Interpelacja w sprawie bardzo niepokojącej i niezrozumiałej decyzji minister klimatu i środowiska w kwestii opóźnienia rozpoczęcia budowy pierwszej elektrowni jądrowej o 2 lata oraz kilkuletniego opóźnienia oddania jej do użytku w sytuacji możliwego zamknięcia kopalni Turów po 2026 r. (w związku z wyrokiem WSA) i planowanego zakończenia wydobycia węgla w polu Bełchatów po 2028 r.
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 3712
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie bardzo niepokojącej i niezrozumiałej decyzji minister klimatu i środowiska w kwestii opóźnienia rozpoczęcia budowy pierwszej elektrowni jądrowej o 2 lata oraz kilkuletniego opóźnienia oddania jej do użytku w sytuacji możliwego zamknięcia kopalni Turów po 2026 r. (w związku z wyrokiem WSA) i planowanego zakończenia wydobycia węgla w polu Bełchatów po 2028 r.
Zgłaszający: Czesław Hoc, Marek Gróbarczyk
Data wpływu: 08-07-2024
Szanowna Pani Minister,
podała Pani Minister 5 lipca 2024 r. na platformie X następującą informację, b. niepokojącą i niezrozumiałą: „Harmonogram: 2028 – wylanie tzw. betonu jądrowego, który rozpocznie etap właściwej budowy pierwszego reaktora jądrowego; 2035 – wybudowanie pierwszego bloku jądrowego; 2036 – wybudowanie drugiego bloku jądrowego 2037 – wybudowanie trzeciego bloku jądrowego”.
Tymczasem trzy miesiące temu, w marcu 2024 r., w odpowiedzi na interpelację poselską nr 1028 Kacpra Płażyńskiego, Małgorzaty Golińskiej, Jerzego Polaczka – Miłosz Motyka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska podał następująco: „Jest to projekt rządowy, którego realizacja wynika z Programu polskiej energetyki jądrowej oraz z treści uchwały 215.2022 Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2022 r. w sprawie budowy wielkoskalowych elektrowni jądrowych w Rzeczypospolitej Polskiej. (…) Obecnie obowiązuje harmonogram budowy pierwszej polskiej elektrowni jądrowej ustalony w Programie polskiej energetyki jądrowej przyjętym przez Radę Ministrów w 2020 r. Zgodnie z nim planowane jest rozpoczęcie budowy pierwszego bloku elektrowni jądrowej w 2026 r. i oddanie do użytku w 2033 r.”.
Pilną potrzebę i zasadność budowy elektrowni jądrowej w Polsce podkreśla także pełnomocnik rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej, podsekretarz stanu Maciej Bando, który stwierdził: „(..) dziś” – po doświadczeniach z wojną w Ukrainie, kryzysie finansowym czy pandemii – jasne już jest, że nie da się oprzeć energetyki całkowicie o źródła odnawialne. Jedynym bezemisyjnym (a zatem zielonym) i stabilnym źródłem energii jest właśnie atom”. Zaś w dn. 23 czerwca 2024 r. oznajmił: „(…) budowa pierwszej elektrowni jądrowej ma znaczenie strategiczne nie tylko dla 3,5 GW mocy, jest to strategiczny projekt z powodu głębokiego aspektu geostrategicznego, tj. wejścia w cywilną technologię jądrową, co otwiera zupełnie nową gałąź energetyki i przemysłu”.
Obecna wersja „Programu polskiej energetyki jądrowej” (PPEJ) z 2020 r. zakłada budowę dwóch elektrowni jądrowych o łącznej mocy 6–9 GW, z należącą w 100 proc. do Skarbu Państwa spółką Polskie Elektrownie Jądrowe jako inwestorem i operatorem.
Pytania:
1. W sytuacji wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzję środowiskową generalnego dyrektora ochrony środowiska dotyczącą kontynuacji wydobycia węgla w kopalni Turów (odpowiadającej za 8% krajowej produkcji energii), co może skutkować dramatycznymi konsekwencjami, czyli jej zamknięciem po 2026 r. (brak możliwości uzyskania nowej koncesji), oraz planowanym zakończeniem do końca grudnia 2028 r. wydobycia węgla w polu Bełchatów – jakie jest uzasadnienie opóźnienia rozpoczęcia budowy pierwszej elektrowni jądrowej w Polsce?
