Interpelacja w sprawie cen gazu w Tarnogrodzkim Zakładzie Komunalnym sp. z o.o.
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 2785
do ministra aktywów państwowych
w sprawie cen gazu w Tarnogrodzkim Zakładzie Komunalnym sp. z o.o.
Zgłaszający: Małgorzata Gromadzka
Data wpływu: 12-05-2024
Biłgoraj, 22 kwietnia 2024 r.
Szanowny Panie,
działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora niniejszym kieruję do Pana interpelację w sprawie cen gazu w Tarnogrodzkim Zakładzie Komunalnym sp. z o.o. Tarnogrodzki Zakład Komunalny sp. z o.o. powstał 1.12.2010 r. na bazie zlikwidowanego Pomocniczego Gospodarstwa Usług Komunalnych i Mieszkaniowych Urzędu Miejskiego w Tarnogrodzie. Spółka przejęła aktywa po zlikwidowanym gospodarstwie i jest kontynuatorem wszystkich działalności, w tym prowadzi obrót oraz dystrybucję gazu. Terenem działania spółki jest gmina Tarnogród, w której w latach 1993-1996 wykonana została sieć gazowa o długości 103 kilometrów. Inwestycja została zrealizowana w porozumieniu z PGNiG. Zgodnie z zawartą umową między Sanockim Zakładem Górnictwa Nafty i Gazu w Sanoku a burmistrzem miasta i gminy Tarnogród zakład w Sanoku wykonał zagospodarowanie odwiertów, ośrodka zbioru gazu ziemnego dla redukcji ciśnienia, stację redukcyjno-pomiarową z punktem zdawczo-odbiorczym, w którym TZK sp. z o.o. przejmuje gaz do sieci gazowej. Sieć gazowa nie została przekazana do systemu krajowego z uwagi na fakt, że istnieje jeden układ pomiarowy na kopalni, który bezpośrednio tłoczy gaz wyłącznie do sieci gazowej wybudowanej przez gminę. Sieć gazowa, dystrybucja oraz obrót są w kompetencji spółki i odbywają się poza systemem krajowym. Wybudowanie sieci na terenie całej gminy oraz podłączenie odwiertów do systemu krajowego dało mieszkańcom oraz podmiotom gospodarczym możliwość nieograniczonego dostępu do gazu. TZK sp. z o.o. prowadzi działalność na podstawie podwójnej koncesji nr DPG/187/20602/W/DRG/2021/KL na dystrybucję paliw gazowych oraz koncesji nr OPG/406/20602/W/DRG/2021/KL na obrót paliwami gazowymi udzielonych dnia 3 listopada 2021 r. na okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2031 roku.
Spółka kupuje gaz od Orlen SA PGNiG SA Oddział w Sanoku na podstawie zawartej umowy Nr 04/EEH/2011 z dnia 12 maja 2011 roku. Z uwagi na jeden układ pomiarowy spółka nie miała możliwości kupowania gazu na rynku terminowym Towarowej Giełdy Energii (TGE).
Cena gazu była ceną umowną, która była obliczana co miesiąc według następującej formuły:
C=TGEMA +9,0
Gdzie:
C – Cena gazu określona w PLN/MWh, w zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku,
TGEMA – oznacza średnią arytmetyczną z cen rozliczeniowych kontraktu miesięcznego na gaz ziemny GAS_BASE_M, z dostawą w miesiącu kalendarzowym, na który wyznaczona jest cena z formuły notowanej na rynku terminowym Towarowej Giełdy Energii.
Sytuacja na rynku gazowym w 2022 roku gwałtownie się pogorszyła z uwagi na agresję Rosji na Ukrainę. Notowania cen gazu na TGE w sposób drastyczny rosły z każdym dniem. W związku z powyższym sposób, w jaki rozliczała się spółka z PKN Orlen SA, uniemożliwiał zmianę taryfy (4 miesiące trwa zmiana taryfy) tak, aby była ona korzystna i nie generowała strat. Ceny gazu rosły każdego dnia w zastraszającym tempie. Rozmowy prowadzone przez zarząd spółki oraz właściciela spółki, tj. burmistrza Tarnogrodu, z uwagi na „złożoność sprawy“ trwały kilka miesięcy. Notorycznie przedstawiano analizy oraz propozycje cenowe, a także możliwość zmiany umowy, która doszła do skutku dopiero 1.03.2023 r., zmieniając niekorzystną wówczas formułę rozliczenia na cenę stałą, ale obejmującą okres 3 lat. Zaproponowana cena przez PKN Orlen SA po wnikliwych analizach, które trwały kilka miesięcy, doprowadziła spółkę TZK sp. z o.o. do straty finansowej 2 136 766,90 zł za rok 2022.
