Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Czesław Siekierski
Warszawa, 30 kwietnia 2024 r.
znak sprawy: BM.zp.058.17.2024
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: odpowiedź na interpelację nr 2540.
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z przesłaną interpelacją nr 2540 złożoną przez Posła na Sejm RP Pana
Krystiana Łuczaka w sprawie pomocy rolnikom powiatu włocławskiego w związku
z postulatami rolników działających w ramach akcji #ProtestRolników, poniżej
przedstawiam stanowisko w przedmiotowej sprawie.
 Rozwiązanie problemów nadmiernego importu towarów rolno-spożywczych
z Ukrainy i innych krajów pozaunijnych.
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi priorytetowo traktuje problem nadmiernego
importu z Ukrainy oraz minimalizację ryzyka podobnych niekorzystnych zjawisk
w handlu z innymi krajami trzecimi. Jednocześnie działania administracji polskiej
powinny być zgodne z prawem UE i innymi zobowiązaniami międzynarodowymi
w obszarze handlu.
Jak wynika z traktatów UE, stosowanie środków handlowych w imporcie z krajów
pozaunijnych jest w wyłącznej kompetencji UE. Środki takie, jako część wspólnej
polityki handlowej UE, mogą być wprowadzane decyzją instytucji unijnych przy
wiodącej roli Komisji Europejskiej (KE). Ponadto zgodnie z międzynarodowymi
zobowiązaniami stosowanie restrykcji w imporcie, w tym ograniczeń ilościowych czy
zakazów jest dopuszczalne w ściśle określonych, nadzwyczajnych sytuacjach
(zwłaszcza w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego oraz w innych
okolicznościach określonych porozumieniami w ramach Światowej Organizacji Handlu
- WTO).
Wprowadzenie przez Polskę restrykcji w imporcie z krajów pozaunijnych samodzielnie
(tj. bez zgody UE) i w sposób niezgodny z międzynarodowymi zobowiązaniami
wiązałoby się z ryzykiem wszczęcia przez KE lub na wniosek podmiotu gospodarczego

