Interpelacja nr 6747
Interpelacja w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Infrastruktura i Transport (30%)
Podatki i Finanse (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini
Interpelacja nr 6747
do ministra aktywów państwowych, ministra klimatu i środowiska
w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini
Zgłaszający: Andrzej Gut-Mostowy
Data wpływu: 29-11-2024
Szanowni Ministrowie,
z dużym niepokojem i zaniepokojeniem przyjmuję informacje o planowanej przez spółkę Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini, która jest najstarszą elektrownią w Polsce, a także jedną z kluczowych instytucji energetycznych w Małopolsce. Elektrownia ta nie tylko odgrywa znaczącą rolę w produkcji energii elektrycznej, ale także zapewnia stabilność dostaw energii dla całego rejonu. Ponadto dostarcza również ciepło dla około 6000 mieszkańców Trzebini i okolic, co sprawia, że jej likwidacja może mieć poważne konsekwencje społeczne i gospodarcze. Elektrownia Siersza jest miejscem pracy dla około 500 osób, których przyszłość może zostać zagrożona przez decyzję o jej zamknięciu.
W związku z decyzją o jej likwidacji pragnę zadać następujące pytania, które wymagają niezwłocznego wyjaśnienia:
1. Proszę o wskazanie szczegółowych przyczyn decyzji o likwidacji Elektrowni Siersza. Jakie czynniki zostały wzięte pod uwagę przy podejmowaniu tej decyzji, w tym aspekty związane z jej wiekiem, kosztami utrzymania, a także koniecznością dostosowania do norm ekologicznych? Czy uwzględniono wpływ tej decyzji na bezpieczeństwo energetyczne Polski, szczególnie w kontekście rosnącego zapotrzebowania na energię elektryczną? Czy rozważono wszystkie możliwe opcje, w tym modernizację elektrowni i jej dostosowanie do nowych wymagań środowiskowych?
2. Jakie będą społeczne i ekonomiczne skutki zamknięcia Elektrowni Siersza, zarówno dla pracowników, jak i dla mieszkańców Trzebini i okolic? Jakie konkretne działania podejmie spółka Tauron Wytwarzanie SA oraz instytucje rządowe w celu zabezpieczenia miejsc pracy dla pracowników elektrowni oraz zapewnienia alternatywnych źródeł ciepła dla lokalnej społeczności?
3. Czy rozważano alternatywne rozwiązania, które mogłyby pozwolić na dalsze funkcjonowanie Elektrowni Siersza, takie jak jej modernizacja, dostosowanie do nowych wymogów ekologicznych lub przekształcenie w bardziej zrównoważoną produkcję energii? Jeśli nie, to dlaczego ta opcja została odrzucona?
4. Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę energetyczną, szczególnie w kontekście planów związanych z transformacją energetyczną oraz unijnymi wymogami dotyczącymi redukcji emisji CO2? Czy likwidacja tego zakładu jest zgodna z celami długoterminowej strategii energetycznej Polski, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo energetyczne kraju? Jakie kroki zostaną podjęte w celu zabezpieczenia dostaw energii elektrycznej i ciepła dla mieszkańców Trzebini oraz innych pobliskich miejscowości, które są obecnie zależne od tej elektrowni?
5. Jakie konkretne działania zostaną podjęte w celu ochrony miejsc pracy dla osób zatrudnionych w Elektrowni Siersza? Czy przewiduje się programy wsparcia w zakresie przekwalifikowania pracowników, oferowanie im nowych miejsc pracy w innych sektorach lub regionach? Jakie będą konkretne kroki w zakresie wsparcia społeczności lokalnej, która może ucierpieć na skutek tej decyzji?
6. Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę transformacji energetycznej, szczególnie w kontekście celów związanych z dekarbonizacją sektora energetycznego oraz poprawą efektywności energetycznej? Czy rząd posiada plan, który zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną produkcję energii, jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne i ekonomiczne?
Likwidacja Elektrowni Siersza jako jednej z najstarszych i ważniejszych elektrowni w Polsce budzi poważne obawy, które wymagają szybkiej i szczegółowej odpowiedzi. Proszę o pilne udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania oraz o przedstawienie planu działania, który uwzględnia zarówno bezpieczeństwo energetyczne kraju, jak i ochronę miejsc pracy oraz interesów społecznych lokalnej społeczności.
Z poważaniem
Andrzej Gut-Mostowy
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 6747
do ministra aktywów państwowych, ministra klimatu i środowiska
w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini
Zgłaszający: Andrzej Gut-Mostowy
Data wpływu: 29-11-2024
Szanowni Ministrowie,
z dużym niepokojem i zaniepokojeniem przyjmuję informacje o planowanej przez spółkę Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza w Trzebini, która jest najstarszą elektrownią w Polsce, a także jedną z kluczowych instytucji energetycznych w Małopolsce. Elektrownia ta nie tylko odgrywa znaczącą rolę w produkcji energii elektrycznej, ale także zapewnia stabilność dostaw energii dla całego rejonu. Ponadto dostarcza również ciepło dla około 6000 mieszkańców Trzebini i okolic, co sprawia, że jej likwidacja może mieć poważne konsekwencje społeczne i gospodarcze. Elektrownia Siersza jest miejscem pracy dla około 500 osób, których przyszłość może zostać zagrożona przez decyzję o jej zamknięciu.
