Interpelacja w sprawie opodatkowania i oskładkowania okazjonalnych świadczeń niepieniężnych udostępnianych pracownikom i członkom ich rodzin
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 20601
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie opodatkowania i oskładkowania okazjonalnych świadczeń niepieniężnych udostępnianych pracownikom i członkom ich rodzin
Zgłaszający: Dorota Marek
Data wpływu: 22-10-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP, kieruję do Pana interpelację w sprawie problemu dotyczącego opodatkowania oraz oskładkowania okazjonalnych świadczeń niepieniężnych, które pracodawcy nieodpłatnie udostępniają swoim pracownikom oraz członkom ich rodzin.
Problem dotyczy w szczególności sytuacji, w których pracodawca - z okazji Dnia Dziecka, Mikołajek, jubileuszu zakładu pracy, święta branżowego czy innego wydarzenia o charakterze integracyjnym lub rodzinnym - umożliwia pracownikowi oraz jego bliskim bezpłatne skorzystanie z własnych produktów albo usług (np. biletów wstępu). W takich przypadkach pracownik nie otrzymuje gotówki, bonu ani vouchera możliwego do swobodnego wykorzystania. Nie może zaproszenia spieniężyć, przekazać innej osobie ani zrealizować w dowolnym terminie. Świadczenie to ma wyłącznie charakter okazjonalny i w żadnym stopniu nie stanowi elementu wynagrodzenia ani nagrody za wyniki pracy.
Mimo braku charakteru zarobkowego, wartość takiego zaproszenia jest obecnie uznawana za przychód pracownika ze stosunku pracy. W konsekwencji podlega zarówno opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jak i oskładkowaniu na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne.
Podstawę takiego podejścia organów podatkowych stanowią przepisy ustawy o PIT (m.in. art. 11 ust. 1 i ust. 2a pkt 1, art. 12 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1), a także wykładnia ugruntowana wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13). Zgodnie z nią w przypadku imiennego udziału pracownika i jego rodziny w usłudze odpłatnej na rynku, przesłanki dobrowolności, wymiernej korzyści i możliwości przypisania jej do konkretnej osoby zostają spełnione.
Ponieważ podatek i składki nie mogą zostać pobrane z samego (niepieniężnego) zaproszenia, obciążenia te potrącane są z wynagrodzenia zasadniczego pracownika. Prowadzi to do sytuacji, w której pracownik, korzystając wraz z rodziną z bezpłatnego zaproszenia na wydarzenie zakładowe, w danym miesiącu otrzymuje niższą wypłatę netto. W praktyce powoduje to, że pracownicy – w obawie przed dodatkowymi kosztami obciążającymi domowy budżet – rezygnują z udziału w takich inicjatywach. Zjawisko to najmocniej uderza w rodziny wielodzietne, ponieważ przypisany pracownikowi przychód (a w ślad za nim podatek i składki) rośnie proporcjonalnie do liczby członków rodziny uczestniczących w wydarzeniu.
Obecnie funkcjonujące zwolnienia nie rozwiązują opisanego problemu. Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT jest ograniczone do kwoty 1 000 zł rocznie i wymaga finansowania w całości z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Przepisy o ZFŚS wymuszają jednak badanie sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, tymczasem wydarzenia okazjonalne z założenia mają charakter równy i powszechny. W związku z tym często są one finansowane ze środków obrotowych pracodawcy, co wyklucza zastosowanie wspomnianego zwolnienia.
Analogiczny problem dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek, przychód z tytułu PIT stanowi podstawę wymiaru składek, a obecny katalog wyłączeń (§ 2 rozporządzenia) nie obejmuje takich świadczeń okazjonalnych.
Rozwiązaniem tego problemu mogłoby być wprowadzenie ograniczonego kwotowo zwolnienia z PIT (np. do limitu 2 000 zł rocznie na pracownika, obejmującego łącznie świadczenia dla niego i jego rodziny) dla świadczeń niepieniężnych, które:
są finansowane przez pracodawcę,
mają charakter okazjonalny i nie są składnikiem wynagrodzenia,
nie mogą zostać wymienione na gotówkę, bony ani vouchery.
Równolegle konieczne byłoby znowelizowanie rozporządzenia składkowego oraz przepisów o składce zdrowotnej, by zwolnieniu podatkowemu towarzyszyło zwolnienie ze składek ZUS. Postulowana zmiana nie ma na celu unikania opodatkowania typowych benefitów pracowniczych, lecz jedynie ochronę wąskiej kategorii świadczeń, które mają być przyjaznym gestem pracodawcy, a obecnie stają się dla pracownika finansowym ciężarem.
