Interpelacja w sprawie koniecznych zmian przepisów i dokumentów programowych dotyczących planowania przestrzennego i gospodarki rolnej na polskiej wsi
Treść wystąpienia poselskiego
Treść wystąpienia poselskiego jest w trakcie pobierania...
Podsekretarz stanu Tomasz Lewandowski
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
22868 znakówkancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DPR-IV.054.9.2026
Warszawa, 03 listopada 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 20265 w sprawie koniecznych zmian przepisów i dokumentów
programowych dotyczących planowania przestrzennego i gospodarki rolnej na polskiej wsi
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 20265 posła na Sejm RP Pana Kazimierza
Gwiazdowskiego w sprawie koniecznych zmian przepisów i dokumentów programowych
dotyczących planowania przestrzennego i gospodarki rolnej na polskiej wsi, przekazuję
poniższe odpowiedzi na zadane pytania. Odpowiedzi te zawierają informacje przekazane
przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie pytań 5, 6, 8 i 9 (pismo znak
DNI.bi.660.103.2026 z 28 października 2026 r.) oraz Ministerstwo Funduszy i Polityki
Regionalnej w zakresie pytań 7 i 9 (pismo znak DSR-IXa.054.1.2026.JL z 26 października
2026 r.).
Ad 1.
Obecnie nie toczą się i nie są planowane prace nad zmianą art. 13d ustawy z dnia
27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2026 r.
poz. 538, ze zm.; dalej upzp). Konieczność bilansowania terenów przeznaczonych
pod zabudowę określona w art. 13d upzp nie jest nowym rozwiązaniem, kontynuuje
bowiem ideę sporządzania bilansu terenów w dotychczasowych studiach uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin. W planach ogólnych bilansowanie
ograniczone jest natomiast wyłącznie do terenów o funkcji mieszkaniowej, które zaliczone
mogą być do jednej z trzech stref: strefy wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową
wielorodzinną, strefy wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną lub strefy
wielofunkcyjnej z zabudową zagrodową.
W ramach znowelizowanego sposobu bilansowania terenów, przyjęta metodyka zakłada
porównanie chłonności terenów niezabudowanych, w tym luk w zabudowie
z zapotrzebowaniem na nową zabudowę mieszkaniową. Wskazać należy,
że rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie
projektu planu ogólnego gminy, dokumentowania prac planistycznych w zakresie tego
planu oraz wydawania z niego wypisów i wyrysów (Dz. U. poz. 2758, ze zm.) dopuszcza,
aby gmina wyznaczyła wyższe zapotrzebowanie na nową zabudowę mieszkaniową niż
obliczone zgodnie z regułami określonymi w rozporządzeniu, jeżeli jest to uzasadnione
szczególnymi potrzebami określonymi w strategii rozwoju gminy, strategii rozwoju
ponadlokalnego lub strategii rozwoju obszaru otoczenia Centralnego Portu
Komunikacyjnego, o czym mowa w § 3 ust. 10 tego rozporządzenia.
-- 1 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Strategia rozwoju gminy jest zatem miejscem, w którym gmina powinna uwzględnić
wszelkie zidentyfikowane potrzeby w zakresie terenów budowalnych. Jednym
z komponentów strategii jest model struktury funkcjonalno-przestrzennej, czyli docelowy
układ elementów składowych przestrzeni, w którym gmina sama decyduje o strukturze
zagospodarowania terenów, a więc także zasięgu obszarów przeznaczonych pod określoną
zabudowę. Dokładnie w tym miejscu możliwe jest zatem uwzględnienie zarówno
występowania rozproszonej zabudowy zagrodowej i potrzeb jej rozwoju, jak i konieczności
zwiększenia zapotrzebowania związanego np. z sukcesją gospodarstw rodzinnych.