2. Zgodnie z pierwotnym „Programem polskiej energetyki jądrowej” (PPEJ) oddanie do użytku pierwszego bloku elektrowni atomowej zaplanowano na 2033 r., Pani Minister oznajmiła, że wybudowanie pierwszego bloku nastąpi dwa lata później, tj. w 2035 r. Zatem czy należy rozumieć, że w 2035 r. zostanie oddany do użytku!?
3. Czy powód 2-letniego opóźnienia rozpoczęcia budowy pierwszego reaktora jądrowego w 2028 r. może być związany z wyborczą kadencją, innym słowy – czy jest to decyzja Ministerstwa Klimatu i Środowiska, czy też, być może, sztabu wyborczego KO?
4. W postulacie 89. programu KO „100 konkretów na 100 dni” zapowiedziano „szczegółowy plan transformacji energetycznej, która umożliwi ograniczenie emisji CO2 o 75% do 2030 roku” i jednocześnie – przyspieszenie rozwoju niskoemisyjnych źródeł energii (OZE i energetyki jądrowej). Zatem jak rząd KO ma zamiar przyśpieszyć energetykę jądrową… opóźniając rozpoczęcie jej budowy, a ponadto jak rząd KO zamierza osiągnąć swój rewolucyjny program ograniczenia emisji CO2 o 75% do roku 2030, skoro nawet UE określa redukcję o 55% do 2030 roku?!
Podsekretarz stanu Maciej Bando
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (4)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6373 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Pełnomocnik Rządu
ds. Strategicznej Infrastruktury Energetycznej
Maciej Bando
BM-WP.050.87.2024.MN
3286313.13001122.10463668
Warszawa, 29-07-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Panów Posłów Czesława Hoca i Marka Gróbarczyka
w sprawie bardzo niepokojącej i niezrozumiałej decyzji Minister Klimatu i Środowiska w kwestii
opóźnienia rozpoczęcia budowy pierwszej elektrowni jądrowej o 2 lata oraz kilkuletniego
opóźnienia oddania jej do użytku w sytuacji możliwego zamknięcia kopalni Turów po 2026 r.
(w związku z wyrokiem WSA) i planowanego zakończenia wydobycia węgla w polu Bełchatów
po 2028 r. (K10INT3712), poniżej przekazuję stosowne informacje.
W wyniku bilansu otwarcia przeprowadzonego przez zarząd spółki Polskie Elektrownie
Jądrowe uaktualniono i urealniono harmonogram budowy elektrowni jądrowej w lokalizacji
„Lubiatowo-Kopalino”. Zgodnie z wynikami analiz, w 2028 r. ma zostać wylany tzw.
pierwszy beton jądrowy (ang. first nuclear concrete), który rozpocznie etap właściwej
budowy pierwszego reaktora jądrowego w gminie Choczewo. Obecnie prowadzone są
prace przygotowawcze. Od lipca br. trwają właściwe prace geologiczne, które będą trwały
do końca roku. Ich wyniki zostaną wykorzystane do zaprojektowania obiektu elektrowni
jądrowej (w szczególności głównych obiektów budowlanych, tj. trzech jądrowych bloków
energetycznych, basenu napływowego i kanałów wody chłodzącej oraz kanału zrzutowego
wód pochłodniczych) oraz do przygotowania raportu lokalizacyjnego będącego podstawą
do uzyskania zezwolenia na budowę wydawanego przez Państwową Agencję Atomistyki.
Kluczowe jest, by do 2028 r. zakończyć szereg postępowań administracyjnych i budowę
niezbędnych inwestycji towarzyszących. Zgodnie z deklaracjami wykonawców na realizację
pierwszego bloku potrzeba ok. 7 lat, dlatego pierwszy blok jądrowy zostanie wybudowany
w 2035 r. a kolejne dwa bloki będą realizowane co roku, czyli w 2036 i 2037 roku.
