Interpelacja w sprawie poprawy warunków termicznych w autobusowym transporcie zbiorowym oraz możliwości wsparcia modernizacji taboru
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 19351
do ministra infrastruktury
w sprawie poprawy warunków termicznych w autobusowym transporcie zbiorowym oraz możliwości wsparcia modernizacji taboru
Zgłaszający: Patryk Wicher, Władysław Kurowski, Józefa Szczurek-Żelazko
Data wpływu: 21-08-2026
Szanowny Panie Ministrze,
do mojego biura poselskiego zwracają się mieszkańcy oraz pasażerowie korzystający z autobusowego transportu zbiorowego, wskazując na problem bardzo wysokich temperatur panujących w części autobusów i busów obsługujących regularne połączenia lokalne i regionalne.
Problem ten szczególnie nasila się w okresach upałów. Część pojazdów nie posiada klimatyzacji, a możliwości naturalnej wentylacji bywają bardzo ograniczone. Pasażerowie wskazują, że w takich warunkach wnętrza pojazdów nagrzewają się do poziomu powodującego nie tylko znaczny dyskomfort, ale również pogorszenie samopoczucia, osłabienie, zawroty głowy czy zasłabnięcia. Problem w szczególnym stopniu dotyczy osób starszych, dzieci, kobiet w ciąży oraz osób z chorobami przewlekłymi.
W mojej ocenie obecny stan wymaga rozwiązania systemowego. Pasażer korzystający z regularnego transportu zbiorowego powinien mieć zagwarantowany podstawowy standard bezpiecznych warunków podróżowania, niezależnie od tego, czy przewóz realizowany jest przez dużego operatora miejskiego, czy przez lokalnego przewoźnika obsługującego połączenia między mniejszymi miejscowościami.
Dlatego zasadne wydaje się stworzenie jednoznacznych przepisów określających wymagania dotyczące temperatury oraz skutecznej wentylacji przestrzeni pasażerskiej w pojazdach wykorzystywanych w publicznym transporcie zbiorowym. Rozważenia wymaga w szczególności ustalenie maksymalnej dopuszczalnej temperatury w przestrzeni pasażerskiej albo wprowadzenie innych mierzalnych parametrów pozwalających jednoznacznie stwierdzić, czy pojazd zapewnia pasażerom bezpieczne warunki podczas wysokich temperatur.
Przepisy powinny również określać minimalne wymagania dotyczące skuteczności wentylacji lub systemu chłodzenia pojazdu, a także sposób kontroli przestrzegania tych standardów. Obecna sytuacja, w której pasażer nie ma jasnej podstawy do oceny, czy warunki panujące w pojeździe są dopuszczalne, wymaga zmiany.
Jednocześnie wprowadzenie nowych standardów nie powinno odbywać się poprzez przerzucenie pełnych kosztów na przewoźników. Wiele lokalnych połączeń obsługiwanych jest przez mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, dla których montaż klimatyzacji, modernizacja wentylacji czy zakup nowszego pojazdu stanowi znaczące obciążenie finansowe.
Dlatego wraz z określeniem nowych norm zasadne byłoby uruchomienie programu dofinansowania dostosowania taboru do nowych wymagań. Wsparcie mogłoby obejmować montaż i modernizację klimatyzacji, poprawę systemów wentylacyjnych, rozwiązania ograniczające nagrzewanie pojazdów oraz częściowe finansowanie wymiany najbardziej wyeksploatowanego taboru.
Takie rozwiązanie pozwoliłoby z jednej strony realnie chronić pasażerów, a z drugiej dać przewoźnikom możliwość dostosowania się do nowych wymagań bez zagrożenia dla rentowności lokalnych połączeń.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi analizy dotyczące warunków termicznych panujących w autobusach i busach wykorzystywanych w regularnym transporcie zbiorowym?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie maksymalnej dopuszczalnej temperatury w przestrzeni pasażerskiej autobusów i busów przewożących pasażerów?
Czy rozważane jest określenie minimalnych, mierzalnych standardów dotyczących skuteczności wentylacji lub systemów chłodzenia w pojazdach transportu zbiorowego?