W związku z powyższym, zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Finansów dostrzega problem opodatkowania okazjonalnych świadczeń niepieniężnych udostępnianych przez pracodawców pracownikom i członkom ich rodzin, które skutkują obniżeniem wynagrodzenia netto pracownika?
Czy Ministerstwo Finansów planuje lub rozważy wprowadzenie zwolnienia podatkowego dla takich świadczeń, pod warunkiem, że nie stanowią one wynagrodzenia, nie mogą zostać wymienione na pieniądze (bony/vouchery) i będą objęte rocznym limitem kwotowym?
Czy ministerstwo rozważa podjęcie inicjatywy wyłączenia takich świadczeń z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne?
Czy ewentualne planowane rozwiązanie prawne mogłoby objąć również wyłączenie tychże świadczeń z podstawy wymiaru składki zdrowotnej?
Z wyrazami szacunku
Dorota Marek
Posłanka na Sejm RP
Podsekretarz stanu Jarosław Neneman
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
13990 znakówfax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/6
Warszawa, 12 listopada 2026 roku
Sprawa: Odpowiedź na interpelację nr 20601
Znak sprawy: DD3.054.29.2026
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację poselską nr 20601 złożoną przez Posłankę Dorotę
Marek w sprawie opodatkowania i oskładkowania okazjonalnych świadczeń
niepieniężnych udostępnianych pracownikom i członkom ich rodzin, proszę o
przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Wyjaśnienia pozostające w kompetencjach Ministra Finansów i Gospodarki
Podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada
powszechności opodatkowania wyrażona w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych1. Zgodnie z tą zasadą opodatkowaniu podatkiem
dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
zwolnionych od podatku oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Aby ustalić, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu, należy w pierwszej
kolejności określić, czy stanowi ono przychód podatnika. Zgodnie z art. 11 ust. 1
ustawy PIT przychodami, co do zasady, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zakres przychodów podatkowych ze stosunku pracy określa art. 12 ust. 1 ustawy
PIT. Zgodnie z tym przepisem za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego
rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich
1 Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r.
poz. 592, z późn. zm.), dalej: „ustawa PIT”.
-- 1 of 6 --
2/6
ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie
inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Przepis ten odzwierciedla zatem zakres art. 11 ust. 1 ustawy PIT, który dotyczy
ogólnie dochodów podatkowych ze wszystkich źródeł przychodów.
Przepisy ustawy PIT nie definiują pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń”. Jego
rozumienie zostało wypracowane w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Szczególne znaczenie dla ustalenia, kiedy świadczenie stanowi przychód
pracownika ma również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn.
akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że za przychód
pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12
ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy PIT, mogą być uznane takie świadczenia,
które:
po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (pracownik skorzystał
z nich w pełni dobrowolnie),
po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy)
i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia
wydatku, który musiałby ponieść,
po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnie
pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich
podmiotów).
Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że samo
nieodpłatne udostępnienie pracownikowi produktu lub usługi pracodawcy nie
przesądza jeszcze o powstaniu przychodu ze stosunku pracy.
Ma to szczególne znaczenie w sytuacjach, gdy pracodawca udostępnia pracownikom
i członkom ich rodzin własne produkty lub usługi, np. bilety wstępu na wydarzenia
organizowane z okazji Dnia Dziecka, Mikołajek, jubileuszu zakładu pracy, święta
branżowego, czy innego wydarzenia o charakterze integracyjnym lub rodzinnym.
W takich przypadkach należy rozróżnić sytuacje, w których świadczenie przynosi
pracownikowi rzeczywistą, indywidualną korzyść majątkową, od sytuacji, w których
możliwość skorzystania z produktu lub usługi stanowi element działań
podejmowanych przez pracodawcę w związku z prowadzoną działalnością.
Nieodpłatne udostępnienie własnych produktów lub usług może służyć różnym
celom, takim jak promocja działalności pracodawcy, prezentacja jego oferty,
budowanie relacji z pracownikami i ich rodzinami w ramach zorganizowanych
wydarzeń integracyjnych. Jeżeli świadczenie służy przede wszystkim realizacji
celów pracodawcy, to nie zostało spełnione w indywidualnym interesie pracownika.
W takim przypadku pracownik nie uzyskuje korzyści majątkowej i w konsekwencji
nie powstanie podatkowy przychód.
