Interpelacja nr 3907
Interpelacja w sprawie wsparcia branży rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (100%)
Obrona i Bezpieczeństwo (64%)
Sprawiedliwość i Sądy (40%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie wsparcia branży rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia
Interpelacja nr 3907
do ministra rozwoju i technologii
w sprawie wsparcia branży rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia
Zgłaszający: Mariusz Krystian
Data wpływu: 16-07-2024
W ostatnim czasie branża obuwnicza w Polsce przeżywa trudne chwile związane z problemami dotyczącymi kodyfikacji prawa, przepisów handlowych, eksportowych i importowych oraz promocji i sprzedaży produktu.
Temat ten wybrzmiewa bardzo mocno w regionach, gdzie tradycyjnie rzemiosło i produkcja rzemieślnicza w tym obszarze ma długą tradycję i jest silnie obecna do dnia dzisiejszego. Jednym z takich regionów jest gmina Kalwaria Zebrzydowska, w której istnieją liczne zakłady produkcji obuwia, warsztaty szewskie oraz liczne firmy kooperujące w tej branży. Wszystkie one wskazują na kilka zasadniczych problemów, których rozwiązanie wymaga interwencji władz państwowych.
I. Ograniczenie niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE.
Ograniczenie niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE poprzez pełne wykorzystanie organów państwa do działań monitorujących i kontrolnych, w tym skuteczne egzekwowanie rozporządzenia REACH obowiązującego dla całej Unii Europejskiej, regulującego dopuszczalny poziom określonych substancji (w szczególności kancerogennych) lub ich całkowity zakaz. Konieczne jest wdrożenie skutecznych środków monitorowania i kontroli dopuszczalnego poziomu substancji szkodliwych występujących w obuwiu i innych wyrobach skórzanych sprowadzanych na rynek krajowy poprzez:
1. Wzmocnienie szczelności odpraw celnych i kontroli jakości towaru wprowadzanego na rynek polski, pozyskania dodatkowego finansowania (funduszu celowego) na bardziej efektywne funkcjonowanie systemu kontroli nad legalnością oraz jakością produktów sprowadzanych i sprzedawanych na rynku polskim.
2. Utworzenie niezależnego organu monitorującego rynek wewnętrzny pod kątem jakości, bezpieczeństwa konsumentów oraz legalności sprowadzanych na rynek polski towarów. Obecnie kompetencje dotyczące monitorowania rynku wewnętrznego są ulokowane w kilku niezależnych instytucjach, takich jak: UOKiK, Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Finansów, Krajowa Administracja Skarbowa, Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Rozproszenie kompetencji sprawia, że działania związane z ochroną rynku są podejmowane rzadko lub są nieskuteczne. Powołanie jednego organu skupiającego wszystkie kompetencje i wyposażonego w uprawnienia nadzwyczajne, znacznie zwiększyłoby ochronę rynku z korzyścią dla zdrowia konsumentów i budżetu państwa.
3. Zmiany legislacyjne odnośnie do odpowiedzialności finansowej i karnej za świadome wprowadzenie do obrotu produktów zawierających substancje niebezpieczne.
4. Wzmocnienie systemu kontroli jakości dóbr użytkowych sprowadzanych na rynek polski z wykorzystaniem potencjału istniejących ośrodków laboratoryjnych. Wzmocnienie systemu kontroli deklaracji zgodności podczas odprawy celnej na granicach zewnętrznych UE. Dotyczy w szczególności obuwia ochronnego i obuwia specjalnego przeznaczenia.
II. Zmiana, w drodze ustawy lub rozporządzenia, wadliwych przepisów prawa krajowego, dopuszczających znakowanie towarów sprowadzanych z krajów trzecich znakiem towarowym producenta krajowego.
W szczególności chodzi o ustawę z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. 2003, Nr 229, poz. 2275), która w art. 3 pkt 2 niewłaściwie i nieprecyzyjnie definiuje pojęcie producenta towaru. W myśl zapisów tej ustawy przedsiębiorca krajowy dokonujący importu towarów z dowolnego obszaru gospodarczego może określić siebie mianem producenta tegoż towaru i umieścić na nim swój znak towarowy, wskazując swój krajowy adres jako miejsce wytworzenia produktu. Interes polskich producentów będzie dobrze chroniony, jeżeli ustawa rozgraniczy pojęcie PRODUCENT oraz IMPORTER, jednocześnie nakładając na nich obowiązek podawania informacji o kraju pochodzenia produktu, gdzie odniesieniem powinny być przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Kodeks ten stanowi, że za produkt pochodzący wyłącznie z danego państwa, należy uznawać produkt wytworzony w całości z towarów pochodzących z tego państwa lub ich pochodnych na dowolnym etapie przetworzenia. W przypadku towarów stworzonych z wielu części składowych, wytwarzanych często w wielu krajach, o pochodzeniu towaru powinno decydować miejsce, w którym ten towar został poddany ostatniej, istotnej ekonomicznie, uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowały wytworzenie nowego produktu lub stanowiły istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Przepisy kodeksu jasno przy tym wskazują, że przetworzenie lub obróbka nie może być tylko pozorna, czyli dokonana w celu obejścia wspólnotowych przepisów celnych.
III. Wsparcie inicjatywy mającej na celu wprowadzenie dyrektywy „Made In”, czyli obowiązku oznakowania produktu wg kraju pochodzenia.