Poza powyżej wskazanymi, szerokimi możliwościami uwzględnienia lokalnych potrzeb,
w przepisach zawarto dodatkowe uelastycznienia, które mają na celu zagwarantowanie
podstawowego minimum terenów inwestycyjnych w gminach dotkniętych kryzysem
demograficznym. Przyjęte rozwiązania mają kluczowe znaczenie dla możliwości
przeciwdziałania negatywnym zjawiskom wpływającym na perspektywy rozwojowe gmin,
a jednocześnie nie stanowią zagrożenia z punktu widzenia celów przyświecających
wprowadzeniu bilansowania w planowaniu przestrzennym – przeciwdziałania wielokrotnie
przeskalowanej podaży terenów budowlanych względem realnych potrzeb.
Na terenach wiejskich w ostatnich kilkudziesięciu latach obserwujemy niekorzystne
zjawiska – mieszanie zabudowy zagrodowej z zabudową mieszkaniową, wprowadzanie
funkcji usługowych i gospodarczych niezwiązanych z charakterem rolniczym,
zabudowywanie gruntów rolnych, degradację krajobrazu. Rodzi to liczne konflikty
społeczne.
Wprowadzona w 2023 r. reforma planowania przestrzennego miała za zadanie m.in.
zniwelowanie występujących na wsi konfliktów przestrzennych. Reforma nie ogranicza
możliwości rozwoju produkcji rolnej w gminach. Nowe rozwiązania umożliwią natomiast
skuteczniejszą ochronę ładu przestrzennego, przy uwzględnieniu potrzeby kształtowania
ładu przestrzennego i racjonalnego gospodarowania gruntami rolnymi – planując
na terenie gminy odpowiednie obszary. Plany ogólne pozwolą na uporządkowanie
przestrzeni i zagwarantowanie ochrony podstawowej funkcji obszarów rolniczych jaką jest
produkcja zdrowej żywności.
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi współpracowało z Ministerstwem Rozwoju
i Technologii nad reformą planowania przestrzennego. Zdaniem Ministerstwa Rolnictwa
i Rozwoju Wsi wprowadzone zmiany pozwolą na ochronę rolniczej przestrzeni
produkcyjnej i ograniczą konflikty przestrzenne na styku terenów o różnym
zagospodarowaniu (rolniczym i nierolniczym). Wskazania wymaga, że wprowadzone w
upzp mechanizmy wyznaczania stref z zabudową wpływają na racjonalne gospodarowanie
gruntami, w tym gruntami rolnymi, oraz dostosowują rozmiar tych stref do faktycznego
zapotrzebowania demograficznego danej gminy, zabezpieczając w ten sposób tereny dla
prowadzenia i rozwoju produkcji roślinnej oraz zwierzęcej.
Ad 2.
Obszar uzupełnienia zabudowy (OUZ) jest ustaleniem fakultatywnym planu ogólnego
i określa na jakim obszarze, co do zasady, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1a upzp, możliwe jest
wydanie decyzji o warunkach zabudowy (decyzja WZ). OUZ traktowane są także w sposób
priorytetowy w trakcie wyznaczania stref, w których dopuszczalne jest lokalizowanie
zabudowy mieszkaniowej (strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową wielorodzinną,
strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, strefa wielofunkcyjna z
zabudową zagrodową).
-- 2 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Ponadto OUZ określają, które nieruchomości nie wymagają uzyskania zgody na zmianę
przeznaczenia gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III na cele nierolnicze
i nieleśne, czyli tzw. zgody rolnej. Jako że zgodę rolną uzyskać można wyłącznie w ramach
procedury sporządzania planu miejscowego, zwolnienie z tego obowiązku w odniesieniu
do OUZ stwarza faktyczną możliwość uzyskania decyzji WZ także na gruntach rolnych klas
I-III.
Celem przepisów dotyczących OUZ i ograniczeń w ich tworzeniu jest spowodowanie,
że obszary te nie będą wyznaczane w oderwaniu od terenów ukształtowanych struktur
osadniczych, tylko w ramach wypełniania luk w zabudowie (również wielofunkcyjnych
stref z zabudową zagrodową).