-- 1 of 9 --

wobec naszego kraju postępowania naruszeniowego przed Trybunałem
Sprawiedliwości UE. Mogłoby także wywołać zaskarżenie naszych działań przez kraje
trzecie przed WTO lub innymi sądami międzynarodowymi oraz zastosowanie przez te
kraje działań odwetowych w postaci barier w dostępie do ich rynków dla polskiego
eksportu.
Odnosząc się do relacji z Ukrainą, informuję, że w dalszym ciągu obowiązuje zakaz
importu kukurydzy, pszenicy, rzepaku i słonecznika oraz niektórych produktów ich
przetwórstwa wprowadzony przez Polskę od 16 września 2023r., po tym jak Komisja
Europejska odmówiła przedłużenia podobnych środków wprowadzonych na poziomie
UE w imporcie do Polski, Słowacji, Węgier, Rumunii i Bułgarii. Od czasu wprowadzenia
ww. zakazu nie odnotowuje się przywozu tych produktów do Polski. Możliwy jest
jedynie ich tranzyt z Ukrainy przez terytorium Polski. Tranzyt ten jest monitorowany
przez służby celne, po to aby produkty te rzeczywiście opuszczały terytorium Polski
i nie pozostawały w kraju. Zakaz przywozu obowiązuje bezterminowo.
Jednocześnie prowadzimy ze stroną ukraińską dwustronne rozmowy na poziomie
technicznym i politycznym, które mają na celu uregulowanie wzajemnego handlu
artykułami rolno-spożywczymi, aby handel ten nie powodował pogorszenia warunków
gospodarowania producentów rolnych w Polsce.
Niezależnie od tego trzeba pamiętać, że Ukraina jest dużym rynkiem zbytu dla polskich
produktów rolno-spożywczych. Wartość polskiego eksportu żywności
do Ukrainy w 2023 r. była na poziomie 1 033 mln EUR (4,73 mld zł). Był to wzrost
o 9,3% w porównaniu z 2022 r. Na szczególną uwagę zasługuje eksport produktów
mlecznych - w 2023 r. z Polski do Ukrainy wysłano ich około 35,0 tys. ton, z czego
najwięcej serów i twarogów (16,9 tys. ton), maślanki i jogurtów (7,6 tys. ton), serwatki
(5,1 tys. ton), a także owoców mrożonych (około 3,1 tys. ton) - z czego najwięcej
mrożonych wiśni (1,8 tys. ton). Ewentualne wprowadzenie ograniczeń przez stronę
ukraińską w przywozie produktów rolnych z Polski, w ramach odpowiedzi na działania
Polski dotyczące rozszerzenia zakazu przywozu produktów z Ukrainy do naszego kraju,
mogłoby spowodować straty dla naszych producentów i eksporterów.
Poszukujemy więc rozwiązań, które byłyby akceptowalne dla Komisji Europejskiej,
innych krajów członkowskich UE oraz strony ukraińskiej. W dyskusji na forum UE na
temat przedłużenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie
autonomicznych środków handlowych (ATM) dla Ukrainy Polska była jednym
z nielicznych krajów UE, które zabiegały o modyfikację tych środków. Próbowaliśmy
przekonać naszych partnerów z Komisji Europejskiej i innych Państw Członkowskich.
do takich modyfikacji, aby regulacja ATM lepiej chroniła wrażliwe sektory rolnictwa
i pozwalała na skuteczne działania przeciwdziałające nadmiernemu importowi
z Ukrainy. Nie wszystkie nasze postulaty zostały uwzględnione, ale w wyniku naszych
działań prawdopodobnie zostaną przyjęte rozwiązania wzmacniające ochronę sektora
rolnego w porównaniu z obecnym stanem prawnym. Dla najbardziej wrażliwych
produktów, takich jak cukier, jaja czy mięso drobiowe, a także owies, niektóre
przetwory zbożowe oraz miód, przewidziany jest automatyczny mechanizm
przywrócenia przez Komisję Europejską kontyngentów taryfowych (TRQ) i ceł
zgodnych z Układem o stowarzyszeniu UE-Ukraina, jeśli import z Ukrainy przekroczy
średnią z okresu referencyjnego (II połowa 2021, całe lata 2022 i 2023). W przypadku
wszystkich produktów objętych ATM (tj. nie w pełni zliberalizowanych w umowie