Czy ministerstwo rozważa uzależnienie dopuszczenia pojazdu do wykonywania regularnych przewozów pasażerskich w okresach wysokich temperatur od zapewnienia skutecznej wentylacji lub chłodzenia przestrzeni pasażerskiej?
Czy równolegle z wprowadzeniem nowych standardów ministerstwo przewiduje utworzenie programu dofinansowania dla przewoźników na dostosowanie posiadanego taboru do nowych wymagań?
Czy wsparcie takie mogłoby obejmować montaż klimatyzacji, modernizację systemów wentylacji, rozwiązania ograniczające nagrzewanie pojazdu oraz wymianę starszego taboru?
Czy ewentualny program wsparcia będzie dostępny również dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców realizujących regularne przewozy lokalne i regionalne?
Czy ministerstwo przewiduje okres przejściowy, w którym przewoźnicy mogliby dostosować tabor do nowych norm przy jednoczesnym korzystaniu z instrumentów finansowego wsparcia?
Czy ministerstwo planuje konsultacje w tej sprawie z organizacjami reprezentującymi pasażerów, samorządy oraz przewoźników autobusowych?
Proszę o przedstawienie stanowiska ministerstwa oraz informacji o planowanych działaniach legislacyjnych i finansowych w powyższym zakresie.
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (17)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7145 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-12.054.16.2026
Warszawa, 03 listopada 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 19351 złożoną przez posła na Sejm RP Patryka Wichra
wraz z grupą posłów, przedstawiam następujące stanowisko.
System organizacji przewozów autobusowych w Polsce w chwili obecnej ma dwojaki
charakter. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym1, organizatorami publicznego transportu zbiorowego w przewozach
autobusowych są jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki na poziomie gminy,
związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego,
związku metropolitalnego lub województwa. Zadaniem organizatorów publicznego
transportu zbiorowego jest planowanie rozwoju transportu, organizowanie transportu
zbiorowego oraz zarządzanie publicznym transportem zbiorowym na swoim obszarze.
Przewozy pasażerskie realizowane są również przez przedsiębiorców świadczących usługi
komercyjne, podejmowane z inicjatywy własnej przewoźników autobusowych. W tym
miejscu należy podkreślić, że minister właściwy do spraw transportu nie jest
organizatorem publicznego transportu zbiorowego w zakresie przewozów pasażerskich w
transporcie autobusowym.
Biorąc powyższe pod uwagę, wymagania w zakresie zapewnienia odpowiednich
warunków termicznych pasażerom korzystającym z autobusowego transportu
publicznego mogą zostać określone w umowie pomiędzy operatorem publicznego
transportu zbiorowego a organizatorem publicznego transportu zbiorowego. Strony
umowy mają prawo określenia w niej wymaganych progów temperaturowych oraz
wprowadzenia obowiązku utrzymania temperatury wewnętrznej na określonym poziomie
1Dz. U. z 2026 r. poz. 1231
-- 1 of 3 --
2
podczas realizowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej. W przewozach
komercyjnych również kwestia określenia dopuszczalnych temperatur w środkach
transportu może zostać uregulowana w regulaminie przewozu.
Ze względu na zróżnicowane podejście w poszczególnych regionach kraju do kwestii
organizacji przewozów osób, zasadne jest, aby decyzje w sprawie określenia zasad
przewozu, w tym odnośnie do określenia przedziałów temperaturowych w środkach
transportu należały do organizatorów publicznego transportu zbiorowego lub
przewoźników drogowych. Prawne ujednolicenie na poziomie krajowym przepisów
związanych z zasadami przewozu osób w transporcie, z uwagi na zróżnicowany wiek
taboru wykorzystywanego w przewozach autobusowych, w chwili obecnej nie wydaje się
zasadne.
Jednocześnie informuję, że w pojazdach homologowanych według wymagań unijnych
zawartych w rozporządzeniu (UE) 2018/8582 obowiązują wymagania szczegółowe
dyrektywy 2006/40/WE3. Zakres wymagań określony w wspomnianej dyrektywie dotyczy
natomiast tylko pojazdów kategorii M1 i N1 (samochodów osobowych oraz pojazdów
ciężarowych do maksymalnej masy 3,5 tony). Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że
przepisy ww. dyrektywy nie ustanawiają wymagań odnośnie temperatury, jaką w danych
warunkach pogodowych należy utrzymać w pojeździe a jedynie wymagań technicznych w
zakresie systemów klimatyzacji.
