Interpelacja w sprawie wód gruntowych i funkcjonowania wodociągów publicznych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 4267
do ministra infrastruktury
w sprawie wód gruntowych i funkcjonowania wodociągów publicznych
Zgłaszający: Anna Dąbrowska-Banaszek
Data wpływu: 06-08-2024
Pani Minister!
W Polsce mamy deficyt wody słodkiej, pojawiające się w ostatnich latach okresy suszy zmuszają gminy do ograniczania poboru wody z wodociągów. Wiele gmin nawet w bieżącym roku apelowało o ograniczenie zużycia wody w trosce o to, że może jej zabraknąć w wodociągu. Często spotykało się to z negatywnym odbiorem mieszkańców, jako ograniczenie ich praw.
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków nie daje gminom możliwości wprowadzenia zakazu korzystania z wody w innych celach niż bytowe, np. do podlewania ogródków itp.
Zwracam się do Pani Minister z pytaniami:
1. Czy rozważana jest nowelizacja wyżej wymienionej ustawy tak, by wprowadzić możliwość wprowadzenia zakazu podlewania ogródków w czasie, gdy zarządca wodociągu widzi taką potrzebę, wręcz konieczność?
2. Czy planowane są działania zachęcające do retencjonowania wód opadowych dla potrzeb choćby podlewania zieleni przy domu?
3. Czy będą kontynuowane dotacje z WFOŚ na ten cel?
Z wyrazami szacunku
Minister Paulina Hennig-Kloska
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
20756 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Paulina Hennig-Kloska
BM-WP.050.119.2024.KM
3336442.13183271.10622493
Warszawa, 29-08-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Kancelaria Sejmu
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji Pani Poseł Anny Dąbrowskiej - Banaszek w sprawie wód
gruntowych i funkcjonowania wodociągów publicznych, znak: K10INT4267, poniżej
przedstawiam stosowne wyjaśnienia w zakresie posiadanych kompetencji.
1. Czy rozważana jest nowelizacja wyżej wymienionej ustawy tak, by wprowadzić
możliwość wprowadzenia zakazu podlewania ogródków w czasie, gdy zarządca
wodociągu widzi taką potrzebę, wręcz konieczność?
Uprzejmie informuję, że za ustawę z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu
w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków odpowiada Minister Infrastruktury, w którego
właściwości pozostaje dział administracji rządowej „gospodarka wodna”, regulujący m.in.
powyższe kwestie.
W związku z powyższym w ww. zakresie, pismem z dnia 16 sierpnia 2024 r., interpelacja
została przekazana wg właściwości do Ministra Infrastruktury.
2. Czy planowane są działania zachęcające do retencjonowania wód opadowych dla
potrzeb choćby podlewania zieleni przy domu?
Należy podkreślić, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska wspiera retencję przydomową wód
opadowych w ramach realizowanego przez ostatnie lata Programu Priorytetowego Moja
Woda.
Jego celem jest zwiększenie retencji na terenach posesji przy budynkach jednorodzinnych
oraz wykorzystywanie zgromadzonej wody opadowej i roztopowej, w tym dzięki rozwojowi
zielono-niebieskiej infrastruktury. W czerwcu 2024 r. zakończyła się 3 edycja programu,
-- 1 of 2 --
w ramach której można było uzyskać dotację w wysokości 6 tys. zł, obejmującą do 80%
kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia.
W ramach projektu pn. „Partnerstwo: Środowisko dla rozwoju” przeprowadzimy analizę
możliwości przebudowy lub rozszerzenia tego programu.
Informacje dodatkowe w zakresie wspierania retencji w miastach przedstawia
załącznik nr 1.
3. Czy będą kontynuowane dotacje z WFOŚ na ten cel?
Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej1 w latach 2020-2024
prowadziły trzy nabory wniosków w ramach Priorytetowego Program „Moja Woda”,
którego celem była ochrona zasobów wodnych oraz minimalizacja zjawiska suszy w Polsce.