W związku z decyzją o jej likwidacji pragnę zadać następujące pytania, które wymagają niezwłocznego wyjaśnienia:
1. Proszę o wskazanie szczegółowych przyczyn decyzji o likwidacji Elektrowni Siersza. Jakie czynniki zostały wzięte pod uwagę przy podejmowaniu tej decyzji, w tym aspekty związane z jej wiekiem, kosztami utrzymania, a także koniecznością dostosowania do norm ekologicznych? Czy uwzględniono wpływ tej decyzji na bezpieczeństwo energetyczne Polski, szczególnie w kontekście rosnącego zapotrzebowania na energię elektryczną? Czy rozważono wszystkie możliwe opcje, w tym modernizację elektrowni i jej dostosowanie do nowych wymagań środowiskowych?
2. Jakie będą społeczne i ekonomiczne skutki zamknięcia Elektrowni Siersza, zarówno dla pracowników, jak i dla mieszkańców Trzebini i okolic? Jakie konkretne działania podejmie spółka Tauron Wytwarzanie SA oraz instytucje rządowe w celu zabezpieczenia miejsc pracy dla pracowników elektrowni oraz zapewnienia alternatywnych źródeł ciepła dla lokalnej społeczności?
3. Czy rozważano alternatywne rozwiązania, które mogłyby pozwolić na dalsze funkcjonowanie Elektrowni Siersza, takie jak jej modernizacja, dostosowanie do nowych wymogów ekologicznych lub przekształcenie w bardziej zrównoważoną produkcję energii? Jeśli nie, to dlaczego ta opcja została odrzucona?
4. Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę energetyczną, szczególnie w kontekście planów związanych z transformacją energetyczną oraz unijnymi wymogami dotyczącymi redukcji emisji CO2? Czy likwidacja tego zakładu jest zgodna z celami długoterminowej strategii energetycznej Polski, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo energetyczne kraju? Jakie kroki zostaną podjęte w celu zabezpieczenia dostaw energii elektrycznej i ciepła dla mieszkańców Trzebini oraz innych pobliskich miejscowości, które są obecnie zależne od tej elektrowni?
5. Jakie konkretne działania zostaną podjęte w celu ochrony miejsc pracy dla osób zatrudnionych w Elektrowni Siersza? Czy przewiduje się programy wsparcia w zakresie przekwalifikowania pracowników, oferowanie im nowych miejsc pracy w innych sektorach lub regionach? Jakie będą konkretne kroki w zakresie wsparcia społeczności lokalnej, która może ucierpieć na skutek tej decyzji?
6. Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę transformacji energetycznej, szczególnie w kontekście celów związanych z dekarbonizacją sektora energetycznego oraz poprawą efektywności energetycznej? Czy rząd posiada plan, który zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną produkcję energii, jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne i ekonomiczne?
Likwidacja Elektrowni Siersza jako jednej z najstarszych i ważniejszych elektrowni w Polsce budzi poważne obawy, które wymagają szybkiej i szczegółowej odpowiedzi. Proszę o pilne udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania oraz o przedstawienie planu działania, który uwzględnia zarówno bezpieczeństwo energetyczne kraju, jak i ochronę miejsc pracy oraz interesów społecznych lokalnej społeczności.
Z poważaniem
Andrzej Gut-Mostowy
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Robert Kropiwnicki
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 5 %
Precyzyjne daty
6
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.3 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (6)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15342 znaków
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.357.2024
IK: 1045789
Warszawa, 23 grudnia 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr K10INT6747, Pana Andrzeja Gut-Mostowy, Posła na Sejm
RP z dnia 4 grudnia 2024 r., uprzejmie informuję, że Ministerstwo Aktywów Państwowych
wystąpiło do Zarządu TAURON Polska Energia S.A. z prośbą o przedłożenie informacji
w przedmiotowej sprawie.
Z wyjaśnień przedstawionych przez TAURON Polska Energia S.A. (dalej: Spółka) wynika, że
nie zapadły jeszcze żadne wiążące decyzje dotyczące ewentualnych koniecznych wyłączeń
poszczególnych jednostek wytwórczych TAURON Wytwarzanie S.A, w tym dwóch bloków
energetycznych o mocy 153 MW - każdy zlokalizowany w Elektrowni Siersza.
Uchwała Zarządu TAURON Wytwarzanie S.A. z dnia 23 lutego 2021 o numerze
56/VIII/2021 została podjęta z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego
obowiązującego na moment jej podjęcia. Przewidywane terminy zakończenia eksploatacji
poszczególnych bloków węglowych, nie tylko tych w Sierszy, zostały w niej powiązane
z okresem możliwego wsparcia z Rynku Mocy. Jednocześnie intencją uchwały w tym
brzmieniu było uwypuklenie problemu deficytu mocy po 2025 r. i uruchomienie działań
w celu wprowadzenia nowych mechanizmów ekonomicznych pozwalających na utrzymanie
bloków węglowych na rynku energii. Dlatego również dla bloków Elektrowni Siersza
w treści ww. uchwały zastrzeżono, że „ze względu na stan techniczny możliwa będzie dalsza
eksploatacja pod warunkiem wprowadzenia mechanizmów rynkowych zapewniających
ekonomiczną pracę jednostki wytwórczej”. Uchwała nie wyklucza dalszej eksploatacji
jednostek wytwórczych Elektrowni Siersza po 2025 r. w przypadku zmiany okoliczności
powodującej, iż eksploatacja taka będzie rentowna.
