Interpelacja w sprawie praktyki orzekania o pieczy i kontaktach w postępowaniach zabezpieczających, terminów rozpoznawania wniosków oraz dostępności opinii OZSS
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 19926
do ministra sprawiedliwości
w sprawie praktyki orzekania o pieczy i kontaktach w postępowaniach zabezpieczających, terminów rozpoznawania wniosków oraz dostępności opinii OZSS
Zgłaszający: Michał Wawer, Karina Anna Bosak, Marcin Józefaciuk
Data wpływu: 21-09-2026
Szanowny Panie Ministrze,
temat interpelacji dotyczy zagadnienia o zasadniczym charakterze, związanego z polityką państwa w obszarze wymiaru sprawiedliwości. Chodzi o to, jak sądy powszechne, na etapie zabezpieczenia, a więc przed pełnym postępowaniem dowodowym, kształtują pieczę nad małoletnimi. Jak długo czekają na opinie OZSS oraz czy w uzasadnieniach tych rozstrzygnięć znajduje się miejsce na stereotypowe role rodzicielskie zamiast na odniesienie do twierdzeń obu stron.
Do mojego biura poselskiego wpływają sprawy, w których wniosek o zabezpieczenie pieczy czeka na rozpoznanie znacznie dłużej niż przewiduje art. 737 K.p.c., a wydane postanowienie działa następnie przez rok albo dłużej, aż do czasu opinii biegłych. W jednej ze spraw warszawskich z lat 2024-2026 od pozwu z wnioskiem ojca o zabezpieczenie do postanowienia upłynęły około cztery miesiące, a od dopuszczenia dowodu z opinii OZSS do badań około szesnastu miesięcy. W uzasadnieniu zabezpieczenia sąd odwołał się do roli matki jako rodzica pierwszoplanowego, umniejszając roli ojca z samego faktu, że jest ojcem, a nadto nie odwołując się ani do jednego dowodu złożonego do akt sprawy i odmawiając wysłuchania dzieci przed wydaniem rozstrzygnięcia pomimo wniosków ojca. Ojciec miał usłyszeć, że niedopuszczalne było opiekowanie się przez niego dziećmi przez tydzień, bo wtedy dzieci nie miały kontaktu z matką i to nawet, pomimo że matka wcześniej uniemożliwiała ojcu sprawowanie opieki nad dziećmi. Ojciec wyraźnie oświadczył sądowi we wniosku o zabezpieczenie, że zamierza sprawować opiekę naprzemiennie, bo tak rodzice się umówili zanim matka się z tych ustaleń wycofała, a po 4 miesiącach, po których dopiero to sąd wydał zabezpieczenie, ojciec usłyszał, że nie miał prawa sam decydować, że będzie się zajmował własnymi dziećmi, bo to zdanie matki jest ważniejsze. Sąd drugiej instancji utrzymał rozstrzygnięcie i przyjął, że sąd pierwszej instancji nie musiał oceniać dowodów, gdyż uznał, że art. 233 K.p.c. nie znajduje zastosowania w postępowaniu zabezpieczającym. Oba te sądy odmówiły odniesienia się nawet słowem do zarzutów ojca, że dzieci są manipulowane przez matkę oraz babkę i to, że ojciec przedstawiał dowody na te okoliczności w postaci oświadczeń jego rodziców. Prezes sądu odmówił nadzoru administracyjnego, uznając całość zarzutów za objęte niezawisłością sędziowską, w tym zarzuty o naruszeniu Konstytucji RP i dyskryminowaniu ojca ze względu na jego płeć. Złożona przez ojca skarga na rozpoznanie sprawy bez uzasadnionej zwłoki została oddalona z uzasadnieniem, które nawet nie odniosło się do zarzutów ojca, że w sprawach dzieci konieczne jest podejmowanie działań bezzwłocznie.