Finansowanie Programu odbywało się na podstawie udostępnienia środków finansowych
przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dla poszczególnych
WFOŚiGW z przeznaczeniem na udzielenie dotacji beneficjentom końcowym.
W przypadku kontynuowania Programu WFOŚiGW wyrażają gotowość do prowadzenia
kolejnych naborów.
Dodatkowo, niektóre WFOŚiGW, realizują działania dotyczące dofinansowania zadań
w zakresie retencjonowania wód opadowych w ramach własnych programów.
Szczegółowe informacje z poszczególnych WFOŚiGW w tym zakresie przedstawia
załącznik nr 2.
Z wyrazami szacunku
Paulina Hennig-Kloska
Minister Klimatu i Środowiska
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Załączniki
Załącznik nr 1 - Informacje dodatkowe na temat działań MKiŚ w zakresie wspierania retencji
w miastach.
Załącznik nr 2 - Działania realizowane przez wfośigw w zakresie retencjonowania wód opadowych
Do wiadomości:
Pan Dariusz Klimczak, Minister Infrastruktury,
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.
1 Dalej: wfośigw
-- 2 of 2 --
1
Załącznik nr 1 - Informacje dodatkowe na temat działań MKiŚ w zakresie wspierania retencji w miastach.
Informacje dodatkowe na temat działań Ministerstwa Klimatu
i Środowiska w zakresie wspierania retencji w miastach
Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo wodne przeciwdziałanie skutkom suszy jest zadaniem organów administracji
rządowej i samorządowej oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Jest ono realizowane
również przez Ministerstwo Klimatu
i Środowiska za pomocą różnych narzędzi. Podejmujemy własne inicjatywy o charakterze strategicznym,
analitycznym i legislacyjnym, ale też współdziałamy z innymi resortami
i samorządami. Ponadto zajmujemy się funduszami, dlatego wspieramy finansowo konkretne inwestycje i
rozwiązania, które zmniejszają lub niwelują negatywny wpływ zmian klimatu, a także poprawiają
bezpieczeństwo mieszkańców oraz podmiotów gospodarczych.
W szczególności dotyczy to problemów suszy i podtopień.
Działania strategiczne
Strategia adaptacyjna
Podstawą polityki adaptacyjnej jest „Strategiczny plan adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany
klimatu do roku 2020 z perspektywą do roku 2030 (SPA)”. W tym dokumencie wskazaliśmy priorytetowe
kierunki działań adaptacyjnych, które należało podjąć w najbardziej wrażliwych na zmiany klimatu sektorach i
obszarach, w tym w sektorze gospodarki wodnej.
Pozyskaliśmy wsparcie z Instrumentu Wsparcia Technicznego Komisji Europejskiej
w ramach naboru TSI 2 (2022) na realizację projektu pn. „Wzmocnienie koordynacji polityki adaptacji do zmian
klimatu między władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi”.
W ramach tego procesu przeprowadziliśmy weryfikację SPA i sposobu jego wdrażania.
W ten sposób powstały rekomendacje odnoszące się do treści oraz zasad pracy nad nowymi rozwiązaniami.
Wykorzystamy je podczas tworzenia nowej Krajowej Strategii Adaptacji (KSA) oraz Planu Działań
Adaptacyjnych (PDA).
Nawiązaliśmy też współpracę z Instytutem Ochrony Środowiska – Państwowym Instytutem Badawczym (IOŚ-
PIB), który przygotuje m.in. analizy zjawisk ekstremalnych i ich skutków, ryzyka klimatycznego w ujęciu
regionalnym i sektorowym, trendów klimatycznych, nowe scenariusze zmian klimatu, a także rekomendacje w
zakresie adaptacji do zmian klimatu dla wybranych sektorów i ocenę jej kosztów (projekt Klimada 3.0).