-- 2 of 9 --

stowarzyszeniowej z Ukrainą), w razie gdyby import powodował zakłócenia na rynku,
kraje członkowskie będą mogły wnioskować do KE o przywrócenie ceł lub przyjęcie
innych środków ograniczających import. Procedura badania tych wniosków przez KE
ma trwać maksymalnie 4 miesiące, ale w pilnych sytuacjach będzie możliwość przyjęcia
środków tymczasowych już w ciągu 21 dni od złożenia wniosku.
Część z naszych postulatów nie została uwzględniona. Postulowaliśmy m.in.
uwzględnienie możliwości zastosowania środków ochronnych również do produktów
w pełni zliberalizowanych (np. owoców miękkich), ale postulat nie został przyjęty.
Projekt rozporządzenia ATM stanowi jednak istotną poprawę w porównaniu
z obecnym stanem prawnym. Trudno byłoby osiągnąć więcej, biorąc pod uwagę, że
środki ATM są traktowane przez instytucje unijne i p.cz. jako ważny element wsparcia
Ukrainy w warunkach wojennych.
W kwestii kaucji na wwóz towarów zza wschodniej granicy informujemy, że resortem
wiodącym w sprawach ew. ich wprowadzenia i oceny tego mechanizmu jest
Ministerstwo Finansów. W ocenie Ministerstwa Finansów nie ma możliwości
wprowadzenia rozwiązań prawnych ani innych działań, które pozwoliłyby na realizację
postulatu środowisk rolniczych dotyczącego wprowadzenia kaucji w tranzycie
towarów ukraińskich przez terytorium Polski. Realizacja wspomnianego postulatu
stanowiłaby naruszenie traktatów europejskich (m.in. TFUE). Ponadto postulowane
wprowadzenie „kaucji tymczasowej” nie jest i nie może być zabezpieczeniem, które
składane jest na podstawie przepisów celnych na pokrycie istniejących lub
potencjalnych długów celnych. Zabezpieczenia składane na podstawie przepisów
celnych składane są na poczet należności celnych ciążących na importowanym
towarze. Kaucja zaś nie posiada takiego charakteru.
Niezależnie od powyższego trzeba pamiętać, że niskie ceny zbóż na całym świecie
są spowodowane m.in. ich dużymi zapasami, mniejszym popytem ze strony
tradycyjnych importerów w Afryce i Azji związanym z trudną sytuacją ekonomiczną w
tych regionach oraz przede wszystkim faktem, że Rosja jako największy eksporter
pszenicy na świecie, sprzedaje ją po niskich cenach, co wpływa na presję cenową na
całym świecie i na pogorszenie warunków gospodarowania producentów zbóż
również w Polsce.
Odnosząc się do kwestii kontroli informujemy, że produkty rolne przywożone do Polski
spoza UE są kontrolowane na granicy przez właściwe Inspekcje.
Graniczna kontrola fitosanitarna nasion przeznaczonych do siewu pochodzących
z Ukrainy prowadzona jest przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
Kontrola obejmuje 100% importowanych przesyłek.
Za badania jakości produktów rolno-spożywczych na granicy odpowiada m.in.
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. W ramach w swoich
kompetencji IJHARS dokonuje kontroli granicznych jakości handlowej przywożonych
z zagranicy artykułów rolno-spożywczych wskazanych w rozporządzeniu w sprawie
wykazu artykułów rolno-spożywczych przywożonych z zagranicy.
Właściwy do prowadzenia urzędowej kontroli przywożonych na terytorium Unii
Europejskiej przesyłek pasz i zbóż przeznaczonych na cele paszowe, zgodnie z art. 46

-- 3 of 9 --

ust. 1 ustawy o paszach, jest graniczny lekarz weterynarii. Organy urzędowej kontroli
w oparciu o przepisy rozporządzenia (UE) nr 2017/625 prowadzą m.in. kontrolę
dokumentów, kontrolę identyfikacji, kontrolę bezpośrednią.
Graniczne sanitarne kontrole towarów są przeprowadzane na przejściach granicznych
przez państwowych granicznych inspektorów sanitarnych oraz w miejscach
przeznaczenia towarów, siedzibie importera albo odbiorcy towarów przez
państwowych powiatowych lub państwowych granicznych inspektorów sanitarnych.
W przypadku, gdy importowana z państwa trzeciego przesyłka nie spełnia wymagań
przywozowych (stwierdzenie uchybień, nieprawidłowości, niezgodne wyniki badań
laboratoryjnych, błędne oznakowanie lub brak oznakowania produktu), organy
urzędowej kontroli na granicy podejmują działania mające na celu niedopuszczenie do
wykorzystania, w żywieniu ludzi lub zwierząt, zakwestionowanego produktu – nie
zostaje wydana decyzja zezwalająca na wwóz na terytorium UE, towar nie jest
dopuszczony do obrotu, a przesyłka podlega odesłaniu do państwa pochodzenia lub
zniszczeniu na koszt osoby/podmiotu odpowiedzialnego za przesyłkę.
Niezależnie od tego obecnie prowadzony jest przegląd procedur na wszystkich
etapach kontrolnych produktów rolno-spożywczych na granicy z Ukrainą,
realizowanych przez służby celne, Inspekcję Weterynaryjną, Państwową Inspekcję
Sanitarną i Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w celu
uszczelnienia tych kontroli i zapewnienia, że towary te są dokładnie na granicy
sprawdzane.
Ponadto informuję, że 25 kwietnia 2024 r. Rada Ministrów przyjęła rozporządzenie
zmieniające rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu i
sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa, które między innymi dotyczy uruchomienia pomocy dla producentów zbóż,
którym zagraża utrata płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku
rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy. Na podstawie
przedmiotowego rozporządzenia będzie realizowana pomoc w formie dopłat do zbóż
dla producentów rolnych.
Pomocą zostaną objęci producenci zbóż, którzy w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
do dnia 31 maja 2024 r. dokonali sprzedaży pszenicy, pszenżyta, żyta, jęczmienia
i mieszanek zbożowych.
Stawki pomocy będą zróżnicowane i będą wynosić:
 200zł/t zbóż sprzedanych od 1 stycznia do 10 marca br. oraz
 300 zł/t zbóż sprzedanych od 11 marca do 31 maja 2024 r. w przeliczeniu na
1 ha upraw zbóż.
Wnioski o pomoc producenci zbóż będą składać w biurach powiatowych
Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do 5 czerwca br.
Na realizację tej pomocy zaplanowano 2,1 mld zł.
Przyjęte rozporządzenie jest zgodne z oczekiwaniami, które były prezentowane przez
rolników i wpłynie na poprawę sytuacji finansowej producentów zbóż.

