Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-3.054.4.2024
Warszawa, 26 maja 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 6104 Poseł na Sejm RP Anny Sobolak i Elżbiety Anny Polak
w sprawie prac nad nowelizacją ustawy o rewitalizacji rzeki Odry, przedstawiam poniższe
informacje, jednocześnie pragnę zaznaczyć, iż odpowiedź na pytanie nr 10 została
przygotowana przez właściwego w tym zakresie Ministra Spraw Wewnętrznych i
Administracji.
Należy wskazać, że obecnie procedowany projekt nowelizacji ustawy z dnia 13 lipca
2023 r. o rewitalizacji rzeki Odry (Dz. U. poz. 1963), zwany dalej „nowelizacją ustawy
odrzańskiej”, zakłada częściową realizację postulatu zastąpienia obecnego, sztywnego
katalogu niezwiązanych w zdecydowanej większości z tytułem ustawy „inwestycji dla
Odry” na katalog, w którym znajdują się rodzaje inwestycji. Projekt nowelizacji zakłada
elastyczne podejście i określenie rodzaju działań. Przypisanie poszczególnych inwestycji
do określonych w ustawie działań będzie możliwe na podstawie przepisów
rozporządzenia. Zakłada się że, przedmiotowe rozwiązanie zapewni większą sprawność i
uproszczenie realizacji niezbędnych inwestycji. Ponadto nowe rozwiązanie da możliwość
szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych, czy wystąpienia krytycznych zjawisk
pogodowych.
Warto dodać, że ze względu na fakt, że przepisy ustawy z dnia 13 lipca 2023 r.
o rewitalizacji rzeki Odry, zwanej dalej „ustawą o rewitalizacji”, zapewniają także
możliwość dofinansowania „inwestycji dla Odry” z budżetu państwa w wysokości
określonej w tej ustawie to katalog tych inwestycji musi mieć charakter zamknięty na
gruncie przepisów powszechnie obowiązujących (ustawy lub rozporządzenia). Tym
samym nie jest możliwe utworzenie otwartego katalogu działań, które będą mogły być
zaliczane do „inwestycji dla Odry”. Jednak zapewnienie w tym zakresie większej
elastyczności jest możliwe dzięki ujęciu konkretnych „inwestycji dla Odry”
w rozporządzeniu (które łatwiej można modyfikować).
Załączony do ustawy o rewitalizacji wykaz inwestycji wodno-ściekowych w aglomeracjach
w dorzeczu Odry w zakresie budowy, rozbudowy lub modernizacji oczyszczalni ścieków
w postaci zamkniętego katalogu został przygotowany na podstawie VI aktualizacji
Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych (aKPOŚK). VI aKPOŚK została
zatwierdzona przez Radę Ministrów w dniu 5 maj 2022 r. To właśnie ten Program definiuje
najbardziej aktualne potrzeby samorządów w zakresie gospodarki wodno-ściekowej.
AKPOŚK stanowi podstawowy instrument wdrożenia w Polsce postanowień dyrektywy
Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych.
Celem aKPOŚK jest ograniczenie zrzutów niedostatecznie oczyszczanych ścieków przez