Polityka ekologiczna państwa 2030
Opracowaliśmy dokument pn. „Polityka ekologiczna państwa 2030 – strategia rozwoju
w obszarze środowiska i gospodarki wodnej”, który został przyjęty 2019 r. Założyliśmy
w nim, że działania adaptacyjne będą polegały m.in. na opracowaniu i wdrożeniu dokumentów strategicznych
lub planistycznych w zakresie gospodarowania wodami, wsparciu opracowania i wdrażania planów adaptacji do
zmian klimatu dla obszarów zurbanizowanych, budowie niezbędnej infrastruktury przeciwpowodziowej i
obiektów małej retencji, renaturyzacji rzek i ich dolin, renaturyzacji mokradeł oraz na rozwoju zielonej i
niebieskiej infrastruktury na terenach zurbanizowanych.
Współpraca z samorządami, resortami, NGO’sami i ekspertami
Koniec z betonem w centrach miast
W 2021 r. zostaliśmy liderem międzyresortowej inicjatywy „Koniec z betonem w centrach miast”, mającej na
celu ograniczenie tzw. „betonozy” i zjawiska miejskiej wyspy ciepła, zwiększenie poziomu mikro i małej
-- 1 of 4 --
2
retencji oraz rozwój zieleni w miastach, a także tworzenie rozwiązań finansowych i prawnych wpierających
realizację tych celów.
W ramach inicjatywy przygotowano ankietę dla miast dotyczącą odbetonowania
i zazieleniania przestrzeni miejskich, zrealizowano cykl spotkań warsztatowych w formule online oraz webinaria
z ekspertami i praktykami, nawiązano współpracę z Młodzieżową Radą Klimatyczną.
Partnerstwo: Środowisko dla Rozwoju
W ramach Programu Pomoc Techniczna dla Funduszy Europejskich 2021-2027 realizujemy projekt pn.
„Partnerstwo: Środowisko dla Rozwoju”. W jego zakresie funkcjonuje grupa, której członkowie identyfikują
potrzeby i wyzwania w zakresie adaptacji do zmian klimatu,
a także proponują dla nich remedium. Ze względu na bogate efekty dotychczasowej aktywności podzieliśmy ją
na dwie podgrupy, w tym „niebieską”, której przedmiotem zainteresowania jest retencja w miastach oraz
„zieloną”, której prace będą skoncentrowane na ochronie zieleni w miastach, szczególnie drzew i krzewów.
Podgrupa „niebieska” będzie realizowała zadanie pn. „Analiza barier w rozwoju systemu rozproszonej retencji”,
zawarte w Planie Implementacji Krajowej Polityki Miejskiej 2030.
W ten sposób chcemy rozpoznać obszary ewentualnej interwencji legislacyjnej, o co wnioskują też eksperci
zewnętrzni.
Podgrupa „zielona” będzie wspierała proces nowelizacji ustawy o ochronie przyrody w celu ograniczenia
usuwania drzew i krzewów, opisany poniżej. Ponadto prace tego zespołu będą związane z analizą metodyki
szacowania usług ekosystemowych oraz możliwości włączenia jej do polskiego porządku prawnego.
Projekt MPA44
W latach 2017-2019 wspólnie z największymi miastami w Polsce zrealizowaliśmy projekt pn. „Opracowanie
planów adaptacji do zmian klimatu w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców”, współfinansowany ze środków
Unii Europejskiej z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020. Dla 44 miast przygotowane
zostały dokumenty zawierające diagnozę zagrożeń klimatycznych i sektorów, które są najbardziej wrażliwe
na czynniki klimatyczne. Każdy z samorządów wskazał gospodarkę wodną jako sektor najbardziej podatny na
zagrożenia tego typu.
Jednym z zaproponowanych przez miasta podstawowych działań adaptacyjnych była budowa zrównoważonych
systemów gospodarowania wodami opadowymi, w tym poprzez rozwój zielono-niebieskiej infrastruktury.
Kontynuacją tych doświadczeń jest ministerialny projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska
oraz niektórych innych ustaw (UC33). Informacje na jego temat zawarliśmy w kolejnej części odpowiedzi.
