Interpelacja nr 19550
Interpelacja w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (70%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Obrona i Bezpieczeństwo (40%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Interpelacja nr 19550
do ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Zgłaszający: Iwona Małgorzata Krawczyk, Łukasz Horbatowski, Marek Jan Chmielewski, Sylwia Bielawska, Robert Jagła
Data wpływu: 01-09-2026
Szanowny Panie Ministrze,
problematyka poziomu etatyzacji i wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich była już przedmiotem mojej interpelacji nr 7490. Odpowiedź Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 lutego 2025 r. pozwoliła określić podstawowe parametry finansowania zawodowego komponentu GOPR i TOPR. Aktualne informacje dotyczące sytuacji kadrowej i płacowej wskazują jednak, że problem wymaga dalszych, konkretnych rozstrzygnięć.
Ratownictwo górskie stanowi wyspecjalizowany element systemu bezpieczeństwa publicznego. Jego sprawność zależy nie tylko od infrastruktury, wyposażenia i środków technicznych, lecz przede wszystkim od odpowiednio licznej, stabilnej i wysoko wykwalifikowanej kadry zawodowej. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera informacja, zgodnie z którą średnie wynagrodzenie ratownika GOPR pełniącego służbę operacyjną wynosi obecnie około 5 300 zł netto miesięcznie.
Takiego poziomu wynagrodzenia nie sposób analizować wyłącznie jako wewnętrznej kwestii polityki płacowej stowarzyszenia. GOPR i TOPR realizują ustawowo określone zadania publiczne bezpośrednio związane z ochroną życia i zdrowia, a państwo finansuje znaczną część kosztów utrzymania gotowości ratowniczej, w tym koszty zatrudnienia zawodowych ratowników. Zasadnicze znaczenie ma zatem pytanie, czy obecny poziom finansowania umożliwia tym organizacjom nie tylko formalne utrzymywanie określonej liczby etatów, lecz także skuteczne pozyskiwanie i zatrzymywanie w systemie osób posiadających kompetencje odpowiadające skali odpowiedzialności i specyfice wykonywanej pracy.
Jeżeli poziom wynagrodzeń przestaje być konkurencyjny wobec innych segmentów rynku pracy oraz innych służb i zawodów związanych z ratownictwem i bezpieczeństwem publicznym, konsekwencją może być wzrost rotacji, podejmowanie dodatkowego zatrudnienia, ograniczenie dyspozycyjności oraz odpływ osób posiadających najwyższe kwalifikacje i doświadczenie. W przypadku ratownictwa górskiego skutków tych procesów nie można szybko odwrócić. Utrata doświadczonego ratownika oznacza utratę kompetencji budowanych przez wiele lat, a ich odtworzenie wymaga czasu, nakładów szkoleniowych oraz doświadczenia operacyjnego, którego nie można zastąpić samym procesem rekrutacyjnym.
Dlatego problem wynagrodzeń należy traktować nie tylko jako zagadnienie pracownicze, lecz także jako element bezpieczeństwa i odporności całego systemu ratownictwa górskiego. Konieczne jest przy tym wyraźne rozróżnienie dwóch instrumentów. Pierwszym powinna być rzeczywista podwyżka wynagrodzeń, której celem będzie podniesienie obecnego poziomu płac do wysokości odpowiadającej kwalifikacjom, odpowiedzialności, dyspozycyjności oraz warunkom wykonywania pracy zawodowych ratowników. Drugim powinien być trwały mechanizm waloryzacji, zabezpieczający osiągnięty poziom wynagrodzeń przed ponownym spadkiem ich realnej wartości oraz utratą konkurencyjności na rynku pracy.
Sama waloryzacja nie rozwiąże problemu, jeżeli poziom bazowy wynagrodzeń jest już niewspółmierny do charakteru i wartości wykonywanej pracy. Indeksowanie takiego poziomu prowadziłoby jedynie do utrwalenia istniejącej dysproporcji.
Równolegle konieczne jest zwiększenie poziomu etatyzacji. W odpowiedzi na interpelację nr 7490 ministerstwo wskazało, że ze środków dotacji finansowanych było 123,5 etatu ratowniczego w GOPR oraz 43 etaty ratownicze w TOPR. Aktualne informacje wskazują natomiast na potrzebę dalszego zwiększania zatrudnienia zawodowego, w szczególności w GOPR.
Kwestii wynagrodzeń i etatyzacji nie można traktować jako dwóch niezależnych zagadnień. Są to wzajemnie powiązane elementy zdolności systemu do utrzymania odpowiedniej liczby profesjonalnych ratowników oraz zapewnienia ciągłości gotowości operacyjnej. Zwiększenie liczby etatów bez zapewnienia konkurencyjnych wynagrodzeń może nie przynieść oczekiwanego efektu kadrowego. Z kolei podniesienie wynagrodzeń bez zwiększenia liczby etatów nie rozwiąże problemu niedostatecznej obsady zawodowej. Oba działania powinny być zatem projektowane łącznie i w perspektywie wieloletniej.
Model finansowania ratownictwa górskiego nie może opierać swojej stabilności na założeniu, że etos służby będzie kompensował trwałą nieadekwatność ekonomicznych warunków zatrudnienia. Adekwatny poziom wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich powinien być traktowany jako instrument utrzymania zdolności operacyjnej systemu bezpieczeństwa publicznego, a nie wyłącznie jako koszt osobowy realizacji zadania publicznego.
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji planuje realne zwiększenie wynagrodzeń zawodowych ratowników GOPR i TOPR, wykraczające poza waloryzację dotychczasowego poziomu finansowania? Jeżeli tak, proszę o wskazanie planowanego terminu, skali podwyżki oraz wysokości środków przewidzianych na ten cel.
