Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOP-WŚ.050.79.2024.4.DK
3346152.13678449.11013411
Warszawa, 25-10-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Pani Poseł Anity Kucharskiej-Dziedzic w sprawie włączenia myjni
samochodowych oraz strzelnic do katalogu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać
na środowisko (interpelacja nr K10INT4335), przekazuję następujące informacje.
W zakresie postulatu wprowadzenia myjni samochodowych i odkrytych strzelnic
do katalogu przedsięwzięć, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia
10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać
na środowisko (Dz. U. poz. 1839, ze zm.), dalej r.o.o.ś., podkreślić należy, że akt ten
implementuje postanowienia załącznika I i II dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
2011/92/UE z dnia 13 grudnia 20011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez
niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz. Urz. UE L 26
z 28.01.2012, str. 1, ze zm.).
Rozszerzenie katalogu o postulowane inwestycje stanowiłoby nadregulację względem
przepisów UE, bowiem ani strzelnice, ani myjnie samochodowe nie zostały ujęte w grupie
przedsięwzięć podlegających ocenie z punktu widzenia ich wpływu na środowisko.
Warto podkreślić, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest jedynym
instrumentem prawnym w ramach, którego analizowana i weryfikowana jest kwestia
wprowadzania emisji do środowiska. W tym miejscu należy chociażby wspomnieć
o postanowieniach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
(Dz.U. z 2024 r. poz. 54, ze zm.) w zakresie zezwoleń sektorowych i pozwoleń
zintegrowanych, jak i o tym, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w związku
z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024
r. poz. 725, ze zm.), zobligowany jest do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania
działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymaganiami ochrony
środowiska.
Zwracam ponadto uwagę, że w dalszym ciągu najskuteczniejszym narzędziem pozwalającym
organom samorządowym – przy udziale zainteresowanej społeczności – podejmowanie
decyzji w zakresie gospodarowania przestrzenią na terenie miasta czy gminy, jest miejscowy
plan zagospodarowania przestrzennego. Dokument ten umożliwia bowiem wprowadzenie
ograniczeń w zakresie lokalizacji określonych kategorii inwestycji, w tym np. myjni i strzelnic.
Zatem w sytuacji, w której przykładowo mieszkańcy sprzeciwiają się możliwości realizacji
pewnego typu inwestycji najskuteczniejszą formą zapewnienia pożądanych kierunków
rozwoju miasta czy gminy i zabezpieczenia ich interesów jest uchwalenie odpowiedniej
treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego postanowienia będą
wiążące dla potencjalnych inwestorów, mieszkańców i organów administracji publicznej.

-- 1 of 5 --

2
Mając powyższe na względzie oraz wobec braku merytorycznego uzasadnienia potrzeby
wzmocnienia obowiązujących instrumentów prawnych, udzielając odpowiedzi
na postawione pytania informuję, że resort nie planuje podjęcia działań zmierzających
do literalnego ujęcia odkrytych strzelnic i myjni samochodowych w katalogu przedsięwzięć
wymagających uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Niezależnie od powyższego, należy jednak mieć na uwadze, że w przypadku prowadzenia
prac polegających na przekształceniu terenu, związanych z realizacją inwestycji,
każdorazowo należy rozważyć kwalifikację inwestycji pod względem zabudowy,
w tym m.in. zabudowy usługowej. Uznanie takiej inwestycji za przedsięwzięcie, w myśl
przepisów r.o.o.ś. może mieć miejsce w przypadku osiągnięcia progów wskazanych w § 3
ust. 1 pkt 571 r.o.o.ś. Tak więc, w pewnych okolicznościach, mimo braku literalnego ujęcia
tych inwestycji w grupie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,
zamierzenia te będą objęte obowiązkiem uzyskania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach. Nie można także pominąć faktu, że w obowiązującym systemie prawnym
w odniesieniu do inwestycji nienależących do grupy przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko, które nie są jednocześnie bezpośrednio związane z ochroną
obszaru Natura 2000 lub nie wynikają z tej ochrony, może zaistnieć konieczność
przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000.
Kwestia ta jest indywidualnie rozpatrywana zgodnie z przepisami działu V
rozdziału 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112). Ponadto brak obowiązku
uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przesądza o możliwości
realizacji tych inwestycji w każdej lokalizacji – organ administracji architektoniczno-
budowlanej, w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. – Prawo
budowlane, zobligowany jest bowiem do weryfikacji zgodności projektu zagospodarowania
działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (m.in.
uchwały/zarządzenia ws. form ochrony przyrody), która następuje przed wydaniem decyzji
o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania
działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.
Ponadto, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2024 r. poz. 54 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą Poś”, podmioty podejmujące
1 Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowa usługowa
inna niż wymieniona w pkt 56, w szczególności szpitale, placówki edukacyjne, kina, teatry lub obiekty sportowe,
wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą:
a) objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy,
o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż:
- 2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1
pkt 1-3 tej ustawy,
- 4 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze,
b) nieobjęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu
odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż:
- 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy
z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy,
- 2 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze.

