same jak dla grupy znacznej, zdolnej do samodzielnej egzystencji. Sama renta socjalna jest podstawowym świadczeniem gwarantującym egzystencję osobie niepełnosprawnej ruchowo w stopniu umiarkowanym, także w sytuacji potencjalnego pogorszenia stanu zdrowia i niemożliwości podjęcia dodatkowej pracy. 1620 zł miesięcznie jest dzisiaj kwotą niewystarczającą do przeżycia i finansowania regularnej rehabilitacji jaką osoba niepełnosprawna ruchowo potrzebuje wykonywać.
Ciężar utrzymania etatu w formie najniższej krajowej jest przerzucany na pracodawcę. Nawet jeżeli w najbliższych tygodniach wypłacane dofinansowanie do wynagrodzenia wzrośnie o 200 złotych do kwoty 1550 zł to podwyżka dofinansowania jest znikoma w stosunku do rosnących dwa razy w roku kosztów pracy i płacy i tu również konieczne jest urealnienie finansowania ze strony PFRON i zmniejszenie wkładu pracodawcy do 10%. Samo dofinansowanie PFRON powinno być zwiększone z każdą podwyżką minimalnego wynagrodzenia. Zbyt wysokie koszty pracy są znacznym czynnikiem słabej aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych w Polsce, gdyż mało która firma chce dokładać znaczne kwoty do ZUS i wynagrodzenia osób.
Inne kryteria powinny być także w stowarzyszeniach i fundacjach nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie jest potrzeba zatrudnienia personelu i można na równych zasadach zaaktywizować i zatrudnić osoby do pracy biurowej przy koordynacji projektów, tłumaczeń, obsłudze komputera, a dodatkowo takie osoby szkoląc, tworząc godne warunki pracy, która stanie się pracą rozwojową dla osoby niepełnosprawnej. Zgodnie z głosami środowiska osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym, należy przeanalizować rezygnację ze świadczenia wspierającego, gdyż jest skierowane po analizie pytań tylko i wyłącznie dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji i wypracować rozwiązanie podwyższenia renty socjalnej dla wszystkich rewaloryzowanej raz w roku. Sama polityka świadczenia stanowi zagrożenie, że państwo polskie nie chcąc wypłacać świadczeń socjalnych będzie ludzi niepełnosprawnych ruchowo uzdrawiać pozbawiając np. renty lub i tak już niskiego dofinansowania do zatrudnienia PFRON. Punktacja jest wyśrubowana, zawita, dostosowana praktycznie do osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji co stanowi też potencjalne zagrożenie utraty stopnia niepełnosprawności i aktualnych świadczeń.
Kolejnym problemem wymagającym poprawy jest program „Samodzielność - Aktywność - Mobilność!" osób z niepełnosprawnością, który również nie przewiduje wsparcia zakupu samochodu dla osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym poruszających się przy pomocy czwórnogów, którzy nie poruszają się na wózku inwalidzkim, poruszają się na krótkich odcinkach i samochód jest tym środkiem do codziennej aktywizacji zawodowej i wykonywania codziennych czynności np. zakupów w sklepie, dojazdu do miejsca pracy itp. Znowu program jest niesłusznie ograniczony tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Jest to kolejny przejaw dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym.
Niestety dzieje się tak, że osoby niepełnosprawne zaktywizowane zawodowo nie mogą liczyć na pomoc również w zakupie samochodu służącego do codziennego poruszania się i aktywizacji zawodowej.
Mając na uwadze powyższe proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy można liczyć na to, iż ministerstwo wdroży pierwotne założenia programu?
Czy są planowane jakieś zmiany w programie i kiedy potencjalnie mogą one wejść w życie?
Czy istnieje inny program mogący stanowić wsparcie do zakupu pojazdu samochodowego dla osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym?
Interpelacja nr 7084
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie wykluczenia, dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym
Zgłaszający: Rafał Weber
Data wpływu: 19-12-2024
Korzystając z uprawnienia wynikającego wprost z art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), zwracam się w sprawie dyskryminującej osoby niepełnosprawne ruchowo w stopniu umiarkowanym, zawarte w nowelizacji ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (t.j. Dz. U. 2023 poz. 2194).