Nie oceniam wyniku tej konkretnej sprawy. Uważam natomiast, że opisany mechanizm ma charakter systemowy. Postanowienie o zabezpieczeniu pieczy nie jest dla dziecka formalnością. Ustala centrum życiowe, rytm kontaktów i udział w kosztach utrzymania na czas, który w praktyce pokrywa się z istotną częścią dzieciństwa. Jeżeli w tym czasie sąd nie odnosi się do twierdzeń obu stron, nie wysłuchuje dziecka mimo wniosku, a opinia OZSS przychodzi po roku albo dwóch, to „tymczasowość” zabezpieczenia staje się fikcją.
Dodatkowo w uzasadnieniach powraca pewien schemat: konflikt rodziców wyłącza pieczę w równych okresach czasu, a konflikt ten – skoro już istnieje – uzasadnia pozostawienie dzieci przy jednym z rodziców, statystycznie przy matce. Art. 107 § 1 i 2 K.r.o. oraz art. 5821 § 4 K.p.c. nie stanowią, że konflikt jest automatyczną przeszkodą uniemożliwiającą orzekanie o pieczy naprzemiennej. Konwencja o prawach dziecka i Konwencja w sprawie kontaktów z dziećmi zobowiązują do takiego ukształtowania pieczy, aby dziecko zachowało realną relację z obojgiem rodziców, o ile nie sprzeciwia się temu jego dobro. Domniemanie, że matka jest rodzicem pierwszoplanowym, ponieważ korzystała z urlopu macierzyńskiego albo „nie pracowała”, nie znajduje podstawy w art. 33 Konstytucji RP ani w art. 96 K.r.o., zwłaszcza jeśli z dowodów złożonych do akt sprawy – których to dowodów sąd odmówił oceny – wynika, że ojciec pracował z domu, a dzieci od najwcześniejszych lat uczęszczały do żłobka i przedszkola, i nie było przeszkód, aby w wakacje przed zabezpieczeniem wyjechał sam z dziećmi za granicę.
Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiadało prace nad nowelizacją przepisów o pieczy. Niezależnie od stanu tych prac potrzebna jest jasna informacja o danych, terminach i stanowisku resortu wobec wykładni, która w zabezpieczeniu zwalnia sąd z odniesienia się do materiału stron.
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na każde z poniższych pytań osobno:
Czy w ocenie Ministra Sprawiedliwości sąd, rozpoznając wniosek o zabezpieczenie pieczy lub kontaktów, powinien odnieść się do twierdzeń i dokumentów obu stron? Czy ministerstwo akceptuje wykładnię, zgodnie z którą art. 233 K.p.c. nie znajduje w tym postępowaniu zastosowania, a sąd może pominąć milczeniem materiał jednej ze stron?
Jakie działania podejmuje Ministerstwo Sprawiedliwości wobec przekraczania terminu z art. 737 K.p.c. w sprawach o zabezpieczenie pieczy nad małoletnimi? Czy resort zbiera dane o liczbie wniosków rozpoznanych z przekroczeniem tego terminu, z podziałem na apelacje, w latach 2023-2026?
Czy ministerstwo gromadzi albo zamierza gromadzić dane statystyczne o tym, jak często w postępowaniach rozwodowych i opiekuńczych miejsce zamieszkania dziecka ustala się przy matce, przy ojcu albo w modelu pieczy w równych okresach czasu, osobno w postanowieniach zabezpieczających i w orzeczeniach kończących sprawę, oraz osobno w sprawach, w których dziecko zostało wysłuchane i w których nie zostało wysłuchane? Jeśli takich danych statystycznych ministerstwo nie gromadzi, to jaka jest tego przyczyna?
Jaki był w latach 2024-2026 średni czas oczekiwania na opinię OZSS w sprawach opiekuńczych i rozwodowych, ogółem oraz w obszarze apelacji warszawskiej? Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby skrócić ten czas w sprawach, w których zabezpieczenie pieczy już zapadło?
Czy ministerstwo planuje wprowadzenie zasady, że przed wydaniem postanowienia zabezpieczającego pieczę sąd, gdy pozwala na to rozwój i stopień dojrzałości dziecka, wysłuchuje małoletniego albo przynajmniej wydaje postanowienie w przedmiocie wniosku o taką czynność, zamiast odkładać wysłuchanie do końca procesu na podstawie art. 2161 K.p.c.? Jak w ocenie resortu zabezpieczane jest dobro dziecka, gdy jeden z rodziców zgłasza zarzut manipulacji albo konfliktu lojalnościowego, a opinia OZSS zapada po roku albo dwóch?