To działanie pomogłoby naszym rodzimym firmom lepiej pracować na rzecz wspólnej marki Made in Poland. Rynek unijny musi stać się pod tym względem jednolity a towary, jakie nabywa konsument, muszą być oznakowane zgodnie z tym, gdzie faktycznie zostały wyprodukowane.
IV. Właściwe wykorzystanie potencjału branży w realizowaniu zamówień publicznych (obuwie specjalistyczne, zdrowotne, ochronne, dla służb mundurowych).
Utworzenie listy branż zagrożonych, ale istotnych dla gospodarki, gdzie podmioty z listy mogłyby się ubiegać o pomoc, przykładowo ze środków z KPO. Branża obuwnicza jest istotna dla gospodarki, wytwarza zarówno dobra użytku codziennego, jak i obuwie profesjonalne (wojsko, Straż Graniczna, inne służby państwowe decydujące o bezpieczeństwie obywateli). W obu dziedzinach powinniśmy być niezależni od dostaw z zagranicy, zwłaszcza w obliczu niepewnej sytuacji geopolitycznej i rosnących zagrożeń dla funkcjonowania gospodarki globalnej. Branża jest istotna również dlatego, że wpisuje się całkowicie w założenia Gospodarki Obiegu Zamkniętego ściśle związanej z unijnym planem rozwoju Fit for 55.
V. Wsparcie eksportu niezależnie od unijnych programów pomocowych, uproszczenie aplikowania i realne finansowanie projektów związanych z ekspansją na rynki zagraniczne (indywidualny udział w targach, wyjazdy grupowe organizowane przez izby branżowe, promocja na rynkach zagranicznych z wykorzystaniem wyspecjalizowanych katalogów i portali internetowych).
Możliwość dofinansowania udziału ekspertów rekomendowanych przez stowarzyszenia branżowe w istotnych dla sektora misjach i wyjazdach zagranicznych. Przydałoby się wsparcie/dofinansowanie dla izb branżowych w ramach wyjazdów kluczowych na targi obuwnicze czy też fora jak CEC itp.
VI. Przeanalizowanie możliwości obniżenia stawki podatku VAT do 5% lub 0% na obuwie dziecięce oraz czasowe obniżenie VAT-u na pozostałe obuwie skórzane wyprodukowane w Polsce z 23% na 0% lub 5%, co stanowiłoby wakacje podatkowe dla firm związanych z branżą. Dałoby to trochę oddechu na rynku. Takie rozwiązanie dałoby impuls do wzrostu produkcji i sprzedaży obuwia krajowego.
W związku z powyższym, zwracam się z następującymi pytaniami:
1. Czy ministerstwo rozważa wystąpienie z inicjatywą obniżki podatku VAT na obuwie produkowane w Polsce, w tym obuwie dziecięce z 23% na 0% lub 5%?
2. Czy ministerstwo uruchomi program wsparcia promocyjnego branży obuwniczej, z którego można by było finansować koszty wyjazdów na międzynarodowe targi obuwnicze?
3. Czy ministerstwo planuje realizować program wprowadzenia dyrektywy „Made In” czyli obowiązku oznakowania produktu wg kraju pochodzenia?
4. Czy ministerstwo planuje zmiany prawne w drodze ustawy lub rozporządzenia, wadliwych przepisów prawa krajowego, dopuszczających znakowanie towarów sprowadzanych z krajów trzecich znakiem towarowym producenta krajowego?
5. Czy ministerstwo planuje podjąć działania w celu ograniczenia niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE?
Interpelacja nr 3907
do ministra rozwoju i technologii
w sprawie wsparcia branży rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia
Zgłaszający: Mariusz Krystian
Data wpływu: 16-07-2024
W ostatnim czasie branża obuwnicza w Polsce przeżywa trudne chwile związane z problemami dotyczącymi kodyfikacji prawa, przepisów handlowych, eksportowych i importowych oraz promocji i sprzedaży produktu.
Temat ten wybrzmiewa bardzo mocno w regionach, gdzie tradycyjnie rzemiosło i produkcja rzemieślnicza w tym obszarze ma długą tradycję i jest silnie obecna do dnia dzisiejszego. Jednym z takich regionów jest gmina Kalwaria Zebrzydowska, w której istnieją liczne zakłady produkcji obuwia, warsztaty szewskie oraz liczne firmy kooperujące w tej branży. Wszystkie one wskazują na kilka zasadniczych problemów, których rozwiązanie wymaga interwencji władz państwowych.
I. Ograniczenie niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE.
Ograniczenie niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE poprzez pełne wykorzystanie organów państwa do działań monitorujących i kontrolnych, w tym skuteczne egzekwowanie rozporządzenia REACH obowiązującego dla całej Unii Europejskiej, regulującego dopuszczalny poziom określonych substancji (w szczególności kancerogennych) lub ich całkowity zakaz. Konieczne jest wdrożenie skutecznych środków monitorowania i kontroli dopuszczalnego poziomu substancji szkodliwych występujących w obuwiu i innych wyrobach skórzanych sprowadzanych na rynek krajowy poprzez:
1. Wzmocnienie szczelności odpraw celnych i kontroli jakości towaru wprowadzanego na rynek polski, pozyskania dodatkowego finansowania (funduszu celowego) na bardziej efektywne funkcjonowanie systemu kontroli nad legalnością oraz jakością produktów sprowadzanych i sprzedawanych na rynku polskim.