Czy MSWiA zamierza określić docelowy standard finansowania wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich, uwzględniający wymagane kwalifikacje, odpowiedzialność zawodową, dyspozycyjność, warunki wykonywania pracy oraz konieczność zapewnienia konkurencyjności zatrudnienia?
Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie stałego mechanizmu waloryzacji środków przeznaczanych na wynagrodzenia zawodowych ratowników GOPR i TOPR, tak aby poziom ich wynagrodzeń w kolejnych latach nie tracił realnej wartości i pozostawał adekwatny do warunków rynku pracy?
Czy w finansowaniu ratownictwa górskiego na 2027 r. zostaną zabezpieczone dodatkowe środki zarówno na podwyższenie wynagrodzeń, jak i zwiększenie liczby etatów zawodowych w GOPR i TOPR? Jeżeli tak, proszę o wskazanie planowanej kwoty, liczby nowych etatów oraz zakładanej skali podwyżek wynagrodzeń.
Czy ministerstwo zamierza, we współpracy z GOPR i TOPR, wypracować wieloletni mechanizm wzmacniania zawodowego komponentu ratownictwa górskiego, obejmujący docelowy poziom etatyzacji, podniesienie poziomu wynagrodzeń oraz trwały mechanizm ich waloryzacji? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie przewidywanego harmonogramu prac.
Z poważaniem Iwona Krawczyk
Posłanka na Sejm RP
Interpelacja nr 19550
do ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Zgłaszający: Iwona Małgorzata Krawczyk, Łukasz Horbatowski, Marek Jan Chmielewski, Sylwia Bielawska, Robert Jagła
Data wpływu: 01-09-2026
Szanowny Panie Ministrze,
problematyka poziomu etatyzacji i wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich była już przedmiotem mojej interpelacji nr 7490. Odpowiedź Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 lutego 2025 r. pozwoliła określić podstawowe parametry finansowania zawodowego komponentu GOPR i TOPR. Aktualne informacje dotyczące sytuacji kadrowej i płacowej wskazują jednak, że problem wymaga dalszych, konkretnych rozstrzygnięć.
Ratownictwo górskie stanowi wyspecjalizowany element systemu bezpieczeństwa publicznego. Jego sprawność zależy nie tylko od infrastruktury, wyposażenia i środków technicznych, lecz przede wszystkim od odpowiednio licznej, stabilnej i wysoko wykwalifikowanej kadry zawodowej. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera informacja, zgodnie z którą średnie wynagrodzenie ratownika GOPR pełniącego służbę operacyjną wynosi obecnie około 5 300 zł netto miesięcznie.
Takiego poziomu wynagrodzenia nie sposób analizować wyłącznie jako wewnętrznej kwestii polityki płacowej stowarzyszenia. GOPR i TOPR realizują ustawowo określone zadania publiczne bezpośrednio związane z ochroną życia i zdrowia, a państwo finansuje znaczną część kosztów utrzymania gotowości ratowniczej, w tym koszty zatrudnienia zawodowych ratowników. Zasadnicze znaczenie ma zatem pytanie, czy obecny poziom finansowania umożliwia tym organizacjom nie tylko formalne utrzymywanie określonej liczby etatów, lecz także skuteczne pozyskiwanie i zatrzymywanie w systemie osób posiadających kompetencje odpowiadające skali odpowiedzialności i specyfice wykonywanej pracy.
Jeżeli poziom wynagrodzeń przestaje być konkurencyjny wobec innych segmentów rynku pracy oraz innych służb i zawodów związanych z ratownictwem i bezpieczeństwem publicznym, konsekwencją może być wzrost rotacji, podejmowanie dodatkowego zatrudnienia, ograniczenie dyspozycyjności oraz odpływ osób posiadających najwyższe kwalifikacje i doświadczenie. W przypadku ratownictwa górskiego skutków tych procesów nie można szybko odwrócić. Utrata doświadczonego ratownika oznacza utratę kompetencji budowanych przez wiele lat, a ich odtworzenie wymaga czasu, nakładów szkoleniowych oraz doświadczenia operacyjnego, którego nie można zastąpić samym procesem rekrutacyjnym.
Dlatego problem wynagrodzeń należy traktować nie tylko jako zagadnienie pracownicze, lecz także jako element bezpieczeństwa i odporności całego systemu ratownictwa górskiego. Konieczne jest przy tym wyraźne rozróżnienie dwóch instrumentów. Pierwszym powinna być rzeczywista podwyżka wynagrodzeń, której celem będzie podniesienie obecnego poziomu płac do wysokości odpowiadającej kwalifikacjom, odpowiedzialności, dyspozycyjności oraz warunkom wykonywania pracy zawodowych ratowników. Drugim powinien być trwały mechanizm waloryzacji, zabezpieczający osiągnięty poziom wynagrodzeń przed ponownym spadkiem ich realnej wartości oraz utratą konkurencyjności na rynku pracy.
Sama waloryzacja nie rozwiąże problemu, jeżeli poziom bazowy wynagrodzeń jest już niewspółmierny do charakteru i wartości wykonywanej pracy. Indeksowanie takiego poziomu prowadziłoby jedynie do utrwalenia istniejącej dysproporcji.
Równolegle konieczne jest zwiększenie poziomu etatyzacji. W odpowiedzi na interpelację nr 7490 ministerstwo wskazało, że ze środków dotacji finansowanych było 123,5 etatu ratowniczego w GOPR oraz 43 etaty ratownicze w TOPR. Aktualne informacje wskazują natomiast na potrzebę dalszego zwiększania zatrudnienia zawodowego, w szczególności w GOPR.
