Odpowiedź na interpelację w sprawie trybu wprowadzenia obowiązkowej edukacji zdrowotnej oraz zapewnienia rodzicom informacji o realizowanych treściach Odpowiedź na interpelację nr 19797 w sprawie trybu wprowadzenia obowiązkowej edukacji zdrowotnej oraz zapewnienia rodzicom informacji o realizowanych treściach Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Katarzyna Lubnauer Warszawa, 07-10-2026 Szanowna Pani Posłanko, odnosząc się do przesłanych pytań, uprzejmie informuję, że obszerne uzasadnienie potrzeby zmiany statusu przedmiotu edukacja zdrowotna z nieobowiązkowego na obowiązkowy zostało zamieszczone w poszczególnych Uzasadnieniach do projektów rozporządzeń Ministra Edukacji tj.: zmieniającego rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, zmieniającego rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceum ogólnokształcącego, technikum oraz branżowej szkoły II stopnia, w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz szkoły policealnej, które są dostępne na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji pod linkami: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12410502/katalog/13205228#13205228 https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12410503/katalog/13205271#13205271 https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12408407/katalog/13193520#13193520 Zamieszczono tam również raporty z konsultacji publicznych podsumowujące proces zbierania opinii, uwag i sugestii od obywateli, organizacji oraz instytucji w sprawie proponowanych zmian. Wykazano, które zgłoszone uwagi zostały uwzględnione, a które odrzucone i z jakiego powodu. Nie ulega wątpliwości, że powszechna, oparta na wiedzy naukowej edukacja zdrowotna stanowi kluczowe narzędzie ochrony zdrowia publicznego oraz profilaktyki zdrowotnej. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej w stanowisku nr 34/26/P-IX z dnia 10 kwietnia 2026 r. w sprawie wprowadzenia obowiązkowego przedmiotu „edukacja zdrowotna” wskazało, że „Decyzja o wprowadzeniu edukacji zdrowotnej jako elementu obowiązkowego w trakcie nauczania szkolnego jest niezwykle ważna dla zdrowotności naszego społeczeństwa. Potencjalne korzyści płynące z przekazywania uczniom popartej naukowo wiedzy na temat zdrowia czy podstaw profilaktyki zdrowotnej są nie do przecenienia. Państwo powinno odgrywać wiodącą rolę w przekazywaniu młodym pokoleniem rzetelnej wiedzy na temat zdrowia, tym samym zapobiegając niebezpiecznemu zjawisku pozyskiwaniu wiedzy o zdrowiu ze źródeł propagujących metody niesprawdzone naukowo lub wręcz pseudomedyczne. Wiele schorzeń, zwłaszcza chorób cywilizacyjnych, ma swoje źródło w złych nawykach dotyczących zdrowia czy niekorzystaniu z dostępnej profilaktyki zdrowotnej. Wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej do nauczania szkolnego przyczyni się do poprawy tego stanu rzeczy.”. Dane przedstawione w raporcie Diagnoza Młodzieży 2026. Raport i rekomendacje, Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej, Warszawa 2026[1], a także w raporcie merytorycznym projektu WF z AWF. Aktywny dzisiaj dla zdrowia w przyszłości, za rok 2025, Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie[2] jednoznacznie wskazują na postępujący kryzys dobrostanu dzieci i młodzieży, objawiający się krytycznym obniżeniem sprawności fizycznej oraz znaczącym pogorszeniem kondycji psychicznej i społecznej. Raport Diagnoza Młodzieży 2026. Raport i rekomendacje, opracowany na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej, koncentruje się na kondycji psychicznej i społecznej młodego pokolenia. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na nasilony stres oraz lęk przed porażką na ścieżce zawodowej. Badania wskazują ponadto na wyraźny wzrost poczucia osamotnienia oraz problemów ze zdrowiem psychicznym w porównaniu do wyników analogicznych grup wiekowych z lat ubiegłych. Szczegółowe dane statystyczne zawarte w Raporcie wskazują, że: ponad 50% badanych uczniów deklaruje permanentne poczucie stresu i przeciążenia wynikającego z presji edukacyjnej oraz obawy przed niepowodzeniem; 42% nastolatków regularnie doświadcza poczucia izolacji i samotności, również w obrębie grup rówieśniczych; co trzeci uczeń (ok. 33%) przejawia objawy obniżonej odporności psychicznej lub zaburzeń nastroju, co wskazuje na konieczność objęcia ich profesjonalnym wsparciem specjalistycznym. Wnioski z raportu wskazują na potrzebę wzmocnienia kompetencji społecznych i emocjonalnych uczniów, takich jak dbanie o granice osobiste, rozpoznawanie presji czy umiejętność korzystania ze wsparcia. Równolegle wyniki badań kondycji fizycznej dzieci i młodzieży szkolnej zaprezentowane w raporcie merytorycznym za rok 2025 WF z AWF. Aktywny dzisiaj dla zdrowia w przyszłości, dokumentują krytyczne