Interpelacja w sprawie praw osób wynajmujących nieruchomości
Treść wystąpienia poselskiego
Treść wystąpienia poselskiego jest w trakcie pobierania...
Sekretarz stanu Jacek Tomczak
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (14)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
26653 znakówkancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DM-IV.054.2.2024
Warszawa, 19 lipca 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: interpelacji nr 3480 Pana Posła Jarosława Wałęsy w sprawie praw osób
wynajmujących nieruchomości
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 3480 wniesioną przez Pana Posła Jarosława Wałęsę
w sprawie praw osób wynajmujących nieruchomości informuję, że rozwiązania
przewidziane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,
mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego1, dalej: u.o.p.l., są wynikiem
kompromisu pomiędzy z jednej strony interesami właścicieli lokali, a z drugiej – interesami
osób korzystających z tych lokali.
Obowiązek uchwalenia ustawy regulującej ochronę praw lokatorów wynika z przepisów
Konstytucji RP2 - art. 75 wprost wprowadza wymóg, aby ochrona praw lokatorów
unormowana została na poziomie ustawowym. Standard ochrony praw lokatorów określa
art. 76 Konstytucji RP nakładający na ustawodawcę obowiązek uchwalenia ustawy
regulującej zakres ochrony użytkowników i najemców „przed działaniami zagrażającymi ich
zdrowiu, prywatności i bezpieczeństwu oraz przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi”.
Przepis ten stanowi podstawę ustawowej regulacji określającej zasady ustalania opłat za
korzystanie z lokali, jak również przyjęcia rozwiązań chroniących prawa lokatorów jako
słabszej strony stosunku najmu.
Sposób sformułowania art. 75 i art. 76 Konstytucji RP wskazuje na to, że gwarantowane
w nim prawa dotyczące szczególnej ochrony praw lokatorów zostały ukształtowane jako
tzw. normy programowe (zasady polityki państwa). Należy zaliczyć do nich m.in. nakaz
odpowiedniego uregulowania stosunków między wynajmującymi lokale a osobami
używającymi ich w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, jak również nakaz
zabezpieczenia osób używających mieszkań przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi.
Kwestie te należy rozpatrywać w kontekście priorytetowego traktowania potrzeb
1 (Dz. U. z 2023 r. poz. 725)
2 Zgodnie z art. 75 ust. 1 Konstytucji RP władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb
mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa
socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania. Stosownie do art. 75
ust. 2 Konstytucji RP ochronę praw lokatorów określa ustawa.
-- 1 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
mieszkaniowych obywateli jako jednej z najbardziej fundamentalnych potrzeb
egzystencjalnych.
Wymaga zauważenia, iż niezmienne jest stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie
z którym eksmisja z mieszkania bez zapewnienia rzeczywistej ochrony przed bezdomnością
narusza godność człowieka i nie może być akceptowana. Zakaz naruszania godności
człowieka ma charakter bezwzględny. Stąd też przepisy u.o.p.l. lokatorów wprowadzają
rozwiązania, które w sposób szczególny chronią wybrane najsłabsze kategorie lokatorów
przed eksmisją na tzw. „bruk”, a tym samym chronią przed bezdomnością. Konieczność
badania z urzędu przez sąd, czy osobom eksmitowanym należy przyznać prawo do zawarcia
umowy w ramach najmu socjalnego, jak i potrzeba zapewnienia oraz wskazania przez gminę
odpowiedniego lokalu w ramach najmu socjalnego, opóźniają moment doprowadzenia do
przymusowego opróżnienia mieszkania zajmowanego przez najemcę, który nie wywiązuje
się ze swoich obowiązków związanych z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie
lokalu. Trzeba jednak zaznaczyć, iż w wypadku, gdy gmina nie zaoferowała uprawnionemu
dłużnikowi lokalu w ramach najmu socjalnego w odpowiednim terminie, właścicielowi lokalu
zgodnie z art. 18 ust. 5 u.o.p.l. przysługuje prawo do otrzymania od gminy stosownego
odszkodowania, na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny3.