Kwestii wynagrodzeń i etatyzacji nie można traktować jako dwóch niezależnych zagadnień. Są to wzajemnie powiązane elementy zdolności systemu do utrzymania odpowiedniej liczby profesjonalnych ratowników oraz zapewnienia ciągłości gotowości operacyjnej. Zwiększenie liczby etatów bez zapewnienia konkurencyjnych wynagrodzeń może nie przynieść oczekiwanego efektu kadrowego. Z kolei podniesienie wynagrodzeń bez zwiększenia liczby etatów nie rozwiąże problemu niedostatecznej obsady zawodowej. Oba działania powinny być zatem projektowane łącznie i w perspektywie wieloletniej.
Model finansowania ratownictwa górskiego nie może opierać swojej stabilności na założeniu, że etos służby będzie kompensował trwałą nieadekwatność ekonomicznych warunków zatrudnienia. Adekwatny poziom wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich powinien być traktowany jako instrument utrzymania zdolności operacyjnej systemu bezpieczeństwa publicznego, a nie wyłącznie jako koszt osobowy realizacji zadania publicznego.
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji planuje realne zwiększenie wynagrodzeń zawodowych ratowników GOPR i TOPR, wykraczające poza waloryzację dotychczasowego poziomu finansowania? Jeżeli tak, proszę o wskazanie planowanego terminu, skali podwyżki oraz wysokości środków przewidzianych na ten cel.
Czy MSWiA zamierza określić docelowy standard finansowania wynagrodzeń zawodowych ratowników górskich, uwzględniający wymagane kwalifikacje, odpowiedzialność zawodową, dyspozycyjność, warunki wykonywania pracy oraz konieczność zapewnienia konkurencyjności zatrudnienia?
Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie stałego mechanizmu waloryzacji środków przeznaczanych na wynagrodzenia zawodowych ratowników GOPR i TOPR, tak aby poziom ich wynagrodzeń w kolejnych latach nie tracił realnej wartości i pozostawał adekwatny do warunków rynku pracy?
Czy w finansowaniu ratownictwa górskiego na 2027 r. zostaną zabezpieczone dodatkowe środki zarówno na podwyższenie wynagrodzeń, jak i zwiększenie liczby etatów zawodowych w GOPR i TOPR? Jeżeli tak, proszę o wskazanie planowanej kwoty, liczby nowych etatów oraz zakładanej skali podwyżek wynagrodzeń.
Czy ministerstwo zamierza, we współpracy z GOPR i TOPR, wypracować wieloletni mechanizm wzmacniania zawodowego komponentu ratownictwa górskiego, obejmujący docelowy poziom etatyzacji, podniesienie poziomu wynagrodzeń oraz trwały mechanizm ich waloryzacji? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie przewidywanego harmonogramu prac.
Z poważaniem Iwona Krawczyk
Posłanka na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Wiesław Leśniakiewicz
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 7 %
Precyzyjne daty
14
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
5 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (7)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (14)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Treść oficjalnej odpowiedzi rządowej (dokument urzędowy)
472 znaków
Odpowiedź na interpelację w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Odpowiedź na interpelację nr 19550
w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych ratowników GOPR i TOPR
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Wiesław Leśniakiewicz
Warszawa, 07-10-2026
Treść odpowiedzi znajduje się w załączniku.
Załączniki
ODPOWIEDŹ NA INTERPELACJĘ NR 19550.pdf
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
14238 znaków
Strona 1 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
BMP.0713.5.80.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 19550 Pani Poseł Iwony Małgorzaty Krawczyk
i grupy Posłów1 w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych
ratowników GOPR i TOPR, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji2 jako organ administracji właściwy
w sprawach nadzoru nad ratownictwem górskim, odpowiedzialny za realizację zadań
Rządu RP we wskazanym obszarze, realizuje je mając na uwadze przede wszystkim
bezpieczeństwo osób przebywających w górach, w ramach środków finansowych,
przeznaczonych na ww. cel w ustawie budżetowej, dbając o ich celowe i gospodarne
wykorzystanie.
Zasady funkcjonowania ratownictwa górskiego, w tym jego finasowania, określają
przepisy ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach
i na zorganizowanych terenach narciarskich3. Przyjęty w Polsce model ratownictwa
górskiego opiera się na podmiotach, które są niezależne od struktur państwa.
Ratownictwo górskie jest realizowane przez dwa niezależne stowarzyszenia, które
uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw wewnętrznych na wykonywanie
ww. działalności, tj. Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (GOPR) i Tatrzańskie
Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR).
Stosownie do przepisów ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach minister
właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór jedynie nad ratownictwem górskim
w rozumieniu art. 2 pkt 7 ww. ustawy oraz posiada podstawę prawną do finansowania,
w ramach dotacji celowych, przedsięwzięć związanych tylko z tego rodzaju działalnością,
natomiast nie sprawuje nadzoru nad całością działalności podmiotów uprawnionych
do wykonywania ratownictwa górskiego.
Dotacje celowe przekazywane są wyłącznie do wysokości limitów określonych w planie
finansowym, którego podstawą jest uchwalana corocznie ustawa budżetowa.
Na podstawie art. 17 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w związku z art. 11 ust. 1 pkt 2
ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie4
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji corocznie zleca, w trybie
1 Pana Posła Łukasza Horbatowskiego, Pana Posła Marka Jana Chmielewskiego, Pani Poseł Sylwii
Bielawskiej i Pana Posła Roberta Jagły.