deficyty w zakresie podstawowych kompetencji ruchowych uczniów: 94% dzieci w wieku wczesnoszkolnym wykazuje niedostateczny poziom kompetencji ruchowych – uczniowie mają trudności z podstawowymi czynnościami, takimi jak prawidłowy bieg, skok przez skakankę czy chwytanie piłki; 57% chłopców i 63% dziewcząt posiada niewystarczającą wydolność krążeniowo-oddechową, co jest bezpośrednim wskaźnikiem ryzyka chorób cywilizacyjnych w przyszłości; 60% uczniów nie uczestniczy w żadnej formie zorganizowanej aktywności fizycznej poza obowiązkowymi zajęciami wychowania fizycznego – jedynie 16,8% populacji uczniów w Polsce realizuje zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczące aktywności fizycznej, obejmujące minimum 60 minut umiarkowanego lub intensywnego ruchu na dobę. Powyższą diagnozę obniżającej się sprawności fizycznej dzieci i młodzieży w Polsce należy uzupełnić m.in. o alarmujące wnioski w zakresie nadmiernej masy ciała, płynące w szczególności z międzynarodowego badania COSI (Childhood Obesity Surveillance Initiative)[3], tj. Projektu Monitorowania Otyłości Dzieci, realizowanego z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Celem wspomnianego badania jest dostarczanie informacji o trendach dotyczących występowania nadwagi i otyłości oraz sposobu żywienia, aktywności fizycznej, środowiska rodzinnego i szkolnego dzieci w wieku 6–9 lat. Wyniki ostatniej 6. rundy tych badań przeprowadzonych w latach 2022–2024 jednoznacznie potwierdzają alarmującą tendencję wzrostową, która dotyczy już co trzeciego ośmiolatka w Polsce (31% chłopców i 21% dziewcząt). Co piąty chłopiec (13%) w tej grupie wiekowej ma stwierdzoną otyłość. Biorąc pod uwagę skalę negatywnych zjawisk zdrowotnych, włączenie przedmiotu edukacja zdrowotna do katalogu obowiązkowych zajęć edukacyjnych stało się konieczne dla wyposażenia całej populacji uczniów w szereg niezbędnych kompetencji – zarówno w obszarze zdrowia emocjonalnego, obejmującego nie tylko umiejętność rozpoznawania symptomów kryzysu psychicznego, lecz także rozwijanie kompetencji służących jego zapobieganiu, budowaniu odporności psychicznej oraz dbaniu o własny dobrostan, w tym stosowania zasad higieny cyfrowej, jak i w zakresie zdrowia fizycznego oraz profilaktyki. Równie istotne jest wykształcenie umiejętności bieżącego monitorowania stanu zdrowia oraz przyswojenie zasad zdrowego żywienia, co stanowi fundament dla budowania prawidłowych postaw prozdrowotnych od najmłodszych lat. Ponadto działanie to stanowi odpowiedź systemu oświaty na obserwowany wzrost występowania zaburzeń depresyjnych, lękowych i zachowań autodestrukcyjnych, a także na zmiany w kondycji fizycznej uczniów, objawiające się zwiększeniem skali nadwagi i otyłości oraz obniżeniem sprawności fizycznej wśród dzieci i młodzieży. Szkoła pełni w tych działaniach szczególną rolę. Nauczyciele, wspierając w tym zakresie rodzinę, powinni zmierzać do tego, aby uczniowie rozwijali świadomość zdrowia oraz nabywali kompetencje niezbędne do utrzymania zdrowia fizycznego, psychicznego, społecznego i środowiskowego. Istotnym elementem tych działań jest współpraca z rodzicami oraz wzmacnianie roli środowiska rodzinnego jako podstawowego miejsca kształtowania postaw, nawyków i systemu wartości sprzyjających zdrowiu. Dotyczy to w szczególności aktywności fizycznej, zdrowego odżywiania, higieny osobistej i snu, radzenia sobie ze stresem, budowania satysfakcjonujących relacji opartych na szacunku i odpowiedzialności, a także unikania zagrożeń i zachowań ryzykownych oraz dbałości o zdrowe i bezpieczne środowisko życia. W roku szkolnym 2025/2026 w zajęciach z edukacji zdrowotnej uczestniczyło 920 925 uczniów, czyli około 30% wszystkich uprawnionych. Informacje na ten temat są zamieszczone na stronie internetowej ministerstwa: https://www.gov.pl/web/edukacja/edukacja-zdrowotna---pierwszy-rok-wdrazania-przedmiotu-w-szkole Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe[4] do określenia podstawy programowej wychowania przedszkolnego i podstawy programowej kształcenia ogólnego dla poszczególnych typów szkół jest upoważniony minister właściwy do spraw oświaty i wychowania. Minister określa te podstawy korzystając z wiedzy przedmiotowej, dydaktycznej i metodycznej odpowiednich ekspertów. Rozporządzenia Ministra Edukacji w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego[5] wyraźnie wyodrębniają dwa osobne przedmioty: edukację zdrowotną oraz edukację zdrowotną – zdrowie seksualne, definiując dla każdego z nich podstawę programową. Problematyka zdrowia seksualnego, w ramach której będą realizowane treści, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży[6], tj. „wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji”, będzie poruszana w ramach nieobowiązkowego przedmiotu