Wskazane gwarancje wynikają z nadrzędnej potrzeby ochrony praw człowieka
i podstawowych wolności. Art. 30 Konstytucji RP stwierdza bowiem, iż przyrodzona
i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności oraz praw człowieka i obywatela.
Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.
Z powyższego wynika nałożony na ustawodawcę i rząd obowiązek, aby podmiotom
znajdującym się w szczególnej sytuacji osobistej, materialnej lub rodzinnej, wobec których
orzeczono nakaz opróżnienia lokalu zajmowanego na cele mieszkaniowe, udzielono
przynajmniej minimalnych gwarancji służących zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych.
Przymusowe opróżnienia lokali mieszkalnych nie mogą bowiem prowadzić do bezdomności.
Eksmisja osoby znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, bez wskazania jakiegokolwiek
lokalu lub pomieszczenia, do którego ma ona nastąpić, czyli dokonanie tzw. eksmisji „na
bruk”, nie może być bowiem uznana za dopuszczalna w świetle obowiązku poszanowania
godności człowieka. Może ona dotyczyć tylko wyjątkowych sytuacji (np. sprawców
przemocy domowej), co obowiązujące przepisy prawa sankcjonują. Z drugiej strony wobec
ograniczonych zasobów mieszkaniowych będących w posiadaniu jednostek samorządu
terytorialnego konieczne jest wprowadzenie zasad ograniczających prawo własności
i konieczność znoszenia przez właściciela lokalu - w ograniczonym czasowo zakresie i za
stosownym odszkodowaniem - korzystania z niego przez inne osoby.
Pomimo, iż prawo własności jest jednym z najsilniej chronionych praw majątkowych,
gwarantowanych bezpośrednio przez art. 64 Konstytucji RP, to regulacje zawarte w u.o.p.l.
ograniczają prawo własności w celu ochrony innej wartości o podstawowym znaczeniu dla
egzystencji człowieka, jaką jest potrzeba zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych lokatora.
Na ograniczenie prawa własności zezwala bowiem art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, o ile
ograniczenia te zostaną wprowadzone w drodze ustawy i nie będą naruszały „istoty prawa
własności”. W przypadku najmu lokalu jest nią prawo właściciela do rozporządzania swym
lokalem oraz czerpania korzyści z tego tytułu, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających
z potrzeby ochrony praw lokatorów jako słabszej ekonomicznie strony umowy. Dlatego też
u.o.p.l. przedkłada pewne interesy lokatorów ponad uprawnienia właściciela, co widać
3 (Dz.U. z 2023 r. poz. 1610, z późn. zm. )
-- 2 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
przykładowo w silniejszej ochronie trwałości stosunku najmu (art. 11) oraz we wzmocnieniu
ochrony określonych kategorii lokatorów przed eksmisją (art. 14), a także ochronie przed
nadmiernym czynszem i opłatami z tytułu korzystania z lokalu (art. 8a i 9).
Podkreślić jednocześnie należy, że u.o.p.l. reguluje kilka umów nazwanych przeznaczonych
do zastosowania w stosunkach najmu. Każda z tych umów jest dedykowana innej grupie
podmiotów wynajmujących mieszkania. Standardowe umowy najmu zawierane na zasadach
ogólnych (forma zwykła) są dedykowane dla zasobu publicznego (przede wszystkim gmin)
i z założenia silniej chronią lokatorów, w szczególności przed eksmisją oraz bezdomnością.
Natomiast prywatni właściciele mieszkań mogą korzystać z umów najmu okazjonalnego
(w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie
wynajmowania lokali) oraz najmu instytucjonalnego (w przypadku właścicieli prowadzących
działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali). Instytucje te wzmacniają pozycję
właścicieli nieruchomości prywatnych względem nierzetelnych najemców (np. zalegających
z zapłatą czynszu, dopuszczających do powstania szkód w lokalu). Jednym z przejawów
wzmocnienia pozycji właściciela jest możliwość skorzystania z szybkiej ścieżki egzekucji
i wyeksmitowania najemców, którzy nie wywiązują się z nałożonych na nich obowiązków.
