Interpelacja w sprawie możliwości wykorzystania w biogazowniach biomasy roślinnej pochodzącej z rodzinnych ogrodów działkowych oraz utrzymania terenów zieleni
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 20280
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie możliwości wykorzystania w biogazowniach biomasy roślinnej pochodzącej z rodzinnych ogrodów działkowych oraz utrzymania terenów zieleni
Zgłaszający: Tadeusz Woźniak
Data wpływu: 08-10-2026
Szanowna Pani Minister,
rozwój biogazowni stanowi jeden z kierunków pozwalających jednocześnie zwiększać udział odnawialnych źródeł energii, zagospodarowywać lokalnie dostępną biomasę oraz ograniczać ilość materii organicznej wymagającej zagospodarowania w ramach systemu gospodarki odpadami.
W ostatnim czasie zwrócono moją uwagę na problem dotyczący możliwości przekazywania do biogazowni biomasy roślinnej powstającej na terenach rodzinnych ogrodów działkowych, a także w związku z pielęgnacją zieleni miejskiej.
Każdego roku na terenach rodzinnych ogrodów działkowych powstają znaczne ilości materii organicznej, w tym przede wszystkim skoszonej trawy, chwastów i innych roślin usuwanych podczas pielenia i pielęgnacji działek, liści, części roślin, pozostałości po przycinaniu roślin oraz owoców i warzyw nienadających się do wykorzystania. Podobna sytuacja występuje w przypadku utrzymania miejskich terenów zielonych. Regularne koszenie trawników, pielęgnacja parków, skwerów, pasów zieleni oraz innych terenów należących do jednostek samorządu terytorialnego generuje znaczne ilości jednorodnej materii pochodzenia roślinnego.
Z przekazanych mi informacji wynika, że w praktyce mogą występować problemy z przekazywaniem takiej biomasy do biogazowni rolniczych. Jako przyczynę wskazuje się kwalifikowanie części tego rodzaju materiału jako bioodpadów stanowiących odpady komunalne, podczas gdy przepisy dotyczące biogazu rolniczego wyłączają możliwość jego wytwarzania z odpadów komunalnych.
Problem ten wymaga, w mojej ocenie, szczegółowego przeanalizowania.
Z jednej strony ustawodawca umożliwia bowiem wykorzystywanie do produkcji biogazu rolniczego biomasy roślinnej zebranej z terenów innych niż zewidencjonowane jako rolne. Z drugiej strony sposób kwalifikowania materii roślinnej pochodzącej m.in. z pielęgnacji ogrodów i terenów zielonych może powodować, że materiał ten zostaje objęty reżimem dotyczącym bioodpadów komunalnych, co może ograniczać możliwość jego bezpośredniego wykorzystania w biogazowniach rolniczych.
W efekcie może dochodzić do sytuacji, w której materiał mający odpowiednie właściwości do wykorzystania w procesie fermentacji metanowej nie może zostać wykorzystany w lokalnej biogazowni wyłącznie ze względu na jego pochodzenie lub kwalifikację prawną.
Trudno byłoby uznać taki stan za optymalny zarówno z punktu widzenia gospodarki odpadami, jak i polityki energetycznej oraz zasad gospodarki o obiegu zamkniętym. Jeżeli istnieją możliwości bezpiecznego wykorzystania lokalnie powstającej biomasy roślinnej do produkcji energii, przepisy powinny – przy zachowaniu odpowiednich wymogów sanitarnych, środowiskowych i technologicznych – umożliwiać takie zagospodarowanie.
Szczególnie istotny wydaje się przypadek rodzinnych ogrodów działkowych oraz terenów zieleni miejskiej. Mamy bowiem do czynienia przede wszystkim z materią roślinną, taką jak trawa, liście, chwasty, części roślin czy pozostałości owoców i warzyw. Powstaje zatem pytanie, czy samo zakwalifikowanie takiego materiału jako odpadu powinno automatycznie uniemożliwiać jego wykorzystanie jako substratu w określonym rodzaju biogazowni.
