Interpelacja w sprawie likwidacji szkód górniczych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 4563
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie likwidacji szkód górniczych
Zgłaszający: Jerzy Meysztowicz
Data wpływu: 02-09-2024
Tereny rejonu Olkusza od wieków słynęły z lokalnego górnictwa. Wydobywane tam kopaliny - ołów i srebro służyły jeszcze budowie państwa pierwszych Piastów, a być może także wcześniej - plemienia Wiślan. Według archiwalnych dokumentów historia górnictwa kruszcowego w rejonie Olkusza obejmuje 10 wieków eksploatacji tutejszych złóż. W 2020 r. nadszedł historyczny moment zakończenia eksploatacji rud metali w ostatnim szybie kopalni. Jedynym sposobem likwidacji miejscowej kopalni było zatopienie pozostawionych wyrobisk wodą, które miało następować naturalnie, wskutek zaprzestania wypompowywania wody z chodników kopalni. Taki sposób likwidacji został przyjęty i zrealizowany.
Kopalnia rud cynku i ołowiu w Olkuszu o nazwie Olkusz–Pomorzany zaprzestała wydobycia w grudniu 2020 r. Zamknięcie kopalni nastąpiło na skutek wyczerpania się tamtejszych złóż rud cynku i ołowiu. W styczniu 2022 r. zaprzestano ostatecznie wypompowywania wody z chodników kopalni. W trakcie eksploatowania miejscowych złóż w latach 1962-2020 ilość wypompowywanej wody wynosiła od 60 do przeszło 300 m3 na minutę.
Z powodu odprowadzenia w trakcie funkcjonowania kopalni kilku miliardów metrów sześciennych wody w rejonie Olkusza powstał lej depresyjny w warstwach wodonośnych o powierzchni około 300 km2 Na skutek odwodnienia kopalni wyschło wiele lokalnych źródeł potoków oraz innych cieków i zbiorników wodnych. Powstały także sztuczne cieki wodne, tj. kanały którymi odprowadzono wody wypompowywane z kopalni. Kanałami tymi woda trafiała do rzeki Białej Przemszy, a dalej do Wisły.
Po zaprzestaniu pompowania wody, poziom wód gruntowych zaczął się gwałtownie podnosić. Woda podnosi się w wyrobiskach dołowych i górotworze w obrębie leja depresyjnego rejonu Olkusza. Wskutek podnoszenia się zwierciadła wody ciągle obserwujemy istotne zmiany w miejscowym krajobrazie. Zaczynają odżywać dawno wyschnięte źródła, pojawiają się zwiększone przepływy naturalne w istniejących rzekach. Wraz z przekroczeniem poziomu wody w górotworze zalewowi ulegają nieczynne już wyrobiska odkrywkowe złóż piasku, w których eksploatacja była prowadzona poniżej historycznego, naturalnego poziomu zwierciadła wody. W tej chwili zrekultywowane, obsadzone lasami sosnowymi wyrobiska ulegają zalaniu i tworzą się w nich nowe zbiorniki wodne.
Opisywane odkrywki piasku zgodnie z obowiązującymi przepisami były zrekultywowane poprzez nasadzenie drzew, przeważnie sosny pospolitej, która w warstwach gleby piaszczystej bardzo dobrze się rozwija. Obecnie obserwujemy jak 10-20-letnie lasy sosnowe, powstałe na wyrobiskach piasku znikają pod wodą. Na dzień sporządzania niniejszej interpelacji powierzchnia łączna zalań wynosi ponad 400 ha, a w przyszłości wynosić będzie znacznie ponad 500 ha. Po wypełnieniu się wodą powierzchniowych zbiorników nadmiar wody będzie odprowadzany do miejscowych rzek i potoków. Będzie to problematyczny proces, ponieważ w ciągu kilkudziesięciu ostatnich lat (przyp. działalność kopalni Olkusz-Pomorzany połączona z wypompowywaniem wody trwała w latach 1962-2020) koryta rzek i potoków zostały samoistnie lub wskutek działalności człowieka zdegradowane, zalesione, bądź zabudowane. Pośpiesznie należy udrożnić te nieczynne cieki.