Najem okazjonalny, podobnie jak najem instytucjonalny, został bowiem wyłączony spod
znacznej części przepisów u.o.p.l. (do tych rodzajów najmu nie stosuje się m.in. przepisów
u.o.p.l dotyczących sądowego trybu orzekania o eksmisji). Jednakże zawarcie umowy najmu
na zasadach ogólnych (w formie zwykłej) skutkuje wyłączeniem stosowania szczególnych
przepisów w zakresie najmu okazjonalnego lokalu na rzecz pełnej regulacji z u.o.p.l.
dotyczącej ochrony praw lokatorów (w tym m.in. orzekania przez sąd o uprawnieniu do
otrzymania lokalu w ramach najmu socjalnego w przypadku eksmisji lokatora z lokalu).
Należy podkreślić, iż celem wprowadzenia instytucji najmu okazjonalnego (oraz
instytucjonalnego) było wzmocnienie pozycji właściciela wobec nierzetelnego najemcy,
a nie zastąpienie najmu zawieranego na ogólnych zasadach (w formie zwykłej), w przypadku
którego obowiązuje pełny zestaw zasad ochrony praw lokatorów.
Umowa najmu okazjonalnego lokalu wygasa po upływie czasu, na jaki była zawarta, lub
ulega rozwiązaniu po upływie okresu wypowiedzenia tej umowy (art. 19d ust. 1 u.o.p.l.). Po
wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy najmu okazjonalnego lokalu, jeżeli najemca
dobrowolnie nie opróżnił lokalu, właściciel doręcza najemcy żądanie opróżnienia lokalu,
sporządzone na piśmie opatrzonym urzędowo poświadczonym podpisem właściciela
(art. 19d ust. 2 u.o.p.l.).
W przypadku bezskutecznego upływu terminu właściciel składa do sądu wniosek o nadanie
klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu4, w którym najemca poddał się egzekucji
i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu
okazjonalnego lokalu w terminie wskazanym w żądaniu, a po uzyskaniu tytułu
wykonawczego wszcząć egzekucję. Oznacza to wyłączenie sądowego trybu orzekania
o eksmisji.
Dłużnikowi, który został zobowiązany do opróżnienia lokalu zajmowanego na podstawie
umowy najmu okazjonalnego lokalu zgłoszonej naczelnikowi urzędu skarbowego
4 Złożone w formie aktu notarialnego oświadczenie najemcy o poddaniu się egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu
stanowi tytuł egzekucyjny na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm.), dalej: K.p.c. Konieczne jest jedynie nadanie przez
sąd klauzuli wykonalności ww. tytułowi egzekucyjnemu.
-- 3 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania właściciela, nie przysługuje prawo do
tymczasowego pomieszczenia (art. 25d pkt 2 u.o.p.l.). Zgodnie z art. 19e u.o.p.l. do najmu
okazjonalnego nie stosuje się m.in. przepisu art. 14 u.o.p.l. przewidującego ochronę przed
eksmisją w postaci przyznania lokalu w ramach najmu socjalnego. Przepisy prawa nie
przewidują jednak tzw. eksmisji na bruk. Zgodnie z art. 1046 § 51 K.p.c. wykonując
obowiązek opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika,
któremu nie przysługuje prawo do tymczasowego pomieszczenia, komornik usunie dłużnika
do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, wskazanej
na wniosek komornika przez gminę właściwą ze względu na miejsce położenia lokalu
podlegającego opróżnieniu.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że egzekucja obowiązku opróżnienia lokalu
zajmowanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego następuje do lokalu wskazanego
przez najemcę jako lokal, w którym będzie mógł zamieszkać (tzw. lokal zastępczy), a w razie
braku możliwości zamieszkania przez najemcę w takim lokalu - do noclegowni, schroniska
lub innej placówki zapewniającej miejsce noclegowe. Rozwiązania te znacznie upraszczają
i przyśpieszają postępowanie egzekucyjne.
