telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
ZPN.050.28.2024.EL
Warszawa, 25 listopada 2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 6044 złożoną przez Pana Posła Witolda Tumanowicza
i grupę posłów w sprawie substancji dodawanych do soli, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych wyjaśnień.
Wzbogacanie żywności w Polsce jest regulowane na dwóch poziomach – europejskim
i krajowym. Przepisy unijne1 ustanawiają wykaz substancji i ich form chemicznych, które
mogą być dodawane do żywności w ramach wzbogacania, natomiast przepisy krajowe2
określają ilości tych składników i wymagania odnośnie obligatoryjnego wzbogacania.
Zgodnie z art. 3 ust 2 rozporządzania (WE) nr 1925/2006 witaminy i składniki mineralne
w postaci przyswajalnej dla ludzkiego organizmu mogą być dodawane do żywności bez
względu na to, czy zwykle znajdują się one w tej żywności, w szczególności ze względu na
jeden lub więcej następujących powodów:
1. niedobór jednej lub więcej witamin lub składników mineralnych w całej populacji lub
w określonych grupach populacji, który można wykazać na podstawie symptomów
klinicznych lub podklinicznych, lub na który wskazuje szacowane niskie spożycie
składnika odżywczego;
lub
1 rozporządzanie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie
dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (Dz. Urz. UE L 404 z
dnia 30.12.2006 r., s. 26, ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1925/2006”
2 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie substancji wzbogacających
dodawanych do żywności (Dz. U. z 20.03.2024 r., poz. 420)

-- 1 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
2. możliwość poprawy stanu wyżywienia całej populacji lub określonych grup populacji
lub zniwelowania ewentualnych niedoborów witamin lub składników mineralnych
w przyjmowanym pożywieniu będących skutkiem zmian w zwyczajach żywieniowych;
lub
3. rozwój ogólnie uznanej wiedzy naukowej na temat roli witamin i składników
mineralnych w żywieniu i ich skutków zdrowotnych.
Art. 3 ust 1. rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 stanowi, iż do żywności można dodawać
tylko witaminy lub składniki mineralne określone w wykazie zawartym w załączniku I,
w formach wymienionych w załączniku II do ww. rozporządzenia. Jodan potasu jako
substancja która może być dodawana do żywności został wskazany w załączniku II do
rozporządzenia (WE) nr 1925/2006. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
16 września 2010 r. w sprawie substancji wzbogacających dodawanych do żywności3 -
do soli przeznaczonej do spożycia przez ludzi dodawany może być jodek potasu (30±10 mg
KI/kg soli) lub jodan potasu (39±13 mg KIO3/kg soli), tak aby 100 g soli kuchennej
zawierało 2,3 (± 0,77) mg jodu, co odpowiada 30 (± 10) mg jodku potasu lub 39 (± 13) mg
jodanu potasu w 1 kg soli kuchennej. Ma to na celu zapobieganie i wyrównanie
stwierdzonego niedoboru tego składnika. Powyższe zapisy zostały utrzymane w obecnie
obowiązującym rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie
substancji wzbogacających dodawanych do żywności.
Jodek potasu jest solą potasową kwasu jodowodorowego, tworzy bezbarwne kryształy
łatwo rozpuszczalne w wodzie. Bardzo dobra rozpuszczalność jodku potasu pozwala na
dokładne jego dozowanie do soli. Jednakże, jodek potasu nie jest w soli stabilny.
W przypadku zamoczenia soli lub przechowywania jej w miejscu o wysokiej wilgotności
powietrza, poddania działaniu promieni słonecznych, podgrzewania, w środowisku
kwasowym lub gdy w soli występują lub są dodane domieszki innych substancji, następują
szybkie straty ogólnej zawartości jodu w soli.
Jodan potasu jest solą potasową kwasu jodowego, jest białym ciałem stałym, bez zapachu,
umiarkowanie rozpuszczalnym w wodzie. Jest bardziej stabilny i nie wymaga środków
stabilizujących. Mniejsza lotność jodanu potasu sprawia, że jod nie ulatnia się zbyt szybko
z nieszczelnych opakowań. W organizmie człowieka zarówno jodan potasu jak i jodek
potasu, łatwo uwalniają jod, który jest wykorzystywany przez tarczycę do syntezy
hormonów tarczycy.
