Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Paulina Hennig-Kloska
BM-WP.050.194.2024.MN
3480221.13828664.11166316
Warszawa, 01-12-2024
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji Pana Posła Dariusza Mateckiego oraz grupy posłów w sprawie
postulatów Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność" Pomorza Zachodniego (K10INT5934),
przekazanej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów w celu udzielenia odpowiedzi przez
Ministra Klimatu i Środowiska w porozumieniu z Ministrem Rozwoju i Technologii, na
pytanie nr 7, poniżej przedstawiam stanowisko przygotowane we współpracy
z Ministerstwem Rozwoju i Technologii.
„Powstrzymanie Zielonego Ładu: Jakie stanowisko zajmuje rząd wobec zapisów Zielonego
Ładu, które według lokalnych pracowników i przedsiębiorców przyczyniają się do upadku
zakładów, wzrostu ubóstwa i bezrobocia w regionie? Czy rząd planuje działania mające na
celu zminimalizowanie negatywnego wpływu tej polityki na polską gospodarkę?”
Inicjatywa Komisji Europejskiej przedstawiona w 2019 roku dotycząca Europejskiego
Zielonego Ładu określiła plan zmiany transformacyjnej z określeniem wielu korzyści,
nowych szans nie tylko na innowacje i inwestycje oraz zielone miejsca pracy, ale też
na poprawę naszego zdrowia i dobrostanu. Wskazane zostały działania z różnych obszarów.
Przedstawiono zestawienie najistotniejszych działań legislacyjnych oraz inicjatyw
o charakterze strategii politycznych i planów, jakie przewidziane są do realizacji w okresie
prac Komisji Europejskiej na lata 2019-2024.
W ramach tych działań powstały pakiety działań legislacyjnych i poza legislacyjnych
z różnych obszarów, m.in. polityki klimatycznej, energetyki – czysta energia,
zrównoważonego przemysłu, transportu, przyrody, leśnictwa, rolnictwa oraz polityki
międzynarodowej.
Należy zaznaczyć, że większość dokumentów została już przyjęta na forum UE przed
powołaniem obecnego Rządu i obecnie toczą się prace nad ich wdrożeniem. Rząd RP
koncentruje się na wdrożeniu już przyjętych zobowiązań wynikających z przyjętej legislacji,
w tym partycypuje w osiągnieciu ww. celów klimatycznych UE na 2030 oraz 2050 rok.
Jednocześnie konsekwentnie sprzeciwiamy się inicjatywom, które mogłyby uderzać w

-- 1 of 3 --

konkurencyjność polskiej gospodarki, podkreślmy szczególny punkt startowy Polski, której
miks energetyczny jest w dużej mierze oparty o paliwa kopalne oraz wskazujemy na
potrzebę zapewnienia odpowiednich środków finansowych. Budujemy również koalicje
mające na celu poprawianie przyjętych regulacji aby podnieść pozycję konkurencyjną Polski.
Przykładem są regulacje dotyczące wylesiania, czy wymogów względem sektora
motoryzacyjnego.
Będziemy w dalszym ciągu prowadzić działania mające na celu urealnienie narzędzi polityki
klimatycznej, w tym ETS2. Niemniej jednak należy pamiętać, że zmiany klimatu są realnym
zagrożeniem, dlatego Polska chce być częścią ambitnej, ale możliwej do wdrożenia,
europejskiej polityki klimatycznej. Zależy nam, aby polityka ta chroniła klimat, ale także
przyczyniała się do skutecznej walki z ubóstwem energetycznym i wykluczeniem
społecznym, wzmacniała polską oraz europejską gospodarkę, podnosiła poziom
bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności na arenie globalnej, a zarazem obniżała
rachunki płacone za import nośników energii.
W zakresie działań pomagających firmom realizację uzgodnionych elementów Zielonego Ładu,
Ministerstwo Rozwoju i Technologii na bieżąco współpracuje z przemysłem w zakresie
tworzenia ram funkcjonowania na jednolitym rynku europejskim. Negatywne konsekwencje
związane z wprowadzeniem zaostrzonych celów polityki klimatycznej wynikają przede
wszystkim ze struktury źródeł energii w Polsce, a w konsekwencji wysokimi cenami energii,
które obniżają konkurencyjność przedsiębiorstw. Ministerstwo w ramach łagodzenia
skutków związanych z wysokimi cenami energii odpowiada za realizację dwóch
instrumentów wsparcia przemysłu.
W oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów
i podsektorów energochłonnych MRiT przyznaje co roku rekompensaty dla przedsiębiorstw
z przemysłów energochłonnych najbardziej narażonych na ryzyko „carbon leakage”
tj. ograniczenia produkcji w UE lub przeniesienia jej poza granice UE. W 2024 r.
rekompensaty uzyskało 97 podmiotów na kwotę 2,647 mld zł. Łączna wartość udzielonych
w latach 2020-2023 rekompensat wyniosła 6,335 mld zł. Instrument wsparcia przewidziany
został na lata 2020-2030, a łączny planowany budżet wynosi ok. 45 mld zł.
Dodatkowo MRIT przeprowadziło dwa programy wynikające z Komunikatu Komisji
Europejskiej pt. „Tymczasowe kryzysowe i przejściowe ramy środków pomocy państwa
w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy”. Program „Pomoc dla sektorów
energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej
w 2022 r.” oraz program „Pomoc dla przemysłu energochłonnego związana z cenami gazu
ziemnego i energii elektrycznej w 2023 r.” zostały przyjęte przez Radę Ministrów w oparciu
o ustawę z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia
przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022–2024 (Dz. U.
poz. 2088).
Celem ustawy i programów wsparcia jest odpowiedź na postulaty przedsiębiorców
wskazujących na konieczność przeciwdziałania negatywnym skutkom nagłego wzrostu cen
nośników energii, który spowodowany był wojną na Ukrainie i wynikającym z niej
ograniczeniem importu węglowodorów z Rosji.
Programy z lat 2022 i 2023 wskazały również skalę zapotrzebowania na wsparcie ze strony
przedsiębiorców. W ramach programu w 2022 r. pomocy udzielono 195 przedsiębiorcom
w łącznej kwocie ponad 2,3 mld zł. W podziale na poszczególne branże, największymi
beneficjentami pierwszego programu były sektory: hutnictwa metali, chemiczny, produkcji