Pierwotny projekt ustawy zakładał podniesienie świadczenia renty socjalnej do poziomu najniższego wynagrodzenia dla wszystkich niepełnosprawnych w stopniu znacznym i umiarkowanym. Premier Tusk obiecywał z trybuny sejmowej podniesienie renty socjalnej bez podziałów. Po długim oczekiwaniu na głosowanie pierwotnego projektu stworzono podkomisję, która wydała projekt krzywdzący większość odbiorców, którzy również mają prawo do renty socjalnej z racji nabytej niepełnosprawności od urodzenia. Należy pamiętać, że koszty rehabilitacji, która musi być wykonywana z reguły prywatnie, z uwagi na fakt, iż system rehabilitacji z NFZ nie jest idealny, a gwarantowane tam 10-20 zabiegów rocznie, w przypadku niepełnosprawności ruchowej jest niewystarczające. Dodatkowo koszty zakupu obuwia ortopedycznego, sprzętu rehabilitacyjnego dla grupy umiarkowanej są takie same jak dla grupy znacznej, zdolnej do samodzielnej egzystencji. Sama renta socjalna jest podstawowym świadczeniem gwarantującym egzystencję osobie niepełnosprawnej ruchowo w stopniu umiarkowanym, także w sytuacji potencjalnego pogorszenia stanu zdrowia i niemożliwości podjęcia dodatkowej pracy. 1620 zł miesięcznie jest dzisiaj kwotą niewystarczającą do przeżycia i finansowania regularnej rehabilitacji jaką osoba niepełnosprawna ruchowo potrzebuje wykonywać.
Ciężar utrzymania etatu w formie najniższej krajowej jest przerzucany na pracodawcę. Nawet jeżeli w najbliższych tygodniach wypłacane dofinansowanie do wynagrodzenia wzrośnie o 200 złotych do kwoty 1550 zł to podwyżka dofinansowania jest znikoma w stosunku do rosnących dwa razy w roku kosztów pracy i płacy i tu również konieczne jest urealnienie finansowania ze strony PFRON i zmniejszenie wkładu pracodawcy do 10%. Samo dofinansowanie PFRON powinno być zwiększone z każdą podwyżką minimalnego wynagrodzenia. Zbyt wysokie koszty pracy są znacznym czynnikiem słabej aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych w Polsce, gdyż mało która firma chce dokładać znaczne kwoty do ZUS i wynagrodzenia osób.
Inne kryteria powinny być także w stowarzyszeniach i fundacjach nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie jest potrzeba zatrudnienia personelu i można na równych zasadach zaaktywizować i zatrudnić osoby do pracy biurowej przy koordynacji projektów, tłumaczeń, obsłudze komputera, a dodatkowo takie osoby szkoląc, tworząc godne warunki pracy, która stanie się pracą rozwojową dla osoby niepełnosprawnej. Zgodnie z głosami środowiska osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym, należy przeanalizować rezygnację ze świadczenia wspierającego, gdyż jest skierowane po analizie pytań tylko i wyłącznie dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji i wypracować rozwiązanie podwyższenia renty socjalnej dla wszystkich rewaloryzowanej raz w roku. Sama polityka świadczenia stanowi zagrożenie, że państwo polskie nie chcąc wypłacać świadczeń socjalnych będzie ludzi niepełnosprawnych ruchowo uzdrawiać pozbawiając np. renty lub i tak już niskiego dofinansowania do zatrudnienia PFRON. Punktacja jest wyśrubowana, zawita, dostosowana praktycznie do osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji co stanowi też potencjalne zagrożenie utraty stopnia niepełnosprawności i aktualnych świadczeń.
Kolejnym problemem wymagającym poprawy jest program „Samodzielność - Aktywność - Mobilność!" osób z niepełnosprawnością, który również nie przewiduje wsparcia zakupu samochodu dla osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym poruszających się przy pomocy czwórnogów, którzy nie poruszają się na wózku inwalidzkim, poruszają się na krótkich odcinkach i samochód jest tym środkiem do codziennej aktywizacji zawodowej i wykonywania codziennych czynności np. zakupów w sklepie, dojazdu do miejsca pracy itp. Znowu program jest niesłusznie ograniczony tylko i wyłącznie dla osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Jest to kolejny przejaw dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym.
Niestety dzieje się tak, że osoby niepełnosprawne zaktywizowane zawodowo nie mogą liczyć na pomoc również w zakupie samochodu służącego do codziennego poruszania się i aktywizacji zawodowej.
Mając na uwadze powyższe proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy można liczyć na to, iż ministerstwo wdroży pierwotne założenia programu?
Czy są planowane jakieś zmiany w programie i kiedy potencjalnie mogą one wejść w życie?
Czy istnieje inny program mogący stanowić wsparcie do zakupu pojazdu samochodowego dla osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Łukasz Krasoń
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Dużo ogólników
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
55%
Konkretność
45%
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 5 %
Precyzyjne daty
9
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
3.5 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Wykryto zwrot wymijający: „należy do właściwości” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„należy do właściwości”
(brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16218 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.758.2024
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 7084 Pana Posła Rafała Webera w sprawie wykluczenia,
dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym, proszę przyjąć
poniższe wyjaśnienia.
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podejmuje liczne działania zmierzające do
poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami. Inicjatywy legislacyjne, prowadzone na
rzecz tej grupy społecznej, uwzględniają przede wszystkim fakt jej istotnego zróżnicowania
pod względem potrzeb tworzących ją jednostek, związanych z koniecznością ponoszenia
dodatkowych kosztów związanych np. leczeniem czy rehabilitacją. W resorcie dokłada się
wszelkich starań, by oferowane wsparcie - w jak największym stopniu - odpowiadało na te
potrzeby.