-- 1 of 8 --

2
realizację ujętych w nim inwestycji, co w konsekwencji ma zapewnić lepszą ochronę
środowiska wodnego przed niekorzystnymi skutkami zrzutu ścieków.
Należy wskazać, że katalog inwestycji wodno-ściekowych, ujęty w ustawie o rewitalizacji,
ma przede wszystkim wspierać inwestycje, które doprowadzą do pełnego wdrożenia
dyrektywy 91/271/EWG, dlatego też nie obejmuje on wszystkich inwestycji.
Odnosząc się do inwestycji w aglomeracji Siechnice należy wskazać, że zgodnie z danymi
przekazanymi przez gminy (gminne jednostki samorządu terytorialnego wiodące
w aglomeracjach) na potrzebę aktualizacji KPOŚK, oczyszczalnia ścieków
w ww. aglomeracji (oznaczona PLDO0680) spełnia wymagania zarówno pozwolenia
wodnoprawnego, jak i rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska
wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi
ścieków, a także przy wprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do
urządzeń wodnych. Ponadto w zakresie planowanych działań inwestycyjnych na
oczyszczalni nie określono działań w zakresie rozbudowy czy modernizacji istniejącej
oczyszczalni ścieków w Siechnicach. Władze samorządowe ograniczyły się jedynie do
określenia potrzeb w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej (9,5 km za około 10,5
mln zł). Dla tej aglomeracji nie zostały przekazane żadne informacje dotyczące
planowanych działań inwestycyjnych na oczyszczalni ścieków w Siechnicach PLDO0680
w perspektywie do końca 2027 r. (co wynika z danych z AKPOŚK).
Na obecnym etapie Ministerstwo Infrastruktury analizuje zasadność aktualizacji wykazu
inwestycji w aglomeracjach w dorzeczu Odry w zakresie budowy, rozbudowy lub
modernizacji oczyszczalni ścieków, stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy o rewitalizacji
rzeki Odry. Brak wskazania inwestycji dotyczącej oczyszczalni ścieków w Siechnicach w tej
ustawie lub w KPOŚK nie oznacza, że inwestycja ta nie może być przez gminę realizowana.
W zakresie konieczności dokonywania w procesie wydawania pozwoleń wodnoprawnych
na szczególne korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych uprzedniej analizy
sytuacji hydrologicznej w zlewni z elementami bilansu wodno-gospodarczego, który
wskazywać powinien obecne i perspektywiczne zasoby wód, przedstawiam następujące
wyjaśnienia. Bilans wodno-gospodarczy powinien stanowić kompleksową ocenę
dostępnych zasobów wodnych, biorąc pod uwagę zarówno ilościowe, jak i jakościowe
aspekty wód w danej zlewni. Uwzględniając te elementy powinno być możliwe określenie,
w jaki sposób planowane przedsięwzięcie wpłynie na stan wód oraz na realizację celów
środowiskowych.
Zgodnie z art. 400 ust. 8 oraz art. 407 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1087, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem wodnym”, pozwolenia
wodnoprawne są wydawane na podstawie operatu wodnoprawnego oraz zgromadzonych
w toku postępowania dowodów, dokumentów i informacji. Operat wodnoprawny jest
specjalistycznym opracowaniem, którego wymagania zostały określone w art. 409 Prawa
wodnego. Ten dokument zawiera w szczególności:
1) charakterystykę wód oraz odbiornika ścieków lub wód opadowych lub
roztopowych objętych pozwoleniem wodnoprawnym;
2) określenie wpływu planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub
korzystania z wód na wody powierzchniowe oraz wody podziemne,

-- 2 of 8 --

3
w szczególności na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich
określonych;
3) wielkość przepływu nienaruszalnego, średniego niskiego przepływu z wielolecia
lub zasobu wód podziemnych.
Uwzględniając ww. wymagania należy wskazać, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego
powinno być poprzedzone analizą sytuacji hydrologicznej z uwzględnieniem elementów
bilansu wodno-gospodarczego w odniesieniu do danego planowanego korzystania z wód.
Odnosząc się do propozycji stworzenia mechanizmów prawnych i finansowych
sprzyjających rozwojowi infrastruktury służącej do retencjonowania wody w zlewni
w postaci programów do retencjonowania wód w gospodarstwach domowych lub
budowy, remontów, modernizacji, odbudowy i rewitalizacja małych zbiorników
retencyjnych oraz budowy zbiorników wielofunkcyjnych, przedstawiam następujące
informacje. Należy zwrócić uwagę, że obecnie istnieje już szereg mechanizmów prawnych,
które umożliwiają rozwój infrastruktury służącej do retencjonowania wody. Przykładowo
są to m.in. narzędzia zachęcające do retencjowania wody np. na trwałych użytkach
zielonych. Niezależnie od istniejących już mechanizmów prawnych, należy podkreślić,
że w Ministerstwie Infrastruktury trwają obecnie analizy byłych i obecnych problemów
powiązanych z małą retencją.
Z informacji pozyskanych z Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (PGW
WP) wynika, że dążąc do poprawy bilansu wodnego na terenach użytkowanych rolniczo
PGW WP opracowało założenia dotyczące kształtowania zasobów wodnych. Głównym
celem zadań podejmowanych w tym zakresie na terenach rolniczych jest przywracanie
dwufunkcyjnej roli urządzeń melioracyjnych, zapewniających zarówno odprowadzanie
wód z pól i użytków rolnych, jak i zatrzymywanie wody – spowalnianie odpływu, co
przyczynia się do zwiększenia retencji. Do realizacji tego celu są wykorzystywane
urządzenia piętrzące na rzekach i kanałach oraz systemach melioracyjnych. Głównym
założeniem tych zadań jest uzyskanie niemal natychmiastowego efektu zmagazynowania
wody w praktycznie każdej zlewni w kraju.
Ponadto zgodnie z informacją uzyskanych z PGW WP, wynika, że ta jednostka prowadzi
piętrzenia na około 4 000 obiektach hydrotechnicznych, w zależności od lokalnych potrzeb
ograniczając odpływ wody na ciekach przy pomocy zastawek lub zamknięć na istniejących
małych obiektach.
Od 23 grudnia 2022 r. obowiązują plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla
obszarów dorzeczy Niemna, Dunaju i Łaby, a od 23 marca 2023 r. plany zarządzania
ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy Wisły, Odry i Pregoły. W planach
zarządzania ryzykiem powodziowym (PZRP) zostały określone typy działań, a także
zaplanowane do realizacji konkretne działania związane ze zwiększaniem retencji
i spowalnianiem spływu wód opadowych (wpływające na redukcję ryzyka powodziowego
i ograniczenie niekorzystnych skutków związanych z niedoborem wody). Do takich działań
zaliczono m.in.:
1) ochronę lub zwiększanie retencji zlewniowej na gruntach leśnych, wodno-
błotnych, zadrzewionych i zakrzewionych;
2) ochronę lub zwiększanie retencji zlewniowej na gruntach rolnych, zabudowanych
i zurbanizowanych;