Projekt Miasto z Klimatem
W latach 2020-2024 zrealizowaliśmy projekt pn. „Miasto z klimatem”, którego celem była poprawa jakości
życia mieszkańców oraz wsparcia miast w zintegrowanej transformacji klimatycznej i energetycznej.
a) W 2021 r. przeprowadziliśmy analizę działań podejmowanych przez miasta, służącą zmierzeniu
efektów wdrażania polityki klimatyczno-środowiskowej. Samorządy, które wykazały największe
zaangażowanie, zostały objęte specjalistycznym doradztwem świadczonym przez ekspertów z
instytutów podległych Ministerstwu. Wsparcie polegało na opracowaniu dla wybranych gmin Map
Drogowych Transformacji Miast w Kierunku Neutralności i Odporności Klimatycznej oraz
dostarczeniu szeregu dodatkowych konsultacji i narzędzi w 5 obszarach: jakość powietrza, zieleń
miejska, transport zeroemisyjny, transformacja energetyczna oraz retencja miejska.
b) W latach 2020-2023 organizowaliśmy konkurs pt. „Miasto z Klimatem – Najlepszy zrealizowany
projekt”, skierowany do samorządów, które wdrożyły inwestycje mające pozytywny wpływ na
środowisko oraz życie mieszkańców. Podstawowym kryterium oceny zgłoszonych inicjatyw były
uzyskane efekty ekologiczne oraz społeczne. Każdego roku w konkursie gminy mogły zgłosić
przedsięwzięcia związane z retencją.
-- 2 of 4 --
3
c) Zrealizowaliśmy dwie edycje ogólnopolskiego konkursu pt. „Szkoła z Klimatem”, skierowanego do
miejskich szkół podstawowych. Zadanie konkursowe polegało na opracowaniu planu adaptacji do
zmian klimatu dla placówki i ewentualnie dla jej najbliższej okolicy. Nagrodą dla zwycięzcy była
kwota 100 tys. zł, którą można było przeznaczyć na wdrożenie ekologicznego pomysłu uczniów,
d) W 2020 r. przeprowadziliśmy serię warsztatów miejskich, których celem było wypracowanie rozwiązań
zwiększających komfort życia mieszkańców miast
w warunkach zmieniającego się klimatu. W efekcie powstała wspólna wizja miasta przyjaznego i
neutralnego klimatycznie, a także propozycje narzędzi wspierających transformację. Do udziału w
warsztatach miejskich zgłosiło się ponad 300 przedstawicieli samorządów, think-tank-ów, organizacji
społecznych oraz obywatelskich, biznesu, ekspertów, naukowców, architektów i urbanistów. Część
z zaproponowanych idei została uwzględniona w ministerialnym projekcie ustawy
o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (UC33).
Działania legislacyjne
Zmiana ustawy Prawo ochrony środowiska
W celu wzmocnienia klimatycznego wymiaru polityki miejskiej oraz odpowiedniej koordynacji działań
adaptacyjnym na poziomie miast przygotowaliśmy projekt ustawy
o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (UC33). Zawarliśmy w nim m.in.:
a) zobowiązanie miast wielkości równej oraz powyżej 20 tys. mieszkańców
do opracowania miejskich planów adaptacji do zmian klimatu oraz monitorowania ich wdrażania;
b) zestandaryzowane wytyczne w zakresie tworzenia takich planów, w tym również koncepcji
zazieleniania miasta i koncepcji zagospodarowania wód opadowych
i roztopowych na terenie miasta;
c) wskazanie zasad działania organów samorządowych przy zakładaniu
i utrzymywaniu terenów zieleni.
Zmiana ustawy o ochronie przyrody
M.in. w celu zachowania potencjału retencyjnego istniejących terenów zieleni, pracujemy nad zwiększeniem ich
ochrony. Przy Ministrze Klimatu i Środowiska utworzony został Zespół do spraw zapewnienia ochrony drzew i
krzewów, który do końca 2024 r. opracuje założenia aktów prawnych w tym zakresie, w tym rozporządzenia
wykonawczego do art. 87a ust. 7 ustawy o ochronie przyrody.
W skład tego zespołu oprócz pracowników Ministerstwa i administracji centralnej wchodzą przedstawiciele
organizacji społecznych, uczelni i miast.