Trzeba podkreślić, że najem okazjonalny jest rozwiązaniem alternatywnym, które stanowi
świadomy i swobodny wybór obu stron umowy; korzystanie z tej formuły to kwestia wyboru
dokonanego przez właściciela mieszkania i kandydata na najemcę. Rezygnując z tej
szczególnej formy ze względu na formalności z nią związane (większe niż przy
standardowych umowach zawieranych na zasadach ogólnych – forma zwykła), strony mogą
zawrzeć „zwykłą” umowę najmu. Jednak zawarcie umowy najmu na zasadach ogólnych
(w formie zwykłej) skutkuje wyłączeniem stosowania szczególnych przepisów w zakresie
najmu okazjonalnego lokalu na rzecz pełnej regulacji z u.o.p.l. dotyczącej ochrony praw
lokatorów (w tym m.in. orzekania przez sąd o uprawnieniu do otrzymania lokalu w ramach
najmu socjalnego w przypadku eksmisji lokatora z lokalu). Należy podkreślić, iż celem
wprowadzenia instytucji najmu okazjonalnego (oraz instytucjonalnego) było wzmocnienie
pozycji właściciela wobec nierzetelnego najemcy, a nie zastąpienie najmu zawieranego na
ogólnych zasadach, w przypadku którego obowiązuje pełny zestaw zasad ochrony praw
lokatorów.
Warto dodać, że regulacje dotyczące najmu instytucjonalnego nie odbiegają zasadniczo od
przepisów określających najem okazjonalny z zastrzeżeniem, iż w przypadku najmu
instytucjonalnego - ze względu na długotrwały charakter umów najmu instytucjonalnego -
nie ma obowiązku wskazania przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł
zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu.
Należy ponadto wskazać, że jednym ze sposobów na zabezpieczenie interesu właściciela
przed nieuczciwym najemcą niepłacącym czynszu oraz powodującym szkody w lokalu jest
możliwość pobierania wyższej kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu
okazjonalnego lokalu lub najmu instytucjonalnego przysługujących właścicielowi w dniu
opróżnienia lokalu (obejmuje także ewentualne koszty egzekucji obowiązku opróżnienia
lokalu, tj. koszty postępowania sądowego o nadanie klauzuli wykonalności aktowi
notarialnemu, w którym najemca poddał się egzekucji co do obowiązku opróżnienia
i wydania lokalu oraz koszty przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego przez
komornika). Kaucja ta nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany
lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu.
-- 4 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Podsumowując, kształt rozwiązań przewidzianych w u.o.p.l. jest rezultatem poszukiwań
sposobu wyważenia sprzecznych interesów stron stosunku najmu oraz zapewnienia
stabilności najmu. Analiza dostępnych danych wskazuje, że z roku na rok rośnie liczba
podatników, którzy zawierają umowy najmu okazjonalnego. Według danych Ministerstwa
Finansów zawartych w publikowanej corocznie „Informacji dotyczącej ryczałtu od
przychodów ewidencjonowanych za 2022 rok” w 2022 r. liczba podatników, którzy
rozliczyli dochody z tytułu najmu okazjonalnego opodatkowanych wg ryczałtu wynosiła 66
293 podatników (o 20 167 więcej niż w 2021 roku; oraz o 29 976 więcej niż w roku 2020).
Tymczasem według danych MF w 2016 r. liczba podatników, którzy rozliczyli dochody
z tytułu najmu okazjonalnego opodatkowanych wg ryczałtu wynosiła 9 884 (w 2022 r. było
więc o 56 409 podatników więcej niż w 2016 r.). Natomiast według danych MF zawartych
w publikowanej corocznie „Informacji dotyczącej rozliczania podatku dochodowego od
osób fizycznych za 2022 rok”, w 2022 r. liczba podatników, którzy rozliczyli dochody z
tytułu najmu okazjonalnego/instytucjonalnego opodatkowanych wg skali podatkowej
wynosiła 4 819 podatników (o 1 337 więcej niż w 2021 r.; oraz o 1 577 więcej niż 2020 r.),
w tym 4 794 podatników opodatkowujących dochody przy zastosowaniu skali podatkowej
i 25 podatników opodatkowujących dochody według 19% stawki podatku.
Należy przy tym zauważyć, że dane statystyczne MF mówią o liczbie podatników, co nie jest
równoznaczne z liczbą wynajmowanych lokali przez tych podatników. Częstokroć jeden
podatnik wynajmuje po kilka lub kilkanaście lokali mieszkalnych. Oznacza to, że liczba lokali
mieszkalnych wynajmowanych na podstawie najmu okazjonalnego i instytucjonalnego
niewątpliwie jest większa niż liczba podatników.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że obowiązek orzekania przez sąd
o uprawnieniu do otrzymania lokalu w ramach najmu socjalnego lub o braku takiego
uprawnienia odnosi się wyłącznie do byłego lokatora czy też osób, które swoje prawo do
przebywania w lokalu wywodzą od lokatora.
Natomiast osoby, które dokonały zajęcia lokalu bez tytułu prawnego, nie korzystają
z ochrony przewidzianej w art. 14 u.o.p.l., tj. orzekania przez sąd o uprawnieniu do zawarcia
umowy najmu socjalnego lokalu. W stosunku do takich osób sąd może jedynie
w przypadkach szczególnie uzasadnionych w świetle zasad współżycia społecznego orzec
o przyznaniu prawa do lokalu w ramach najmu socjalnego na podstawie art. 17 ust. 1a u.o.p.l.
Zgodnie z tym przepisem sąd może orzec o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu
socjalnego lokalu wobec osoby, która dokonała zajęcia lokalu bez tytułu prawnego, jeżeli
przyznanie tego uprawnienia byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie
usprawiedliwione.
W świetle powyższego prawo do lokalu w ramach najmu socjalnego nie przysługuje osobie,
która dokonała zajęcia lokalu bez tytułu prawnego i wobec której sąd nakazał opróżnienie
lokalu. Roszczenie o przyznanie prawa do lokalu w ramach socjalnego mogą opierać
wyłącznie na podstawie art. 17a u.o.p.l. Sąd może w wyjątkowej sytuacji orzec o przyznaniu
prawa do najmu socjalnego wobec osoby, która dokonała zajęcia lokalu bez tytułu
prawnego, jeżeli przyznanie tego uprawnienia byłoby w świetle zasad współżycia
społecznego szczególnie usprawiedliwione. Tym samym do wyłącznej właściwości sądu
została oddana decyzja o wyjątkowym przyznaniu prawa do najmu socjalnego wobec osób,
które dokonały zajęcia lokalu bez tytułu prawnego.
Jednocześnie w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości wskazuję, iż właściciele mają
możliwość samodzielnego sprawdzenia najemcy korzystając z systemów do weryfikacji
-- 5 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
najemców pod kątem wypłacalności, które umożliwiają sprawdzenie historii kredytowej i
tożsamość najemcy. Bazy te powiązane są z bankami, Biurem Informacji Kredytowej czy
Biurami Informacji Gospodarczej. Instrumentem służącym ochronie właścicieli
nieruchomości jest możliwość wpisania nieuczciwego najemcy zalegającego z opłatami z
tytułu czynszu lub opłat niezależnych od właściciela do rejestru dłużników Biura Informacji
Gospodarczej (BIG). Podstawowym warunkiem, jaki konsumenci (właściciele) muszą spełnić,
aby wpisać dłużnika do rejestru dłużników BIG, jest posiadanie wyroku sądowego
opatrzonego klauzulą wykonalności stwierdzającego należność. W konsekwencji każdy
właściciel nieruchomości (wierzyciel) może sprawdzić w BIG informacje na temat dłużników
czynszowych wpisanych do rejestru dłużników na skutek zalegania z opłatami z tytułu
czynszu lub opłat niezależnych od właściciela.