-- 4 of 9 --

 Wycofanie się z przepisów związanych z tzw. Europejskim Zielonym Ładem.
Jeśli chodzi o Europejski Zielony Ład to powszechnie wiadomo, że podejście
do niego mocno ewaluowało na przestrzeni ostatnich kilku lat. Na YouTube można
obejrzeć filmik firmowany przez MRiRW w 2021 r., w którym występuje Pan Komisarz
Wojciechowski podkreślając, że „Europejska Wspólna Polityka Rolna i Zielony Ład
to wielka szansa dla rolnictwa w Polsce, szczególnie dla małych i średnich gospodarstw
rodzinnych.”. Link do filmiku: https://www.youtube.com/watch?v=qS7KlkR_STI
Obecnie w 2024 r., w sytuacji trwających protestów rolniczych od Pana Komisarza
można było usłyszeć, że „każdy rolnik może wyrzucić Zielony Ład "do kosza",
bo wystarczy nie złożyć wniosku o dopłaty bezpośrednie, żeby nie podlegać żadnym
rygorom”.
Na szczęście rolnicy nie są zdezorientowani tym, że te same rozwiązania raz się chwali,
a innym razem poleca się je wyrzucać. Są zdeterminowani i przekonani, że Zielony Ład
podcina skrzydła polskiemu rolnictwa i wymaga pilnych korekt.
W ostatnich miesiącach, w związku z trudną sytuacją, w jakiej znaleźli się rolnicy, na
forum UE toczy się debata nt. uproszczenia Wspólnej Polityki Rolnej (WPR)
i zmniejszenia obciążeń administracyjnych nakładanych na rolników. Zdaniem Polski
konieczne jest wprowadzenie uproszczeń i wycofanie wymogów zbytnio
obciążających rolników, dlatego też Polska jest aktywnym uczestnikiem tej dyskusji.
W rezultacie działań podjętych m.in. przez Polskę i inne państwa członkowskie,
Komisja Europejska (KE) w dniu 15 marca 2024 r. przedstawiła projekt zmiany dwóch
aktów bazowych UE 2021/2115 oraz 2021/2116 („zmiana rozporządzeń bazowych”)1
w zakresie m.in. warunkowości i ekoschematów. Zaproponowane zmiany są szybką
reakcją na obecną sytuację w rolnictwie i stanowią efekt dyskusji nad uproszczeniem
WPR. Przedmiotowy projekt zmiany rozporządzeń bazowych należy ocenić
pozytywnie, gdyż zaproponowane przepisy usuwają albo znacznie upraszczają,
zgodnie z oczekiwaniami rolników i w zgodzie z poprawną agrotechniką, te normy
w ramach warunkowości WPR, które wpływały na decyzje produkcyjne rolników lub
wręcz ograniczały produkcję.
Zmiany zaproponowane przez KE w projekcie zmiany rozporządzeń bazowych dotyczą
głównie:
 zniesienia obowiązku ugorowania 4% gruntów ornych (tzw. GAEC 8) –
w zamian państwo członkowskie ma obowiązek ustanowienia odpowiedniego
ekoschematu, czyli dobrowolnych i płatnych interwencji dla rolników. W dniu
5 kwietnia 2024 r. Komitet Monitorujący Plan Strategiczny WPR 2023-2027
pozytywnie zaopiniował projekt uchwały wprowadzającej w Polsce od 2024 r.
1 Projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE)
2021/2115 i (UE) 2021/2116 w odniesieniu do norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska, schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt, zmian w planach
strategicznych WPR, przeglądu planów strategicznych WPR oraz zwolnień z kontroli i kar
(COM(2024)139).

-- 5 of 9 --

ekoschemat Grunty wyłączone z produkcji. Ekoschemat jest dobrowolny dla
rolnika.
Rolnicy realizujący ten ekoschemat będą otrzymywali płatność za wyłączenie
gruntów ornych z produkcji – do powierzchni nie większej niż 4% powierzchni
gruntów ornych w gospodarstwie. Szacowana stawka płatności wynosi 563
zł/ha, tj. ok. 126,52 EUR/ha.
Wdrożenie nowego ekoschematu umożliwi rolnikom dobrowolne wyłączenie
z produkcji części gruntów ornych, za co będą otrzymywali płatności.
Na gruntach wyłączonych z produkcji będzie obowiązywał zakaz prowadzenia
produkcji rolnej do dnia 31 lipca (w tym zakaz wypasu i koszenia) oraz zakaz
stosowania środków ochrony roślin.
Zgodnie ze zmianą rozporządzeń bazowych, wdrożenie tego ekoschematu
pozwoli na zniesienie obowiązku ugorowania 4% gruntów ornych w ramach
normy GAEC 8 już w 2024 r.
Tym samym w Polsce po wprowadzeniu w 2024 r. nowego ekoschematu
Grunty wyłączone z produkcji i nowelizacji prawa krajowego w tym zakresie,
norma GAEC 8 nadal będzie obowiązywała i będzie się składa się z dwóch
elementów: (i) zachowanie elementów krajobrazu, (ii) zakaz przycinania
żywopłotów i drzew podczas okresu lęgowego ptaków oraz okresu wychowu
młodych.
 Uproszczenia w normie dot. obowiązku utrzymania okrywy glebowej (tzw.
GAEC 6) – państwo członkowskie będzie miało swobodę w decydowaniu
w jakim okresie roku ustanowić obowiązek utrzymania okrywy glebowej –
od dnia 1 stycznia 2024 r. Propozycja wychodzi naprzeciw polskim postulatom
i oczekiwaniom rolników. Polska w ramach zmiany Planu Strategicznego WPR
2023-2027 proponowała ustanowić dodatkowy okres utrzymania pokrywy
glebowej dla upraw wcześnie zbieranych, tj. zbóż, rzepaku i rzepiku (od dnia
zbioru do dnia 15 października) z możliwością wykonania zabiegów
agrotechnicznych w tym okresie, np. siewu roślin ozimych. Dotychczas KE
sprzeciwiała się takiej zmianie. Niemniej jednak dzięki zmianie rozporządzeń
bazowych taka zmiana będzie możliwa.
 Uproszczenia w normie dot. zmianowania (tzw. GAEC 7) – rolnicy teraz będą
mieli wybór, czy stosować dywersyfikację upraw, czy zmianowanie – od dnia
1 stycznia 2024 r. Dzięki zmianie rozporządzeń bazowych państwa
członkowskie mają możliwość wprowadzenia w ramach normy GAEC 7 (obok
zmianowania) również dywersyfikacji upraw. W przypadku wyboru
dywersyfikacji upraw dla gospodarstw od 10 do 30 ha wystarczy posiadać
2 uprawy, z tym że największa uprawa nie może stanowić więcej niż 75%, a dla
gospodarstw powyżej 30 ha wystarczy posiadać 3 uprawy, z tym że największa
uprawa nie może stanowić więcej niż 75%, a dwie uprawy główne więcej niż
95%.
 Zwolnienia gospodarstw do 10 ha z kontroli i sankcji za niespełnianie
warunkowości. Konieczne jest teraz jak najszybsze zakończenie prac
legislacyjnych na forum UE oraz przyjęcie przez instytucje unijne obecnie
procedowanej zmiany unijnych rozporządzeń bazowych, czego konsekwencją
będzie nowelizacja krajowych aktów prawnych w tym zakresie. Przyjęcie tego