-- 2 of 6 --
3/6
Mogą też wystąpić sytuacje, w których nieodpłatne udostępnienie produktów lub
usług pracodawcy spowoduje powstanie przychodu podatkowego. Jeżeli pracownik
dobrowolnie skorzysta np. z usługi zapewnionej (udostępnionej) przez pracodawcę,
dzięki czemu zaoszczędzi wydatku, to niewątpliwie uzyska korzyść majątkową
(zaoszczędza wydatku).
Ocena, co do powstania albo braku przychodu podatkowego, powinna uwzględniać
wszystkie opisane wyżej trzy przesłanki wskazane przez Trybunał Konstytucyjny.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonej analizy konkretnego stanu faktycznego zostanie
ustalone, że nieodpłatne świadczenie stanowi przychód pracownika, jego wartość
należy określić zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy PIT. W przypadku usług
wchodzących w zakres działalności gospodarczej pracodawcy wartość świadczenia
ustala się według cen stosowanych wobec innych odbiorców. W przypadku usług
zakupionych przez pracodawcę – według cen zakupu, natomiast w pozostałych
przypadkach wartość określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
udostępnienia.
Odnosząc się do postulatu zawartego w interpelacji, dotyczącego wprowadzenia
nowego zwolnienia podatkowego dla świadczeń niepieniężnych, finansowanych
przez pracodawcę, mających charakter okazjonalny, niestanowiących składników
wynagrodzenia oraz niewymienialnych na gotówkę, bony ani vouchery, zauważam,
że wprowadzenie takiego zwolnienia stanowiłoby odstępstwo od zasady
powszechności opodatkowania i prowadziłoby do rozszerzenia katalogu zwolnień
przedmiotowych zawartych w art. 21 ust. 1 ustawy PIT.
Sam fakt okazjonalnego przyznania pracownikowi świadczenia, jego niepieniężny
charakter, czy brak możliwości wymiany na gotówkę nie stanowią wystarczających
przesłanek do objęcia go zwolnieniem podatkowym. Zwolnienia podatkowe mają
charakter wyjątkowy i powinny być wprowadzane w przypadkach znajdujących
szczególne uzasadnienie.
Wprowadzenie kolejnego zwolnienia mogłoby prowadzić również do wątpliwości
interpretacyjnych związanych z określeniem zakresu świadczeń nim objętych oraz
wiązałoby się z ubytkiem dochodów sektora finansów publicznych.
Nie bez znaczenia w tym kontekście pozostają rozwiązania przyjęte w ustawie o
dochodach jednostek samorządu terytorialnego2. Po wejściu w życie reformy
systemu finansowania jednostek samorządu terytorialnego, dochody tych jednostek
z tytułu udziału w podatkach dochodowych (w tym w podatku PIT) są w dużym
stopniu uniezależnione od zmian w przepisach podatkowych. Udziały samorządów
w podatku PIT oraz podatku CIT są obecnie naliczane od dochodów podatników
(czyli od bazy podatkowej), a nie od kwoty ostatecznego podatku należnego. Zatem
tego rodzaju zmiana w ustawie PIT wpłynęłaby na wysokość bazy podatkowej
istotnej dla dochodów jednostek samorządu terytorialnego. Ubytek ten należałoby
2 Ustawa z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.
U. z 2026 r. poz. 1252).
-- 3 of 6 --
4/6
zrekompensować (inną daniną, co nie zyskałoby społecznej akceptacji), czy też
dodatkową subwencją, na co nie ma obecnie przestrzeni fiskalnej.
Należy bowiem mieć na uwadze, że Polska została objęta unijną procedurą
nadmiernego deficytu, a przyjęty przez Radę Ministrów Średniookresowy Plan
Budżetowo-Strukturalny na lata 2025-2028 zakłada stopniowe ograniczanie
deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3%
PKB. Osiągnięcie tego wymaga prowadzenia polityki fiskalnej oraz ograniczania
działań skutkujących trwałym zmniejszeniem dochodów publicznych. Należy mieć
na uwadze nie tylko wskazane powyżej uwarunkowania makroekonomiczne, ale i
sytuację geopolityczną, która wymaga zwiększonych wydatków na obronność.
Mając powyższe na uwadze uprzejmie informuję, że nie jest planowana realizacja
postulatu wprowadzenia nowego zwolnienia z podatku dla wskazanej kategorii
świadczeń.
Wyjaśnienia pozostające w kompetencjach Ministra Rodziny, Pracy i Polityki
Społecznej3
W zakresie obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne informuję, że
podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników stanowi
przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych,
osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach
stosunku pracy4. Wyjątkiem są przychody ze stosunku pracy wymienione w § 2
rozporządzenia oraz zasiłki i wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek
choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną5.