Jak w ocenie Ministra Sprawiedliwości konflikt między rodzicami ma się do art. 107 § 1 i 2 K.r.o. oraz art. 5821 § 4 K.p.c.? Czy konflikt, także wtedy, gdy jego źródłem są działania jednego z rodziców, stanowi automatyczną przeszkodę do ustalenia pieczy w równych okresach czasu? Jakie przesłanki, poza ogólnym odesłaniem do niezdefiniowanego pojęcia dobra dziecka, powinny być brane pod uwagę przy stosowaniu art. 5821 § 4 K.p.c.?
Czy w ocenie Ministra Sprawiedliwości uzasadnianie miejsca zamieszkania dziecka „tradycyjnym podziałem ról”, urlopem macierzyńskim albo twierdzeniem, że matka „nie pracowała i zajmowała się dziećmi”, jest zgodne z art. 33 Konstytucji RP oraz art. 96 K.r.o.? Jakie działania szkoleniowe, nadzorcze albo legislacyjne podejmuje resort, aby tego rodzaju uzasadnienia nie zastępowały oceny konkretnej sprawy?
Jakie procedury ochronne przysługują rodzicowi, który uważa, że podlega on dyskryminacji ze strony sądu rodzinnego ze względu na swoją płeć, kiedy to sąd odwoławczy odmawia oceny dowodów oraz odniesienia się do tych zarzutów, a prezes sądu odmawia podjęcia czynności nadzoru wizytacyjnego nad sprawą?
Jaki jest stan prac Ministerstwa Sprawiedliwości nad zmianą przepisów o pieczy naprzemiennej i o zabezpieczeniu pieczy na czas procesu? Czy projektowane zmiany obejmują: przesłanki stosowania pieczy w równych okresach czasu, obowiązek odniesienia się do twierdzeń obu stron w uzasadnieniu zabezpieczenia oraz skrócenie czasu oczekiwania na opinię OZSS w sprawach, w których tymczasowy model pieczy już obowiązuje?
Z poważaniem Michał Wawer
Poseł na Sejm RP
Podsekretarz stanu Sławomir Pałka
Wysoki stopień unikania odpowiedzi – zidentyfikowano zwroty o braku właściwości, braku danych lub ogólnikowe formułki uspokajające.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie gromadzi danych” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
12110 znakówkontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Podsekretarz Stanu
Sławomir Pałka
BK-VII.0520.495.2026
Warszawa, 03 listopada 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 19926 grupy posłów
w sprawie „praktyki orzekania o pieczy i kontaktach w postępowaniach
zabezpieczających, terminów rozpoznawania wniosków oraz dostępności opinii OZSS”.
Ad. 1
Stosownie do treści art. 243 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2026 r. Poz. 468, ze zm.; dalej jako „k.p.c.”), zachowanie szczegółowych
przepisów o postępowaniu dowodowym nie jest konieczne, ilekroć ustawa przewiduje
uprawdopodobnienie zamiast dowodu. Postępowanie zabezpieczające ma zatem
charakter odmienny od postępowania rozpoznawczego i nie wymaga co do zasady
przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego.
Zgodnie z art. 7301 § 1 k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub
uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny
w udzieleniu zabezpieczenia.
Odmienny charakter postępowania zabezpieczającego nie oznacza, że sąd może pominąć
twierdzenia lub materiały przedstawione przez stronę, jeżeli dotyczą one okoliczności
istotnych dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zabezpieczenia. Uprawdopodobnienie
stanowi bowiem sposób wykazania określonych okoliczności, przy którym nie jest
wymagane osiągnięcie takiego stopnia pewności jak przy udowodnieniu tych okoliczności.
Nie oznacza to jednak zwolnienia sądu z oceny wiarygodności materiału przedstawionego
w celu uprawdopodobnienia.
Jednocześnie należy odróżnić ocenę materiału przedstawionego w celu
uprawdopodobnienia określonych okoliczności od oceny dowodów przeprowadzonych
w ramach pełnego postępowania dowodowego. Art. 233 § 1 k.p.c. ustanawia zasadę
swobodnej oceny wiarygodności i mocy dowodów. Z uwagi na charakter postępowania
zabezpieczającego nie można zatem utożsamiać sposobu oceny materiału służącego
uprawdopodobnieniu z oceną dowodów dokonywaną w ramach pełnego postępowania
rozpoznawczego.
-- 1 of 5 --
2
W sprawach dotyczących pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem
zastosowanie ma przede wszystkim art. 756¹ k.p.c., przewidujący orzekanie
w przedmiocie zabezpieczenia po przeprowadzeniu rozprawy, chyba że chodzi
o wypadek niecierpiący zwłoki.
Ocena prawidłowości zastosowania ww. przepisów w konkretnej sprawie należy do sądu
rozpoznającego sprawę oraz – w zakresie przewidzianym przepisami prawa – do sądu
odwoławczego. Minister Sprawiedliwości nie jest uprawniony do oceny wykładni
przepisów dokonanej przez sąd w konkretnej sprawie, jak chociażby ta przedstawiona
w interpelacji.
Uprawnienia Ministra Sprawiedliwości w części, dotyczącej postępowań sądowych,
dotyczą wyłącznie zewnętrznego nadzoru administracyjnego nad działalnością
administracyjną sądów powszechnych; regulują je przepisy ustawy – Prawo o ustroju
sądów powszechnych. Nadzór ten obejmuje między innymi analizę i ocenę prawidłowości
oraz skuteczności wykonywania przez prezesów sądów wewnętrznego nadzoru
administracyjnego oraz wykonywanie czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie
uchybień w działalności administracyjnej sądów (art. 37f § 1 i 2 u.s.p.). Zgodnie z art. 9b
u.s.p., czynności te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli,
bowiem nadzór nad sądami w zakresie orzekania sprawują sądy drugiej instancji oraz Sąd
Najwyższy.
Minister Sprawiedliwości nie posiada uprawnień do analizy i oceny postępowania
dowodowego, czy też interpretacji/wykładni przepisów, stosowanej przez sąd.
Weryfikacja postępowania (dopuszczonych dowodów, ich oceny, prawidłowości
zastosowanych przepisów oraz ich wykładni) jest przeprowadzana w sytuacji skorzystania
przez stronę
z przewidzianych prawem środków procesowych, takich jak zażalenie albo apelacja.
Ad. 2
Ministerstwo Sprawiedliwości nie gromadzi danych dot. wniosków o przekroczenie
terminu z art. 737 kpc w sprawach o zabezpieczenie pieczy nad małoletnim.
Zasób danych gromadzonych w sprawozdaniach ograniczony jest budową formularzy
statystycznych, a co za tym idzie nie ma możliwości wyodrębnienia wszystkich informacji
na temat spraw toczących się w sądach w danych okresie sprawozdawczym w sposób
szczegółowy. Sprawozdania statystyczne z przyczyn obiektywnych nie mogą oddawać
każdego aspektu funkcjonowania sądów powszechnych.
Minister Sprawiedliwości ustala ogólne kierunki wewnętrznego nadzoru
administracyjnego, wykonywanego przez prezesów sądów apelacyjnych. W latach 2020-
2026, cyklicznie wskazywany jest kierunek pt. „Nadzór nad terminowością rozpoznawania
wniosków o udzielenie zabezpieczenia w sprawach rodzinnych i opiekuńczych”. Nadto,
Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury organizuje szkolenia z zakresu prawa
rodzinnego, między innymi: „Postępowanie zabezpieczające w sprawach rodzinnych.
Zbieg sprawy o rozwód z postępowaniem z zakresu prawa rodzinnego przed sądem
rejonowym”, „Postępowanie zabezpieczające w sprawach o rozwód i o separację”,
„Sprawność postępowania sądowego opiekuńczego a sytuacja prawna i życiowa
małoletniego”.