2. Utworzenie niezależnego organu monitorującego rynek wewnętrzny pod kątem jakości, bezpieczeństwa konsumentów oraz legalności sprowadzanych na rynek polski towarów. Obecnie kompetencje dotyczące monitorowania rynku wewnętrznego są ulokowane w kilku niezależnych instytucjach, takich jak: UOKiK, Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Finansów, Krajowa Administracja Skarbowa, Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Rozproszenie kompetencji sprawia, że działania związane z ochroną rynku są podejmowane rzadko lub są nieskuteczne. Powołanie jednego organu skupiającego wszystkie kompetencje i wyposażonego w uprawnienia nadzwyczajne, znacznie zwiększyłoby ochronę rynku z korzyścią dla zdrowia konsumentów i budżetu państwa.
3. Zmiany legislacyjne odnośnie do odpowiedzialności finansowej i karnej za świadome wprowadzenie do obrotu produktów zawierających substancje niebezpieczne.
4. Wzmocnienie systemu kontroli jakości dóbr użytkowych sprowadzanych na rynek polski z wykorzystaniem potencjału istniejących ośrodków laboratoryjnych. Wzmocnienie systemu kontroli deklaracji zgodności podczas odprawy celnej na granicach zewnętrznych UE. Dotyczy w szczególności obuwia ochronnego i obuwia specjalnego przeznaczenia.
II. Zmiana, w drodze ustawy lub rozporządzenia, wadliwych przepisów prawa krajowego, dopuszczających znakowanie towarów sprowadzanych z krajów trzecich znakiem towarowym producenta krajowego.
W szczególności chodzi o ustawę z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. 2003, Nr 229, poz. 2275), która w art. 3 pkt 2 niewłaściwie i nieprecyzyjnie definiuje pojęcie producenta towaru. W myśl zapisów tej ustawy przedsiębiorca krajowy dokonujący importu towarów z dowolnego obszaru gospodarczego może określić siebie mianem producenta tegoż towaru i umieścić na nim swój znak towarowy, wskazując swój krajowy adres jako miejsce wytworzenia produktu. Interes polskich producentów będzie dobrze chroniony, jeżeli ustawa rozgraniczy pojęcie PRODUCENT oraz IMPORTER, jednocześnie nakładając na nich obowiązek podawania informacji o kraju pochodzenia produktu, gdzie odniesieniem powinny być przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Kodeks ten stanowi, że za produkt pochodzący wyłącznie z danego państwa, należy uznawać produkt wytworzony w całości z towarów pochodzących z tego państwa lub ich pochodnych na dowolnym etapie przetworzenia. W przypadku towarów stworzonych z wielu części składowych, wytwarzanych często w wielu krajach, o pochodzeniu towaru powinno decydować miejsce, w którym ten towar został poddany ostatniej, istotnej ekonomicznie, uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowały wytworzenie nowego produktu lub stanowiły istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Przepisy kodeksu jasno przy tym wskazują, że przetworzenie lub obróbka nie może być tylko pozorna, czyli dokonana w celu obejścia wspólnotowych przepisów celnych.
III. Wsparcie inicjatywy mającej na celu wprowadzenie dyrektywy „Made In”, czyli obowiązku oznakowania produktu wg kraju pochodzenia.
To działanie pomogłoby naszym rodzimym firmom lepiej pracować na rzecz wspólnej marki Made in Poland. Rynek unijny musi stać się pod tym względem jednolity a towary, jakie nabywa konsument, muszą być oznakowane zgodnie z tym, gdzie faktycznie zostały wyprodukowane.
IV. Właściwe wykorzystanie potencjału branży w realizowaniu zamówień publicznych (obuwie specjalistyczne, zdrowotne, ochronne, dla służb mundurowych).
Utworzenie listy branż zagrożonych, ale istotnych dla gospodarki, gdzie podmioty z listy mogłyby się ubiegać o pomoc, przykładowo ze środków z KPO. Branża obuwnicza jest istotna dla gospodarki, wytwarza zarówno dobra użytku codziennego, jak i obuwie profesjonalne (wojsko, Straż Graniczna, inne służby państwowe decydujące o bezpieczeństwie obywateli). W obu dziedzinach powinniśmy być niezależni od dostaw z zagranicy, zwłaszcza w obliczu niepewnej sytuacji geopolitycznej i rosnących zagrożeń dla funkcjonowania gospodarki globalnej. Branża jest istotna również dlatego, że wpisuje się całkowicie w założenia Gospodarki Obiegu Zamkniętego ściśle związanej z unijnym planem rozwoju Fit for 55.
V. Wsparcie eksportu niezależnie od unijnych programów pomocowych, uproszczenie aplikowania i realne finansowanie projektów związanych z ekspansją na rynki zagraniczne (indywidualny udział w targach, wyjazdy grupowe organizowane przez izby branżowe, promocja na rynkach zagranicznych z wykorzystaniem wyspecjalizowanych katalogów i portali internetowych).