Działania edukacyjne
Poradnik dla inwestorów - climate proofing
Dla Ministerstwa opracowany został przez Inicjatywę JASPERS Poradnik weryfikacji inwestycji pod względem
wpływu na klimat i adaptacji do zmian klimatu w okresie programowania UE 2021-2027 (link). Projekty
otrzymujące wsparcie z funduszy UE powinny zostać poddane weryfikacji pod tym względem. Dzięki temu
można ustalić ich zgodność
z celami w zakresie łagodzenia zmian klimatu oraz dostosowania do nich.
Podręcznik dla miast - MPA
We współpracy z Ministerstwem Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy stworzył
opracowanie pt. „Podręcznik adaptacji dla miast. Wytyczne do przygotowania Miejskiego Planu Adaptacji do
zmian klimatu”. Przedstawił w nim metodykę sporządzania takich dokumentów (link). Instytut przeprowadził
-- 3 of 4 --
4
również cykl szkoleń
w zakresie przygotowywania planów adaptacji.
Podręcznik dla miast – wskaźniki przyrodniczo-klimatyczne
Na zlecenie i we współpracy z Ministerstwem zrealizowano badanie dotyczące wskaźników przyrodniczo-
klimatycznych. Jego efektem jest elektroniczne opracowanie
pt. „Przyrodniczo-klimatyczne wskaźniki zrównoważonego rozwoju miast. Przewodnik dla miast” (link).
Zawiera on szczegółową instrukcję postępowania przy obliczaniu ich wartości oraz wizualizowaniu efektów
analiz.
-- 4 of 4 --
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-8.054.1.2024
Warszawa, 16 września 2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na pytanie 1 interpelacji poselskiej nr 4267 z dnia 13 sierpnia 2024 r.
posłanki na Sejm RP pani Anny Dąbrowskiej-Banaszek w sprawie wód gruntowych
i funkcjonowania wodociągów publicznych, poniżej przedstawiam stosowne stanowisko.
1. Czy rozważana jest nowelizacja wyżej wymienionej ustawy tak, by wprowadzić
możliwość wprowadzenia zakazu podlewania ogródków w czasie, gdy zarządca
wodociągu widzi taką potrzebę, wręcz konieczność?
Celem procedowanego obecnie przez resort infrastruktury projektu ustawy o zmianie
ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz
niektórych innych ustaw, wpisanego do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady
Ministrów pod numerem UC59, jest wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2020/2184 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do
spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 435 z 23.12.2020, str. 1). Dyrektywa ta stała się już
aktem obowiązującym w państwach członkowskich Unii Europejskiej, dlatego zachodzi
pilna potrzeba nowelizacji przepisów ustawowych w zakresie jej implementacji.
Natomiast zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 609, z późn. zm.), zwanej dalej „u.s.g.”, w zakresie nieuregulowanym
w odrębnych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących rada gminy
może wydawać przepisy porządkowe, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony życia
lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa
publicznego.
Akty prawa miejscowego o charakterze porządkowym wydawane są w celu uregulowania
pewnej sfery stosunków społecznych, która nie została uregulowana w drodze ustawowej,
a której granice wyznacza jedynie przedmiot regulacji. Przepisy porządkowe normują
sytuacje lokalne o charakterze szczególnym, nadzwyczajnym, co do których brak jest
regulacji zawartych w pozostałych przepisach powszechnie obowiązujących. Stanowienie
aktów prawa miejscowego o charakterze porządkowym opartych na generalnym
upoważnieniu określonym w art. 40 ust. 3 u.s.g. jest możliwe w sytuacji spełnienia łącznie
trzech przesłanek:
-- 1 of 3 --
2
1) obiektywnej - wymagającej zbadania obowiązującego stanu prawnego i stwierdzenia,
że materia podlegająca regulacji nie została dotychczas unormowana w ustawach
lub innych przepisach powszechnie obowiązujących (zakres nieuregulowany),
2) subiektywnej - będącej wynikiem oceny organu stanowiącego przepisy porządkowe,
że wymienione enumeratywnie w ustawie dobra zostały lub mogą zostać naruszone
i wymagają ochrony, oraz
3) terytorialnej - wskazującej, że zagrożenia muszą obejmować obszar, na którym działa
organ wydający akt.