2 Dalej: „Minister SWiA”.
3 Dz. U. z 2023 r. poz. 1154, z późn. zm., dalej: „ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach”.
4 Dz. U. z 2025 r. poz. 1338, z późn. zm.
-- 1 of 5 --
Strona 2 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
pozakonkursowym, podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa górskiego,
zadania z zakresu ratownictwa górskiego.
Poza dotacjami z budżetu ministra właściwego do spraw wewnętrznych ustawodawca
przewidział również inne źródła dla finasowania ratownictwa górskiego, tj.:
możliwość udzielania dotacji celowych przez jednostki samorządu
terytorialnego podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa
górskiego na finansowanie zadań w zakresie ratownictwa górskiego nieobjętych
umową z Ministrem SWiA;
obowiązek dla parków narodowych przekazywania w wysokości 15% wpływów
z opłat za wstęp do parku narodowego pomniejszonych o należny podatek od
towarów i usług za każdy kwartał.
Ponadto została ograniczona swoboda organizacji rynku usług ratowniczych,
w konsekwencji czego zarządzający zorganizowanymi terenami narciarskimi, jeżeli nie
zatrudniają sami ratownika narciarskiego, mają obowiązek na podstawie umowy zlecić
organizowanie, kierowanie, koordynowanie i bezpośrednio prowadzenie działań
ratowniczych na zorganizowanych terenach narciarskich podmiotom uprawnionym
do wykonywania ratownictwa górskiego. Jednocześnie wprowadzono ograniczenia
rynkowe, gwarantując możliwości zarobkowania tylko podmiotom uprawnionym
do wykonywania ratownictwa górskiego z tytułu organizacji szkoleń z zakresu
ratownictwa narciarskiego, zabezpieczania imprez sportowych i turystycznych w zakresie
ratownictwa górskiego oraz narciarskiego itp.
Warto również zauważyć, że stowarzyszenia (zgodnie z przepisami ustawy z dnia
7 kwietnia 1989 r. − Prawo o stowarzyszeniach5), w tym GOPR i TOPR mogą pozyskiwać
środki finansowe z różnych źródeł:
dotacji celowych od jednostek samorządu terytorialnego;
środków od sponsorów;
spadków i darowizn;
1,5% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego;
składek członkowskich;
zysku z działalności gospodarczej.
Odnosząc się do problematyki etatyzacji GOPR i TOPR warto zauważyć,
że ww. podmioty będące, jak już wskazano powyżej, niezależnymi ochotniczym
stowarzyszeniami, samodzielnie kształtuje swoją strukturę organizacyjną, podejmują decyzje
w zakresie zatrudniania pracowników oraz określają źródła finansowania wynagrodzeń,
korzystając z dostępnych środków finansowych pozostających w ich dyspozycji.
Na podstawie ww. art. 17 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach minister
właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje dotację celową, z pominięciem otwartego
konkursu ofert, na zadania z zakresu ratownictwa górskiego, gwarantując stałe źródło
finasowania zadań powierzanych do realizacji, co obejmuje także finansowanie etatów
zatrudnianych pracowników. Należy zwrócić uwagę na fakt, że na obsadzenie tych
stanowisk nie są przeprowadzane otwarte nabory pomimo, iż etaty te są finansowane
ze środków publicznych.
5 Dz. U. z 2020 r. poz. 2261, z późn zm.
-- 2 of 5 --
Strona 3 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
Obecnie z budżetu państwa pokrywane jest utrzymanie 166,5 etatów ratowniczych
(43 w TOPR i 123,5 w GOPR) oraz dodatkowo 16 etatów administracyjnych (4 w TOPR
i 12 w GOPR). Należy podkreślić, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
(MSWiA) podejmuje działania mające na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu
finansowania wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na etatach finansowanych
z dotacji. W związku z powyższym od lat corocznie jest zwiększana wysokość środków
przeznaczanych na ten cel. Niemniej sposób podziału tych środków pomiędzy
poszczególnych pracowników pozostaje w gestii władz GOPR i TOPR, które samodzielnie
podejmują decyzje w tym zakresie.
W 2020 r. przyznano średnio 873 zł do etatu, w 2021 r. − średnio 800 zł do etatu.
Następnie w 2022 r. (uznając argumentację zarządów, że informacje o kwotowych
podwyżkach wymuszają taki podział w organizacjach i są procentowo niższe dla
pracowników więcej zarabiających) przyznano 7,2%, co dawało kwotę 290 401 zł
przyznaną na podwyżki od października do grudnia 2023 r.. Kolejno, w 2023 r. − 7,8%
(tj. kwota około 8 873 000 zł przeznaczona na podwyżki od stycznia do grudnia 2023 r.
ujmująca również przechodzące skutki finansowe podwyżki udzielonej w 2022 r.).
W 2024 r. – 20% (tj. kwota około 1 264 999 zł na podwyżki od września do grudnia
2024 r.).W 2025 r. – 5% (tj. kwota około 649 110 zł na podwyżki od czerwca do grudnia
2025 r.) i w 2026 r. – 3% (tj. kwota 292 326 zł na podwyżki od sierpnia do grudnia
2026 r.). Należy mieć na uwadze, że każdorazowa decyzja o przyznaniu podwyżki niesie
za sobą skutki finansowe dla budżetu państwa przechodzące na lata kolejne.
W poniższej tabeli zawarto informacje dotyczące wysokości środków z budżetu państwa
przeznaczanych na realizację zadań bieżących z zakresu ratownictwa górskiego w ramach
umów na lata 2023-2026, ze wskazaniem wynagrodzenia dla ratowników górskich oraz
ich procentowego udziału w kwocie umowy podpisanej na dany rok.