Jak wynika ze stanowiska Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w porozumieniu
z którym przygotowano przepisy dotyczące OUZ, „decyzje WZ dla zabudowy
mieszkaniowej czy gospodarczej w ramach zabudowy zagrodowej (które obecnie mogą
być co do zasady wydawane jedynie na obszarach uzupełnienia zabudowy) były
wykorzystywane wielokrotnie przez „nierolników” realizujących na podstawie takich
decyzji faktycznie zabudowę nierolniczą, co powodowało nieuzasadnioną i niezgodną
z przepisami fragmentaryzację otwartej rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Dlatego
przyjęcie jednolitego mechanizmu wyznaczania OUZ, niezależnie od wprowadzonych
na nich stref o charakterze nierolniczym czy rolniczym, jest uzasadnione.
Ponadto, właściciele gruntów rolnych w dalszym ciągu mogą występować do gminy
o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując potrzebę
rozwoju obszarów produkcji rolniczej i związaną z tym konieczność rozbudowy siedliska
(czy też wybudowania nowego). Grunty przewidziane na ten cel pozostają dalej gruntami
rolnymi i w przypadku, gdy należą one do gleb klas I-III nie wymagają zgody Ministra
na zmianę ich przeznaczenia na cele nierolnicze.”
Wspomnieć trzeba również, iż obecnie trwają prace nad rozwiązaniem, które zmieni
sposób wyznaczania OUZ w odniesieniu do zabudowy zagrodowej, nie zagrażając celom
reformy. Do Wykazu prac legislacyjnych Ministra Finansów i Gospodarki został wpisany
pod nr 77, projekt zmiany rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 2 maja
2024 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszaru uzupełnienia zabudowy w planie
ogólnym gminy. Projekt zakłada rozszerzenie katalogu budynków stanowiących podstawę
wyznaczania zgrupowań budynków, m.in. o budynki o symbolu 108 według Klasyfikacji
Środków Trwałych, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2
ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. 2026 poz. 851) czyli
budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa.
Ad 3.
Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1688,
ze zm.), obszary, które gminy będą chciały chronić przed ekspansją zabudowy, określane
będą strefami otwartymi. W strefie tej znajdą się tereny lasów, tereny rolnictwa, tereny
wód oraz tereny zieleni naturalnej. Możliwości sytuowania obiektów budowlanych będą
w tej strefie bardzo ograniczone.
Decyzja o ustaleniu dla określonych terenów strefy otwartej wynika z podjętej
przez gminę decyzji planistycznej wskazującej na potrzebę ochrony przed zabudową.
Tereny włączone do tej strefy nie są zatem predysponowane do rozwoju inwestycji
służących produkcji rolnej i zmiana w tym zakresie nie jest planowana.
-- 3 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Wskazać należy jednak, że bilansowaniu, a tym samym pewnym ograniczeniom, podlegają
wyłącznie tereny związane z zabudową zagrodową, nie zaś wszystkie związane
z produkcją rolną. Strefą nie podlegającą bilansowaniu, a predysponowaną do rozwoju
obiektów związanych z prowadzeniem działalności rolnej jest strefa produkcji rolniczej
(SR). Możliwe jest zatem wyznaczenie tejże strefy w zakresie odpowiadającym potrzebom
zidentyfikowanym przez gminę, jednak bez limitu powierzchniowego.
Ad 4.
Inwestycje wskazane w art. 61 ust. 3 upzp, są wyłącznie wyjątkami, które z uwagi
na charakter czy parametry (linie kolejowe, liniowa infrastruktura techniczna, zalesienia)
czy niewielkie oddziaływanie (stacje ładowania, wieże widokowe czy budynki rolnicze
do 35m2) wyłączone są spod konieczności spełnienia ustawowych przesłanek w celu
wydania decyzji lokalizacyjnej. Nie jest to zatem przepis, który może być dowolnie
rozszerzany i który winien dopuszczać lokalizację każdego obiektu.
Podkreślić trzeba, że mając na uwadze ład przestrzenny i zagwarantowanie interesów
mieszkańców najlepszym sposobem lokalizowana nowych inwestycji i świadomego
kształtowania powierzchni gminy pozostaje plan miejscowy, dotyczy to zwłaszcza
lokalizowania obiektów rolniczych, w tym inwentarskich, których lokalizacja zazwyczaj
powoduje konflikty przestrzenne.
Narzędzie, jakim jest OUZ, oddaje jednoznaczne władztwo planistyczne w ręce gminy
w zakresie ustalania, dla których terenów nie będą wydawane decyzje o warunkach
zabudowy. Rolą instrumentu, jakim jest decyzja WZ, miało być umożliwienie uzupełniania
luk w zabudowie i wypełnianie przestrzeni na terenach, na których zabudowa jest już
w dużym stopniu ukształtowana i w sposób czytelny pozwala na ustalenie zasad
sytuowania nowych budynków w taki sposób, by harmonijnie wpisać się w otoczenie.
Rozwinięta w sposób niezgodny z intencją ustawodawcy praktyka stosowania decyzji WZ,
zwłaszcza w zakresie utrwalonej interpretacji zasady dobrego sąsiedztwa, doprowadziła
do wypaczenia zakładanej roli tych decyzji w systemie planowania przestrzennego.
W stanie obecnym większość decyzji o pozwoleniu na budowę realizowana jest w oparciu
o narzędzie, które miało stanowić uzupełnienie systemu. Decyzje WZ wydawane są także
na terenach, na których zabudowa nie została na tyle rozwinięta by uprawnione było
określanie ich mianem wypełniających ukształtowane struktury przestrzenne. W celu
przywrócenia zakładanej decyzjom WZ roli w systemie zdecydowano o ograniczeniu
stosowania tego narzędzia tylko do tych obszarów, które gmina sama wskaże w planie
ogólnym. Decyzje WZ pozostają więc elementem, które winno być wyjątkiem, nie zaś
zasadą co do podstawy lokalizowania nowej zabudowy.
Ad 5.
W Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie są prowadzone prace mające na celu
wprowadzenie kompleksowego urządzania obszarów wiejskich wraz z planem
urządzeniowym, jako zintegrowanego instrumentu planowania i programowania rozwoju
obszarów wiejskich, co nie oznacza jednak, że nie dostrzegana jest potrzeba
wprowadzenia tego rodzaju instrumentów. W ramach prac nad reformą systemu
planowania przestrzennego Ministerstwo Rozwoju i Technologii otrzymało od
Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi propozycje regulacji w zakresie planów
urządzeniowo-rolnych, jednakże w ocenie Ministerstwa ustawa o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest właściwym aktem prawnym, w którym
powinny się znaleźć takie regulacje.
-- 4 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Ad 6.
Zmiana art. 2a ust. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego
(Dz. U. z 2026 r. poz. 941, dalej ukur) w zaproponowanym kierunku nie jest aktualnie
rozważana. Obecnie bowiem istnieje zwolnienie z konieczności uzyskiwania zgody
Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na nabycie gruntu
rolnego o powierzchni mniejszej niż 1 ha (art. 2a ust. 3 pkt 1a ukur). W opinii Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi nabycie gruntu o takiej powierzchni jest z kolei wystarczające
dla stworzenia warunków do osiedlenia się.
Ad 7.
Plan Partnerstwa Krajowego i Regionalnego na lata 2028-2034 zmienia podejście
do programowania, wdrażania i rozliczania środków Unii Europejskiej. Państwa
członkowskie będą musiały przedstawić jeden dokument prezentujący założone mierniki
oraz rozliczać go poprzez składanie wniosku o płatność do Komisji Europejskiej.
Podejście to wymaga przebudowy systemu instytucjonalnego i znaczącego wzmocnienia
koordynacji międzysektorowej oraz w ramach zarządzania wielopoziomowego. Działania
zaplanowane w Planie muszą przyczyniać się do realizacji strategii rozwoju kraju
i poszczególnych regionów, w tym strategii odnoszących się do wymiaru terytorialnego,
m.in. w zakresie roli miast i ich obszarów funkcjonalnych oraz obszarów wiejskich. Projekt
Planu Partnerstwa Krajowego i Regionalnego opracowuje minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego w porozumieniu z właściwymi ministrami i we współpracy
z zarządami województw oraz partnerami społecznymi i gospodarczymi. Oznacza to,
że w prace nad jego utworzeniem włączonych będzie wiele podmiotów - w tym regiony.