Możliwość dofinansowania udziału ekspertów rekomendowanych przez stowarzyszenia branżowe w istotnych dla sektora misjach i wyjazdach zagranicznych. Przydałoby się wsparcie/dofinansowanie dla izb branżowych w ramach wyjazdów kluczowych na targi obuwnicze czy też fora jak CEC itp.
VI. Przeanalizowanie możliwości obniżenia stawki podatku VAT do 5% lub 0% na obuwie dziecięce oraz czasowe obniżenie VAT-u na pozostałe obuwie skórzane wyprodukowane w Polsce z 23% na 0% lub 5%, co stanowiłoby wakacje podatkowe dla firm związanych z branżą. Dałoby to trochę oddechu na rynku. Takie rozwiązanie dałoby impuls do wzrostu produkcji i sprzedaży obuwia krajowego.
W związku z powyższym, zwracam się z następującymi pytaniami:
1. Czy ministerstwo rozważa wystąpienie z inicjatywą obniżki podatku VAT na obuwie produkowane w Polsce, w tym obuwie dziecięce z 23% na 0% lub 5%?
2. Czy ministerstwo uruchomi program wsparcia promocyjnego branży obuwniczej, z którego można by było finansować koszty wyjazdów na międzynarodowe targi obuwnicze?
3. Czy ministerstwo planuje realizować program wprowadzenia dyrektywy „Made In” czyli obowiązku oznakowania produktu wg kraju pochodzenia?
4. Czy ministerstwo planuje zmiany prawne w drodze ustawy lub rozporządzenia, wadliwych przepisów prawa krajowego, dopuszczających znakowanie towarów sprowadzanych z krajów trzecich znakiem towarowym producenta krajowego?
5. Czy ministerstwo planuje podjąć działania w celu ograniczenia niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości produkowanych poza UE?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Jacek Tomczak
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
7%
Konkretność
93%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 4 %
Precyzyjne daty
17
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.6 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (4)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (17)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15157 znaków
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DIP-VI.054.14.2024
Warszawa, 12 sierpnia 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację nr 3907
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pana Posła Mariusza Krystiana w sprawie wsparcia branży
rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących
wyjaśnień.
W zakresie pytania dotyczącego wsparcia promocji branży obuwniczej należy wskazać, że
Ministerstwo Rozwoju i Technologii wypełniając kompetencje ministra właściwego ds.
gospodarki, na podstawie czterech rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021
r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na:
realizację branżowych przedsięwzięć promocyjnych wspierających eksport (Dz. U.
poz. 2474),
organizację przedsięwzięć promocyjnych wspierających eksport (Dz. U. poz.
2479),
realizację przedsięwzięć wydawniczych wspierających eksport (Dz. U. poz. 2478),
uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego w obrocie towarami na rynkach poza
Unią Europejską (Dz. U. poz. 2471),
dofinansowuje od 2004 r., działania proeksportowe polskich przedsiębiorców w zakresie:
udziału w targach i wystawach jako wystawca;
organizacji konferencji i seminariów, webinariów, szkoleń;
publikacji wydawnictw;
uzyskania lub przedłużenia certyfikatu wyrobów.
W związku z wejściem w życie 1 stycznia 2024 r. nowego rozporządzenia Komisji (UE)
2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L z 15.12.2023),
przedmiotowe cztery rozporządzenia RM są obecnie nowelizowane. Niemniej minister
właściwy do spraw gospodarki wyraził zgodę na uchylenie dwóch spośród nich, a
mianowicie:
-- 1 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
1. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie udzielania
pomocy de minimis na organizację przedsięwzięć promocyjnych wspierających
eksport (Dz. U. poz. 2479),
2. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie udzielania
pomocy de minimis na realizację przedsięwzięć wydawniczych wspierających
eksport (Dz. U. poz. 2478).
Oznacza to, że od 2025 r. będą kontynuowane dofinansowania wyłącznie na działania
proeksportowe polskich mikro, małych i średnich przedsiębiorców skierowane na:
udział w targach i wystawach jako wystawca;
uzyskanie lub przedłużenie certyfikatu wyrobów na rynkach poza Unią
Europejską;
oraz na podstawie nowelizowanych rozporządzeń Rady Ministrów będzie możliwe
dofinansowanie:
realizacji branżowych przedsięwzięć promocyjnych wpierających eksport,
uzyskania certyfikatu wyrobu wymaganego w obrocie towarami na rynkach poza
Unią Europejską.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej MRiT, gdzie zamieszczone
zostaną także informację dotyczące realizacji przedmiotowego zadania na 2025 r.
https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/instrumenty-wsparcia-eksportu.
W odniesieniu do wprowadzenia dyrektywy „Made In” należy wskazać, że obecnie, na
poziomie przepisów krajowych lub unijnych dotyczących oznakowania poszczególnych
grup produkt nieżywnościowych, nie ma obowiązku podawania kraju pochodzenia
(wytworzenia) produktu. Takie próby były podejmowane w trakcie prac nad
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września
2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania
składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady
73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE.
Nie udało się jednak ustalić zasad, kiedy i w jakich przypadkach (uwzględniając
poszczególne procesy produkcji i pakowania wyrobów włókienniczych) można wskazać
jednoznacznie kraj, w którym wyprodukowano dany produkt włókienniczy. Przepisy prawa
regulują raczej kwestie oznakowania produktów danymi identyfikującymi producenta
(nazwa, znak handlowy, dane adresowe), a nie wskazującymi kraj pochodzenia czy
charakter produkcji.