Rozwiązania umożliwiające szersze wykorzystanie takiej biomasy mogłyby przynieść wymierne korzyści. Z jednej strony rodzinne ogrody działkowe, samorządy oraz podmioty odpowiedzialne za utrzymanie zieleni uzyskałyby dodatkową możliwość zagospodarowania powstającej biomasy, z drugiej natomiast biogazownie otrzymywałyby lokalny substrat do produkcji energii. Mogłoby to również ograniczyć koszty transportu i zagospodarowania części bioodpadów oraz wspierać rozwój lokalnych źródeł energii odnawialnej.
Osobnym zagadnieniem, które wymaga szerszej analizy, pozostaje możliwość wykorzystania w biogazowniach bioodpadów odbieranych w ramach systemu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Frakcja BIO może bowiem obejmować szerszy katalog odpadów niż sama biomasa pochodząca z pielęgnacji terenów zielonych. Kwestii tej nie odnoszę jednak bezpośrednio do zasadniczego przedmiotu niniejszej interpelacji, który dotyczy przede wszystkim możliwie jednorodnej biomasy roślinnej powstającej na terenach rodzinnych ogrodów działkowych oraz podczas utrzymania zieleni miejskiej.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
Czy zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami skoszona trawa, liście, chwasty, części roślin, pozostałości po pielęgnacji roślin oraz inne materiały pochodzenia roślinnego powstające na terenach rodzinnych ogrodów działkowych mogą być przekazywane bezpośrednio do biogazowni w celu wykorzystania do produkcji biogazu?
Czy analogiczna możliwość istnieje w odniesieniu do skoszonej trawy, liści, części roślin oraz pozostałej biomasy powstającej podczas utrzymania parków, skwerów, trawników, pasów zieleni i innych terenów zielonych należących do jednostek samorządu terytorialnego?
Czy możliwość wykorzystania wskazanej biomasy zależy od rodzaju biogazowni, w szczególności od tego, czy jest ona kwalifikowana jako biogazownia rolnicza, czy jako inna instalacja przetwarzająca odpady i produkująca biogaz? Jeżeli tak, proszę o szczegółowe przedstawienie występujących różnic.
Czy biomasa roślinna pochodząca z rodzinnych ogrodów działkowych jest każdorazowo kwalifikowana jako odpad komunalny, czy jej kwalifikacja zależy od sposobu powstania, zebrania, przekazania lub innych okoliczności?
Jak należy kwalifikować biomasę roślinną powstającą podczas profesjonalnego utrzymania zieleni miejskiej przez jednostki komunalne albo przedsiębiorców wykonujących na zlecenie samorządów koszenie i pielęgnację terenów zielonych?
Czy prawdą jest, że zakwalifikowanie wskazanych materiałów roślinnych jako odpadów komunalnych uniemożliwia ich wykorzystanie w biogazowniach rolniczych, nawet jeżeli pod względem składu i właściwości mogłyby stanowić odpowiedni i bezpieczny substrat do produkcji biogazu?
Jeżeli tak, z czego wynika takie ograniczenie i jakie względy środowiskowe, technologiczne lub sanitarne uzasadniają odmienne traktowanie np. skoszonej trawy pochodzącej z terenu rolnego oraz skoszonej trawy pochodzącej z rodzinnego ogrodu działkowego, parku lub miejskiego terenu zielonego?
Czy resort kierowany przez Panią Minister posiada dane dotyczące ilości biomasy roślinnej pochodzącej z pielęgnacji terenów zielonych oraz rodzinnych ogrodów działkowych powstającej każdego roku w Polsce oraz sposobów jej obecnego zagospodarowania?
Czy obowiązujące przepisy dopuszczają stworzenie systemu, w którym rodzinne ogrody działkowe, jednostki samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorstwa zajmujące się utrzymaniem zieleni przekazywałyby odpowiednio wyselekcjonowaną i wolną od zanieczyszczeń biomasę roślinną bezpośrednio do biogazowni?
Czy Minister Klimatu i Środowiska dostrzega zasadność umożliwienia szerszego wykorzystania w biogazowniach jednorodnej biomasy roślinnej pochodzącej z rodzinnych ogrodów działkowych oraz pielęgnacji zieleni miejskiej?