Dla rozwiązania kwestii udrożnienia cieków wodnych potrzebne są również nowe, szczególne prawne. Przebudowa sieci odprowadzania wody powierzchniowej musi odbyć się zgodnie z przepisami, tj. wymaga zmiany charakteru użytkowania gruntów leśnych na inne i wiąże się z obowiązkiem wniesienia olbrzymiej opłaty. Analogiczny problem z statusem zalanych gruntów i powstałych na nich zalewów wiąże się możliwością ich zagospodarowania i użytkowania na cele infrastruktury rekreacyjno-wypoczynkowej. Zdaniem lokalnej społeczności i aktywistów bardzo pilną potrzebą jest opracowanie studium strategicznej rewitalizacji terenów w zlewni rzeki Białej Przemszy po zaprzestaniu działalności górnictwa rud metali. W opracowaniu tym powinny się znaleźć także zagadnienia takie jak:
• ocena wpływu podnoszenia się zwierciadła wód gruntowych na stan i sposób zagospodarowania doliny rzeki Białej Przemszy;
• studium wizji rozwojowej rewitalizacji terenów w zlewni rzeki Białej Przemszy;
• opracowanie sposobu zabezpieczenia terenów mieszkalnych, przemysłowych oraz lokalnej infrastruktury przed potencjalnymi szkodami związanymi z podnoszeniem się poziomu wód gruntowych.
Opracowania te winny być wykonane przez zespół specjalistów interdyscyplinarnych po przeprowadzeniu szczegółowych konsultacji społecznych.
Zlewnia rzeki Białej Przemszy obejmuje gminy powiatu olkuskiego i graniczące z nim obszary województwa śląskiego takie jak gmina Sławków, miasto Dąbrowa Górnicza oraz miasto Jaworzno.
Obecnie brak jest środków finansowych na wykonanie takiego opracowania, które obejmowałoby pogranicze województwa małopolskiego oraz śląskiego. Potrzeba wykonania takiego opracowania jest bardzo pilna, ponieważ zwierciadło wody w górotworze podnosi się bardzo szybko i każdy miesiąc przynosi nowe informacje o nowo powstających i odtwarzających się źródłach, ciekach i zbiornikach wodnych. Ten dynamiczny proces zagraża także podtopieniami terenów zabudowy mieszkalnej oraz przemysłowej, co może potencjalnie spowodować szkody gospodarcze, infrastrukturalne i ekologiczne ogromnych rozmiarów.
PODSUMOWANIE
Kluczowe zagadnienia i problemy związane z opisanym stanem faktycznym, to:
• Oddziaływanie na środowisko.
Zakończenie działalności wydobywczej doprowadziło do znaczących zmian w środowisku, tj. w tym do zaniku wody w sztucznych kanałach odprowadzających uprzednio wypompowywaną z chodników wodę do rzeki Białej Przemszy oraz szybkiego odnawiania się lokalnych strumieni i innych cieków wodnych, które zanikły kilkadziesiąt lat temu wskutek działalności kopalni. Zaprzestanie pompowania wody powoduje podniesienie się poziomu wód gruntowych, co prowadzi także do powstania nowych zbiorników wodnych i zatopienia dawnych piaskowni.
• Wyzwania w zakresie gospodarki wodnej.
Rosnący poziom wód gruntowych grozi zalaniem nowo zalesionych obszarów i potencjalnymi powodziami na obszarach mieszkalnych i przemysłowych. Istnieje pilna potrzeba przywrócenia i oczyszczenia zdegradowanych, i zarośniętych koryt dawnych strumieni, rzek i innych cieków wodnych.
• Kwestie prawne i finansowe.