Na wstępie należy podkreślić, że projekt ustawy z dnia 27 września 2024 r. o zmianie ustawy
o rencie socjalnej oraz niektórych innych ustaw1, był projektem obywatelskim, za którego
uchwaleniem głosowało 411 posłów, 10 było przeciw, a 7 posłów wstrzymało się od głosu.
Ustawa wprowadziła dodatek dopełniający w wysokości 2520 zł., przysługujący osobie
uprawnionej do renty socjalnej, będącej całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej
egzystencji. Ustawa weszła w życie z 1 stycznia 2025 r., a wypłata dodatków dopełniających
rozpocznie się w maju 2025 r.
Ponadto wyjaśniam , że przesłanki do otrzymania świadczenia w postaci renty socjalnej
reguluje ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej2. Zgodnie z jej zapisami , renta
socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia
sprawności organizmu, które powstało:
przed ukończeniem 18. roku życia,
w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej — przed ukończeniem 25. roku życia,
w trakcie kształcenia w szkole doktorskiej, studiów doktoranckich lub aspirantury
naukowej.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania
jakiejkolwiek pracy. Ustalenia całkowitej niezdolności do pracy dokonuje lekarz orzecznik
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 17
grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wskazane powyżej przesłanki nabycia prawa do renty socjalnej oznaczają, że renta socjalna
jest przeznaczona dla osób, które z powodu wcześnie powstałej niezdolności do pracy nie
miały możliwości podjęcia pracy zawodowej i nabycia własnych uprawnień do renty z tytułu
niezdolności do pracy, a często nawet zdobycia jakichkolwiek kwalifikacji zawodowych. Renta
socjalna jest więc świadczeniem przyznawanym osobom niemającym szansy - z racji wcześnie
powstałej niemożności wykonywania pracy zarobkowej - uzyskiwania własnych dochodów ani
1 Dz. U. poz. 1615.
2 Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615.
-- 1 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
wypracowania świadczeń z ubezpieczenia społecznego i stanowi wyraz szczególnej troski
państwa o takie osoby. Tytułem do jej otrzymywania jest posiadanie orzeczenia o całkowitej
niezdolności do pracy oraz, jednocześnie, powstanie naruszenia sprawności organizmu
powodującego niezdolność do pracy w okresach wskazanych w art. 4 ustawy o rencie socjalnej.
Posiadanie orzeczenia powiatowego zespołu do spraw orzekania o stopniu
niepełnosprawności o zaliczeniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie rzutuje
zatem na prawo do renty socjalnej.
Osoby z niepełnosprawnościami, w tym pobierające rentę socjalną, mogą też uzyskać wsparcie
finansowe w postaci nowego świadczenia, dedykowanego tej grupie społecznej - świadczenia
wspierającego, o którym mowa w ustawie z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym3.
Ustawa określa warunki nabywania prawa do tego świadczenia - kierowanego do osób
niepełnosprawnych potrzebujących wsparcia - oraz zasady jego przyznawania i wypłacania.
Zgodnie z nimi, świadczenie wspierające przysługuje osobie, która ukończyła 18 rok życia,
posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 6b3 ust. 1
ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych4, której potrzebę wsparcia określono na poziomie od 70 do 100 punktów
w skali potrzeby wsparcia5.
Decyzje ustalające poziom potrzeby wsparcia, na podstawie przepisów ww. ustawy, wydają
wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Szczegółowy sposób
postępowania przy wydawaniu decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia oraz
szczegółowe standardy w zakresie ustalania potrzeby wsparcia i jej poziomu określają
regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada
2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia6. Wysokość tego świadczenia
jest powiązana z wysokością renty socjalnej i wynosi od 40% do 220% renty socjalnej –
w zależności od poziomu potrzeby wsparcia, czyli liczby punktów przyznanych w decyzji
wydanej przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Odnośnie do wątpliwości związanych ze świadczeniem wspierającym należy wyjaśnić, że
poziom potrzeby wsparcia, będący następstwem braku autonomii fizycznej psychicznej,
intelektualnej czy sensorycznej lub jej utraty, ustala się w wartościach punktowych w skali od
0 do 100. Oznacza to, że pomiarowi określonej cechy lub stanu będących przedmiotem
pomiaru poziomu potrzeby wsparcia zostaje przypisana liczba o wartości od zera do stu. Przy
ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia brana jest pod uwagę - adekwatnie do wieku oraz
niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej - zdolność osoby do
samodzielnego wykonywania określonych czynności związanych z obszarami codziennego
funkcjonowania oraz rodzaj wymaganego przez nią wsparcia, z uwzględnieniem czasu
niezbędnego do jej wykonania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię
wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby
niepełnosprawnej.