W tym przypadku podpisanie umowy ze stałą ceną dało spółce możliwość kontrolowania sytuacji finansowej spółki. Cena, jaka została zaproponowana, była wyliczana na podstawie analiz rynku sektora energetycznego i zapewnienia PKN Orlen, że to jest najlepszy wariant w tym okresie, że ceny na pewno nie ulegną spadkom.
Złożony wniosek o zmianę taryfy do prezesa URE, w którym spółka podała nową cenę zakupu gazu, spotkał się z odmową zatwierdzenia taryfy, wskazano wówczas, że ceny gazu na rynku znacząco spadły i że należy dokonać renegocjacji umowy z PKN Orlen SA. Wystosowano pismo do PKN Orlen z dołączonym stanowiskiem prezesa URE i na tej podstawie została zmieniona cena zakupu gazu, ale z uwzględnieniem, że w pierwszym okresie, czyli przez cały 2023 rok, będzie obowiązywała stawka 400 zł za MWh, a w następnych latach, czyli do końca 2026 r. – 460 zł za MWh.
We wrześniu 2023 r. spółka ponownie złożyła wniosek o zmianę taryfy na gaz z przedłożeniem nowej ceny za gaz 460 zł za MWh i ponownie prezes URE zarządził renegocjacje umowy z PKN Orlen SA z uwagi na niskie notowania cen gazu na TGE. W odpowiedzi na wniosek o renegocjację umowy PKN Orlen SA pismem z dnia 31.10.2023 r. odmówił renegocjacji cen. Zadziwiający jest fakt, że w roku poprzednim na wniosek PKN Orlen odpowiedział pozytywnie.
W chwili obecnej spółka ma zatwierdzoną taryfę na najwyższym poziomie w kraju. Dopóki będą dopłaty do odbiorców chronionych, czyli do końca czerwca 2024 r., mieszkańcy, a także odbiorcy chronieni, nie odnotują drastycznego wzrostu. Notowania cen gazu na TGE kształtują się na poziomie 140 zł za MWh, a więc wróciły do sytuacji sprzed agresji Rosji na Ukrainę.
Wyżej opisana sytuacja doprowadziła do spadku zapotrzebowania na gaz ziemny. Przyczyną zaistniałej sytuacji był mniejszy pobór gazu od podmiotów gospodarczych/suszarni tytoniu ze względu na wyższą cenę kupna gazu niż w latach poprzedzających kryzys na rynku gazowym. Ponadto najwięksi odbiorcy gazu zdecydowali się na zmianę źródła pozyskiwania energii, rezygnując z zakupu paliwa gazowego. Niższa ilość sprzedanego gazu wynikła również z oszczędności w zużyciu paliwa gazowego przez gospodarstwa domowe w ogrzewaniu mieszkań, a także przedsięwzięć w zakresie termomodernizacji gospodarstw domowych.
Dla porównania ilość zakupionego gazu w m3:
2021 r. – 1 882 063,00 m3,
2022 r. – 1 460 930,00 m3,
2023 r. – 1 291 416 m3. Gmina Tarnogród zgazyfikowana jest niemal w 100%, praktycznie każde zainteresowane gospodarstwo domowe oraz podmiot niebędący gospodarstwem domowym może korzystać z energii pochodzącej z gazu. Na dziś około 95% kotłowni c.o. w podmiotach gospodarczych i placówkach oświatowo-kulturalnych zostało zmodernizowanych, w których jako źródło energii wprowadzono gaz ziemny, wypierając węgiel, a tym samym znacząco ograniczono emisję zanieczyszczeń do atmosfery.