-- 2 of 3 --

ceramiki budowlanej, hutnictwa szkła, produkcji cementu. W 2023 r. pomocy udzielono 346
przedsiębiorcom w łącznej kwocie ponad 2,4 mld zł. W podziale na poszczególne branże,
największymi beneficjentami drugiego programu były sektory: hutnictwa metali, chemiczny,
produkcji ceramiki budowlanej, spożywczy, drzewny.
Wymieniona w interpelacji Grupa Azoty Zakłady Chemiczne Police S.A. otrzymała środki
w ramach obu ww. programów o wartości ponad 108 mln zł.
Z wyrazami szacunku
Paulina Hennig-Kloska
Minister Klimatu i Środowiska
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM

-- 3 of 3 --

Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.308.2024
IK: 1035958
Warszawa, 11 grudnia 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT5934 Pana Dariusza Mateckiego, Posła
na Sejm RP oraz grupy Posłów na Sejm RP z dnia 7 listopada 2024 r.
Odpowiedź zawiera wyłącznie odniesienie się do zawartych w interpelacji postulatów
z obszaru właściwości Ministra Aktywów Państwowych.
Zapewnienie konkurencyjności Grupy Azoty Zakładów Chemicznych Police S.A. Jakie kroki
podejmuje rząd, aby zapewnić konkurencyjność oraz stabilność funkcjonowania Grupy Azoty
Zakładów Chemicznych Police S.A.? Czy rząd planuje przywrócenie zawieszonych składników
wynagrodzenia wynikających z Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy oraz zachowanie
dotychczasowego poziomu zatrudnienia, istotnego dla lokalnej społeczności?
Należy wskazać, że spółka Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. (dalej: GA Police)
jest spółką notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych. Jednym z akcjonariuszy tej
spółki jest Skarb Państwa, którego udział w kapitale zakładowym stanowi 7,47%. Sytuacja
Spółki ma ścisły związek z decyzjami podejmowanymi przez Grupę Azoty S.A., która jest
dominującym akcjonariuszem. Podjęte w latach ubiegłych decyzje, zwłaszcza inwestycyjne
w zakresie zaangażowania w budowę nowego zakładu („Projekt Polimery”) w ramach spółki
celowej, bez zapewnienia wystarczającego finansowania, stanowią istotne obciążenie
zarówno wyniku finansowego, jak też bieżącej płynności Grupy Azoty S.A i wchodzących w
jej skład spółek. Również szereg wydatków, ponoszonych w ubiegłych latach przez Grupę
Azoty, budzi wątpliwości co do ich celowości. Należy do nich m.in. zobowiązanie do
dokonywania wielomilionowych darowizn na rzecz Polskiej Fundacji Narodowej, które nie
są w żaden sposób związane z celami Spółki, ani nie przynoszą jej mierzalnych korzyści.
Minister Aktywów Państwowych z zadowoleniem przyjął ogłoszenie przez Zarząd Spółki
kolejnego etapu restrukturyzacji całej Grupy Azoty („Program Azoty Business). W ocenie
Zarządu Grupy Azoty – komunikowanej inwestorom –uruchomienie Programu jest
równoznaczne z zakończeniem pierwszego etapu działań naprawczych i zakłada realizację
korzyści kosztowych już od połowy 2025 roku. Celem Programu jest również poprawa
sytuacji spółki Grupa Azoty Police S.A.
Należy podkreślić, że Skarb Państwa, jako akcjonariusz, posiada uprawnienia wynikające
z praw korporacyjnych, które są ściśle określone w przepisach prawa, w szczególności
w Kodeksie spółek handlowych oraz statutach spółek, a realizacja tych uprawnień jest
pochodną wielkości posiadanego pakietu akcji w danej spółce. Minister Aktywów
Państwowych nie ma możliwości bezpośredniego oddziaływania na działalność
gospodarczą prowadzoną przez spółki z udziałem Skarbu Państwa, jak również ingerowania
w decyzje podejmowane przez ich organy.
Stosownie do regulacji art. 3751 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
handlowych, Skarb Państwa jako akcjonariusz nie ma uprawnień do wkraczania w zakres