Od 2012 r., kiedy weszła w życie ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach
i na zorganizowanych terenach narciarskich, organizacje GOPR i TOPR wnioskowały
również o zwiększenie o około 30-35 liczby etatów finansowanych w ramach dotacji.
W 2016 r. zwiększono liczbę etatów o 11 (w tym 9 dla GOPR i 2 dla TOPR), następnie w
2020 r. – o następne 11 (7 dla GOPR i 4 dla TOPR) oraz w 2022 r.
− o dodatkowe 10 etatów (8 dla GOPR i 2 dla TOPR). Ponadto na początku 2026 r.
przedstawiciele GOPR zgłosili postulat dotyczący konieczności zwiększenia środków
dotacji na pokrycie o co najmniej 50-70 dodatkowych etatów w najbliższych latach.
Jednakże obecnie MSWiA nie ma takich planów.
umowy z TOPR i GOPR -
gotowość ratownicza
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
GOPR (umowa - gotowość
ratownicza) 21 305 125,91 20 955 333,00 21 591 130,00 22 122 497,00
z czego:
koszty etatów ratowników 12 759 687,92 59,89 13 622 924,28 65,01 15 725 264,17 72,83 16 179 424,53 73,14
w tym pensje ratowników 10 050 235,32 47,17 10 019 924,54 47,82 12 046 020,00 55,79 12 644 570,85 57,16
TOPR (umowa - gotowość
ratownicza) 7 487 718,09 7 812 202,00 8 200 360,78 8 295 589,00
z czego:
koszty etatów ratowników 5 478 215,00 73,16 5 850 967,44 74,90 6 903 495,71 84,19 7 145 967,15 86,14
w tym pensje ratowników 4 318 766,00 57,68 4 318 766,06 55,28 5 180 765,99 63,18 5 439 801,00 65,57
2023 2024 2025 2026 na dzień 05.10.2026
-- 3 of 5 --
Strona 4 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
Należy zauważyć, że działania z zakresu ratownictwa górskiego realizowane są nie tylko
przez ratowników zatrudnionych na etacie, ale również, jak wynika to ze sprawozdań:
w ramach GOPR – przez 844 ratowników ochotników (którzy spełniają takie
same wymagania odnośnie do kwalifikacji jak ratownicy zatrudnieni na etacie),
wspieranych przez 152 kandydatów na ratownika, którzy są w trakcie szkolenia,
w ramach TOPR – przez 178 ratowników ochotników i 12 kandydatów
na ratowników.
Zgodnie z przepisem art. 10 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach, pracodawca
inny niż podmiot uprawniony do wykonywania ratownictwa górskiego jest obowiązany
zwolnić ratownika górskiego ze świadczenia pracy na czas niezbędny do uczestniczenia
w działaniach ratowniczych i do wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu, a za czas
zwolnienia ze świadczenia pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia
ustalonego w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 297 ustawy
z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy6.
Ponadto podobnie jak członkom ochotniczych straży pożarnych ratownikowi górskiemu7
przysługuje świadczenie ratownicze w wysokości 200 zł, które podlega corocznej
waloryzacji na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r.
o ochotniczych strażach pożarnych8. Na dzień 1 października 2026 r. kwota niniejszego
świadczenia wynosi 288,00 zł.
Zadbano również o możliwość wcześniejszego odejścia na emeryturę ratowników
zatrudnionych na etacie. Obecnie ratownikowi górskiemu – członkowi zawodowych
zespołów ratownictwa górskiego przysługuje, stosownie do przepisów ustawy z dnia
19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych9, prawo skorzystania z przywileju
wcześniejszej emerytury przewidzianej przepisami ww. ustawy. Ratownicy górscy mogą
bowiem ubiegać się o przyznanie emerytury pomostowej na 10 lat przed osiągnięciem
powszechnego wieku emerytalnego, czyli w przypadku kobiet w wieku 50 lat,
a w przypadku mężczyzn – 55 lat. Pozostałe warunki, jakie należy spełnić, by uzyskać
przedmiotowe świadczenie to:
1) posiadanie co najmniej 10-letniego okresu pracy jako członek zawodowych ekip
ratownictwa górskiego;
2) posiadanie okresu składkowego i nieskładkowego, ustalonego na zasadach
określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych10, wynoszącego co najmniej 20 lat
dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
3) wykonywanie po dniu 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze;
6 Dz. U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.
7 który osiągnął 65. rok życia - w przypadku mężczyzn oraz 60. rok życia − w przypadku kobiet oraz
przez co najmniej 25 lat - w przypadku mężczyzn oraz 20 lat − w przypadku kobiet wykonywał
działania ratownicze podejmowane w ramach ratownictwa górskiego jako członek podmiotu
uprawnionego do wykonywania ratownictwa górskiego i nie był zatrudniony do wykonywania tych
działań.
8 Dz. U. z 2025 r. poz. 244, z późn. zm.
9 Dz. U. z 2024 r. poz. 1696, z późn. zm.
10 Dz.U. z 2025 r. poz. 1749, z późn. zm.
-- 4 of 5 --
Strona 5 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
4) urodzenie się po dniu 31 grudnia 1948 r.
Przedstawiając powyższe pragnę jednocześnie podkreślić, że zadania z zakresu ratownictwa
górskiego na terenie Polski są realizowane prawidłowo i obecnie nie występują przesłanki
wskazujące na zagrożenie dla zapewnienia bezpieczeństwa w górach. Współpraca
przedstawicieli zarządów GOPR i TOPR z MSWiA jest na bieżąco prowadzona.