3 Dz. U. Nr 174, poz. 1184

-- 2 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca jodowanie soli za pomocą jodanu potasu4 ,
tj. związkiem, który jest bardziej stabilny. Należy także podkreślić, że jod w postaci jodanu
potasu jest dozwolony również do stosowania w produkcji suplementów diety, co wynika
z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r.
w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety5 , które wdraża w tym zakresie
dyrektywę 2002/46/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do
suplementów żywnościowych6.
Jodan potasu jest również wymieniony w załączniku do rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności
przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia
medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy
ciała7 jako forma chemiczna jodu, która może być dodawana do takich kategorii żywności
jak:
- preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia
niemowląt,
- produkty zbożowe przetworzone i żywność dla dzieci,
- żywność specjalnego przeznaczenia medycznego oraz środki spożywcze zastępujące
całodzienną dietę, do kontroli masy ciała.
Rozporządzenie (UE) nr 609/2013 zostało opublikowane dnia 12 czerwca 2013 r - w czasie
prac i dyskusji nad projektem tego rozporządzenia zarówno Komisja Europejska, jak też
państwa członkowskie Unii Europejskiej, nie zgłaszały wątpliwości i zastrzeżeń do
zaproponowanego w załączniku wykazu unijnego witamin i składników mineralnych oraz
ich form chemicznych.
Należy zauważyć, że jodan potasu (KIO3) jest zatwierdzoną substancją dodawaną
bezpośrednio do żywności, ogólnie uznaną za bezpieczną Generally Recognized as Safe
(GRAS) (aktualizacja: sierpień 2024 r.). Związek ten spełniający specyfikację „Food
4 Raport WHO: Comparative Analysis of Progress on the Elimination of Iodine Deficiency Disorders, 2010, EUR/ICP/LVNG
01 01 01, str 19)
5 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety
(Dz. U. z 2023 r., poz. 79)
6 dyrektywa 2002/46/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz. Urz. WE L 183 z 12.07.2002, str. 51; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 490).
7 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności
przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków
spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG,
dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz. Urz. UE L 181 z 29.6.2013, str. 35, ze
zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 609/2013”

-- 3 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
Chemicals Codex” jest dopuszczony w Stanach Zjednoczonych przez Agencję Żywności
i Leków (FDA, ang. Food and Drug Administration). Jodan potasu i jodek potasu są
powszechnie stosowanymi substancjami do wzbogacania żywności w jod na całym świecie8,
przy czym są one zalecane do jodowania soli w wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia
(WHO) z 2014 r.9
W pracy z 2001 r. dokonano przeglądu piśmiennictwa na temat ewentualnej toksyczności
jodanu10. We wnioskach z tego przeglądu Autorzy stwierdzili, iż biorąc pod uwagę fakt,
że jodan:
 posiada status GRAS („ogólnie uznawany za bezpieczny”) wydany przez FDA,
 od dziesięcioleci jest stosowany jako dodatek do soli i pieczywa bez zauważalnych
efektów toksycznych,
 dodaje się go do soli w małych ilościach i jest redukowany do jodu już w żywności lub
najdalej w błonie śluzowej jelita, zmniejszając w ten sposób narażenie organizmu,
 nie wykazał żadnego działania toksycznego w odniesieniu do narządów organizmu,
w ilościach co najmniej 100 razy wyższych niż ekspozycja na ten związek w przypadku
spożywania soli jodowanej,
wydaje się, że nie ma pilnej potrzeby zmiany programów jodowania soli i zastąpienia jodanu
jodkiem.
W 2021 r. opublikowano pracę, której celem było sprawdzenie skumulowanego działania
ochronnego melatoniny i kwasu indolo-3-propionowego przeciwko indukowanej przez
KIO3 peroksydacji lipidów w tarczycy świń11. Autorzy potwierdzili działanie ochronne tych
dwóch związków tj. melatoniny i kwasu indolo-3-propionowego przeciwko indukowanej
przez KIO3 peroksydacji lipidów w tarczycy świń. W dyskusji, Autorzy wskazali, że jodan
potasu posiada wg FDA status GRAS i ze względu na jego większą stabilność chemiczną
w porównaniu z jodkiem, większość autorytetów w dziedzinie zdrowia zaleca stosowanie
jodanu jako dodatku do soli w celu wyrównania niedoboru jodu. Autorzy stwierdzają, że
były prowadzone badania toksykologiczne jodanu potasu, ale nie były to badania u ludzi.
Autorzy zwracają również uwagę, że istotnym ograniczeniem prowadzonych przez zespół
badań było to, że uzyskanych wyników nie można bezpośrednio ekstrapolować na warunki
in vivo. Przytaczają jednocześnie badania, gdzie u szczurów in vivo, nawet wysokie dawki
jodanu były w ciągu 30 minut całkowicie redukowane do jodu. Autorzy wskazują, że
8 Hess, S. Y., & Pearce, E. N. (2023). Iodine: Physiology, dietary sources, and requirements. In B. Caballero (Ed.),
Encyclopedia of human nutrition (4th Ed.), pp. 273–281.
9 WHO. Guideline: fortification of food-grade salt with iodine for the prevention and control of iodine deficiency
disorders. Geneva: World Health Organization; 2014..
10 Bürgi H., Schaffner T.H., Seiler J.P.: The toxicology of iodate: a review of the literature. Thyroid. May 2001. 449–
456
11 Iwan P., Stępniak J. i Karbownik-Lewińska M: Cumulative Protective Effect of Melatonin and Indole-3-Propionic
Acid against KIO3-Induced Lipid Peroxidation in Porcine Thyroid. Toxics. 2021; 9 (5), 89.

-- 4 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
pomimo iż jodan potasu wykazuje działanie prooksydacyjne, to jednak efekt ten nie został
potwierdzony in vivo. Autorzy sugerują potrzebę dalszych badań w celu wyjaśnienia różnic
pomiędzy wynikami uzyskanymi in vivo a in vitro w różnych warunkach. Autorzy pracy
stwierdzają, że na podstawie dotychczasowej wiedzy narażenie tkanek, poza błoną śluzową
przewodu pokarmowego, może być minimalne, ale że nie jest wykluczone, że nawet
minimalna ekspozycja na środek prooksydacyjny może wywołać efekty toksyczne.
Należy zauważyć, iż do rozważenia ewentualnych zmian w przepisach niezbędne jest
potwierdzenie w badaniach naukowych ryzyka dla zdrowia przedmiotowej substancji.
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy (dalej NIZP
PZH - PIB) zaznaczył, że nie dysponuje danymi wskazującymi na szkodliwe działanie jodanu
potasu u ludzi. Z przeglądu dostępnej literatury wynika, iż brak jest dowodów na toksyczne
działanie jodanu potasu u ludzi stosowanego w ilościach zgodnych z przepisami prawa
żywnościowego.
Biorąc pod uwagę powyższe, brak jest wystarczających informacji, które wskazywałyby na
ewentualną szkodliwość jodanu potasu dla zdrowia i życia ludzi.
Jod jest natomiast mikroelementem niezbędnym dla rozwoju i funkcjonowania człowieka.
Pierwiastek ten jest potrzebny do produkcji hormonów tarczycy. Polska jest krajem,
w którym zasoby jodu w środowisku naturalnym są ograniczone. Od lat obserwowano
niskie spożycie tego pierwiastka. Czynnikiem, który odegrał istotną rolę w zainteresowaniu
się wielu krajów niedoborem jodu i endemią wola była awaria elektrowni atomowej
w Czarnobylu w 1986 r. Znaczna część radioaktywnej emisji pochodziła z izotopów jodu,
głównie 131 I. W skażonym obszarze wielkość pochłoniętej przez tarczycę dawki 131 I była
związana ze stanem bilansu jodowego osób w danej populacji. Eliminacja niedoboru jodu
stała się jednym z priorytetów zapobiegania niekorzystnym skutkom zdrowotnym takich
awarii.
Wzbogacanie soli kuchennej w jod zostało uznane za skuteczny i bezpieczny sposób na
uzupełnienie niedoborów jodu w populacji i jednocześnie umożliwiający monitorowanie
jakości jodowania. Ilość dodatku związku jodu do soli określono uwzględniając dane
o spożyciu soli w Polsce oraz wartości zalecanego dziennego spożycia jodu dla populacji. Na
podstawie wyników badań prowadzonych w latach 1992-1995, opartych na pomiarze
stężenia jodu w moczu i objętości tarczycy, stwierdzono (zgodnie z kryteriami
Międzynarodowej Komisji ds. Kontroli Zaburzeń z Niedoboru Jodu (ICCIDD), iż Polska jest
krajem o umiarkowanej, a w obszarze nadmorskim lekkiej, endemii wola. W związku
z powyższym na terenie całego kraju wprowadzony został zarządzeniem Ministra Zdrowia
i Opieki Społecznej z dnia 24 lipca 1996 r., model obowiązkowej profilaktyki jodowej
polegającej na jodowaniu soli kuchennej jodkiem potasu w ilości 30 ± 10 mg KI/kg. Zmiana

-- 5 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
6
przepisów nastąpiła 30 czerwca 2000 r. – dopuszczając stosowanie jodanu potasu w ilości
39±13 mg KIO3/kg soli.
W ciągu kilku lat po wprowadzeniu obligatoryjnego modelu profilaktyki jodowej oraz
wdrożeniu Narodowego Programu Eliminacji Niedoboru Jodu w Polsce zwiększyła się
podaż jodu w diecie. W ocenie ICCIDD i WHO Polska została przesunięta z krajów
o umiarkowanym niedoborze jodu do krajów europejskich z wystarczającą podażą jodu na
poziomie populacyjnym (2003 r.).
Obecnie zaleca się ograniczenie spożycia soli, w tym kuchennej. Od kilku lat pojawiają się
dyskusje nad innymi sposobami uzupełnienia diety Polaków w jod np. poprzez wzbogacanie
w jod lizawek dla krów, aby zwiększyć zawartość jodu w mleku. Od czasu wprowadzenia
powszechnego wzbogacania soli kuchennej w jod prowadzone były badania zarówno
jakości jodowania soli, jak i badania spożycia i wysycenia organizmu w jod (badania
zawartości jodu w moczu).
Efektywność modelu profilaktyki jodowej i stan zaopatrzenia organizmu w jod jest
przedmiotem wielu badań. Przykładem takich badań są krajowe badania przeprowadzone
przez Instytut Żywności i Żywienia wśród dzieci w wieku szkolnym (9-13 lat), które
wykazały, że 62% badanych diet pokrywało średnie dzienne zapotrzebowanie organizmu
na jod, a sól kuchenna stanowiła główne źródło tego pierwiastka w całodziennej diecie12.
Jedno z badań oceniających stan odżywienia jodem w Polsce z wykorzystaniem m.in.
stężenia jodu w moczu jako wskaźnika, wykazało natomiast brak odpowiedniego
odżywienia tym składnikiem kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ponadto, Autorzy
stwierdzili, że obowiązkowe jodowanie soli kuchennej zapewniło odpowiednie spożycie
jodu u dzieci w wieku szkolnym, nie zapewniło jednak odpowiedniego odżywienia jodem u
kobiet w ciąży i karmiących piersią13. Inne badanie pokazało, że u około połowy kobiet
ciężarnych stwierdza się niewystarczające spożycie tego składnika w diecie14.
W Polsce stale prowadzony jest monitoring jakości jodowania soli kuchennej przez
laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej we współpracy z NIZP PZH-PIB. Z badań
monitoringowych wynika, że na przestrzeni ostatnich 20 lat, odsetek soli spełniających
wymagania w zakresie zawartości jodu w soli (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia
w sprawie substancji wzbogacających dodawanych do żywności) wynosił ok. 90%. Wyniki
12 Stoś K.: Profilaktyka niedoboru jodu w Polsce: Żywność, żywienie w prewencji i leczeniu chorób –postępy ; 2015.
Materiały Kongresowe, IŻŻ, Warszawa, 20.01.2016, str. 35-36
13 Trofimiuk-Müldner M., Konopka J., Sokołowski G. i wsp., Current iodine nutrition status in Poland (2017): is the
Polish model of obligatory iodine prophylaxis able to eliminate iodine deficiency in the population? Public Health
Nutr., 2020, 23, 14, 2467-2477
14 Szamotulska K. i wsp., Przeprowadzenie kompleksowych badań epidemiologicznych dotyczących sposobu
żywienia i stanu odżywienia kobiet ciężarnych wraz z identyfikacją czynników ryzyka zaburzeń odżywiania, oceną
poziomu aktywności fizycznej, poziomu wiedzy żywieniowej oraz występowania nierówności w zdrowiu. Raport
końcowy badania 2017-2020, Instytut Matki i Dziecka, 2020.

-- 6 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
7
badań z ostatnich dwóch lat (2022 r., 2023 r.) wskazały, że blisko 100% próbek soli
spełniało wymagania w zakresie zawartości jodu w soli (rok 2022- 100%; rok 2023 – 99%).
Instytut wspólnie z laboratoriami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, prowadzi badania
biegłości w zakresie oznaczania zawartości jodu w jodowanej soli spożywczej. Badane
w latach 2021-2023 próbki soli spożywczej miały deklarowaną przez producenta
zawartość jodanu potasu na poziomie 3,9 ±1,3 mg w 100 g (w przeliczeniu na jod: 2,3 ±0,77
mg w 100 g). Analiza wyników badanych soli uzyskanych w laboratorium NIZP PZH-PIB
oraz uzyskanych przez poszczególne laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej (2022 r. –
15 laboratoriów, 2023 r. – 14 laboratoriów, 2024 r. - 15 laboratoriów) wykazała, że średnie
zawartości jodu w badanych jodowanych solach spożywczych wynosiły: 2,5 mg jodu/100 g
soli - w roku 2022; 1,8 mg jodu/100 g soli - w roku 2023 i 2 mg jodu/100 g soli – w roku
2024. Wyniki potwierdzają fakt prawidłowego jodowania soli w przewidzianym zakresie
(2,3 ±0,77) mg jodu w 100 g soli - zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Zdrowia
z dnia 13 marca 2024 r.
Z ww. badań prowadzonych przez laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jak również
przez NIZP PZH - PIB wynika, że w ostatnich latach sól najczęściej wzbogacana była
w jodan potasu.
Większość programów jodowania soli na świecie dotyczy głównie soli kuchennej. Analiza
światowych przepisów dotyczących jodowania soli pozwala stwierdzić, że 74% krajów
z obowiązkowym jodowaniem soli zezwala na stosowanie w tym celu wyłącznie jodku i/lub
jodanu potasu (2022 r.)15
Obowiązek jodowania soli kuchennej został wprowadzony ze względu na niedostateczne
spożycie jodu z dietą oraz stwierdzane klinicznie objawy niedoborów takie jak zbyt małe
wydalanie jodu z moczem, przerost tarczycy, wole. Zasady odnośnie ustalania
maksymalnych ilości składników odżywczych określa art. 6 ust. 3-5 rozporządzenia WE)
nr 1925/2006, który stanowi, iż maksymalne ilości, o których mowa w ust. 1, oraz warunki,
o których mowa w ust. 2, ustala się biorąc pod uwagę:
1. górne bezpieczne poziomy witamin i składników mineralnych ustanowione w drodze
naukowej oceny ryzyka opartej na powszechnie uznanych danych naukowych i przy
uwzględnieniu, zależnie od okoliczności, zróżnicowanej wrażliwości różnych grup
konsumentów;
2. spożycie witamin i składników mineralnych dostarczanych w ramach odżywiania
z innych źródeł.
15 Greenwald, R. P., Childs, L., Pachón, H., Timmer, A., Houston, R., & Codling, K. (2022). Comparison of salt
iodization requirements in national standards with global guidelines. Current Developments in Nutrition, 6(8), 1–
10).

-- 7 of 8 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
8
Przy ustalaniu maksymalnych ilości, o których mowa w ust. 1, oraz warunków, o których
mowa w ust. 2, należy uwzględnić referencyjne wartości spożycia witamin i składników
mineralnych dla danej populacji. Przy ustalaniu maksymalnych ilości, o których mowa w ust.
1, oraz warunków, o których mowa w ust. 2, w odniesieniu do witamin i składników
mineralnych, których referencyjne wartości spożycia dla danej populacji zbliżają się do
górnych bezpiecznych poziomów, należy w razie potrzeby uwzględnić również:
a) udział poszczególnych produktów w ogólnej diecie całej populacji lub określonych jej
grup;
b) profil składników odżywczych produktu ustalony zgodnie z rozporządzeniem (WE)
nr 1924/2006.
Ustalona w rozporządzeniu Ministra Zdrowia ilość jodanu potasu ma dostarczać ze
spożywaną solą spożywczą określoną ilość jodu celem eliminowania niedoborów tego
składnika mineralnego z dietą i oparta jest na zasadach określonych powyżej.
Reasumując, pragnę zauważyć, że Ministerstwo Zdrowia, nie dysponuje danymi
wskazującymi na zagrożenie dla zdrowia przez jodan potasu stosowany na warunkach
określonych w obowiązujących przepisach prawnych, jak również na brak jego skuteczności
w profilaktyce niedoboru jodu.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Wojciech Konieczny
Sekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/

-- 8 of 8 --