Interpelacja w sprawie przekazywania Ukrainie pocisków rakietowych PAC-3 MSE do systemu Patriot, udziału Agencji Mienia Wojskowego w procedurze przekazywania nowoczesnego uzbrojenia oraz wpływu tych decyzji na zdolności obronne Sił Zbrojnych RP
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 20515
do ministra obrony narodowej
w sprawie przekazywania Ukrainie pocisków rakietowych PAC-3 MSE do systemu Patriot, udziału Agencji Mienia Wojskowego w procedurze przekazywania nowoczesnego uzbrojenia oraz wpływu tych decyzji na zdolności obronne Sił Zbrojnych RP
Zgłaszający: Mariusz Błaszczak
Data wpływu: 20-10-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w przestrzeni publicznej pojawiają się kolejne informacje dotyczące możliwości dalszego przekazywania Ukrainie pocisków rakietowych PAC-3 MSE do systemów przeciwlotniczych i przeciwrakietowych Patriot. Ministerstwo Obrony Narodowej potwierdziło już wcześniejsze przekazanie tego uzbrojenia wiosną 2026 r., nie ujawniając jednak jego dokładnej liczby. Szczególne wątpliwości budzą informacje sugerujące, że przekazywanie jednego z najnowocześniejszych i najbardziej deficytowych rodzajów uzbrojenia może odbywać się za pośrednictwem Agencji Mienia Wojskowego, z wykorzystaniem procedur właściwych dla mienia uznanego za zbędne na potrzeby Sił Zbrojnych RP. Jeżeli informacje te znajdują potwierdzenie, konieczne jest wyjaśnienie, na jakiej podstawie nowoczesne, pełnowartościowe pociski przeciwrakietowe, stanowiące istotny element systemu obrony powietrznej państwa, mogły zostać zakwalifikowane do takiej kategorii i wyłączone z zasobów Wojska Polskiego.
Sprawa budzi tym większe zastrzeżenia, że Polska realizuje kosztowny program budowy wielowarstwowej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, a pozyskiwanie pocisków PAC-3 MSE wiąże się ze znacznymi wydatkami oraz długimi terminami dostaw. W tej sytuacji szczegółowego wyjaśnienia wymaga zarówno skala dotychczasowego i ewentualnego dalszego przekazywania pocisków Ukrainie, jak również sposób podejmowania decyzji, rola Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i Agencji Mienia Wojskowego oraz rzeczywisty wpływ tych działań na bezpieczeństwo Polski. Wątpliwości dotyczą również tego, czy podobne procedury są wykorzystywane do przekazywania innych nowoczesnych systemów uzbrojenia, pomimo ich potencjalnej przydatności dla Sił Zbrojnych RP.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy po potwierdzonym przez Ministerstwo Obrony Narodowej przekazaniu pocisków PAC-3 MSE Ukrainie wiosną 2026 r. podjęto kolejne decyzje o przekazaniu tego rodzaju uzbrojenia? Jeżeli tak, kiedy zostały one podjęte i ile dodatkowych pocisków przekazano?
Ile łącznie pocisków do systemu Patriot, z podziałem na poszczególne typy, przekazano Ukrainie od początku 2024 r. do dnia udzielenia odpowiedzi? Proszę o wskazanie liczby pocisków oraz wartości przekazanego uzbrojenia w poszczególnych latach?
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej planuje dalsze przekazywanie Ukrainie pocisków PAC-3 lub PAC-3 MSE w 2026 r. i w kolejnych latach? Czy w tym zakresie zostały już podjęte decyzje lub złożone zobowiązania wobec strony ukraińskiej bądź sojuszników?
Z jakich konkretnych zasobów pochodziły przekazane pociski? Czy były to pociski znajdujące się już na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP, zapasy przeznaczone dla polskich jednostek obrony powietrznej, czy też uzbrojenie pozyskane w ramach odrębnych mechanizmów wsparcia Ukrainy?
Czy każdy przypadek przekazania pocisków PAC-3 MSE został poprzedzony pisemną analizą Sztabu Generalnego Wojska Polskiego dotyczącą wpływu tej decyzji na zdolności obronne Polski? Kto zatwierdzał te analizy i czy zawierały one jednoznaczną rekomendację dotyczącą zasadności przekazania uzbrojenia?
Na jakiej podstawie minister obrony narodowej stwierdził, że przekazana liczba pocisków nie wpływa na zdolności obrony powietrznej Polski? Czy stanowisko to wynika z formalnej analizy potrzeb operacyjnych, wymaganych zapasów amunicji oraz zdolności do uzupełnienia przekazanego uzbrojenia?
Czy prawdą jest, że pociski PAC-3 MSE przekazywane Ukrainie były wcześniej formalnie przekazywane do Agencji Mienia Wojskowego lub obejmowane procedurami gospodarowania mieniem uznanym za zbędne na potrzeby Sił Zbrojnych RP? Jeżeli tak, proszę o wskazanie podstawy prawnej, zastosowanego trybu oraz dokumentów stanowiących podstawę tych czynności?
Czy pociski PAC-3 MSE lub inne pociski do systemu Patriot zostały w latach 2024-2026 zakwalifikowane jako mienie zbędne na potrzeby Sił Zbrojnych RP? Jeżeli tak, kto podjął taką decyzję, kiedy została wydana i jakie przesłanki uzasadniały uznanie nowoczesnego uzbrojenia przeciwrakietowego za zbędne?
Czy w związku z przekazywaniem Ukrainie pocisków do systemu Patriot Agencja Mienia Wojskowego pełniła funkcję podmiotu realizującego przekazanie uzbrojenia, czy też przekazanie następowało bezpośrednio z zasobów Sił Zbrojnych RP? Proszę o przedstawienie kolejnych etapów zastosowanej procedury?
