Interpelacja nr 2078
Interpelacja w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach
Interpelacja nr 2078
do ministra funduszy i polityki regionalnej
w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach
Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka
Data wpływu: 15-03-2024
Szanowna Pani Minister,
2 lutego 2024 roku na wielu witrynach internetowych czytelnicy mogli odnaleźć niepokojące informacje, w których autentyczność trudno uwierzyć, gdyby bowiem okazały się prawdziwe, rządzący znacząco pogorszyliby dobrobyt Polaków. Informacje te dotyczącą bowiem zapowiedzi, iż rząd Donalda Tuska zamierza wycofać lub wycofał z TSUE polskie skargi na politykę klimatyczną Unii Europejskiej.
Rząd PiS zaskarżył do TSUE wprowadzenie przez UE zakazu sprzedaży nowych pojazdów spalinowych od 2035 roku, politykę UE określającą krajowe cele w zakresie redukcji emisji CO2, zmiany w unijnych limitach emisji dwutlenku węgla, a także nowe cele, które miałyby polegać na zwiększeniu ochrony lasów, tak aby magazynowały więcej dwutlenku węgla. Obecnie na wielu stronach internetowych odnajdujemy zdumiewające informacje przekazywane m.in. przez niemiecki Reuters, powołujący się z kolei na informacje z kręgów rządowych, że rząd Donalda Tuska wycofa te zastrzeżenia. Dalej możemy wyczytać, iż Niemcy nie kryją zadowolenia i piszą, że to zmiany wprowadzane przez „proeuropejski rząd w Polsce”.
Już w tym momencie pojawiają się przewidywania dotyczące skutków tej decyzji, m.in. że za 11 lat nie kupimy już nowego samochodu spalinowego, a w najbliższym czasie nasze rachunki za prąd i ogrzewanie drastycznie wzrosną, a dalej, że obecny rząd zamierza zrezygnować też z wielkich wpływów do budżetu, które zapewniają dochody jednego z naszych największych państwowych przedsiębiorstw - Lasów Państwowych. Potężny kryzys czeka też jedną z najprężniej rozwijających się gałęzi naszego przemysłu – branżę meblarską - kryzys ów zresztą widać już od czasu pandemii i nieustająco się pogłębia. W ślad za tym pójdą zwolnienia i bezrobocie. Skorzystają na tym ci, którzy dziś nie są w stanie konkurować w tej dziedzinie z polskimi meblami.
Z uwagi na bulwersujący charakter powyższych informacji, a także kierując się troską o przyszłość i dobrobyt naszej ojczyzny i zamieszkujących ją obywateli, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na postawione poniżej pytania:
Czy przedstawione powyżej informacje są prawdziwe? Jeśli nie, w jaki sposób ministerstwo zamierza dowieść braku autentyczności podanych wyżej zapowiedzi?
Czy ministerstwo posiada informacje dotyczące ewentualnych planów rządu odnośnie do wycofania z TSUE polskich skarg na elementy polityki klimatycznej UE? Czy jakieś wnioski zostały do dnia dzisiejszego wycofane, a jeżeli tak to jakie?
Jakie wnioski złożyła Polska dotyczące szeroko rozumianej polityki fit for 55? Proszę o ich załączenie.
Jakie koszty poniesie Polska tytułem przyjęcia założeń fit for 55? Proszę o przedstawienie wyliczeń.
Ile na obecnej polityce klimatycznej rządu traci przeciętny Polak, skoro „Rzeczpospolita” podaje wyliczenia specjalistów z Instytutu Rousseau, iż na każdego Polaka przypada 32(!) tys. zł straty rocznie? Uprzejmie proszę o potwierdzenie bądź zaprzeczenie tym informacjom.
Interpelacja nr 2078
do ministra funduszy i polityki regionalnej
w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach
Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka
Data wpływu: 15-03-2024
Szanowna Pani Minister,
2 lutego 2024 roku na wielu witrynach internetowych czytelnicy mogli odnaleźć niepokojące informacje, w których autentyczność trudno uwierzyć, gdyby bowiem okazały się prawdziwe, rządzący znacząco pogorszyliby dobrobyt Polaków. Informacje te dotyczącą bowiem zapowiedzi, iż rząd Donalda Tuska zamierza wycofać lub wycofał z TSUE polskie skargi na politykę klimatyczną Unii Europejskiej.