Jak informuje Spółka, technicznie i eksploatacyjnie ich źródła wytwórcze są gotowe do
dalszej pracy, jednak bez wprowadzenia odpowiednich mechanizmów wsparcia, ich praca
nie będzie mogła być kontynuowana - spółka prawa handlowego nie może planować
długoterminowej pracy bloków, która byłaby ekonomicznie i trwale nieopłacalna.
Przyczyną takiego stanu rzeczy jest istotna zmiana charakterystyki pracy bloków
węglowych, jaka miała miejsce w ostatnich latach. Kiedyś bloki węglowe pracowały w tzw.
podstawie systemu, dzisiaj pełnią funkcję zabezpieczającą, czyli pracują jedynie
w momentach, gdy w systemie brakuje energii wyprodukowanej z OZE. Powoduje
to systematyczne pogarszanie się ich sytuacji ekonomicznej. W kolejnych latach należy
spodziewać się dalszego wzrostu mocy zainstalowanych w farmach wiatrowych
i fotowoltaicznych, a co za tym idzie wzrostu produkcji z OZE kosztem produkcji z bloków
węglowych. Bez odpowiedniego poziomu generacji i przy niskiej jednostkowej marży, nie
ma możliwości pokrycia kosztów funkcjonowania tych elektrowni. Dlatego tak ważne jest
zapewnienie odpowiedniego, systemowego wsparcia dla jednostek konwencjonalnych.
Ministerstwo Aktywów Państwowych, Zarządy TAURON Polska Energia S.A. oraz TAURON
Wytwarzanie S.A. dokładają wszelkich starań, by zapewnić jednostkom wytwórczym dalszy
system wsparcia, a co za tym idzie wydłużenie okresu pracy wszystkich bloków. Bloki
przygotowywane są do udziału w aukcjach uzupełniających na Rynku Mocy na lata 2026-
2028. Warunkiem uczestnictwa w aukcjach oraz złożenia wiążących ofert w odniesieniu do
poszczególnych elektrowni, będzie odpowiednia modyfikacja przepisów w zakresie rynku
-- 1 of 2 --
mocy, dająca szanse uzyskać efekt pokrycia kosztów stałych funkcjonowania elektrowni,
a w konsekwencji pozwoli na planowanie dalszej działalności tych jednostek.
Pomimo braku pewności co do daty konieczności wyłączenia jednostek, Spółka rozpoczęła
transparentny dialog z załogą i stroną społeczną. Pracownicy zostali poinformowani
o możliwych przyszłych scenariuszach, ale przede wszystkim zostali zapewnieni,
że w przypadku konieczności wyłączenia jednostek wytwórczych, będą mieli zapewnione
miejsca pracy. Gdy zaistnieje taka konieczność, w pierwszej kolejności Spółka będzie starać
się relokować pracowników wewnątrz spółki. W przypadku braku takiej sposobności,
Spółka będzie proponować pracę wewnątrz Grupy TAURON, która potrzebuje
wykwalifikowanych pracowników w związku z rozwojem obszarów dystrybucji, ciepła, OZE
czy obsługi klienta.
Spółka podkreśla, że Grupa TAURON realizuje też szereg analiz techniczno-ekonomicznych
mających na celu poszukiwanie najlepszych rozwiązań umożliwiających uruchomienie
nowych projektów biznesowych z wykorzystaniem potencjału oraz terenów Grupy
TAURON, także tych potencjalnie zlokalizowanych w Trzebini, pozwalających na osiąganie
korzystnych wyników ekonomicznych. Trwają zawansowane analizy możliwości
komercjalizacji Elektrowni Siersza poprzez repowering, czyli przygotowanie jednostek do
spalania innego rodzaju paliwa, na przykład biomasy lub stworzenie nowych inwestycji na
tym terenie np. budowy magazynu energii wraz z instalacją fotowoltaiczną oraz budowy
jednostek szczytowych gazowych. Planowane inwestycje na terenach Elektrowni Siersza
pozwolą na kontynuację działalności gospodarczej, co skutkować będzie odprowadzaniem
podatków do gminy Trzebina.
Jednocześnie Spółka podtrzymuje składane deklaracje gotowości do kontynuacji
współpracy z samorządem i podjęcia działań, które prowadzić będą do zapewnienia
ciągłości dostaw ciepła dla osiedli Gaj i Energetyków np. poprzez zabudowę lokalnych
kotłowni kontenerowych.
Grupa TAURON jako firma odpowiedzialna społecznie, biznesowo oraz środowiskowo,
rozumie, że transformacja polskiej energetyki jest procesem złożonym, który wymaga wielu
działań na różnych płaszczyznach: technologicznych, ekonomicznych, politycznych, ale
przede wszystkim społecznych. Rozwiązanie problemów i sprostanie wyzwaniom, przed
jakimi stoi Spółka, wymaga pełnej współpracy wszystkich zaangażowanych stron. Tylko
takie podejście da szansę na prawdziwie sprawiedliwą i mądrą transformację tak ważnej
dziedziny gospodarki, jaką jest energetyka. Dlatego, podczas otwartego spotkania dla
zainteresowanych przyszłością Elektrowni Trzebinia, zorganizowanego przez
Przewodniczącego Rady Miasta Trzebini w dniu 25 listopada 2024 r., zaproponowano
Gospodarczy Okrągły Stół - merytoryczne spotkanie, które ma zbliżyć wszystkie
zainteresowane strony do wypracowania wspólnego rozwiązania dotyczącego rozwoju
gospodarczego gmin, na terenie których działają wielkoskalowe obiekty energetyki
zawodowej tj. elektrownie i elektrociepłownie.