Enumeratywne wyliczenie w art. 40 ust. 3 u.s.g. dóbr chronionych, ma na celu
niedopuszczenie do wydawania przepisów porządkowych w innym niż wskazany w tych
przepisach celu. Dla pełnego zrealizowania przewidzianej przez ustawodawcę przesłanki
faktycznej konieczna jest nie tylko właściwa ocena, czy mamy do czynienia z danym
dobrem prawnie chronionym, ale także ocena "niezbędności" jego ochrony, a więc
stwierdzenie zaistnienia takiego stanu faktycznego, w którym te dobra są zagrożone
w takim stopniu, że dla ich ochrony "niezbędne" jest wydanie aktu porządkowego.
Zgodnie z art. 31 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r. poz.
1087, z późn. zm.) w przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu
zapobieżenia skutkom powodzi lub suszy, wojewoda może, w drodze aktu prawa
miejscowego, wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności
w zakresie poboru wód lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, a także zmiany
sposobu gospodarowania wodą w zbiornikach retencyjnych. Należy przyjąć, że jest
to ustawowe uregulowanie kwestii ograniczania poboru wód w stanie klęski żywiołowej
m.in. spowodowanego suszą.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt
II OSK 994/16 wyjątkowo dopuścił możliwość ustanowienia przez radę gminy zakazu
podlewania ogródków na podstawie art. 40 ust. 3 u.s.g. po spełnieniu określonych
subiektywnych przesłanek, np.:
1. utrzymująca się przez długi czas wysoka temperatura,
2. stan suszy, powodujący potencjalnie zwiększone potrzeby korzystania z wody w celach
przeciwpożarowych (większe prawdopodobieństwo zagrożenia pożarowego
wymienionych w tym przepisie dóbr, tj. życie, zdrowie obywateli, bezpieczeństwo
publiczne).
3. zwiększone pobory wody utrudniające zapewnienie prawidłowych dostaw wody
na potrzeby bytowe.
Zgodnie z tym wyrokiem „przy uwzględnieniu powyższych okoliczności podlewanie m.in.
ogródków przydomowych i działkowych może stwarzać pośrednie zagrożenie dla zdrowia
i życia ludzkiego. Zachowanie bezpieczeństwa publicznego polega na utrzymaniu
nienaruszalności życia, zdrowia, wolności, majątku prawnego wspólnych dóbr, jak np.
publicznych urządzeń do zaopatrywania w wodę. Nie ulega wątpliwości, że dostęp do
wody, w szczególności w okresie długotrwałej suszy, jest niezbędny dla ochrony zdrowia
i życia ludzkiego.”.
-- 2 of 3 --
3
W konsekwencji NSA przyjął, że w okresie wystąpienia katastrofy naturalnej - suszy,
w sytuacji, gdy nie został wprowadzony na danym obszarze stan klęski żywiołowej, gmina
może w drodze przepisów porządkowych, na podstawie art. 40 ust. 3 u.s.g., ustanowić
zakaz podlewania z wodociągu gminnego, ogródków przydomowych, działkowych, tuneli
foliowych oraz trawników i upraw rolnych. Należy jednak wskazać, że przedmiotowy
wyrok przedstawia jednostkowe stanowisko sądownictwa administracyjnego w zakresie
możliwości wprowadzenia zakazu i może wywoływać pewne wątpliwości w zakresie
dopuszczalności wprowadzania takich regulacji.
Na zakończenie uprzejmie informuję, że odpowiedzi na pozostałe pytania zawarte w ww.
interpelacji zostaną przekazane bezpośrednio przez Minister Klimatu i Środowiska, o czym
poinformowano tutejszy resort w piśmie przewodnim z dnia 16 sierpnia br. (znak: BM-
WP.050.119.2024.KM).
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz Stanu
-- 3 of 3 --