Czy prowadzone są obecnie prace legislacyjne lub analityczne dotyczące rozszerzenia katalogu substratów możliwych do wykorzystania w biogazowniach albo zmiany zasad kwalifikowania i zagospodarowania biomasy pochodzącej z terenów zielonych?
Czy Pani Minister jest gotowa podjąć, wspólnie z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi, prace nad zmianą przepisów w taki sposób, aby – przy zachowaniu odpowiednich standardów jakościowych i środowiskowych – możliwe było wykorzystanie w biogazowniach większej ilości lokalnie powstającej biomasy roślinnej z rodzinnych ogrodów działkowych i terenów zieleni miejskiej?
Jeżeli obecnie obowiązujące przepisy uniemożliwiają takie zagospodarowanie wskazanej biomasy w biogazowniach rolniczych, czy Pani Minister uważa utrzymywanie tego ograniczenia za zasadne? Jeżeli tak – jakie konkretne przesłanki przemawiają za jego dalszym obowiązywaniem? Jeżeli nie – co Pani Minister zamierza zrobić i kiedy, aby umożliwić racjonalne energetyczne wykorzystanie tego rodzaju biomasy?
Sekretarz stanu Sławomir Ćwik
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 7 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (11)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
14302 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOZE-VIII.0500.3.2026.KB
4598530.19134017.15429117
Warszawa, 03-11-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Pana Posła Tadeusza Woźniaka (K10INT20280)
Temat: w sprawie możliwości wykorzystania w biogazowniach biomasy roślinnej pochodzącej z
rodzinnych ogrodów działkowych oraz utrzymania terenów zieleni
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT20280 Posła Tadeusza Woźniaka przekazuję odpowiedź
opracowaną przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.
Na wstępie należy wyjaśnić, że przy klasyfikacji omawianych odpadów należy uwzględnić
definicję odpadów komunalnych określoną w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012
r. o odpadach (Dz. U. z 2026 r. poz. 1328). Zgodnie z tą definicją przez odpady komunalne należy
rozumieć odpady powstające w gospodarstwach domowych oraz odpady pochodzące od innych
wytwórców, które ze względu na charakter i skład są podobne do odpadów z gospodarstw
domowych, przy uwzględnieniu ustawowych wyłączeń. Definicja obejmuje również bioodpady
komunalne zbierane selektywnie.
Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach, przez bioodpady rozumie się m.in.
ulegające biodegradacji odpady z ogrodów i parków.
Biorąc pod uwagę powyższe definicje, odpady powstające w wyniku pielęgnacji roślin na
rodzinnych ogrodach działkowych (dalej: ROD) oraz terenach zieleni publicznej co do zasady
będą stanowiły odpady komunalne. Przy ich klasyfikacji należy uwzględnić rozporządzenie
Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. poz. 10).
Rozporządzenie przewiduje podgrupę 20 02 obejmującą odpady z ogrodów i parków, w tym
odpady z cmentarzy, w której ujęto kod 20 02 01 – odpady ulegające biodegradacji. Należy
jednocześnie wskazać, że za prawidłową klasyfikację odpowiada każdorazowo wytwórca
odpadów, który posiada informacje niezbędne do nadania właściwego kodu.
Uzupełniająco należy wskazać art. 1b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości
i porządku w gminach (Dz.U. z 2025 r. poz. 733), zgodnie z którym do postępowania z odpadami
komunalnymi stanowiącymi części roślin pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych lub
cmentarzy, a także z targowisk, stosuje się przepisy dotyczące postępowania z bioodpadami
stanowiącymi odpady komunalne. Przepis ten odnosi się do sposobu postępowania z takimi
odpadami i należy go odczytywać łącznie z definicją odpadów komunalnych zawartą w ustawie
o odpadach.
Jednocześnie klasyfikacja odpadów powinna każdorazowo uwzględniać rzeczywiste źródło ich
powstania, charakter prowadzonej działalności oraz właściwości odpadów. Zakwalifikowanie
odpadów roślinnych do grupy innej niż grupa 20 (odpady komunalne) może być uzasadnione
w szczególności, gdy:
odpady roślinne pochodzą z działalności rolniczej, produkcyjnej działalności ogrodniczej
lub leśnej - w takim przypadku mogą zostać zakwalifikowane do grupy 02,
-- 1 of 4 --
odpady roślinne powstają w ramach innych procesów technologicznych lub
produkcyjnych.