-- 2 of 5 --
3
W świetle znacznego obciążenia wydziałów rodzinnych nie jest wykluczone, że
dochowanie terminu do rozpoznania wniosku o udzielenie zabezpieczenia nie zawsze jest
możliwe. Co więcej, krótki termin nie zawsze daje się pogodzić z postulatem
wieloaspektowej oceny sytuacji dziecka i rodziców. Prawo strony do rozpoznania sprawy
bez nieuzasadnionej zwłoki nie oznacza jej rozpoznania „natychmiast”, lecz w najkrótszym
możliwym czasie, przy uwzględnieniu stopnia skomplikowania sprawy oraz konieczności
podjęcia niezbędnych czynności.
Ad. 3
Wyjaśniam, że zakres danych objętych sprawozdaniem statystycznym jest ograniczony
budową wzoru formularza i nie jest możliwe wyodrębnienie wszystkich informacji na
temat postępowań sądowych w sposób szczegółowy.
Resort nie dysponuje tak szczegółowymi danymi z zapytania.
Ad. 4
Resort posiada dane statystyczne dot.:
- czasu oczekiwania zleceniodawcy na opinię w sprawach opiekuńczych i o rozwód (od
daty zakończenia badań do daty wysłania opinii) wraz z wyszczególnieniem średniego
czasu za lata 2024-2025 oraz I półrocze 2026 z działalności opiniodawczego zespołu
sądowych specjalistów – dane ogólnopolskie oraz z podziałem na apelację warszawską;
- czasu oczekiwania zleceniodawcy na opinię w sprawach opiekuńczych i o rozwód (od
daty wpływu sprawy do ozss do daty wysłania opinii) wraz z wyszczególnieniem średniego
czasu za lata 2024-2025 oraz I półrocze 2026 z działalności opiniodawczego zespołu
sądowych specjalistów - dane ogólnopolskie oraz z podziałem na apelację warszawską.
Informacje zbierane są na podstawie sprawozdań z działalności opiniodawczego zespołu
sądowych specjalistów MS-OZSS 25.
Ad. 5
Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, moment wysłuchania małoletniego nie wynika
wprost z przepisów. Z tego też względu brak przeciwwskazań, aby wysłuchanie
małoletniego nastąpiło już na początkowym etapie postępowania sądowego.
Co do zasady, wysłuchanie małoletniego powinno nastąpić w każdej sprawie jego
dotyczącej, po stwierdzeniu przez sąd, że rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień
dojrzałości małoletniego na to pozwala.
Resort nie planuje inicjować prac legislacyjnych, które zmierzałyby do wskazania
konkretnego etapu postępowania, na którym powinno nastąpić wysłuchanie
małoletniego.
Ad. 6
W Ministerstwie Sprawiedliwości opracowany został projekt wprowadzający do polskiego
porządku prawnego definicję pieczy współdzielonej oraz określenie zasad jej orzekania
w sprawach o rozwód i separację oraz w sprawach między rodzicami żyjącymi
w rozłączeniu (UD349). Ministerstwo Sprawiedliwości stoi na stanowisku, że w sytuacji
-- 3 of 5 --
4
rozstania rodziców, dziecko powinno co do zasady spędzać równą lub porównywalną ilość
czasu z każdym z nich. Stosownie do postanowień zawartych w projekcie, sąd będzie
każdorazowo zobowiązany do określenia wymiaru pieczy sprawowanej przez każdego
rodzica w powtarzających się okresach, biorąc pod uwagę konkretne okoliczności
faktyczne. Powyższe okresy powinny urzeczywistniać przede wszystkim potrzeby dziecka,
wynikające z wieku czy stanu zdrowia, ale też z realizacji obowiązku edukacyjnego i zajęć
dodatkowych. Nie bez znaczenia pozostaje także dotychczasowy zakres sprawowania
pieczy nad dzieckiem, i to zarówno przed rozstaniem rodziców, jak i po ich rozstaniu.