Wskazane uregulowanie dotyczące ustalania potrzeby wsparcia według poziomu wyrażonego
w wartościach punktowych pozwala na różnicowanie sytuacji prawnej osób
niepełnoprawnych i przyznawanie świadczenia wspierającego jedynie tym osobom,
które w największym zakresie utraciły autonomię fizyczną, psychiczną, intelektualną
lub sensoryczną albo nigdy jej nie nabyły. Ustawodawca zdecydował o dyferencjacji
3 Dz. U. z 2023 r. poz. 1429.
4 Dz. U. z 2024 r. poz. 44 ze zm.
5 Art. 4b ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej (…).
6 Dz. U. z 2023 r. poz. 2581.
-- 2 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
uprawnień do świadczenia wspierającego, tak aby przysługiwało jedynie części osób
niepełnosprawnych i – zależnie od ich sytuacji - w różnej wysokości. Rozwiązanie to
uwzględnia fakt istotnego, wewnętrznego zróżnicowania grupy osób
z niepełnosprawnościami, wynikający z zakresu autonomii i zdolności do wykonywania
określonych czynności, związanych z obszarami codziennego funkcjonowania.
Warto w tym miejscu dodać, że zgodnie z art. 69 ustawy o świadczeniu wspierającym, minister
właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po upływie roku od dnia wejścia w życie tego
aktu, dokona przeglądu stosowania jego przepisów oraz standardów i procedur postępowania
w sprawach dotyczących ustalania poziomu potrzeby wsparcia, w celu ocenienia poziomów
potrzeby wsparcia, od których uzależniona jest wysokość świadczenia wspierającego oraz
przedstawienia rekomendacji Radzie Ministrów w kwestii ewentualnej konieczności podjęcia
działań korygujących w systemie udzielania świadczenia wspierającego lub w innych
systemach wykorzystujących ustalanie poziomu potrzeby wsparcia.
Wyrównywaniu szans osób niepełnosprawnych w codziennym funkcjonowaniu służą także
środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), który pełni
rolę narzędzia finansowania polskiego systemu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób
niepełnosprawnych. Zakres tej pomocy określają przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Na jej podstawie, osobie niepełnosprawnej - w rozumieniu zapisów tego aktu - mogą być
finansowane, w części lub całości, takie działania jak np. zaopatrzenie w sprzęt rehabilitacyjny,
przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na
podstawie odrębnych przepisów, czy likwidacja barier funkcjonalnych (architektonicznych, w
komunikowaniu się i technicznych) w związku z indywidualnymi potrzebami wynikającymi z
niepełnosprawności. W myśl art. 7 ust. 2 tej ustawy, rehabilitacja lecznicza osób
niepełnosprawnych odbywa się na podstawie odrębnych przepisów i należy do właściwości
Ministra Zdrowia.
Ponadto, osobie z niepełnosprawnością może zostać przyznany - na podstawie ustawy
o świadczeniach rodzinnych - zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie.
Wsparcie świadczone w tej formie przysługuje, niezależnie od dochodu, niepełnosprawnemu
dziecku, osobie niepełnosprawnej powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o
znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek
pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia
legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli
niepełnosprawność powstała u niej przed ukończeniem 21. roku życia.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej dofinansowania wynagrodzeń pracowników
niepełnosprawnych należy podkreślić, że pełni ono funkcję instrumentu wsparcia ich
pracodawców. Celem pomocy w tej formie jest nie tyle pełna refundacja kosztów płacy, co
wsparcie mające zmniejszyć koszty zatrudnienia pracowników z niepełnosprawnością tak, by
stało się ono dla pracodawców bardziej atrakcyjne.
Warto dodać, że dofinansowanie wynagrodzenia pracownika z niepełnosprawnością nie jest
dofinansowaniem wyłącznie do składek ZUS lub tylko do wynagrodzenia pracownika, tylko
dofinansowaniem kosztów płacy w łącznej wysokości, ponoszonych przez pracodawcę
w związku z zatrudnieniem pracownika.
Kwota dofinansowania uzależniona jest od stopnia niepełnosprawności pracownika, jego
schorzeń oraz wymiaru etatu, na jaki jest zatrudniony. Dofinansowanie to jest wypłacane
pracodawcy i nie może przekroczyć 75% kosztów płacy pracownika, jeśli pracodawca
-- 3 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
prowadzi działalność gospodarczą lub 90% kosztów płacy pracownika, jeśli pracodawca nie
prowadzi działalności gospodarczej. Limit 75% kosztów płacy pracownika wynika wprost
z przepisów Unii Europejskiej7, regulujących zakres dofinasowania do kosztów płacy dla
wszystkich państw członkowskich UE.
Nadmieniam, że aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami nie można ograniczyć
wyłącznie do kwestii pomniejszania obciążeń finansowych pracodawców, które nie są wyższe
niż w przypadku osób pełnosprawnych. Stopień aktywności zawodowej osób
niepełnosprawnych determinują także bariery: psychologiczne, dotyczące samych osób
z niepełnosprawnością, mentalne - otoczenia społecznego, a także architektoniczne
i komunikacyjne.
