Interpelacja w sprawie wprowadzenia przestępstwa zabójstwa drogowego do Kodeksu karnego oraz ujawnienia danych osobowych sprawcy tragicznego wypadku w Szczecinie
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 2015
do ministra spraw wewnętrznych i administracji, ministra sprawiedliwości
w sprawie wprowadzenia przestępstwa zabójstwa drogowego do Kodeksu karnego oraz ujawnienia danych osobowych sprawcy tragicznego wypadku w Szczecinie
Zgłaszający: Dariusz Matecki
Data wpływu: 12-03-2024
"Trwa śledztwo w sprawie tragicznego wypadku, do jakiego doszło na pl. Rodła i w al. Wyzwolenia. Na skutek zdarzenia ucierpiało 20 osób. Sprawca został zatrzymany tuż po zdarzeniu. Na błyskawicznie, specjalnie zwołanej konferencji poinformowano, że to 33-latek, szczecinianin, obywatel Polski. Nie podano - jak w przypadku innych przestępstw zwyczajowo wskazywano - ani jego imienia, ani też inicjałów nazwiska" - Kurier Szczeciński, 5 marca 2024 r.
Brak wskazania imienia i pierwszej litery nazwiska sprawcy wywołał niepotrzebne dyskusje wśród mieszkańców nie tylko Szczecina, ale również całego kraju. Wiele osób sugeruje, że to celowe działania mające ukryć pochodzenie sprawcy. Takie działania znamy z zachodnich mediów, gdzie w przypadku przestępstw, których sprawcami są migranci z krajów afrykańskich, celowo - w związku z polityczną poprawnością - ukrywa się pochodzenie sprawców. Aby rozwiać te niepotrzebne wątpliwości proszę o wskazanie imienia i pierwszej litery nazwiska sprawcy tego tragicznego wypadku.
Jednocześnie proszę o informację kiedy planowane jest wprowadzenie przestępstwa "zabójstwa drogowego" do Kodeksu karnego? Czy jest już gotowy projekt zmian w prawie w tym zakresie?
Sekretarz stanu Czesław Mroczek
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
3529 znakówkontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.83.2024
Warszawa, 16 maja 2024 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 2015 złożoną przez posła Dariusza Mateckiego w sprawie
wprowadzenia przestępstwa zabójstwa drogowego do Kodeksu karnego oraz ujawnienia
danych osobowych sprawcy tragicznego wypadku w Szczecinie, uprzejmie przedstawiam
następujące informacje.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r. poz. 17, dalej: k.k.)
w rozdziale XXI „Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji” penalizuje
m.in.: przestępstwo sprowadzenia katastrofy w ruchu lądowym, wodnym lub
powietrznym zagrażającej życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach
(art. 173 k.k.), przestępstwo sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy
w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym (art. 174 k.k.) oraz przestępstwo
spowodowania wypadku komunikacyjnego (art. 177 k.k.).
Przestępstwa te są, z samej swej istoty, przestępstwami nieumyślnymi. Problematyka tzw.
„zabójstwa drogowego” pojawia się na gruncie stanów faktycznych, w których zachodzi
wątpliwość czy czyn sprawcy jest przestępstwem nieumyślnym, czy też czyn ten należy
kwalifikować jako popełniony umyślnie w zamiarze ewentualnym.
W orzecznictwie wskazuje się, że różnica między zamiarem wynikowym, a świadomą
nieumyślnością (lekkomyślnością) uwidacznia się w sferze wolicjonalnej. Zarówno
w przypadku zamiaru ewentualnego, jak i w przypadku lekkomyślności sprawca ma
bowiem świadomość, że swoim zachowaniem może wyczerpać znamiona czynu
zabronionego. Różnica polega natomiast na tym, że w przypadku zamiaru ewentualnego
sprawca godzi się z tą konsekwencją, natomiast w przypadku lekkomyślności tej
konsekwencji nie chce i się nań nie godzi, a znamiona strony przedmiotowej czynu
zabronionego realizuje dlatego, że bezpodstawnie sądzi, że jego popełnienia uniknie.
Granica między zamiarem ewentualnym, a nieumyślnością jest zatem niezwykle wąska,
co powoduje, że dokonując ustaleń w tym przedmiocie należy starannie zwracać uwagę
na cechy charakterystyczne dla zamiaru w określonej jego formie i tylko tam można
przyjąć istnienie owej formy zamiaru (w tym wypadku ewentualnego), gdzie wola sprawcy
jest niedwuznaczna (wyrok SN z dnia 4 grudnia 2018 r. II KK 104/18).
-- 1 of 2 --
Skutkiem uznania, że sprawca umyślnie dokonał zabicia innej osoby (także w zamiarze
ewentualnym) przy użyciu pojazdu mechanicznego jest odpowiedzialność z art. 148 § 1
k.k. a w przypadku zabicia więcej niż jednej osoby – z art. 148 § 3 k.k.
Jednocześnie w Ministerstwie Sprawiedliwości planowane jest rozpoczęcie prac
analityczno-koncepcyjnych w zakresie problematyki kwalifikowania zachowań sprawców
najpoważniejszych zdarzeń drogowych z uwzględnieniem obecnie obowiązujących
przepisów dotyczących penalizacji takich czynów. Po przeprowadzeniu szczegółowej
oceny funkcjonujących rozwiązań, w przypadku zidentyfikowania kwestii, które będą
wymagały zmian, naturalnym następstwem będzie zainicjowanie właściwych zmian
legislacyjnych.
Odnosząc się natomiast do pytania dotyczącego zdarzenia wskazanego w treści
interpelacji, uprzejmie informuję, że z uwagi na trwające postępowanie w tej sprawie,
udzielenie szczegółowych informacji ze względu na dobro śledztwa nie jest obecnie
możliwe.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 2 of 2 --