-- 3 of 8 --

4
3) ochronę lub zwiększenie retencji dolin rzecznych;
4) budowę hydrotechnicznych obiektów retencjonujących wodę;
5) opracowanie dokumentów i przygotowanie podstaw do realizacji działania
pozwalającego na uściślenie szczegółowych warunków kształtowania
zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych,
zwłaszcza obszarów szczególnego zagrożenia powodzią.
W ramach projektu „Wdrożenie instrumentów wspierających realizację działań PZRP"
opracowano instrumenty, które są formalno-prawnymi narzędziami pomocniczymi
(wobec działań) oddziałującymi pośrednio na osiąganie celów zarządzania ryzykiem
powodziowych. Opracowane dokumenty zawierają m.in. propozycje rozwiązań prawnych
do wykorzystania w procesie legislacyjnym. Jednym z przygotowanych opracowań było:
 zadanie 1: Opracowanie przygotowujące rozwiązania prawne, kontrolne oraz
inwestycyjne na bazie „Wytycznych w sprawie nietechnicznych metod zarządzania
ryzykiem powodziowym”;
 zadanie 2: Opracowanie listy potencjalnych wskazań lokalizacyjnych, które powinny
być przedmiotem dalszych prac analitycznych, które realizują cel główny:
Zapewnienie ochrony i zwiększania naturalnej retencji oraz przywracania naturalnych
warunków przepływu.
Przeciwdziałanie skutkom suszy prowadzi się zgodnie z planem przeciwdziałania skutkom
suszy (PPSS). Ten dokument na okres od 2021 do 2027 r. został przyjęty 15 lipca 2021 r.
w drodze rozporządzenia Ministra Infrastruktury (Dz. U. z 2021 r. poz. 1615). Aktualnie
trwają prace w celu aktualizacji przedmiotowego planu. Celem PPSS jest ograniczenie
skutków suszy, a zostanie on osiągnięty przez optymalne działania, zarówno technicznych,
w tym inwestycyjnych, jak i nietechnicznych takich jak kształtowanie odpowiednich
postaw i edukowanie społeczeństwa. PPSS wymaga wdrażania przez współdziałanie, co
oznacza, że konieczne jest zaangażowanie społeczeństwa, zwłaszcza przedstawicieli władz
samorządowych, środowisk naukowych, przedsiębiorców oraz organizacji społecznych.
PPSS zawiera m.in. katalog działań służących przeciwdziałaniu skutkom suszy. Jednym
z zaplanowanych tam działań (działanie 26) jest: Opracowanie zasad finansowania działań
przeciwdziałających skutkom suszy w programach operacyjnych. Przedmiotowe zadanie
zmierza do podjęcia działań mających na celu uwzględnienie w programach operacyjnych
i innych programach krajowych mechanizmów dofinasowania działań związanych
z przeciwdziałaniem, ograniczaniem i łagodzeniem skutków suszy. Priorytetyzacja
realizacji działań w powiązaniu z PPSS przyczyni się bezpośrednio do zwiększenia
odporności danego terenu na skutki suszy poprzez realizację działań inwestycyjnych lub
pośrednio poprzez zwiększenie świadomości społecznej w zakresie suszy. Integracja
programów operacyjnych i PPSS przyczyni się także do racjonalnego wykorzystania
środków.
Odnośnie do propozycji dotyczącej rozważenia wprowadzenia mechanizmów prawnych
i finansowych sprzyjających odbudowie i utrzymaniu sprawności technicznej
infrastruktury urządzeń melioracyjnych, w tym systemów piętrzenia wód, przedstawiam
następujące informacje. Wykonywanie urządzeń melioracji wodnych, zgodnie z art. 199
ust. 1 Prawa wodnego, należy do właścicieli gruntów. Art. 199 ust. 2 ww. ustawy wskazuje,
że urządzenia melioracji wodnych mogą być wykonywane na koszt Skarbu Państwa, w tym
przy udziale środków, o których mowa w ust. 3, za zwrotem (w formie opłaty