Proponowana konstrukcja pieczy współdzielonej zakłada, że stanowi ona jedną
z możliwych form wykonywania władzy rodzicielskiej nad dzieckiem przez oboje rodziców,
którzy mają różne miejsca pobytu. Pozostawienie pełnej władzy rodzicielskiej obojgu
rodzicom jest warunkiem koniecznym orzeczenia pieczy współdzielonej. Nie oznacza to
jednak, że wspólne wykonywanie władzy rodzicielskiej automatycznie będzie wiązało się
ze sprawowaniem pieczy współdzielonej. Ministerstwo Sprawiedliwości wyraża
przekonanie, że piecza współdzielona winna stanowić jedną z opcji uregulowania sposobu
wykonywania władzy rodzicielskiej po rozwodzie/separacji lub rozstaniu rodziców.
Podstawowym celem pieczy współdzielonej jest zapewnienie najlepszych warunków dla
prawidłowego rozwoju dziecka. Warunkiem koniecznym jej orzeczenia jest wspólne
powierzenie rodzicom wykonywania władzy rodzicielskiej. W sytuacji braku współpracy
rodzicielskiej w istotnych sprawach dziecka, nie jest możliwe powierzenie rodzicom
wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej, a tym bardziej orzeczenie pieczy
współdzielonej. Natomiast samo istnienie konfliktu nie dyskwalifikuje automatycznie
pieczy współdzielonej, gdyż może być on wywoływany przez rodzica, który dąży do nie
orzeczenia pieczy współdzielonej. Źródło konfliktu i jego charakter będą więc
każdorazowo podlegać ocenie sądu przy wyborze formy wykonywania władzy
rodzicielskiej.
W okresie sprawowania bieżącej pieczy nad dzieckiem, każdy z rodziców samodzielnie
decyduje o zwykłych, codziennych sprawach dziecka. W istotnych sprawach dziecka,
takich jak edukacja czy zdrowie, pożądane jest natomiast współdziałanie obojga rodziców.
Niezdolność rodziców do właściwej komunikacji i współpracy w istotnych sprawach
dziecka co do zasady uniemożliwi orzeczenie pieczy współdzielonej. Jeżeli jednak konflikt
między rodzicami ma charakter przejściowy i nie wiąże się ze stosowaniem przemocy, a
podjęli oni próbę komunikacji i współpracy w istotnych sprawach dziecka, orzeczenie
pieczy współdzielonej nie jest wykluczone, o ile takie rozstrzygnięcie jest zgodne z dobrem
dziecka.
Ad. 7
Por. odpowiedź na pytanie numer 1.
Ad. 8
Obecnie obowiązujące przepisy nie rozróżniają ani nie preferują jednego z rodziców.
Dyskryminacja strony oznaczałaby brak bezstronności sądu. W takiej sytuacji stronie
przysługuje prawo do złożenia wniosku o wyłączenie sędziego referenta.
Ad. 9
-- 4 of 5 --
5
Projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych
ustaw, został wpisany do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów pod numerem
UD349, z planowanym terminem przyjęcia przez Radę Ministrów w III kwartale 2026 r.1
Projekt UD349 został przyjęty przez Radę Ministrów 3 listopada 2026 r. i zostanie
skierowany do Sejmu.
Postanowienia zawarte w projekcie nie obejmują skrócenia czasu oczekiwania na opinię
OZSS.
W polskim porządku prawnym sąd ma obowiązek odniesienia się do twierdzeń stron, stąd
też brak było podstaw do zamieszczania tego typu regulacji w ww. projekcie.
Projekt nie zawiera przesłanek orzekania pieczy współdzielonej „w równych okresach
czasu”, albowiem każdy przypadek winien być oceniany indywidualnie, a sąd ma
obowiązek kierować się przede wszystkim dobrem dziecka. Projekt zakłada, że rodzice
będą mogli sprawować pieczę w porównywalnych okresach, ale nie tylko w równych
okresach i określa kryteria, którymi sąd winien się kierować orzekając pieczę
współdzieloną.
Z wyrazami szacunku
Sławomir Pałka
Podsekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
1 https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-zmianie-ustawy--kodeks-rodzinny-i-
opiekunczy-oraz-niektorych-innych-ustaw2
-- 5 of 5 --