W spotkaniu na początku stycznia 2025 r. udział wezmą samorządowcy, przedstawiciele
samorządu gospodarczego oraz spółek Grupy TAURON. Efektem spotkania mają być
propozycje kierunków rozwoju gospodarczego w miejscach, w których węglowe aktywa
wytwórcze nie będą mogły już funkcjonować, czy to po roku 2025 czy po roku 2028.
Z uwagi na istotność i wrażliwość kwestii społecznych, Spółka podkreśla, że podtrzymuje
składane deklaracje gotowości do kontynuacji współpracy z samorządem i podjęcia
wszelkich działań będących w zakresie możliwości, które prowadzić będą do realizacji
inicjatyw pozytywnie wpływających nie tylko na każdą z lokalizacji, ale także na regiony,
w których się znajdują.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Robert Kropiwnicki
sekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
1045789.3791264.3030915
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 2 of 2 --
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DSA-WEK.050.4.2024.ŁW
3522215.14095890.11348974
Warszawa, 31-12-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na Interpelację nr K10INT6747 Pana Posła Andrzeja Gut-Mostowego
w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza
w Trzebini, przekazuję informacje w zakresie właściwości Ministra Klimatu i Środowiska.
Pozostałe informacje w tej sprawie znajdują się w odpowiedzi – właściwego merytorycznie
- Ministra Aktywów Państwowych (znak pisma: BM.I.053.357.2024).
Ad 4) Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę energetyczną,
szczególnie w kontekście planów związanych z transformacją energetyczną oraz unijnymi
wymogami dotyczącymi redukcji emisji CO2? Czy likwidacja tego zakładu jest zgodna z celami
długoterminowej strategii energetycznej Polski, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo
energetyczne kraju? […]
Ad 6) Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę transformacji
energetycznej, szczególnie w kontekście celów związanych z dekarbonizacją sektora
energetycznego oraz poprawą efektywności energetycznej? Czy rząd posiada plan, który
zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną produkcję energii,
jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne i ekonomiczne?
W ramach swojej właściwości Minister Klimatu i Środowiska realizuje działania mające
na celu m.in. zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii; opracowanie, wdrażanie
i monitorowanie polityki energetycznej państwa; jak również rozwój OZE, poprawę
efektywności energetycznej, zrównoważone gospodarowanie zasobami środowiska
oraz przeciwdziałanie zmianom klimatu. W kontekście zagwarantowania bezpieczeństwa
elektroenergetycznego, szczególne znaczenie ma obecna i przewidywana struktura mocy
wytwórczych. Harmonogram planowanych odstawień jednostek wytwórczych centralnie
dysponowanych (do których należy Elektrownia Siersza na węgiel kamienny) jest brany pod
uwagę przy konstruowaniu w MKiŚ rozwiązań systemowych, regulacji prawnych dot.
sektora elektroenergetycznego oraz przy tworzeniu dokumentów o charakterze
strategicznym, takich jak Polityka energetyczna Polski, czy Krajowy plan w dziedzinie energii
i klimatu.
Polska solidarnie z innymi krajami członkowskimi UE podjęła się ambitnego zadania
w zakresie realizacji celów klimatyczno-energetycznych na 2030 r., dążąc w ten sposób
do budowy nowej "zielonej" gospodarki, biorąc równocześnie pod uwagę uwarunkowania
-- 1 of 3 --
krajowe i specyficzny punkt startowy. Realizując to wyzwanie Ministerstwo Klimatu
i Środowiska kładzie nacisk, aby transformacja energetyczna prowadzona była w sposób
nie tylko dobrze zaplanowany, zorganizowany i efektywny, ale przede wszystkim
sprawiedliwy i akceptowalny społecznie. Transformacja energetyczna nie może zostać
osiągnięta bez akceptacji społecznej – zarówno w kontekście ponoszenia kosztów zmian
przez wszystkie sektory gospodarki i społeczeństwa, jak i w kontekście transformacji
gospodarczej regionów węglowych. Sprawiedliwa transformacja oznacza zapewnienie
nowych możliwości rozwoju regionom i społecznościom najbardziej dotkniętym
niskoemisyjną transformacją energetyczną, przy jednoczesnym tworzeniu nowych miejsc
pracy i budowaniu alternatywnych gałęzi przemysłu, które uczestniczą w transformacji
sektora energetycznego. Z uwagi na istotność kwestii wyrównywania szans zwłaszcza dla
obywateli szczególnie narażonych na skutki transformacji, ww. aspekt znalazł swe
odzwierciedlenie w projekcie aktualizowanego Krajowego Planu na rzecz energii i klimatu
na lata 2021-2030 (dalej: aKPEiK), który w okresie 11.10-15.11.2024 r. podlegał szerokim
konsultacjom publicznym1. Projekt aKPEiK wyznacza cele na 2030 r. oraz strategiczne
kierunki krajowej transformacji, stanowiąc „zielony kompas” dla przemian gospodarczych
i sektorowych. Wdrożenie ww. Planu zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną
i zeroemisyjną produkcję energii, jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne
i gospodarcze. Zgodnie z prognozami załączonymi do ww. dokumentu, w 2030 r. nastąpi
wzrost produkcji energii elektrycznej z OZE z obecnych ok. 30%2 do ok. 56%,
przy jednoczesnej redukcji generacji ze źródeł węglowych do poziomu ok. 22% (m.in.
na skutek planowanych odstawień mocy węglowych jak np. w Elektrowni Siersza).