-- 4 of 8 --

5
melioracyjnej) części kosztów przez właścicieli gruntów, na które te urządzenia wywierają
korzystny wpływ (zainteresowanych właścicieli gruntów). W związku z powyższym,
wykonanie urządzeń melioracji wodnych na koszt Skarbu Państwa nie stanowi obowiązku
PGW WP, a jedynie możliwość. Ponadto zgodnie z art. 199 ust. 5 ustawy Prawo wodne
w przypadku wykonywania urządzeń melioracji wodnych w trybie, o którym mowa
w art. 199 ust. 2 ustawy, wymagane jest przedłożenie wniosków zainteresowanych
właścicieli nieruchomości.
Odnośnie wprowadzenia mechanizmów prawnych i finansowych gwarantujących udział
społeczeństwa w gospodarowaniu zasobami wodnymi, informuję, że w Ministerstwie
Infrastruktury trwają obecnie analizy obecnych przepisów. W wyniku tych analiz
przewiduje się opracowanie przepisów, które będą miały na celu rozszerzenie udziału
społeczeństwa w gospodarowania zasobami wodnymi. Ministerstwo Infrastruktury
pragnie tym samym przyczynić się do budowy społeczeństwa obywatelskiego
i pełniejszego wypełnienia przepisów konstytucyjnych.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym jedną z kluczowych form udziału
społeczeństwa w gospodarce wodnej stanowią konsultacje społeczne dokumentów
planistycznych (m.in. projektów planów gospodarowania wodami, planów zarządzania
ryzykiem powodziowym, aktualizacji programu ochrony wód morskich). Konsultacje
zapewniają wszystkim zainteresowanym podmiotom możliwość zgłaszania uwag. Uwagi
są analizowane, a zasadne uwzględniane podczas opracowywania finalnych wersji
aktualizacji dokumentów dotyczących gospodarki wodnej. Ministerstwo Infrastruktury
podejmuje działania w celu zapewnienia dodatkowych środków na prowadzenie
konsultacji społecznych, m.in. w ramach działania FENX.02.04 Adaptacja do zmian
klimatu, zapobieganie klęskom i katastrofom, typ projektu: Opracowanie
i aktualizacja dokumentów strategicznych/planistycznych w zakresie gospodarowania
wodami, zarządzania ryzykiem powodziowym oraz ochrony zasobów wodnych.
Odnośnie do udziału społeczeństwa w realizacji prac utrzymaniowych na ciekach należy
wskazać, że PGW WP otrzymuje liczne wnioski od obywateli lub jednostek samorządu
terytorialnego dotyczące wykonania tych prac. Zgodnie z informacjami uzyskanymi z PGW
WP wynika, że każde zgłoszenie, które otrzymuje ten podmiot jest weryfikowane oraz
oceniane pod względem zasadności i pilności. Zadania „awaryjne” są wykonywane
niezwłocznie w ramach dostępnych środków finansowych lub siłami własnymi jednostek
terenowych PGW WP, natomiast pozostałe zadania są realizowane po zapewnieniu
finansowania.
Warto również wskazać na inicjatywę Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie
tworzenia Lokalnych Partnerstw do spraw Wody. Przedmiotowa inicjatywa ma na celu
zwiększenie udziału społeczeństwa w ramach wykonywania zadań z zakresu melioracji
wodnych. Szczegółowe informacje na temat realizacji ww. przedsięwzięcia posiada
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Odnośnie do propozycji dotyczącej wprowadzenia mechanizmów finansowych
sprzyjających rozwojowi lokalnych, ekologicznych oczyszczalni ścieków (przydomowych,
osiedlowych), w szczególności tam, gdzie budowa systemowych kanalizacji jest
ekonomicznie nieuzasadniona, przedstawiam następujące informacje. Na podstawie
obowiązujących przepisów, jednostki samorządów terytorialnych (gminy) posiadają