Ponadto, wymagania w zakresie homologacji autobusów kategorii homologacyjnej M2 i
M3 stosowanych w transporcie publicznym, nie uwzględniają wspomnianej dyrektywy.
Szczegółowe wymagania dla autobusów M2 i M3 zawiera natomiast Regulamin ONZ nr
1074. Obejmuje on m.in. wymagania dotyczące wentylacji i ogrzewania przestrzeni
pasażerskiej, lecz nie ustanawia obowiązku wyposażenia pojazdu w klimatyzację. W tym
regulaminie układ klimatyzacji uznawany jest za element wyposażenia opcjonalnego.
Oznacza to, że wprowadzenie przez Polskę zaostrzeń w powyższym zakresie, mogłoby
skutkować nieuzasadnionym ograniczeniem możliwości udziału w rynku pojazdów
2rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie
homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i
oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające
rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.
Urz. UE L 151 z 14.06.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 325 z 16.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 19 z
21.01.2021, str. 2, Dz. Urz. UE L 272 z 30.07.2021, str. 16, Dz. Urz. UE L 313 z 06.09.2021, str. 4 oraz
Dz. Urz. UE L 398 z 11.11.2021, str. 29, Dz. Urz. UE L 296 z 16.11.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 304 z
24.11.2022, str. 103 oraz Dz. Urz. UE L 92 z 30.03.2023, str. 30),
3dyrektywa 2006/40/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. dotycząca emisji
z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG
(Dz.U. L 161 z 14.6.2006, pp. 12–18),
4Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 i M3 w zakresie ich budowy
ogólnej.
-- 2 of 3 --
3
homologowanych zgodnie z obowiązującymi przepisami homologacyjnymi. Działanie to
stałoby w sprzeczności z unijną zasadą przepływu towarów i usług.
Jednocześnie informuję, że w zakresie programów dofinansowania dla przewoźników na
modernizację taboru Ministerstwo Infrastruktury w ramach Krajowego Planu Odbudowy
i Zwiększenia Odporności realizuje inwestycje o tytule: „E1.1.2. Zeroemisyjne i
niskoemisyjne autobusy i tramwaje”. Celem wskazanej inwestycji jest zwiększenie liczby
oraz udziału ekologicznego taboru tramwajowego oraz autobusowego w publicznym
transporcie zbiorowym oraz poprawa dostępności komunikacji publicznej dla
mieszkańców obszarów wykluczonych komunikacyjnie lub zagrożonych wykluczeniem
komunikacyjnym. W ramach wskazanego programu przeprowadzono cztery nabory
wniosków, w wyniku których podpisanych zostało 81 umów na dostawę 547 autobusów.
Inwestycje te wspierają zwiększanie oraz wymianę taboru na nowszy a także zapewniający
wyższy komfort podróży pasażerom.
Warto również wskazać, że w ramach ustawy z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustawy o
publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw przewidziano określenie
maksymalnego wieku pojazdów, którymi można by było realizować przewozy o
charakterze użyteczności publicznej dofinansowane ze środków Funduszu rozwoju
przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej. W celu podniesienia
jakości usług przewozowych realizowanych na liniach objętych dopłatą z Funduszu
zaproponowano by pojazdy te od 2028 r. były nie starsze niż 20 lat, a docelowo od
2036 r. nie starsze niż 15 lat. Wprowadzenie minimalnych standardów jakości taboru w
zakresie wieku autobusów, którymi realizowane są przewozy na liniach komunikacyjnych
objętych dopłatą z Funduszu miało na celu podniesienie komfortu podróżujących
pasażerów, w tym między innymi w zakresie warunków termicznych. Niemniej jednak w
dniu 20 sierpnia 2026 r. Prezydent RP skierował ustawę do ponownego rozpatrzenia przez
Sejm RP.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --