Interpelacja w sprawie uproszczenia procedur dotyczących niepodjętych depozytów osadzonych w zakładach karnych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 4613
do ministra sprawiedliwości
w sprawie uproszczenia procedur dotyczących niepodjętych depozytów osadzonych w zakładach karnych
Zgłaszający: Magdalena Łośko
Data wpływu: 05-09-2024
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się do Pana Ministra z prośbą o rozważenie możliwości wprowadzenia zmian legislacyjnych dotyczących procedur zarządzania niepodjętymi depozytami osadzonych w zakładach karnych. Problem ten dotyczy w szczególności depozytów o niskiej wartości, do kwoty 10 zł, które generują nieproporcjonalnie wysokie koszty administracyjne i sądowe w stosunku do swojej wartości. Obecnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, niepodjęte przez osadzonych depozyty są przechowywane przez określony ustawowo czas, a po jego upływie sprawa jest kierowana do sądu w celu rozstrzygnięcia dalszego losu tych środków. Procedura ta wymaga przygotowania wniosków w kilku egzemplarzach, angażuje czas pracowników zakładów karnych oraz czas sądów, co w przypadku kwot o niskiej wartości, często poniżej 10 zł, wydaje się być nieefektywne i kosztowne. Pragnę zwrócić uwagę, że koszty związane z wysłaniem takich depozytów, np. za pomocą przekazu pocztowego, są niejednokrotnie wyższe niż sama wartość depozytu, co dodatkowo podkreśla absurdalność obecnych regulacji w tych przypadkach. W efekcie, depozyty te leżą niepodjęte przez wiele lat, generując zbędne obciążenia administracyjne. W związku z powyższym, wnoszę o rozważenie wprowadzenia nowelizacji przepisów, która umożliwiłaby automatyczne przekazywanie niepodjętych depozytów o wartości do 10 zł na rzecz Skarbu Państwa bez konieczności angażowania sądów i generowania dodatkowych kosztów. Takie rozwiązanie uprościłoby procedury, zmniejszyło obciążenia administracyjne oraz przyczyniłoby się do oszczędności zarówno po stronie państwa, jak i instytucji publicznych.
Proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Finansów analizowało problem związany z wysokimi kosztami administracyjnymi i sądowymi związanymi z niepodjętymi depozytami o niskiej wartości?
2. Czy ministerstwo rozważa możliwość wprowadzenia zmian legislacyjnych, które umożliwiłyby automatyczne przekazywanie niepodjętych depozytów do określonej wartości na rzecz Skarbu Państwa?
3. Jakie inne działania Ministerstwo Finansów mogłoby podjąć w celu uproszczenia procedur związanych z zarządzaniem niepodjętymi depozytami?
Z poważaniem Magdalena Łośko
Poseł na Sejm RP
Podsekretarz stanu Maria Ejchart
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
3921 znakówkontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Podsekretarz Stanu
Maria Ejchart
BK-VII.0520.291.2024
Warszawa, 18 listopada 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 4613 złożoną przez Panią posłankę Magdalenę Łośko
w sprawie uproszczenia procedur dotyczących niepodjętych depozytów osadzonych
w zakładach karnych, która została przekazana do Ministra Sprawiedliwości
przez Ministra Finansów, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie należy wskazać, że kwestie objętą niniejszą interpelacją aktualnie reguluje
ustawa z dnia 18 października 2006 roku o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz. U.
Nr 208, poz. 1537 ze zm., dalej: ustawa).
Procedura dotycząca odbioru niepodjętego depozytu przewiduje, że podmiot
przechowujący jest obowiązany wezwać uprawnionego do odbioru depozytu
oraz pouczyć go o skutkach jego niepodjęcia. Gdy nie jest znane miejsce zamieszkania
lub siedziba uprawnionego, przechowujący depozyt występuje do organu prowadzącego
właściwą ewidencję, rejestr lub zbiór danych o udzielenie informacji umożliwiających
ustalenie tego miejsca. W przypadku braku możliwości doręczenia wezwania do odbioru
depozytu lub nieustalenia uprawnionego, przechowujący depozyt jest obowiązany
dokonać wezwania do odbioru przez jego wywieszenie na tablicy informacyjnej oraz – o ile
wartość depozytu przekracza kwotę 5000 zł - w dzienniku poczytnym w danej
miejscowości lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Dopiero po upływie ustawowych
terminów na odbiór depozytu stwierdza się likwidację depozytu na wniosek
przechowującego depozyt.
Przepisy dotyczące likwidacji niepodjętych depozytów regulują postępowanie w sposób
ścisły i restrykcyjny. Przedmiotem postępowania sądu w sprawie o stwierdzenie likwidacji
niepodjętego depozytu jest ustalenie:
1) podmiotu uprawnionego do odbioru depozytu;
2) prawidłowości wezwania do odbioru depozytu;
3) bezskutecznego upływu trzyletniego terminu do odbioru depozytu.
-- 1 of 2 --
Do likwidacji niepodjętego depozytu dochodzi z mocy prawa w sytuacji niepodjęcia
depozytu przez uprawnionego, pomimo upływu terminu do odbioru depozytu (art. 4 ust.
1 ustawy). Ustawa znajduje zastosowanie do depozytów przechowywanych w sądzie
lub poza nim (np. w DPS, przez Policję, inne organy prowadzące postępowanie karne).
Zagadnienie likwidacji depozytu było w 2022 r. przedmiotem prac Instytutu Wymiaru
Sprawiedliwości (dalej: IWS). Celem badania przeprowadzonego w IWS na kanwie spraw
dotyczących depozytów podopiecznych Domów Pomocy Społecznej (DPS) było określenie
tendencji wpływu do sądów spraw o likwidację niepodjętych depozytów, ze szczególnym
uwzględnieniem depozytów o tzw. błahej wartości, nieprzekraczającej 100 zł
(tj. wysokości obecnie obowiązującej opłaty od wniosku o likwidację niepodjętego
depozytu).
We wnioskach z opracowania wskazano, że ewentualna rezygnacja z drogi sądowej
w odniesieniu do depozytów przechowywanych poza sądem budziłaby poważne
wątpliwości konstytucyjne, poprzez pozbawienie prawa do sądu osób znajdujących się
w zbliżonej sytuacji prawnej do osób, którym droga sądowa przysługuje.
Z tego względu Ministerstwo Sprawiedliwości koncentruje się obecnie na zmniejszeniu
kosztów postępowania o likwidację niepodjętego depozytu. Planowanym rozwiązaniem
jest zwolnienie wnioskodawców (podmiotów, które przechowują depozyt) z kosztów
sądowych, co najmniej w zakresie wniosków obejmujących likwidację niepodjętego
depozytu, którego szacunkowa wartość nie przekracza wysokości opłaty sądowej
od wniosku (100 zł).
Proponowana zmiana została wpisana do projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, nad którym trwają obecnie prace
w Ministerstwie Sprawiedliwości.
Z wyrazami szacunku
Maria Ejchart
Podsekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 2 of 2 --