Czy przed ewentualnym przekazaniem pocisków PAC-3 MSE do Agencji Mienia Wojskowego uzyskano stanowiska właściwych dowódców wojskowych, szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego oraz instytucji odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemu obrony powietrznej? Czy wszystkie te stanowiska były pozytywne?
Jakie kryteria obowiązują obecnie w Ministerstwie Obrony Narodowej przy uznawaniu sprzętu wojskowego i uzbrojenia za zbędne na potrzeby Sił Zbrojnych RP? Czy możliwe jest formalne uznanie za zbędny sprzętu nowoczesnego, sprawnego technicznie, znajdującego się w bieżącym użytkowaniu lub objętego obowiązującymi programami modernizacji technicznej?
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej dopuszcza sytuację, w której uzbrojenie zakupione ze środków publicznych na potrzeby osiągnięcia określonych zdolności operacyjnych Wojska Polskiego zostaje następnie uznane za zbędne i przekazane państwu trzeciemu, pomimo że program jego pozyskiwania i budowy odpowiednich zdolności nie został jeszcze zakończony? Jakie mechanizmy kontroli zapobiegają podejmowaniu nieuzasadnionych decyzji w tym zakresie?
Czy w procedurach przekazywania uzbrojenia za pośrednictwem Agencji Mienia Wojskowego dokonuje się rozróżnienia pomiędzy sprzętem faktycznie zbędnym, wycofanym lub przestarzałym a sprzętem pełnowartościowym, przekazywanym na podstawie decyzji o udzieleniu pomocy wojskowej państwu obcemu? Jak rozróżnienie to znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji i ewidencji majątkowej?
Czy w latach 2024-2026 Ministerstwo Obrony Narodowej przekazywało do Agencji Mienia Wojskowego, z przeznaczeniem do dalszego przekazania Ukrainie, inne nowoczesne systemy uzbrojenia, środki bojowe lub wyposażenie znajdujące się na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP?
Czy wśród sprzętu wojskowego przekazanego Ukrainie za pośrednictwem Agencji Mienia Wojskowego znajdowały się nowoczesne przeciwlotnicze lub przeciwpancerne pociski kierowane, systemy bezzałogowe, systemy rozpoznania, systemy walki radioelektronicznej, nowoczesna amunicja precyzyjna bądź inne wyposażenie pozyskane w ostatnich latach? Proszę o przedstawienie danych według kategorii sprzętu, liczby przekazanych egzemplarzy oraz wartości uzbrojenia, w zakresie informacji jawnych?
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej prowadzi ewidencję uzbrojenia przekazanego Ukrainie, które w chwili przekazania pozostawało sprzętem pełnowartościowym, sprawnym technicznie i nadal przydatnym dla Sił Zbrojnych RP? Jeżeli tak, jaka jest łączna wartość takiego uzbrojenia przekazanego w latach 2024-2026?
Czy przeprowadzono kontrolę lub audyt prawidłowości kwalifikowania uzbrojenia jako mienia zbędnego oraz jego późniejszego przekazywania państwom obcym za pośrednictwem Agencji Mienia Wojskowego? Jeżeli nie, czy Ministerstwo Obrony Narodowej zamierza przeprowadzić taką kontrolę?
Czy przekazanie Ukrainie pocisków PAC-3 MSE spowodowało konieczność zmiany planów zaopatrywania jednostek obrony powietrznej, harmonogramów osiągania gotowości operacyjnej lub planowanych stanów zapasów środków bojowych?
Czy wszystkie pociski PAC-3 MSE przekazane Ukrainie zostały już uzupełnione poprzez dostawy nowego uzbrojenia? Jeżeli nie, czy istnieje zatwierdzony harmonogram ich odtworzenia oraz zabezpieczone finansowanie?
Jaka jest łączna wartość odtworzeniowa pocisków do systemu Patriot przekazanych Ukrainie od 2024 r.? Czy koszty te ponosi wyłącznie Polska, czy też przewidziano ich refundację lub rekompensatę w ramach mechanizmów NATO, Unii Europejskiej lub uzgodnień dwustronnych?
Czy w związku z sygnalizowanymi opóźnieniami dostaw pocisków PAC-3 MSE zrezygnowano z planów dalszego przekazywania tego uzbrojenia Ukrainie lub dokonano ponownej analizy zasadności takich decyzji? Czy harmonogram przyszłych dostaw gwarantuje terminowe uzupełnianie zapasów przeznaczonych dla polskiego systemu obrony powietrznej?
Czy decyzje dotyczące przekazania pocisków PAC-3 MSE były każdorazowo podejmowane na podstawie uchwał Rady Ministrów? Proszę o wskazanie dat podjęcia odpowiednich decyzji oraz instytucji odpowiedzialnych za ich przygotowanie, zaopiniowanie i wykonanie?
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej przeprowadziło kompleksową analizę łącznego wpływu przekazywania Ukrainie nowoczesnych systemów uzbrojenia i środków bojowych na zdolności operacyjne Sił Zbrojnych RP, uwzględniając nie tylko pojedyncze donacje, lecz także ich skumulowany wpływ na wyposażenie, zapasy amunicji i realizację programów modernizacyjnych?
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej zamierza dokonać przeglądu obowiązujących procedur przekazywania nowoczesnego uzbrojenia do Agencji Mienia Wojskowego oraz zasad uznawania sprzętu za zbędny na potrzeby Sił Zbrojnych RP, tak aby wyeliminować możliwość nieuzasadnionego kwalifikowania pełnowartościowego uzbrojenia o strategicznym znaczeniu dla obronności państwa jako mienia zbędnego?