-- 6 of 9 --

projektu i jego wdrożenie powinno wpłynąć na poprawę sytuacji ekonomicznej
rolników.
Ponadto w porozumieniu z organizacjami rolniczymi powołane zostaną zespoły
międzyresortowe do przygotowania systemowych rozwiązań w różnych obszarach
problemowych, w tym również w zakresie przeglądu wymogów i norm Zielonego Ładu.
Natomiast w kwestii rozporządzenia o odbudowie zasobów przyrodniczych należy
podkreślić, że MRiRW od początku prac nad projektem zgłaszało negatywne
stanowisko wobec trudnych do zrealizowania przez rolników celów dotyczących
odtworzenia ekosystemów rolniczych, w szczególności: odtwarzania osuszonych
torfowisk, zwiększenia liczebności ptaków i motyli krajobrazu rolniczego oraz odsetka
gruntów rolnych z elementami krajobrazu o wysokiej różnorodności.
W wyniku uwag m.in. Polski złagodzono przepisy w zakresie ekosystemów rolnych
i zwiększono elastyczność dla państw członkowskich. Jednak nowe przepisy nadal
wskazują m.in. na potrzebę przywracania osuszonych torfowisk (co najmniej 30%
osuszonych torfowiskach do 2030 r., z czego co najmniej 1/4 musi zostać
nawodniona). Dodano również zapisy zapewaniające dobrowolny charakter
zobowiązań z zakresu nawodnień względem rolników. W przypadku ponownego
nawadniania osuszonych torfowisk, umożliwiono obniżenie celów ze względu
na znaczący negatywny wpływ np. na infrastrukturę lub interes publiczny.
Mimo wprowadzonych uproszczeń przepisy nadal charakteryzują się wysokim
poziomem ambicji względem rolnictwa, trudnym do osiągnięcia w tak krótkim czasie,
co budzi duże obawy rolników. Z tego wglądu na posiedzeniu Rady UE w dniu
25 marca 2024 r Polska miała zagłosować przeciwko przyjęciu tych przepisów. Jednak
prezydencja belgijska odłożyła to głosowanie. Obecnie nie jest znany termin
zakończenia prac nad tym rozporządzeniem.
 Zniesienie ograniczeń chowu i hodowli zwierząt.
W sektorze rolnictwa większość emisji gazów cieplarnianych pochodzi z nawożenia
oraz hodowli zwierząt. Obawy związane z ograniczeniem pogłowia zwierząt wynikają
głównie z polityki klimatycznej UE, która zakłada redukcję emisji GHG we wszystkich
sektorach gospodarki. Cel redukcyjny dla sektora rolnego nie został jednak
sformułowany w żadnym akcie prawnym. Istnieje natomiast wspólny cel (-17,7%
redukcji GHG w stosunku do 2005 r.) określony dla 4 sektorów łącznie: rolnictwa,
transportu, gospodarki odpadami i sektora komunalno-bytowego (sektory
te określane są jako sektory non-ETS). Emisje z rolnictwa stanowią w Polsce około |
16-17% emisji w całym non-ETS.
Należy zauważyć, że obecnie, zarówno na poziomie krajowym jak i unijnym, nie ma
przepisów ani nie są prowadzone dyskusje nad wprowadzeniem przepisów, które
nakazywałyby rolnikom ograniczanie chowu i hodowli zwierząt. Przeciwnie, mając na
uwadze szczególne trudności, których doświadczają rolnicy utrzymujący zwierzęta,
Polska kontynuuje wsparcie związane z produkcją do zwierząt. Wsparcie to jest
realizowane we wszystkich dopuszczonych przepisami Unii Europejskiej sektorach,
tj. wołowiny i cielęciny (płatność do bydła), mleka i przetworów mlecznych (płatność
do krów), mięsa baraniego i mięsa koziego (płatność do owiec i płatność do kóz).

-- 7 of 9 --

Ogółem w latach 2024-2027 na wsparcie związane do zwierząt w ramach czterech
ww. płatności Polska zamierza przeznaczyć ok. 1,37 mld EUR (w tym ok. 714,3 mln
EUR na płatność do bydła, ok. 631,7 mln EUR na płatność do krów, ok. 19,4 mln EUR
na płatność do owiec oraz ok. 1,1 mln EUR na płatność do kóz).
Rolnicy mogą także otrzymać wsparcie do produkcji zwierzęcej w ramach
ekoschematu „Dobrostan zwierząt” (ok. 281 mln EUR/rok, średnia z lat 2024-2026)
i w ramach interwencji „Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt
w rolnictwie” (ok. 22 mln EUR/rok, średnia z lat 2024-2026). Ten kierunek produkcji
jest także wspierany pośrednio poprzez wsparcie do ekstensywnego użytkowania
trwałych użytków zielonych (ekoschemat: „Rolnictwo węglowe i zarządzanie
składnikami odżywczymi”, praktyka „Ekstensywne użytkowanie trwałych użytków
zielonych (TUZ) z obsadą zwierząt”).
Dodatkowo, informuję, że płatności do produkcji zwierzęcej mają charakter
powszechny - są skierowane do wszystkich hodowców bydła, owiec i kóz w całym
kraju i do wszystkich ras. Płatności przysługują na sztukę zwierzęcia, a nie do DJP.
Tylko w ramach niektórych płatności bezpośrednich stosowane są limity powierzchni,
przy czym limit 300 ha występuje jedynie w przypadku płatności redystrybucyjnej
(płatność przysługuje, jeżeli łączna powierzchnia gruntów będących w posiadaniu
rolnika wynosi co najmniej 1 ha i nie przekracza 300 ha, do powierzchni gruntów nie
większej niż 30 ha). Dlatego nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że wsparcie
do produkcji roślinnej przysługuje do pierwszych 300 ha.
 Obniżenie lub anulowanie drugiej raty podatku rolnego za rok 2024 lub też
wskazanie magazynu, do którego rolnicy będą mogli opłacić równowartość
podatku rolnego w formie płodów rolnych, zgodnych z cennikiem GUS –
w związku z trudną sytuacją finansową w rolnictwie, a także problemami
ze zbytem towarów.
Na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
(tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 333 i z 2023 r. poz. 1450) Rada Gminy jest uprawniona
do obniżenia ceny skupu żyta ustalonej na podstawie komunikatu Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, przyjmowanej jako podstawa obliczania podatku rolnego na
obszarze gminy.
Aktualnie przygotowywany jest na posiedzenie Stałego Komitetu Rady Ministrów
projekt ustawy o pomocy producentom rolnym w zapłacie części podatku rolnego
za 2024 r., który był przedmiotem uzgodnień międzyresortowych i konsultacji
społecznych.
W projekcie ustawy proponuje się, że część zapłaty IV raty podatku rolnego
za 2024 r. nastąpiła ze środków budżetu państwa na podstawie wniosku o pomoc
złożonego przez producentów rolnych do urzędu gminy/miasta lub producenci rolni
otrzymają częściową refundację na rachunek bankowy wskazany we wniosku

-- 8 of 9 --

o pomoc, w przypadku dokonania zapłaty w całości podatku rolnego za 2024 r. do dnia
złożenia wniosku o pomoc.
Z wyrazami szacunku
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Czesław Siekierski
/podpisano elektronicznie/
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów – Departament Spraw Parlamentarnych.

-- 9 of 9 --