W związku z powyższym moje pytania brzmią:
1. Dlaczego w odpowiedzi na wniosek o renegocjację umowy PKN Orlen SA pismem z dnia 31.10.2023 r. odmówił renegocjacji cen? Zadziwiający jest fakt, że w roku poprzednim na wniosek PKN Orlen odpowiedział pozytywnie.
2. W jaki sposób można wypracować mechanizmy pozwalające na szybką reakcję i szybkie przeprowadzenie negocjacji w celu umożliwienia zmiany, tak by cena w gminie nie była wyższa od rynkowej i tak by mieszkańcy Tarnogrodu nie odchodzili od stosowania czystej energii?
Z poważaniem Małgorzata Gromadzka
Sekretarz stanu Robert Kropiwnicki
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (7)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6349 znakówwww.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.102.2024
IK: 957154
Warszawa, 28 czerwca 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT2785, Pani Małgorzaty Gromadzkiej,
Posłanki na Sejm RP, z dnia 10 czerwca 2024 r. w sprawie cen gazu w Tarnogrodzkim
Zakładzie Komunalnym sp. z o.o.
Uprzejmie informuję, że zgodnie z przepisem art. 9b ustawy o działach administracji
rządowej dział aktywa państwowe, którym kieruje Minister Aktywów Państwowych,
obejmuje sprawy dotyczące gospodarowania mieniem państwowym, w tym wykonywania
praw majątkowych i osobistych przysługujących Skarbowi Państwa, jak również ochrony
jego interesów – z wyjątkiem spraw, które na mocy przepisów odrębnych przypisane są
innym działom. Minister Aktywów Państwowych reprezentuje Skarb Państwa w wyżej
określonym zakresie.
Należy zaznaczyć, że Minister Aktywów Państwowych, który wykonuje prawa z należących
do Skarbu Państwa akcji w spółce Orlen S.A. (dalej Orlen, Spółka) dysponuje uprawnieniami
akcjonariusza określonymi w Kodeksie spółek handlowych (dalej: KSH) oraz statucie Orlen.
Stosownie do regulacji art. 368 KSH prowadzenie spraw spółki należy do kompetencji
Zarządu, a zgodnie z art. 3751 KSH Walne Zgromadzenie i Rada Nadzorcza nie mogą
wydawać Zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki. Orlen
wykonuje prawa z akcji i udziałów spółek z Grupy Kapitałowej Orlen.
Jak wynika z powyższego, Minister Aktywów Państwowych nie ma uprawnień do
ingerowania w działania Orlen, także w zakresie wykonywania praw z akcji/udziałów spółek
należących do Grupy Kapitałowej Orlen oraz nadzorowania ich działalności.
Odpowiedź została przygotowana w oparciu o informacje przekazane przez Orlen S.A.
Oddział w Sanoku.
Z informacji Spółki wynika, że nie może ponosić odpowiedzialności za ewentualne straty
poniesione przez kontrahenta. Tarnogrodzki Zakład Komunalny sp. z o.o. (dalej TZK) jako
podmiot profesjonalny na rynku gazu (posiada koncesje na obrót paliwami gazowymi oraz
dystrybucję paliw gazowych) odpowiada za prowadzenie swojej działalności. W tym
zakresie jako podmiot obrotu cywilnego zawiera umowy handlowe, na podstawie których
zaciąga zobowiązania. Jak informuje Orlen, TZK powinien wnikliwie przeanalizować swoją
sytuację i otoczenie rynkowe, aby zabezpieczyć możliwie korzystne dla siebie rozwiązanie
umowne. W ocenie Orlen, to nie cena zaproponowana przez Spółkę doprowadziła do straty
TZK, a decyzje podejmowane poprzednio przez TZK, tj. brak akceptacji poprzednich ofert
składanych Orlen, tj.:
-- 1 of 3 --
- z dnia 25.01.2022 r.,
- z dnia 01.02.2022 r.,
- z dnia 03.08.2022 r.,
- z dnia 16.11.2022 r.
Ponadto, Orlen wskazuje, że za proces taryfowy odpowiada Prezes Urzędu Regulacji
Energetyki, który zatwierdza taryfy na podstawie kosztów uzasadnionych przedstawionych
mu przez przedsiębiorstwa energetyczne.
Odnosząc się do odpowiedzi na pytanie dotyczące odmowy renegocjacji cen Spółka
informuje, że w odpowiedzi na wniosek TZK o renegocjację ceny przedstawiła, pismem
z dnia 31 października 2023 r., rozwiązania umożliwiające obniżenie ceny.
Zgodnie z wiążącą Orlen i TZK umową sprzedaży gazu, cena sprzedaży gazu została
określona jako stała. W przypadku umowy opartej na takiej konstrukcji, odbiorca paliwa
gazowego z jednej strony zabezpiecza się przed ewentualnym wzrostem cen, z drugiej
ryzykuje, że ceny rynkowe spadną poniżej poziomu określonego w umowie. Analogiczne
ryzyko ponosi przy tym dostawca, który poprzez mechanizm ceny stałej zabezpiecza się
przed spadkiem cen, ryzykując jednocześnie ich wzrost ponad poziom ustalony w tejże
umowie. Cena ta została przy tym określona na poziomie rynkowym wg stanu z daty
zawarcia umowy. Spółka podkreśla, że cena stała w związku z symetrycznym rozłożeniem
ryzyk między odbiorcę i dostawcę co do zasady nie podlega renegocjacjom, co oznacza, że
w przypadku spadku cen na giełdzie może stać się niekorzystna dla kupującego. Natomiast,
w przypadku, gdyby cena rynkowa istotnie wzrosła, stała cena umowna mogłaby być
niekorzystna dla Orlen i również TZK nie byłoby zobligowane do zmiany umowy poprzez
podwyższenie ceny.
Spółka wskazuje, że Orlen nie zapewniał TZK, że ceny nie spadną – wręcz przeciwnie, TZK
było jasno i wyraźnie komunikowane ryzyko związane z akceptacją ceny stałej na tak długi
okres.
TZK, jak każdy Klient, zawierając umowę z ceną stałą był o tym informowany i godził się na
ryzyko z tym związane. Orlen podkreśla, że rok wcześniej cena nie była stała. Co więcej, nie
było również podstaw do renegocjacji ceny – zmiana umowy dokonała się w trybie
porozumienia stron, a nie jednostronnego działania jednej ze stron. Orlen, oferując
mechanizm ceny stałej, chciał wyłącznie wyjść naprzeciw oczekiwaniom klienta, starając się
pomóc ustabilizować mu cenę. Jednocześnie, również pierwotna cena dla TZK (tj. TGE + 9
zł) była ceną rynkową – skutki zakłóceń wywołanych przez Gazprom odczuwał wówczas
cały rynek i dlatego indeks TGE, będący podstawą do ustalenia ostatecznej ceny, także uległ
wzrostom.
Odnosząc się do pytania o wypracowanie mechanizmów pozwalających na szybką reakcję
i szybkie przeprowadzenie negocjacji cenowych umożliwiających obniżenie ceny Spółka
informuje, że Orlen i TZK zawarły umowę i są związane uzgodnieniami w niej zawartymi.
Klient taki jak TZK może zdecydować się na cenę indeksowaną albo stałą. W jednym i w
drugim przypadku bierze na siebie ryzyko z tym związane. Taki rozkład ryzyk jest
standardem na rynku gazu.
Obowiązkiem TZK, jako przedsiębiorstwa energetycznego, jest takie zarządzanie
zabezpieczaniem ceny, żeby była ona jak najbardziej korzystna dla odbiorców. Orlen, mając
na uwadze również charakter prowadzonej przez TZK działalności, może oferować TZK
odpowiednie narzędzia kontraktowe, ale nie może brać na siebie ryzyka zmienności rynku i
nawet wspomniany charakter działalności TZK nie może być argumentem za takim
rozwiązaniem.
-- 2 of 3 --
Niemniej jednak, Spółka podkreśla, że pozostaje nieustająco otwarta na rozmowy z TZK.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Robert Kropiwnicki
sekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
977154.3491967.2783844
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --