Interpelacja w sprawie niewykorzystania linii kolejowej Radlin Marcel-Wodzisław Śląski, kosztów przygotowania niezrealizowanej modernizacji stacji Radlin Marcel, przyszłości linii nr 215 Wodzisław Śląski-Marklowice oraz wieloletnich zaniedbań infrastrukturalnych ograniczających przewozy towarowe
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 20063
do ministra aktywów państwowych, ministra infrastruktury
w sprawie niewykorzystania linii kolejowej Radlin Marcel-Wodzisław Śląski, kosztów przygotowania niezrealizowanej modernizacji stacji Radlin Marcel, przyszłości linii nr 215 Wodzisław Śląski-Marklowice oraz wieloletnich zaniedbań infrastrukturalnych ograniczających przewozy towarowe
Zgłaszający: Roman Fritz
Data wpływu: 25-09-2026
Szanowni Panowie Ministrowie,
zwracam się z interpelacją dotyczącą sposobu wykorzystania infrastruktury kolejowej obsługującej KWK ROW Ruch Marcel i Koksownię Radlin, w szczególności linii nr 214 według numeracji PGG/Infra Silesia, odpowiadającej linii nr 876 w wykazach dotyczących infrastruktury zarządzanej przez Infra Silesia SA, łączącej stację Radlin Marcel ze stacją Wodzisław Śląski, a także dalszej przyszłości linii nr 215 prowadzącej w kierunku Marklowic.
Sprawa wymaga całościowego spojrzenia z punktu widzenia gospodarności, przepustowości infrastruktury kolejowej, bezpieczeństwa funkcjonowania zakładów przemysłowych oraz interesu spółek pozostających pod kontrolą Skarbu Państwa. Linia Radlin Marcel–Wodzisław Śląski pozostaje czynna i dostępna dla przewoźników. Jest jednocześnie najkrótszym połączeniem infrastruktury kolejowej KWK ROW Ruch Marcel i Koksowni Radlin z kierunkiem Wodzisław Śląski–Chałupki i dalej z Republiką Czeską. Pomimo tego znaczna część składów kierowana jest trasą okrężną przez Rybnik Towarowy, Suminę i Racibórz, co w relacji do granicy państwa w Chałupkach oznacza wydłużenie drogi o około 35 km. Polska Grupa Górnicza podejmowała działania mające zachęcić przewoźników do wykorzystywania krótszej trasy, w tym występowała o zrównanie stawek dostępu do infrastruktury. Działania te nie doprowadziły jednak do zasadniczej zmiany organizacji przewozów.
Jako jedną z przyczyn wskazywane są ograniczenia infrastrukturalne. Stacja Wodzisław Śląski dysponuje dla obsługi jazd do i ze stacji Marcel jedynie dwoma torami postojowymi, przy czym tylko jeden pozwala na prowadzenie jazd zorganizowanych. Drugim argumentem jest ograniczona przepustowość jednotorowego odcinka linii nr 158 w kierunku Chałupek oraz trudności związane z organizacją ruchu pasażerskiego i towarowego. Nie sposób jednak zaakceptować sytuacji, w której istniejące od wielu lat ograniczenia infrastrukturalne są obecnie przedstawiane przede wszystkim jako uzasadnienie dla niewykorzystywania krótszego połączenia, zamiast jako problemy wymagające usunięcia. Szczególnych wyjaśnień wymaga sytuacja stacji Radlin Marcel. W latach 2018–2025 Polska Grupa Górnicza SA oraz JSW Koks SA prowadziły działania zmierzające do przebudowy i modernizacji stacji oraz przyległej infrastruktury bocznicy Koksowni Radlin.
Pozyskano dokumentację projektowo-budowlaną, a dla przedsięwzięcia przeprowadzono również postępowanie środowiskowe. Regionalny dyrektor ochrony środowiska w Katowicach wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia obejmującego przebudowę i modernizację infrastruktury stacji Radlin Marcel oraz przyległej infrastruktury bocznicy kolejowej JSW Koks SA. Po wielu latach prac przygotowawczych inwestycja nie ma jednak terminu realizacji. Jako przyczyny wskazywane są zwiększenie wydobycia w Ruchu Marcel, konieczność dodatkowego przemanewrowania około 1,5 mln ton materiału rocznie na potrzeby Koksowni Radlin, wzrost kosztów, brak środków finansowych oraz wątpliwości dotyczące opłacalności przedsięwzięcia. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabierają konsekwencje zmian organizacyjnych dotyczących Ruchu Rydułtowy. Konieczne jest dokładne ustalenie, o ile zwiększyła się ilość węgla oraz innych materiałów obsługiwanych przez Ruch Marcel po ograniczeniu lub likwidacji funkcjonowania infrastruktury przeróbczej, w tym płuczki w Ruchu Rydułtowy, oraz przeniesieniu związanych z tym operacji do Ruchu Marcel. Jeżeli zmiana ta istotnie zwiększyła liczbę przewozów, manewrów i obciążenie stacji Radlin Marcel, powinna zostać przedstawiona w wartościach liczbowych i uwzględniona zarówno w ocenie potrzeb inwestycyjnych, jak i w analizie sposobu prowadzenia składów.
Powstaje zatem zasadnicze pytanie o jakość procesu przygotowania inwestycji. Jeżeli ograniczenia przepustowości stacji Wodzisław Śląski, układ torowy stacji Radlin Marcel, sposób obsługi Koksowni Radlin oraz charakter prowadzonych tam manewrów były znane od lat, to należy wyjaśnić, dlaczego przez tak długi czas ponoszono koszty przygotowania dokumentacji, która obecnie może pozostać niewykorzystana. Założenia przygotowanej modernizacji nie obejmowały elektryfikacji linii nr 214 ani torów stacyjnych. Jako uzasadnienie wskazuje się zakaz wjazdu lokomotyw elektrycznych do określonych punktów ładunkowych i rejonów manewrowych. Nie oznacza to jednak automatycznie, że niemożliwa jest elektryfikacja samego odcinka Wodzisław Śląski–Radlin Marcel przy pozostawieniu obsługi manewrowej i grupowania wagonów lokomotywom spalinowym. Właśnie taki model (trakcja elektryczna na szlaku i spalinowa w określonych rejonach manewrowych) wymaga rzetelnego porównania ekonomicznego z obecnym wariantem polegającym na stałym prowadzeniu składów trasą dłuższą o około 35 km.
Oddzielnym problemem pozostaje układ torowy stacji Radlin Marcel. Zasadne jest przeanalizowanie wykonania takiego połączenia rozjazdowego od strony Wodzisławia Śląskiego, które umożliwiałoby możliwie bezpośrednie prowadzenie składów z infrastruktury Koksowni Radlin w kierunku Wodzisławia, bez wykonywania zbędnych manewrów na stacji Marcel. Nie można także pomijać społecznego i technicznego wymiaru problemu. Linia w kierunku Rybnik Towarowy prowadzi przez przejazd kolejowo-drogowy w ciągu ul. Korfantego, jednej z głównych ulic Radlina. W 2024 r., podczas remontu tego przejazdu i czasowego zamknięcia linii nr 216, ruch kolejowy został skierowany linią nr 214 przez Wodzisław Śląski. Sam fakt prowadzenia tam w tym okresie ruchu potwierdza, że szlak ten nie jest infrastrukturą teoretyczną czy nieczynną, ale realną alternatywą wymagającą właściwego przygotowania organizacyjnego i infrastrukturalnego.
Dodatkowym problemem jest profil linii od strony Radlin Obszary i Rybnik Towarowy. Znaczne wzniesienie powoduje, że ciężkie składy mają trudności z ruszeniem lub pokonaniem podjazdu. Dochodzi do sytuacji, w których skład zatrzymuje się w rejonie przejazdu przy ul. Korfantego albo blokuje go przez dłuższy czas, a następnie konieczne jest skierowanie dodatkowej lokomotywy, która pomaga w uruchomieniu i wypchnięciu lub podciągnięciu składu. Powoduje to nie tylko dodatkowe koszty operacyjne, ale również długotrwałe blokowanie jednej z istotnych ulic Radlina. Problem tego rodzaju nie występuje przy wyprowadzeniu składów w kierunku Wodzisławia Śląskiego w takim zakresie, ponieważ przebieg trasy eliminuje konflikt z przejazdem przy ul. Korfantego i nie wymaga pokonywania wskazanego trudnego podjazdu w tym kierunku. Sprawa ma znaczenie nie tylko lokalne. Dotyczy infrastruktury obsługującej dwa duże zakłady przemysłowe – KWK ROW Ruch Marcel i Koksownię Radlin – oraz transportów surowców i produktów kierowanych również na eksport.
Każdy skład prowadzony trasą dłuższą o kilkadziesiąt kilometrów oznacza dodatkowe wykorzystanie infrastruktury, taboru i czasu pracy, a w zależności od zastosowanej trakcji także dodatkowe koszty energii lub paliwa. Przy powtarzalnych przewozach w skali roku może oznaczać to znaczące koszty, których dotychczas nie przedstawiono opinii publicznej w sposób pozwalający zestawić je z kosztami usunięcia podstawowych ograniczeń infrastrukturalnych. Jeszcze poważniejsze wątpliwości dotyczą nakładów poniesionych na projekt modernizacji stacji Radlin Marcel. Skoro przez siedem lat przygotowywano inwestycję, sporządzono dokumentację projektowo-budowlaną i przeprowadzono procedurę środowiskową, a następnie projekt został faktycznie zatrzymany z powodu okoliczności, które w znacznej części dotyczą podstawowych parametrów funkcjonowania stacji i otaczającej ją sieci kolejowej, należy dokładnie ustalić, ile środków już wydano i czy wydatki te przyniosą jakikolwiek efekt gospodarczy. Nie powinno dochodzić do sytuacji, w której odpowiedzią państwa na wieloletnie zaniedbania infrastrukturalne jest zaakceptowanie dłuższej trasy przewozów i wskazywanie kolejnych ograniczeń, zamiast określenia kosztu ich usunięcia oraz harmonogramu niezbędnych działań.
Szczególnej analizy wymaga również argument dotyczący przepustowości Chałupek. Należy wyraźnie odróżnić ograniczenia występujące na jednotorowym odcinku Wodzisław Śląski–Olza–Chałupki od przepustowości samej stacji Chałupki i przejścia granicznego Chałupki–Bohumín. W drugim przypadku pociąg kierowany do Czech musi korzystać z przejścia granicznego niezależnie od tego, czy do Chałupek dotrze przez Wodzisław Śląski, czy znacznie dłuższą trasą przez Rybnik i Racibórz. Nie można więc posługiwać się ogólnym pojęciem „problemu Chałupek” bez wskazania, który konkretnie element infrastruktury stanowi wąskie gardło.
Oddzielnego wyjaśnienia wymaga przyszłość linii nr 215 na odcinku Wodzisław Śląski–Marklowice.
W odpowiedzi udzielonej na wcześniejszą interpelację poselską wskazano, że według informacji PGG SA linia nr 215 nie jest użytkowana od 2012 r. z uwagi na brak potrzeb przewozowych KWK ROW Ruch Marcel. Jednocześnie PGG poinformowała, że infrastruktura ta nie została przeznaczona do technicznej likwidacji. Ma ona pozostawać infrastrukturą rezerwową, której ponowne wykorzystanie może okazać się niezbędne ze względów bezpieczeństwa osób i mienia zakładu, a w razie wystąpienia takiej potrzeby ruch kolejowy powinien móc zostać przywrócony. Tym bardziej niepokojące są informacje dotyczące zamiaru likwidacji jednego z przejazdów kolejowo-drogowych znajdujących się na przebiegu tej linii. Fizyczna likwidacja elementu zapewniającego ciągłość infrastruktury może w praktyce doprowadzić do utraty przejezdności linii i znacząco utrudnić jej szybkie ponowne uruchomienie. Powstaje oczywista sprzeczność: z jednej strony PGG wskazuje na potrzebę zachowania linii jako infrastruktury rezerwowej możliwej do ponownego wykorzystania w sytuacji związanej z bezpieczeństwem zakładu, a z drugiej podejmowane lub rozważane mają być działania prowadzące do ograniczenia jej faktycznej przejezdności. Jeżeli linia ma rzeczywiście pełnić funkcję rezerwową, jej podstawowe elementy powinny być utrzymywane w stanie pozwalającym na odtworzenie ruchu bez konieczności odbudowy zlikwidowanej wcześniej infrastruktury. Zamiast likwidacji przejazdu należy zatem przeanalizować możliwość jego remontu lub przebudowy w sposób zapewniający zarówno bezpieczeństwo ruchu drogowego, jak i zachowanie ciągłości linii kolejowej.
Nie można również ograniczać oceny przydatności linii nr 215 wyłącznie do aktualnych potrzeb KWK ROW Ruch Marcel. Marklowice oraz ich najbliższe otoczenie są obszarem prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwa wykorzystujące obecnie w znacznym zakresie transport samochodowy, w tym ciężarowy. Należy ustalić, czy PGG, zarządca infrastruktury albo administracja publiczna kiedykolwiek przeprowadzili rzeczywiste rozeznanie rynku i zwrócili się do przedsiębiorców z Marklowic oraz okolic z pytaniem o możliwość wykorzystywania transportu kolejowego. Brak przewozów od 2012 r. nie może sam w sobie stanowić wystarczającego argumentu do stopniowego pozbawiania linii możliwości ponownego wykorzystania, jeżeli wcześniej nie sprawdzono potencjalnego zapotrzebowania innych podmiotów gospodarczych. W dobie deklarowanego przez państwo wspierania transportu kolejowego i przenoszenia części ładunków z dróg na kolej niezrozumiałe byłoby doprowadzenie do faktycznej likwidacji istniejącej infrastruktury bez przeprowadzenia uprzedniej analizy potencjału przewozowego.
W związku z powyższym zwracam się do Panów Ministrów z następującymi pytaniami:
Jaki był całkowity koszt przygotowania projektu przebudowy i modernizacji stacji Radlin Marcel oraz przyległej infrastruktury JSW Koks SA w latach 2018–2025?
Proszę o przedstawienie kosztów w rozbiciu na PGG SA i JSW Koks SA oraz poszczególne rodzaje wydatków, w szczególności: dokumentację projektową i budowlaną, ekspertyzy, analizy techniczne, dokumentację i badania środowiskowe, uzgodnienia, usługi doradcze oraz inne prace przygotowawcze.
Ile spośród tych wydatków poniesiono po lipcu 2024 r., a więc po wystąpieniu zdarzeń górniczo-geologicznych w Ruchu Rydułtowy, które obecnie wskazywane są jako jeden z głównych powodów zmiany warunków funkcjonowania Ruchu Marcel?
Kiedy po raz pierwszy stwierdzono, że pierwotne założenia modernizacji przestały odpowiadać aktualnym potrzebom stacji Radlin Marcel? Kto podjął taką ocenę i na podstawie jakich dokumentów?
Czy przed poniesieniem kolejnych wydatków na dokumentację po zmianie uwarunkowań dokonano ponownej analizy ekonomicznej przedsięwzięcia? Jeżeli tak, proszę o podanie daty jej wykonania i podstawowych wyników.
O ile, w ujęciu liczbowym i procentowym, zwiększyła się ilość węgla oraz innych materiałów obsługiwanych przez Ruch Marcel w następstwie ograniczenia lub likwidacji funkcjonowania infrastruktury przeróbczej, w tym płuczki w Ruchu Rydułtowy, oraz przeniesienia związanych z tym operacji do Ruchu Marcel?
Proszę o przedstawienie danych dotyczących ilości węgla i materiałów przewiezionych, załadowanych, rozładowanych oraz przemanewrowanych w Ruchu Marcel w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2026 r., wraz z podaniem liczby obsługiwanych pociągów i wagonów w poszczególnych okresach.
Jaka była pierwotnie szacowana wartość całej inwestycji, jaka jest jej aktualna szacowana wartość oraz o jaką kwotę i o jaki procent wzrosły przewidywane koszty?
Czy przygotowana dokumentacja projektowo-budowlana może zostać wykorzystana w całości lub części w przyszłości? Jeżeli tak, w jakim zakresie? Jeżeli nie, jaka część poniesionych wydatków powinna zostać uznana za koszt dokumentacji, która nie zostanie wykorzystana?
Czy dokonano lub przewiduje się dokonanie odpisu aktualizującego, odpisania bądź innego księgowego rozliczenia kosztów przygotowania niezrealizowanej inwestycji? Jeżeli tak, w jakiej wysokości?
Dlaczego na etapie wieloletniego przygotowywania modernizacji nie rozwiązano problemu, który obecnie wskazywany jest jako jedno z podstawowych ograniczeń, tj. niewystarczającej liczby torów dla obsługi kierunku Radlin Marcel na stacji Wodzisław Śląski?
Jakie są długości użytkowe, dopuszczalne obciążenia i rzeczywista zdolność przepustowa dwóch torów wskazywanych jako przeznaczone do obsługi jazd do i ze stacji Marcel?
Czy PKP Polskie Linie Kolejowe SA analizowały budowę dodatkowego, co najmniej trzeciego toru odstawczego lub zdawczo-odbiorczego albo przebudowę istniejącego układu torowego stacji Wodzisław Śląski w celu zwiększenia możliwości obsługi składów z kierunku Radlin Marcel? Jeżeli tak, jakie były wyniki analiz i szacowane koszty? Jeżeli nie, dlaczego takiej analizy dotychczas nie wykonano?
Jaka jest aktualna, wyrażona liczbowo przepustowość odcinka Wodzisław Śląski–Olza–Chałupki i ile tras dla pociągów towarowych w ciągu doby możliwe jest obecnie do wytrasowania pomiędzy pociągami pasażerskimi?
Ile tras towarowych na tym odcinku jest faktycznie wykorzystywanych, a ile pozostaje niewykorzystanych w przeciętnej dobie roboczej?
Jaka jest aktualna przepustowość samej stacji Chałupki i przejścia granicznego Chałupki–Bohumín oraz w jakim stopniu ograniczenie to dotyczy pociągów przyjeżdżających od strony Wodzisławia, a w jakim pociągów jadących przez Racibórz?
Jeżeli wąskim gardłem jest przede wszystkim przejście graniczne Chałupki–Bohumín, w jaki sposób problem ten uzasadnia kierowanie pociągu trasą dłuższą o około 35 km, skoro niezależnie od wybranej trasy skład kierowany do Czech musi następnie skorzystać z tego samego przejścia granicznego?
Ile pociągów dziennie zostało skierowanych przez linię nr 214 podczas zamknięcia linii nr 216 w związku z remontem przejazdu przy ul. Korfantego w 2024 r.? Jakie konkretnie problemy wystąpiły wtedy na stacji Wodzisław Śląski – ile odnotowano opóźnień, zatrzymań, konfliktów tras i innych utrudnień oraz jaki był ich średni i maksymalny czas?
Czy na podstawie doświadczeń z 2024 r. sporządzono formalny raport lub analizę wskazującą, jakie dokładnie inwestycje byłyby konieczne, aby prowadzenie regularnego ruchu towarowego z Radlina przez Wodzisław Śląski było możliwe? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie wykazu tych inwestycji i ich szacunkowych kosztów.
Czy analizowano przebudowę układu rozjazdowego stacji Radlin Marcel od strony Wodzisławia Śląskiego w taki sposób, aby umożliwić możliwie bezpośrednie prowadzenie składów z infrastruktury Koksowni Radlin w kierunku Wodzisławia Śląskiego bez zbędnych manewrów? Jeżeli tak, jaki byłby koszt takiego rozwiązania? Jeżeli nie, czy PGG zleci wykonanie takiej analizy?
Czy przeprowadzono analizę wariantu polegającego na elektryfikacji wyłącznie szlaku Wodzisław Śląski–Radlin Marcel, bez elektryfikowania punktów ładunkowych i rejonów manewrowych objętych ograniczeniami, przy dalszym wykonywaniu manewrów na stacji Marcel lokomotywami spalinowymi?
Jeżeli takiej analizy nie przeprowadzono, na jakiej podstawie uznano elektryfikację linii nr 214 za ekonomicznie nieuzasadnioną? Proszę o wskazanie konkretnych wyliczeń, a nie wyłącznie ogólnego stwierdzenia o preferowaniu przez przewoźników trakcji elektrycznej.
Jaki byłby orientacyjny koszt elektryfikacji odcinka Wodzisław Śląski–Radlin Marcel oraz jaki byłby koszt dostosowania niezbędnej infrastruktury przy zachowaniu trakcji spalinowej wyłącznie do prac manewrowych?
Jaki jest średni roczny koszt prowadzenia pociągów z Radlina w kierunku Chałupek trasą okrężną dłuższą o około 35 km, z uwzględnieniem energii lub paliwa, opłat za dostęp do infrastruktury, czasu pracy, wykorzystania lokomotyw i wagonów oraz pozostałych kosztów eksploatacyjnych?
Ile łącznie dodatkowych kilometrów przejechały składy z Radlina w latach 2023–2025 oraz od 1 stycznia do 31 sierpnia 2026 r. wskutek korzystania z trasy okrężnej zamiast połączenia przez Wodzisław Śląski?
Czy wykonano analizę porównującą skumulowany koszt tych dodatkowych przewozów w okresie 5, 10 i 15 lat z kosztem modernizacji linii nr 214, dostosowania stacji Wodzisław Śląski oraz ewentualnej elektryfikacji? Jeżeli nie, dlaczego decyzje o opłacalności podejmowane są bez takiego porównania?
Ile razy w latach 2023–2026 dochodziło do zatrzymania lub istotnego ograniczenia ruchu drogowego na przejeździe kolejowym w ciągu ul. Korfantego w Radlinie wskutek prowadzenia ruchu towarowego lub wykonywania manewrów i jaki był łączny czas tych utrudnień?
Ile razy w latach 2023–2026 dochodziło do sytuacji, w której ciężki skład jadący od strony Radlin Obszary lub Rybnik Towarowy nie był w stanie samodzielnie kontynuować jazdy na wzniesieniu w rejonie ul. Korfantego i konieczne było użycie dodatkowej lokomotywy do pomocy w ruszeniu lub pokonaniu podjazdu?
Jaki był średni i maksymalny czas zajęcia lub blokowania przejazdu przy ul. Korfantego w przypadkach, o których mowa w pytaniu poprzednim, oraz czy zarządca infrastruktury prowadzi rejestr takich zdarzeń?
Jakie są dodatkowe koszty związane z koniecznością kierowania drugiej lokomotywy do pomocy ciężkim składom mającym problemy z pokonaniem wzniesienia od strony Radlin Obszary lub Rybnik Towarowy?
Czy zwiększenie wykorzystania linii nr 214 przez Wodzisław Śląski zostało przeanalizowane jako sposób ograniczenia uciążliwości dla mieszkańców Radlina i ruchu drogowego na ul. Korfantego, a także wyeliminowania problemów wynikających ze znacznego wzniesienia na trasie w kierunku Rybnik Towarowy?
Na jakim etapie znajduje się postępowanie dotyczące wyboru zarządcy infrastruktury kolejowej KWK ROW na okres rozpoczynający się 1 stycznia 2027 r.? Jakie kryteria, poza ceną, będą stosowane przy wyborze zarządcy?
Czy w warunkach nowego postępowania przewidziano obowiązki dotyczące utrzymania, zwiększania dostępności i poprawy parametrów linii nr 214 oraz współpracy z przewoźnikami w celu zwiększenia jej wykorzystania?
Jakie minimalne, możliwe do wykonania bez pełnej przebudowy stacji Radlin Marcel inwestycje zidentyfikowały PGG, PKP PLK, JSW Koks oraz Infra Silesia jako mogące poprawić przepustowość i skrócić czas prowadzenia składów w relacji Radlin Marcel–Wodzisław Śląski–Chałupki?
Które z tych działań mogą zostać wykonane w latach 2026–2027 i jakie środki finansowe byłyby niezbędne do ich realizacji?
Czy minister infrastruktury zamierza zlecić PKP PLK przeprowadzenie kompleksowej analizy przepustowości stacji Wodzisław Śląski oraz linii nr 158 w kontekście możliwości zwiększenia liczby pociągów towarowych z kierunku Radlin Marcel?
Czy minister aktywów państwowych, wykonujący prawa z akcji PGG SA, zwróci się do spółki o przedstawienie szczegółowego rozliczenia kosztów przygotowania niezrealizowanej modernizacji oraz analizy wariantów tańszych od pełnej przebudowy stacji?
Który podmiot administracji rządowej lub spółek Skarbu Państwa ma obecnie pełnić rolę koordynatora działań pomiędzy PGG SA, JSW Koks SA, PKP PLK SA, przewoźnikami i zarządcą infrastruktury, aby problem nie był nadal przerzucany pomiędzy poszczególnymi podmiotami?
Czy Panowie Ministrowie uznają za racjonalny gospodarczo stan, w którym istniejąca i czynna najkrótsza linia kolejowa pozostaje wykorzystywana w ograniczonym zakresie, pociągi kierowane są trasą dłuższą o około 35 km, a jednocześnie po wieloletnim przygotowywaniu dokumentacji rezygnuje się z większej modernizacji bez przedstawienia publicznie kompleksowego rachunku kosztów wariantów alternatywnych?
W zakresie linii nr 215 Wodzisław Śląski–Marklowice:
Jaki jest obecnie formalny i techniczny status linii nr 215 na odcinku Wodzisław Śląski–Marklowice oraz kto jest właścicielem i zarządcą poszczególnych elementów tej infrastruktury?
Czy aktualne pozostaje stanowisko PGG SA, zgodnie z którym linia nr 215 ma zostać zachowana jako infrastruktura rezerwowa, której ponowne uruchomienie może być konieczne ze względów bezpieczeństwa osób i mienia zakładu?
Czy PGG SA, zarządca infrastruktury lub inny podmiot planują likwidację, rozbiórkę albo trwałe wyłączenie któregokolwiek z przejazdów kolejowo-drogowych na linii nr 215? Jeżeli tak, proszę wskazać dokładną lokalizację przejazdu, podmiot odpowiedzialny za decyzję, podstawę podjęcia tej decyzji oraz planowany termin realizacji.
W jaki sposób ewentualna likwidacja przejazdu wpłynie na zachowanie ciągłości i przejezdności linii nr 215 oraz na możliwość niezwłocznego przywrócenia ruchu kolejowego w sytuacji, w której – zgodnie z dotychczasowym stanowiskiem PGG – byłoby to wymagane ze względów bezpieczeństwa zakładu?
Czy przed podjęciem decyzji o likwidacji przejazdu analizowano wariant jego remontu lub przebudowy pozwalający zachować ciągłość infrastruktury kolejowej? Jeżeli tak, jaki był szacowany koszt remontu i dlaczego wariant ten został odrzucony? Jeżeli nie, dlaczego takiej analizy nie wykonano?
Czy minister aktywów państwowych podziela stanowisko, że skoro linia nr 215 ma pozostawać infrastrukturą rezerwową możliwą do ponownego wykorzystania, nie powinno dochodzić do likwidacji jej elementów w sposób prowadzący do utraty przejezdności albo znacząco zwiększający czas i koszt jej ponownego uruchomienia?
Jaki jest obecny stan techniczny całej linii nr 215, w tym torowiska, obiektów inżynieryjnych, przejazdów kolejowo-drogowych i pozostałych urządzeń infrastruktury? Proszę wskazać, jakie prace byłyby obecnie konieczne do przywrócenia regularnego ruchu i jaki jest ich orientacyjny koszt.
Czy od 2012 r. PGG SA, zarządca linii nr 215 lub którykolwiek organ administracji publicznej przeprowadził rozeznanie wśród przedsiębiorstw działających w Marklowicach, Wodzisławiu Śląskim i okolicach dotyczące potencjalnego zainteresowania przewozem towarów koleją z wykorzystaniem tej linii?
Jeżeli takie rozeznanie przeprowadzono, proszę podać datę lub daty jego przeprowadzenia, liczbę i rodzaj przedsiębiorstw, do których skierowano zapytania, oraz wyniki tych konsultacji, z uwzględnieniem potencjalnej liczby ton ładunków możliwych do przeniesienia z transportu drogowego na kolej.
Czy w ramach tego rozeznania zwrócono się również do przedsiębiorstw, które obecnie realizują znaczące przewozy samochodami ciężarowymi z terenu Marklowic lub do Marklowic? Jeżeli nie, dlaczego oceniając brak potrzeb przewozowych, nie przeprowadzono analizy potencjalnych klientów innych niż KWK ROW Ruch Marcel?
Czy PGG SA lub właściwy zarządca infrastruktury przeprowadzi w 2026 lub 2027 r. ponowne, formalne rozeznanie rynku wśród przedsiębiorców z Marklowic, Wodzisławia Śląskiego i okolic w celu ustalenia potencjału ponownego wykorzystania linii nr 215 do przewozów towarowych?
Czy przed podjęciem jakichkolwiek decyzji powodujących trwałą utratę przejezdności linii nr 215 zostanie sporządzona analiza ekonomiczna porównująca koszt zachowania i ewentualnego remontu infrastruktury z potencjalnymi korzyściami z jej ponownego wykorzystania dla przemysłu, transportu towarowego oraz bezpieczeństwa funkcjonowania KWK ROW Ruch Marcel?
Czy do czasu przeprowadzenia powyższych analiz PGG SA oraz właściwy zarządca infrastruktury wstrzymają działania prowadzące do fizycznej likwidacji elementów linii nr 215, w szczególności przejazdów kolejowo-drogowych, których usunięcie mogłoby pozbawić linię ciągłości i faktycznie przesądzić o jej przyszłej likwidacji?
Czy minister aktywów państwowych zwróci się do PGG SA o jednoznaczne przedstawienie długoterminowych planów wobec linii nr 215 i wskazanie, czy państwo zamierza rzeczywiście zachować ją jako infrastrukturę rezerwową, czy też dopuszcza jej stopniową techniczną likwidację?
Czy minister infrastruktury oraz minister aktywów państwowych przeanalizują możliwość zachowania linii nr 215 jako infrastruktury mającej potencjał nie tylko rezerwowy dla KWK ROW Ruch Marcel, ale również gospodarczy – jako połączenia mogącego w przyszłości służyć przedsiębiorstwom z Marklowic i okolic oraz ograniczać udział transportu ciężarowego w przewozach towarowych?
Proszę o udzielenie odpowiedzi na każde z powyższych pytań oddzielnie, wraz z podaniem konkretnych wartości liczbowych, dat, kosztów i wyników przeprowadzonych analiz.
Z wyrazami szacunku
Roman Fritz
Poseł na Sejm RP
Podsekretarz stanu Grzegorz Wrona
Wysoki stopień unikania odpowiedzi – zidentyfikowano zwroty o braku właściwości, braku danych lub ogólnikowe formułki uspokajające.
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (12)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada danych” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
20268 znakówwww.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.472.2026
IK: 1316076
Warszawa, 21 października 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT20063, Pana Romana Fritza,
Posła na Sejm RP, z dnia 29 września 2026 r. w sprawie niewykorzystania linii kolejowej
Radlin Marcel-Wodzisław Śląski, kosztów przygotowania niezrealizowanej modernizacji
stacji Radlin Marcel, przyszłości linii nr 215 Wodzisław Śląski-Marklowice oraz wieloletnich
zaniedbań infrastrukturalnych ograniczających przewozy towarowe.
Na wstępie należy wskazać, że Skarb Państwa, jako akcjonariusz spółki Polska Grupa
Górnicza S.A. (dalej: PGG S.A.), posiadający 100% udziału w kapitale zakładowym, a także
JSW KOKS S.A., posiadający 3,23% udziału w kapitale zakładowym, wykonują uprawnienia
korporacyjne wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Uprawnienia te są ściśle
określone, w szczególności w art. 375¹ ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek
handlowych, zgodnie z którym walne zgromadzenie oraz rada nadzorcza nie mogą wydawać
zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki. W konsekwencji
zarządzanie przedsiębiorstwem oraz podejmowanie decyzji dotyczących działalności spółek
pozostają w wyłącznej kompetencji Zarządów zgodnie z przepisami prawa i zasadami ładu
korporacyjnego.
Ministerstwo Aktywów Państwowych zwróciło się do właściwych podmiotów
o przekazanie informacji niezbędnych do udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania.
Odpowiedzi zostały przygotowane zgodnie z właściwością poszczególnych podmiotów.
Łączna wartość wydatków poniesionych przez JSW KOKS S.A. na przygotowanie projektu
przebudowy i modernizacji stacji Radlin Marcel oraz przyległej infrastruktury wyniosła
940 tys. zł netto. Umowa z wykonawcą nie przewidywała rozliczenia wynagrodzenia
według poszczególnych kategorii kosztów wskazanych w interpelacji. Harmonogram
realizacji przewidywał cztery etapy rozliczeniowe, z których trzy zostały zrealizowane.
Wydatki poniesione po lipcu 2024 r., były realizacją zobowiązań wynikających z wcześniej
zawartej umowy na opracowanie dokumentacji projektowej i pozostawały związane
z kontynuacją rozpoczętych wcześniej prac. W odniesieniu do zakresu działalności
JSW KOKS S.A. zdarzenia górniczo-geologiczne w Ruchu Rydułtowy nie skutkowały
zmianą przyjętych założeń projektowych.
Odnosząc się do dokumentacji projektowej, JSW KOKS S.A. poinformowała, że opracowana
dokumentacja projektowo-budowlana przewiduje podział przedsięwzięcia na zakres
dotyczący infrastruktury Polskiej Grupy Górniczej S.A., zakres dotyczący infrastruktury
JSW KOKS S.A. oraz zakres wspólny. W zakresie dotyczącym infrastruktury zlokalizowanej
na terenie JSW KOKS S.A. przygotowana dokumentacja może zostać wykorzystana
w przyszłości do realizacji tych elementów przedsięwzięcia, które mogą być wykonane
niezależnie od zakresu PGG S.A. i zakresu wspólnego. Realizacja elementów obejmujących
-- 1 of 4 --
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
infrastrukturę PGG S.A. lub zakres wspólny wymagałaby odpowiedniego współdziałania
z PGG S.A. albo, w zależności od przyjętego w przyszłości wariantu realizacyjnego,
odpowiedniego dostosowania, przeprojektowania lub wydzielenia poszczególnych
zakresów dokumentacji.
Należy również wskazać, że przygotowana dokumentacja obejmuje etap projektu
budowlanego. Przystąpienie do realizacji robót będzie wymagało opracowania
dalszej wymaganej dokumentacji, w tym dokumentacji właściwej dla etapu wykonawczego,
oraz przeprowadzenia dalszych wymaganych czynności związanych z oceną zgodności
i odbiorem. Na dzień udzielenia niniejszej odpowiedzi, pozwolenie na budowę pozostaje
w mocy, a JSW KOKS S.A. zakłada możliwość wykorzystania przygotowanej dokumentacji
w zakresie dotyczącym własnej infrastruktury. W związku z powyższym JSW KOKS S.A.
nie traktuje obecnie poniesionych wydatków na dokumentację dotyczącą jej zakresu
jako kosztu dokumentacji, która nie zostanie wykorzystana. W zakresie odpisów
aktualizujących JSW KOKS S.A. wyjaśniła, że na przestrzeni ostatnich lat w jej księgach
rachunkowych ujmowane były odpisy aktualizujące z tytułu trwałej utraty wartości
aktywów, wynikające z przeprowadzonych testów na utratę wartości. Procesy te
przebiegały pod ścisłym nadzorem biegłego rewidenta realizującego badanie sprawozdań
finansowych spółki. Przesłanką były pogarszające się relacje cen koksu do cen węgla
oraz niekorzystne zmiany prognoz długoterminowych. Na dzień sporządzenia odpowiedzi
odpisy aktualizujące pokrywają pełną wartość aktywów.
W zakresie informacji przekazanych przez Polską Grupę Górniczą S.A., spółka
poinformowała, że w związku z przygotowaniem projektu modernizacji stacji Radlin Marcel
poniosła wydatki w łącznej wysokości 1 006 363,80 zł. Wydatki poniesione po lipcu 2024 r.
w wysokości 938 863,80 zł wynikały z realizacji umowy na opracowanie wielobranżowej
dokumentacji projektowej, zawartej w dniu 3 sierpnia 2022 r. Realizacja przedmiotu
umowy została zakończona uzyskaniem pozwolenia na budowę w dniu 5 maja 2025 r.
Spółka wskazała, że nie została dotychczas podjęta ostateczna decyzja dotycząca
kontynuacji lub odstąpienia od realizacji inwestycji. Na dalsze decyzje wpływ mogą mieć
skutki zdarzenia górniczo-geologicznego z lipca 2024 r., oraz uchwała Komisji do spraw
Zagrożeń w Zakładach Górniczych przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia 19 listopada
2025 r. Jednocześnie PGG S.A. poinformowała, że ilość obsługiwanego węgla w okresie
od 1 stycznia do 31 sierpnia 2026 r. zwiększyła się o 382 300 Mg, tj. o 28,42% w stosunku
do analogicznego okresu roku poprzedniego.
Szacowany koszt inwestycji wzrósł o 213% względem wartości określonej w projekcie
koncepcyjnym z 2017 r. PGG S.A. wskazała jednocześnie, że opracowana dokumentacja
projektowo-budowlana może zostać wykorzystana w całości lub części w przyszłości.
W związku z brakiem ostatecznej decyzji dotyczącej realizacji inwestycji nie podjęto
dotychczas decyzji o dokonaniu odpisu aktualizującego wartość poniesionych nakładów.
Odnosząc się do kwestii utrudnień w ruchu drogowym na przejeździe kolejowym w ciągu
ul. Korfantego w Radlinie, PGG S.A. wskazała, że infrastruktura ta pozostaje w zarządzie
Infra Silesia S.A.. Na podstawie informacji przekazanych przez zarządcę infrastruktury
poinformowano, że w 2023 r. wystąpiło 18 przypadków zatrzymania pociągów na szlaku,
z czego 3 skutkowały zablokowaniem przejazdu drogowego. W 2024 r. odnotowano
17 zatrzymań pociągów, w tym 3 przypadki blokady przejazdu. W 2025 r. miało miejsce
12 zatrzymań pociągów, w tym 2 przypadki blokady przejazdu. W 2026 r. (do dnia
sporządzenia odpowiedzi) odnotowano 4 zatrzymania pociągów na szlaku, bez przypadków
zablokowania przejazdu drogowego. Zarządca infrastruktury wyjaśnił, że zatrzymania
wynikały z prowadzenia składów przez drużyny trakcyjne, a nie z obsługi urządzeń
sterowania ruchem kolejowym. Od 2025 r. przewoźnicy korzystają z pomocy lokomotywy
operatora stacji, co pozwala ograniczać czas postoju składów i minimalizować utrudnienia
w ruchu drogowym.
W odpowiedzi na pytania dotyczące zarządzania infrastrukturą kolejową KWK ROW
informuję, że postępowanie mające na celu wybór zarządcy infrastruktury kolejowej
na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2027 r. zostało wszczęte poprzez publikację
-- 2 of 4 --
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
ogłoszenia wraz z dokumentacją przetargową na stronie internetowej PGG S.A. w dniu
1 października 2026 r. Warunkiem udziału w postępowaniu jest posiadanie przez
wykonawcę autoryzacji bezpieczeństwa zarządcy infrastruktury wydanej na podstawie
przepisów ustawy o transporcie kolejowym. Jedynym kryterium oceny ofert jest cena.
Nie przewidziano dodatkowych kryteriów wyboru.
W zakresie linii kolejowej nr 214 dokumentacja przetargowa określa obowiązki przyszłego
zarządcy infrastruktury związane z jej bieżącym utrzymaniem technicznym.
Nie przewidziano natomiast obowiązku realizacji inwestycji mających na celu poprawę
parametrów eksploatacyjnych linii, takich jak zwiększenie dopuszczalnej prędkości jazdy
pociągów czy dopuszczalnych nacisków osi na tor.
Odnosząc się do kwestii poprawy przepustowości stacji Radlin Marcel i ciągu
transportowego w relacji Radlin Marcel – Wodzisław Śląski – Chałupki, należy wskazać,
że opracowana dokumentacja projektowa nie przewiduje etapowania robót
umożliwiającego realizację pojedynczych przedsięwzięć skutkujących częściową poprawą
przepustowości. Zakładany efekt w postaci zwiększenia przepustowości stacji możliwy
jest do osiągnięcia dopiero po wykonaniu całego zakresu planowanych prac.
W odpowiedzi na pytania dotyczące linii kolejowej nr 215 na odcinku Wodzisław Śląski -
Marklowice uprzejmie informuję, że infrastruktura ta pozostaje wyłączona z ruchu.
Od 2013 r. na przedmiotowym odcinku nie były realizowane przewozy kolejowe ani prace
manewrowe. Właścicielem infrastruktury jest Polska Grupa Górnicza S.A., natomiast
jej zarządcą, zgodnie z obowiązującą umową, jest Infra Silesia S.A. Obecnie prowadzone są
analizy dotyczące dalszego utrzymania lub ewentualnej likwidacji linii. Obejmują one
w szczególności kwestie związane z bezpieczeństwem osób i mienia zakładu, w tym
możliwością transportu materiałów niezbędnych do ograniczania zagrożenia pożarowego
w zakładzie górniczym, koszty remontów i utrzymania infrastruktury oraz możliwość
jej udostępnienia lub przekazania innym podmiotom gospodarczym.
W odniesieniu do przejazdów kolejowo-drogowych zlokalizowanych na linii nr 215
PGG S.A. informuje, że wstępnie rozważano likwidację przejazdu kolejowo-drogowego
w ciągu ul. Łużyckiej w Wodzisławiu Śląskim. Analizy w tym zakresie zostały podjęte
m.in. w związku z korespondencją Policji dotyczącą stanu przejazdu. W konsekwencji
opracowano oraz wszczęto procedurę uzgodnienia projektu organizacji ruchu. Jednocześnie
analizowany jest wariant zachowania przedmiotowego przejazdu poprzez przeprowadzenie
jego remontu, w szczególności poprzez zabudowę płyt przejazdowych w miejscu styku
z drogą publiczną. Na obecnym etapie nie została podjęta ostateczna decyzja w sprawie
likwidacji przejazdu, a termin realizacji ewentualnych prac nie został określony. Kwestia
wpływu ewentualnej likwidacji przejazdu na zachowanie ciągłości i przejezdności linii nr 215
pozostaje przedmiotem prowadzonych analiz. Należy przy tym wskazać, że od 2013 r., linia
nr 215 nie jest wykorzystywana do prowadzenia ruchu pociągów ani prac manewrowych.
Analizując przyszłość infrastruktury rozważany jest również wariant jej dalszego
utrzymania. W przypadku podjęcia decyzji o ponownym uruchomieniu linii konieczne
byłoby przeprowadzenie kapitalnego remontu obejmującego torowisko, rozjazdy oraz
przejazdy kolejowo-drogowe, w tym przejazd w ciągu ul. Łużyckiej. Z uwagi na bardzo zły
stan techniczny infrastruktury oraz brak jej eksploatacji od 2013 r., ewentualne decyzje
dotyczące remontu, przebudowy bądź likwidacji poszczególnych elementów linii będą
podejmowane po zakończeniu prowadzonych analiz technicznych i ekonomicznych.
Do czasu zakończenia prowadzonych analiz nie będą podejmowane działania prowadzące
do likwidacji elementów linii nr 215, w tym przejazdów kolejowo-drogowych, które
mogłyby skutkować utratą ciągłości infrastruktury lub ograniczeniem możliwości
jej ewentualnego wykorzystania w przyszłości.
Minister Aktywów Państwowych na bieżąco monitoruje sytuację spółek z udziałem Skarbu
Państwa w zakresie realizowanych i planowanych przedsięwzięć inwestycyjnych. Ocena
zasadności dalszej realizacji projektu modernizacji stacji Radlin Marcel, jak również analiza
poniesionych nakładów i dostępnych wariantów działania, pozostaje przede wszystkim
-- 3 of 4 --
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
w kompetencjach organów statutowych spółki. W przypadku podejmowania przez spółkę
decyzji dotyczących dalszych losów przedsięwzięcia, kwestie te będą przedmiotem bieżącej
analizy właścicielskiej.
Realizacja przedsięwzięć obejmujących infrastrukturę należącą do różnych podmiotów
wymaga ścisłej współpracy wszystkich zainteresowanych stron, prowadzonych w ramach
obowiązujących przepisów oraz kompetencji poszczególnych uczestników procesu. Sposób
koordynacji działań powinien być dostosowany do zakresu realizowanych zadań
i uzgodniony pomiędzy podmiotami bezpośrednio zaangażowanymi w przedsięwzięcie.
Kwestie dotyczące przyszłości infrastruktury kolejowej pozostają przede wszystkim
we właściwości Ministra Infrastruktury oraz podmiotów odpowiedzialnych za zarządzanie
tą infrastrukturą. Minister Aktywów Państwowych deklaruje gotowość do współpracy
i wymiany informacji z właściwymi organami administracji publicznej w zakresie dotyczącym
spółek pozostających pod jego nadzorem, jeżeli zajdzie potrzeba przeprowadzenia dalszych
analiz dotyczących wykorzystania przedmiotowej infrastruktury.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Grzegorz Wrona
Podsekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
1316076.5009337.3957923
Do wiadomości:
1. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów;
2. Minister Infrastruktury.
-- 4 of 4 --
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTK-5-1.054.182.2026
Warszawa, 03 listopada 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 20063 Posła na Sejm RP Romana Fritza, poniżej
przedstawiam stosowne informacje w zakresie właściwości resortu infrastruktury.
Na wstępie informuję, że PKP PLK S.A. nie jest zarządcą stacji Radlin Marcel ani
infrastruktury kolejowej przylegającej do terenów spółki JSW Koks S.A. Linie kolejowe
nr 214 i 216 w omawianej lokalizacji nie są zarządzane przez PKP PLK S.A. tylko przez
spółkę Infra Silesia S.A.
Jednocześnie informuję, że obecnie istniejący układ torowy stacji kolejowej Wodzisław
Śląski jest wystarczający dla potrzeb eksploatacyjnych.
Na ww. stacji jest czynnych 7 torów, natomiast połączenie ze stacją Radlin Marcel
realizowane jest z wykorzystaniem toru nr 22 linii kolejowej nr 158 Rybnik Towarowy -
Chałupki oraz toru nr 24 linii kolejowej nr 876 Wodzisław Śląski - Radlin Marcel.
PKP PLK S.A. zwraca uwagę, że w okresie od stycznia do września 2026 r. po szlaku Radlin
Marcel (KWK Marcel) przejechało 9 pociągów.
W celu poprawy warunków prowadzenia ruchu na stacji kolejowej Wodzisław Śląski
w poprzednich latach przeprowadzono rewitalizację torów nr 4 i 6, remont torów nr 22
i 24 oraz wymianę rozjazdu nr 77.
Remont toru nr 24 obejmował odtworzenie istniejącego układu, bez jego przebudowy.
Prace w torze nr 22 obejmowały wykonanie odwodnienia, wzmocnienie podtorza,
mechaniczne podbicie i profilowanie toru, a także zabudowę przebiegów wyjazdowych na
tory nr 1 i 2 w kierunku posterunku odgałęźnego Radlin Obszary.
Poniżej przekazuję informacje nt. parametrów dwóch torów zlokalizowanych na stacji
kolejowej Wodzisław Śląski wskazywanych jako przeznaczone do obsługi jazd do i ze stacji
Radlin Marcel:
a) tor nr 22 na stacji kolejowej Wodzisław Śląski:
długość użyteczna N – 0,561 km;
długość użyteczna P – 0,562 km;
dopuszczalny nacisk – 221 kN;
b) tor nr 24 na stacji kolejowej Wodzisław Śląski:
długość użyteczna N – 0,598 km;
długość użyteczna P – 0,597 km;
dopuszczalny nacisk – 221 kN.
-- 1 of 3 --
2
Należy zaznaczyć, że PKP PLK S.A. nie posiada danych dotyczących rzeczywistej
przepustowości, ponieważ nie było zgłoszenia dotyczącego zapotrzebowania na
przepustowość ze spółki Infra Silesia S.A.
W nawiązaniu do planów inwestycyjnych PKP PLK S.A. dotyczących stacji kolejowej
Wodzisław Śląski informuję, że na liście rezerwowej Krajowego Programu Kolejowego
do 2030 roku (z perspektywą do roku 2032) znajduje się projekt pn. „Prace na ciągu
Katowice – Chałupki: odcinki Katowice Ligota – Rybnik, Tychy – Orzesze Jaśkowice, Rybnik
Towarowy – Chałupki”.
Obecnie dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie zostało zapewnione finansowanie, a
także nie rozpoczęto prac przygotowawczych niezbędnych do jego realizacji. W związku z
powyższym, na obecnym etapie nie jest możliwe określenie szczegółowego zakresu
planowanych robót ani wskazanie przewidywanego terminu ich realizacji.
Jednocześnie wskazuję, że przebudowa stacji kolejowej Wodzisław Śląski planowana jest
w ramach inwestycji przygotowywanej przez spółkę Centralny Port Komunikacyjny
Sp. z o.o. Założenia tego przedsięwzięcia, m.in. w zakresie docelowego układu torowego
są konsultowane z PKP PLK S.A.
Poniżej przekazuję wyniki obliczeń zdolności przepustowej szlaków jednotorowej linii
kolejowej nr 158 na odc. Wodzisław Śląski - Chałupki na podstawie rozkładu jazdy z dnia
18 lipca 2025 r.
Nr linii
kolejowej
Odcinki linii kolejowej
i część odcinków
Zdolność
całkowita
(liczba tras
w dobie)
Zdolność
wykorzystana
(liczba tras
w dobie)
%
wykorzystania
Wodzisław Śl. - Olza 55 37 67
158 Olza OIB - Chałupki 115 38 33
Nadmienić należy, że możliwość wytrasowania określonej liczby pociągów zależy od wielu
czynników, w tym niezależnych od PKP PLK S.A., m.in. parametrów taboru (brutto),
długości, prędkości maksymalnej, rodzajów lokomotyw oraz liczby postojów. Wskazane
parametry pozostają w gestii przewoźników i mają znaczący wpływ na czas przejazdu,
a tym samym przepustowość linii kolejowej/odcinka.
Ponadto informuję, że przepustowość stacji Chałupki uzależniona jest od wielu czynników,
m.in. długości czynności technicznych wykonywanych przez przewoźników kolejowych.
Należy podkreślić, że omawiana stacja jest stacją graniczną (na której przekazywanie
pociągów wymaga dodatkowych uzgodnień międzynarodowych) i nie jest możliwe
określenie przepustowości biorąc pod uwagę jedynie liczbę torów dostępnych na stacji.
PKP PLK S.A. poinformowała, że we wrześniu 2026 r. przez przejścia graniczne Bohumin
Vrbice i Bohumin kursowało średnio:
Bohumin Vrbice - 50 pociągów/dobę;
Bohumin - 38 pociągów/dobę.
Teoretyczna przepustowość obu przejść wynosi dla każdego z nich po około 96 pociągów
na dobę. Niemniej osiągnięcie wskazanych wartości jest niemożliwe m.in. z powodu
ograniczeń pojemnościowych stacji Chałupki i Bohumin Vrbice. Wyjaśniam, że znaczna
część pociągów międzynarodowych w ruchu towarowym wymaga czynności technicznych
w tych stacjach, które wymagają dostępności torów stacyjnych i koordynacji pomiędzy
przewoźnikami przekazującymi sobie pociągi.
-- 2 of 3 --
3
PKP PLK S.A. wskazuje, że z punktu widzenia przepustowości stacji Chałupki i przejść
granicznych Chałupki – Bohumin Vrbice oraz Chałupki – Bohumin nie ma znaczenia czy
pociągi jadą linią kolejową nr 151 przez Racibórz, czy linią kolejową nr 158 przez
Wodzisław Śląski.
Na podstawie danych z września 2026 r. ruch z/do stacji Chałupki po stronie polskiej
rozkłada się następująco:
po linii kolejowej nr 158 kursuje średnio 41 pociągów/dobę;
po linii kolejowej nr 151 kursuje średnio 93 pociągi/dobę.
Można zatem przyjąć, że dwutorowa linia kolejowa nr 151 przenosi około dwa razy
większe obciążenia niż jednotorowa linia kolejowa nr 158.
Dodatkowo informuję, że na kierowanie pociągów w relacji Radlin Marcel - Chałupki trasą
przez Rybnik Towarowy, Suminę, Racibórz wpływa kilka czynników, m.in.:
linia kolejowa nr 876 jest niezelektryfikowana, natomiast 97% pociągów
zmierzających z/do Radlina Marcela prowadzonych jest trakcją elektryczną;
konieczność ponoszenia opłat za dostęp do linii kolejowej nr 876 zarządzanej przez
spółkę Infra Silesia S.A.;
ograniczona przepustowość odcinka jednotorowego Wodzisław Śląski - Chałupki,
szczególnie w porze dziennej.
Jednocześnie informuję, że w ramach poprawy przepustowości na szlaku Wodzisław Śląski
- Olza zaplanowano budowę mijanki Czyżowice w 2027 r.
Z wyrazami szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz stanu
Do wiadomości:
1. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów;
2. Minister Aktywów Państwowych.
-- 3 of 3 --