Rząd PiS zaskarżył do TSUE wprowadzenie przez UE zakazu sprzedaży nowych pojazdów spalinowych od 2035 roku, politykę UE określającą krajowe cele w zakresie redukcji emisji CO2, zmiany w unijnych limitach emisji dwutlenku węgla, a także nowe cele, które miałyby polegać na zwiększeniu ochrony lasów, tak aby magazynowały więcej dwutlenku węgla. Obecnie na wielu stronach internetowych odnajdujemy zdumiewające informacje przekazywane m.in. przez niemiecki Reuters, powołujący się z kolei na informacje z kręgów rządowych, że rząd Donalda Tuska wycofa te zastrzeżenia. Dalej możemy wyczytać, iż Niemcy nie kryją zadowolenia i piszą, że to zmiany wprowadzane przez „proeuropejski rząd w Polsce”.
Już w tym momencie pojawiają się przewidywania dotyczące skutków tej decyzji, m.in. że za 11 lat nie kupimy już nowego samochodu spalinowego, a w najbliższym czasie nasze rachunki za prąd i ogrzewanie drastycznie wzrosną, a dalej, że obecny rząd zamierza zrezygnować też z wielkich wpływów do budżetu, które zapewniają dochody jednego z naszych największych państwowych przedsiębiorstw - Lasów Państwowych. Potężny kryzys czeka też jedną z najprężniej rozwijających się gałęzi naszego przemysłu – branżę meblarską - kryzys ów zresztą widać już od czasu pandemii i nieustająco się pogłębia. W ślad za tym pójdą zwolnienia i bezrobocie. Skorzystają na tym ci, którzy dziś nie są w stanie konkurować w tej dziedzinie z polskimi meblami.
Z uwagi na bulwersujący charakter powyższych informacji, a także kierując się troską o przyszłość i dobrobyt naszej ojczyzny i zamieszkujących ją obywateli, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na postawione poniżej pytania:
Czy przedstawione powyżej informacje są prawdziwe? Jeśli nie, w jaki sposób ministerstwo zamierza dowieść braku autentyczności podanych wyżej zapowiedzi?
Czy ministerstwo posiada informacje dotyczące ewentualnych planów rządu odnośnie do wycofania z TSUE polskich skarg na elementy polityki klimatycznej UE? Czy jakieś wnioski zostały do dnia dzisiejszego wycofane, a jeżeli tak to jakie?
Jakie wnioski złożyła Polska dotyczące szeroko rozumianej polityki fit for 55? Proszę o ich załączenie.
Jakie koszty poniesie Polska tytułem przyjęcia założeń fit for 55? Proszę o przedstawienie wyliczeń.
Ile na obecnej polityce klimatycznej rządu traci przeciętny Polak, skoro „Rzeczpospolita” podaje wyliczenia specjalistów z Instytutu Rousseau, iż na każdego Polaka przypada 32(!) tys. zł straty rocznie? Uprzejmie proszę o potwierdzenie bądź zaprzeczenie tym informacjom.
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Krzysztof Bolesta
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 1 %
Precyzyjne daty
16
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
6.6 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (16)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
8987 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Krzysztof Bolesta
DSA-WZE.050.10.2024.JM
3112095.12261805.9927219
Warszawa, 28-04-2024
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Pan Szymon Hołownia
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pana Posła Jarosława Sachajko oraz Pani Poseł Anny
Gembickiej w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych
w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach, K10INT2078 informuję
uprzejmie, co następuje.
Lista skarg, które Polska złożyła w 2023 r. na podstawie art. 263 TFUE na akty prawne
składające się na pakiet „Gotowi na 55” (Fit for 55) przedstawia się następująco:
1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/839 z dnia 19 kwietnia 2023
r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2018/841 w odniesieniu do zakresu stosowania,
uproszczenia przepisów dotyczących sprawozdawczości i zgodności oraz określenia celów
państw członkowskich na 2030 r., a także zmiany rozporządzenia (UE) 2018/1999 w
odniesieniu do poprawy monitorowania, sprawozdawczości, śledzenia postępów i przeglądu
(skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2023 r.; sprawa C-442/23),
2) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/851 z dnia 19 kwietnia 2023
r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2019/631 w odniesieniu do wzmocnienia norm
emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych
zgodnie z ambitniejszymi celami klimatycznymi Unii (skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2023
r.; sprawa C-444/23),
3) decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/852 z dnia 19 kwietnia 2023 r. w
sprawie zmiany decyzji (UE) 2015/1814 w odniesieniu do liczby uprawnień, które mają
zostać umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej na potrzeby unijnego systemu handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. (skarga wniesiona w dniu 17 lipca
2023 r.; sprawa C-445/23),
4) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/857 z dnia 19 kwietnia 2023
r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/842 w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji
gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających
się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z
porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1999 (skarga
wniesiona w dniu 18 lipca 2023 r.; sprawa C-451/23),
5) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r.
zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji
gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE)2015/1814 w sprawie ustanowienia i
funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami
-- 1 of 3 --
do emisji gazów cieplarnianych (skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r.; sprawa C-
505/23),
6) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r.
ustanawiające mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2
(skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r.; sprawa C-512/23),
7) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r.
w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniająca rozporządzenie (UE) 2023/955
(skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2023 r.; sprawa C-771/23).
Polska nie wycofała do tej pory żadnej ze skarg złożonych na akty prawne wchodzące w skład
pakietu „Fit for 55”. Rada Ministrów także nie podjęła na chwilę obecną decyzji o ich
wycofaniu.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że ww. skargi do TSUE nie mogą zostać udostępnione,
gdyż art. 15 ust. 3 akapit 4 TFUE wyraźnie wskazuje, że w stosunku do Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej regulacje dotyczące prawa dostępu do dokumentów
zastosowanie mają jedynie w zakresie pełnienia przez niego funkcji administracyjnych.
Skargi na akty prawne złożone na podstawie art. 263 TFUE stanowią pisma procesowe
inicjujące postępowanie przed TSUE co podlega reżimowi dla funkcji TSUE na gruncie
sądowym. Ponadto zastosowanie ma również art. 4 ust. 2 tiret drugie Rozporządzenia (WE)
nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001r. w sprawie publicznego
dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, który daje podstawę do
odmowy udostępnienia dokumentu jeżeli ujawnienie naruszałoby ochronę postępowania
sądowego. Główne zarzuty poszczególnych skarg są dostępne na stronie TSUE:
https://curia.europa.eu/juris/recherche.jsf?language=pl#
Ponadto, w odniesieniu do pytań chciałbym podkreślić, że kluczowym dokumentem zarówno
dla polskiej energetyki, jak i pozostałych sektorów gospodarki, także w odniesieniu do
planowanych kosztów, jest Krajowy plan w dziedzinie energii i klimatu (KPEiK). Polska
przygotowała wstępną wersję aktualizacji KPEiK, którą przekazano do Komisji Europejskiej
w dn. 1 marca 2024 r. Wkrótce rozpoczną się szerokie konsultacje projektu.
Przekazany Komisji Europejskiej dokument stanowi projekt aktualizacji Krajowego planu na
rzecz energii i klimatu na lata 2021–2030 (aKPEiK) z 2019 r. (w przygotowywanej
aktualizacji zastosowano tyt. „Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r.”).
W dokumencie przedstawiono pierwszy z dwóch wymaganych scenariuszy analitycznych tj.
scenariusz bazowy (WEM, ang. with existing measures). Ten scenariusz odwzorowuje
aktualną ocenę możliwego wkładu Polski w realizację unijnych celów klimatyczno-
energetycznych na 2030 r. Trajektoria umożliwiająca osiągnięcie w Polsce celu redukcji
emisji GHG na poziomie zbliżonym do unijnego (tj. 55%) będzie przedstawiona w bardziej
ambitnym scenariuszu transformacji (WAM, ang. with additional measures), nad którym
trwają zaawansowane prace w Ministerstwie Klimatu i Środowiska.
Docelowy dokument zawierający dwa scenariusze: bazowy (WEM) i ambitny (WAM),
zostanie przedstawiony do pełnych konsultacji publicznych oraz uzgodnień sektorowych
i następnie sfinalizowany na przełomie II i III kwartału 2024 r.
Należy zwrócić uwagę, że przywołany w interpelacji raport Instytutu Rousseau – ROAD TO
NET ZERO – Brydging the green investment gap co do zasady wspiera ideę zielonej
transformacji i choć wskazuję konieczność poniesienia kosztów społecznych w związku
z transformacją to proces ten uważa za niezbędny.
-- 2 of 3 --
Zgodnie z polityką klimatyczną UE, nadrzędnym celem jest powstrzymanie zmian
klimatycznych przy jednoczesnym osiągnięciu dominującej pozycji na rynku globalnym
w zakresie technologii net-zero, przy uwzględnieniu rosnącego dobrobytu społeczeństwa
państw członkowskich. W ocenie Polski konieczna jest ewaluacja dotychczasowych działań
i zbadanie ich skuteczności w dążeniu gospodarki europejskiej do osiągnięcia neutralności
klimatycznej przy zastosowaniu obecnych metod oraz ich wpływu na konkurencyjność
gospodarek poszczególnych państw członkowskich. Taka analiza w zakresie efektywności
klimatyczno-ekonomicznej realizowanych celów pozwoli na lepsze zrozumienie szans
i wyzwań związanych z transformacją.
Polska chce być częścią ambitnej, możliwej do wdrożenia, europejskiej polityki klimatycznej,
która minimalizuje wpływ UE na zmiany klimatu, zapewnia konkurencyjność europejskiego
przemysłu oraz zachęca inne państwa świata do podobnej postawy oraz będąc jednocześnie
prowadzoną w duchu sprawiedliwej transformacji. Polityka ta powinna uwzględniać problem
konkurencyjności, nasz punkt startowy oraz konieczne do poniesienia, istotne nakłady
inwestycyjne. Chcemy jednocześnie wykorzystać możliwości, które niesie transformacja,
takie jak poprawa jakości środowiska, tworzenie nowych miejsc pracy, rozwój
innowacyjności, budowa bezpieczeństwa i suwerenności energetycznej opartej na mniej
emisyjnych technologiach, czy docelowa stabilizacja, a nawet możliwość obniżenia cen
energii w przyszłości.
Kluczową sprawą jest kreowanie polityki klimatycznej UE w taki sposób, aby realizując swoje
podstawowe cele, przyczyniała się ona jednocześnie do skutecznej walki z ubóstwem
energetycznym i wykluczeniem społecznym, a także wzmacniała polską oraz europejską
gospodarkę, podnosząc poziom bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności na
arenie globalnej, a zarazem obniżając rachunki płacone za import nośników energii.
Polska nie widzi możliwości podjęcia nowych, krajowych zobowiązań w stosunku do już
przyjętych i zapisanych w prawie UE, czyli celów klimatycznych na rok 2030 i 2050
dotyczących UE jako całości. Ze względu na trudną sytuację wyjściową Polski, jako kraju o
najwyższym ze względów historycznych stopniu wykorzystania węgla w UE, wnosimy i
będziemy wnosili o akceptację dla realnej, dostosowanej do możliwości kontrybucji Polski na
rzecz uzgodnionego celu neutralności klimatycznej UE do 2050 r.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Bolesta
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
dw. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 3 of 3 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Krzysztof Bolesta
DSA-WZE.050.10.2024.JM
3112095.12261805.9927219
Warszawa, 28-04-2024
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Pan Szymon Hołownia
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pana Posła Jarosława Sachajko oraz Pani Poseł Anny
Gembickiej w sprawie zamiaru wycofania przez rząd Donalda Tuska z TSUE skarg złożonych
w poprzednich latach i o związanych z tym konsekwencjach, K10INT2078 informuję
uprzejmie, co następuje.
Lista skarg, które Polska złożyła w 2023 r. na podstawie art. 263 TFUE na akty prawne
składające się na pakiet „Gotowi na 55” (Fit for 55) przedstawia się następująco:
1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/839 z dnia 19 kwietnia 2023
r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2018/841 w odniesieniu do zakresu stosowania,
uproszczenia przepisów dotyczących sprawozdawczości i zgodności oraz określenia celów
państw członkowskich na 2030 r., a także zmiany rozporządzenia (UE) 2018/1999 w
odniesieniu do poprawy monitorowania, sprawozdawczości, śledzenia postępów i przeglądu
(skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2023 r.; sprawa C-442/23),
2) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/851 z dnia 19 kwietnia 2023
r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2019/631 w odniesieniu do wzmocnienia norm
emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych
zgodnie z ambitniejszymi celami klimatycznymi Unii (skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2023
r.; sprawa C-444/23),
3) decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/852 z dnia 19 kwietnia 2023 r. w
sprawie zmiany decyzji (UE) 2015/1814 w odniesieniu do liczby uprawnień, które mają
zostać umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej na potrzeby unijnego systemu handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. (skarga wniesiona w dniu 17 lipca
2023 r.; sprawa C-445/23),
4) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/857 z dnia 19 kwietnia 2023
r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/842 w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji
gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających
się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z
porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1999 (skarga
wniesiona w dniu 18 lipca 2023 r.; sprawa C-451/23),
5) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r.
zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji
gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE)2015/1814 w sprawie ustanowienia i
funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami
-- 1 of 3 --
do emisji gazów cieplarnianych (skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r.; sprawa C-
505/23),
6) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/956 z dnia 10 maja 2023 r.
ustanawiające mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2
(skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2023 r.; sprawa C-512/23),
7) dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r.
w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniająca rozporządzenie (UE) 2023/955
(skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2023 r.; sprawa C-771/23).
Polska nie wycofała do tej pory żadnej ze skarg złożonych na akty prawne wchodzące w skład
pakietu „Fit for 55”. Rada Ministrów także nie podjęła na chwilę obecną decyzji o ich
wycofaniu.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że ww. skargi do TSUE nie mogą zostać udostępnione,
gdyż art. 15 ust. 3 akapit 4 TFUE wyraźnie wskazuje, że w stosunku do Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej regulacje dotyczące prawa dostępu do dokumentów
zastosowanie mają jedynie w zakresie pełnienia przez niego funkcji administracyjnych.
Skargi na akty prawne złożone na podstawie art. 263 TFUE stanowią pisma procesowe
inicjujące postępowanie przed TSUE co podlega reżimowi dla funkcji TSUE na gruncie
sądowym. Ponadto zastosowanie ma również art. 4 ust. 2 tiret drugie Rozporządzenia (WE)
nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001r. w sprawie publicznego
dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, który daje podstawę do
odmowy udostępnienia dokumentu jeżeli ujawnienie naruszałoby ochronę postępowania
sądowego. Główne zarzuty poszczególnych skarg są dostępne na stronie TSUE:
https://curia.europa.eu/juris/recherche.jsf?language=pl#
Ponadto, w odniesieniu do pytań chciałbym podkreślić, że kluczowym dokumentem zarówno
dla polskiej energetyki, jak i pozostałych sektorów gospodarki, także w odniesieniu do
planowanych kosztów, jest Krajowy plan w dziedzinie energii i klimatu (KPEiK). Polska
przygotowała wstępną wersję aktualizacji KPEiK, którą przekazano do Komisji Europejskiej
w dn. 1 marca 2024 r. Wkrótce rozpoczną się szerokie konsultacje projektu.
Przekazany Komisji Europejskiej dokument stanowi projekt aktualizacji Krajowego planu na
rzecz energii i klimatu na lata 2021–2030 (aKPEiK) z 2019 r. (w przygotowywanej
aktualizacji zastosowano tyt. „Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r.”).
W dokumencie przedstawiono pierwszy z dwóch wymaganych scenariuszy analitycznych tj.
scenariusz bazowy (WEM, ang. with existing measures). Ten scenariusz odwzorowuje
aktualną ocenę możliwego wkładu Polski w realizację unijnych celów klimatyczno-
energetycznych na 2030 r. Trajektoria umożliwiająca osiągnięcie w Polsce celu redukcji
emisji GHG na poziomie zbliżonym do unijnego (tj. 55%) będzie przedstawiona w bardziej
ambitnym scenariuszu transformacji (WAM, ang. with additional measures), nad którym
trwają zaawansowane prace w Ministerstwie Klimatu i Środowiska.
Docelowy dokument zawierający dwa scenariusze: bazowy (WEM) i ambitny (WAM),
zostanie przedstawiony do pełnych konsultacji publicznych oraz uzgodnień sektorowych
i następnie sfinalizowany na przełomie II i III kwartału 2024 r.
Należy zwrócić uwagę, że przywołany w interpelacji raport Instytutu Rousseau – ROAD TO
NET ZERO – Brydging the green investment gap co do zasady wspiera ideę zielonej
transformacji i choć wskazuję konieczność poniesienia kosztów społecznych w związku
z transformacją to proces ten uważa za niezbędny.
-- 2 of 3 --
Zgodnie z polityką klimatyczną UE, nadrzędnym celem jest powstrzymanie zmian
klimatycznych przy jednoczesnym osiągnięciu dominującej pozycji na rynku globalnym
w zakresie technologii net-zero, przy uwzględnieniu rosnącego dobrobytu społeczeństwa
państw członkowskich. W ocenie Polski konieczna jest ewaluacja dotychczasowych działań
i zbadanie ich skuteczności w dążeniu gospodarki europejskiej do osiągnięcia neutralności
klimatycznej przy zastosowaniu obecnych metod oraz ich wpływu na konkurencyjność
gospodarek poszczególnych państw członkowskich. Taka analiza w zakresie efektywności
klimatyczno-ekonomicznej realizowanych celów pozwoli na lepsze zrozumienie szans
i wyzwań związanych z transformacją.
Polska chce być częścią ambitnej, możliwej do wdrożenia, europejskiej polityki klimatycznej,
która minimalizuje wpływ UE na zmiany klimatu, zapewnia konkurencyjność europejskiego
przemysłu oraz zachęca inne państwa świata do podobnej postawy oraz będąc jednocześnie
prowadzoną w duchu sprawiedliwej transformacji. Polityka ta powinna uwzględniać problem
konkurencyjności, nasz punkt startowy oraz konieczne do poniesienia, istotne nakłady
inwestycyjne. Chcemy jednocześnie wykorzystać możliwości, które niesie transformacja,
takie jak poprawa jakości środowiska, tworzenie nowych miejsc pracy, rozwój
innowacyjności, budowa bezpieczeństwa i suwerenności energetycznej opartej na mniej
emisyjnych technologiach, czy docelowa stabilizacja, a nawet możliwość obniżenia cen
energii w przyszłości.
Kluczową sprawą jest kreowanie polityki klimatycznej UE w taki sposób, aby realizując swoje
podstawowe cele, przyczyniała się ona jednocześnie do skutecznej walki z ubóstwem
energetycznym i wykluczeniem społecznym, a także wzmacniała polską oraz europejską
gospodarkę, podnosząc poziom bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności na
arenie globalnej, a zarazem obniżając rachunki płacone za import nośników energii.
Polska nie widzi możliwości podjęcia nowych, krajowych zobowiązań w stosunku do już
przyjętych i zapisanych w prawie UE, czyli celów klimatycznych na rok 2030 i 2050
dotyczących UE jako całości. Ze względu na trudną sytuację wyjściową Polski, jako kraju o
najwyższym ze względów historycznych stopniu wykorzystania węgla w UE, wnosimy i
będziemy wnosili o akceptację dla realnej, dostosowanej do możliwości kontrybucji Polski na
rzecz uzgodnionego celu neutralności klimatycznej UE do 2050 r.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Bolesta
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
dw. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 3 of 3 --