Odnosząc się do zasad przekazywania odpadów komunalnych powstających na terenach ROD,
należy wskazać, że właściciele ROD nie mogą samodzielnie przekazywać wytworzonych przez
siebie odpadów do instalacji. Zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
gminy są odpowiedzialne za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. W przypadku
nieruchomości niezamieszkałych, do których należy zaliczyć ROD, rada gminy decyduje czy
obejmuje je systemem gospodarowania odpadami komunalnymi. Właściciele nieruchomości
niezamieszkałych mogą przy tym, w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia uchwały, złożyć pisemne
oświadczenie o wyłączeniu się z systemu odbierania odpadów komunalnych zorganizowanego
przez gminę na podstawie tej uchwały.
W związku z powyższym, jeżeli ROD objęty jest gminnym systemem odbioru odpadów
komunalnych, to za ich odbiór odpowiada podmiot realizujący te zadania na rzecz gminy. Jeżeli
natomiast gmina nie objęła nieruchomości niezamieszkałych tym systemem lub właściciel
nieruchomości zrezygnował z uczestniczenia w nim, możliwe jest zawarcie indywidualnej umowy
z podmiotem odbierającym odpady z tej nieruchomości.
W odniesieniu do odpadów powstających w wyniku pielęgnacji terenów zielonych możliwa jest
natomiast sytuacja, w której podmiot świadczący taką usługę przekazuje powstałe odpady do
instalacji. Podmiot prowadzący działalność polegającą wyłącznie na opróżnianiu koszy ulicznych,
pielęgnacji terenów zielonych lub sprzątaniu ulic i targowisk może, ale nie musi być podmiotem
odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1
pkt 32 ustawy o odpadach, wytwórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia usług w
zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz
sprzątania, konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa o
świadczenie usługi stanowi inaczej. Wobec powyższego, istotna jest zatem treść umowy łączącej
strony.
Jeżeli w umowie wskazano, że wytwórcą odpadów jest zlecający wykonanie usługi, wówczas
podmiot wykonujący usługę jest odbierającym odpady komunalne. Wówczas przy spełnieniu
wymagań określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (m.in. posiadanie
wpisu do rejestru działalności regulowanej, spełnieniu wymogów wynikających z rozporządzenia
Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań zakresie
odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz.U. 2013 poz. 122) oraz
wymagań dla podmiotów transportujących odpady określonych w rozporządzeniu Ministra
Środowiska z dnia 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu
odpadów (Dz.U. 2016 poz. 1742), możliwe jest przekazanie przez podmiot wykonujący usługę
pielęgnacji zieleni odpadów bezpośrednio do instalacji uprawnionej do ich przetwarzania.
Odrębną kwestią jest natomiast możliwość wykorzystania odpadów komunalnych w instalacjach
produkujących biogaz rolniczy. Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
(Dz.U. 2015 poz. 478) (dalej: ustawa o OZE), zawiera odrębne definicje „biogazu” oraz „biogazu
rolniczego”, a celem ostatnich zmian legislacyjnych było doprecyzowanie i uszczelnienie zasad
funkcjonowania sektora biogazu rolniczego poprzez jednoznaczne wskazanie substratów
właściwych dla tego rodzaju działalności. Wprowadzone ustawą z dnia 9 października 2025 r.
o zmianie ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach
wiatrowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1535) doprecyzowanie definicji
biogazu rolniczego miało na celu usunięcie pojawiających się wątpliwości interpretacyjnych
dotyczących substratów dozwolonych do produkcji biogazu rolniczego oraz jednoznacznie
wykluczyło możliwość wykorzystywania odpadów komunalnych jako substratów
w biogazowniach rolniczych.
Jednocześnie w ramach wskazanej nowelizacji doprecyzowano art. 2 pkt 2 lit. e ustawy o OZE
w zakresie sposobu pozyskiwania biomasy roślinnej pochodzącej z utrzymania terenów
zielonych. Zgodnie z obecnym brzmieniem tego przepisu biogazem rolniczym jest również gaz
-- 2 of 4 --
otrzymywany w procesie fermentacji metanowej biomasy roślinnej pochodzącej z utrzymania
terenów zielonych, wyłącznie pozyskanej bezpośrednio przez wytwórcę biogazu od producenta
tej biomasy. Oznacza to, że biomasa ta powinna zostać pozyskana przez wytwórcę biogazu
bezpośrednio od podmiotu, u którego powstaje w związku z utrzymaniem terenów zielonych,
bez udziału podmiotu pośredniczącego w jej zagospodarowaniu.
W konsekwencji biomasa roślinna pochodząca z utrzymania terenów zielonych może być
wykorzystywana do produkcji biogazu rolniczego, jeżeli spełnia warunki określone w art. 2 pkt 2
lit. e ustawy o OZE. W odniesieniu do biomasy powstającej na terenach ROD możliwość jej
wykorzystania należy oceniać również z uwzględnieniem opisanych powyżej zasad kwalifikacji
i gospodarowania odpadami. Jeżeli natomiast dany materiał stanowi odpad komunalny, jego
wykorzystanie do produkcji biogazu rolniczego jest wyłączone.
Nie oznacza to jednak ograniczenia możliwości energetycznego wykorzystania odpadów
komunalnych. Przeciwnie, znaczący potencjał rozwojowy pozostaje w obszarze instalacji
wytwarzających biogaz inny niż biogaz rolniczy. Wytwarzany z nich biogaz może być następnie
wykorzystywany do produkcji energii elektrycznej lub ciepła lub po dalszym oczyszczeniu do
produkcji biometanu.
Odnosząc się do kwestii danych dotyczących ilości biomasy roślinnej pochodzącej z ROD oraz
pielęgnacji terenów zielonych, należy wskazać, że obowiązujący sposób raportowania danych
przewiduje składanie sprawozdań w podziale na rodzaj prowadzonej działalności przez podmioty
realizujące zadania związane z gospodarowaniem odpadami komunalnymi (odbieranie/zbieranie
odpadów) a nie źródło powstania odpadów. W związku z powyższym nie jest możliwe
przekazanie danych o odpadach, które powstały wyłącznie na ROD lub w wyniku pielęgnacji
terenów zielonych.
Niezależnie od powyższego, Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi działania
ukierunkowane na dalszy rozwój sektora biogazu i biometanu, obejmujące zarówno rozwiązania
regulacyjne, jak i instrumenty wsparcia finansowego. Obejmują one m.in. weryfikację poziomu
cen referencyjnych, w tym dla instalacji wytwarzających energię elektryczną z biogazu innego
niż biogaz rolniczy, a także analizę możliwości dalszego ograniczenia obciążeń administracyjnych
związanych z realizacją inwestycji. W tym zakresie rozważane jest zwolnienie z obowiązku
uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach instalacji wytwarzających biogaz inny niż
biogaz rolniczy o mocy do 0,5 MW. Rozwiązania te wpisują się w działania zmierzające do
poprawy warunków inwestowania i dalszego rozwoju sektora biogazu. Ponadto, wykorzystanie
biomasy w postaci bioodpadów komunalnych jest możliwe na potrzeby wytwarzania biometanu.
Obowiązujący system wsparcia operacyjnego (FIP) dla wytwórców biometanu przewiduje bardzo
zbliżoną cenę referencyjną dla biometanu z biogazu rolniczego oraz dla biometanu z biogazu
innego niż rolniczy – odpowiednio 545 oraz 538 zł/MWh. Co więcej, wprowadzony do ustawy
o OZE system aukcyjny dla biometanu nie przewiduje podziału cen referencyjnych ze względu
na rodzaj wykorzystanego biogazu, lecz tylko ze względu na moc instalacji – to rozwiązanie
umożliwia rozwój biogazu innego niż rolniczy.
Rozwój rynku biogazu innego niż rolniczy umożliwią również ostatnie zmiany wprowadzone do
ustawy – Prawo energetyczne, które mają zapewnić możliwość przyłączania biometanowni do
sieci gazu ziemnego. Zmiany dotyczą biometanu wytwarzanego zarówno z biogazu jak i biogazu
rolniczego.
