Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Urszula Sara Zielińska
DC-WKiC.050.8.2024.PB
3164606.12404806.9972563
Warszawa, 08-05-2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na Interpelację K10INT2587, Pana Posła Aleksandra Miszalskiego z dnia
24 kwietnia 2024 r. w sprawie obliczania wysokości kosztów stałych dostawy ciepła,
informuję, co następuje.
Na podstawie art. 45a ust. 8 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2024 r. poz. 266), koszty zakupu ciepła dostarczanego do budynku, w którym
znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby
niebędące odbiorcami1, rozlicza się w części dotyczącej kosztów stałych dostawy ciepła:
a) na centralne ogrzewanie wraz z kosztami, o których mowa w pkt 1 lit. b, wykorzystując
proporcjonalny udział w powierzchni lub kubaturze lokali,
b) na przygotowanie ciepłej wody użytkowej, wykorzystując liczbę lokali w budynku
lub powierzchnię lokali.
Przepis wskazuje możliwe sposoby rozliczenia kosztów stałych dostawy ciepła
na przygotowanie ciepłej wody użytkowej, wykorzystując liczbę lokali w budynku albo
powierzchnię lokali, przy czym należy mieć na uwadze przepis art. 45 a ust. 4 ustawy –
Prawo energetyczne, który stanowi o konieczności rozliczania kosztów zakupu m. in. ciepła
w opłatach pobieranych od osób niebędących odbiorcami zamieszkujących lub
użytkujących lokale w taki sposób, aby wysokość opłat zapewniała wyłącznie pokrycie
ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu ciepła. Dodatkowe korzyści z tego tytułu są
niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 45a ust. 9 ustawy – Prawo energetyczne, właściciel lub zarządca budynku
wielolokalowego dokonuje wyboru metody rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła
na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe w danym budynku.
Koszty energii cieplnej zużytej na podgrzanie wody użytkowej dzielą się na koszty stałe i na
koszty zmienne. O ile przyjęcie jednostek rozliczeniowych [m3] zużytej wody lub liczby osób
zamieszkałych stale w lokalu dla rozliczenia kosztów zmiennych podgrzania wody jest
poprawnym rozwiązaniem, o tyle rozliczenie kosztów stałych podgrzania wody przy
1 Zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy – Prawo energetyczne odbiorcą jest każdy, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub
energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Umowa sprzedaży ciepła dostarczanego do
budynku wielolokalowego jest zawierana przez właściciela lub zarządcę budynku wielolokalowego. Art. 45a ust. 6
stanowi, iż w przypadku gdy wyłącznym odbiorcą m.in. ciepła dostarczanego do budynku jest właściciel lub
zarządca budynku wielolokalowego, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych
kosztów zakupu tego ciepła.

-- 1 of 2 --

zastosowaniu takiego podejścia nie znajduje uzasadnienia ze względu na brak związku
ze strukturą tych kosztów oraz z miejscem ich powstawania.
Koszty stałe przygotowania ciepłej wody użytkowej wynikają z kosztów stałych
uwzględnionych na fakturach przedsiębiorstwa energetycznego za ciepło do podgrzania
wody (opłata za moc zamówioną moc cieplną wytworzonego ciepła oraz opłatę stałą
za usługi przesyłowe). Powinny one dotyczyć wszystkich lokali, niezależnie od zużycia wody
czy liczby osób zamieszkałych w lokalu. Moc zamówiona na potrzeby przygotowania ciepłej
wody użytkowej uwzględniana jest przez właściciela lub zarządcę budynku wielolokalowego
w odniesieniu do każdego lokalu, niezależnie od formy jego użytkowania. Mamy do
czynienia z lokalami zamieszkanymi, ale także pustostanami lub lokalami okresowego
wykorzystania.
Koszty stałe wynikają z gotowości do dostarczenia ciepłej wody użytkowej oraz
konieczności pokrycia strat ciepła układu cyrkulacyjnego niezbędnego dla utrzymania
normatywnej temperatury ciepłej wody użytkowej w punktach czerpalnych w sposób ciągły
i niezawodny zarówno dla lokali, w których następuje zużycie wody, jak i dla tych, w których
to zużycie jest bardzo niskie lub zerowe. Uzasadnionym jest zatem proporcjonalne
rozliczanie kosztów na każdy lokal, niezależnie od zużycia wody czy też liczby osób
zamieszkałych w lokalu.
W przypadku alternatywnego podejścia, w którym wszystkie koszty przypisane zostałyby
do zużycia wody, koszty stałe obciążające użytkowników lokali zużywających ciepłą wodę
pokrywałyby koszty lokali charakteryzujących się niskim lub zerowym zużyciem, co może
wynikać także z czasowego użytkowania.
Uzasadnionym technicznie sposobem ustalenia opłaty stałej za podgrzanie wody jest
przypisanie opłaty stałej do lokalu, ewentualnie zastosowanie jednostki rozliczeniowej
kosztów stałych powierzchni lokalu. Przywołany przepis powoduje , że koszty stałe ponoszą
solidarnie wszyscy użytkownicy lokali, co jest zgodne również z miejscem powstawania tych
kosztów.
W związku z powyższym, w zakresie przedstawionego przez Pana Posła zagadnienia,
Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie przewiduje aktualnie podjęcia prac legislacyjnych
w sprawie zmian w przedmiotowym przepisie, niemniej jednak prowadzony będzie
monitoring skutków funkcjonowania przedmiotowej regulacji, a wszelkie ewentualne
zmiany będą wymagały kompleksowej analizy oraz przeprowadzenia konsultacji z szerokim
i reprezentatywnym gronem interesariuszy.
Z wyrazami szacunku
Urszula Zielińska
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/

-- 2 of 2 --