-- 1 of 4 --

spraw leżących w gestii zarządów tych spółek, jak również do wydawania wiążących
poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółek, do których zaliczyć należy zagadnienia
objęte pytaniem. Podejmowanie działań mających na celu zapewnienie konkurencyjności
oraz stabilności funkcjonowania GA Police, decyzje dotyczące polityki zatrudnienia
i wynagradzania pracowników Spółki należą do wyłącznej kompetencji Zarządu GA Police.
Niezależnie od powyższego podkreślam, że przy wykonywaniu uprawnień
wynikających z posiadanych przez Skarb Państwa akcji w spółkach, Minister Aktywów
Państwowych ma zawsze na względzie istotne znaczenie tych podmiotów dla całej
gospodarki kraju oraz jego bezpieczeństwa gospodarczego. Dlatego też, mając na uwadze
negatywny wpływ obecnej skali importu do Polski nawozów z Rosji i Białorusi na sytuację
finansową Grupy Azoty, w ramach swojej właściwości, Minister Aktywów Państwowych
podejmuje inicjatywy mające na celu wprowadzenie mechanizmów hamujących napływ
nawozów z Rosji i Białorusi do Polski oraz wspiera wszelkie działania w zakresie
przygotowania i realizacji przedmiotowej inicjatywy. Na wniosek Ministra Aktywów
Państwowych zostało wysłane przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii pismo (datowane
na 20 listopada 2024 r.) do Pana Valdisa Dombrovskisa Wiceprzewodniczącego KE
wzywające do podjęcia pilnych działań w celu podwyższenia stawek celnych na nawozy
mineralne, na podstawie art. 31 TFUE. Pismo zostało podpisane przez Ministrów
reprezentujących państwa członkowskie: Polskę, Estonię, Łotwę i Litwę.
Podtrzymanie działalności Elektrowni Dolna Odra. Czy rząd jest gotów rozważyć zmianę
decyzji o zaprzestaniu produkcji energii elektrycznej i cieplnej oraz o likwidacji Elektrowni Dolna
Odra? Zakład ten zapewnia miejsca pracy dla ponad 1,5 tysiąca osób i jest kluczowy dla
bezpieczeństwa energetycznego regionu. Czy w tej sprawie planowane są konsultacje i dalsze
działania?
PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna (dalej: PGE GiEK) zamierza zaprzestać
produkcji energii elektrycznej w Elektrowni Dolna Odra nie wcześniej niż z końcem 2025 r.,
a ostateczny termin wyłączenia bloków węglowych nie został jeszcze ustalony. Zakończenie
produkcji energii nie wpłynie na dostawy ciepła dla mieszkańców Gryfina oraz okolicznych
przedsiębiorców. Grupa Kapitałowa PGE (dalej: GK PGE) ma alternatywny plan
zabezpieczenia dostaw ciepła i gwarantuje dostawy po wyłączeniu elektrowni
z eksploatacji.
Wskaźnik wykorzystania mocy zainstalowanej Elektrowni Dolna Odra, składającej
się z 4 bloków o łącznej mocy osiągalnej 900 MWe, za 2023 rok wynosił niecałe 30%, co
świadczy o szczytowym charakterze pracy na potrzeby krajowego systemu
elektroenergetycznego. Ponadto, Elektrownia Dolna Odra, przy obecnych cenach energii
elektrycznej oraz kosztach związanych z zakupem paliwa i uprawnień do emisji CO2, nie
pokrywa kosztów zmiennych swojej działalności, co oznacza, że PGE GiEK dopłaca do
każdej wytworzonej na zasadach rynkowych megawatogodziny, nie wspominając
o pokryciu kosztów pracy związanych z jej funkcjonowaniem, tj. nakładach inwestycyjnych
oraz z utrzymaniem majątku.
Mając świadomość zmian na dynamicznie zmieniającym się rynku energii, PGE podjęła
decyzje inwestycyjne związane z realizacją w Gryfinie budowy nowych bloków gazowo -
parowych. W sierpniu 2024 r. przekazano do eksploatacji nowy blok gazowo-parowy nr 9
o mocy ok. 670 MWe, a kolejny bliźniaczy blok nr 10 został przekazany do eksploatacji
w październiku 2024 r., co łącznie stanowi ponad 1,3 GW nowych elastycznych mocy
w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym.
Biorąc pod uwagę, że Elektrownia Dolna Odra od kilku lat nie zarabia na siebie oraz,
że powstały nowe bloki gazowo-parowe, zapewniające stabilność systemu
elektroenergetycznego w tym regionie, PGE GiEK podjął uzasadnioną ekonomicznie
decyzję dotyczącą terminu wyłączenia, gdyż analizy ekonomiczne i techniczne wskazują,
że nie ma żadnych perspektyw uzyskania rentowności produkcji energii w Elektrowni Dolna
Odra.

-- 2 of 4 --

PGE podkreśliło, iż w ramach segmentu PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A.
prowadzone są rozmowy z reprezentującą pracowników Stroną Społeczną, tak by
wypracować jak najlepsze rozwiązania. Pracownicy Elektrowni Dolna Odra zostali objęci
przepisami ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o osłonach socjalnych dla pracowników
sektora elektroenergetycznego i branży górnictwa węgla brunatnego, która gwarantuje
dodatkowe zabezpieczenia na okoliczność transformacji energetycznej. Ponadto, w ramach
GK PGE pracownikom będą zaproponowane inne miejsca pracy w pozostałych segmentach
działalności, w tym wytwarzaniu energii elektrycznej i ciepła, dystrybucji energii
elektrycznej, czy też segmentu budowlanego dot. sieci trakcyjnych, które będą umożliwiały
w sposób kompleksowy wykorzystanie ich kompetencji. PGE chce, by wyłączenie
z eksploatacji Elektrowni Dolna Odra w jak najmniejszym stopniu dotknęło pracowników,
a cały proces był prowadzony przy zapewnieniu otwartego i transparentnego dialogu
wszystkich zainteresowanych stron. Dodatkowo, na podstawie Umowy społecznej
obowiązującej w PGE GiEK dla pracowników, gwarantowane są odprawy w wysokości do
27 - krotności miesięcznego uposażenia.
W zakresie dostaw energii elektrycznej ewentualny brak produkcji w części jednostek
wytwórczych nie determinuje zagrożenia dostaw dla odbiorców indywidualnych
przyłączonych do sieci. Mając na uwadze utrzymanie wysokiej dyspozycyjności dostaw
ciepła, w Grupie PGE opracowywany jest optymalny wariant przejściowy oraz ostateczny,
mający na celu zapewnić stabilność dostaw po wyłączeniu jednostek wytwórczych
z eksploatacji. W analizowanych wariantach nie jest rozpatrywane przedłużenie pracy
bloków węglowych, gdyż taki wariant jest ekonomicznie nieuzasadniony. Utrzymywanie
tego stanu, zgodnie z przepisami KSH, może wiązać się z odpowiedzialnością prawną dla
organów Spółki.
Zatrzymanie redukcji zatrudnienia w Poczcie Polskiej S.A. Czy rząd zamierza powstrzymać
zmniejszanie zatrudnienia w Poczcie Polskiej S.A., a także wesprzeć negocjacje nad
wzrostem wynagrodzeń pracowników w porozumieniu ze związkami zawodowymi? Wiele
wskazuje na to, że dalsza redukcja zatrudnienia może doprowadzić do destabilizacji
funkcjonowania Poczty Polskiej.
Poczta Polska S.A. wdraża obecnie Plan Transformacji, który ma ją przekształcić w
nowoczesną i efektywną organizację. Konieczność zmiany wynika m.in. z wyraźnego spadku
wolumenów tradycyjnych usług pocztowych, co przekłada się na malejące przychody Spółki
i pogłębiającą się nierentowność sieci placówek pocztowych.
Działania Spółki nie wiążą się ze znaczącymi zmianami w poziomie zatrudnienia w grupie
pracowników placówek pocztowych. Korekty zatrudnienia w placówkach dokonywane są
na podstawie analizy popytu na usługi.
Zdaniem Spółki, Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy (ZUZP) jest niedostosowany do
aktualnych wymagań i realiów rynku. Brak zmian w jego treści stanowi jedno z istotnych
źródeł braku elastyczności i utraty konkurencyjności. Poprawienie ekonomicznej sytuacji
Poczty Polskiej S.A. nie jest możliwe bez zmiany systemu wynagradzania. Obecnie w Spółce
trwają rokowania z partnerami społecznymi, mające na celu wypracowanie odpowiednich
rozwiązań (nowego Układu Zbiorowego). Spółka poświęciła temu tematowi już dwa
spotkania z organizacjami związkowymi, z których część zgłosiła swoją wolę przystąpienia
do dalszych rokowań i uzgodnień.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Robert Kropiwnicki
sekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
1035958.3742717.3011480

-- 3 of 4 --

Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 4 of 4 --

ul. Stefana Batorego 5
02‐591 Warszawa, Polska
BMP.0713.1.76.2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 5934 Pana Posła Dariusza Mateckiego i grupy
Posłów1 w sprawie postulatów Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorza
Zachodniego2
, w zakresie postulatu „Zabezpieczenie środków na wzrost wynagrodzeń
Państwowej Straży Pożarnej”, uprzejmie przedstawiam co następuje.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy budżetowej na rok 20253 średnioroczny wskaźnik
wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej wynosi 105,0%. W związku z
powyższym w budżecie resortu spraw wewnętrznych i administracji na rok 2025, w tym
także dla Państwowej Straży Pożarnej, ujęte zostały środki umożliwiające podwyższenie
wynagrodzeń pracowników i uposażeń funkcjonariuszy o 5% w stosunku do 2024 r.
Jednocześnie informuję, że kwestia waloryzacji wynagrodzeń w państwowej sferze
budżetowej została uregulowana w ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu
wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw4
.
Stosownie do przepisów powyższej ustawy średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń
są corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.
Rada Ministrów, w terminie do 15 czerwca każdego roku, przedkłada Radzie Dialogu
Społecznego, a także ogólnokrajowym organizacjom związków zawodowych zrzeszających
pracowników państwowej sfery budżetowej propozycję średniorocznych wskaźników wzrostu
wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny, w celu wyrażenia opinii.
Jeżeli Rada Dialogu Społecznego uzgodni (w drodze uchwały) wysokość średniorocznych
wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, Rada Ministrów jest
zobowiązana do uwzględnienia w projekcie ustawy budżetowej wynagrodzeń
zapewniających osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników. Jeżeli natomiast w terminie
30 dni od dnia otrzymania propozycji
nie nastąpi uzgodnienie stanowiska Rady Dialogu Społecznego, Rada Ministrów przyjmuje
do projektu ustawy budżetowej średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w
1 Pani Poseł Małgorzaty Golińskiej, Pana Posła Artura Szałabawki i Pana Posła Marka Gróbarczyka.
2 Przesłaną pismem Pana Macieja Berka, Ministra – Członka Rady Ministrów w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z 12
listopada 2024 r.
3 Uchwalonej podczas 24. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej 6 grudnia 2024 r.
4 Dz. U. z 2024 r. poz. 1356.

-- 1 of 2 --

Strona 2 z 2 ul. Stefana Batorego 5
02‐591 Warszawa, Polska
państwowej sferze budżetowej na rok następny, w wysokości
nie niższej aniżeli zawartej w propozycji przedłożonej Radzie Dialogu Społecznego.
Niezależnie od powyższego pragnę poinformować, że w Ministerstwie Spraw
Wewnętrznych i Administracji jest procedowana, przekazana przez Szefa Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego, petycja
Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Pomorza Zachodniego,
zawierająca postulaty tożsame z podniesionymi w niniejszej interpelacji.
Z poważaniem
z up. Wiesław Szczepański
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
Otrzymuje:
Departament Spraw Parlamentarnych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

-- 2 of 2 --

Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DNW-2.054.53.2024
Warszawa, 15 stycznia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z przekazaniem przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów interpelacji nr 5934
posła na Sejm RP Dariusza Mateckiego oraz grupy posłów w sprawie postulatów Zarządu
Regionu NSZZ "Solidarność" Pomorza Zachodniego, w celu udzielenia odpowiedzi na
pytania:
Nr 1 Powstrzymanie likwidacji Cargotabor Zakładu Napraw Taboru w Szczecinie
Czy rząd podjął działania mające na celu zabezpieczenie dalszego funkcjonowania
Cargotabor Zakładu Napraw Taboru w Szczecinie, w szczególności w kontekście
zachowania dotychczasowego poziomu zatrudnienia? Zakład ten pełni kluczową
rolę w logistyce towarowej regionu. Jakie działania podejmuje rząd, aby zapobiec
jego likwidacji?
Nr 4 Poprawa wynagrodzeń w Polskiej Żegludze Morskiej
Jakie działania podejmuje rząd w celu poprawy warunków wynagradzania
pracowników Polskiej Żeglugi Morskiej? Czy istnieją plany zwiększenia
zatrudnienia polskich specjalistów na jednostkach pływających, aby co najmniej
połowę pracowników stanowili Polacy, co byłoby zgodne z wymogami rynku pracy
oraz interesem narodowym?
uprzejmie informuję, że w zakresie ww. pytań udzielono odpowiedzi Przewodniczącemu
Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorza Zachodniego. Wobec tożsamości
poruszonych zagadnień, poniżej pozwalam sobie przytoczyć treść udzielonej odpowiedzi.
Odnosząc się do likwidacji zakładu spółki PKP Cargotabor sp. z o.o. w Szczecinie, na
wstępie informuję, że Skarb Państwa nie jest akcjonariuszem spółki PKP Cargotabor
sp. z o.o. w restrukturyzacji (dalej: PKP Cargotabor) i nie wykonuje uprawnień
właścicielskich ani osobistych z udziałów tej spółki.
Powyższe oznacza, że Minister Infrastruktury nie może podejmować czynności
zastrzeżonych dla Walnego Zgromadzenia tej Spółki, wchodzącej w skład Grupy
Kapitałowej PKP CARGO SA.
Pakiet akcji, stanowiący 100% udziału w kapitale zakładowym PKP Cargotabor posiada
spółka PKP CARGO SA w restrukturyzacji (dalej: PKP CARGO), będąca spółką notowaną na

-- 1 of 5 --

2
Giełdzie Papierów Wartościowych, w stosunku do której uprawnienia osobiste oraz
z części akcji wykonuje spółka PKP SA.
Wobec powyższego Minister Infrastruktury - reprezentujący Skarb Państwa - nie posiada
kompetencji pozwalających na podejmowanie jakichkolwiek działań władczych wobec
wskazanych podmiotów prawa handlowego, jak również podejmować czynności
zastrzeżonych dla organów korporacyjnych tej spółki, również tych związanych
z określaniem struktury organizacyjnej PKP Cargotabor, gdyż Skarb Państwa
reprezentowany przez Ministra Infrastruktury pozostaje akcjonariuszem spółki PKP SA,
a nie spółki PKP CARGO.
Sytuacja w jakiej się znalazła spółka PKP Cargotabor jest skorelowana z kondycją PKP
CARGO. Postanowieniami Sądu zostały otwarte postępowania sanacyjne w stosunku do
PKP CARGO oraz PKP Cargotabor, które mają na celu uratowanie przedsiębiorstw
i długoterminowe przywrócenie im płynności i konkurencyjności, przy jednoczesnym
zachowaniu jak największej liczby miejsc pracy.
Należy zauważyć, że sytuacja w jakiej znalazło się PKP CARGO i podjęte działania
restrukturyzacyjne, również w PKP Cargotabor, są następstwem szeregu błędnych decyzji
biznesowych i nieefektywnego zarządzania Spółką na przestrzeni ostatnich lat, jak
również tzw. „decyzji węglowej” byłego Premiera i sposobu jej realizacji przez ówczesny
Zarząd Spółki.
Wyniki za trzy kwartały 2024 r. to w dużej mierze także konsekwencja przegranych
przetargów w 2023 roku. W branży towarowych przewozów kolejowych, a szczególnie
w przypadku tak dużych podmiotów jak PKP CARGO, większość kontraktów zawiera się
w wyniku otwartych postępowań. Pod koniec zeszłego roku PKP CARGO przegrała
większość przetargów, a tym samym straciła możliwość zarówno pracy operacyjnej jak
i finansowania na ten rok. Pomimo starań pracowników Spółki przewozy, masa towarowa
i zamówienia, które można pozyskać z rynku z wolnej ręki, o dużo krótszych terminach
realizacji, nie są w stanie zastąpić największych, przetargowych zamówień. Efekty
wygrywanych przez Spółkę na przestrzeni od maja br. do chwili obecnej przetargów będą
widoczne dopiero w kolejnych miesiącach.
Dramatyczną sytuację odzwierciedlają konkretne liczby: udział PKP CARGO w rynku
mierzony pracą przewozową zmalał z niemal 60% w 2013 roku do mniej niż 29% w III
kwartale 2024 roku. Wartość giełdowa spadła o 90% z ponad 4 miliardów złotych w 2014
roku do niespełna 600 milionów złotych w 2024 roku, przyczyniając się tym samym do
utraty zaufania inwestorów do zdolności spółki do odzyskania stabilności finansowej.
Na wyniki związane z podstawową działalnością operacyjną, mają również wpływ zmiany
rynkowe w grupach towarowych przewozu koleją, co wpływa na wielkość przewiezionych
towarów i wykorzystania taboru kolejowego, którego naprawą utrzymaniem
i modernizacją zajmuje się PKP Cargotabor.
Z oficjalnych komunikatów PKP CARGO SA wynika, że kluczowe działania naprawcze
obejmują konieczność dopasowania skali działalności PKP Cargotabor – a w szczególności
liczby zakładów i wielkości zatrudnienia – w kontekście zbilansowania kosztów
i przychodów.

-- 2 of 5 --

3
Z uwagi na społeczną wagę sprawy, zwróciłem się do PKP SA, jako akcjonariusza PKP
CARGO o przedstawienie informacji w zakresie planów związanych z zakładem PKP
Cargotabor w Szczecinie.
Z przedstawionych informacji wynika, że sytuacja finansowa PKP Cargotabor, będąca
pochodną sytuacji PKP CARGO nie pozwoliła na kontynuowanie działalności Spółki w jej
dotychczasowym kształcie. W ramach działań restrukturyzacyjnych Zarząd PKP
Cargotabor podjął decyzję o likwidacji 6 lokalizacji (z dotychczasowych 16), w tym Sekcji
w Szczecinie. Przeprowadzone na przełomie ostatnich kilku miesięcy zwolnienia grupowe
objęły łącznie blisko 500 osób w skali całej Spółki. Proces restrukturyzacji został
zatwierdzony na wniosek Zarządcy przez Sędziego Komisarza.
Podjęcie licznych środków zaradczych przez zarządy obu spółek, których celem było
utrzymanie wszystkich lokalizacji, w których PKP Cargotabor dotychczas wykonywała
swoje usługi, okazało się niewystarczające w kontekście obecnej sytuacji przewozowej na
rynku i przewidywanych przychodów. Dodać również należy, że jakkolwiek
przeprowadzone działania nie pozwoliły ostatecznie uniknąć zwolnień, to niewątpliwie
bez nich sytuacja Spółki byłaby jeszcze gorsza niż obecnie, co skutkowałoby koniecznością
przeprowadzenia zwolnień oraz restrukturyzacji na zdecydowanie większą skalę.
Zagrożenie upadłością PKP Cargotabor doprowadziło do tego, iż zarządy obu spółek
musiały podjąć także inne trudne, ale konieczne decyzje takie jak obniżenie kosztów
infrastruktury w niektórych lokalizacjach. Jest to jednym z elementów prowadzonej w PKP
Cargotabor restrukturyzacji oraz wynika z polityki przewozowej i utrzymaniowo-
naprawczej Grupy PKP CARGO. Wybór lokalizacji, które ostatecznie miałyby zostać
wyodrębnione ze struktur grupy PKP CARGO był przedmiotem długotrwałej i uważnej
analizy, w ramach której rozważane były różne warianty.
Sekcja Napraw Wagonów w Szczecinie, stanowiąca część Zachodniego Zakładu PKP
Cargotabor generuje najwyższe koszty z tytułu opłacanych czynszów w skali całej spółki.
Jest to roczny wydatek w wysokości ponad 3,2 mln złotych. Doliczyć do tego należy
również koszty utrzymania, które ze względu na kubaturę dzierżawionych obiektów,
stanowią znaczące obciążenie dla budżetu PKP Cargotabor. Stan techniczny
infrastruktury, zarówno bezpośrednio eksploatowanej w ramach procesu utrzymaniowo-
naprawczego, jak i wspomagającej (kotłownia, oczyszczalnia ścieków), wymaga
poczynienia znacznych inwestycji oraz wykonania niezbędnych remontów.
W zakresie realizacji planów Sekcja specjalizowała się w obszarze naprawy okresowej
(poziomy utrzymania P4 i P5) wagonów serii Ea, na które zapotrzebowanie ze strony PKP
CARGO pod kątem realizowanych przewozów zostało ograniczone. Dodatkowo
realizowano naprawy wagonów serii Sgs i Res. W związku z ograniczonymi możliwościami
zapewnienia wagonów do przeglądów okresowych i napraw bieżących, Sekcja realizowała
zadania na tych poziomach utrzymania w ilościach odbiegających od założonych planów
napraw. Ma to bezpośredni związek z ograniczoną ilością wyłączeń wagonów na stacji
obsługującej oraz wysokimi kosztami przesuwu z innych lokalizacji, zarówno z terenów
Zachodniego Zakładu Spółki, jak i innych Zakładów PKP CARGO SA.
Zadania utrzymaniowo-naprawcze po likwidacji Sekcji w zakresie napraw bieżących
zostaną przejęte przez działający na terenie Szczecina Punkt Utrzymania Taboru PKP
CARGO SA. Z kolei zadania na poziomach od P3 do P5 zostaną rozdysponowane na inne

-- 3 of 5 --

4
Sekcje Napraw PKP Cargotabor, uwzględniając potrzeby PKP CARGO w zakresie potrzeb
przewozowych i utrzymaniowo- naprawczych.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że likwidacja Sekcji w Szczecinie okazała się
nieodzowna, niemniej jednak konieczna dla zachowania pracy ponad 1700 pozostałych
pracowników.
Odnośnie wynagrodzeń pracowników Polskiej Żeglugi Morskiej należy zauważyć, że
kompetencje Ministra Infrastruktury wykonującego uprawnienia organu założycielskiego
w zakresie oddziaływania na działalność przedsiębiorstwa państwowego Polska Żegluga
Morska (dalej: PŻM) i sprawowanie nadzoru są znacząco ograniczone i dalece odbiegają
od uprawnień np. akcjonariuszy/wspólników spółek kapitałowych prawa handlowego.
Zgodnie z ustawą o przedsiębiorstwach państwowych organy przedsiębiorstwa
samodzielnie podejmują decyzje oraz organizują działalność we wszystkich sprawach
przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami prawa i w celu wykonania zadań przedsiębiorstwa.
Powyższe dotyczy również prowadzonej przez PŻM polityki zatrudniania i kształtowania
wynagrodzeń.
Z informacji uzyskanych od PŻM wynika co następuje.
Poziom wynagrodzeń za pracę na statkach grupy PŻM kształtowany jest układem
zbiorowym, podpisywanym na okres 2 lat. Strona społeczna bierze udział w negocjacjach
- pracownicy są reprezentowani przez Federację Związków Zawodowych Marynarzy
i Rybaków oraz Krajową Sekcję Morską Marynarzy i Rybaków NSZZ „Solidarność". Ostatni
podpisany układ zbiorowy na lata 2024 i 2025 gwarantuje podwyżki wynagrodzeń (w USD)
odpowiednio 4% i 2% rok do roku. Firma stara się oferować jak najbardziej atrakcyjne
poziomy wynagrodzeń na poszczególnych stanowiskach, które zdecydowanie
przewyższają minimalny standard wymagany w światowej flocie wyznaczony w ITF-IMEC
IBF INTERNATIONAL COLLECTIVE BARGAINING AGREEMENT. We flocie grupy PŻM w roku
2024 suma wynagrodzeń wypłacanych była wyższa o blisko 40% w stosunku do
minimalnych wymagań określonych w przywołanym powyżej dokumencie (na statek).
Aktualny poziom wynagrodzeń pracowników lądowych PŻM plasuje się na poziomie
o 49% wyższym w stosunku do przeciętnego wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw
w województwie zachodniopomorskim. Ogólnie poziom wynagrodzeń pracowników
lądowych ocenia się dobrze, a kwestie wysokości płacy zasadniczej i jej waloryzacji
regulują zapisy Układu Zbiorowego Pracy pracowników lądowych z 2015 r. Pracownicy
lądowi w 95% stanowią osoby z wyższym wykształceniem, często posiadające
kompetencje specjalistyczne i szeroką wiedzę w obszarze branży transportu morskiego.
Aby sprostać obecnym wyzwaniom polityki kadrowej, PŻM od kilku tygodni wdraża proces
wartościowania stanowisk pracy, dzięki któremu nastąpi weryfikacja systemu
wynagradzania i warunków pracy. Całość prac ma celu optymalizację przyjętych
warunków wynagradzania pracowników. Jednocześnie z uwagi na Dyrektywę UE
w sprawie przejrzystości wynagrodzeń, która zostanie wdrożona w 2026 r., wdrażane
działania będą stanowiły solidną podstawę do realizacji obowiązków wynikających z tej
dyrektywy.
Dział Kadr Morskich aktywnie poszukuje pracowników i jest w procesie permanentnej
rekrutacji. Ogłoszenia o pracę są odświeżane na bieżąco, a aplikacje wszystkich chętnych
marynarzy przyjmowane do weryfikacji. Do obsadzenia jest blisko 300 miejsc pracy na

-- 4 of 5 --

5
wszystkich stanowiskach, zatem każda osoba spełniająca wymagania może liczyć na
zatrudnienie. Niestety z uwagi na postępujący trend rezygnacji polskich obywateli z pracy
na statkach masowych (i ogólnie z pracy na morzu), liczba etatów do obsadzenia
permanentnie przekracza liczbę chętnych. Dbając o interes armatora, brakujące etaty
uzupełniane są pracownikami zza granicy.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz Stanu

-- 5 of 5 --