pn. edukacja zdrowotna – zdrowie seksualne. Warto jednak podkreślić, że oba przedmioty, tj. edukacja zdrowotna oraz edukacja zdrowotna – zdrowie seksualne, zapewnią wspólnie wszechstronne uwzględnienie szeroko rozumianej edukacji zdrowotnej w kształceniu ogólnym w szkole podstawowej. Sposób nauczania szkolnego nowego przedmiotu edukacja zdrowotna – zdrowie seksualne został określony w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 17 lipca 2026 r. w sprawie sposobu nauczania szkolnego oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego[7]. W rozporządzeniu przewidziano m.in., że nauczyciel prowadzący te zajęcia, w każdym roku szkolnym, niepóźniej niż na miesiąc przed przystąpieniem do realizacji tych zajęć, przeprowadzi wraz z wychowawcą co najmniej jedno spotkanie informacyjne z rodzicami uczniów niepełnoletnich oraz z uczniami pełnoletnimi. Nauczyciel jest obowiązany przedstawić pełną informację o terminie realizacji tych zajęć oraz o celach i treściach realizowanego programu nauczania, podręcznikach, materiałach edukacyjnych, materiałach ćwiczeniowych oraz środkach dydaktycznych. Za przeprowadzenie tych spotkań odpowiedzialny jest dyrektor szkoły, który ustala termin ich realizacji w danym roku szkolnym. Jednocześnie to nauczyciele opracowują lub wybierają programy nauczania, które realizują cele i treści zawarte w podstawie programowej. To one wskazują czego uczniowie mają się konkretnie uczyć, uwzględniając fakt, że programy nauczania powinny być dostosowane do potrzeb i możliwości uczniów, dla których są przeznaczone[8]. Należy również zauważyć, że nauczyciel w realizacji programu nauczania ma prawo do swobody stosowania takich metod nauczania i wychowania, jakie uważa za najwłaściwsze spośród uznanych przez współczesne nauki pedagogiczne[9]. Stąd, ewentualne pytania dotyczące programu nauczania poszczególnych zajęć edukacyjnych oraz tematyki realizowanych w szkole zajęć rodzice powinni kierować bezpośrednio do nauczycieli prowadzących dane zajęcia lub do dyrektora szkoły. Zgodnie z obowiązującymi przepisami[10] w szkole mogą działać, z wyjątkiem partii i organizacji politycznych, stowarzyszenia i inne organizacje, których celem statutowym jest działalność wychowawcza albo rozszerzanie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej, wychowawczej, opiekuńczej i innowacyjnej szkoły lub placówki. Podjęcie działalności w szkole przez stowarzyszenie lub inną organizację wymaga uzyskania zgody dyrektora szkoły (po uprzednim uzgodnieniu warunków tej działalności oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii rady szkoły i rady rodziców). Dodatkowo informuję, że nadzór pedagogiczny nad szkołami publicznymi i niepublicznymi znajdującymi się na obszarze danego województwa sprawuje właściwy kurator oświaty. Nadzór pedagogiczny polega na obserwowaniu, analizowaniu i ocenianiu przebiegu procesów kształcenia i wychowania oraz efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół. Nadzorowi w szczególności podlega realizacja podstawy programowej kształcenia ogólnego oraz ramowych planów nauczania. Z wyrazami szacunku Z upoważnienia Ministra Edukacji Katarzyna Lubnauer Sekretarz Stanu [1] Diagnoza Młodzieży 2026. Raport i rekomendacje Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej, Warszawa 2026; https://ore.edu.pl/2026/03/raport-diagnoza-mlodziezy-2026/ [2] Raport merytoryczny za rok 2025 projektu WF z AWF. Aktywny dzisiaj dla zdrowia w przyszłości, Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie; https://www.awf.edu.pl/uczelnia/aktualnosci/raport-merytoryczny-projektu-wf-z-awf.-aktywny-dzisiaj-dla-zdrowia-w-przyszlosci-za-rok-2025 [3] Raporty zbiorcze porównujące dane z ponad 40 krajów regionu europejskiego, w tym z Polski publikowane są na oficjalnej stronie WHO: https://www.who.int/europe/initiatives/who-european-childhood-obesity-surveillance-initiative-(cosi) [4] Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 820 – t.j.) [5] Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 8 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym (Dz. U. poz. 958), rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 8 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceum ogólnokształcącego, technikum oraz branżowej szkoły II stopnia (Dz. U. poz. 947), rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 13 lipca 2026 r. w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz szkoły policealnej (Dz.U.poz.1012) [6] Dz. U. z 2022 r. poz. 1575 [7] Dz. U. poz. 966 [8] Art. 22a ust 1-7 ustawy o systemie oświaty – Dz. U. z 2025 r. poz. 881 – t.j. [9] art.12 ust.2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2026 r. poz. 515 z późn. zm.) [10] Art. 86 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 820 – t.j.)