W Ministerstwie Sprawiedliwości nie są aktualnie prowadzone prace w przedmiocie
zwiększenia ochrony praw wynajmujących nieruchomości, w szczególności w kontekście
sytuacji z tzw. dzikimi lokatorami. Zauważyć należy jednakże, że w dniu 14 maja 2024 r.
powołani zostali Członkowie Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego. W ramach prac
Komisji dokonany zostanie przegląd obowiązujących rozwiązań legislacyjnych, w tym także
w zakresie umów w procesie inwestycyjnym.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące ewentualnych regulacji, które umożliwiłyby
wynajmującym łatwiejszy dostęp do informacji o potencjalnych najemcach, np. poprzez
rejestry dłużników, należy wskazać, że z dniem 1 grudnia 2021 r. weszła w życie ustawa
z dnia 6 grudnia 2018 r. o Krajowym Rejestrze Zadłużonych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1909
ze zm., dalej jako: „ustawy o KRZ”), na podstawie której utworzony został Krajowy Rejestr
Zadłużonych (dalej jako „KRZ”).
W Rejestrze (KRZ) są ujawniane informacje o:
1) osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych niebędących
osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, wobec których są lub
były prowadzone postępowania:
a) restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy – Prawo restrukturyzacyjne,
b) upadłościowe, w tym wtórne postępowania upadłościowe,
c) o orzeczenie zakazu, o którym mowa w art. 373 ust. 1 ustawy – Prawo
upadłościowe, d) o uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego;
2) wspólnikach osobowych spółek handlowych, którzy ponoszą odpowiedzialność za
zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem, jeżeli ogłoszono
upadłość spółki lub oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13
ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo upadłościowe;
3) osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych niebędących
osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, wobec których
umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego,
zwanego dalej komornikiem, lub sąd z uwagi na fakt, że z egzekucji nie uzyska się sumy
wyższej od kosztów egzekucyjnych albo umorzono postępowanie egzekucyjne
prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora oddziału Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, z uwagi na fakt, że w postępowaniu egzekucyjnym nie
uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;
4) osobach fizycznych, wobec których toczy się egzekucja świadczeń alimentacyjnych oraz
egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych
-- 6 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zalegających ze spełnieniem tych
świadczeń za okres dłuższy niż 3 miesiące.
Krajowy Rejestr Zadłużonych stanowi źródło informacji o podmiotach niewypłacalnych,
zagrożonych niewypłacalnością lub podmiotach, wobec których umorzono bezskuteczną
egzekucję. KRZ jest rejestrem jawnym, co oznacza, iż każdy ma prawo zapoznać się z danymi
w nim ujawnionymi oraz danymi objętymi treścią obwieszczeń za pośrednictwem sieci
Internet, bez konieczności zakładania konta w tym systemie. Szczególne regulacje
dotyczące kryterium wyszukiwania danych ujawnionych w Rejestrze określa
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 listopada 2021 r. w sprawie sposobu
zamieszczania oraz przetwarzania danych w Krajowym Rejestrze Zadłużonych.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Jacek Tomczak
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
-- 7 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych w związku ze złożoną
interpelacją/zapytaniem/interwencją
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych
oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r., z późn. zm.), zwanego
dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Rozwoju i
Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507
Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na
ePUAP: /MRPiT/SkrytkaESP. Wykonującym obowiązki administratora jest
Dyrektor Departamentu Mieszkalnictwa.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych,
a także przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować
z Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację na skrzynkę:
iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO
tj. w celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na
podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o
wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2024 r. poz. 907), oraz w
związku z § 162 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. -
Regulamin pracy Rady Ministrów (M. P. z 2022 r., poz. 348) oraz art. 193 uchwały
Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interwencję poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie
poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne
lub działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w
celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa
(np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych
z MRiT przetwarzają dane osobowe, dla których Administratorem jest
Minister Rozwoju i Technologii (np. podmioty świadczące usługi prawne,
dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do
realizacji celu ich przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały
one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego przepisy
ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach
(Dz. U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu
decyzji lub profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do
organizacji międzynarodowych.
-- 8 of 9 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia
odpowiedzi na interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują
Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art.
15 RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub
nieaktualne, zgodnie z art. 16 RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje
Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego właściwego w
sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa.
-- 9 of 9 --