Należy zwrócić uwagę, że w przypadku znakowania obuwia wprowadzanego do obrotu w
Polsce zastosowanie mają przepisy art. 21 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo
przedsiębiorców. Zgodnie z nimi, w przypadku, gdy wytwórca produktu ma siedzibę poza
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego
Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, istnieje obowiązek podania państwa siedziby wytwórcy, niezależnie od
podania firmy importera i jego adresu. Dlatego też w przypadku obuwia
wyprodukowanego w Chinach, wprowadzanego do obrotu na terenie Polski, obok firmy
przedsiębiorcy odpowiedzialnego za produkt (np. importera), powinna zostać podana
informacja o państwie siedziby wytwórcy.
-- 2 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W zakresie pytania dotyczącego wprowadzenia zmian prawnych w drodze ustawy lub
rozporządzenia uprzejmie informuję, że w świetle obowiązujących przepisów,
producentem jest podmiot gospodarczy przyjmujący na siebie odpowiedzialność za dany
produkt, tj. za spełnienie przez ten produkt obowiązujących wymagań prawno-
technicznych określonych w przepisach prawnych i normach technicznych, mających do
niego zastosowanie. Należy zauważyć, że nie zawsze musi to być jego faktyczny
wytwórca. Każda osoba fizyczna lub prawna wprowadzająca produkt do obrotu pod
własną nazwą lub znakiem towarowym lub istotnie modyfikująca produkt w sposób, który
mógłby wpłynąć na jego zgodność z wymaganiami, uznawana jest w świetle
obowiązujących przepisów i wymagań, za producenta i przyjmuje na siebie jego obowiązki
z tego tytułu. Oznacza to, że przedsiębiorca krajowy, wprowadzając do obrotu na terenie
Polski produkty pochodzące z krajów trzecich, może je oznakować swoim znakiem
towarowym i wówczas uznany zostaje za producenta produktu, ponosząc pełną
odpowiedzialność za bezpieczeństwo i jakość produktu.
Jednocześnie informuję, że aktualnie procedowany jest projekt ustawy o ogólnym
bezpieczeństwie produktów, służący dostosowaniu systemu nadzoru nad ogólnym
bezpieczeństwem produktów w Polsce do jednolitych ram prawnych ustanowionych
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/988 z dnia 10 maja 2023 r.
w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, zmieniającym rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2020/1828 oraz uchylającym dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady i dyrektywę Rady 87/357/EWG2. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988
producenci i importerzy mają odrębne obowiązki dotyczące bezpieczeństwa produktów w
zależności od roli pełnionej w procesie dystrybucji. Doprecyzowano także wymagania
dotyczące identyfikacji produktów i podmiotów gospodarczych odpowiedzialnych za ich
bezpieczeństwo.
O ile dotychczas obowiązująca ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym
bezpieczeństwie produktów pod pojęciem producenta rozumie także importera, o tyle
projektowana ustawa, podążając za regulacjami rozporządzenia 2023/988, swoim
zakresem obejmie producentów sensu stricto, dystrybutorów, ale także importerów,
którzy stanowić będą wyodrębnioną grupą podmiotów gospodarczych. Na produkcie będą
musiały znaleźć się co najmniej dane producenta tj. wytwórcy produktu lub podmiotu,
który zleca jego zaprojektowanie lub wytworzenie i sprzedaje ten produkt pod własną
nazwą lub własnym znakiem towarowym, ale również, jeżeli wytwórca pochodzi spoza UE,
dane importera bądź upoważnionego przedstawiciela. Dane zawierające: imię i nazwisko
lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, adres
pocztowy i elektroniczny oraz – w przypadku producentów i importerów - adres pocztowy
lub elektroniczny pojedynczego punktu kontaktowego, pod którym można się z nimi
skontaktować, jeżeli różni się od adresu producenta lub importera, podaje się na produkcie
lub na jego opakowaniu, paczce lub w dołączonym dokumencie.
Wydaje się zatem, że informacje, których umieszczenie wynika z obowiązujących już
przepisów (Prawo przedsiębiorców), jak i z projektowanych regulacji, wraz z wymaganymi
prawem informacjami o rodzaju materiałów, z których zostały wykonane części obuwia,
pozwalają konsumentom na uzyskanie pełnej wiedzy o pochodzeniu produktu i dokonanie
wyboru, zarówno pod względem rodzaju materiału, z którego zostało wykonane obuwie,
jak i kraju wytwórcy.
-- 3 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Należy podkreślić, że istotne jest, aby ze strony producenta wszelkie oznaczenia były
rzetelne i nie wprowadzały konsumenta w błąd. W tym kontekście należy wskazać na
przepisy, po pierwsze, ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji, zgodnie z którymi czynem nieuczciwej konkurencji jest m.in. fałszywe lub
oszukańcze oznaczenie geograficzne pochodzenia towarów lub usług. Po drugie na
przepisy ustawy z dnia 23 sierpnia 2017 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym, która za zakazaną, nieuczciwą praktykę rynkową uznaje działania
wprowadzające w błąd, do których zalicza się w szczególności podawanie nieprawdziwych
informacji o cechach produktu, np. jego pochodzeniu. Jednak czynną legitymację do
wystąpienia z roszczeniami w tych przypadkach posiada konsument, który może
dochodzić swoich praw na drodze cywilnoprawnej, a nie administracyjnej.
W zakresie ograniczenia niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości
produkowanych poza UE, należy zaznaczyć, że prowadzenie polityki handlowej leży w
wyłącznej kompetencji Komisji Europejskiej. W celu ochrony unijnych producentów
obuwia przed negatywnymi skutkami nieuczciwego, tj. dumpingowanego importu z krajów
spoza Unii Europejskiej, możliwe jest użycie przez KE unijnych Instrumentów Ochrony
Handlu w formie ceł antydumpingowych. Trzeba pamiętać, iż nałożenie ceł
antydumpingowych nie jest instrumentem politycznym, a jedynie czynnością techniczną,
której celem jest przywrócenie zasad uczciwej konkurencji.
Wniosek o wszczęcie postępowania antydumpingowego jest składany przez przemysł
unijny. Wnioskodawca musi reprezentować co najmniej 25% całości przemysłu unijnego
danej branży. Wobec powyższego wskazane jest nawiązanie kontaktu z innymi
przedstawicielami producentów wyrobów obuwniczych w UE oraz podjęcie wspólnych
działań i ewentualne złożenie przez przedstawicieli branży wniosku do KE. Doświadczenie
pokazuje, iż przygotowanie wniosku, przeprowadzenie przez KE postępowania i nałożenie
środków może trwać nawet ok. 1,5 roku.
MRiT deklaruje gotowość podnoszenia problemów zgłaszanych przez polskich i
europejskich producentów sektora obuwniczego w kontaktach z Komisją Europejską.
Jednocześnie zwracamy uwagę, iż kwestie ograniczenia niekontrolowanego napływu
towarów niskiej jakości produkowanych poza UE należą do obszaru kompetencji MF
(Krajowa Administracja Skarbowa).
W zakresie pytania dotyczącego obniżenia podatku VAT na obuwie produkowane w
Polsce, w tym obuwie dziecięce z 23% na 0% lub 5 %, należy wskazać, że kwestie
wysokości stawek VAT znajdują się we właściwości Ministra Finansów i Ministerstwo
Rozwoju i Technologii nie prowadziło żadnych działań w tym zakresie.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Jacek Tomczak
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
-- 4 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych
oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 z późn. zm.), zwanego
dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju i
Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507
Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na
ePUAP: /MRiT/SkrytkaESP. Wykonującym obowiązki Administratora jest
Dyrektor Departamentu Innowacji i Polityki Przemysłowej.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych,
a także przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z
Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację na skrzynkę:
iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO
tj. w celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na
podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu
mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2022 r. poz.1339 z późn. zm.), w celu
udzielenia odpowiedzi na interpelację lub zapytanie poselskie.
4. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne
lub działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w
celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa
(np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z
MRiT przetwarzają dane osobowe, dla których Administratorem jest
Minister Rozwoju i Technologii (np. podmioty świadczące usługi prawne,
dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do
realizacji celu ich przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały
one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego przepisy
ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.
U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
6. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu
decyzji lub profilowaniu.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do
organizacji międzynarodowych.
8. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interpelację/zapytanie poselskie.
9. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują
Pani/Panu następujące prawa:
prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art.
15 RODO; o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są
błędne lub nieaktualne, zgodnie z art. 16 RODO;
prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
10. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu
Ministerstwie Rozwoju i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje
Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego właściwego w
sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa.
-- 5 of 5 --
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DIP-VI.054.14.2024
Warszawa, 12 sierpnia 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację nr 3907
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pana Posła Mariusza Krystiana w sprawie wsparcia branży
rzemieślniczej w sektorze produkcji obuwia, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących
wyjaśnień.
W zakresie pytania dotyczącego wsparcia promocji branży obuwniczej należy wskazać, że
Ministerstwo Rozwoju i Technologii wypełniając kompetencje ministra właściwego ds.
gospodarki, na podstawie czterech rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021
r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na:
realizację branżowych przedsięwzięć promocyjnych wspierających eksport (Dz. U.
poz. 2474),
organizację przedsięwzięć promocyjnych wspierających eksport (Dz. U. poz.
2479),
realizację przedsięwzięć wydawniczych wspierających eksport (Dz. U. poz. 2478),
uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego w obrocie towarami na rynkach poza
Unią Europejską (Dz. U. poz. 2471),
dofinansowuje od 2004 r., działania proeksportowe polskich przedsiębiorców w zakresie:
udziału w targach i wystawach jako wystawca;
organizacji konferencji i seminariów, webinariów, szkoleń;
publikacji wydawnictw;
uzyskania lub przedłużenia certyfikatu wyrobów.
W związku z wejściem w życie 1 stycznia 2024 r. nowego rozporządzenia Komisji (UE)
2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L z 15.12.2023),
przedmiotowe cztery rozporządzenia RM są obecnie nowelizowane. Niemniej minister
właściwy do spraw gospodarki wyraził zgodę na uchylenie dwóch spośród nich, a
mianowicie:
-- 1 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
1. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie udzielania
pomocy de minimis na organizację przedsięwzięć promocyjnych wspierających
eksport (Dz. U. poz. 2479),
2. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie udzielania
pomocy de minimis na realizację przedsięwzięć wydawniczych wspierających
eksport (Dz. U. poz. 2478).