Opóźnienie projektu jądrowego w stosunku do harmonogramu założonego w przyjętej
2 października 2020 r. przez Radę Ministrów aktualizacji Programu Polskiej Energetyki
-- 1 of 3 --
2
Jądrowej (dalej: PPEJ) wystąpiło w latach 2020-2023. Wśród elementów, których termin
realizacji nie był zgodny z założeniem PPEJ należy wskazać:
1. uchwałę Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2022 r. w sprawie budowy
wielkoskalowych elektrowni jądrowych w Rzeczypospolitej Polskiej uznającej za
niezbędne budowę elektrowni jądrowej o mocy elektrycznej do 3750 MWe na
obszarze gmin Choczewo lub Gniewino i Krokowa w oparciu o amerykańską
technologię reaktorów AP1000 (PPEJ zakładał wybór technologii dla pierwszej
i drugiej elektrowni jądrowej w 2021 r.),
2. wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzji o ustaleniu
lokalizacji kolejno we wrześniu i październiku 2023 r. (PPEJ zakładał uzyskanie
decyzji środowiskowej i lokalizacyjnej dla pierwszej elektrowni jądrowej w 2022 r.).
Dodatkowo bilans otwarcia oraz rewizja harmonogramu wykazały, że infrastruktura
towarzysząca wspierająca transport elementów niezbędnych do budowy elektrowni
jądrowej nie będzie gotowa w terminie umożliwiającym dotrzymanie założonego w PPEJ
terminu oddania pierwszego bloku elektrowni jakim był 2033 r. Infrastruktura towarzysząca
dla elektrowni jądrowej obejmuje:
1. konstrukcję morską (tzw. MOLF) o długości ok. 1100 m służącą do rozładunku
materiałów i elementów wyposażenia, a także infrastrukturę techniczną
umożliwiającą prawidłową eksploatację konstrukcji morskiej, za co odpowiedzialny
jest Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni,
2. drogę krajową, która zapewni dojazd do elektrowni od najbliższej drogi
ekspresowej, za co odpowiada Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad,
3. infrastrukturę kolejową, w tym linie kolejowe wraz z sieciami trakcyjnymi, stacje
pasażerskie, terminale towarowe i obiekty inżynieryjne, do czego wyznaczono
spółkę PKP Polskie Linie Kolejowe,
4. budowę stacji i linii elektroenergetycznych mających wyprowadzić moc z pierwszej
polskiej elektrowni jądrowej za co odpowiedzialne są Polskie Sieci
Elektroenergetyczne.
Działania w zakresie przygotowania infrastruktury towarzyszącej już się rozpoczęły, a ich
terminowa realizacja umożliwi wylanie tzw. pierwszego betonu jądrowego w 2028 r.
i wybudowanie pierwszego bloku jądrowego w 2035 r.
W odniesieniu do ograniczenia emisji CO2 o 75 % do roku 2030, informuję, że cel redukcji
emisji CO2 o 55% do roku 2030 wynika z Europejskiego Zielonego Ładu i jest częścią
pakietu „Fit for 55”. Pakiet ten obejmuje wszystkie sektory gospodarki, w tym
elektroenergetykę, transport, budownictwo, przemysł i in. Należy zaznaczyć,
że w warunkach polskich to sektor produkcji energii elektrycznej i ciepła odpowiadał
dotychczas za największe emisje gazów cieplarnianych, a wspomniany w pytaniu cel 75%
do 2030 r. (w porównaniu z 1990 r.) należałoby rozumieć jako redukcję emisji właśnie
w ww. segmencie.
-- 2 of 3 --
3
Redukcja ta zostanie osiągnięta m.in. poprzez:
1. poprawę efektywności energetycznej w gospodarce, przemyśle,
mieszkalnictwie i innych sektorach gospodarki;
2. priorytetyzację rozwoju infrastruktury przesyłu i dystrybucji energii
elektrycznej oraz narzędzi elastyczności, takich jak Demand Side Response
(DSR); cyfryzację;
3. wzrost udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) – rozwój fotowoltaiki
i energetyki wiatrowej na lądzie, wdrożenie energetyki wiatrowej na morzu
w 2026 roku, a także wsparcie stabilnych OZE: biogazu, biometanu, zielonego
wodoru;
4. transformację ciepłownictwa w kierunku 100% OZE, ze wzrostem
wykorzystania technologii jak m.in: pompy ciepła, kotły elektrodowe,
elektrownie wiatrowe, fotowoltaika, ciepło odpadowe, biometan, biomasa
odpadowa, geotermia, niskotemperaturowa sieć ciepłownicza, cyfryzacja,
popularyzacja efektywnych systemów ciepłowniczych;
5. wdrożenie energetyki jądrowej po 2030 roku;
6. stopniowe wycofywanie mocy węglowych; dostosowanie infrastruktury
gazowej do obsługi gazu odnawialnego.
Z wyrazami szacunku
Maciej Bando
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 3 of 3 --