Z zaistniałą sytuacją wiążą się wyzwania prawne i finansowe, polegające na zmianach określonego sposobu użytkowania gruntów oraz infrastruktury i ich przystosowania do nowych warunków wodnych. Działaniom tym nie będą w stanie podołać lokalne samorządy z uwagi na niebagatelny zakres zjawisk hydrologicznych i środowiskowych oraz niewystarczające środki finansowe na opracowanie kompleksowego strategicznego planu rewitalizacji regionu.
• Strategiczna potrzeba rewitalizacji.
Istnieje pilna potrzeba opracowania strategicznego studium rewitalizacji obszarów w dorzeczu Białej Przemszy, które powinno zawierać ocenę wpływu podnoszącego się poziomu wód gruntowych oraz wizje przyszłego zagospodarowania tych obszarów. W badaniu tym powinien brać udział zespół interdyscyplinarnych specjalistów. Studium powinno poprzedzać przeprowadzenie konsultacji społecznych.
• Oddziaływanie regionalne.
Dotknięte obszary obejmują nie tylko region olkuski, ale także sąsiednie regiony województwa śląskiego, w tym gminy Sławków, Dąbrowa Górnicza i Jaworzno. Niezbędna jest koordynacja działań zarówno władz centralnych, jak i samorządów lokalnych położonych w dorzeczu Białej Przemszy, na granicy województw małopolskiego i śląskiego.
Zwracam się do Pani Minister z pytaniami:
1. Czy jest możliwość uzyskania środków na opracowanie takiego studium z budżetu ministerstwa, a sfinansowania zadania z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej?
2. Czy ministerstwo rozważa w takich sytuacjach wydawanie zgody przez samorządy na wycinkę drzew w obszarach zalewanych w trybie uproszczonym i bez opłat za wycinkę, których pokrycie przez samorząd niemożliwy jest ze względu na ich wysokość?
3. Czy w ministerstwie są prowadzone prace nad zmianami, które będą uwzględniać konieczność rozwiązań w takich sytuacjach?
Podsekretarz stanu Miłosz Motyka
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5757 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
BM-WP.050.139.2024.MN
3382671.13615729.10963647
Warszawa, 28-10-2024
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pana Posła Jerzego Meysztowicza w sprawie likwidacji szkód
górniczych (znak K10INT456), przedstawiam następujące wyjaśnienia.
1. Czy jest możliwość uzyskania środków na opracowanie takiego studium z budżetu
Ministerstwa ,a sfinansować zadanie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i
Gospodarki Wodnej?
W ramach obowiązującego programu priorytetowego pn.: „Wsparcie Ministra Klimatu
i Środowiska w zakresie realizacji polityki klimatycznej i środowiskowej Część 1) Ekspertyzy,
opracowania, realizacja zobowiązań międzynarodowych”1 istnieje możliwość ubiegania się
o dofinansowanie takiego studium, o ile będzie ono miarą realizacji celu Programu, czyli
wsparcia działań ministra właściwego do spraw klimatu, środowiska, energii lub gospodarki
wodnej, niezbędnych do realizacji polityki ekologicznej państwa oraz polityki klimatycznej.
Uprawnionymi wnioskodawcami w przypadku ww. Programu są:
1. ministerstwo obsługujące ministra właściwego do spraw klimatu;
2. ministerstwo obsługujące ministra właściwego do spraw energii;
3. ministerstwo obsługujące ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej;
4. ministerstwo obsługujące ministra właściwego do spraw środowiska;
5. instytuty badawcze nadzorowane przez ministrów właściwych do spraw klimatu, energii
i środowiska, w tym ich konsorcja i partnerstwa tych instytutów z innymi podmiotami, w
przypadkach niezbędnych do realizacji takich zadań;
6. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska;
1 Dalej: Program
-- 1 of 3 --
7. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska.
Wnioski składane są corocznie, tj. do końca stycznia danego roku na realizację zadań
w kolejnym roku.