Organizacje regularnie przekazują informacje dotyczące realizacji powierzonych zadań
oraz zgłaszają dodatkowe potrzeby i propozycje dotyczące kierunków rozwoju
i przyszłego funkcjonowania ratownictwa górskiego.
Warto nadmienić, że stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r.
o ochronie ludności i obronie cywilnej11 podmioty uprawnione do wykonywania
ratownictwa górskiego są podmiotami ochrony ludności i mogą ubiegać się o dotacje
z budżetu wojewodów oraz Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z przeznaczeniem na zadania publiczne z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej.
W Programie Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025-2026 uwzględniono
konieczność realizacji zadania „Przegląd główny, remont i modernizacja
śmigłowca ratowniczego TOPR – etap I”. W 2026 r. zawarto umowę na ten cel na kwotę
14.700.000 zł.
Natomiast w poniższej tabeli zawarto informacje dotyczące umów, zawartych z GOPR
i TOPR (jako podmiotami ochrony ludności) przez wojewodów.
Z poważaniem
z up. Wiesław Leśniakiewicz
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
Otrzymuje:
Departament Spraw Parlamentarnych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
11 Dz. U. poz. 1907, z późn. zm.
GOPR TOPR GOPR TOPR
dolnośląskie 6 522 781,50 1 195 600,00
podkarpackie 725 344,94
małopolskie 405 381,00 75 394,00 140 800,00
śląskie 2 085 000,00 543 376,00
RAZEM 9 738 507,44 1 814 370,00 140 800,00
2025 2026
wojewodództwo
-- 5 of 5 --
02-591 Warszawa, Polska
BMP.0713.5.80.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 19550 Pani Poseł Iwony Małgorzaty Krawczyk
i grupy Posłów1 w sprawie zwiększenia wynagrodzeń oraz poziomu etatyzacji zawodowych
ratowników GOPR i TOPR, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji2 jako organ administracji właściwy
w sprawach nadzoru nad ratownictwem górskim, odpowiedzialny za realizację zadań
Rządu RP we wskazanym obszarze, realizuje je mając na uwadze przede wszystkim
bezpieczeństwo osób przebywających w górach, w ramach środków finansowych,
przeznaczonych na ww. cel w ustawie budżetowej, dbając o ich celowe i gospodarne
wykorzystanie.
Zasady funkcjonowania ratownictwa górskiego, w tym jego finasowania, określają
przepisy ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach
i na zorganizowanych terenach narciarskich3. Przyjęty w Polsce model ratownictwa
górskiego opiera się na podmiotach, które są niezależne od struktur państwa.
Ratownictwo górskie jest realizowane przez dwa niezależne stowarzyszenia, które
uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw wewnętrznych na wykonywanie
ww. działalności, tj. Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (GOPR) i Tatrzańskie
Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR).
Stosownie do przepisów ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach minister
właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór jedynie nad ratownictwem górskim
w rozumieniu art. 2 pkt 7 ww. ustawy oraz posiada podstawę prawną do finansowania,
w ramach dotacji celowych, przedsięwzięć związanych tylko z tego rodzaju działalnością,
natomiast nie sprawuje nadzoru nad całością działalności podmiotów uprawnionych
do wykonywania ratownictwa górskiego.
Dotacje celowe przekazywane są wyłącznie do wysokości limitów określonych w planie
finansowym, którego podstawą jest uchwalana corocznie ustawa budżetowa.
Na podstawie art. 17 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w związku z art. 11 ust. 1 pkt 2
ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie4
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji corocznie zleca, w trybie
1 Pana Posła Łukasza Horbatowskiego, Pana Posła Marka Jana Chmielewskiego, Pani Poseł Sylwii
Bielawskiej i Pana Posła Roberta Jagły.
2 Dalej: „Minister SWiA”.
3 Dz. U. z 2023 r. poz. 1154, z późn. zm., dalej: „ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach”.
4 Dz. U. z 2025 r. poz. 1338, z późn. zm.
-- 1 of 5 --
Strona 2 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
pozakonkursowym, podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa górskiego,
zadania z zakresu ratownictwa górskiego.
Poza dotacjami z budżetu ministra właściwego do spraw wewnętrznych ustawodawca
przewidział również inne źródła dla finasowania ratownictwa górskiego, tj.:
możliwość udzielania dotacji celowych przez jednostki samorządu
terytorialnego podmiotom uprawnionym do wykonywania ratownictwa
górskiego na finansowanie zadań w zakresie ratownictwa górskiego nieobjętych
umową z Ministrem SWiA;
obowiązek dla parków narodowych przekazywania w wysokości 15% wpływów
z opłat za wstęp do parku narodowego pomniejszonych o należny podatek od
towarów i usług za każdy kwartał.
Ponadto została ograniczona swoboda organizacji rynku usług ratowniczych,
w konsekwencji czego zarządzający zorganizowanymi terenami narciarskimi, jeżeli nie
zatrudniają sami ratownika narciarskiego, mają obowiązek na podstawie umowy zlecić
organizowanie, kierowanie, koordynowanie i bezpośrednio prowadzenie działań
ratowniczych na zorganizowanych terenach narciarskich podmiotom uprawnionym
do wykonywania ratownictwa górskiego. Jednocześnie wprowadzono ograniczenia
rynkowe, gwarantując możliwości zarobkowania tylko podmiotom uprawnionym
do wykonywania ratownictwa górskiego z tytułu organizacji szkoleń z zakresu
ratownictwa narciarskiego, zabezpieczania imprez sportowych i turystycznych w zakresie
ratownictwa górskiego oraz narciarskiego itp.