Dywersyfikacja struktury produkcji energii elektrycznej prowadzić będzie do redukcji
kosztów jej wytwarzania o ok. 13% do 2030 r. (oraz ok. 33% w 2040 r.) w porównaniu
z 2025 r., co wpływać będzie pozytywnie na jakość życia obywateli oraz pozycję
konkurencyjną przemysłu oraz całej krajowej gospodarki.
Proces odchodzenia Polski od węgla w sektorze energetycznym stanowi kluczowy element
strategii transformacji ku niskoemisyjnemu rozwojowi. Sukcesywne wygaszanie bloków
węglowych jest planowane w sposób odpowiedzialny, uwzględniający stabilność systemu
elektroenergetycznego, zapewnienie parametrów wystarczalności mocy, adekwatny
przyrost nowych mocy wytwórczych, w tym OZE oraz źródeł elastycznych i dyspozycyjnych
(w tym gazowych - w dłuższej perspektywie zastępowanych przez biometan i wodór).
Transformacja ta wynika zarówno z presji ekonomicznej, środowiskowej, jak i z ograniczeń
technicznych. Odejście od węgla jest nieuniknione i stanowi odpowiedź na globalne
wyzwania związane z dekarbonizacją.
Zmiany, jakie niesie ze sobą transformacja energetyczna obejmują odejście od technologii
wysokoemisyjnych na rzecz zrównoważonych metod pozyskiwania i wytwarzania energii.
To proces rozłożony na lata, a jego skuteczność będzie zależała od wielu czynników.
Mając na względzie potrzeby i obawy społeczności zamieszkujących regiony węglowe,
MKiŚ kładzie nacisk, aby w procesie odchodzenia od wydobycia i wykorzystania węgla
zostały uwzględnione potrzeby ochrony pracowników tych branż przemysłu,
którzy w danym momencie narażeni są na utratę miejsc pracy. Celem działań Rządu jest
dokonanie zmian bez szkody dla pracowników oraz zapewnienie im realnych możliwości
godnego życia w czystym środowisku.
1 https://bip.mos.gov.pl/dostep-do-informacji-oraz-udzial-spoleczenstwa-w-podejmowaniu-decyzji/projekt-
krajowego-planu-w-dziedzinie-energii-i-klimatu-do-2030-r-wersja-do-konsultacji-publicznych-z-102024-r/
2 Wg. stanu za okres styczeń-październik 2024 r.; źródło: Informacja statystyczna o energii elektrycznej, ARE S.A. na
zlecenie MKiŚ w ramach „Programu badań statystycznych statystyki publicznej” – badanie statystyczne
„Elektroenergetyka i ciepłownictwo” prowadzone przez ministra właściwego ds. energii i Prezesa URE
-- 2 of 3 --
Transformacja energetyczna to szansa na rozwój w całym regionie poprzez możliwości
inwestowania w czystą energię i tworzenia nowych rynków związanych z zieloną
gospodarką i zrównoważonym transportem. To nowa możliwość na zwiększenie potencjału
poszczególnych obszarów i rozwój branż, które dotychczas cierpiały na skutek działalności
wydobywczej węgla, np. turystyka. To także szansa na rewitalizację miast i obszarów
przyrodniczych oraz naprawienie zniszczeń spowodowanych intensywną eksploatacją złóż
kopalin. Chociaż regiony węglowe stoją przed wieloma wyzwaniami, widzimy, że są ona
także ośrodkami pomysłów w zakresie transformacji ekologicznej i cyfrowej
oraz przykładów innowacji, które mogą być inspiracją dla innych regionów stojących
w obliczu transformacji lub potrzebujących wsparcia swojego przemysłu, aby zwiększyć
konkurencyjność na rynku globalnym.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych KPRM
-- 3 of 3 --
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.357.2024
IK: 1045789
Warszawa, 23 grudnia 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr K10INT6747, Pana Andrzeja Gut-Mostowy, Posła na Sejm
RP z dnia 4 grudnia 2024 r., uprzejmie informuję, że Ministerstwo Aktywów Państwowych
wystąpiło do Zarządu TAURON Polska Energia S.A. z prośbą o przedłożenie informacji
w przedmiotowej sprawie.
Z wyjaśnień przedstawionych przez TAURON Polska Energia S.A. (dalej: Spółka) wynika, że
nie zapadły jeszcze żadne wiążące decyzje dotyczące ewentualnych koniecznych wyłączeń
poszczególnych jednostek wytwórczych TAURON Wytwarzanie S.A, w tym dwóch bloków
energetycznych o mocy 153 MW - każdy zlokalizowany w Elektrowni Siersza.
Uchwała Zarządu TAURON Wytwarzanie S.A. z dnia 23 lutego 2021 o numerze
56/VIII/2021 została podjęta z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego
obowiązującego na moment jej podjęcia. Przewidywane terminy zakończenia eksploatacji
poszczególnych bloków węglowych, nie tylko tych w Sierszy, zostały w niej powiązane
z okresem możliwego wsparcia z Rynku Mocy. Jednocześnie intencją uchwały w tym
brzmieniu było uwypuklenie problemu deficytu mocy po 2025 r. i uruchomienie działań
w celu wprowadzenia nowych mechanizmów ekonomicznych pozwalających na utrzymanie
bloków węglowych na rynku energii. Dlatego również dla bloków Elektrowni Siersza
w treści ww. uchwały zastrzeżono, że „ze względu na stan techniczny możliwa będzie dalsza
eksploatacja pod warunkiem wprowadzenia mechanizmów rynkowych zapewniających
ekonomiczną pracę jednostki wytwórczej”. Uchwała nie wyklucza dalszej eksploatacji
jednostek wytwórczych Elektrowni Siersza po 2025 r. w przypadku zmiany okoliczności
powodującej, iż eksploatacja taka będzie rentowna.
Jak informuje Spółka, technicznie i eksploatacyjnie ich źródła wytwórcze są gotowe do
dalszej pracy, jednak bez wprowadzenia odpowiednich mechanizmów wsparcia, ich praca
nie będzie mogła być kontynuowana - spółka prawa handlowego nie może planować
długoterminowej pracy bloków, która byłaby ekonomicznie i trwale nieopłacalna.
Przyczyną takiego stanu rzeczy jest istotna zmiana charakterystyki pracy bloków
węglowych, jaka miała miejsce w ostatnich latach. Kiedyś bloki węglowe pracowały w tzw.
podstawie systemu, dzisiaj pełnią funkcję zabezpieczającą, czyli pracują jedynie
w momentach, gdy w systemie brakuje energii wyprodukowanej z OZE. Powoduje
to systematyczne pogarszanie się ich sytuacji ekonomicznej. W kolejnych latach należy
spodziewać się dalszego wzrostu mocy zainstalowanych w farmach wiatrowych
i fotowoltaicznych, a co za tym idzie wzrostu produkcji z OZE kosztem produkcji z bloków
węglowych. Bez odpowiedniego poziomu generacji i przy niskiej jednostkowej marży, nie
ma możliwości pokrycia kosztów funkcjonowania tych elektrowni. Dlatego tak ważne jest
zapewnienie odpowiedniego, systemowego wsparcia dla jednostek konwencjonalnych.
Ministerstwo Aktywów Państwowych, Zarządy TAURON Polska Energia S.A. oraz TAURON
Wytwarzanie S.A. dokładają wszelkich starań, by zapewnić jednostkom wytwórczym dalszy
system wsparcia, a co za tym idzie wydłużenie okresu pracy wszystkich bloków. Bloki
przygotowywane są do udziału w aukcjach uzupełniających na Rynku Mocy na lata 2026-
2028. Warunkiem uczestnictwa w aukcjach oraz złożenia wiążących ofert w odniesieniu do
poszczególnych elektrowni, będzie odpowiednia modyfikacja przepisów w zakresie rynku
-- 1 of 2 --
mocy, dająca szanse uzyskać efekt pokrycia kosztów stałych funkcjonowania elektrowni,
a w konsekwencji pozwoli na planowanie dalszej działalności tych jednostek.
Pomimo braku pewności co do daty konieczności wyłączenia jednostek, Spółka rozpoczęła
transparentny dialog z załogą i stroną społeczną. Pracownicy zostali poinformowani
o możliwych przyszłych scenariuszach, ale przede wszystkim zostali zapewnieni,
że w przypadku konieczności wyłączenia jednostek wytwórczych, będą mieli zapewnione
miejsca pracy. Gdy zaistnieje taka konieczność, w pierwszej kolejności Spółka będzie starać
się relokować pracowników wewnątrz spółki. W przypadku braku takiej sposobności,
Spółka będzie proponować pracę wewnątrz Grupy TAURON, która potrzebuje
wykwalifikowanych pracowników w związku z rozwojem obszarów dystrybucji, ciepła, OZE
czy obsługi klienta.
Spółka podkreśla, że Grupa TAURON realizuje też szereg analiz techniczno-ekonomicznych
mających na celu poszukiwanie najlepszych rozwiązań umożliwiających uruchomienie
nowych projektów biznesowych z wykorzystaniem potencjału oraz terenów Grupy
TAURON, także tych potencjalnie zlokalizowanych w Trzebini, pozwalających na osiąganie
korzystnych wyników ekonomicznych. Trwają zawansowane analizy możliwości
komercjalizacji Elektrowni Siersza poprzez repowering, czyli przygotowanie jednostek do
spalania innego rodzaju paliwa, na przykład biomasy lub stworzenie nowych inwestycji na
tym terenie np. budowy magazynu energii wraz z instalacją fotowoltaiczną oraz budowy
jednostek szczytowych gazowych. Planowane inwestycje na terenach Elektrowni Siersza
pozwolą na kontynuację działalności gospodarczej, co skutkować będzie odprowadzaniem
podatków do gminy Trzebina.
Jednocześnie Spółka podtrzymuje składane deklaracje gotowości do kontynuacji
współpracy z samorządem i podjęcia działań, które prowadzić będą do zapewnienia
ciągłości dostaw ciepła dla osiedli Gaj i Energetyków np. poprzez zabudowę lokalnych
kotłowni kontenerowych.
Grupa TAURON jako firma odpowiedzialna społecznie, biznesowo oraz środowiskowo,
rozumie, że transformacja polskiej energetyki jest procesem złożonym, który wymaga wielu
działań na różnych płaszczyznach: technologicznych, ekonomicznych, politycznych, ale
przede wszystkim społecznych. Rozwiązanie problemów i sprostanie wyzwaniom, przed
jakimi stoi Spółka, wymaga pełnej współpracy wszystkich zaangażowanych stron. Tylko
takie podejście da szansę na prawdziwie sprawiedliwą i mądrą transformację tak ważnej
dziedziny gospodarki, jaką jest energetyka. Dlatego, podczas otwartego spotkania dla
zainteresowanych przyszłością Elektrowni Trzebinia, zorganizowanego przez
Przewodniczącego Rady Miasta Trzebini w dniu 25 listopada 2024 r., zaproponowano
Gospodarczy Okrągły Stół - merytoryczne spotkanie, które ma zbliżyć wszystkie
zainteresowane strony do wypracowania wspólnego rozwiązania dotyczącego rozwoju
gospodarczego gmin, na terenie których działają wielkoskalowe obiekty energetyki
zawodowej tj. elektrownie i elektrociepłownie.
W spotkaniu na początku stycznia 2025 r. udział wezmą samorządowcy, przedstawiciele
samorządu gospodarczego oraz spółek Grupy TAURON. Efektem spotkania mają być
propozycje kierunków rozwoju gospodarczego w miejscach, w których węglowe aktywa
wytwórcze nie będą mogły już funkcjonować, czy to po roku 2025 czy po roku 2028.
Z uwagi na istotność i wrażliwość kwestii społecznych, Spółka podkreśla, że podtrzymuje
składane deklaracje gotowości do kontynuacji współpracy z samorządem i podjęcia
wszelkich działań będących w zakresie możliwości, które prowadzić będą do realizacji
inicjatyw pozytywnie wpływających nie tylko na każdą z lokalizacji, ale także na regiony,
w których się znajdują.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Robert Kropiwnicki
sekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
1045789.3791264.3030915
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 2 of 2 --
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DSA-WEK.050.4.2024.ŁW
3522215.14095890.11348974
Warszawa, 31-12-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na Interpelację nr K10INT6747 Pana Posła Andrzeja Gut-Mostowego
w sprawie planowanej przez Tauron Wytwarzanie SA likwidacji Elektrowni Siersza
w Trzebini, przekazuję informacje w zakresie właściwości Ministra Klimatu i Środowiska.
Pozostałe informacje w tej sprawie znajdują się w odpowiedzi – właściwego merytorycznie
- Ministra Aktywów Państwowych (znak pisma: BM.I.053.357.2024).
Ad 4) Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę energetyczną,
szczególnie w kontekście planów związanych z transformacją energetyczną oraz unijnymi
wymogami dotyczącymi redukcji emisji CO2? Czy likwidacja tego zakładu jest zgodna z celami
długoterminowej strategii energetycznej Polski, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo
energetyczne kraju? […]
Ad 6) Jak decyzja o likwidacji Elektrowni Siersza wpisuje się w krajową politykę transformacji
energetycznej, szczególnie w kontekście celów związanych z dekarbonizacją sektora
energetycznego oraz poprawą efektywności energetycznej? Czy rząd posiada plan, który
zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną produkcję energii,
jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne i ekonomiczne?
W ramach swojej właściwości Minister Klimatu i Środowiska realizuje działania mające
na celu m.in. zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii; opracowanie, wdrażanie
i monitorowanie polityki energetycznej państwa; jak również rozwój OZE, poprawę
efektywności energetycznej, zrównoważone gospodarowanie zasobami środowiska
oraz przeciwdziałanie zmianom klimatu. W kontekście zagwarantowania bezpieczeństwa
elektroenergetycznego, szczególne znaczenie ma obecna i przewidywana struktura mocy
wytwórczych. Harmonogram planowanych odstawień jednostek wytwórczych centralnie
dysponowanych (do których należy Elektrownia Siersza na węgiel kamienny) jest brany pod
uwagę przy konstruowaniu w MKiŚ rozwiązań systemowych, regulacji prawnych dot.
sektora elektroenergetycznego oraz przy tworzeniu dokumentów o charakterze
strategicznym, takich jak Polityka energetyczna Polski, czy Krajowy plan w dziedzinie energii
i klimatu.
Polska solidarnie z innymi krajami członkowskimi UE podjęła się ambitnego zadania
w zakresie realizacji celów klimatyczno-energetycznych na 2030 r., dążąc w ten sposób
do budowy nowej "zielonej" gospodarki, biorąc równocześnie pod uwagę uwarunkowania
-- 1 of 3 --
krajowe i specyficzny punkt startowy. Realizując to wyzwanie Ministerstwo Klimatu
i Środowiska kładzie nacisk, aby transformacja energetyczna prowadzona była w sposób
nie tylko dobrze zaplanowany, zorganizowany i efektywny, ale przede wszystkim
sprawiedliwy i akceptowalny społecznie. Transformacja energetyczna nie może zostać
osiągnięta bez akceptacji społecznej – zarówno w kontekście ponoszenia kosztów zmian
przez wszystkie sektory gospodarki i społeczeństwa, jak i w kontekście transformacji
gospodarczej regionów węglowych. Sprawiedliwa transformacja oznacza zapewnienie
nowych możliwości rozwoju regionom i społecznościom najbardziej dotkniętym
niskoemisyjną transformacją energetyczną, przy jednoczesnym tworzeniu nowych miejsc
pracy i budowaniu alternatywnych gałęzi przemysłu, które uczestniczą w transformacji
sektora energetycznego. Z uwagi na istotność kwestii wyrównywania szans zwłaszcza dla
obywateli szczególnie narażonych na skutki transformacji, ww. aspekt znalazł swe
odzwierciedlenie w projekcie aktualizowanego Krajowego Planu na rzecz energii i klimatu
na lata 2021-2030 (dalej: aKPEiK), który w okresie 11.10-15.11.2024 r. podlegał szerokim
konsultacjom publicznym1. Projekt aKPEiK wyznacza cele na 2030 r. oraz strategiczne
kierunki krajowej transformacji, stanowiąc „zielony kompas” dla przemian gospodarczych
i sektorowych. Wdrożenie ww. Planu zapewni płynne przejście na bardziej zrównoważoną
i zeroemisyjną produkcję energii, jednocześnie minimalizując negatywne skutki społeczne
i gospodarcze. Zgodnie z prognozami załączonymi do ww. dokumentu, w 2030 r. nastąpi
wzrost produkcji energii elektrycznej z OZE z obecnych ok. 30%2 do ok. 56%,
przy jednoczesnej redukcji generacji ze źródeł węglowych do poziomu ok. 22% (m.in.
na skutek planowanych odstawień mocy węglowych jak np. w Elektrowni Siersza).
Dywersyfikacja struktury produkcji energii elektrycznej prowadzić będzie do redukcji
kosztów jej wytwarzania o ok. 13% do 2030 r. (oraz ok. 33% w 2040 r.) w porównaniu
z 2025 r., co wpływać będzie pozytywnie na jakość życia obywateli oraz pozycję
konkurencyjną przemysłu oraz całej krajowej gospodarki.
Proces odchodzenia Polski od węgla w sektorze energetycznym stanowi kluczowy element
strategii transformacji ku niskoemisyjnemu rozwojowi. Sukcesywne wygaszanie bloków
węglowych jest planowane w sposób odpowiedzialny, uwzględniający stabilność systemu
elektroenergetycznego, zapewnienie parametrów wystarczalności mocy, adekwatny
przyrost nowych mocy wytwórczych, w tym OZE oraz źródeł elastycznych i dyspozycyjnych
(w tym gazowych - w dłuższej perspektywie zastępowanych przez biometan i wodór).
Transformacja ta wynika zarówno z presji ekonomicznej, środowiskowej, jak i z ograniczeń
technicznych. Odejście od węgla jest nieuniknione i stanowi odpowiedź na globalne
wyzwania związane z dekarbonizacją.
Zmiany, jakie niesie ze sobą transformacja energetyczna obejmują odejście od technologii
wysokoemisyjnych na rzecz zrównoważonych metod pozyskiwania i wytwarzania energii.
To proces rozłożony na lata, a jego skuteczność będzie zależała od wielu czynników.
Mając na względzie potrzeby i obawy społeczności zamieszkujących regiony węglowe,
MKiŚ kładzie nacisk, aby w procesie odchodzenia od wydobycia i wykorzystania węgla
zostały uwzględnione potrzeby ochrony pracowników tych branż przemysłu,
którzy w danym momencie narażeni są na utratę miejsc pracy. Celem działań Rządu jest
dokonanie zmian bez szkody dla pracowników oraz zapewnienie im realnych możliwości
godnego życia w czystym środowisku.
1 https://bip.mos.gov.pl/dostep-do-informacji-oraz-udzial-spoleczenstwa-w-podejmowaniu-decyzji/projekt-
krajowego-planu-w-dziedzinie-energii-i-klimatu-do-2030-r-wersja-do-konsultacji-publicznych-z-102024-r/
2 Wg. stanu za okres styczeń-październik 2024 r.; źródło: Informacja statystyczna o energii elektrycznej, ARE S.A. na
zlecenie MKiŚ w ramach „Programu badań statystycznych statystyki publicznej” – badanie statystyczne
„Elektroenergetyka i ciepłownictwo” prowadzone przez ministra właściwego ds. energii i Prezesa URE
-- 2 of 3 --
Transformacja energetyczna to szansa na rozwój w całym regionie poprzez możliwości
inwestowania w czystą energię i tworzenia nowych rynków związanych z zieloną
gospodarką i zrównoważonym transportem. To nowa możliwość na zwiększenie potencjału
poszczególnych obszarów i rozwój branż, które dotychczas cierpiały na skutek działalności
wydobywczej węgla, np. turystyka. To także szansa na rewitalizację miast i obszarów
przyrodniczych oraz naprawienie zniszczeń spowodowanych intensywną eksploatacją złóż
kopalin. Chociaż regiony węglowe stoją przed wieloma wyzwaniami, widzimy, że są ona
także ośrodkami pomysłów w zakresie transformacji ekologicznej i cyfrowej
oraz przykładów innowacji, które mogą być inspiracją dla innych regionów stojących
w obliczu transformacji lub potrzebujących wsparcia swojego przemysłu, aby zwiększyć
konkurencyjność na rynku globalnym.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych KPRM
-- 3 of 3 --