Istnieje również dotacyjna forma finansowania skierowana wyłącznie do wymienionych
w pkt 5. instytutów badawczych. Jednak w takim przypadku instytut powinien uzyskać
pozytywną opinię Ministra w zakresie zasadności realizacji zadania, która jednocześnie
powinna wskazywać komórkę ministerstwa odpowiednią do pełnienia roli opiekuna
merytorycznego projektu. Obowiązuje ciągły nabór wniosków. Ograniczeniem jest
dostępność środków uwarunkowana Planem działalności NFOŚiGW i budżetem Programu.
Środki przeznaczone na program w przyszłym roku zostały już wyczerpane.
2. Czy Ministerstwo rozważa w takich sytuacjach wydawanie zgody przez samorządy na
wycinkę drzew w obszarach zalewanych w trybie uproszczonym i bez opłat za wycinkę,
których pokrycie przez samorząd niemożliwy jest ze względu na ich wysokość.
Należy zaznaczyć, że rozumiemy trudną sytuację na terenach wymagających likwidacji
szkód górniczych, jednakże podejmowane działania muszą mieścić się w granicach
obowiązującego prawa. Lasy niezależnie od formy własności pełnią niezmiernie ważne
funkcje ochronne (w tym wodochronne), społeczne i gospodarcze. Funkcjonujący w Polsce
model trwale zrównoważonego i wielofunkcyjnego leśnictwa zapewnia zachowanie ich
ciągłości. Dlatego lasy w Polsce podlegają powszechnej ochronie, której zasady określa
przede wszystkim ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach2 oraz ustawa z dnia 3 lutego
1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych3. Niemniej chciałbym zapewnić, że
w przypadku otrzymania aneksu do planu urządzenia lasu obejmującego przedmiotowy
obszar, postępowanie dotyczące zatwierdzenia aneksu zostanie przeprowadzone
maksymalnie szybko.
3. Czy w Ministerstwie są prowadzone prace nad zmianami, które będą uwzględniać
konieczność rozwiązań w takich sytuacjach?
Kwestie dotyczące tego typu ekstraordynaryjnych przypadków będą wzięte pod uwagę
przy szerszej nowelizacji ustawy o lasach.
2 Dz. U. z 2024 r. poz. 530
3 Dz. U. z 2024 r. poz. 82
-- 2 of 3 --
Ponadto pragnę dodać, że tematyka interpelacji, z której wynika potrzeba finansowego
wsparcia samorządów w przygotowaniu strategicznego dokumentu analizującego
możliwość rewitalizacji terenów zdegradowanych wydaje się odpowiadać przynajmniej
w części regulacjom wynikającym z ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji4.
Ustawa ta definiuje pojęcie rewitalizacji (w ramach której wyznacza się obszar
zdegradowany z uwagi na negatywne zjawiska m.in. o charakterze środowiskowym,
przestrzenno-funkcjonalnym lub technicznym), określa zadania samorządów gminnych,
a także zawiera fakultatywne upoważnienie ustawowe5 dla ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego, działającego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego do określenia kryteriów
związanych z finansowaniem gminnych programów rewitalizacji ze środków UE lub
z budżetu państwa. Jednocześnie ustawa nie zawiera jednak rozwiązań dla analiz i tworzenia
strategii działania dla terenu zdegradowanego na terenie przekraczającym obszar gminy
(tymczasem według interpelacji problem dotyczy powiatu olkuskiego oraz kilku gmin na
terenie sąsiedniego województwa). Zatem należy wskazać, że kwestia tworzenia
ewentualnych rozwiązań prawnych uwzględniających konieczność rozwiązań w opisanych
sytuacjach pozostaje we właściwości Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej
(https://www.gov.pl/web/fundusze-regiony/rewitalizacja) oraz Ministerstwa Rozwoju
i Technologii (https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/departament-planowania-
przestrzennego)
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Miłosz Motyka
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KRPM
4 Dz.U. z 2024 r., poz. 278
5 art. 16a
-- 3 of 3 --