Warto również zauważyć, że stowarzyszenia (zgodnie z przepisami ustawy z dnia
7 kwietnia 1989 r. − Prawo o stowarzyszeniach5), w tym GOPR i TOPR mogą pozyskiwać
środki finansowe z różnych źródeł:
dotacji celowych od jednostek samorządu terytorialnego;
środków od sponsorów;
spadków i darowizn;
1,5% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego;
składek członkowskich;
zysku z działalności gospodarczej.
Odnosząc się do problematyki etatyzacji GOPR i TOPR warto zauważyć,
że ww. podmioty będące, jak już wskazano powyżej, niezależnymi ochotniczym
stowarzyszeniami, samodzielnie kształtuje swoją strukturę organizacyjną, podejmują decyzje
w zakresie zatrudniania pracowników oraz określają źródła finansowania wynagrodzeń,
korzystając z dostępnych środków finansowych pozostających w ich dyspozycji.
Na podstawie ww. art. 17 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach minister
właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje dotację celową, z pominięciem otwartego
konkursu ofert, na zadania z zakresu ratownictwa górskiego, gwarantując stałe źródło
finasowania zadań powierzanych do realizacji, co obejmuje także finansowanie etatów
zatrudnianych pracowników. Należy zwrócić uwagę na fakt, że na obsadzenie tych
stanowisk nie są przeprowadzane otwarte nabory pomimo, iż etaty te są finansowane
ze środków publicznych.
5 Dz. U. z 2020 r. poz. 2261, z późn zm.
-- 2 of 5 --
Strona 3 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
Obecnie z budżetu państwa pokrywane jest utrzymanie 166,5 etatów ratowniczych
(43 w TOPR i 123,5 w GOPR) oraz dodatkowo 16 etatów administracyjnych (4 w TOPR
i 12 w GOPR). Należy podkreślić, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
(MSWiA) podejmuje działania mające na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu
finansowania wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na etatach finansowanych
z dotacji. W związku z powyższym od lat corocznie jest zwiększana wysokość środków
przeznaczanych na ten cel. Niemniej sposób podziału tych środków pomiędzy
poszczególnych pracowników pozostaje w gestii władz GOPR i TOPR, które samodzielnie
podejmują decyzje w tym zakresie.
W 2020 r. przyznano średnio 873 zł do etatu, w 2021 r. − średnio 800 zł do etatu.
Następnie w 2022 r. (uznając argumentację zarządów, że informacje o kwotowych
podwyżkach wymuszają taki podział w organizacjach i są procentowo niższe dla
pracowników więcej zarabiających) przyznano 7,2%, co dawało kwotę 290 401 zł
przyznaną na podwyżki od października do grudnia 2023 r.. Kolejno, w 2023 r. − 7,8%
(tj. kwota około 8 873 000 zł przeznaczona na podwyżki od stycznia do grudnia 2023 r.
ujmująca również przechodzące skutki finansowe podwyżki udzielonej w 2022 r.).
W 2024 r. – 20% (tj. kwota około 1 264 999 zł na podwyżki od września do grudnia
2024 r.).W 2025 r. – 5% (tj. kwota około 649 110 zł na podwyżki od czerwca do grudnia
2025 r.) i w 2026 r. – 3% (tj. kwota 292 326 zł na podwyżki od sierpnia do grudnia
2026 r.). Należy mieć na uwadze, że każdorazowa decyzja o przyznaniu podwyżki niesie
za sobą skutki finansowe dla budżetu państwa przechodzące na lata kolejne.
W poniższej tabeli zawarto informacje dotyczące wysokości środków z budżetu państwa
przeznaczanych na realizację zadań bieżących z zakresu ratownictwa górskiego w ramach
umów na lata 2023-2026, ze wskazaniem wynagrodzenia dla ratowników górskich oraz
ich procentowego udziału w kwocie umowy podpisanej na dany rok.
Od 2012 r., kiedy weszła w życie ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach
i na zorganizowanych terenach narciarskich, organizacje GOPR i TOPR wnioskowały
również o zwiększenie o około 30-35 liczby etatów finansowanych w ramach dotacji.
W 2016 r. zwiększono liczbę etatów o 11 (w tym 9 dla GOPR i 2 dla TOPR), następnie w
2020 r. – o następne 11 (7 dla GOPR i 4 dla TOPR) oraz w 2022 r.
− o dodatkowe 10 etatów (8 dla GOPR i 2 dla TOPR). Ponadto na początku 2026 r.
przedstawiciele GOPR zgłosili postulat dotyczący konieczności zwiększenia środków
dotacji na pokrycie o co najmniej 50-70 dodatkowych etatów w najbliższych latach.