Odnośnie do dofinansowania zakupu samochodu w ramach programu „Samodzielność –
Aktywność – Mobilność!” Mobilność osób z niepełnosprawnością, którego realizatorem jest
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wyjaśniam, że pierwotne
założenia programu „Samodzielność – Aktywność – Mobilność!” Mobilność osób
z niepełnosprawnością przyjęte przez Radę Nadzorczą PFRON z inicjatywy poprzedniego
Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych są od dwóch lat w pełni
realizowane. Dotychczas odbyły się cztery tury naboru wniosków w ramach programu
(w marcu i sierpniu 2023 r. i 2024 r.). Pierwotnie realizację programu przewidziano na 2 lata
i 4 tury naboru wniosków lub do wyczerpania budżetu programu. Obecnie program jest
kontynuowany i realizowany bezterminowo, a termin jego zakończenia określi Rada
Nadzorcza PFRON. Program odpowiada na bardzo istotne i specyficzne potrzeby osób, które
nie mogą poruszać się bez użycia wózka inwalidzkiego. Jego celem jest zwiększenie
niezależności oraz ułatwienie aktywności społecznej lub zawodowej tej grupy społecznej,
poprzez zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami możliwości samodzielnego
korzystania z samochodu osobowego w roli kierowcy lub pasażera, bez konieczności
przesiadania się z wózka inwalidzkiego. Z dofinansowania przy zakupie dostosowanego
pojazdu mogą skorzystać osoby niepełnosprawne, spełniające warunki określone w programie
- w tym legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności - oraz nie
mogące w żadnej sytuacji i na żadnym dystansie przemieszczać się bez użycia wózka
inwalidzkiego i nie będące w stanie samodzielnie przesiąść się z wózka inwalidzkiego na
siedzenie samochodu. Program „funkcjonuje od niespełna 2 lat. Nie jest wykluczone, że po
szczegółowej analizie jego efektów i zgłoszonych przez zainteresowane środowiska
postulatów, a także ocenie możliwości finansowych PFRON, zostanie poddany modyfikacjom,
także dotyczącym rozszerzenia grona jego adresatów. Ewentualne zmiany w tym zakresie
mogą być rozważone nie wcześniej, niż po zaspokojeniu potrzeb obecnych beneficjentów
programu.
Osoby niebędące adresatami programu „Samodzielność – Aktywność – Mobilność!”
Mobilność osób z niepełnosprawnością, mogą liczyć na zaspokojenie ich potrzeb w ramach
innych programów i zadań finansowanych przez PFRON, również służących likwidacji barier
transportowych lub w poruszaniu się. Programy te nie przewidują wprawdzie sfinansowania
zakupu samochodu, ale umożliwiają jego dostosowanie do potrzeb wynikających
z niepełnosprawności. Przykładem jest program „Aktywny samorząd”, w ramach którego
osoby ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, z różnego rodzaju
7 Art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr 6514/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre
rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.
Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1 ze zm.).
-- 4 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
dysfunkcjami narządu ruchu, mogą uzyskać pomoc w pokonywaniu barier transportowych
poprzez odpowiednie dostosowanie posiadanych pojazdów. Program zapewnia
dofinansowanie wszystkich ogólnodostępnych urządzeń lub wyposażenia samochodu, które
umożliwia użytkowanie samochodu przez osobę z niepełnosprawnością stosownie do potrzeb
wynikających z różnego nasilenia dysfunkcji,. W bieżącym roku PFRON zapewnił bardzo
korzystne warunki dofinansowania oprzyrządowania samochodu. Obecnie, na zakup i montaż
oprzyrządowania do samochodu można uzyskać do 73 500 zł.
Dofinansowanie przyznawane w ramach programu „Aktywny samorząd” jest obecnie wysokie
i powinno efektywnie niwelować większość barier napotykanych przez kierowców
i pasażerów z niepełnosprawnością. Środki te pozwalają na wyposażenie samochodu nawet w
wysoko zaawansowane technologie wspomagające i umożliwiają zastosowanie kompletnej
gamy ułatwień lub funkcjonalności niezbędnych do korzystania z posiadanego samochodu.
Dofinansowaniem może być objęte urządzenie lub rozwiązanie, jeśli tylko wyeliminuje ono lub
ograniczy indywidualną barierę w użytkowaniu samochodu.
Pragnę zapewnić, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej konsekwentnie
realizowane są inicjatywy mające na celu wsparcie osób z niepełnosprawnościami. Należy
jednak mieć na uwadze, że pomoc państwa winna być kierowana - w pierwszej kolejności - do
osób najbardziej jej potrzebujących, a do takich niewątpliwie należą osoby całkowicie
niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 5 of 5 --
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.758.2024
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 7084 Pana Posła Rafała Webera w sprawie wykluczenia,
dyskryminacji osób niepełnosprawnych ruchowo w stopniu umiarkowanym, proszę przyjąć
poniższe wyjaśnienia.
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podejmuje liczne działania zmierzające do
poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami. Inicjatywy legislacyjne, prowadzone na
rzecz tej grupy społecznej, uwzględniają przede wszystkim fakt jej istotnego zróżnicowania
pod względem potrzeb tworzących ją jednostek, związanych z koniecznością ponoszenia
dodatkowych kosztów związanych np. leczeniem czy rehabilitacją. W resorcie dokłada się
wszelkich starań, by oferowane wsparcie - w jak największym stopniu - odpowiadało na te
potrzeby.
Na wstępie należy podkreślić, że projekt ustawy z dnia 27 września 2024 r. o zmianie ustawy
o rencie socjalnej oraz niektórych innych ustaw1, był projektem obywatelskim, za którego
uchwaleniem głosowało 411 posłów, 10 było przeciw, a 7 posłów wstrzymało się od głosu.
Ustawa wprowadziła dodatek dopełniający w wysokości 2520 zł., przysługujący osobie
uprawnionej do renty socjalnej, będącej całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej
egzystencji. Ustawa weszła w życie z 1 stycznia 2025 r., a wypłata dodatków dopełniających
rozpocznie się w maju 2025 r.
Ponadto wyjaśniam , że przesłanki do otrzymania świadczenia w postaci renty socjalnej
reguluje ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej2. Zgodnie z jej zapisami , renta
socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia
sprawności organizmu, które powstało:
przed ukończeniem 18. roku życia,
w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej — przed ukończeniem 25. roku życia,
w trakcie kształcenia w szkole doktorskiej, studiów doktoranckich lub aspirantury
naukowej.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania
jakiejkolwiek pracy. Ustalenia całkowitej niezdolności do pracy dokonuje lekarz orzecznik
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 17
grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wskazane powyżej przesłanki nabycia prawa do renty socjalnej oznaczają, że renta socjalna
jest przeznaczona dla osób, które z powodu wcześnie powstałej niezdolności do pracy nie
miały możliwości podjęcia pracy zawodowej i nabycia własnych uprawnień do renty z tytułu
niezdolności do pracy, a często nawet zdobycia jakichkolwiek kwalifikacji zawodowych. Renta
socjalna jest więc świadczeniem przyznawanym osobom niemającym szansy - z racji wcześnie
powstałej niemożności wykonywania pracy zarobkowej - uzyskiwania własnych dochodów ani
1 Dz. U. poz. 1615.
2 Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615.
-- 1 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
wypracowania świadczeń z ubezpieczenia społecznego i stanowi wyraz szczególnej troski
państwa o takie osoby. Tytułem do jej otrzymywania jest posiadanie orzeczenia o całkowitej
niezdolności do pracy oraz, jednocześnie, powstanie naruszenia sprawności organizmu
powodującego niezdolność do pracy w okresach wskazanych w art. 4 ustawy o rencie socjalnej.
Posiadanie orzeczenia powiatowego zespołu do spraw orzekania o stopniu
niepełnosprawności o zaliczeniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie rzutuje
zatem na prawo do renty socjalnej.
Osoby z niepełnosprawnościami, w tym pobierające rentę socjalną, mogą też uzyskać wsparcie
finansowe w postaci nowego świadczenia, dedykowanego tej grupie społecznej - świadczenia
wspierającego, o którym mowa w ustawie z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym3.
Ustawa określa warunki nabywania prawa do tego świadczenia - kierowanego do osób
niepełnosprawnych potrzebujących wsparcia - oraz zasady jego przyznawania i wypłacania.
Zgodnie z nimi, świadczenie wspierające przysługuje osobie, która ukończyła 18 rok życia,
posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, o której mowa w art. 6b3 ust. 1
ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych4, której potrzebę wsparcia określono na poziomie od 70 do 100 punktów
w skali potrzeby wsparcia5.
Decyzje ustalające poziom potrzeby wsparcia, na podstawie przepisów ww. ustawy, wydają
wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Szczegółowy sposób
postępowania przy wydawaniu decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia oraz
szczegółowe standardy w zakresie ustalania potrzeby wsparcia i jej poziomu określają
regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada
2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia6. Wysokość tego świadczenia
jest powiązana z wysokością renty socjalnej i wynosi od 40% do 220% renty socjalnej –
w zależności od poziomu potrzeby wsparcia, czyli liczby punktów przyznanych w decyzji
wydanej przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Odnośnie do wątpliwości związanych ze świadczeniem wspierającym należy wyjaśnić, że
poziom potrzeby wsparcia, będący następstwem braku autonomii fizycznej psychicznej,
intelektualnej czy sensorycznej lub jej utraty, ustala się w wartościach punktowych w skali od
0 do 100. Oznacza to, że pomiarowi określonej cechy lub stanu będących przedmiotem
pomiaru poziomu potrzeby wsparcia zostaje przypisana liczba o wartości od zera do stu. Przy
ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia brana jest pod uwagę - adekwatnie do wieku oraz
niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej - zdolność osoby do
samodzielnego wykonywania określonych czynności związanych z obszarami codziennego
funkcjonowania oraz rodzaj wymaganego przez nią wsparcia, z uwzględnieniem czasu
niezbędnego do jej wykonania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię
wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby
niepełnosprawnej.
Wskazane uregulowanie dotyczące ustalania potrzeby wsparcia według poziomu wyrażonego
w wartościach punktowych pozwala na różnicowanie sytuacji prawnej osób
niepełnoprawnych i przyznawanie świadczenia wspierającego jedynie tym osobom,
które w największym zakresie utraciły autonomię fizyczną, psychiczną, intelektualną
lub sensoryczną albo nigdy jej nie nabyły. Ustawodawca zdecydował o dyferencjacji
3 Dz. U. z 2023 r. poz. 1429.
4 Dz. U. z 2024 r. poz. 44 ze zm.
5 Art. 4b ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej (…).
6 Dz. U. z 2023 r. poz. 2581.
-- 2 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
uprawnień do świadczenia wspierającego, tak aby przysługiwało jedynie części osób
niepełnosprawnych i – zależnie od ich sytuacji - w różnej wysokości. Rozwiązanie to
uwzględnia fakt istotnego, wewnętrznego zróżnicowania grupy osób
z niepełnosprawnościami, wynikający z zakresu autonomii i zdolności do wykonywania
określonych czynności, związanych z obszarami codziennego funkcjonowania.
Warto w tym miejscu dodać, że zgodnie z art. 69 ustawy o świadczeniu wspierającym, minister
właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po upływie roku od dnia wejścia w życie tego
aktu, dokona przeglądu stosowania jego przepisów oraz standardów i procedur postępowania
w sprawach dotyczących ustalania poziomu potrzeby wsparcia, w celu ocenienia poziomów
potrzeby wsparcia, od których uzależniona jest wysokość świadczenia wspierającego oraz
przedstawienia rekomendacji Radzie Ministrów w kwestii ewentualnej konieczności podjęcia
działań korygujących w systemie udzielania świadczenia wspierającego lub w innych
systemach wykorzystujących ustalanie poziomu potrzeby wsparcia.
Wyrównywaniu szans osób niepełnosprawnych w codziennym funkcjonowaniu służą także
środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), który pełni
rolę narzędzia finansowania polskiego systemu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób
niepełnosprawnych. Zakres tej pomocy określają przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Na jej podstawie, osobie niepełnosprawnej - w rozumieniu zapisów tego aktu - mogą być
finansowane, w części lub całości, takie działania jak np. zaopatrzenie w sprzęt rehabilitacyjny,
przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na
podstawie odrębnych przepisów, czy likwidacja barier funkcjonalnych (architektonicznych, w
komunikowaniu się i technicznych) w związku z indywidualnymi potrzebami wynikającymi z
niepełnosprawności. W myśl art. 7 ust. 2 tej ustawy, rehabilitacja lecznicza osób
niepełnosprawnych odbywa się na podstawie odrębnych przepisów i należy do właściwości
Ministra Zdrowia.
Ponadto, osobie z niepełnosprawnością może zostać przyznany - na podstawie ustawy
o świadczeniach rodzinnych - zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie.
Wsparcie świadczone w tej formie przysługuje, niezależnie od dochodu, niepełnosprawnemu
dziecku, osobie niepełnosprawnej powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o
znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek
pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia
legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli
niepełnosprawność powstała u niej przed ukończeniem 21. roku życia.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej dofinansowania wynagrodzeń pracowników
niepełnosprawnych należy podkreślić, że pełni ono funkcję instrumentu wsparcia ich
pracodawców. Celem pomocy w tej formie jest nie tyle pełna refundacja kosztów płacy, co
wsparcie mające zmniejszyć koszty zatrudnienia pracowników z niepełnosprawnością tak, by
stało się ono dla pracodawców bardziej atrakcyjne.
Warto dodać, że dofinansowanie wynagrodzenia pracownika z niepełnosprawnością nie jest
dofinansowaniem wyłącznie do składek ZUS lub tylko do wynagrodzenia pracownika, tylko
dofinansowaniem kosztów płacy w łącznej wysokości, ponoszonych przez pracodawcę
w związku z zatrudnieniem pracownika.
Kwota dofinansowania uzależniona jest od stopnia niepełnosprawności pracownika, jego
schorzeń oraz wymiaru etatu, na jaki jest zatrudniony. Dofinansowanie to jest wypłacane
pracodawcy i nie może przekroczyć 75% kosztów płacy pracownika, jeśli pracodawca
-- 3 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
prowadzi działalność gospodarczą lub 90% kosztów płacy pracownika, jeśli pracodawca nie
prowadzi działalności gospodarczej. Limit 75% kosztów płacy pracownika wynika wprost
z przepisów Unii Europejskiej7, regulujących zakres dofinasowania do kosztów płacy dla
wszystkich państw członkowskich UE.