Oznacza to, że od 2025 r. będą kontynuowane dofinansowania wyłącznie na działania
proeksportowe polskich mikro, małych i średnich przedsiębiorców skierowane na:
udział w targach i wystawach jako wystawca;
uzyskanie lub przedłużenie certyfikatu wyrobów na rynkach poza Unią
Europejską;
oraz na podstawie nowelizowanych rozporządzeń Rady Ministrów będzie możliwe
dofinansowanie:
realizacji branżowych przedsięwzięć promocyjnych wpierających eksport,
uzyskania certyfikatu wyrobu wymaganego w obrocie towarami na rynkach poza
Unią Europejską.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej MRiT, gdzie zamieszczone
zostaną także informację dotyczące realizacji przedmiotowego zadania na 2025 r.
https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/instrumenty-wsparcia-eksportu.
W odniesieniu do wprowadzenia dyrektywy „Made In” należy wskazać, że obecnie, na
poziomie przepisów krajowych lub unijnych dotyczących oznakowania poszczególnych
grup produkt nieżywnościowych, nie ma obowiązku podawania kraju pochodzenia
(wytworzenia) produktu. Takie próby były podejmowane w trakcie prac nad
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września
2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania
składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady
73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE.
Nie udało się jednak ustalić zasad, kiedy i w jakich przypadkach (uwzględniając
poszczególne procesy produkcji i pakowania wyrobów włókienniczych) można wskazać
jednoznacznie kraj, w którym wyprodukowano dany produkt włókienniczy. Przepisy prawa
regulują raczej kwestie oznakowania produktów danymi identyfikującymi producenta
(nazwa, znak handlowy, dane adresowe), a nie wskazującymi kraj pochodzenia czy
charakter produkcji.
Należy zwrócić uwagę, że w przypadku znakowania obuwia wprowadzanego do obrotu w
Polsce zastosowanie mają przepisy art. 21 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo
przedsiębiorców. Zgodnie z nimi, w przypadku, gdy wytwórca produktu ma siedzibę poza
terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego
Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, istnieje obowiązek podania państwa siedziby wytwórcy, niezależnie od
podania firmy importera i jego adresu. Dlatego też w przypadku obuwia
wyprodukowanego w Chinach, wprowadzanego do obrotu na terenie Polski, obok firmy
przedsiębiorcy odpowiedzialnego za produkt (np. importera), powinna zostać podana
informacja o państwie siedziby wytwórcy.
-- 2 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W zakresie pytania dotyczącego wprowadzenia zmian prawnych w drodze ustawy lub
rozporządzenia uprzejmie informuję, że w świetle obowiązujących przepisów,
producentem jest podmiot gospodarczy przyjmujący na siebie odpowiedzialność za dany
produkt, tj. za spełnienie przez ten produkt obowiązujących wymagań prawno-
technicznych określonych w przepisach prawnych i normach technicznych, mających do
niego zastosowanie. Należy zauważyć, że nie zawsze musi to być jego faktyczny
wytwórca. Każda osoba fizyczna lub prawna wprowadzająca produkt do obrotu pod
własną nazwą lub znakiem towarowym lub istotnie modyfikująca produkt w sposób, który
mógłby wpłynąć na jego zgodność z wymaganiami, uznawana jest w świetle
obowiązujących przepisów i wymagań, za producenta i przyjmuje na siebie jego obowiązki
z tego tytułu. Oznacza to, że przedsiębiorca krajowy, wprowadzając do obrotu na terenie
Polski produkty pochodzące z krajów trzecich, może je oznakować swoim znakiem
towarowym i wówczas uznany zostaje za producenta produktu, ponosząc pełną
odpowiedzialność za bezpieczeństwo i jakość produktu.
Jednocześnie informuję, że aktualnie procedowany jest projekt ustawy o ogólnym
bezpieczeństwie produktów, służący dostosowaniu systemu nadzoru nad ogólnym
bezpieczeństwem produktów w Polsce do jednolitych ram prawnych ustanowionych
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/988 z dnia 10 maja 2023 r.
w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, zmieniającym rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2020/1828 oraz uchylającym dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady i dyrektywę Rady 87/357/EWG2. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/988
producenci i importerzy mają odrębne obowiązki dotyczące bezpieczeństwa produktów w
zależności od roli pełnionej w procesie dystrybucji. Doprecyzowano także wymagania
dotyczące identyfikacji produktów i podmiotów gospodarczych odpowiedzialnych za ich
bezpieczeństwo.
O ile dotychczas obowiązująca ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym
bezpieczeństwie produktów pod pojęciem producenta rozumie także importera, o tyle
projektowana ustawa, podążając za regulacjami rozporządzenia 2023/988, swoim
zakresem obejmie producentów sensu stricto, dystrybutorów, ale także importerów,
którzy stanowić będą wyodrębnioną grupą podmiotów gospodarczych. Na produkcie będą
musiały znaleźć się co najmniej dane producenta tj. wytwórcy produktu lub podmiotu,
który zleca jego zaprojektowanie lub wytworzenie i sprzedaje ten produkt pod własną
nazwą lub własnym znakiem towarowym, ale również, jeżeli wytwórca pochodzi spoza UE,
dane importera bądź upoważnionego przedstawiciela. Dane zawierające: imię i nazwisko
lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, adres
pocztowy i elektroniczny oraz – w przypadku producentów i importerów - adres pocztowy
lub elektroniczny pojedynczego punktu kontaktowego, pod którym można się z nimi
skontaktować, jeżeli różni się od adresu producenta lub importera, podaje się na produkcie
lub na jego opakowaniu, paczce lub w dołączonym dokumencie.