Jednakże obecnie MSWiA nie ma takich planów.
umowy z TOPR i GOPR -
gotowość ratownicza
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
% udział w
kwocie umowy
GOPR (umowa - gotowość
ratownicza) 21 305 125,91 20 955 333,00 21 591 130,00 22 122 497,00
z czego:
koszty etatów ratowników 12 759 687,92 59,89 13 622 924,28 65,01 15 725 264,17 72,83 16 179 424,53 73,14
w tym pensje ratowników 10 050 235,32 47,17 10 019 924,54 47,82 12 046 020,00 55,79 12 644 570,85 57,16
TOPR (umowa - gotowość
ratownicza) 7 487 718,09 7 812 202,00 8 200 360,78 8 295 589,00
z czego:
koszty etatów ratowników 5 478 215,00 73,16 5 850 967,44 74,90 6 903 495,71 84,19 7 145 967,15 86,14
w tym pensje ratowników 4 318 766,00 57,68 4 318 766,06 55,28 5 180 765,99 63,18 5 439 801,00 65,57
2023 2024 2025 2026 na dzień 05.10.2026
-- 3 of 5 --
Strona 4 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
Należy zauważyć, że działania z zakresu ratownictwa górskiego realizowane są nie tylko
przez ratowników zatrudnionych na etacie, ale również, jak wynika to ze sprawozdań:
w ramach GOPR – przez 844 ratowników ochotników (którzy spełniają takie
same wymagania odnośnie do kwalifikacji jak ratownicy zatrudnieni na etacie),
wspieranych przez 152 kandydatów na ratownika, którzy są w trakcie szkolenia,
w ramach TOPR – przez 178 ratowników ochotników i 12 kandydatów
na ratowników.
Zgodnie z przepisem art. 10 ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach, pracodawca
inny niż podmiot uprawniony do wykonywania ratownictwa górskiego jest obowiązany
zwolnić ratownika górskiego ze świadczenia pracy na czas niezbędny do uczestniczenia
w działaniach ratowniczych i do wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu, a za czas
zwolnienia ze świadczenia pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia
ustalonego w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 297 ustawy
z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy6.
Ponadto podobnie jak członkom ochotniczych straży pożarnych ratownikowi górskiemu7
przysługuje świadczenie ratownicze w wysokości 200 zł, które podlega corocznej
waloryzacji na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r.
o ochotniczych strażach pożarnych8. Na dzień 1 października 2026 r. kwota niniejszego
świadczenia wynosi 288,00 zł.
Zadbano również o możliwość wcześniejszego odejścia na emeryturę ratowników
zatrudnionych na etacie. Obecnie ratownikowi górskiemu – członkowi zawodowych
zespołów ratownictwa górskiego przysługuje, stosownie do przepisów ustawy z dnia
19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych9, prawo skorzystania z przywileju
wcześniejszej emerytury przewidzianej przepisami ww. ustawy. Ratownicy górscy mogą
bowiem ubiegać się o przyznanie emerytury pomostowej na 10 lat przed osiągnięciem
powszechnego wieku emerytalnego, czyli w przypadku kobiet w wieku 50 lat,
a w przypadku mężczyzn – 55 lat. Pozostałe warunki, jakie należy spełnić, by uzyskać
przedmiotowe świadczenie to:
1) posiadanie co najmniej 10-letniego okresu pracy jako członek zawodowych ekip
ratownictwa górskiego;
2) posiadanie okresu składkowego i nieskładkowego, ustalonego na zasadach
określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych10, wynoszącego co najmniej 20 lat
dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
3) wykonywanie po dniu 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze;
6 Dz. U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.
7 który osiągnął 65. rok życia - w przypadku mężczyzn oraz 60. rok życia − w przypadku kobiet oraz
przez co najmniej 25 lat - w przypadku mężczyzn oraz 20 lat − w przypadku kobiet wykonywał
działania ratownicze podejmowane w ramach ratownictwa górskiego jako członek podmiotu
uprawnionego do wykonywania ratownictwa górskiego i nie był zatrudniony do wykonywania tych
działań.
8 Dz. U. z 2025 r. poz. 244, z późn. zm.
9 Dz. U. z 2024 r. poz. 1696, z późn. zm.
10 Dz.U. z 2025 r. poz. 1749, z późn. zm.
-- 4 of 5 --
Strona 5 z 5 ul. Stefana Batorego 5
02-591 Warszawa, Polska
4) urodzenie się po dniu 31 grudnia 1948 r.
Przedstawiając powyższe pragnę jednocześnie podkreślić, że zadania z zakresu ratownictwa
górskiego na terenie Polski są realizowane prawidłowo i obecnie nie występują przesłanki
wskazujące na zagrożenie dla zapewnienia bezpieczeństwa w górach. Współpraca
przedstawicieli zarządów GOPR i TOPR z MSWiA jest na bieżąco prowadzona.
Organizacje regularnie przekazują informacje dotyczące realizacji powierzonych zadań
oraz zgłaszają dodatkowe potrzeby i propozycje dotyczące kierunków rozwoju
i przyszłego funkcjonowania ratownictwa górskiego.
Warto nadmienić, że stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r.
o ochronie ludności i obronie cywilnej11 podmioty uprawnione do wykonywania
ratownictwa górskiego są podmiotami ochrony ludności i mogą ubiegać się o dotacje
z budżetu wojewodów oraz Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z przeznaczeniem na zadania publiczne z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej.
W Programie Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025-2026 uwzględniono
konieczność realizacji zadania „Przegląd główny, remont i modernizacja
śmigłowca ratowniczego TOPR – etap I”. W 2026 r. zawarto umowę na ten cel na kwotę
14.700.000 zł.
Natomiast w poniższej tabeli zawarto informacje dotyczące umów, zawartych z GOPR
i TOPR (jako podmiotami ochrony ludności) przez wojewodów.
Z poważaniem
z up. Wiesław Leśniakiewicz
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
Otrzymuje:
Departament Spraw Parlamentarnych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
11 Dz. U. poz. 1907, z późn. zm.
GOPR TOPR GOPR TOPR
dolnośląskie 6 522 781,50 1 195 600,00
podkarpackie 725 344,94
małopolskie 405 381,00 75 394,00 140 800,00
śląskie 2 085 000,00 543 376,00
RAZEM 9 738 507,44 1 814 370,00 140 800,00
2025 2026
wojewodództwo
-- 5 of 5 --