Zakłada się wdrażanie działań z poziomu krajowego, regionalnego lub łączonego (kraj +
region). Ponadto, zgodnie z dodatkową propozycją KE z listopada 2025 r. założono,
że co najmniej 10% alokacji Planu zostanie przeznaczone na realizację działań na rzecz
obszarów wiejskich.
Planuje się, że część tych środków będzie wdrażana bezpośrednio przez samorządy
województw, aby dopasować wsparcie do terytorialnych potrzeb rozwojowych
i strukturalnych.
W ramach Planu Partnerstwa Krajowego i Regionalnego dla Polski na lata 2028 - 2034
(PPKR), przewiduje się rozwój rozwiązań umożliwiających terytorialną koordynację działań
i inwestycji na obszarach wiejskich, jednak nie w formie jednego, odrębnego instrumentu
dedykowanego wyłącznie temu celowi. Dokument zakłada natomiast szerokie
wykorzystanie zintegrowanych instrumentów terytorialnych oraz lepszą koordynację
interwencji finansowanych zarówno z funduszy polityki spójności, jak i funduszy Wspólnej
Polityki Rolnej.
Jednym z podstawowych założeń nowego systemu jest silniejsze terytorialne
ukierunkowanie interwencji publicznych oraz lepsze dostosowanie działań
do specyficznych potrzeb obszarów wiejskich. Podkreślono konieczność integrowania
działań różnych polityk publicznych, tak aby odpowiadały one na wyzwania związane
jednocześnie z rozwojem gospodarczym, zmianami klimatu, bezpieczeństwem wodnym,
ochroną środowiska oraz zapewnieniem odpowiedniej jakości życia mieszkańców terenów
wiejskich.
Szczególne znaczenie w tym systemie mają mieć instrumenty o charakterze terytorialnym,
takie jak:
-- 5 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
RLKS (Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność), umożliwiający
przygotowywanie i realizację lokalnych strategii rozwoju przez partnerstwa
lokalne;
LEADER, wspierający oddolne inicjatywy rozwojowe na obszarach wiejskich;
Smart Village, którego celem jest rozwój inteligentnych rozwiązań
odpowiadających na lokalne potrzeby w zakresie usług publicznych, gospodarki,
środowiska i jakości życia;
instrumenty regionalne i ponadlokalne służące realizacji przedsięwzięć
zintegrowanych oraz lepszemu powiązaniu działań finansowanych z różnych
źródeł.
Programując PPKR szczególnie mocno akcentuje się konieczność integrowania działań
związanych z gospodarką wodną, retencją oraz adaptacją do zmian klimatu. Gospodarka
wodna została wskazana jako obszar wymagający współdziałania polityki rolnej,
środowiskowej, infrastrukturalnej i regionalnej. Oznacza to, że przedsięwzięcia dotyczące
retencji, ochrony zasobów wodnych czy przeciwdziałania skutkom suszy mają być
planowane w szerszym kontekście rozwoju terytorialnego, a nie wyłącznie jako inwestycje
sektorowe.
Jednocześnie w części poświęconej rozwojowi obszarów wiejskich wskazano potrzebę
wspierania:
przedsiębiorczości i tworzenia miejsc pracy na obszarach wiejskich,
rozwoju lokalnej infrastruktury,
poprawy dostępności usług publicznych,
ochrony dziedzictwa przyrodniczego i krajobrazowego,
wzmacniania potencjału społeczności lokalnych,
dywersyfikacji funkcji gospodarczych obszarów wiejskich.
Istotnym elementem jest również planowane powiązanie interwencji realizowanych
w ramach PPKR oraz Wspólnej Polityki Rolnej po 2027 r., tak aby działania finansowane
z obu polityk wzajemnie się uzupełniały. W praktyce ma to umożliwiać realizację
kompleksowych przedsięwzięć obejmujących jednocześnie kwestie rolnictwa, środowiska,
gospodarki wodnej, infrastruktury technicznej, usług społecznych oraz rozwoju
osadniczego.
Ad 8.
Informuję, że rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ochrony
rolniczych funkcji produkcyjnych wsi został w dniu 19 sierpnia 2026 r. skierowany
do Sejmu RP (druk nr 3029). Obecnie trwają prace parlamentarne.
Ad 9.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podziela twierdzenie, iż istnieje potrzeba lepszego
powiązania planowania przestrzennego, polityki rolnej, gospodarowania gruntami,
gospodarki wodnej, ochrony środowiska oraz polityki rozwoju obszarów wiejskich.
Ponadto, zauważa korzyści płynące ze stosowania podejścia zintegrowanego do rozwoju
obszarów wiejskich. Dlatego wzorem obecnie funkcjonujących interwencji w ramach
Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej 2023-2027, planowane jest
uruchomienie działania Smart Village (SV) oraz Leader, które z uwagi na swój przekrojowy
charakter wymagają terytorialnej koordynacji, w drodze realizacji koncepcji SV
lub lokalnych strategii rozwoju na poziomie ponadlokalnym. Tym samym w ramach
rozdziału dla Wspólnej Polityki Rolnej i wspomnianych interwencji, istnieje potencjalnie
możliwość stworzenia instrumentów pozwalających na terytorialną realizację działań
-- 6 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
dotyczących rolnictwa, gospodarki wodnej, retencji, infrastruktury, ochrony środowiska
i krajobrazu oraz rozwoju funkcji gospodarczych i osadniczych obszarów wiejskich.
Należy też wspomnieć o wspólnej inicjatywnie Ministrów Rolnictwa i Rozwoju Wsi,
Infrastruktury oraz Klimatu i Środowiska, co do konieczności podjęcia skoordynowanych
działań na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, które powinny być realizowane
zarówno w skali całych zlewni rzecznych, mikrozlewni na obszarach poszczególnych
jednostek samorządu terytorialnego, jak i na poziomie gospodarstw rolnych.
Takie skoordynowane działanie, wymagające zwiększonej alokacji finansowej w ramach
PPKR umożliwiłoby realizację przedsięwzięć związanych z ochroną i odbudową
ekosystemów, w tym ekosystemów rolniczych, renaturyzacją wód i odtwarzaniem
naturalnych funkcji dolin rzecznych oraz zrównoważoną gospodarką wodną,
ze szczególnym uwzględnieniem działań służących zwiększaniu retencji krajobrazowej
i adaptacji do zmian klimatu oraz inwestycji ograniczających ryzyko powodzi i suszy
i wzmacniających bezpieczeństwo wodne kraju, w tym zabezpieczenie dostaw wody
dla ludności oraz ochronę i poprawę jakości zasobów wodnych.
Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej wyjaśnia natomiast iż, na obecnym etapie
prac powstał projekt założeń do PPKR, który jest dokumentem strategicznym,
koncentrującym się na kierunkach działań i celach strategicznych, przygotowanym
na dużym poziomie ogólności.
Obecnie zakłada się następujące zmiany legislacyjne:
opracowanie nowej ustawy regulującej zasady realizacji zadań finansowanych
ze środków europejskich na lata 2028–2034 (nowa ustawa wdrożeniowa)
oraz zaproponowanie zmian w innych ustawach w celu dostosowania systemu
programowania, zarządzania i realizacji wynikającego z nowych potrzeb (m.in.
ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Za przygotowanie legislacji
odpowiada minister właściwy ds. rozwoju regionalnego;
dostosowanie krajowego ustawodawstwa regulującego wdrażanie Wspólnej
Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybołówstwa poprzez dedykowaną ustawę
wdrożeniową. Odpowiedzialny za to zadanie jest minister właściwy ds. rolnictwa
i rozwoju wsi oraz rybołówstwa.
Część zagadnień podniesionych w pytaniach 1-6 oraz 8 wpisuje się w kierunki działań
przewidziane w pracach nad PPKR, w szczególności w zakresie wzmacniania
terytorialnego wymiaru polityk publicznych, wspierania zintegrowanego rozwoju
obszarów wiejskich, poprawy koordynacji interwencji sektorowych oraz zwiększania
odporności obszarów wiejskich na wyzwania demograficzne, środowiskowe i klimatyczne.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
-- 7 of 7 --