Wśród przychodów pracowników, które nie stanowią podstawy wymiaru składek,
wymienionych w § 2 rozporządzenia, nie została wymieniona wartość okazjonalnych
świadczeń niepieniężnych udostępnianych przez pracodawcę pracownikom i
członkom ich rodzin.
W konsekwencji, jeżeli analiza konkretnego stanu faktycznego wykaże, że wartość
tego świadczenia jest przychodem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
od osób fizycznych, osiągniętym przez pracownika u pracodawcy z tytułu
zatrudnienia w ramach stosunku pracy, podlega ono uwzględnieniu w podstawie
wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
Jednocześnie informuję, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
trwają obecnie prace związane z przeglądem oraz ewentualną zmianą ww.
rozporządzenia. Celem tych prac jest aktualizacja i dostosowanie jego przepisów do
zmieniającej się rzeczywistości. Obecny etap prac ma charakter analityczny i
przygotowawczy. Analizie poddawane są m.in. zgłaszane propozycje w zakresie
wprowadzenia zmian do rozporządzenia. Po zakończeniu prac możliwe będzie
3 Zawarte w piśmie nr BM-II.059.1.629.2026 z 6 listopada br.
4 Art. 18 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 199, z późn.zm.), dalej: „ustawa systemowa” oraz § 1
rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie
szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 316), dalej: „rozporządzenie”.
5 Art. 18 ust. 2 ustawy systemowej.
-- 4 of 6 --
5/6
podjęcie decyzji dotyczącej potrzeby i zakresu ewentualnych zmian w
rozporządzeniu.
W trakcie prowadzonych prac nad zmianą rozporządzenia uwzględniony zostanie
m.in. fakt, że wyłączenia przychodów pracowników z podstawy wymiaru składek,
podobnie jak wyłączenia podatkowe, mają charakter wyjątkowy i powinny być
wprowadzane w przypadkach znajdujących szczególne uzasadnienie. Analizie
poddawany jest również wpływ poszczególnych wyłączeń z podstawy wymiaru
składek zarówno na sytuację finansową Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jak i
na wysokość przyszłych świadczeń przysługujących ubezpieczonym.
Należy mieć również na uwadze to, że prawo ubezpieczeń społecznych jest prawem
ścisłym i sformalizowanym, opartym na bezwzględnie obowiązujących normach,
z wyłączeniem możliwości ich interpretowania z uwzględnieniem obowiązujących w
prawie cywilnym reguł słuszności, co powoduje konieczność ścisłej wykładni jego
przepisów.
W ramach prowadzonych prac analizowane są zgłaszane propozycje zmian
dotyczących katalogu wyłączeń z podstawy wymiaru składek, w tym propozycje
odnoszące się do niektórych świadczeń niepieniężnych finansowanych przez
pracodawcę.
Wyjaśnienia pozostające w kompetencjach Ministra Zdrowia6
Zasady ustalania wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne określają przepisy
ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych7.
Mając na względzie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach zdrowotnych
obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do
objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są pracownikami w rozumieniu ustawy
o systemie ubezpieczeń społecznych. Natomiast stosowanie do art. 81 ust. 1 ustawy
o świadczeniach zdrowotnych do ustalenia podstawy wymiaru składek na
ubezpieczenie zdrowotne powyższych osób stosuje się przepisy określające
podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Zatem przychody wymienione w § 2 rozporządzenia4, nie stanowią podstawy
wymiaru składek zarówno na ubezpieczenia społeczne, jak i na ubezpieczenie
zdrowotne.
Niezależnie od powyższego informuję, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 19 przedmiotowego
rozporządzenia4 w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i
rentowe, a w rezultacie także na ubezpieczenie zdrowotne nie uwzględnia się
świadczeń finansowanych ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach
zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Tym samym świadczenia niepieniężne
(np. bilety do teatru lub karnet sportowy) sfinansowane z ww. funduszu nie stanowią
6 Zawarte w piśmie nr DLU.704.490.2026.AŻ z 6 listopada br.
7 Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.; dalej: „ustawa o świadczeniach
zdrowotnych”).
-- 5 of 6 --
6/6
podstawy wymiaru składek (na ubezpieczenie społeczne i na ubezpieczenie
zdrowotne).
Z wyrazami szacunku,
Z upoważnienia Ministra Finansów i Gospodarki
Jarosław Neneman
Podsekretarz Stanu
w Ministerstwie Finansów
-- 6 of 6 --