-- 5 of 8 --

6
narzędzia prawne i planistyczne umożliwiające prowadzenie gospodarki ściekowej na
swoich obszarach, w tym na obszarach aglomeracji wodno-ściekowych. Inwestycje
w gospodarce ściekowej są finansowane przez gminę ze środków własnych. Mogą być
także finansowane z różnych innych źródeł publicznych (zarówno krajowych
oraz zagranicznych) jak i ze środków prywatnych. Istniejące mechanizmy finansowe
przewidują możliwość finansowania zamierzeń inwestycyjnych zarówno
w aglomeracjach ujętych w KPOŚK, jak i na obszarach poza aglomeracjami.
Ponadto stosownie do art. 403 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony
środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54 z późn. zm.) finansowanie ochrony środowiska
i gospodarki wodnej może polegać na udzielaniu dotacji celowej z budżetu gminy na
finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji podmiotów niezaliczonych do
sektora finansów publicznych, w szczególności m.in. osób fizycznych. Oznacza to,
że możliwe jest partycypowanie przez samorządy w kosztach inwestycji podjętych przez
np. osoby fizyczne na ich terenach prywatnych, jednakże pod warunkiem ujęcia tych
inwestycji w ustawowym katalogu zadań z zakresu ochrony środowiska
i gospodarki wodnej. Mając na uwadze powyższe budowa przydomowej oczyszczalni
ścieków może być zaliczona do tego katalogu działań objętych dofinansowaniem. Należy
zaznaczyć, że obecnie w ww. zakresie w Ministerstwie Infrastruktury trwają analizy
obowiązujących przepisów pod kątem wprowadzenia dalszych niezbędnych zmian.
Odnośnie do propozycji dotyczącej wprowadzenia mechanizmów prawnych
i finansowych sprzyjających stosowaniu rozwiązań inżynierskich polegających na
zawracaniu do ponownego wykorzystania ścieków oczyszczonych przed ich
bezproduktywnym odprowadzeniem do odbiornika, przedstawiam następujące
informacje. W ocenie Ministerstwa Infrastruktury pożądane byłoby wprowadzanie
systemów pozwalających na ponowne wykorzystanie w gospodarce wodnej wód
pochodzących z procesu oczyszczania ścieków. Kompletny i sprawny system
zagospodarowania wody szarej, montowany w budynku (np. piwnicy lub garażu), pozwala
na odzysk wody w ilości do 200 l/d a następnie jej ponowne wykorzystanie w urządzeniach
sanitarnych. Oznacza to możliwość uzyskania praktycznych oszczędności wody pobieranej
na cele gospodarcze, jak również zapewnia jej dostępność w przypadku deficytów wody
z sieci wodociągowej. Niemniej jednak stosowanie takich rozwiązań wymaga poniesienia
dodatkowych kosztów na instalacje oraz serwis takich urządzeń.
W zakresie ponownego wykorzystania wody od 26 czerwca 2023 r. na terenie państw
członkowskich UE obowiązują już przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2020/741 z dnia 25 maja 2020 r. w sprawie minimalnych wymogów
dotyczących ponownego wykorzystania wody. Ten akt prawny określa minimalne
wymagania na poziomie europejskim, pozwalające na bezpieczne dla ludzi oraz
środowiska wykorzystywanie wody odzyskiwanej ze ścieków komunalnych do celów
rolniczych. Ponadto ten akt prawny stanowi odpowiedź na zwiększający się problem
występowania deficytów wody w krajach Unii Europejskiej. Przepisy ww. rozporządzenia
UE są stosowane bezpośrednio (dlatego, co do zasady, nie wymagają zmiany przepisów
krajowych) i tylko jeżeli jest to niezbędne na poziomie krajowym wprowadza się zmiany
w celu ich pełnego wdrożenia.
Odnośnie do propozycji dotyczącej zmiany przepisów Prawa wodnego w zakresie
uzupełnienia katalogu stron o wójta, burmistrza i prezydenta miasta w postępowaniach

-- 6 of 8 --

7
w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego, przedstawiam następujące informacje.
W ocenie Ministerstwa Infrastruktury brak jest uzasadnienia do wprowadzenia
zaproponowanej zmiany Prawa wodnego, z uwagi na następujące okoliczności. Zgodnie
z art. 401 ust. 1 Prawa wodnego stroną postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń
wodnoprawnych jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać
zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania
planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Tym samym legitymację do
uczestniczenia w postępowaniu daje korzystanie z nieruchomości położonej w zasięgu
oddziaływania planowanego korzystania z wód lub planowanego do wykonania
urządzenia wodnego, a także sam fakt oddziaływania planowanego korzystania z wód
bądź planowanego do wykonania urządzenia wodnego na dany podmiot. Stroną może być
także gmina, jeżeli korzysta z nieruchomości w zasięgu oddziaływania przedmiotu
postępowania. Nie ma natomiast uzasadnienia, aby w każdym postępowaniu w sprawie
udzielenia pozwolenia wodnoprawnego brały udział jednostki samorządu terytorialnego.
Takie rozwiązanie mogłoby mieć wpływ na przebieg postępowania przez jego zbyteczne
wydłużenie. W takim przypadku wystąpiłby zbyteczny obowiązek każdorazowego
informowania gminy o każdej podjętej czynności, wysyłania zbędnych zawiadomień
i podejmowania dodatkowych czynności procesowych w wielu licznych postępowaniach,
których gmina nie byłaby zainteresowana rozstrzygnięciem. Takie rozwiązanie
doprowadziłoby tylko do zbytecznej biurokratyzacji postępowania i jego wydłużenia
z uwagi na konieczność dodatkowego wysyłania korespondencji, przedłużania
postępowań (z uwagi na konieczność zapewnienia wszystkich stronom postępowania
możliwości skorzystania z uprawnień przewidzianych dla strony postępowania), jak
również generowałoby znacząco wyższe koszty.
Należy podkreślić, że na podstawie obecnie obowiązujących przepisów gminy mają wpływ
na zamierzenia inwestycyjne na obszarze ich właściwości na etapie planowania
przestrzennego – wydawania decyzji o warunkach zabudowy i planów ogólnych,
co wydaje się odpowiednie i wystarczające.
Odnośnie do propozycji dotyczącej czytelnego i jednoznacznego określania
w ustawach kompetencji i obowiązków jednostek samorządu terytorialnego,
przedstawiam następujące informacje uzyskane od Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji.
Należy wskazać, że 5 grudnia 2024 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił ustawę
o ochronie ludności i obronie cywilnej. Przedmiotowy akt prawny w:
1) art. 10 określa zadania wójta/burmistrza/prezydenta miasta,
2) art. 11 określa zadania starosty/prezydenta miasta na prawach powiatu,
3) art. 12 określa zadania marszałka województwa
– w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym również m.in. dotyczące
ostrzegania i alarmowania ludności o zagrożeniach, posiadania niezbędnego potencjału
do likwidacji skutków klęsk żywiołowych i innych tzw. „zagrożeń miejscowych” oraz
zapewnienia zaopatrzenia w wodę.
Ponadto, obecnie jest procedowany przez Rządowe Centrum Bezpieczeństwa projekt
ustawy o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym oraz niektórych innych ustaw (UC47),
który przewiduje regulacje odnoszące się do kwestii funkcjonowania jednostek

-- 7 of 8 --

8
samorządu terytorialnego i lokalnej społeczności w sytuacji kryzysowej, w tym w czasie
wystąpienia klęski ekologicznej.
W zakresie zmian kompetencji Inspekcji Wodnej informuję, że obecnie jest procedowany
projekt nowelizacji ustawy odrzańskiej, który zakłada likwidację Inspekcji Wodnej. Wynika
to z braku potrzeby utrzymywania wyodrębnionej formacji na rzecz wzmocnienia
potencjału personalnego i finansowego kontroli w gospodarowaniu wodami. Ograniczona
kadrowo Inspekcja Wodna, biorąc pod uwagę długość cieków wodnych w Polsce nie jest
bowiem w stanie spełnić powierzonych jej zadań. W związku z powyższym propozycja
zmian ww. kompetencji staje się bezprzedmiotowa z uwagi na planowane dalej idące
zmiany.
Z poważaniem,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Przemysław Koperski
Podsekretarz Stanu

-- 8 of 8 --