-- 2 of 5 --

3
działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, są obowiązane
do zapobiegania temu oddziaływaniu, a w przypadku gdy negatywne oddziaływanie
na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, kierując się zasadą przezorności,
powinny podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze.
Należy wskazać, że ochrona przed hałasem, w myśl art. 112 ustawy Poś, polega
na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez
utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie
lub zmniejszaniu poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest
on dotrzymany.
Obowiązujące przepisy z zakresu ochrony środowiska przed hałasem, nie pozwalają
na przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra
Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu
w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112.) w każdej porze dnia lub nocy.
Ochronie przed hałasem, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy Poś, podlegają
enumeratywnie określone rodzaje terenów faktycznie zagospodarowanych:
a) pod zabudowę mieszkaniową,
b) pod szpitale i domy pomocy społecznej,
c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży,
d) na cele uzdrowiskowe,
e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe,
f) pod zabudowę mieszkaniowo-usługową.
Zatem, obowiązek przestrzegania dopuszczalnych norm natężenia hałasu wynika
bezpośrednio z mocy prawa i nie wymaga indywidualizacji w formie decyzji
administracyjnych. Co do zasady, myjnie samochodowe i strzelnice nie wymagają uzyskania
decyzji środowiskowej ale nie oznacza to, że można je lokalizować i eksploatować bez
jakichkolwiek pozwoleń. Kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie
środowiska sprawują organy ochrony środowiska, w zakresie objętym właściwością tych
organów. Szczegółowego podziału kompetencji, we wskazanych sprawach dokonuje
przepis art. 378 ustawy Poś.
W przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, w myśl art. 115a ust. 1 ustawy
Poś, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego
do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone
dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu.
Dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem określane są przy zastosowaniu wskaźników
hałasu LAeq D i LAeq N, w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113
ust. 2 pkt 1 ustawy Poś, na które oddziałuje zakład. W decyzji tej, mogą być określone
wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów
hałasu, a w szczególności: rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby, wraz
z przewidywanymi wariantami oraz zakres, sposób i częstotliwość prowadzenia pomiarów
poziomu hałasu w zakresie, w jakim wykraczają one poza wymagania, o których mowa
w art. 147 i 148 Poś.

-- 3 of 5 --

4
Należy wskazać, że okresowe pomiary hałasu w środowisku, w tym hałasu impulsowego,
prowadzi się raz na dwa lata, licząc od daty, w której decyzja o dopuszczalnym poziomie
hałasu lub pozwolenie zintegrowane stały się ostateczne, z uwzględnieniem specyfiki pracy
źródeł hałasu. W przypadku źródeł hałasu pracujących sezonowo pomiary hałasu
przeprowadza się w tym okresie.
Zgodnie z art. 144 ust. 2 ustawy Poś, eksploatacja instalacji powodująca wprowadzanie
gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych
nie powinna, powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem,
do którego prowadzący instalację posiada tytuł prawny lub decyzję ustanawiającą
ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.
Jeżeli, w związku z funkcjonowaniem instalacji utworzono obszar ograniczonego
użytkowania lub strefę przemysłową, eksploatacja instalacji nie powinna powodować
przekroczenia standardów jakości środowiska poza tym obszarem. W myśl art. 201 ust. 1
ustawy Poś, pozwolenia zintegrowanego wymagają instalacje, których funkcjonowanie,
ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w nich działalności, może powodować znaczne
zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości,
z wyłączeniem instalacji lub ich części stosowanych wyłącznie do badania, rozwoju
lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych. Rodzaje takich instalacji
określone zostały w załączniku do rozporządzenia Ministra Środowiska z 27 sierpnia 2014 r.
w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie
poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz.U. z 2014 r.
poz. 1169), które stanowi transpozycję Załącznika I dyrektywy Parlamentu Europejskiego i
Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych IED. Wśród
nich nie wyszczególniono myjni samochodowych ani strzelnic.
Informuję, iż 15 lipca 2024 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowana
została zmiana dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia
24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych IED2, która wprowadza zmiany
głównie w systemie pozwoleń zintegrowanych, jednak nie wprowadza zmian w zakresie
wymogu uzyskania pozwolenia zintegrowanego na eksploatację myjni samochodowych
i strzelnic.
Należy zauważyć, że w razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość
negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko lub jeżeli możliwość negatywnego
oddziaływania na środowisko wynika z działalności podmiotu korzystającego ze środowiska
innej niż eksploatacja instalacji, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji,
zobowiązać podmiot korzystający ze środowiska do sporządzenia i przedłożenia przeglądu
ekologicznego. Przegląd ten powinien zawierać m.in. określenie oddziaływania
na środowisko oraz opis działań mających na celu zapobieganie i ograniczanie tego
oddziaływania. W decyzji tej organ ochrony środowiska może ograniczyć zakres
przedmiotowy przeglądu i/lub wskazać metody badań i studiów. Uprzejmie wyjaśniam,
że wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące budowy i użytkowania strzelnic,
zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r.
2 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1785 z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie zmiany
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane
zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) i dyrektywy Rady 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów.

-- 4 of 5 --

5
w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania
strzelnic (Dz.U. 2000 nr 27 poz. 341).
Podsumowując, ze względu na powyższe brak jest merytorycznego uzasadnienia
dla inicjowania nowych lub wzmocnienia obowiązujących instrumentów prawnych celem
ochrony środowiska przed niekorzystnym wpływem wskazanych w interpelacji
przedsięwzięć.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM

-- 5 of 5 --