Wydaje się zatem, że informacje, których umieszczenie wynika z obowiązujących już
przepisów (Prawo przedsiębiorców), jak i z projektowanych regulacji, wraz z wymaganymi
prawem informacjami o rodzaju materiałów, z których zostały wykonane części obuwia,
pozwalają konsumentom na uzyskanie pełnej wiedzy o pochodzeniu produktu i dokonanie
wyboru, zarówno pod względem rodzaju materiału, z którego zostało wykonane obuwie,
jak i kraju wytwórcy.
-- 3 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Należy podkreślić, że istotne jest, aby ze strony producenta wszelkie oznaczenia były
rzetelne i nie wprowadzały konsumenta w błąd. W tym kontekście należy wskazać na
przepisy, po pierwsze, ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji, zgodnie z którymi czynem nieuczciwej konkurencji jest m.in. fałszywe lub
oszukańcze oznaczenie geograficzne pochodzenia towarów lub usług. Po drugie na
przepisy ustawy z dnia 23 sierpnia 2017 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom
rynkowym, która za zakazaną, nieuczciwą praktykę rynkową uznaje działania
wprowadzające w błąd, do których zalicza się w szczególności podawanie nieprawdziwych
informacji o cechach produktu, np. jego pochodzeniu. Jednak czynną legitymację do
wystąpienia z roszczeniami w tych przypadkach posiada konsument, który może
dochodzić swoich praw na drodze cywilnoprawnej, a nie administracyjnej.
W zakresie ograniczenia niekontrolowanego napływu towarów niskiej jakości
produkowanych poza UE, należy zaznaczyć, że prowadzenie polityki handlowej leży w
wyłącznej kompetencji Komisji Europejskiej. W celu ochrony unijnych producentów
obuwia przed negatywnymi skutkami nieuczciwego, tj. dumpingowanego importu z krajów
spoza Unii Europejskiej, możliwe jest użycie przez KE unijnych Instrumentów Ochrony
Handlu w formie ceł antydumpingowych. Trzeba pamiętać, iż nałożenie ceł
antydumpingowych nie jest instrumentem politycznym, a jedynie czynnością techniczną,
której celem jest przywrócenie zasad uczciwej konkurencji.
Wniosek o wszczęcie postępowania antydumpingowego jest składany przez przemysł
unijny. Wnioskodawca musi reprezentować co najmniej 25% całości przemysłu unijnego
danej branży. Wobec powyższego wskazane jest nawiązanie kontaktu z innymi
przedstawicielami producentów wyrobów obuwniczych w UE oraz podjęcie wspólnych
działań i ewentualne złożenie przez przedstawicieli branży wniosku do KE. Doświadczenie
pokazuje, iż przygotowanie wniosku, przeprowadzenie przez KE postępowania i nałożenie
środków może trwać nawet ok. 1,5 roku.
MRiT deklaruje gotowość podnoszenia problemów zgłaszanych przez polskich i
europejskich producentów sektora obuwniczego w kontaktach z Komisją Europejską.
Jednocześnie zwracamy uwagę, iż kwestie ograniczenia niekontrolowanego napływu
towarów niskiej jakości produkowanych poza UE należą do obszaru kompetencji MF
(Krajowa Administracja Skarbowa).
W zakresie pytania dotyczącego obniżenia podatku VAT na obuwie produkowane w
Polsce, w tym obuwie dziecięce z 23% na 0% lub 5 %, należy wskazać, że kwestie
wysokości stawek VAT znajdują się we właściwości Ministra Finansów i Ministerstwo
Rozwoju i Technologii nie prowadziło żadnych działań w tym zakresie.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Jacek Tomczak
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
-- 4 of 5 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych
oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 z późn. zm.), zwanego
dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju i
Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507
Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na
ePUAP: /MRiT/SkrytkaESP. Wykonującym obowiązki Administratora jest
Dyrektor Departamentu Innowacji i Polityki Przemysłowej.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych,
a także przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z
Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację na skrzynkę:
iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO
tj. w celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na
podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu
mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2022 r. poz.1339 z późn. zm.), w celu
udzielenia odpowiedzi na interpelację lub zapytanie poselskie.
4. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne
lub działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w
celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa
(np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z
MRiT przetwarzają dane osobowe, dla których Administratorem jest
Minister Rozwoju i Technologii (np. podmioty świadczące usługi prawne,
dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do
realizacji celu ich przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały
one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego przepisy
ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.
U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
6. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu
decyzji lub profilowaniu.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do
organizacji międzynarodowych.
8. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interpelację/zapytanie poselskie.
9. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują
Pani/Panu następujące prawa:
prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art.
15 RODO; o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są
błędne lub nieaktualne, zgodnie z art. 16 RODO;
prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
10. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu
Ministerstwie Rozwoju i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje
Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego właściwego w
sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa.
-- 5 of 5 --