Nadmieniam, że aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami nie można ograniczyć
wyłącznie do kwestii pomniejszania obciążeń finansowych pracodawców, które nie są wyższe
niż w przypadku osób pełnosprawnych. Stopień aktywności zawodowej osób
niepełnosprawnych determinują także bariery: psychologiczne, dotyczące samych osób
z niepełnosprawnością, mentalne - otoczenia społecznego, a także architektoniczne
i komunikacyjne.
Odnośnie do dofinansowania zakupu samochodu w ramach programu „Samodzielność –
Aktywność – Mobilność!” Mobilność osób z niepełnosprawnością, którego realizatorem jest
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wyjaśniam, że pierwotne
założenia programu „Samodzielność – Aktywność – Mobilność!” Mobilność osób
z niepełnosprawnością przyjęte przez Radę Nadzorczą PFRON z inicjatywy poprzedniego
Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych są od dwóch lat w pełni
realizowane. Dotychczas odbyły się cztery tury naboru wniosków w ramach programu
(w marcu i sierpniu 2023 r. i 2024 r.). Pierwotnie realizację programu przewidziano na 2 lata
i 4 tury naboru wniosków lub do wyczerpania budżetu programu. Obecnie program jest
kontynuowany i realizowany bezterminowo, a termin jego zakończenia określi Rada
Nadzorcza PFRON. Program odpowiada na bardzo istotne i specyficzne potrzeby osób, które
nie mogą poruszać się bez użycia wózka inwalidzkiego. Jego celem jest zwiększenie
niezależności oraz ułatwienie aktywności społecznej lub zawodowej tej grupy społecznej,
poprzez zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami możliwości samodzielnego
korzystania z samochodu osobowego w roli kierowcy lub pasażera, bez konieczności
przesiadania się z wózka inwalidzkiego. Z dofinansowania przy zakupie dostosowanego
pojazdu mogą skorzystać osoby niepełnosprawne, spełniające warunki określone w programie
- w tym legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności - oraz nie
mogące w żadnej sytuacji i na żadnym dystansie przemieszczać się bez użycia wózka
inwalidzkiego i nie będące w stanie samodzielnie przesiąść się z wózka inwalidzkiego na
siedzenie samochodu. Program „funkcjonuje od niespełna 2 lat. Nie jest wykluczone, że po
szczegółowej analizie jego efektów i zgłoszonych przez zainteresowane środowiska
postulatów, a także ocenie możliwości finansowych PFRON, zostanie poddany modyfikacjom,
także dotyczącym rozszerzenia grona jego adresatów. Ewentualne zmiany w tym zakresie
mogą być rozważone nie wcześniej, niż po zaspokojeniu potrzeb obecnych beneficjentów
programu.
Osoby niebędące adresatami programu „Samodzielność – Aktywność – Mobilność!”
Mobilność osób z niepełnosprawnością, mogą liczyć na zaspokojenie ich potrzeb w ramach
innych programów i zadań finansowanych przez PFRON, również służących likwidacji barier
transportowych lub w poruszaniu się. Programy te nie przewidują wprawdzie sfinansowania
zakupu samochodu, ale umożliwiają jego dostosowanie do potrzeb wynikających
z niepełnosprawności. Przykładem jest program „Aktywny samorząd”, w ramach którego
osoby ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, z różnego rodzaju
7 Art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr 6514/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre
rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.
Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1 ze zm.).
-- 4 of 5 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
dysfunkcjami narządu ruchu, mogą uzyskać pomoc w pokonywaniu barier transportowych
poprzez odpowiednie dostosowanie posiadanych pojazdów. Program zapewnia
dofinansowanie wszystkich ogólnodostępnych urządzeń lub wyposażenia samochodu, które
umożliwia użytkowanie samochodu przez osobę z niepełnosprawnością stosownie do potrzeb
wynikających z różnego nasilenia dysfunkcji,. W bieżącym roku PFRON zapewnił bardzo
korzystne warunki dofinansowania oprzyrządowania samochodu. Obecnie, na zakup i montaż
oprzyrządowania do samochodu można uzyskać do 73 500 zł.
Dofinansowanie przyznawane w ramach programu „Aktywny samorząd” jest obecnie wysokie
i powinno efektywnie niwelować większość barier napotykanych przez kierowców
i pasażerów z niepełnosprawnością. Środki te pozwalają na wyposażenie samochodu nawet w
wysoko zaawansowane technologie wspomagające i umożliwiają zastosowanie kompletnej
gamy ułatwień lub funkcjonalności niezbędnych do korzystania z posiadanego samochodu.
Dofinansowaniem może być objęte urządzenie lub rozwiązanie, jeśli tylko wyeliminuje ono lub
ograniczy indywidualną barierę w użytkowaniu samochodu.
Pragnę zapewnić, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej konsekwentnie
realizowane są inicjatywy mające na celu wsparcie osób z niepełnosprawnościami. Należy
jednak mieć na uwadze, że pomoc państwa winna być kierowana - w pierwszej kolejności - do
osób najbardziej jej potrzebujących, a do takich niewątpliwie należą osoby całkowicie
niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 5 of 5 --