Interpelacja nr 2444
Interpelacja w sprawie obowiązywania ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Zgłaszający:
•
Adresat:
Treść wystąpienia poselskiego
Treść wystąpienia poselskiego jest w trakcie pobierania...
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Jacek Tomczak
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
30%
Konkretność
70%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
5.7 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
4485 znaków
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DM-III.054.3.2024
Warszawa, 17 maja 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 2444 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie
obowiązywania ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na ww. interpelację Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego, po otrzymaniu
stanowiska Ministra Sprawiedliwości, uprzejmie informuję co następuje.
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacjami kryzysowymi1 została przyjęta w celu przeciwdziałania negatywnym
skutkom epidemii wywołanej wirusem SARS-CoV-2.
W dniu 1 lipca 2023 r. stan zagrożenia epidemicznego został odwołany, wobec czego
szereg szczególnych rozwiązań związanych z tym stanem na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej nie znajduje już zastosowania. Oznacza to w szczególności, że organizację
posiedzeń organów spółdzielni, a także tryb i zasady podejmowania uchwał przez te
organy należy oceniać obecnie w świetle ustawy - Prawo spółdzielcze2, zaś w przypadku
spółdzielni mieszkaniowych również w oparciu o przepisy ustawy o spółdzielniach
mieszkaniowych3.
Przepisy Prawa spółdzielczego zasadniczo umożliwiają podjęcie uchwały przez walne
zgromadzenie na piśmie albo przy wykorzystaniu środków bezpośredniego
porozumiewania się na odległość (art. 36 § 9–13 Prawa spółdzielczego) tylko w czasie
wprowadzenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Uchylenie stanu
zagrożenia epidemicznego uniemożliwia zatem dalsze podejmowanie uchwał na piśmie
albo przy pomocy środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.
W konsekwencji należy wyrazić opinię, iż obecnie uchwały walnego zgromadzenia
spółdzielni mieszkaniowych mogą być podejmowane tylko na posiedzeniu walnego
zgromadzenia.
1 Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.
2 Dz. U. z 2024 r. poz. 593
3 Dz. U. z 2024 r. poz. 558
-- 1 of 2 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W odniesieniu do możliwego stosowania w tym zakresie przepisu art. 15zzzr ustawy
o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacjami
kryzysowymi stwierdzić należy, że przepisy te powinny być tłumaczone tak, aby
najbardziej odpowiadały celowi ustawy. Z tego względu w omawianej sprawie należy
odwołać się do interpretacji przepisów zgodnej nie z ich literalnym brzmieniem, lecz
z celem, w jakim te regulacje zostały wprowadzone.
W założeniu przepisy omawianej „specustawy” miały minimalizować negatywne skutki
ekonomiczne rozprzestrzeniania się COVID-19. W uzasadnieniu projektu ustawy
wskazano, że: „w związku z zagrożeniem rozprzestrzeniania się zakażeń wirusem SARS
CoV-2 istnieje konieczność wprowadzenia szczególnych rozwiązań, umożliwiających
podejmowanie działań minimalizujących zagrożenie dla zdrowia publicznego stanowiące
uzupełnienie podstawowych regulacji zawartych w szczególności w ustawie z dnia
5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm.) (…) przedkładane regulacje wychodzą naprzeciw
wszystkim sytuacjom, w których narasta zagrożenie epidemii i rozprzestrzeniania się
chorób zakaźnych u ludzi i wprowadzają niezbędne mechanizmy działania”.
W ocenie zarówno Ministerstwa Rozwoju i Technologii, jak i Ministerstwa Sprawiedliwości
celowościowa wykładnia art. 15zzzr oraz jego epizodyczny w założeniu charakter
wyłączają możliwość stosowania tego przepisu w okresie poza stanem zagrożenia
epidemicznego, względnie poza stanem epidemii COVID-19 wprowadzonym w latach
2020-2023, a ponadto uzasadniają brak konieczności prowadzenia prac legislacyjnych
mających na celu usunięcie tego przepisu z systemu prawa. Na marginesie wypada także
wspomnieć, że ówczesny minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa nie był projektodawcą
ww. art. 15zzzr.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Jacek Tomczak
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
-- 2 of 2 --
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DM-III.054.3.2024
Warszawa, 17 maja 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 2444 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie
obowiązywania ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacji kryzysowych
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na ww. interpelację Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego, po otrzymaniu
stanowiska Ministra Sprawiedliwości, uprzejmie informuję co następuje.
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
nimi sytuacjami kryzysowymi1 została przyjęta w celu przeciwdziałania negatywnym
skutkom epidemii wywołanej wirusem SARS-CoV-2.
W dniu 1 lipca 2023 r. stan zagrożenia epidemicznego został odwołany, wobec czego
szereg szczególnych rozwiązań związanych z tym stanem na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej nie znajduje już zastosowania. Oznacza to w szczególności, że organizację
posiedzeń organów spółdzielni, a także tryb i zasady podejmowania uchwał przez te
organy należy oceniać obecnie w świetle ustawy - Prawo spółdzielcze2, zaś w przypadku
spółdzielni mieszkaniowych również w oparciu o przepisy ustawy o spółdzielniach
mieszkaniowych3.
Przepisy Prawa spółdzielczego zasadniczo umożliwiają podjęcie uchwały przez walne
zgromadzenie na piśmie albo przy wykorzystaniu środków bezpośredniego
porozumiewania się na odległość (art. 36 § 9–13 Prawa spółdzielczego) tylko w czasie
wprowadzenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Uchylenie stanu
zagrożenia epidemicznego uniemożliwia zatem dalsze podejmowanie uchwał na piśmie
albo przy pomocy środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.
W konsekwencji należy wyrazić opinię, iż obecnie uchwały walnego zgromadzenia
spółdzielni mieszkaniowych mogą być podejmowane tylko na posiedzeniu walnego
zgromadzenia.
1 Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.
2 Dz. U. z 2024 r. poz. 593
3 Dz. U. z 2024 r. poz. 558
-- 1 of 2 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
W odniesieniu do możliwego stosowania w tym zakresie przepisu art. 15zzzr ustawy
o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacjami
kryzysowymi stwierdzić należy, że przepisy te powinny być tłumaczone tak, aby
najbardziej odpowiadały celowi ustawy. Z tego względu w omawianej sprawie należy
odwołać się do interpretacji przepisów zgodnej nie z ich literalnym brzmieniem, lecz
z celem, w jakim te regulacje zostały wprowadzone.
W założeniu przepisy omawianej „specustawy” miały minimalizować negatywne skutki
ekonomiczne rozprzestrzeniania się COVID-19. W uzasadnieniu projektu ustawy
wskazano, że: „w związku z zagrożeniem rozprzestrzeniania się zakażeń wirusem SARS
CoV-2 istnieje konieczność wprowadzenia szczególnych rozwiązań, umożliwiających
podejmowanie działań minimalizujących zagrożenie dla zdrowia publicznego stanowiące
uzupełnienie podstawowych regulacji zawartych w szczególności w ustawie z dnia
5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm.) (…) przedkładane regulacje wychodzą naprzeciw
wszystkim sytuacjom, w których narasta zagrożenie epidemii i rozprzestrzeniania się
chorób zakaźnych u ludzi i wprowadzają niezbędne mechanizmy działania”.
W ocenie zarówno Ministerstwa Rozwoju i Technologii, jak i Ministerstwa Sprawiedliwości
celowościowa wykładnia art. 15zzzr oraz jego epizodyczny w założeniu charakter
wyłączają możliwość stosowania tego przepisu w okresie poza stanem zagrożenia
epidemicznego, względnie poza stanem epidemii COVID-19 wprowadzonym w latach
2020-2023, a ponadto uzasadniają brak konieczności prowadzenia prac legislacyjnych
mających na celu usunięcie tego przepisu z systemu prawa. Na marginesie wypada także
wspomnieć, że ówczesny minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa nie był projektodawcą
ww. art. 15zzzr.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Jacek Tomczak
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
-- 2 of 2 --