W celu rozwoju rynku biogazu, w tym biogazu innego niż rolniczy Ministerstwo zabiega o
uruchamianie programów priorytetowych w ramach wsparcia inwestycyjnego dedykowanych
rozwojowi rynku biogazu i biometanu. Przykładami takich programów są:
FEnIKS – Część 2 „Rozwój OZE”, w którym uruchomiono II nabór przeznaczając 200
mln zł na biometan oraz 100 mln na biogaz. W pierwszym naborze wpłynęło 48
wniosków o wartości blisko 1,6 mld zł, w tym 31 dotyczących biometanowni.
„Poprawa bezpieczeństwa energetycznego poprzez wykorzystanie biometanu” o
całkowitym budżecie 800 mln zł. W I naborze budżet wynosił 400 mln zł.
-- 3 of 4 --
„Wysokosprawna kogeneracja z biogazu wytwarzanego z biomasy, w tym z odpadów
komunalnych” o całkowitym budżecie 1 mld zł. Budżet pierwszego naboru, ogłoszonego
31 sierpnia 2026 r. i trwającego do 30 listopada 2026 r., wynosi 400 mln zł.
Powyższe potwierdza, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska podejmuje działania zmierzające do
zwiększenia poziomu wykorzystania biomasy do produkcji biogazu, w tym lokalnie powstającej
biomasy roślinnej z rodzinnych ogrodów działkowych i terenów zieleni miejskiej.
Podejmowane są kolejne inicjatywy legislacyjne mające na celu rozwój rynku biogazu i
biometanu lecz nie dotyczącą one rozszerzenia katalogu substratów możliwych do
wykorzystania w biogazowniach, w tym rolniczych albo zmiany zasad kwalifikowania i
zagospodarowania biomasy pochodzącej z terenów zielonych. Kształtowane przez lata zasady
funkcjonowania biogazowni rolniczych przyczyniły się do rozwoju tego rodzaju inwestycji. Mając
na uwadze ograniczony katalog substratów dopuszczonych do wykorzystania w biogazowniach
rolniczych wprowadzono szereg przepisów ułatwiających ich funkcjonowanie dotyczących m.in.
prowadzenia działalności regulowanej, oceny oddziaływania na środowisko, wykorzystania
pofermentu. Odpady komunale nie stanowią „stabilnego/bezpiecznego” substratu, mogą
zawierać różnego rodzaju zanieczyszczenia, a ich dopuszczenie do produkcji biogazu rolniczego
rodziłoby koniczność zaostrzenia przepisów, w tym sanitarnych, środowiskowych. Dlatego też
resort klimatu nie przewiduje zmian w zakresie biogazu rolniczego lecz podejmuje działania aby
ułatwić rozwój rynku biogazu innego niż rolniczy.
Podsumowując, w opinii Ministerstwa Klimatu i Środowiska, obowiązujące przepisy ustawy
o OZE nie ustanawiają generalnego zakazu wykorzystania biomasy roślinnej pochodzącej
z utrzymania terenów zielonych w biogazowniach rolniczych. Możliwość wykorzystania
konkretnego materiału należy oceniać z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 2 pkt 2
lit. e ustawy o OZE, w szczególności wymogu bezpośredniego pozyskania biomasy przez
wytwórcę biogazu od jej producenta, oraz jej prawidłowej kwalifikacji na gruncie przepisów
dotyczących gospodarki odpadami.
Z uwagi na konsekwencje prawne związane z wykorzystaniem do produkcji biogazu rolniczego
substratów niespełniających wymagań określonych w ustawie o OZE, w przypadku wątpliwości
dotyczących możliwości wykorzystania konkretnego rodzaju biomasy zasadne jest uprzednie
wyjaśnienie tej kwestii z Dyrektorem Generalnym Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, jako
organem właściwym w sprawach działalności regulowanej w zakresie wytwarzania biogazu
rolniczego.
Z wyrazami szacunku
Sławomir Ćwik
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM.
-- 4 of 4 --